مردم‌داری در معارف و سیره نبوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:01:37Z

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:52:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مردم‌داری		\| موضوع مرتبط = مردم‌داری
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	از اصحابش [[تفقد]] می‌کرد. اگر سه [[روز]]، یکی از [[اصحاب]] را نمی‌دید، سراغش را می‌گرفت. اگر مریض بود، [[عیادت]] می‌کرد و اگر [[گرفتاری]] داشت، کمکش می‌کرد.		از اصحابش [[تفقد]] می‌کرد. اگر سه [[روز]]، یکی از [[اصحاب]] را نمی‌دید، سراغش را می‌گرفت. اگر مریض بود، [[عیادت]] می‌کرد و اگر [[گرفتاری]] داشت، کمکش می‌کرد.
	در مجالس، تنها به یک فرد نگاه نمی‌کرد و یک فرد را طرف خطاب قرار نمی‌داد، بلکه نگاه‌های خود را میان جمع تقسیم می‌کرد. از اینکه بنشیند و دیگران [[خدمت]] کنند، [[تنفر]] داشت. پس از جا برمی‌خاست و در [[کارها]] شرکت می‌کرد. می‌گفت: [[خداوند]] [[کراهت]] دارد بنده‌ای را ببیند که برای خود نسبت به دیگران امتیازی قائل شده است»<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی، ص۲۳۸.</ref>.<ref>[[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|سیره نبوی از نگاه استاد مطهری]] ص ۵۰.</ref>.		در مجالس، تنها به یک فرد نگاه نمی‌کرد و یک فرد را طرف خطاب قرار نمی‌داد، بلکه نگاه‌های خود را میان جمع تقسیم می‌کرد. از اینکه بنشیند و دیگران [[خدمت]] کنند، [[تنفر]] داشت. پس از جا برمی‌خاست و در [[کارها]] شرکت می‌کرد. می‌گفت: [[خداوند]] [[کراهت]] دارد بنده‌ای را ببیند که برای خود نسبت به دیگران امتیازی قائل شده است»<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی، ص۲۳۸.</ref>.<ref>[[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|سیره نبوی از نگاه استاد مطهری]] ص ۵۰.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۴۰:		خط ۳۷:

	[[رده:مردم‌داری]]		[[رده:مردم‌داری]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Bahmani در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۱

2022-07-20T08:31:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۱
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = مردم‌داری		\| موضوع مرتبط = مردم‌داری
	\| عنوان مدخل = [[مردم‌داری]]		\| عنوان مدخل = [[مردم‌داری]]
	\| مداخل مرتبط = [[مردم‌داری در ~~قرآن]] - [[مردم‌داری در حدیث~~]] - [[مردم‌داری در معارف و سیره ~~نبوی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[مردم‌داری در معارف و سیره نبوی]] - [[مردم‌داری در معارف و سیره معصوم]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:15:05Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[مردم‌داری]]~~''' است. "'''[[مردم‌داری]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[مردم‌داری در قرآن]] - [[مردم‌داری در حدیث]] - [[مردم‌داری در معارف و سیره نبوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = مردم‌داری
			\| عنوان مدخل = [[مردم‌داری]]
			\| مداخل مرتبط = [[مردم‌داری در قرآن]] - [[مردم‌داری در حدیث]] - [[مردم‌داری در معارف و سیره نبوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T02:35:07Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۰۵
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مردم‌داری]]		[[رده:مردم‌داری]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T00:10:44Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۴۰
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379754.jpg\|22px]] [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)\|'''مروارید نبوت''']]		# [[پرونده:1379754.jpg\|22px]] [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)\|'''مروارید نبوت''']]

