محمد بن قاسم بن زکریا محاربی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۵

2023-07-01T04:55:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = ~~قبایل~~ \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	محمد بن قاسم بن زکریا محاربی مکنی به «ابوعبدالله»<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> و معروف به «سودانی» است.<ref> سودان را از قرای اصفهان گفته‌اند. (تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴ به نقل از سمعانی)؛ نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> وی از ساکنان [[کوفه]] بود.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref>محمد بن قاسم را از معمّرین<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸، ابن داود، رجال، ص۱۸۲.</ref> و از [[ثقات]] [[راویان شیعه]]<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۴، ص۳۰۰.</ref> گفته‌اند که کتابی به نام «الفوائد (نوادر)» داشته است.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸. مرحوم خویی(ره) در کتاب خود از این کتاب با نام الفؤاد یاد کرده است. (خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۱۶۵).</ref> [[ابوالحسین بن تمام]] از او [[روایت]] کرده،<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref> و [[عباد بن یعقوب]]<ref> نجاشی، رجال، ص۲۹۰.</ref> و [[تلعکبری]] از او.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲؛ تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴.</ref> بنا برنقل [[شیخ طوسی]] در کتاب [[رجال طوسی]]، تلعکبری در سال ۳۲۴ هجری از او [[استماع]] [[حدیث]] کرده و در [[نقل روایت]]، از وی کسب [[اجازه]] نموده است.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲ باب من لم یرو عن واحد من الائمه{{ع}}.</ref> در [[منابع روایی]] [[شیعی]]، علاوه بر عباد بن یعقوب، از [[حسن بن محمد بن عبدالواحد خزاز]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۳۱۷.</ref> [[حسین بن نصر بن مزاحم]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۵۲.</ref> [[ابوطاهر محمد بن تسنیم حضرمی]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۳۸۶.</ref> [[هشام بن یونس]]<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> و [[قاسم بن هشام بن یونس نهشلی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> به عنوان شیوخ او در روایت (مروی عنه او) نام برده شده و [[ابوالحسن محمد بن جعفر بن محمد تمیمی]] معروف به [[ابن نجار نحوی کوفی]]،<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> [[قاضی]] [[ابوالفرج معافی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> و [[ابوالمفضل محمد بن عبدالله بن مطلب شیبانی]]<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸،۵۰۲، ۵۶۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۷۲.</ref> از [[راویان]] او برشمرده شده است.		محمد بن قاسم بن زکریا محاربی مکنی به «ابوعبدالله»<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> و معروف به «سودانی» است.<ref> سودان را از قرای اصفهان گفته‌اند. (تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴ به نقل از سمعانی)؛ نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> وی از ساکنان [[کوفه]] بود.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref>محمد بن قاسم را از معمّرین<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸، ابن داود، رجال، ص۱۸۲.</ref> و از [[ثقات]] [[راویان شیعه]]<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۴، ص۳۰۰.</ref> گفته‌اند که کتابی به نام «الفوائد (نوادر)» داشته است.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸. مرحوم خویی(ره) در کتاب خود از این کتاب با نام الفؤاد یاد کرده است. (خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۱۶۵).</ref> [[ابوالحسین بن تمام]] از او [[روایت]] کرده،<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref> و [[عباد بن یعقوب]]<ref> نجاشی، رجال، ص۲۹۰.</ref> و [[تلعکبری]] از او.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲؛ تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴.</ref> بنا برنقل [[شیخ طوسی]] در کتاب [[رجال طوسی]]، تلعکبری در سال ۳۲۴ هجری از او [[استماع]] [[حدیث]] کرده و در [[نقل روایت]]، از وی کسب [[اجازه]] نموده است.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲ باب من لم یرو عن واحد من الائمه{{ع}}.</ref> در [[منابع روایی]] [[شیعی]]، علاوه بر عباد بن یعقوب، از [[حسن بن محمد بن عبدالواحد خزاز]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۳۱۷.</ref> [[حسین بن نصر بن مزاحم]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۵۲.</ref> [[ابوطاهر محمد بن تسنیم حضرمی]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۳۸۶.</ref> [[هشام بن یونس]]<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> و [[قاسم بن هشام بن یونس نهشلی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> به عنوان شیوخ او در روایت (مروی عنه او) نام برده شده و [[ابوالحسن محمد بن جعفر بن محمد تمیمی]] معروف به [[ابن نجار نحوی کوفی]]،<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> [[قاضی]] [[ابوالفرج معافی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> و [[ابوالمفضل محمد بن عبدالله بن مطلب شیبانی]]<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸،۵۰۲، ۵۶۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۷۲.</ref> از [[راویان]] او برشمرده شده است.

