Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = پیامبر خاتم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==پاسداران پیامبر== بر مبنای روایات و اخبار تاریخی، رسول خدا{{صل}} اصولاً محافظ و نگهبانی خاص نداشت و افراد داوطلبانه به پاسداری حضرت می‌پردا...» ایجاد کرد

2023-12-10T04:30:55Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = پیامبر خاتم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==پاسداران پیامبر== بر مبنای روایات و اخبار تاریخی، رسول خدا{{صل}} اصولاً محافظ و نگهبانی خاص نداشت و افراد داوطلبانه به پاسداری حضرت می‌پردا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = پیامبر خاتم
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==[[پاسداران پیامبر]]==
بر مبنای [[روایات]] و [[اخبار]] [[تاریخی]]، [[رسول خدا]]{{صل}} اصولاً [[محافظ]] و [[نگهبانی]] خاص نداشت و افراد داوطلبانه به [[پاسداری]] حضرت می‌پرداختند<ref>طبری، جامع البیان، تحقیق خلیل میس، ج۶، ص۴۱۵.</ref>. به ویژه هنگام [[جنگ]] و دیدارهای خاص با گروه‌های اعزامیِ [[قبایل]]، که امکان خطر از طرف آنان بود، ایشان محافظ و پاسدار داشتند. زمانی که پیامبر در [[شعب ابو‌طالب]] بودند، [[ابوطالب]] برای [[حفظ جان]] رسول خدا جوانانی از بنی هاشم را برای پاسداری و [[محافظت]] در شب از پیامبر تعیین می‌کرد<ref>واحدی، أسباب نزول الآیات، ص۲۰۵؛ طبرانی، معجم الکبیر، ج۱۱، ص۲۵۶-۲۵۷؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۶۶، ص۳۲۴؛ هیثمی، مجمع الزّوائد، ج۷، ص۱۷؛ ابن‌جوزی، زاد المسیر، ج۲، ص۳۰۱.</ref>. البته آیۀ {{متن قرآن|وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ}}<ref>«و خداوند تو را از (گزند) مردم در پناه می‌گیرد» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref> در [[مکه]] [[قبل از هجرت]] نازل نشده، بلکه هنگام بازگشت پیامبر از [[حج]] نازل شده<ref>تفسیر القمی، ج۱، ص۱۷۳.</ref>و [[سورۀ مائده]] آخِرین سورۀ [[قرآن]] است<ref>ابن‌عاشور، التّحریر و التّنویر، ج۱۰ ص۷.</ref>.

طرح [[خوابیدن]] علی در شب [[هجرت رسول خدا]]{{صل}} از مکه به [[مدینه]] برای محافظت از [[جان]] پیامبر<ref>شیخ مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۵۱.</ref>نیز این نکته را ثابت می‌کند که پیامبر نیاز به محافظ داشت.

اکنون به اختصار به محافظان حضرت و موارد استفاده از پاسداران و [[نگهبانان]] اشاره می‌کنیم که این خود نشان می‌دهد که پیامبر در موارد خطر از [[نیروی انتظامی]] و [[نگهبان]] استفاده می‌کرد.

بسیاری، از [[انس بن مالک]] نقل کرده‌اند: [[قیس بن سعد بن عباده]]، مانند یک [[فرمانده]] شُرطه و نیروی انتظامی در [[خدمت]] رسول خدا بود: «[[قیس بن سعد]] برای حضرت مانند [[رئیس]] [[نیروی انتظامی]] برای یک [[امیر]] و [[مسئول]] [[شهر]] بود»<ref>{{عربی|كان قيسُ بن سعد مِنَ النَّبيِ{{صل}}، بمنزلةِ صاحبِ الشُرطَةِ منَ الأميرِ}}؛ رجال کشّی، اختیار معرفة الرّجال، با تعلیقات میرداماد، ج۱، ص۲۹؛ ابن‌حزم، جمهرةأنساب العرب، ص۳۶۵؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرّشاد، ج۱۱، ص۳۹۹؛ ابن‌عبدالبر، الإستیعاب، ج۳، ص۱۲۸۹، ش۲۱۳۴؛ ابن‌حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۰، ش۷۱۹۲؛ به نقل از: صحیح بخاری و ذهبی، تاریخ الإسلام، ج۲۰، ص۴۴۴، در شرح حال محمد بن خزیمه، ش۵۵۶.</ref>

