مدیریت زمان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۲۹

2023-04-10T18:29:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~امامت}}~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		\| موضوع مرتبط = زمان
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* مدیریت زمان می‌تواند زمینه‌ساز بهره‌گیری بهینه از [[فرصت‌ها]] باشد. [[انسان]] در برابر [[عمر]] خویش [[مسئول]] است و باید در محضر [[پروردگار]] پاسخ‌گو باشد. از این‌رو در [[احادیث]] تأکید شده است، [[انسان]] در [[روز قیامت]] قدم از قدم برنمی‌دارد، مگر اینکه از چند چیز سؤال شود و یکی از آنها [[نعمت]] [[عمر]] است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳.</ref>.		مدیریت زمان می‌تواند زمینه‌ساز بهره‌گیری بهینه از [[فرصت‌ها]] باشد. [[انسان]] در برابر [[عمر]] خویش [[مسئول]] است و باید در محضر [[پروردگار]] پاسخ‌گو باشد. از این‌رو در [[احادیث]] تأکید شده است، [[انسان]] در [[روز قیامت]] قدم از قدم برنمی‌دارد، مگر اینکه از چند چیز سؤال شود و یکی از آنها [[نعمت]] [[عمر]] است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳.</ref>.

	== اصول مدیریت زمان ==		== اصول مدیریت زمان ==
	=== [[هدفمندی]] ===		=== [[هدفمندی]] ===
	* [[هدف]] عبارت است از آن [[حقیقت]] مطلوب که [[اشتیاق]] وصول به آن، محرک [[انسان]] به انجام دادن [[کارها]] و [[انتخاب]] وسیله‌هایی است که آن [[حقیقت]] را قابل وصول می‌کند. تعیین [[هدف]]، مقدمه [[برنامه‌ریزی]] و اجراست. [[انسان]] بدون [[هدف]] در [[زندگی]] سرگردان است و نمی‌تواند تصمیم [[درستی]] در ارتباط با امور خویش بگیرد.		[[هدف]] عبارت است از آن [[حقیقت]] مطلوب که [[اشتیاق]] وصول به آن، محرک [[انسان]] به انجام دادن [[کارها]] و [[انتخاب]] وسیله‌هایی است که آن [[حقیقت]] را قابل وصول می‌کند. تعیین [[هدف]]، مقدمه [[برنامه‌ریزی]] و اجراست. [[انسان]] بدون [[هدف]] در [[زندگی]] سرگردان است و نمی‌تواند تصمیم [[درستی]] در ارتباط با امور خویش بگیرد.
	* [[امام]] {{ع}} به این موضوع توجه داشته و آسیب‌های آن‌را نیز مورد بررسی قرارداده است. حضرتش در [[نامه]] ۳۱ [[نهج البلاغه]] [[فرزند]] خویش را "آرزومند دست‌نایافتنی‌ها" توصیف می‌کند. مقتضای سن [[جوانی]] [[آرزوهای دور و دراز]] است که [[انسان]] را در پرده [[غفلت]] فرو می‌برد. [[امام]] از آرزوهای دست‌ نایافتنی به توشه مردگان تعبیر می‌کند و می‌فرماید: زیان‌کارترینِ [[مردم]] از نظر [[داد و ستد]] و ناامیدترینِ آنها در کوشش، مردی است که تنش را در جست‌وجوی آرزوهایش فرسوده کند، امّا [[بخت]] یارش نشود، پس با آن [[حسرت]] از [[دنیا]] رود و با سنگینیِ [[گناه]] به سرای باقی شتابد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۲۲</ref>.
	* از منظر [[امام علی]] {{ع}} در تعیین [[هدف]]، عنصر استعداد و [[توانایی]] [[آدمی]] نیز باید شناخته شود. وی در عبارتی این مضمون را مورد توجه قرار می‌دهد که خواسته بیشتر از ظرفیت و [[توانایی]] موجب [[مخالفت]] فرد و اتلاف زمان می‌شود<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳- ۴۴۴.</ref>.		[[امام]] {{ع}} به این موضوع توجه داشته و آسیب‌های آن‌را نیز مورد بررسی قرارداده است. حضرتش در [[نامه]] ۳۱ [[نهج البلاغه]] [[فرزند]] خویش را "آرزومند دست‌نایافتنی‌ها" توصیف می‌کند. مقتضای سن [[جوانی]] [[آرزوهای دور و دراز]] است که [[انسان]] را در پرده [[غفلت]] فرو می‌برد. [[امام]] از آرزوهای دست‌ نایافتنی به توشه مردگان تعبیر می‌کند و می‌فرماید: زیان‌کارترینِ [[مردم]] از نظر [[داد و ستد]] و ناامیدترینِ آنها در کوشش، مردی است که تنش را در جست‌وجوی آرزوهایش فرسوده کند، امّا [[بخت]] یارش نشود، پس با آن [[حسرت]] از [[دنیا]] رود و با سنگینیِ [[گناه]] به سرای باقی شتابد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۲۲</ref>.

			از منظر [[امام علی]] {{ع}} در تعیین [[هدف]]، عنصر استعداد و [[توانایی]] [[آدمی]] نیز باید شناخته شود. وی در عبارتی این مضمون را مورد توجه قرار می‌دهد که خواسته بیشتر از ظرفیت و [[توانایی]] موجب [[مخالفت]] فرد و اتلاف زمان می‌شود<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳- ۴۴۴.</ref>.