Msadeq: /* آشنایی اجمالی */

2023-07-01T04:55:38Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۵
خط ۳:		خط ۳:
	محمد بن قاسم بن زکریا محاربی مکنی به «ابوعبدالله»<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> و معروف به «سودانی» است.<ref> سودان را از قرای اصفهان گفته‌اند. (تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴ به نقل از سمعانی)؛ نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> وی از ساکنان [[کوفه]] بود.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref>محمد بن قاسم را از معمّرین<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸، ابن داود، رجال، ص۱۸۲.</ref> و از [[ثقات]] [[راویان شیعه]]<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۴، ص۳۰۰.</ref> گفته‌اند که کتابی به نام «الفوائد (نوادر)» داشته است.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸. مرحوم خویی(ره) در کتاب خود از این کتاب با نام الفؤاد یاد کرده است. (خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۱۶۵).</ref> [[ابوالحسین بن تمام]] از او [[روایت]] کرده،<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref> و [[عباد بن یعقوب]]<ref> نجاشی، رجال، ص۲۹۰.</ref> و [[تلعکبری]] از او.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲؛ تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴.</ref> بنا برنقل [[شیخ طوسی]] در کتاب [[رجال طوسی]]، تلعکبری در سال ۳۲۴ هجری از او [[استماع]] [[حدیث]] کرده و در [[نقل روایت]]، از وی کسب [[اجازه]] نموده است.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲ باب من لم یرو عن واحد من الائمه{{ع}}.</ref> در [[منابع روایی]] [[شیعی]]، علاوه بر عباد بن یعقوب، از [[حسن بن محمد بن عبدالواحد خزاز]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۳۱۷.</ref> [[حسین بن نصر بن مزاحم]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۵۲.</ref> [[ابوطاهر محمد بن تسنیم حضرمی]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۳۸۶.</ref> [[هشام بن یونس]]<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> و [[قاسم بن هشام بن یونس نهشلی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> به عنوان شیوخ او در روایت (مروی عنه او) نام برده شده و [[ابوالحسن محمد بن جعفر بن محمد تمیمی]] معروف به [[ابن نجار نحوی کوفی]]،<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> [[قاضی]] [[ابوالفرج معافی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> و [[ابوالمفضل محمد بن عبدالله بن مطلب شیبانی]]<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸،۵۰۲، ۵۶۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۷۲.</ref> از [[راویان]] او برشمرده شده است.		محمد بن قاسم بن زکریا محاربی مکنی به «ابوعبدالله»<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> و معروف به «سودانی» است.<ref> سودان را از قرای اصفهان گفته‌اند. (تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴ به نقل از سمعانی)؛ نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> وی از ساکنان [[کوفه]] بود.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref>محمد بن قاسم را از معمّرین<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸، ابن داود، رجال، ص۱۸۲.</ref> و از [[ثقات]] [[راویان شیعه]]<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۴، ص۳۰۰.</ref> گفته‌اند که کتابی به نام «الفوائد (نوادر)» داشته است.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸. مرحوم خویی(ره) در کتاب خود از این کتاب با نام الفؤاد یاد کرده است. (خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۱۶۵).</ref> [[ابوالحسین بن تمام]] از او [[روایت]] کرده،<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref> و [[عباد بن یعقوب]]<ref> نجاشی، رجال، ص۲۹۰.</ref> و [[تلعکبری]] از او.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲؛ تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴.</ref> بنا برنقل [[شیخ طوسی]] در کتاب [[رجال طوسی]]، تلعکبری در سال ۳۲۴ هجری از او [[استماع]] [[حدیث]] کرده و در [[نقل روایت]]، از وی کسب [[اجازه]] نموده است.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲ باب من لم یرو عن واحد من الائمه{{ع}}.</ref> در [[منابع روایی]] [[شیعی]]، علاوه بر عباد بن یعقوب، از [[حسن بن محمد بن عبدالواحد خزاز]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۳۱۷.</ref> [[حسین بن نصر بن مزاحم]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۵۲.</ref> [[ابوطاهر محمد بن تسنیم حضرمی]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۳۸۶.</ref> [[هشام بن یونس]]<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> و [[قاسم بن هشام بن یونس نهشلی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> به عنوان شیوخ او در روایت (مروی عنه او) نام برده شده و [[ابوالحسن محمد بن جعفر بن محمد تمیمی]] معروف به [[ابن نجار نحوی کوفی]]،<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> [[قاضی]] [[ابوالفرج معافی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> و [[ابوالمفضل محمد بن عبدالله بن مطلب شیبانی]]<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸،۵۰۲، ۵۶۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۷۲.</ref> از [[راویان]] او برشمرده شده است.

