محمد بن سلامه قضاعی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'پرونده:9030760879.jpg|22px]] 22px جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی'

2023-01-04T12:37:28Z

جایگزینی متن - 'پرونده:9030760879.jpg|22px]] 22px جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۰۷
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~9030760879~~.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۳''']]		# [[پرونده: IM009687.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:54:10Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	آنچه در منابع ذکر شده آنکه [[ابوعبداللّه محمد بن سلامه بن جعفر قضاعی]] از استادان بسیاری استفاده کرده است، استادان مناطقی چون [[مصر]]، [[مکه]] و [[شام]] را [[ملاقات]] کرده و از آنان بهره برد. [[ابومسلم محمد بن احمد کاتب]]، [[احمد بربال]] (ثرثال) از آن جمله‌اند. او در [[علوم]] گوناگون از جمله [[حدیث]]، [[تفسیر]] و [[فقه]] [[مهارت]] یافت، ولی در فقه برجسته شد و از [[فقیهان]] [[شافعی]] گردید. <ref>المقفی الکبیر، ج ۵، ص۷۱۰؛ الاکمال، ج ۷، ص۱۱۵. </ref> او آموخته‌های خویش را در [[اختیار]] طالبان [[علم]] قرار می‌‌داد و [[محدثان]] مصر، [[عراق]] و مکه و دیگر [[شهرها]] نزد او آمده و از او بهره می‌‌بردند؛ چنان که [[سید فخرالدین شمبله بن محمد بن ابی هاشم]]، [[سهل اسفراینی]]<ref>تاریخ دمشق، ج ۵۳، ص۱۶۷ ـ ۱۷۰؛ فهرست منتجب الدین، ص۹۴. </ref> و [[ابن ماکولا]] از [[شاگردان]] او بودند. [[خطیب بغدادی]] نیز او را در [[شهر مکه]] ملاقات و از او استفاده کرد. <ref>الأنساب، ج ۴، ص۵۱۶. </ref> این [[فقیه]] گرانمایه از طرف [[خلفای فاطمی]] به [[قضاوت]] مصر رسید. <ref>الکامل فی التاریخ، ج ۱۰، ص۲۳. </ref> او به عنوان [[سفیر]] مصر از طرف [[مستنصر باللّه عباسی]] به [[روم]] رفت. <ref>المختصر فی اخبار البشر، ج ۲، ص۱۸۱. </ref>		آنچه در منابع ذکر شده آنکه [[ابوعبداللّه محمد بن سلامه بن جعفر قضاعی]] از استادان بسیاری استفاده کرده است، استادان مناطقی چون [[مصر]]، [[مکه]] و [[شام]] را [[ملاقات]] کرده و از آنان بهره برد. [[ابومسلم محمد بن احمد کاتب]]، [[احمد بربال]] (ثرثال) از آن جمله‌اند. او در [[علوم]] گوناگون از جمله [[حدیث]]، [[تفسیر]] و [[فقه]] [[مهارت]] یافت، ولی در فقه برجسته شد و از [[فقیهان]] [[شافعی]] گردید. <ref>المقفی الکبیر، ج ۵، ص۷۱۰؛ الاکمال، ج ۷، ص۱۱۵. </ref> او آموخته‌های خویش را در [[اختیار]] طالبان [[علم]] قرار می‌‌داد و [[محدثان]] مصر، [[عراق]] و مکه و دیگر [[شهرها]] نزد او آمده و از او بهره می‌‌بردند؛ چنان که [[سید فخرالدین شمبله بن محمد بن ابی هاشم]]، [[سهل اسفراینی]]<ref>تاریخ دمشق، ج ۵۳، ص۱۶۷ ـ ۱۷۰؛ فهرست منتجب الدین، ص۹۴. </ref> و [[ابن ماکولا]] از [[شاگردان]] او بودند. [[خطیب بغدادی]] نیز او را در [[شهر مکه]] ملاقات و از او استفاده کرد. <ref>الأنساب، ج ۴، ص۵۱۶. </ref> این [[فقیه]] گرانمایه از طرف [[خلفای فاطمی]] به [[قضاوت]] مصر رسید. <ref>الکامل فی التاریخ، ج ۱۰، ص۲۳. </ref> او به عنوان [[سفیر]] مصر از طرف [[مستنصر باللّه عباسی]] به [[روم]] رفت. <ref>المختصر فی اخبار البشر، ج ۲، ص۱۸۱. </ref>