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2021-11-09T08:06:51Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	به همه یکسان نگاه می‌کرد تا کسی در نگاه و توجه به مخاطب [[احساس]] [[تبعیض]] نکند<ref>مکارم الاخلاق، ص۱۴.</ref>. مردی وارد [[مسجد]] شد و به حضور [[پیامبر اکرم]]{{صل}} رسید.		به همه یکسان نگاه می‌کرد تا کسی در نگاه و توجه به مخاطب [[احساس]] [[تبعیض]] نکند<ref>مکارم الاخلاق، ص۱۴.</ref>. مردی وارد [[مسجد]] شد و به حضور [[پیامبر اکرم]]{{صل}} رسید.
	[[رسول الله]]{{صل}} تنها نشسته بود، ولی در عین حال، جابه جا شد و برای مرد تازه وارد جا باز کرد. آن مرد گفت: یا رسول الله! جا که وسیع است. حضرت فرمود: [[حق]] [[مسلمان]] بر مسلمان دیگر آن است که وقتی دید می‌خواهد نزدیک او بنشیند، برایش جا باز کند و جابه جا شود<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۴۰.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)\|مروارید نبوت]] ص ۵۷.</ref>		[[رسول الله]]{{صل}} تنها نشسته بود، ولی در عین حال، جابه جا شد و برای مرد تازه وارد جا باز کرد. آن مرد گفت: یا رسول الله! جا که وسیع است. حضرت فرمود: [[حق]] [[مسلمان]] بر مسلمان دیگر آن است که وقتی دید می‌خواهد نزدیک او بنشیند، برایش جا باز کند و جابه جا شود<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۴۰.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)\|مروارید نبوت]] ص ۵۷.</ref>

			==[[ارتباط با مردم]]==
			«[[رسول اعظم]]{{صل}} در [[معاشرت با مردم]]، [[مهربان]] و [[گشاده‌رو]] بود. در [[سلام کردن]] بر همه حتی [[کودکان]] و بردگان، پیشی می‌گرفت. پای خود را جلوی هیچ کس دراز نمی‌کرد و در حضور کسی تکیه نمی‌کرد. غالباً دو زانو می‌نشست. در مجالس دایره‌وار می‌نشست تا مجلس بالا و پایینی نداشته باشد و همه جایگاه مساوی داشته باشند.
			از اصحابش [[تفقد]] می‌کرد. اگر سه [[روز]]، یکی از [[اصحاب]] را نمی‌دید، سراغش را می‌گرفت. اگر مریض بود، [[عیادت]] می‌کرد و اگر [[گرفتاری]] داشت، کمکش می‌کرد.
			در مجالس، تنها به یک فرد نگاه نمی‌کرد و یک فرد را طرف خطاب قرار نمی‌داد، بلکه نگاه‌های خود را میان جمع تقسیم می‌کرد. از اینکه بنشیند و دیگران [[خدمت]] کنند، [[تنفر]] داشت. پس از جا برمی‌خاست و در [[کارها]] شرکت می‌کرد. می‌گفت: [[خداوند]] [[کراهت]] دارد بنده‌ای را ببیند که برای خود نسبت به دیگران امتیازی قائل شده است»<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی، ص۲۳۸.</ref>.<ref>[[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|سیره نبوی از نگاه استاد مطهری]] ص ۵۰.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* منابع */

2021-11-09T08:05:48Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379754.jpg\|22px]] [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)\|'''مروارید نبوت''']]		# [[پرونده:1379754.jpg\|22px]] [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)\|'''مروارید نبوت''']]
			# [[پرونده:1379758.jpg\|22px]] [[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|'''سیره نبوی از نگاه استاد مطهری''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
اين مدخل...» ایجاد کرد

2021-11-03T04:39:11Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مردم‌داری]]''' است. "'''[[مردم‌داری]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مردم‌داری در قرآن]] - [[مردم‌داری در حدیث]] - [[مردم‌داری در معارف و سیره نبوی]]</div>

==مقدمه==
یکی از موفقیت‌های بزرگ [[پیامبران الهی]] به ویژه [[رسول الله]]{{صل}}، برقراری [[ارتباط]] صمیمی و نزدیک با [[مردم]] است. آنان مردمی‌ترین [[رهبران]] [[جامعه]] بودند و به همین دلیل بیشترین [[موفقیت]] را در انجام [[رسالت]] خویش به دست آوردند که [[خدای سبحان]] نیز بر حسن رسالت و موفقیتشان [[درود]] می‌فرستد: {{متن قرآن|وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«و درود بر پیامبران» سوره صافات، آیه ۱۸۱.</ref>.

در این میان، روش رسول الله{{صل}} بین [[پیامبران]]، مثال زدنی است. [[پیامبر]] در همسانی با مردم و [[مردمی بودن]]، آن قدر پیش رفت که برخی از مردم به علت سهولت دسترسی به رسول الله{{صل}} آن مقدار [[زیاده‌روی]] کردند که خدای سبحان به آنان سفارش فرمود:
{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ...}}<ref>«ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند.».. سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>.

