مخنف بن سلیم ازدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۵

2023-04-30T13:05:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۵
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] گروه [[ازد]] و [[پرچم]] آنان با مخنف بود<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۵۲۱؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۳۴۳.</ref>. طبق [[نقلی]] وی در آن [[جنگ]] مجروح شد<ref>الفتوح، ج۲، ص۴۷۴.</ref>.		در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] گروه [[ازد]] و [[پرچم]] آنان با مخنف بود<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۵۲۱؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۳۴۳.</ref>. طبق [[نقلی]] وی در آن [[جنگ]] مجروح شد<ref>الفتوح، ج۲، ص۴۷۴.</ref>.

	[[رفتار]] و روش مخنف در [[جنگ جمل]] مورد [[رضایت]] [[حضرت علی]] {{ع}} قرار گرفت، لذا هنگامی که [[حضرت]] از [[بصره]] به [[کوفه]] تشریف آوردند، وی را مورد [[عنایت]] و عده‌ای از [[یاران]] و [[شیعیان]] را که در [[جنگ جمل]] شرکت نکرده بودند، مورد [[توبیخ]] قرار داد و فرمود که: «شما با [[یاری]] نکردن من خود را به [[هلاکت]] انداختید و اگر در [[یاری کردن]] من تردید کنید، از [[دشمنان]] من خواهید بود». سپس درباره مخنف فرمود: «لکن مخنف و بستگانش مثل دیگران [[تخلف]] نکردند، و مَثل اینها، مَثل آنانی نیست که [[خداوند]] درباره‌شان فرموده: ~~{{متن قرآن\|~~{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ}}<ref>«و در میان شما کسی هست که پا (از جهاد) سست می‌دارد» سوره نساء، آیه ۷۲.</ref>}}؛ به [[یقین]] از میان شما افرادی ([[منافق]]) هستند که هم خودشان سستند و هم دیگران را [[سست]] می‌کنند، پس اگر آسیبی به شما برسد، می‌گویند: [[راستی]] [[خدا]] بر ما [[منت]] نهاد که با [[مجاهدان]] نبودیم، و اگر غنیمتی به شما برسد، می‌گویند: ای کاش ما با آنها بودیم و به [[رستگاری]] و [[پیروزی]] بزرگی می‌رسیدیم».		[[رفتار]] و روش مخنف در [[جنگ جمل]] مورد [[رضایت]] [[حضرت علی]] {{ع}} قرار گرفت، لذا هنگامی که [[حضرت]] از [[بصره]] به [[کوفه]] تشریف آوردند، وی را مورد [[عنایت]] و عده‌ای از [[یاران]] و [[شیعیان]] را که در [[جنگ جمل]] شرکت نکرده بودند، مورد [[توبیخ]] قرار داد و فرمود که: «شما با [[یاری]] نکردن من خود را به [[هلاکت]] انداختید و اگر در [[یاری کردن]] من تردید کنید، از [[دشمنان]] من خواهید بود». سپس درباره مخنف فرمود: «لکن مخنف و بستگانش مثل دیگران [[تخلف]] نکردند، و مَثل اینها، مَثل آنانی نیست که [[خداوند]] درباره‌شان فرموده: {{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ}}<ref>«و در میان شما کسی هست که پا (از جهاد) سست می‌دارد» سوره نساء، آیه ۷۲.</ref>}}؛ به [[یقین]] از میان شما افرادی ([[منافق]]) هستند که هم خودشان سستند و هم دیگران را [[سست]] می‌کنند، پس اگر آسیبی به شما برسد، می‌گویند: [[راستی]] [[خدا]] بر ما [[منت]] نهاد که با [[مجاهدان]] نبودیم، و اگر غنیمتی به شما برسد، می‌گویند: ای کاش ما با آنها بودیم و به [[رستگاری]] و [[پیروزی]] بزرگی می‌رسیدیم».