صالحی در [[سبل الهدی]] بابی دارد با تعبیرِ شمشیرداران [[پیامبر]]؛ یعنی کسانی که دستورهای [[رسول خدا]]{{صل}} را با [[شمشیر]] [[اجرا]] می‌کردند. وی اوّلین نفر را [[قیس بن سعد]] می‌شمارد و از افراد دیگری نیز یاد می‌کند که آنها را می‌‌توان به عنوان نیروی انتظامی حضرت دانست که در اجرای [[دستورهای پیامبر]] و [[حدود شرعی]] و [[کیفر]] [[مجرمان]] تلاش می‌کردند. آنان عبارتند از:
#[[ضحاک بن سفیان بن عوف بن ابی بکر بن کلاب کلابی]]؛
#[[ابو‌سعید خدری]]؛
#[[علی بن ابی طالب]]؛
#[[زبیر بن عوام]]؛
#[[مقداد بن أسود]]؛
#[[محمد بن مسلمه]]؛
#[[عاصم بن ثابت بن ابی اقلح]]<ref>صالحی شامی، سبل الهدی، ج۱۱، ص۳۹۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۳، ص۶۰۲.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج4، ص 282 - 284.</ref>

==[[پاسداری]] در [[زمان پیامبر]]==
اینک به نمونه‌هایی از [[پاسداران]] و محافظان پیامبر{{صل}} اشاره می‌کنیم:
#در [[مسجد]] [[نبوی]] وقتی افراد ناشناس به دیدار حضرت می‌آمدند، محافظانی برای ایشان بود. در مسجد نبوی ستونی به استوانۀ حَرَس مشهور است. [[سمهودی]]، نام آن را «محرّس» دانسته و می‌نویسد: نام آن استوانۀ [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} است؛ زیرا ایشان کنار آن می‌نشست و از پیامبر [[حفاظت]] می‌کرد<ref>سمهودی، وفاء الوفاء، ج۲، ص۴۴۸؛ مرعشی، شرح إحقاق الحق، ج۸، ص۳۴۸؛ جعفر مرتضی عاملی، الصّحیح من سیرة النّبی الأعظم، ج۵، ص۶۹. برخی مکان پاسداری و محافظت را مَحْرَس دانستهاند (ابن درید، جمهرة اللغه، ج۱، ص۵۱۱) اسم مکان از ثلاثی مجرد مَحْرَس است مانند مَعْبَد و از ثلاثی مزید بر وزن اسم مفعول آن مانند مُحَرّس که مکان حُرّاس است. و ستون مُحرّس (یا حَرَس) در کنار ستون وفود است.</ref>. این حفاظت بیشتر وقتی بود که وُفُود؛ یعنی [[نمایندگان]] [[قبایل]] که بعد از [[فتح مکه]] برای دیدار با پیامبر میآمدند، به همین جهت [[سال نهم هجری]] [[سال]] [[وفود]] نامیده شده است<ref>ابن هشام، سیرة النبویه، ج۲، ص۵۵۹؛ ابن اثیر، اسدالغابه، چ دارالکتب العلمیه، ج۱، ص۳۰.</ref> چون هنوز [[اسلام]] و کفرشان مشخص نبود.
#دیگر موارد [[نگهبانی]] مربوط به زمان‌های [[جنگ]] نیز به سه قسم تقسیم می‌شوند؛ نگهبانی از منطقۀ [[جنگی]]، [[شهر مدینه]] و از شخص [[رسول خدا]]{{صل}}، که [[مسلمانان]] [[حفاظت]] از ایشان را وظیفۀ خود می‌دانستند.
نمونه‌ای چند از حفاظت داوطلبانه از [[پیامبر]]: [[ابو‌ایوب انصاری]] در شبی که رسول خدا با [[صفیه]] دختر [[حی بن اخطب]] پس از [[فتح خیبر]] [در [[سال هفتم هجری]]] [[ازدواج]] کرد، کنار خیمۀ حضرت، [[شمشیر]] به دست از سرِ شب تا [[صبح]]نگهبانی داد. پیامبر که بیرون آمد و او را دید، پرسید: چه شده‌ای ابو‌ایوب؟ گفت: ای رسول خدا{{صل}}! بر [[جان]] شما از سوی این [[زن]] ترسیدم؛ زیرا پدر و همسرش را در جنگ کشتید و [[تازه مسلمان]] است. پیامبر فرمود: ـبارالها ابو‌ایوب! را [[حفظ]] فرما، همان گونه که شبانه در [[پاسداری]] از من کوشید»<ref>{{متن حدیث|أللّهُمَّ احْفَظْ أباأیُّوبَ کَما باتَ بِحِفْظِی}}؛ کتانی، نظام الحکومة النّبویه، ج۱، ص۲۸۷.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج4، ص 284 - 285.</ref>