	=== اولویت‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] ===		=== اولویت‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] ===
	* [[انسان]] در [[مدیریت]] زمان، به اولویت‌بندی، [[برنامه‌ریزی]] و زمان‌بندی امور می‌پردازد، زیرا [[انسان]] [[فرصت]] انجام همه امور را ندارد و باید آنها را دسته‌بندی کند و بخش‌های مهم‌تر را در [[اولویت]] قرار دهد. [[امام]] {{ع}} می‌فرماید: به‌راستی که [[خداوند]] روزیِ شما را ضمانت کرده و شمایان را به کار و تلاش [[فرمان]] داده است، پس مبادا خواستن آنچه برایتان ضمانت شده، سزاوارتر از کاری باشد که از شما خواسته شده است. از این‌رو نحوه زمان‌بندی برای انجام هر کار به [[میزان]] [[نیاز]] و [[اولویت]] آن است. برای مثال، امور [[مستحب]] اگر به امور [[واجب]] ضرر بزند، باید آن را ترک کرد. چنانچه [[مستحبات]] به [[واجبات]] ضرر رساند، موجب [[قرب به خدا]] نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.		[[انسان]] در [[مدیریت]] زمان، به اولویت‌بندی، [[برنامه‌ریزی]] و زمان‌بندی امور می‌پردازد، زیرا [[انسان]] [[فرصت]] انجام همه امور را ندارد و باید آنها را دسته‌بندی کند و بخش‌های مهم‌تر را در [[اولویت]] قرار دهد. [[امام]] {{ع}} می‌فرماید: به‌راستی که [[خداوند]] روزیِ شما را ضمانت کرده و شمایان را به کار و تلاش [[فرمان]] داده است، پس مبادا خواستن آنچه برایتان ضمانت شده، سزاوارتر از کاری باشد که از شما خواسته شده است. از این‌رو نحوه زمان‌بندی برای انجام هر کار به [[میزان]] [[نیاز]] و [[اولویت]] آن است. برای مثال، امور [[مستحب]] اگر به امور [[واجب]] ضرر بزند، باید آن را ترک کرد. چنانچه [[مستحبات]] به [[واجبات]] ضرر رساند، موجب [[قرب به خدا]] نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.
	* از سوی دیگر زمان‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] در امور، وقت [[آدمی]] را وسعت می‌بخشد و [[فرصت]] استفاده مطلوب از [[فرصت‌ها]] را به‌دست می‌دهد. [[امام علی]] {{ع}} [[برنامه‌ریزی]] را مایه [[صلاح]] و [[پایداری]] [[زندگی]] می‌داند. اهمیت توجه به لحظه‌ها و روزهای [[زندگی]] که در حال گذر است و [[فرصت‌ها]] با [[گذشت]] زمان، یکی پس از دیگری از بین می‌روند، مورد توجه [[امام]] است. از این‌رو [[امام]] به تقسیم مناسب زمان و اختصاص هر یک به بخشی از فعالیت‌های حیاتی سفارش می‌کند و می‌فرماید:[[شب]] و روز [[مؤمن]] به سه برنامه می‌گذرد: زمانی به [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، زمانی به تأمین معاش و زمانی دیگر به بهره‌بردرایِ [[نیکو]] از لذّت‌های [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گاهی در راه [[رستخیز]] و لذّت [[حلال]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.
	* [[بدیهی]] است که در [[مدیریت]] صحیح [[زندگی]]، ارزیابی و آسیب‌شناسی فرصت‌های از دست رفته و عدم کسب موفقیت، امری ضروری است. [[امام علی]] {{ع}} [[حسابرسی]] دقیق را عامل موفقیت و راه [[مبارزه]] با [[سستی]] و [[تنبلی]] می‌داند و در [[نهج البلاغه]] می‌فرماید: ای [[بندگان خدا]]، خود را بسنجید، پیش از آن‌که شما را بسنجند و از خود حساب بکشید، پیش از آن‌که از شما حساب کشند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۹</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴- ۴۴۵.</ref>.		از سوی دیگر زمان‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] در امور، وقت [[آدمی]] را وسعت می‌بخشد و [[فرصت]] استفاده مطلوب از [[فرصت‌ها]] را به‌دست می‌دهد. [[امام علی]] {{ع}} [[برنامه‌ریزی]] را مایه [[صلاح]] و [[پایداری]] [[زندگی]] می‌داند. اهمیت توجه به لحظه‌ها و روزهای [[زندگی]] که در حال گذر است و [[فرصت‌ها]] با [[گذشت]] زمان، یکی پس از دیگری از بین می‌روند، مورد توجه [[امام]] است. از این‌رو [[امام]] به تقسیم مناسب زمان و اختصاص هر یک به بخشی از فعالیت‌های حیاتی سفارش می‌کند و می‌فرماید:[[شب]] و روز [[مؤمن]] به سه برنامه می‌گذرد: زمانی به [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، زمانی به تأمین معاش و زمانی دیگر به بهره‌بردرایِ [[نیکو]] از لذّت‌های [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گاهی در راه [[رستخیز]] و لذّت [[حلال]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.

			[[بدیهی]] است که در [[مدیریت]] صحیح [[زندگی]]، ارزیابی و آسیب‌شناسی فرصت‌های از دست رفته و عدم کسب موفقیت، امری ضروری است. [[امام علی]] {{ع}} [[حسابرسی]] دقیق را عامل موفقیت و راه [[مبارزه]] با [[سستی]] و [[تنبلی]] می‌داند و در [[نهج البلاغه]] می‌فرماید: ای [[بندگان خدا]]، خود را بسنجید، پیش از آن‌که شما را بسنجند و از خود حساب بکشید، پیش از آن‌که از شما حساب کشند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۹</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴- ۴۴۵.</ref>.