	اثر قلمی او کتاب [[شهاب الاخبار فی الحکم و الامثال]] می‌‌باشد<ref>طبقات الشافعیة الکبری، ج ۴، ص۱۵۰. </ref> که یک هزار و دویست حدیث در [[آداب]]، امثال، [[مواعظ]] و وصایا می‌‌باشد که سند آنها ذکر نشده یا دعاهایی از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به پایان رسیده است؛ بیشتر این [[احادیث]] در کتاب‌های [[شیعه]] موجود است و هر کدام هم که نیست با اصول و [[قواعد]] [[مذهب شیعه]] مخالف نیست؛ به همین دلیل برخی او را شیعه دانسته‌اند. <ref>ریحانة الادب، ج ۴، ص۴۲۳ ـ ۴۲۴. </ref> قضاعی در شانزدهم یا هفدهم [[ذیقعده]] ۴۵۴ در مصر درگذشت و در قرافه مصر به [[خاک]] سپرده شد. <ref>تاریخ دمشق، ج ۵۳، ص۱۶۹ ـ ۱۷۰. </ref> دیگر آثار وی عبارت‌اند از:		اثر قلمی او کتاب [[شهاب الاخبار فی الحکم و الامثال]] می‌‌باشد<ref>طبقات الشافعیة الکبری، ج ۴، ص۱۵۰. </ref> که یک هزار و دویست حدیث در [[آداب]]، امثال، [[مواعظ]] و وصایا می‌‌باشد که سند آنها ذکر نشده یا دعاهایی از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به پایان رسیده است؛ بیشتر این [[احادیث]] در کتاب‌های [[شیعه]] موجود است و هر کدام هم که نیست با اصول و [[قواعد]] [[مذهب شیعه]] مخالف نیست؛ به همین دلیل برخی او را شیعه دانسته‌اند. <ref>ریحانة الادب، ج ۴، ص۴۲۳ ـ ۴۲۴. </ref> قضاعی در شانزدهم یا هفدهم [[ذیقعده]] ۴۵۴ در مصر درگذشت و در قرافه مصر به [[خاک]] سپرده شد. <ref>تاریخ دمشق، ج ۵۳، ص۱۶۹ ـ ۱۷۰. </ref> دیگر آثار وی عبارت‌اند از:

	مناقب الامام الشافعی، الانباء عن الانبیاء، تواریخ الخلفاء، الخطط (خطط مصر) المختار فی ذکر الخطط و الآثار)، <ref> اسماء الکتب، ص۳۱۲. </ref> الامالی فی الحدیث، درة الواعظین و ذخر العابدین، دقائق الاخبار و حدائق الاعتبار فی الحکم، عیون المعارف و فنون الخلائف فی التاریخ، <ref>هدیة العارفین، ج ۲، ص۷۱. </ref> مسند القضاعی، تفسیر القرآن، نزهة الالباب، دستور معالم الحکم، <ref> الاعلام، ج ۶، ص۱۴۶. </ref> تاریخ مصر، معجم شیوخه<ref> الوافی بالوفیات، ج ۳، ص۱۱۶.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۳ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۳، ص ۳۵۷.</ref>		مناقب الامام الشافعی، الانباء عن الانبیاء، تواریخ الخلفاء، الخطط (خطط مصر) المختار فی ذکر الخطط و الآثار)، <ref> اسماء الکتب، ص۳۱۲. </ref> الامالی فی الحدیث، درة الواعظین و ذخر العابدین، دقائق الاخبار و حدائق الاعتبار فی الحکم، عیون المعارف و فنون الخلائف فی التاریخ، <ref>هدیة العارفین، ج ۲، ص۷۱. </ref> مسند القضاعی، تفسیر القرآن، نزهة الالباب، دستور معالم الحکم، <ref> الاعلام، ج ۶، ص۱۴۶. </ref> تاریخ مصر، معجم شیوخه<ref> الوافی بالوفیات، ج ۳، ص۱۱۶.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۳ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۳، ص ۳۵۷.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:36:16Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۲۳:		خط ۲۲:

	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = محمد بن سلامه قضاعی | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== آنچه در منابع ذکر شده آنکه ابوعبداللّه محمد بن سلامه بن جعفر قضاعی از استادان بسیاری استفاده کرده است، استادان مناطقی چون مصر، ...» ایجاد کرد