==نام برخی [[نگهبانان]] و [[پاسداران]] پیامبر==
[[منابع تاریخی]] و رجالی تنی چند را [[نگهبان]] و پاسدار پیامبر گزارش کرده‌اند که موارد پاسداری گروهی از آنان مشخص و جمعی نامشخص است. برابر گزارش [[واثلة بن اسقع]]: دسته‌ای از [[اصحاب صُفّه]] وظیفه‌شان نگهبانی و پاسداری بوده است. آنان در مکانی خاص به نام «مَحْرَس» تجمع میکردند. او نقل می‌کند: من از زمرۀ بیست پاسدار بودم. روزی [[گرسنگی]] بر ما [[غلبه]] کرده بود و من جوانترین آنان بودم و مرا به جانب پیامبر فرستادند که از گرسنگی به حضرت شکوا بَرَم. او در خانهاش بود و پس از [[آگاهی]] از گرسنگی ما، فرمود: آیا چیزی هست؟ گفتند: آری، ای پیامبر! این جا مقداری نان و شیر است. فرمود: برایم بیاورید! نانها را در شیر ترید کرد و فرمود: ده تن از یارانت را بیاور و ده تن دیگر در محرس باقی باشند. آنان آمدند و [[غذا]] خوردند و [[سیر]] شدند ولی چیزی از آن کاسته نشد که من [[تعجب]] کردم! سپس فرمود: به محرس برو و ده تن دیگر را بیاور. آنان نیز مانند گروه قبلی [[غذا]] خوردند و [[سیر]] شدند<ref>متقی هندی، کنز العمّال، ج۱۲، ص۳۸۰ – ۳۸۱، ش۳۵۴۰۲؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۵، ص۳۴۷.</ref>.

در کتاب [[مناقب آل ابی طالب]] با عنوان [[پاسداران]] [[پیامبر]]، نام گروهی آمده که محلّ مأموریتشان مشخص و برخی نامشخص است<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۶۳؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۲۲، ص۲۴۸؛ عبدالحسین امینی، الغدیر، ج۷، ص۲۰۲.</ref>. کتاب [[سبل الهدی]]<ref>صالحی شامی، سبل الهدی، ج۱۱، ص۳۹۷.</ref> نیز چنین عنوانی دارد. ابتدا نام پاسدارانی را که محلّ [[مأموریت]] آنان مشخص نیست می‌آوریم؛ سپس به نقل دیگر محافظان پیامبر{{صل}} می‌پردازیم:
#[[سعد بن عباده]]<ref>ابن‌شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۶۳؛ ابن جوزی، زاد المسیر، ج۲، ص۳۰۱.</ref>؛
#[[حذیفه بن یمان]]<ref>ابن‌الجوزی، زاد المسیر، ج۲، ص۳۰۱.</ref>؛
#[[ادرع اسلمی]]<ref>ابن‌حجر، الاصابه، ج۱، ص۱۹۲-۱۹۳.</ref>؛
#[[عبدالله بن مسعود]]<ref>صالحی شامی، سبل الهدی، ج۱۱، ص۳۹۸-۳۹۹.</ref>؛
#[[مرثد بن ابی مرثد غنوی]]<ref>صالحی شامی، سبل الهدی، ج۱۱، ص۳۹۹.</ref>؛
#[[فاکه بن سکن انصاری]]<ref>بلاذری، جمل من أنساب الأشراف، ج۱، ص۲۸۶.</ref>؛
#[[خشرم بن حباب بن منذر بن جموح]]<ref>ابن‌حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۴۵، ش۲۲۷۲.</ref>؛
#[[صخر بن جبر انصاری]]<ref>بلاذری، جمل من أنساب الأشراف، ج۱، ص۲۸۶؛ ابن‌حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۲، ش۴۰۶۵.</ref>؛
#[[عباس عموی پیامبر]]<ref>طبرانی، معجم الأوسط، ج۴، ص۲۱، ش۳۵۱۰.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج4، ص 285 - 286.</ref>