	[[امام]] {{ع}} پس از این سخنان دیگر چیزی نفرمود<ref>وقعة صفین، ص۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۰.</ref>		[[امام]] {{ع}} پس از این سخنان دیگر چیزی نفرمود<ref>وقعة صفین، ص۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۰.</ref>
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	هنگامی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در آستانه [[جنگ صفین]] قرار داشت، پس از آن‌که با گروهی از سران [[اصحاب]] مثل [[عمار یاسر]] و [[عبدالله بن بدیل]] و [[عمرو بن حمق خزاعی]] و دیگران به [[مشورت]] نشست و آنان موافقت خود را برای حرکت به [[صفین]] و [[جنگ]] با [[معاویه]] اعلام کردند، [[حضرت]] بلافاصله برای کارگزارانش [[نامه]] نوشت که آنها به سوی او حرکت کنند، از جمله برای مخنف (استاندار [[اصفهان]] و [[همدان]]) چنین مرقوم داشت:[[سلام]] بر تو، من همراه با تو خداوندی را که خدایی جز او وجود ندارد [[ستایش]] میکنم، اما بعد، همانا [[جهاد]] با آنان که از [[حق]] روی برتافته و در [[خواب]] [[کوری]] و [[گمراهی]] به عمد فرو رفته‌اند بر [[عارفان]] فرض و [[واجب]] است و همانا کسی که [[خداوند]] را [[راضی]] کند، [[خدا]] از او [[راضی]] خواهد بود و از کسی که از فرمانش [[سرپیچی]] کند [[خشمگین]] خواهد شد. و ما اینک [[تصمیم]] گرفته‌ایم به سوی این [[قوم]] ([[معاویه]]) برویم، قومی که میان [[بندگان خدا]]، به آنچه [[خداوند]] نازل کرده است، عمل نمی‌کنند... اینک ای مخنف، هرگاه نامه‌ام به دستت رسید، مطمئن‌ترین یارانت را بر منطقۀ [[حکومت]] خود به [[جانشینی]] خود بگمار و خود به سوی ما حرکت کن، شاید تو همراه ما با این [[دشمنی]] که [[حرام]] [[خدا]] را [[حلال]] میشمرد، رو به رو گردی و [[امر به معروف و نهی از منکر]] کنی و با افراد طرفدار [[حق]] بوده و از باطل‌گرایان دوری نمایی و ما و تو هیچ کدام از [[پاداش]] [[جهاد]] [[بی‌نیاز]] نیستیم، و [[خداوند]] ما را از هر کس دیگری [[بی‌نیاز]] می‌کند و او [[بهترین]] [[وکیل]] و [[سرپرست]] است.<ref>{{متن حدیث\|سَلاَمٌ عَلَيْكَ فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ اَللَّهَ اَلَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ جِهَادَ مَنْ صَدَفَ عَنِ اَلْحَقِّ رَغْبَةً عَنْهُ وَ هَبَّ فِي نُعَاسِ اَلْعَمَى وَ اَلضَّلاَلِ اِخْتِيَاراً لَهُ فَرِيضَةٌ عَلَى اَلْعَارِفِينَ إِنَّ اَللَّهَ يَرْضَى عَمَّنْ أَرْضَاهُ ...}}</ref>؛		هنگامی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در آستانه [[جنگ صفین]] قرار داشت، پس از آن‌که با گروهی از سران [[اصحاب]] مثل [[عمار یاسر]] و [[عبدالله بن بدیل]] و [[عمرو بن حمق خزاعی]] و دیگران به [[مشورت]] نشست و آنان موافقت خود را برای حرکت به [[صفین]] و [[جنگ]] با [[معاویه]] اعلام کردند، [[حضرت]] بلافاصله برای کارگزارانش [[نامه]] نوشت که آنها به سوی او حرکت کنند، از جمله برای مخنف (استاندار [[اصفهان]] و [[همدان]]) چنین مرقوم داشت:[[سلام]] بر تو، من همراه با تو خداوندی را که خدایی جز او وجود ندارد [[ستایش]] میکنم، اما بعد، همانا [[جهاد]] با آنان که از [[حق]] روی برتافته و در [[خواب]] [[کوری]] و [[گمراهی]] به عمد فرو رفته‌اند بر [[عارفان]] فرض و [[واجب]] است و همانا کسی که [[خداوند]] را [[راضی]] کند، [[خدا]] از او [[راضی]] خواهد بود و از کسی که از فرمانش [[سرپیچی]] کند [[خشمگین]] خواهد شد. و ما اینک [[تصمیم]] گرفته‌ایم به سوی این [[قوم]] ([[معاویه]]) برویم، قومی که میان [[بندگان خدا]]، به آنچه [[خداوند]] نازل کرده است، عمل نمی‌کنند... اینک ای مخنف، هرگاه نامه‌ام به دستت رسید، مطمئن‌ترین یارانت را بر منطقۀ [[حکومت]] خود به [[جانشینی]] خود بگمار و خود به سوی ما حرکت کن، شاید تو همراه ما با این [[دشمنی]] که [[حرام]] [[خدا]] را [[حلال]] میشمرد، رو به رو گردی و [[امر به معروف و نهی از منکر]] کنی و با افراد طرفدار [[حق]] بوده و از باطل‌گرایان دوری نمایی و ما و تو هیچ کدام از [[پاداش]] [[جهاد]] [[بی‌نیاز]] نیستیم، و [[خداوند]] ما را از هر کس دیگری [[بی‌نیاز]] می‌کند و او [[بهترین]] [[وکیل]] و [[سرپرست]] است.<ref>{{متن حدیث\|سَلاَمٌ عَلَيْكَ فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ اَللَّهَ اَلَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ جِهَادَ مَنْ صَدَفَ عَنِ اَلْحَقِّ رَغْبَةً عَنْهُ وَ هَبَّ فِي نُعَاسِ اَلْعَمَى وَ اَلضَّلاَلِ اِخْتِيَاراً لَهُ فَرِيضَةٌ عَلَى اَلْعَارِفِينَ إِنَّ اَللَّهَ يَرْضَى عَمَّنْ أَرْضَاهُ ...}}</ref>؛