	* این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.		* این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۵:		خط ۳۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~مدیریت زمان~~]]		[[رده:مفاهیم]]
			[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:43:34Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:32:54Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۲
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:59:16Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*مدیریت زمان می‌تواند زمینه‌ساز بهره‌گیری بهینه از [[فرصت‌ها]] باشد. [[انسان]] در برابر [[عمر]] خویش [[مسئول]] است و باید در محضر [[پروردگار]] پاسخ‌گو باشد. از این‌رو در [[احادیث]] تأکید شده است، [[انسان]] در [[روز قیامت]] قدم از قدم برنمی‌دارد، مگر اینکه از چند چیز سؤال شود و یکی از آنها [[نعمت]] [[عمر]] است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳.</ref>.		* مدیریت زمان می‌تواند زمینه‌ساز بهره‌گیری بهینه از [[فرصت‌ها]] باشد. [[انسان]] در برابر [[عمر]] خویش [[مسئول]] است و باید در محضر [[پروردگار]] پاسخ‌گو باشد. از این‌رو در [[احادیث]] تأکید شده است، [[انسان]] در [[روز قیامت]] قدم از قدم برنمی‌دارد، مگر اینکه از چند چیز سؤال شود و یکی از آنها [[نعمت]] [[عمر]] است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳.</ref>.

	==اصول مدیریت زمان==		== اصول مدیریت زمان ==
	===[[هدفمندی]]===		=== [[هدفمندی]] ===
	* [[هدف]] عبارت است از آن [[حقیقت]] مطلوب که [[اشتیاق]] وصول به آن، محرک [[انسان]] به انجام دادن [[کارها]] و [[انتخاب]] وسیله‌هایی است که آن [[حقیقت]] را قابل وصول می‌کند. تعیین [[هدف]]، مقدمه [[برنامه‌ریزی]] و اجراست. [[انسان]] بدون [[هدف]] در [[زندگی]] سرگردان است و نمی‌تواند تصمیم [[درستی]] در ارتباط با امور خویش بگیرد.		* [[هدف]] عبارت است از آن [[حقیقت]] مطلوب که [[اشتیاق]] وصول به آن، محرک [[انسان]] به انجام دادن [[کارها]] و [[انتخاب]] وسیله‌هایی است که آن [[حقیقت]] را قابل وصول می‌کند. تعیین [[هدف]]، مقدمه [[برنامه‌ریزی]] و اجراست. [[انسان]] بدون [[هدف]] در [[زندگی]] سرگردان است و نمی‌تواند تصمیم [[درستی]] در ارتباط با امور خویش بگیرد.
	* [[امام]]{{ع}} به این موضوع توجه داشته و آسیب‌های آن‌را نیز مورد بررسی قرارداده است. حضرتش در [[نامه]] ۳۱ [[نهج البلاغه]] [[فرزند]] خویش را "آرزومند دست‌نایافتنی‌ها" توصیف می‌کند. مقتضای سن [[جوانی]] [[آرزوهای دور و دراز]] است که [[انسان]] را در پرده [[غفلت]] فرو می‌برد. [[امام]] از آرزوهای دست‌ نایافتنی به توشه مردگان تعبیر می‌کند و می‌فرماید: زیان‌کارترینِ [[مردم]] از نظر [[داد و ستد]] و ناامیدترینِ آنها در کوشش، مردی است که تنش را در جست‌وجوی آرزوهایش فرسوده کند، امّا [[بخت]] یارش نشود، پس با آن [[حسرت]] از [[دنیا]] رود و با سنگینیِ [[گناه]] به سرای باقی شتابد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۲۲</ref>.		* [[امام]] {{ع}} به این موضوع توجه داشته و آسیب‌های آن‌را نیز مورد بررسی قرارداده است. حضرتش در [[نامه]] ۳۱ [[نهج البلاغه]] [[فرزند]] خویش را "آرزومند دست‌نایافتنی‌ها" توصیف می‌کند. مقتضای سن [[جوانی]] [[آرزوهای دور و دراز]] است که [[انسان]] را در پرده [[غفلت]] فرو می‌برد. [[امام]] از آرزوهای دست‌ نایافتنی به توشه مردگان تعبیر می‌کند و می‌فرماید: زیان‌کارترینِ [[مردم]] از نظر [[داد و ستد]] و ناامیدترینِ آنها در کوشش، مردی است که تنش را در جست‌وجوی آرزوهایش فرسوده کند، امّا [[بخت]] یارش نشود، پس با آن [[حسرت]] از [[دنیا]] رود و با سنگینیِ [[گناه]] به سرای باقی شتابد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۲۲</ref>.
	*از منظر [[امام علی]]{{ع}} در تعیین [[هدف]]، عنصر استعداد و [[توانایی]] [[آدمی]] نیز باید شناخته شود. وی در عبارتی این مضمون را مورد توجه قرار می‌دهد که خواسته بیشتر از ظرفیت و [[توانایی]] موجب [[مخالفت]] فرد و اتلاف زمان می‌شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳- ۴۴۴.</ref>.		* از منظر [[امام علی]] {{ع}} در تعیین [[هدف]]، عنصر استعداد و [[توانایی]] [[آدمی]] نیز باید شناخته شود. وی در عبارتی این مضمون را مورد توجه قرار می‌دهد که خواسته بیشتر از ظرفیت و [[توانایی]] موجب [[مخالفت]] فرد و اتلاف زمان می‌شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳- ۴۴۴.</ref>.