==محافظان پیامبر در [[جنگ بدر]] ==
جنگ بدر اوّلین درگیری پیامبر با [[کفّار]] [[قریش]]، [[دشمن]] [[مسلمانان]] بود، از همین روی مسلمانان احتیاط‌های لازم را برای [[حفاظت]] از [[جان]] [[پیامبر خدا]]{{صل}} می‌کردند و جمعی را [[نگهبان]] حضرت در این [[نبرد]] قرار داده‌اند.
#[[ابو‌قتاده]]: در شب جنگ بدر از [[رسول خدا]]{{صل}} [[محافظت]] می‌کرد و حضرت در [[حقّ]] وی فرمود:بارالها! ابو‌قتاده را [[حفظ]] فرما؛ همان گونه که پیامبر را در این شب محافظت کرد.<ref>{{متن حدیث|أللّهُمَّ احْفَظْ أبا قَتادةَ كَما حَفِظَ نَبيَّكَ هَذَهِ اللَّيلَةِ}}؛ ابن‌حجر، الاصابه، ج۷، ص۲۷۳؛ مقریزی، إمتاع الأسماع، ج۱۰، ص۳۷.</ref>؛
#[[سعد بن معاذ]]: وی برای [[حفاظت از پیامبر]] سایه‌بانی ساخت و خود همراه جمعی از [[انصار]] [[حفاظت]] ایشان را به عهده داشت که مبادا [[دشمن]] به سوی آن حضرت [[یورش]] برد<ref>ابن‌هشام، سیرةالنّبویه، تحقیق سقا، ج۲، ص۲۸۰؛ ابن‌سیدالنّاس، عیون الأثر، ج۱، ص۳۰۰؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۶۳؛ علامه أمینی، الغدیر، ج۷، ص۲۰۲-۲۰۳: {{عربی|مُتَوشِّحُ السّيف، في نَفَر مِن الأنصارِ يَحْرُسُونَ رَسول الله{{صل}} يَخافُونَ عَلَيْه كَرَّةَ العَدُوِّ}}. </ref>. به [[نقلی]]: [[ابوبکر]] هم کنارِ عَریش به [[پاسداری]] از [[پیامبر]] پرداخت<ref>ابن‌هشام، سیرةالنّبویه، تحقیق سقا، ج۲، ص۲۸۰؛ مفید، الافصاح، ص۱۵۶.</ref>.
#[[ابو‌عبدالله جبّار بن صخر بن أمیة بن خنساء]]: از [[پاسداران]] پیامبر در [[جنگ]] [[بدر]] معرفی شده است<ref> بلاذری، جمل من أنساب الأشراف، ج۱، ص۲۸۶.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج4، ص 287.</ref>

==محافظان پیامبر در [[جنگ اُحد]]==
# [[محمد بن مسلمه]]: پاسدار حضرت در [[روز]] [[جنگ احد]] معرفی شده است<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۶۳.</ref>.
#هنگام جنگ احد، گروهی [[مسئول]] پاسداری و [[محافظت]] از [[شهر مدینه]] بودند. [[عبدالله بن عمر]] که پیامبر او را به جهت سنّ اندکش که هنوز بالغ نبود از حضور در [[نبرد]] [[محروم]] ساخته بود، گوید: من همراهِ پاسداران [[مدینه]] در [[شهر]] بودم که در جمعِ آنان [[اوس بن ثابت]]، [[اوس بن عرافه]] و [[رافع بن خدیج]] بودند <ref>کتانی، نظام الحکومة النّبویه، ج۱، ص۲۸۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج4، ص 287 - 288.</ref>