	این [[نامه]] را [[عبیدالله بن ابی رافع]] در [[سال ۳۷ هجری]] به [[دستور امام]] {{ع}} برای وی نوشت و ارسال کرد <ref>وقعة صفین، ص۱۰۴؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۸۲.</ref>.		این [[نامه]] را [[عبیدالله بن ابی رافع]] در سال ۳۷ هجری به [[دستور امام]] {{ع}} برای وی نوشت و ارسال کرد <ref>وقعة صفین، ص۱۰۴؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۸۲.</ref>.

	مخنف پس از دریافت [[نامه]] [[امام]] {{ع}}، بلافاصله [[حارث بن ابی الحارث بن ربیع]] را بر [[اصفهان]] و [[سعید بن وهب]] را بر [[همدان]] گماشت (این دو از [[خویشاوندان]] او بودند) و خود به [[کوفه]] نزد [[حضرت علی]] {{ع}} آمد و در [[جنگ صفین]] شرکت نمود<ref>وقعة صفین، ص۱۰۴؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۱-۱۲۸۲.</ref>		مخنف پس از دریافت [[نامه]] [[امام]] {{ع}}، بلافاصله [[حارث بن ابی الحارث بن ربیع]] را بر [[اصفهان]] و [[سعید بن وهب]] را بر [[همدان]] گماشت (این دو از [[خویشاوندان]] او بودند) و خود به [[کوفه]] نزد [[حضرت علی]] {{ع}} آمد و در [[جنگ صفین]] شرکت نمود<ref>وقعة صفین، ص۱۰۴؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۱-۱۲۸۲.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'رده:قبیله ازد' به 'رده:ازد'

2023-02-22T07:10:18Z

جایگزینی متن - 'رده:قبیله ازد' به 'رده:ازد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۵:
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
	[[رده:~~قبیله~~ ازد]]		[[رده:ازد]]
	[[رده:کارگزاران حکومت امام علی]]		[[رده:کارگزاران حکومت امام علی]]

Ali در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۰۲

2023-02-20T19:02:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = ~~اصحاب امام علی~~ \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[مخنف بن سلیم ازدی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = صحابه \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[مخنف بن سلیم ازدی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}
	{{جعبه اطلاعات اصحاب		{{جعبه اطلاعات اصحاب
	\| نام = مخنف بن سلیم ازدی		\| نام = مخنف بن سلیم ازدی
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] گروه [[ازد]] و [[پرچم]] آنان با مخنف بود<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۵۲۱؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۳۴۳.</ref>. طبق [[نقلی]] وی در آن [[جنگ]] مجروح شد<ref>الفتوح، ج۲، ص۴۷۴.</ref>.		در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] گروه [[ازد]] و [[پرچم]] آنان با مخنف بود<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۵۲۱؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۳۴۳.</ref>. طبق [[نقلی]] وی در آن [[جنگ]] مجروح شد<ref>الفتوح، ج۲، ص۴۷۴.</ref>.