	===اولویت‌بندی و [[برنامه‌ریزی]]===		=== اولویت‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] ===
	* [[انسان]] در [[مدیریت]] زمان، به اولویت‌بندی، [[برنامه‌ریزی]] و زمان‌بندی امور می‌پردازد، زیرا [[انسان]] [[فرصت]] انجام همه امور را ندارد و باید آنها را دسته‌بندی کند و بخش‌های مهم‌تر را در [[اولویت]] قرار دهد. [[امام]]{{ع}} می‌فرماید: به‌راستی که [[خداوند]] روزیِ شما را ضمانت کرده و شمایان را به کار و تلاش [[فرمان]] داده است، پس مبادا خواستن آنچه برایتان ضمانت شده، سزاوارتر از کاری باشد که از شما خواسته شده است. از این‌رو نحوه زمان‌بندی برای انجام هر کار به [[میزان]] [[نیاز]] و [[اولویت]] آن است. برای مثال، امور [[مستحب]] اگر به امور [[واجب]] ضرر بزند، باید آن را ترک کرد. چنانچه [[مستحبات]] به [[واجبات]] ضرر رساند، موجب [[قرب به خدا]] نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.		* [[انسان]] در [[مدیریت]] زمان، به اولویت‌بندی، [[برنامه‌ریزی]] و زمان‌بندی امور می‌پردازد، زیرا [[انسان]] [[فرصت]] انجام همه امور را ندارد و باید آنها را دسته‌بندی کند و بخش‌های مهم‌تر را در [[اولویت]] قرار دهد. [[امام]] {{ع}} می‌فرماید: به‌راستی که [[خداوند]] روزیِ شما را ضمانت کرده و شمایان را به کار و تلاش [[فرمان]] داده است، پس مبادا خواستن آنچه برایتان ضمانت شده، سزاوارتر از کاری باشد که از شما خواسته شده است. از این‌رو نحوه زمان‌بندی برای انجام هر کار به [[میزان]] [[نیاز]] و [[اولویت]] آن است. برای مثال، امور [[مستحب]] اگر به امور [[واجب]] ضرر بزند، باید آن را ترک کرد. چنانچه [[مستحبات]] به [[واجبات]] ضرر رساند، موجب [[قرب به خدا]] نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.
	*از سوی دیگر زمان‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] در امور، وقت [[آدمی]] را وسعت می‌بخشد و [[فرصت]] استفاده مطلوب از [[فرصت‌ها]] را به‌دست می‌دهد. [[امام علی]]{{ع}} [[برنامه‌ریزی]] را مایه [[صلاح]] و [[پایداری]] [[زندگی]] می‌داند. اهمیت توجه به لحظه‌ها و روزهای [[زندگی]] که در حال گذر است و [[فرصت‌ها]] با [[گذشت]] زمان، یکی پس از دیگری از بین می‌روند، مورد توجه [[امام]] است. از این‌رو [[امام]] به تقسیم مناسب زمان و اختصاص هر یک به بخشی از فعالیت‌های حیاتی سفارش می‌کند و می‌فرماید:[[شب]] و روز [[مؤمن]] به سه برنامه می‌گذرد: زمانی به [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، زمانی به تأمین معاش و زمانی دیگر به بهره‌بردرایِ [[نیکو]] از لذّت‌های [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گاهی در راه [[رستخیز]] و لذّت [[حلال]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.		* از سوی دیگر زمان‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] در امور، وقت [[آدمی]] را وسعت می‌بخشد و [[فرصت]] استفاده مطلوب از [[فرصت‌ها]] را به‌دست می‌دهد. [[امام علی]] {{ع}} [[برنامه‌ریزی]] را مایه [[صلاح]] و [[پایداری]] [[زندگی]] می‌داند. اهمیت توجه به لحظه‌ها و روزهای [[زندگی]] که در حال گذر است و [[فرصت‌ها]] با [[گذشت]] زمان، یکی پس از دیگری از بین می‌روند، مورد توجه [[امام]] است. از این‌رو [[امام]] به تقسیم مناسب زمان و اختصاص هر یک به بخشی از فعالیت‌های حیاتی سفارش می‌کند و می‌فرماید:[[شب]] و روز [[مؤمن]] به سه برنامه می‌گذرد: زمانی به [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، زمانی به تأمین معاش و زمانی دیگر به بهره‌بردرایِ [[نیکو]] از لذّت‌های [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گاهی در راه [[رستخیز]] و لذّت [[حلال]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.
	* [[بدیهی]] است که در [[مدیریت]] صحیح [[زندگی]]، ارزیابی و آسیب‌شناسی فرصت‌های از دست رفته و عدم کسب موفقیت، امری ضروری است. [[امام علی]]{{ع}} [[حسابرسی]] دقیق را عامل موفقیت و راه [[مبارزه]] با [[سستی]] و [[تنبلی]] می‌داند و در [[نهج البلاغه]] می‌فرماید: ای [[بندگان خدا]]، خود را بسنجید، پیش از آن‌که شما را بسنجند و از خود حساب بکشید، پیش از آن‌که از شما حساب کشند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴- ۴۴۵.</ref>.		* [[بدیهی]] است که در [[مدیریت]] صحیح [[زندگی]]، ارزیابی و آسیب‌شناسی فرصت‌های از دست رفته و عدم کسب موفقیت، امری ضروری است. [[امام علی]] {{ع}} [[حسابرسی]] دقیق را عامل موفقیت و راه [[مبارزه]] با [[سستی]] و [[تنبلی]] می‌داند و در [[نهج البلاغه]] می‌فرماید: ای [[بندگان خدا]]، خود را بسنجید، پیش از آن‌که شما را بسنجند و از خود حساب بکشید، پیش از آن‌که از شما حساب کشند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴- ۴۴۵.</ref>.