	در [[منابع اهل سنت]] هم، از [[ابوعبدالله محمد بن قاسم بن زکریا]] به عنوان شیخی [[محدّث]] و معمّر یاد شده، و علاوه بر [[محاربی]]، از انتساب او به [[کوفی]] و سودانی خبر داده شده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> محاربی در این منابع، از راویان [[ابو کریب بن محمد بن علاء]] – آخرین [[صحابی پیامبر]]{{صل}}- [[~~سُفْیَان~~ بن ~~وَکِیْع~~]]، [[هشام بن یونس]]، [[حسین بن نصر بن مزاحم]] و عده‌ای دیگر دانسته شده<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> و از [[دارقطنی\|دارَقُطْنِیّ]]، [[محمد بن عبدالله جعفی]] و دیگران به عنوان راویان وی یاد شده‌اند.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> [[ذهبی]]، به نقل از [[ابوالحسن بن حماد کوفی]]، [[وفات]] او را در صفر سال ۳۲۶ هجری عنوان کرده و به نقل از وی آورده که محمد بن قاسم دارای کتابی نیز، بوده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> ذهبی سپس، از قرائت کتاب النهی بر محمد بن قاسم از سوی ابن سعید خبر داده، به نقل از [[حسین بن نصر بن مزاحم منقری]] او را از [[مؤمنین]] و معتقدین به مسأله [[رجعت]] معرفی کرده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳. نیز ر. ک. ذهبی، میزان الاعتدال، ج۴، ص۱۴.</ref>		در [[منابع اهل سنت]] هم، از [[ابوعبدالله محمد بن قاسم بن زکریا]] به عنوان شیخی [[محدّث]] و معمّر یاد شده، و علاوه بر [[محاربی]]، از انتساب او به [[کوفی]] و سودانی خبر داده شده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> محاربی در این منابع، از راویان [[ابو کریب بن محمد بن علاء]] – آخرین [[صحابی پیامبر]]{{صل}}- [[سفیان بن وکیع]]، [[هشام بن یونس]]، [[حسین بن نصر بن مزاحم]] و عده‌ای دیگر دانسته شده<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> و از [[دارقطنی\|دارَقُطْنِیّ]]، [[محمد بن عبدالله جعفی]] و دیگران به عنوان راویان وی یاد شده‌اند.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> [[ذهبی]]، به نقل از [[ابوالحسن بن حماد کوفی]]، [[وفات]] او را در صفر سال ۳۲۶ هجری عنوان کرده و به نقل از وی آورده که محمد بن قاسم دارای کتابی نیز، بوده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> ذهبی سپس، از قرائت کتاب النهی بر محمد بن قاسم از سوی ابن سعید خبر داده، به نقل از [[حسین بن نصر بن مزاحم منقری]] او را از [[مؤمنین]] و معتقدین به مسأله [[رجعت]] معرفی کرده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳. نیز ر. ک. ذهبی، میزان الاعتدال، ج۴، ص۱۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq: /* آشنایی اجمالی */

2023-07-01T04:54:42Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قبایل \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قبایل \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	محمد بن قاسم بن زکریا محاربی]] مکنی به «ابوعبدالله»<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> و معروف به «سودانی» است.<ref> سودان را از قرای اصفهان گفته‌اند. (تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴ به نقل از سمعانی)؛ نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> وی از ساکنان [[کوفه]] بود.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref>محمد بن قاسم را از معمّرین<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸، ابن داود، رجال، ص۱۸۲.</ref> و از [[ثقات]] [[راویان شیعه]]<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۴، ص۳۰۰.</ref> گفته‌اند که کتابی به نام «الفوائد (نوادر)» داشته است.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸. مرحوم خویی(ره) در کتاب خود از این کتاب با نام الفؤاد یاد کرده است. (خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۱۶۵).</ref> [[ابوالحسین بن تمام]] از او [[روایت]] کرده،<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref> و [[عباد بن یعقوب]]<ref> نجاشی، رجال، ص۲۹۰.</ref> و [[تلعکبری]] از او.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲؛ تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴.</ref> بنا برنقل [[شیخ طوسی]] در کتاب [[رجال طوسی]]، تلعکبری در سال ۳۲۴ هجری از او [[استماع]] [[حدیث]] کرده و در [[نقل روایت]]، از وی کسب [[اجازه]] نموده است.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲ باب من لم یرو عن واحد من الائمه{{ع}}.</ref> در [[منابع روایی]] [[شیعی]]، علاوه بر عباد بن یعقوب، از [[حسن بن محمد بن عبدالواحد خزاز]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۳۱۷.</ref> [[حسین بن نصر بن مزاحم]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۵۲.</ref> [[ابوطاهر محمد بن تسنیم حضرمی]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۳۸۶.</ref> [[هشام بن یونس]]<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> و [[قاسم بن هشام بن یونس نهشلی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> به عنوان شیوخ او در روایت (مروی عنه او) نام برده شده و [[ابوالحسن محمد بن جعفر بن محمد تمیمی]] معروف به [[ابن نجار نحوی کوفی]]،<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> [[قاضی]] [[ابوالفرج معافی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> و [[ابوالمفضل محمد بن عبدالله بن مطلب شیبانی]]<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸،۵۰۲، ۵۶۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۷۲.</ref> از [[راویان]] او برشمرده شده است.		محمد بن قاسم بن زکریا محاربی مکنی به «ابوعبدالله»<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> و معروف به «سودانی» است.<ref> سودان را از قرای اصفهان گفته‌اند. (تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴ به نقل از سمعانی)؛ نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> وی از ساکنان [[کوفه]] بود.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref>محمد بن قاسم را از معمّرین<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸، ابن داود، رجال، ص۱۸۲.</ref> و از [[ثقات]] [[راویان شیعه]]<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۴، ص۳۰۰.</ref> گفته‌اند که کتابی به نام «الفوائد (نوادر)» داشته است.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸. مرحوم خویی(ره) در کتاب خود از این کتاب با نام الفؤاد یاد کرده است. (خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۱۶۵).</ref> [[ابوالحسین بن تمام]] از او [[روایت]] کرده،<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref> و [[عباد بن یعقوب]]<ref> نجاشی، رجال، ص۲۹۰.</ref> و [[تلعکبری]] از او.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲؛ تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴.</ref> بنا برنقل [[شیخ طوسی]] در کتاب [[رجال طوسی]]، تلعکبری در سال ۳۲۴ هجری از او [[استماع]] [[حدیث]] کرده و در [[نقل روایت]]، از وی کسب [[اجازه]] نموده است.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲ باب من لم یرو عن واحد من الائمه{{ع}}.</ref> در [[منابع روایی]] [[شیعی]]، علاوه بر عباد بن یعقوب، از [[حسن بن محمد بن عبدالواحد خزاز]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۳۱۷.</ref> [[حسین بن نصر بن مزاحم]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۵۲.</ref> [[ابوطاهر محمد بن تسنیم حضرمی]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۳۸۶.</ref> [[هشام بن یونس]]<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> و [[قاسم بن هشام بن یونس نهشلی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> به عنوان شیوخ او در روایت (مروی عنه او) نام برده شده و [[ابوالحسن محمد بن جعفر بن محمد تمیمی]] معروف به [[ابن نجار نحوی کوفی]]،<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> [[قاضی]] [[ابوالفرج معافی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> و [[ابوالمفضل محمد بن عبدالله بن مطلب شیبانی]]<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸،۵۰۲، ۵۶۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۷۲.</ref> از [[راویان]] او برشمرده شده است.