	[[رفتار]] و روش مخنف در [[جنگ جمل]] مورد [[رضایت]] [[حضرت علی]] {{ع}} قرار گرفت، لذا هنگامی که [[حضرت]] از [[بصره]] به [[کوفه]] تشریف آوردند، وی را مورد [[عنایت]] و عده‌ای از [[یاران]] و [[شیعیان]] را که در [[جنگ جمل]] شرکت نکرده بودند، مورد [[توبیخ]] قرار داد و فرمود که: ~~"شما~~ با [[یاری]] نکردن من خود را به [[هلاکت]] انداختید و اگر در [[یاری کردن]] من تردید کنید، از [[دشمنان]] من خواهید ~~بود"~~. سپس درباره مخنف فرمود: ~~"لکن~~ مخنف و بستگانش مثل دیگران [[تخلف]] نکردند، و مَثل اینها، مَثل آنانی نیست که [[خداوند]] درباره‌شان فرموده: {{متن قرآن\|{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ}}<ref>«و در میان شما کسی هست که پا (از جهاد) سست می‌دارد» سوره نساء، آیه ۷۲.</ref>}}؛ به [[یقین]] از میان شما افرادی ([[منافق]]) هستند که هم خودشان سستند و هم دیگران را [[سست]] می‌کنند، پس اگر آسیبی به شما برسد، می‌گویند: [[راستی]] [[خدا]] بر ما [[منت]] نهاد که با [[مجاهدان]] نبودیم، و اگر غنیمتی به شما برسد، می‌گویند: ای کاش ما با آنها بودیم و به [[رستگاری]] و [[پیروزی]] بزرگی ~~می‌رسیدیم"~~.		[[رفتار]] و روش مخنف در [[جنگ جمل]] مورد [[رضایت]] [[حضرت علی]] {{ع}} قرار گرفت، لذا هنگامی که [[حضرت]] از [[بصره]] به [[کوفه]] تشریف آوردند، وی را مورد [[عنایت]] و عده‌ای از [[یاران]] و [[شیعیان]] را که در [[جنگ جمل]] شرکت نکرده بودند، مورد [[توبیخ]] قرار داد و فرمود که: «شما با [[یاری]] نکردن من خود را به [[هلاکت]] انداختید و اگر در [[یاری کردن]] من تردید کنید، از [[دشمنان]] من خواهید بود». سپس درباره مخنف فرمود: «لکن مخنف و بستگانش مثل دیگران [[تخلف]] نکردند، و مَثل اینها، مَثل آنانی نیست که [[خداوند]] درباره‌شان فرموده: {{متن قرآن\|{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ}}<ref>«و در میان شما کسی هست که پا (از جهاد) سست می‌دارد» سوره نساء، آیه ۷۲.</ref>}}؛ به [[یقین]] از میان شما افرادی ([[منافق]]) هستند که هم خودشان سستند و هم دیگران را [[سست]] می‌کنند، پس اگر آسیبی به شما برسد، می‌گویند: [[راستی]] [[خدا]] بر ما [[منت]] نهاد که با [[مجاهدان]] نبودیم، و اگر غنیمتی به شما برسد، می‌گویند: ای کاش ما با آنها بودیم و به [[رستگاری]] و [[پیروزی]] بزرگی می‌رسیدیم».

	[[امام]] {{ع}} پس از این سخنان دیگر چیزی نفرمود<ref>وقعة صفین، ص۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۰.</ref>		[[امام]] {{ع}} پس از این سخنان دیگر چیزی نفرمود<ref>وقعة صفین، ص۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۰.</ref>
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در [[جنگ صفین]] [[سپاه]] خویش را به لشکرهایی و سپس به گردان‌هایی تقسیم کرد و بر هر [[لشکر]] یا گردانی [[امیر]] و [[فرماندهی]] گماشت. در این تقسیم‌بندی مخنف را بر [[قبایل]] زیادی از جمله بر [[قبیله ازد]]، بجیله، [[خثعم]]، [[فرماندهی]] داد<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۱۱۷؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۹۴؛ تهذیب التهذیب، ج۸ ص۹۴.</ref>.		[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در [[جنگ صفین]] [[سپاه]] خویش را به لشکرهایی و سپس به گردان‌هایی تقسیم کرد و بر هر [[لشکر]] یا گردانی [[امیر]] و [[فرماندهی]] گماشت. در این تقسیم‌بندی مخنف را بر [[قبایل]] زیادی از جمله بر [[قبیله ازد]]، بجیله، [[خثعم]]، [[فرماندهی]] داد<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۱۱۷؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۹۴؛ تهذیب التهذیب، ج۸ ص۹۴.</ref>.