	*این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.		* این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:49:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۹
خط ۷:		خط ۷:
	==اصول مدیریت زمان==		==اصول مدیریت زمان==
	===[[هدفمندی]]===		===[[هدفمندی]]===
	*[[هدف]] عبارت است از آن [[حقیقت]] مطلوب که [[اشتیاق]] وصول به آن، محرک [[انسان]] به انجام دادن [[کارها]] و [[انتخاب]] وسیله‌هایی است که آن [[حقیقت]] را قابل وصول می‌کند. تعیین [[هدف]]، مقدمه [[برنامه‌ریزی]] و اجراست. [[انسان]] بدون [[هدف]] در [[زندگی]] سرگردان است و نمی‌تواند تصمیم [[درستی]] در ارتباط با امور خویش بگیرد.		* [[هدف]] عبارت است از آن [[حقیقت]] مطلوب که [[اشتیاق]] وصول به آن، محرک [[انسان]] به انجام دادن [[کارها]] و [[انتخاب]] وسیله‌هایی است که آن [[حقیقت]] را قابل وصول می‌کند. تعیین [[هدف]]، مقدمه [[برنامه‌ریزی]] و اجراست. [[انسان]] بدون [[هدف]] در [[زندگی]] سرگردان است و نمی‌تواند تصمیم [[درستی]] در ارتباط با امور خویش بگیرد.
	*[[امام]]{{ع}} به این موضوع توجه داشته و آسیب‌های آن‌را نیز مورد بررسی قرارداده است. حضرتش در [[نامه]] ۳۱ [[نهج البلاغه]] [[فرزند]] خویش را "آرزومند دست‌نایافتنی‌ها" توصیف می‌کند. مقتضای سن [[جوانی]] [[آرزوهای دور و دراز]] است که [[انسان]] را در پرده [[غفلت]] فرو می‌برد. [[امام]] از آرزوهای دست‌ نایافتنی به توشه مردگان تعبیر می‌کند و می‌فرماید: زیان‌کارترینِ [[مردم]] از نظر [[داد و ستد]] و ناامیدترینِ آنها در کوشش، مردی است که تنش را در جست‌وجوی آرزوهایش فرسوده کند، امّا [[بخت]] یارش نشود، پس با آن [[حسرت]] از [[دنیا]] رود و با سنگینیِ [[گناه]] به سرای باقی شتابد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۲۲</ref>.		* [[امام]]{{ع}} به این موضوع توجه داشته و آسیب‌های آن‌را نیز مورد بررسی قرارداده است. حضرتش در [[نامه]] ۳۱ [[نهج البلاغه]] [[فرزند]] خویش را "آرزومند دست‌نایافتنی‌ها" توصیف می‌کند. مقتضای سن [[جوانی]] [[آرزوهای دور و دراز]] است که [[انسان]] را در پرده [[غفلت]] فرو می‌برد. [[امام]] از آرزوهای دست‌ نایافتنی به توشه مردگان تعبیر می‌کند و می‌فرماید: زیان‌کارترینِ [[مردم]] از نظر [[داد و ستد]] و ناامیدترینِ آنها در کوشش، مردی است که تنش را در جست‌وجوی آرزوهایش فرسوده کند، امّا [[بخت]] یارش نشود، پس با آن [[حسرت]] از [[دنیا]] رود و با سنگینیِ [[گناه]] به سرای باقی شتابد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۲۲</ref>.
	*از منظر [[امام علی]]{{ع}} در تعیین [[هدف]]، عنصر استعداد و [[توانایی]] [[آدمی]] نیز باید شناخته شود. وی در عبارتی این مضمون را مورد توجه قرار می‌دهد که خواسته بیشتر از ظرفیت و [[توانایی]] موجب [[مخالفت]] فرد و اتلاف زمان می‌شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳- ۴۴۴.</ref>.		*از منظر [[امام علی]]{{ع}} در تعیین [[هدف]]، عنصر استعداد و [[توانایی]] [[آدمی]] نیز باید شناخته شود. وی در عبارتی این مضمون را مورد توجه قرار می‌دهد که خواسته بیشتر از ظرفیت و [[توانایی]] موجب [[مخالفت]] فرد و اتلاف زمان می‌شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳- ۴۴۴.</ref>.