	در [[منابع اهل سنت]] هم، از [[ابوعبدالله محمد بن قاسم بن زکریا]] به عنوان شیخی [[محدّث]] و معمّر یاد شده، و علاوه بر [[محاربی]]، از انتساب او به [[کوفی]] و سودانی خبر داده شده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> محاربی در این منابع، از راویان [[ابو کریب بن محمد بن علاء]] – آخرین [[صحابی پیامبر]]{{صل}}- [[سُفْیَان بن وَکِیْع]]، [[هشام بن یونس]]، [[حسین بن نصر بن مزاحم]] و عده‌ای دیگر دانسته شده<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> و از [[دارقطنی\|دارَقُطْنِیّ]]، [[محمد بن عبدالله جعفی]] و دیگران به عنوان راویان وی یاد شده‌اند.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> [[ذهبی]]، به نقل از [[ابوالحسن بن حماد کوفی]]، [[وفات]] او را در صفر سال ۳۲۶ هجری عنوان کرده و به نقل از وی آورده که محمد بن قاسم دارای کتابی نیز، بوده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> ذهبی سپس، از قرائت کتاب النهی بر محمد بن قاسم از سوی ابن سعید خبر داده، به نقل از [[حسین بن نصر بن مزاحم منقری]] او را از [[مؤمنین]] و معتقدین به مسأله [[رجعت]] معرفی کرده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳. نیز ر. ک. ذهبی، میزان الاعتدال، ج۴، ص۱۴.</ref>		در [[منابع اهل سنت]] هم، از [[ابوعبدالله محمد بن قاسم بن زکریا]] به عنوان شیخی [[محدّث]] و معمّر یاد شده، و علاوه بر [[محاربی]]، از انتساب او به [[کوفی]] و سودانی خبر داده شده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> محاربی در این منابع، از راویان [[ابو کریب بن محمد بن علاء]] – آخرین [[صحابی پیامبر]]{{صل}}- [[سُفْیَان بن وَکِیْع]]، [[هشام بن یونس]]، [[حسین بن نصر بن مزاحم]] و عده‌ای دیگر دانسته شده<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> و از [[دارقطنی\|دارَقُطْنِیّ]]، [[محمد بن عبدالله جعفی]] و دیگران به عنوان راویان وی یاد شده‌اند.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> [[ذهبی]]، به نقل از [[ابوالحسن بن حماد کوفی]]، [[وفات]] او را در صفر سال ۳۲۶ هجری عنوان کرده و به نقل از وی آورده که محمد بن قاسم دارای کتابی نیز، بوده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> ذهبی سپس، از قرائت کتاب النهی بر محمد بن قاسم از سوی ابن سعید خبر داده، به نقل از [[حسین بن نصر بن مزاحم منقری]] او را از [[مؤمنین]] و معتقدین به مسأله [[رجعت]] معرفی کرده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳. نیز ر. ک. ذهبی، میزان الاعتدال، ج۴، ص۱۴.</ref>

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = قبایل | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == محمد بن قاسم بن زکریا محاربی]] مکنی به «ابوعبدالله» نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲. و معروف به «سودانی» است. سودان را از قرای اصفها...» ایجاد کرد

2023-07-01T04:54:32Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = قبایل | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == محمد بن قاسم بن زکریا محاربی]] مکنی به «ابوعبدالله»<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> و معروف به «سودانی» است.<ref> سودان را از قرای اصفها...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = قبایل | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
== آشنایی اجمالی ==