	[[نصر بن مزاحم]] [[نقل]] می‌کند: هنگامی که مخنف به عنوان [[نماینده]] [[قبیله ازد]] [[عراق]] (از [[سپاه]] [[حضرت علی]] {{ع}}) به مقابله با [[قبیله]] ازدیان [[شام]] رفت، پس از [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] و [[درود]] بر [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} گفت: ~~"همانا~~ پیش‌آمد ناگوار و [[آزمون]] بزرگی است که ما مجبور به رویارویی با [[خویشان]] خود شده‌ایم و آنان هم مجبور به مقابله با ما شده‌اند، به [[خدا]] [[سوگند]]، ما در این [[جنگ]] فقط دست‌ها و بال‌های خود را با [[شمشیر]] [[قطع]] می‌کنیم و اگر چنین حمایتی از سرورمان نکنیم، [[خالص]] و پاک‌دل نیستیم و [[عزت]] و شکوهمندی [[قبیله]] خود را از میان برده و کانون خویش را خاموش ~~کرده‌ایم"~~.		[[نصر بن مزاحم]] [[نقل]] می‌کند: هنگامی که مخنف به عنوان [[نماینده]] [[قبیله ازد]] [[عراق]] (از [[سپاه]] [[حضرت علی]] {{ع}}) به مقابله با [[قبیله]] ازدیان [[شام]] رفت، پس از [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] و [[درود]] بر [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} گفت: «همانا پیش‌آمد ناگوار و [[آزمون]] بزرگی است که ما مجبور به رویارویی با [[خویشان]] خود شده‌ایم و آنان هم مجبور به مقابله با ما شده‌اند، به [[خدا]] [[سوگند]]، ما در این [[جنگ]] فقط دست‌ها و بال‌های خود را با [[شمشیر]] [[قطع]] می‌کنیم و اگر چنین حمایتی از سرورمان نکنیم، [[خالص]] و پاک‌دل نیستیم و [[عزت]] و شکوهمندی [[قبیله]] خود را از میان برده و کانون خویش را خاموش کرده‌ایم».

	پس از سخنان صریح و کوبنده مخنف، [[جنگی]] بین [[قبیله ازد]] از عراقی‌ها به [[رهبری]] مخنف با [[قبیله ازد]] از شامی‌ها، درگرفت و افرادی از هر دو گروه کشته شدند. از گروه مخنف افرادی مثل [[جندب بن زهیر]]، و [[عبدالله بن ناجد]] و... به [[شهادت]] رسیدند و مخنف در این [[نبرد]] مردانه جنگید و [[وفاداری]] خود را نسبت به [[امام]] خویش به [[اثبات]] رسانید<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۲۶۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۲-۱۲۸۳.</ref>		پس از سخنان صریح و کوبنده مخنف، [[جنگی]] بین [[قبیله ازد]] از عراقی‌ها به [[رهبری]] مخنف با [[قبیله ازد]] از شامی‌ها، درگرفت و افرادی از هر دو گروه کشته شدند. از گروه مخنف افرادی مثل [[جندب بن زهیر]]، و [[عبدالله بن ناجد]] و... به [[شهادت]] رسیدند و مخنف در این [[نبرد]] مردانه جنگید و [[وفاداری]] خود را نسبت به [[امام]] خویش به [[اثبات]] رسانید<ref>ر. ک: وقعة صفین، ص۲۶۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۲-۱۲۸۳.</ref>

Bahmani: /* پانویس */

2023-02-07T06:34:15Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۱۰۶:		خط ۱۰۶:
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
	[[رده:قبیله ازد]]		[[رده:قبیله ازد]]
			[[رده:کارگزاران حکومت امام علی]]

Bahmani: /* مقدمه */

2023-02-06T06:47:24Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۵۰:		خط ۵۰:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	مخنف بن سلیم ازدی از [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} بود<ref>ر. ک: تهذیب التهذیب، ج۸ ص۹۳؛ اسدالغابه، ج۴، ص۳۳۹؛ طبقات الکبری، ج۶، ص۳۵؛ تاریخ کبیر، ج۸، ص۵۲.</ref>. او ساکن [[کوفه]] شد و در زمرۀ [[شیعیان]] و [[~~یاران مخلص~~ امیرالمؤمنین]] {{ع}} درآمد. وی در جنگ‌های [[جمل]] و [[صفین]] در رکاب آن [[حضرت]] شرکت کرد و چون مورد [[وثوق]] و [[اعتماد]] [[امام]] {{ع}} بود، [[حضرت]] [[حکومت اصفهان]]، [[همدان]] و [[ری]]<ref>ر. ک: اسدالغابه، ج۴، ص۳۳۹؛ تهذیب التهذیب، ج۸، ص۹۳؛ رجال طوسی، ص۵۸، ش۱۲.</ref> و نیز جمع‌آوری [[صدقات]] [[قبیله بکر بن وائل]] را به وی واگذار کرد<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۸۵؛ نهج البلاغه، نامه ۲۶.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۷۹-۱۲۸۰.</ref>		مخنف بن سلیم ازدی از [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} بود<ref>ر.ک: تهذیب التهذیب، ج۸ ص۹۳؛ اسدالغابه، ج۴، ص۳۳۹؛ طبقات الکبری، ج۶، ص۳۵؛ تاریخ کبیر، ج۸، ص۵۲.</ref>. او ساکن [[کوفه]] شد و در زمرۀ [[شیعیان]] و یاران مخلص [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} درآمد. وی در جنگ‌های [[جمل]] و [[صفین]] در رکاب آن حضرت شرکت کرد و چون مورد [[وثوق]] و [[اعتماد]] [[امام]] {{ع}} بود، حضرت [[حکومت اصفهان]]، [[همدان]] و [[ری]]<ref>ر.ک: اسدالغابه، ج۴، ص۳۳۹؛ تهذیب التهذیب، ج۸، ص۹۳؛ رجال طوسی، ص۵۸، ش۱۲.</ref> و نیز جمع‌آوری [[صدقات]] [[قبیله بکر بن وائل]] را به وی واگذار کرد<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۸۵؛ نهج البلاغه، نامه ۲۶.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۷۹-۱۲۸۰.</ref>