==[[نگهبانان]] پیامبر در دیگر [[جنگ‌ها]]==
#[[زبیر بن عوّام]]: پاسدار حضرت در روز [[جنگ خندق]] بود<ref>سبل الهدی، ج۱۱، ص۳۹۹؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۶۳.</ref>.
#شبی که روز آن [[بنی‌قریظه]] [[حکم رسول خدا]]{{صل}} را پذیرفتند، [[محمد بن مسلمه]] مسئول پاسداران شهر مدینه بود<ref>کتانی، نظام الحکومة النّبویه، ج۱، ص۲۸۸.</ref>.
#[[مغیرة بن شعبه]]: او در [[حدیبیه]] [[شمشیر]] به دست از حضرت پاسداری می‌کرد<ref>سبل الهدی، ج۱۱، ص۳۹۹.</ref>. برخی [[اسلام]] آوردنش را همین هنگام دانسته‌اند.
#در غزوۀ [[ذات رقاع]] که [[مسلمانان]] در [[شِعب]] و درّه‌ای توقف کردند، پیامبر فرمود: چه کسی از ما حفاظت می‌نماید؟ مردی از [[مهاجران]] و مردی از انصار این [[وظیفه]] را انجام دادند. [[عمار یاسر]] از مهاجران و [[عَبّاد بن بِشر]] از انصار بودند<ref>کتانی، نظام الحکومة النّبویه، ج۱، ص۲۸۸.</ref>.
#[[بِلال حبشی]] و [[ذکوان بن عبد قیس]]، [[نگهبانان]] حضرت در [[وادی القری]] بودند<ref>سبل الهدی، ج۱۱، ص۳۹۸-۳۹۹؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۶۳.</ref>.
#در مسیر [[خیبر]]، [[سعد بن ابی وقّاص]] [[محافظ]] [[پیامبر]]{{صل}} بود<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۶۳.</ref>.
#[[زیاد بن اسد]]، [[شب]] [[فتح مکه]] [[پاسداری]] می‌داد<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۶۳.</ref>.
# نقل شده: در فتح مکه وقتی پیامبر در [[حِجْر]] اسماعیل [[نماز]] می‌خواند، [[عمر بن خطّاب]] [[شمشیر]] به دست کنارِ حضرت ایستاد، تا نماز ایشان تمام شد<ref>کتانی، نظام الحکومة النّبویه، ج۱، ص۲۸۷؛ حجر اسماعیل، خانۀ اسماعیل پیامبر متصل به کعبه به صورت نیم دایره است.</ref>.
#در [[جنگ حنین]] [[مسئول]] [[پاسداران]] پیامبر [[انس بن ابی مرثد غنوی]] بود<ref>کتانی، نظام الحکومة النّبویه، ج۱، ص۲۸۸.</ref>.
#در [[نبرد تبوک]]، مسئول پاسداران پیامبر [[عباد بن بشر]] بود که بیست [[روز]] این [[وظیفه]] را انجام داد<ref>کتانی، نظام الحکومة النّبویه، ج۱، ص۲۸۸.</ref>.

پیامبر{{صل}} در بازگشت از [[تبوک]] نیز محافظانی داشت. [[عمّار یاسر]]، زمام شتر حضرت را گرفته بود و [[حذیفة بن یمان]] از پشت آن را می‌راند که نُه نفر به پیامبر [[حمله]] کردند و تصمیم داشتند حضرت را با ناقه‌اش به پرتگاه بفرستند و پیامبر را بکشند. پیامبر فرمود: اگر کنار نروند، نام آنان و قبیله‌شان را با صوت بلند [[اعلان]] خواهند کرد. آنها از [[ترس]] [[رسوایی]] به جمع [[سپاهیان]] پیوستند. [[حذیفه]] آنان را [[شناخت]] و اسم‌هایشان را می‌دانست؛ زیرا پیامبر به وی گفته بود. از این رو وی [[منافقان]] را به خوبی می‌شناخت<ref>ر.ک: سیمای کارگزاران، ج۱، ص۳۱۶؛ طبرانی، معجم الکبیر، ج۶، ص۲۱۳.</ref> و به صاحبِ سرِّ پیامبر مشهور شده بود، چون چهرۀ آنان را دیده بود<ref>ابن‌کثیر، البدایة و النّهایه، ج۵، ص۲۵؛ تاریخ یعقوبی، مترجَم، ج۱، ص۴۳۰؛ صالحی شامی، سبل الهدی، ج۱۰، ص۲۶۲.</ref>. برابر [[نقلی]]: آنان چهارده نفر بودند که پیامبر هشت نفرشان را [[اهل آتش]] می‌داند<ref>مامقانی، تنقیح المقال، مقدمه، ج۱، ص۲۱۴؛ مسلم نیشابوری، صحیح مسلم، ج۸، ص۱۲۳؛ بیهقی، سنن الکبری، ج۹، ص۳۳؛ طبرانی، معجم الکبیر، ج۳، ص۱۶۶؛ ابن‌بطریق، عمدة عیون صحاح الأخبار فی مناقب إمام الأبرار، ص۳۳۴.</ref>.