	===اولویت‌بندی و [[برنامه‌ریزی]]===		===اولویت‌بندی و [[برنامه‌ریزی]]===
	*[[انسان]] در [[مدیریت]] زمان، به اولویت‌بندی، [[برنامه‌ریزی]] و زمان‌بندی امور می‌پردازد، زیرا [[انسان]] [[فرصت]] انجام همه امور را ندارد و باید آنها را دسته‌بندی کند و بخش‌های مهم‌تر را در [[اولویت]] قرار دهد. [[امام]]{{ع}} می‌فرماید: به‌راستی که [[خداوند]] روزیِ شما را ضمانت کرده و شمایان را به کار و تلاش [[فرمان]] داده است، پس مبادا خواستن آنچه برایتان ضمانت شده، سزاوارتر از کاری باشد که از شما خواسته شده است. از این‌رو نحوه زمان‌بندی برای انجام هر کار به [[میزان]] [[نیاز]] و [[اولویت]] آن است. برای مثال، امور [[مستحب]] اگر به امور [[واجب]] ضرر بزند، باید آن را ترک کرد. چنانچه [[مستحبات]] به [[واجبات]] ضرر رساند، موجب [[قرب به خدا]] نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.		* [[انسان]] در [[مدیریت]] زمان، به اولویت‌بندی، [[برنامه‌ریزی]] و زمان‌بندی امور می‌پردازد، زیرا [[انسان]] [[فرصت]] انجام همه امور را ندارد و باید آنها را دسته‌بندی کند و بخش‌های مهم‌تر را در [[اولویت]] قرار دهد. [[امام]]{{ع}} می‌فرماید: به‌راستی که [[خداوند]] روزیِ شما را ضمانت کرده و شمایان را به کار و تلاش [[فرمان]] داده است، پس مبادا خواستن آنچه برایتان ضمانت شده، سزاوارتر از کاری باشد که از شما خواسته شده است. از این‌رو نحوه زمان‌بندی برای انجام هر کار به [[میزان]] [[نیاز]] و [[اولویت]] آن است. برای مثال، امور [[مستحب]] اگر به امور [[واجب]] ضرر بزند، باید آن را ترک کرد. چنانچه [[مستحبات]] به [[واجبات]] ضرر رساند، موجب [[قرب به خدا]] نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.
	*از سوی دیگر زمان‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] در امور، وقت [[آدمی]] را وسعت می‌بخشد و [[فرصت]] استفاده مطلوب از [[فرصت‌ها]] را به‌دست می‌دهد. [[امام علی]]{{ع}} [[برنامه‌ریزی]] را مایه [[صلاح]] و [[پایداری]] [[زندگی]] می‌داند. اهمیت توجه به لحظه‌ها و روزهای [[زندگی]] که در حال گذر است و [[فرصت‌ها]] با [[گذشت]] زمان، یکی پس از دیگری از بین می‌روند، مورد توجه [[امام]] است. از این‌رو [[امام]] به تقسیم مناسب زمان و اختصاص هر یک به بخشی از فعالیت‌های حیاتی سفارش می‌کند و می‌فرماید:[[ شب]] و روز [[مؤمن]] به سه برنامه می‌گذرد: زمانی به [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، زمانی به تأمین معاش و زمانی دیگر به بهره‌بردرایِ [[نیکو]] از لذّت‌های [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گاهی در راه [[رستخیز]] و لذّت [[حلال]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.		*از سوی دیگر زمان‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] در امور، وقت [[آدمی]] را وسعت می‌بخشد و [[فرصت]] استفاده مطلوب از [[فرصت‌ها]] را به‌دست می‌دهد. [[امام علی]]{{ع}} [[برنامه‌ریزی]] را مایه [[صلاح]] و [[پایداری]] [[زندگی]] می‌داند. اهمیت توجه به لحظه‌ها و روزهای [[زندگی]] که در حال گذر است و [[فرصت‌ها]] با [[گذشت]] زمان، یکی پس از دیگری از بین می‌روند، مورد توجه [[امام]] است. از این‌رو [[امام]] به تقسیم مناسب زمان و اختصاص هر یک به بخشی از فعالیت‌های حیاتی سفارش می‌کند و می‌فرماید:[[شب]] و روز [[مؤمن]] به سه برنامه می‌گذرد: زمانی به [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، زمانی به تأمین معاش و زمانی دیگر به بهره‌بردرایِ [[نیکو]] از لذّت‌های [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گاهی در راه [[رستخیز]] و لذّت [[حلال]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.
	*[[بدیهی]] است که در [[مدیریت]] صحیح [[زندگی]]، ارزیابی و آسیب‌شناسی فرصت‌های از دست رفته و عدم کسب موفقیت، امری ضروری است. [[امام علی]]{{ع}} [[حسابرسی]] دقیق را عامل موفقیت و راه [[مبارزه]] با [[سستی]] و [[تنبلی]] می‌داند و در [[نهج البلاغه]] می‌فرماید: ای [[بندگان خدا]]، خود را بسنجید، پیش از آن‌که شما را بسنجند و از خود حساب بکشید، پیش از آن‌که از شما حساب کشند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴- ۴۴۵.</ref>.		* [[بدیهی]] است که در [[مدیریت]] صحیح [[زندگی]]، ارزیابی و آسیب‌شناسی فرصت‌های از دست رفته و عدم کسب موفقیت، امری ضروری است. [[امام علی]]{{ع}} [[حسابرسی]] دقیق را عامل موفقیت و راه [[مبارزه]] با [[سستی]] و [[تنبلی]] می‌داند و در [[نهج البلاغه]] می‌فرماید: ای [[بندگان خدا]]، خود را بسنجید، پیش از آن‌که شما را بسنجند و از خود حساب بکشید، پیش از آن‌که از شما حساب کشند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴- ۴۴۵.</ref>.
	*این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.		*این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.

خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:مدیریت زمان]]		[[رده:مدیریت زمان]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T00:05:31Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۳۵
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	*این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.		*این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T18:58:20Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۲۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T17:29:49Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۹
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:25:43Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۵۵
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس}} +== پانویس == {{پانویس}})

2021-11-25T14:09:21Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس}} +== پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۳۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]

	==پانویس==		== پانویس ==
	~~{{یادآوری پانویس}}~~
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:مدیریت زمان]]		[[رده:مدیریت زمان]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۳:		خط ۳:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* مدیریت زمان می‌تواند زمینه‌ساز بهره‌گیری بهینه از [[فرصت‌ها]] باشد. [[انسان]] در برابر [[عمر]] خویش [[مسئول]] است و باید در محضر [[پروردگار]] پاسخ‌گو باشد. از این‌رو در [[احادیث]] تأکید شده است، [[انسان]] در [[روز قیامت]] قدم از قدم برنمی‌دارد، مگر اینکه از چند چیز سؤال شود و یکی از آنها [[نعمت]] [[عمر]] است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳.</ref>.		* مدیریت زمان می‌تواند زمینه‌ساز بهره‌گیری بهینه از [[فرصت‌ها]] باشد. [[انسان]] در برابر [[عمر]] خویش [[مسئول]] است و باید در محضر [[پروردگار]] پاسخ‌گو باشد. از این‌رو در [[احادیث]] تأکید شده است، [[انسان]] در [[روز قیامت]] قدم از قدم برنمی‌دارد، مگر اینکه از چند چیز سؤال شود و یکی از آنها [[نعمت]] [[عمر]] است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳.</ref>.