	== مخنف در [[جمل]] و [[رضایت]] [[امام]] {{ع}} ==		== مخنف در [[جمل]] و [[رضایت]] [[امام]] {{ع}} ==

Bahmani: /* پانویس */

2023-02-06T06:37:27Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۱۰۶:		خط ۱۰۶:
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
	[[رده:قبیله ازد]]		[[رده:قبیله ازد]]
	~~[[رده:استاندار اصفهان]]~~
	~~[[رده:استاندار ری]]~~
	~~[[رده:استاندار همدان]]~~

Bahmani در ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۷

2023-02-06T06:37:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی \| عنوان مدخل = ~~مخنف بن سلیم ازدی~~ \| مداخل مرتبط = [[مخنف بن سلیم ازدی در تاریخ اسلامی~~]] - [[مخنف بن سلیم ازدی در تراجم و رجال~~]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[مخنف بن سلیم ازدی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}
	{{جعبه اطلاعات اصحاب		{{جعبه اطلاعات اصحاب
	\| نام = مخنف بن سلیم ازدی		\| نام = مخنف بن سلیم ازدی
خط ۹۶:		خط ۹۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1379452.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|'''اصحاب امام علی، ج۲''']]		# [[پرونده:1379452.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|'''اصحاب امام علی، ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'سال ۳۷ هجری' به 'سال ۳۷ هجری'