2022-07-23T07:08:00Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = محمد بن سلامه قضاعی | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== آنچه در منابع ذکر شده آنکه ابوعبداللّه محمد بن سلامه بن جعفر قضاعی از استادان بسیاری استفاده کرده است، استادان مناطقی چون مصر، ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل = محمد بن سلامه قضاعی
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
آنچه در منابع ذکر شده آنکه [[ابوعبداللّه محمد بن سلامه بن جعفر قضاعی]] از استادان بسیاری استفاده کرده است، استادان مناطقی چون [[مصر]]، [[مکه]] و [[شام]] را [[ملاقات]] کرده و از آنان بهره برد. [[ابومسلم محمد بن احمد کاتب]]، [[احمد بربال]] (ثرثال) از آن جمله‌اند. او در [[علوم]] گوناگون از جمله [[حدیث]]، [[تفسیر]] و [[فقه]] [[مهارت]] یافت، ولی در فقه برجسته شد و از [[فقیهان]] [[شافعی]] گردید. <ref>المقفی الکبیر، ج ۵، ص۷۱۰؛ الاکمال، ج ۷، ص۱۱۵. </ref> او آموخته‌های خویش را در [[اختیار]] طالبان [[علم]] قرار می‌‌داد و [[محدثان]] مصر، [[عراق]] و مکه و دیگر [[شهرها]] نزد او آمده و از او بهره می‌‌بردند؛ چنان که [[سید فخرالدین شمبله بن محمد بن ابی هاشم]]، [[سهل اسفراینی]]<ref>تاریخ دمشق، ج ۵۳، ص۱۶۷ ـ ۱۷۰؛ فهرست منتجب الدین، ص۹۴. </ref> و [[ابن ماکولا]] از [[شاگردان]] او بودند. [[خطیب بغدادی]] نیز او را در [[شهر مکه]] ملاقات و از او استفاده کرد. <ref>الأنساب، ج ۴، ص۵۱۶. </ref> این [[فقیه]] گرانمایه از طرف [[خلفای فاطمی]] به [[قضاوت]] مصر رسید. <ref>الکامل فی التاریخ، ج ۱۰، ص۲۳. </ref> او به عنوان [[سفیر]] مصر از طرف [[مستنصر باللّه عباسی]] به [[روم]] رفت. <ref>المختصر فی اخبار البشر، ج ۲، ص۱۸۱. </ref>

اثر قلمی او کتاب [[شهاب الاخبار فی الحکم و الامثال]] می‌‌باشد<ref>طبقات الشافعیة الکبری، ج ۴، ص۱۵۰. </ref> که یک هزار و دویست حدیث در [[آداب]]، امثال، [[مواعظ]] و وصایا می‌‌باشد که سند آنها ذکر نشده یا دعاهایی از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به پایان رسیده است؛ بیشتر این [[احادیث]] در کتاب‌های [[شیعه]] موجود است و هر کدام هم که نیست با اصول و [[قواعد]] [[مذهب شیعه]] مخالف نیست؛ به همین دلیل برخی او را شیعه دانسته‌اند. <ref>ریحانة الادب، ج ۴، ص۴۲۳ ـ ۴۲۴. </ref> قضاعی در شانزدهم یا هفدهم [[ذیقعده]] ۴۵۴ در مصر درگذشت و در قرافه مصر به [[خاک]] سپرده شد. <ref>تاریخ دمشق، ج ۵۳، ص۱۶۹ ـ ۱۷۰. </ref> دیگر آثار وی عبارت‌اند از:

مناقب الامام الشافعی، الانباء عن الانبیاء، تواریخ الخلفاء، الخطط (خطط مصر) المختار فی ذکر الخطط و الآثار)، <ref> اسماء الکتب، ص۳۱۲. </ref> الامالی فی الحدیث، درة الواعظین و ذخر العابدین، دقائق الاخبار و حدائق الاعتبار فی الحکم، عیون المعارف و فنون الخلائف فی التاریخ، <ref>هدیة العارفین، ج ۲، ص۷۱. </ref> مسند القضاعی، تفسیر القرآن، نزهة الالباب، دستور معالم الحکم، <ref> الاعلام، ج ۶، ص۱۴۶. </ref> تاریخ مصر، معجم شیوخه<ref> الوافی بالوفیات، ج ۳، ص۱۱۶.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۳ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۳، ص ۳۵۷.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۳ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۳''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]
[[رده:مدخل]]