	== اصول مدیریت زمان ==		== اصول مدیریت زمان ==
خط ۹:		خط ۹:
	* [[هدف]] عبارت است از آن [[حقیقت]] مطلوب که [[اشتیاق]] وصول به آن، محرک [[انسان]] به انجام دادن [[کارها]] و [[انتخاب]] وسیله‌هایی است که آن [[حقیقت]] را قابل وصول می‌کند. تعیین [[هدف]]، مقدمه [[برنامه‌ریزی]] و اجراست. [[انسان]] بدون [[هدف]] در [[زندگی]] سرگردان است و نمی‌تواند تصمیم [[درستی]] در ارتباط با امور خویش بگیرد.		* [[هدف]] عبارت است از آن [[حقیقت]] مطلوب که [[اشتیاق]] وصول به آن، محرک [[انسان]] به انجام دادن [[کارها]] و [[انتخاب]] وسیله‌هایی است که آن [[حقیقت]] را قابل وصول می‌کند. تعیین [[هدف]]، مقدمه [[برنامه‌ریزی]] و اجراست. [[انسان]] بدون [[هدف]] در [[زندگی]] سرگردان است و نمی‌تواند تصمیم [[درستی]] در ارتباط با امور خویش بگیرد.
	* [[امام]] {{ع}} به این موضوع توجه داشته و آسیب‌های آن‌را نیز مورد بررسی قرارداده است. حضرتش در [[نامه]] ۳۱ [[نهج البلاغه]] [[فرزند]] خویش را "آرزومند دست‌نایافتنی‌ها" توصیف می‌کند. مقتضای سن [[جوانی]] [[آرزوهای دور و دراز]] است که [[انسان]] را در پرده [[غفلت]] فرو می‌برد. [[امام]] از آرزوهای دست‌ نایافتنی به توشه مردگان تعبیر می‌کند و می‌فرماید: زیان‌کارترینِ [[مردم]] از نظر [[داد و ستد]] و ناامیدترینِ آنها در کوشش، مردی است که تنش را در جست‌وجوی آرزوهایش فرسوده کند، امّا [[بخت]] یارش نشود، پس با آن [[حسرت]] از [[دنیا]] رود و با سنگینیِ [[گناه]] به سرای باقی شتابد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۲۲</ref>.		* [[امام]] {{ع}} به این موضوع توجه داشته و آسیب‌های آن‌را نیز مورد بررسی قرارداده است. حضرتش در [[نامه]] ۳۱ [[نهج البلاغه]] [[فرزند]] خویش را "آرزومند دست‌نایافتنی‌ها" توصیف می‌کند. مقتضای سن [[جوانی]] [[آرزوهای دور و دراز]] است که [[انسان]] را در پرده [[غفلت]] فرو می‌برد. [[امام]] از آرزوهای دست‌ نایافتنی به توشه مردگان تعبیر می‌کند و می‌فرماید: زیان‌کارترینِ [[مردم]] از نظر [[داد و ستد]] و ناامیدترینِ آنها در کوشش، مردی است که تنش را در جست‌وجوی آرزوهایش فرسوده کند، امّا [[بخت]] یارش نشود، پس با آن [[حسرت]] از [[دنیا]] رود و با سنگینیِ [[گناه]] به سرای باقی شتابد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۲۲</ref>.
	* از منظر [[امام علی]] {{ع}} در تعیین [[هدف]]، عنصر استعداد و [[توانایی]] [[آدمی]] نیز باید شناخته شود. وی در عبارتی این مضمون را مورد توجه قرار می‌دهد که خواسته بیشتر از ظرفیت و [[توانایی]] موجب [[مخالفت]] فرد و اتلاف زمان می‌شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳- ۴۴۴.</ref>.		* از منظر [[امام علی]] {{ع}} در تعیین [[هدف]]، عنصر استعداد و [[توانایی]] [[آدمی]] نیز باید شناخته شود. وی در عبارتی این مضمون را مورد توجه قرار می‌دهد که خواسته بیشتر از ظرفیت و [[توانایی]] موجب [[مخالفت]] فرد و اتلاف زمان می‌شود<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۳- ۴۴۴.</ref>.