محمد بن قاسم بن زکریا محاربی]] مکنی به «ابوعبدالله»<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> و معروف به «سودانی» است.<ref> سودان را از قرای اصفهان گفته‌اند. (تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴ به نقل از سمعانی)؛ نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲.</ref> وی از ساکنان [[کوفه]] بود.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref>محمد بن قاسم را از معمّرین<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸، ابن داود، رجال، ص۱۸۲.</ref> و از [[ثقات]] [[راویان شیعه]]<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۴، ص۳۰۰.</ref> گفته‌اند که کتابی به نام «الفوائد (نوادر)» داشته است.<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸. مرحوم خویی(ره) در کتاب خود از این کتاب با نام الفؤاد یاد کرده است. (خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۱۶۵).</ref> [[ابوالحسین بن تمام]] از او [[روایت]] کرده،<ref> نجاشی، رجال، ص۳۷۸.</ref> و [[عباد بن یعقوب]]<ref> نجاشی، رجال، ص۲۹۰.</ref> و [[تلعکبری]] از او.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲؛ تستری، قاموس الرجال، ج۹، ص۵۲۴.</ref> بنا برنقل [[شیخ طوسی]] در کتاب [[رجال طوسی]]، تلعکبری در سال ۳۲۴ هجری از او [[استماع]] [[حدیث]] کرده و در [[نقل روایت]]، از وی کسب [[اجازه]] نموده است.<ref> شیخ طوسی، رجال، ص۴۴۲ باب من لم یرو عن واحد من الائمه{{ع}}.</ref> در [[منابع روایی]] [[شیعی]]، علاوه بر عباد بن یعقوب، از [[حسن بن محمد بن عبدالواحد خزاز]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۳۱۷.</ref> [[حسین بن نصر بن مزاحم]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۵۲.</ref> [[ابوطاهر محمد بن تسنیم حضرمی]]،<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۳۸۶.</ref> [[هشام بن یونس]]<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> و [[قاسم بن هشام بن یونس نهشلی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> به عنوان شیوخ او در روایت (مروی عنه او) نام برده شده و [[ابوالحسن محمد بن جعفر بن محمد تمیمی]] معروف به [[ابن نجار نحوی کوفی]]،<ref> خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref> [[قاضی]] [[ابوالفرج معافی]]<ref> طبری، دلائل الامامه، ص۵۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۲۳.</ref> و [[ابوالمفضل محمد بن عبدالله بن مطلب شیبانی]]<ref> شیخ طوسی، الامالی، ص۴۹۸،۵۰۲، ۵۶۴؛ سید بن طاوس، الیقین، ص۲۷۲.</ref> از [[راویان]] او برشمرده شده است.

در [[منابع اهل سنت]] هم، از [[ابوعبدالله محمد بن قاسم بن زکریا]] به عنوان شیخی [[محدّث]] و معمّر یاد شده، و علاوه بر [[محاربی]]، از انتساب او به [[کوفی]] و سودانی خبر داده شده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> محاربی در این منابع، از راویان [[ابو کریب بن محمد بن علاء]] – آخرین [[صحابی پیامبر]]{{صل}}- [[سُفْیَان بن وَکِیْع]]، [[هشام بن یونس]]، [[حسین بن نصر بن مزاحم]] و عده‌ای دیگر دانسته شده<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> و از [[دارقطنی|دارَقُطْنِیّ]]، [[محمد بن عبدالله جعفی]] و دیگران به عنوان راویان وی یاد شده‌اند.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> [[ذهبی]]، به نقل از [[ابوالحسن بن حماد کوفی]]، [[وفات]] او را در صفر سال ۳۲۶ هجری عنوان کرده و به نقل از وی آورده که محمد بن قاسم دارای کتابی نیز، بوده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳.</ref> ذهبی سپس، از قرائت کتاب النهی بر محمد بن قاسم از سوی ابن سعید خبر داده، به نقل از [[حسین بن نصر بن مزاحم منقری]] او را از [[مؤمنین]] و معتقدین به مسأله [[رجعت]] معرفی کرده است.<ref> ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۷۳. نیز ر. ک. ذهبی، میزان الاعتدال، ج۴، ص۱۴.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]