2023-01-30T16:53:07Z

جایگزینی متن - 'سال ۳۷ هجری' به 'سال ۳۷ هجری'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۳
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	هنگامی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در آستانه [[جنگ صفین]] قرار داشت، پس از آن‌که با گروهی از سران [[اصحاب]] مثل [[عمار یاسر]] و [[عبدالله بن بدیل]] و [[عمرو بن حمق خزاعی]] و دیگران به [[مشورت]] نشست و آنان موافقت خود را برای حرکت به [[صفین]] و [[جنگ]] با [[معاویه]] اعلام کردند، [[حضرت]] بلافاصله برای کارگزارانش [[نامه]] نوشت که آنها به سوی او حرکت کنند، از جمله برای مخنف (استاندار [[اصفهان]] و [[همدان]]) چنین مرقوم داشت:[[سلام]] بر تو، من همراه با تو خداوندی را که خدایی جز او وجود ندارد [[ستایش]] میکنم، اما بعد، همانا [[جهاد]] با آنان که از [[حق]] روی برتافته و در [[خواب]] [[کوری]] و [[گمراهی]] به عمد فرو رفته‌اند بر [[عارفان]] فرض و [[واجب]] است و همانا کسی که [[خداوند]] را [[راضی]] کند، [[خدا]] از او [[راضی]] خواهد بود و از کسی که از فرمانش [[سرپیچی]] کند [[خشمگین]] خواهد شد. و ما اینک [[تصمیم]] گرفته‌ایم به سوی این [[قوم]] ([[معاویه]]) برویم، قومی که میان [[بندگان خدا]]، به آنچه [[خداوند]] نازل کرده است، عمل نمی‌کنند... اینک ای مخنف، هرگاه نامه‌ام به دستت رسید، مطمئن‌ترین یارانت را بر منطقۀ [[حکومت]] خود به [[جانشینی]] خود بگمار و خود به سوی ما حرکت کن، شاید تو همراه ما با این [[دشمنی]] که [[حرام]] [[خدا]] را [[حلال]] میشمرد، رو به رو گردی و [[امر به معروف و نهی از منکر]] کنی و با افراد طرفدار [[حق]] بوده و از باطل‌گرایان دوری نمایی و ما و تو هیچ کدام از [[پاداش]] [[جهاد]] [[بی‌نیاز]] نیستیم، و [[خداوند]] ما را از هر کس دیگری [[بی‌نیاز]] می‌کند و او [[بهترین]] [[وکیل]] و [[سرپرست]] است.<ref>{{متن حدیث\|سَلاَمٌ عَلَيْكَ فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ اَللَّهَ اَلَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ جِهَادَ مَنْ صَدَفَ عَنِ اَلْحَقِّ رَغْبَةً عَنْهُ وَ هَبَّ فِي نُعَاسِ اَلْعَمَى وَ اَلضَّلاَلِ اِخْتِيَاراً لَهُ فَرِيضَةٌ عَلَى اَلْعَارِفِينَ إِنَّ اَللَّهَ يَرْضَى عَمَّنْ أَرْضَاهُ ...}}</ref>؛		هنگامی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در آستانه [[جنگ صفین]] قرار داشت، پس از آن‌که با گروهی از سران [[اصحاب]] مثل [[عمار یاسر]] و [[عبدالله بن بدیل]] و [[عمرو بن حمق خزاعی]] و دیگران به [[مشورت]] نشست و آنان موافقت خود را برای حرکت به [[صفین]] و [[جنگ]] با [[معاویه]] اعلام کردند، [[حضرت]] بلافاصله برای کارگزارانش [[نامه]] نوشت که آنها به سوی او حرکت کنند، از جمله برای مخنف (استاندار [[اصفهان]] و [[همدان]]) چنین مرقوم داشت:[[سلام]] بر تو، من همراه با تو خداوندی را که خدایی جز او وجود ندارد [[ستایش]] میکنم، اما بعد، همانا [[جهاد]] با آنان که از [[حق]] روی برتافته و در [[خواب]] [[کوری]] و [[گمراهی]] به عمد فرو رفته‌اند بر [[عارفان]] فرض و [[واجب]] است و همانا کسی که [[خداوند]] را [[راضی]] کند، [[خدا]] از او [[راضی]] خواهد بود و از کسی که از فرمانش [[سرپیچی]] کند [[خشمگین]] خواهد شد. و ما اینک [[تصمیم]] گرفته‌ایم به سوی این [[قوم]] ([[معاویه]]) برویم، قومی که میان [[بندگان خدا]]، به آنچه [[خداوند]] نازل کرده است، عمل نمی‌کنند... اینک ای مخنف، هرگاه نامه‌ام به دستت رسید، مطمئن‌ترین یارانت را بر منطقۀ [[حکومت]] خود به [[جانشینی]] خود بگمار و خود به سوی ما حرکت کن، شاید تو همراه ما با این [[دشمنی]] که [[حرام]] [[خدا]] را [[حلال]] میشمرد، رو به رو گردی و [[امر به معروف و نهی از منکر]] کنی و با افراد طرفدار [[حق]] بوده و از باطل‌گرایان دوری نمایی و ما و تو هیچ کدام از [[پاداش]] [[جهاد]] [[بی‌نیاز]] نیستیم، و [[خداوند]] ما را از هر کس دیگری [[بی‌نیاز]] می‌کند و او [[بهترین]] [[وکیل]] و [[سرپرست]] است.<ref>{{متن حدیث\|سَلاَمٌ عَلَيْكَ فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ اَللَّهَ اَلَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ جِهَادَ مَنْ صَدَفَ عَنِ اَلْحَقِّ رَغْبَةً عَنْهُ وَ هَبَّ فِي نُعَاسِ اَلْعَمَى وَ اَلضَّلاَلِ اِخْتِيَاراً لَهُ فَرِيضَةٌ عَلَى اَلْعَارِفِينَ إِنَّ اَللَّهَ يَرْضَى عَمَّنْ أَرْضَاهُ ...}}</ref>؛

	این [[نامه]] را [[عبیدالله بن ابی رافع]] در سال ۳۷ [[هجری]] به [[دستور امام]] {{ع}} برای وی نوشت و ارسال کرد <ref>وقعة صفین، ص۱۰۴؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۸۲.</ref>.		این [[نامه]] را [[عبیدالله بن ابی رافع]] در [[سال ۳۷ هجری]] به [[دستور امام]] {{ع}} برای وی نوشت و ارسال کرد <ref>وقعة صفین، ص۱۰۴؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۸۲.</ref>.