	=== اولویت‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] ===		=== اولویت‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] ===
	* [[انسان]] در [[مدیریت]] زمان، به اولویت‌بندی، [[برنامه‌ریزی]] و زمان‌بندی امور می‌پردازد، زیرا [[انسان]] [[فرصت]] انجام همه امور را ندارد و باید آنها را دسته‌بندی کند و بخش‌های مهم‌تر را در [[اولویت]] قرار دهد. [[امام]] {{ع}} می‌فرماید: به‌راستی که [[خداوند]] روزیِ شما را ضمانت کرده و شمایان را به کار و تلاش [[فرمان]] داده است، پس مبادا خواستن آنچه برایتان ضمانت شده، سزاوارتر از کاری باشد که از شما خواسته شده است. از این‌رو نحوه زمان‌بندی برای انجام هر کار به [[میزان]] [[نیاز]] و [[اولویت]] آن است. برای مثال، امور [[مستحب]] اگر به امور [[واجب]] ضرر بزند، باید آن را ترک کرد. چنانچه [[مستحبات]] به [[واجبات]] ضرر رساند، موجب [[قرب به خدا]] نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.		* [[انسان]] در [[مدیریت]] زمان، به اولویت‌بندی، [[برنامه‌ریزی]] و زمان‌بندی امور می‌پردازد، زیرا [[انسان]] [[فرصت]] انجام همه امور را ندارد و باید آنها را دسته‌بندی کند و بخش‌های مهم‌تر را در [[اولویت]] قرار دهد. [[امام]] {{ع}} می‌فرماید: به‌راستی که [[خداوند]] روزیِ شما را ضمانت کرده و شمایان را به کار و تلاش [[فرمان]] داده است، پس مبادا خواستن آنچه برایتان ضمانت شده، سزاوارتر از کاری باشد که از شما خواسته شده است. از این‌رو نحوه زمان‌بندی برای انجام هر کار به [[میزان]] [[نیاز]] و [[اولویت]] آن است. برای مثال، امور [[مستحب]] اگر به امور [[واجب]] ضرر بزند، باید آن را ترک کرد. چنانچه [[مستحبات]] به [[واجبات]] ضرر رساند، موجب [[قرب به خدا]] نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.
	* از سوی دیگر زمان‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] در امور، وقت [[آدمی]] را وسعت می‌بخشد و [[فرصت]] استفاده مطلوب از [[فرصت‌ها]] را به‌دست می‌دهد. [[امام علی]] {{ع}} [[برنامه‌ریزی]] را مایه [[صلاح]] و [[پایداری]] [[زندگی]] می‌داند. اهمیت توجه به لحظه‌ها و روزهای [[زندگی]] که در حال گذر است و [[فرصت‌ها]] با [[گذشت]] زمان، یکی پس از دیگری از بین می‌روند، مورد توجه [[امام]] است. از این‌رو [[امام]] به تقسیم مناسب زمان و اختصاص هر یک به بخشی از فعالیت‌های حیاتی سفارش می‌کند و می‌فرماید:[[شب]] و روز [[مؤمن]] به سه برنامه می‌گذرد: زمانی به [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، زمانی به تأمین معاش و زمانی دیگر به بهره‌بردرایِ [[نیکو]] از لذّت‌های [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گاهی در راه [[رستخیز]] و لذّت [[حلال]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.		* از سوی دیگر زمان‌بندی و [[برنامه‌ریزی]] در امور، وقت [[آدمی]] را وسعت می‌بخشد و [[فرصت]] استفاده مطلوب از [[فرصت‌ها]] را به‌دست می‌دهد. [[امام علی]] {{ع}} [[برنامه‌ریزی]] را مایه [[صلاح]] و [[پایداری]] [[زندگی]] می‌داند. اهمیت توجه به لحظه‌ها و روزهای [[زندگی]] که در حال گذر است و [[فرصت‌ها]] با [[گذشت]] زمان، یکی پس از دیگری از بین می‌روند، مورد توجه [[امام]] است. از این‌رو [[امام]] به تقسیم مناسب زمان و اختصاص هر یک به بخشی از فعالیت‌های حیاتی سفارش می‌کند و می‌فرماید:[[شب]] و روز [[مؤمن]] به سه برنامه می‌گذرد: زمانی به [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، زمانی به تأمین معاش و زمانی دیگر به بهره‌بردرایِ [[نیکو]] از لذّت‌های [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گاهی در راه [[رستخیز]] و لذّت [[حلال]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>.
	* [[بدیهی]] است که در [[مدیریت]] صحیح [[زندگی]]، ارزیابی و آسیب‌شناسی فرصت‌های از دست رفته و عدم کسب موفقیت، امری ضروری است. [[امام علی]] {{ع}} [[حسابرسی]] دقیق را عامل موفقیت و راه [[مبارزه]] با [[سستی]] و [[تنبلی]] می‌داند و در [[نهج البلاغه]] می‌فرماید: ای [[بندگان خدا]]، خود را بسنجید، پیش از آن‌که شما را بسنجند و از خود حساب بکشید، پیش از آن‌که از شما حساب کشند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴- ۴۴۵.</ref>.		* [[بدیهی]] است که در [[مدیریت]] صحیح [[زندگی]]، ارزیابی و آسیب‌شناسی فرصت‌های از دست رفته و عدم کسب موفقیت، امری ضروری است. [[امام علی]] {{ع}} [[حسابرسی]] دقیق را عامل موفقیت و راه [[مبارزه]] با [[سستی]] و [[تنبلی]] می‌داند و در [[نهج البلاغه]] می‌فرماید: ای [[بندگان خدا]]، خود را بسنجید، پیش از آن‌که شما را بسنجند و از خود حساب بکشید، پیش از آن‌که از شما حساب کشند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۹</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۴- ۴۴۵.</ref>.
	* این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.		* این‌گونه [[مدیریت]] در [[زندگی]]، ثمره تلاش [[آدمی]] را دو چندان می‌کند و امکان استفاده بهینه از [[فرصت‌ها]] را توسعه می‌دهد. در نتیجه [[آدمی]] از [[فرصت]] محدود [[عمر]] می‌تواند بهره کافی ببرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==