برابر [[نقلی]] نیز [[دوازده تن]] بودند<ref>نیشابوری، صحیح مسلم، ج۸، ص۱۲۳؛ بیهقی، سنن الکبری، ج۱۲، ص۱۹۸؛ احمد، مسند احمد حنبل، ج۴، ص۳۱۹؛ ج۵، ص۳۹۰؛ طبرسی، إعلام الوری (یک جلدی)، ص۱۲۴؛ بحارالانوار، ج۲۱، ص۲۴۸؛ طبری، المسترشد فی إمامة علی بن أبی‌طالب{{ع}}، ص۵۹۳.</ref>.

از آنچه بیان شد، استفاده می‌شود [[پیامبر]] محافظانی داشت که در مواردی خاص به [[پاسداری از جان]] حضرت می‌پرداختند تا از گزند [[دشمن]] محفوظ باشد و گروهی بودند که دستورهای حضرت را در [[اجرای حدود شرعی]] [[اعمال]] می‌کردند که اینها را در مجموع می‌‌توان از مأموریت‌های [[نیروی انتظامی]] دانست. این حساسیت برای [[پاسداری]] از پیامبر{{صل}} در میان [[مسلمانان]] ادامه داشت تا این [[آیه]] نازل شد.

{{متن قرآن|وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ}}<ref>«و خداوند تو را از (گزند) مردم در پناه می‌گیرد» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref>.

پس از آن، پیامبر محافظانش را مرخّص کرد<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۶۳؛ بحارالانوار، ج۲۲، ص۲۴۸؛ طبری، جامع البیان، تحقیق خلیل میس، ج۶، ص۴۱۴-۴۱۵؛ هیثمی، مجمع الزّوائد، ج۷، ص۱۷.</ref>.

البته با توجه به آنچه گذشت، این آیه باید در سال‌های پایانی [[عمر پیامبر]] نازل شده باشد<ref>نَوَوی، شرح صحیح مسلم، ج۱۵، ص۱۸۳: {{عربی|و مَعلومٌ أنَّ الآيةَ نُزِلَتْ بعد ذلِكَ بِأَزْمانٍ}}؛ روشن است این آیه در اوایل ورود پیامبر به مدینه نازل نشده، بلکه بعدها نازل شده است. </ref>. اگر ما [[عمّار]] و [[حذیفه]] را در [[سفر]] [[تبوک]] [[محافظ]] بدانیم، می‌‌توان ادعا کرد [[نزول آیه]] در [[حجةالوداع]] پیامبر (سال دَهُم [[هجرت]]) بوده است.

در [[زمان]] [[خلفا]] نیز افرادی خاص به عنوان محافظ نبودند، به گونه‌ای که وقتی هُرمزان را به [[اسارت]] به [[مدینه]] آوردند و دید خلیفۀ مسلمانان هیچ محافظ و پاسداری ندارد [[تعجب]] کرد. و گفت: پس حاجبان و [[پاسداران]] او کجا هستند؟ پاسخ دادند: محافظ و حاجبی ندارد. گفت: این شیوه مانند روش انبیاست. گفته شد: عمل وی مانند [[پیامبران]] است<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۸۳.</ref>.

[[امام علی]]{{ع}} محافظ شخصی نداشت و افراد در [[شجاعت]] وی تردید نداشتند؛ اما وقتی [[خوارج]] با حضرت به [[مخالفت]] برخاستند، گاهی قنبر شبها [[شمشیر]] به دست از ایشان [[حفاظت]] می‌کرد؛ اما [[امام]] او را از این کار بازداشت<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۵۹.</ref> که در ادامه خواهد آمد.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج4، ص 288 - 290.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: 1100831.jpg|22px]] [[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۴ (کتاب)|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۴''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:پیامبر خاتم]]

محافظت از پیامبر خاتم - تاریخچهٔ نسخه‌ها