	مخنف پس از دریافت [[نامه]] [[امام]] {{ع}}، بلافاصله [[حارث بن ابی الحارث بن ربیع]] را بر [[اصفهان]] و [[سعید بن وهب]] را بر [[همدان]] گماشت (این دو از [[خویشاوندان]] او بودند) و خود به [[کوفه]] نزد [[حضرت علی]] {{ع}} آمد و در [[جنگ صفین]] شرکت نمود<ref>وقعة صفین، ص۱۰۴؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۱-۱۲۸۲.</ref>		مخنف پس از دریافت [[نامه]] [[امام]] {{ع}}، بلافاصله [[حارث بن ابی الحارث بن ربیع]] را بر [[اصفهان]] و [[سعید بن وهب]] را بر [[همدان]] گماشت (این دو از [[خویشاوندان]] او بودند) و خود به [[کوفه]] نزد [[حضرت علی]] {{ع}} آمد و در [[جنگ صفین]] شرکت نمود<ref>وقعة صفین، ص۱۰۴؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۱-۱۲۸۲.</ref>

Msadeq در ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۰

2023-01-29T06:20:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۰
خط ۱۰۶:		خط ۱۰۶:
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
	[[رده:قبیله ازد]]		[[رده:قبیله ازد]]
			[[رده:استاندار اصفهان]]
			[[رده:استاندار ری]]
			[[رده:استاندار همدان]]

Wasity: جایگزینی متن - 'قبیله بکر بن وائل' به 'قبیله بکر بن وائل'

2023-01-28T19:53:38Z

جایگزینی متن - 'قبیله بکر بن وائل' به 'قبیله بکر بن وائل'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۲۳
خط ۷۴:		خط ۷۴:

	== مخنف و [[یاری]] [[مالک بن کعب]] [[کارگزار]] [[امام]] {{ع}} ==		== مخنف و [[یاری]] [[مالک بن کعب]] [[کارگزار]] [[امام]] {{ع}} ==
	مخنف با این که از جانب [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پس از [[جنگ صفین]] [[مسئول]] جمع‌آوری [[مالیات]] و [[صدقات]] در منطقه [[فرات]] تا [[قبیله~~]] [[~~بکر بن وائل]] بود ولی در موقعی که [[مالک بن کعب ارحبی]] [[کارگزار امام علی]] {{ع}} در [[عین التمر]]، در حمله [[نعمان بن بشیر]] از مخنف [[یاری]] خواست، او بدون درنگ فرزندش [[عبدالله بن مخنف]] را همراه با پنجاه نفر به کمک مالک فرستاد، و حضور این نیروهای کمکی سبب تقویت [[لشکریان]] مالک شد که نعمان و [[یاران]] [[معاویه]] مجبور به عقب‌نشینی و فرار از معرکه گردیدند. و [[مالک بن کعب]] طی نامه‌ای به [[امیرمؤمنان]] [[خشنودی]] خود از [[اقدام]] مخنف را به اطلاع آن [[حضرت]] رساند. این واقعه در سال ۳۹ [[هجری]] واقع شد<ref>ر. ک: شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۳۰۴؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۱۳۳.</ref>.		مخنف با این که از جانب [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پس از [[جنگ صفین]] [[مسئول]] جمع‌آوری [[مالیات]] و [[صدقات]] در منطقه [[فرات]] تا [[قبیله بکر بن وائل]] بود ولی در موقعی که [[مالک بن کعب ارحبی]] [[کارگزار امام علی]] {{ع}} در [[عین التمر]]، در حمله [[نعمان بن بشیر]] از مخنف [[یاری]] خواست، او بدون درنگ فرزندش [[عبدالله بن مخنف]] را همراه با پنجاه نفر به کمک مالک فرستاد، و حضور این نیروهای کمکی سبب تقویت [[لشکریان]] مالک شد که نعمان و [[یاران]] [[معاویه]] مجبور به عقب‌نشینی و فرار از معرکه گردیدند. و [[مالک بن کعب]] طی نامه‌ای به [[امیرمؤمنان]] [[خشنودی]] خود از [[اقدام]] مخنف را به اطلاع آن [[حضرت]] رساند. این واقعه در سال ۳۹ [[هجری]] واقع شد<ref>ر. ک: شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۳۰۴؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۱۳۳.</ref>.

	مخنف، جدّ اعلای مؤرخ مشهور [[شیعی]] و [[جلیل‌القدر]]، [[ابومخنف لوط بن یحیی]] است <ref>طبقات الکبری، ج۶، ص۳۵؛ اسدالغابه، ج۵، ص۱۲۳.</ref>.		مخنف، جدّ اعلای مؤرخ مشهور [[شیعی]] و [[جلیل‌القدر]]، [[ابومخنف لوط بن یحیی]] است <ref>طبقات الکبری، ج۶، ص۳۵؛ اسدالغابه، ج۵، ص۱۲۳.</ref>.