اساساً [[جاذبه]] شخصیتی هرکس، تا حد زیادی مرهون [[رفتار]] محبت‌آمیز او با مردم و رعایت [[ارزش]] و [[کرامت]] انسان‌هاست. کسی که در [[غم]] و [[شادی]] در کنار مردم باشد، در [[دل]] مردم جای می‌گیرد و این شیوه در جذب [[دل‌ها]] و [[عواطف]] مردمی اثر فراوانی دارد. از [[امام علی]]{{ع}} [[روایت]] شده است:
{{متن حدیث|إِذَا فَقَدَ الرَّجُلَ مِنْ إِخْوَانِهِ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ غَائِباً دَعَا لَهُ وَ إِنْ كَانَ شَاهِداً زَارَهُ وَ إِنْ كَانَ مَرِيضاً عَادَهُ}}<ref>«هرگاه یکی از برادران دینی‌اش را سه روز نمی‌یافت، سراغ او را می‌گرفت. پس اگر غایب [و در سفر] بود، برایش دعا می‌کرد. اگر در شهر حضور داشت، به دیدارش می‌شتافت و اگر بیمار بود، به عیادتش می‌رفت». مکارم الاخلاق، ص۱۹.</ref>.

چنین [[رفتاری]]، نشان دهنده رابطه صمیمی و نزدیک پیامبر با [[یاران]] و اصحابشان بود. با اینکه ایشان پیامبر [[برگزیده خدا]] بود و از نظر [[معنوی]] در جایگاه بسیار بالایی قرار داشت، [[معاشرت]] و برخورد وی بسیار مردمی بود. در [[سخن گفتن]] هم سطح مردم حرف می‌زد و با [[فقیران]] هم نشین می‌گشت: {{متن حدیث|يُجَالِسُ الْفُقَرَاءَ وَ يُؤَاكِلُ الْمَسَاكِينَ‌}}<ref>«با تهی‌دستان، هم‌نشین و با بینوایان هم غذا می‌شد» بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۲۸.</ref>.
[[حضرت]] می‌کوشید خود را همراه [[مردم]] سازد. [[حضرت علی]]{{ع}} می‌فرماید:
{{متن حدیث|يَضْحَكُ مِمَّا يَضْحَكُونَ مِنْهُ وَ يَتَعَجَّبُ مِمَّا يَتَعَجَّبُونَ مِنْهُ}}<ref>«از آنچه مردم می‌خندیدند یا از آن تعجب می‌کردند، او نیز به خنده یا تعجب می‌افتاد». مکارم الاخلاق، ص۵.</ref>.

به همه یکسان نگاه می‌کرد تا کسی در نگاه و توجه به مخاطب [[احساس]] [[تبعیض]] نکند<ref>مکارم الاخلاق، ص۱۴.</ref>. مردی وارد [[مسجد]] شد و به حضور [[پیامبر اکرم]]{{صل}} رسید.
[[رسول الله]]{{صل}} تنها نشسته بود، ولی در عین حال، جابه جا شد و برای مرد تازه وارد جا باز کرد. آن مرد گفت: یا رسول الله! جا که وسیع است. حضرت فرمود: [[حق]] [[مسلمان]] بر مسلمان دیگر آن است که وقتی دید می‌خواهد نزدیک او بنشیند، برایش جا باز کند و جابه جا شود<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۴۰.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)|مروارید نبوت]] ص ۵۷.</ref>

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
{{منابع}}
# [[پرونده:1379754.jpg|22px]] [[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)|'''مروارید نبوت''']]
{{پایان منابع}}

==پانویس==
{{پانویس}}

[[رده:مردم‌داری]]
[[رده:مدخل]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	یکی از موفقیت‌های بزرگ [[پیامبران الهی]] به ویژه [[رسول الله]]{{صل}}، برقراری [[ارتباط]] صمیمی و نزدیک با [[مردم]] است. آنان مردمی‌ترین [[رهبران]] [[جامعه]] بودند و به همین دلیل بیشترین [[موفقیت]] را در انجام [[رسالت]] خویش به دست آوردند که [[خدای سبحان]] نیز بر حسن رسالت و موفقیتشان [[درود]] می‌فرستد: {{متن قرآن\|وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«و درود بر پیامبران» سوره صافات، آیه ۱۸۱.</ref>.		یکی از موفقیت‌های بزرگ [[پیامبران الهی]] به ویژه [[رسول الله]] {{صل}}، برقراری [[ارتباط]] صمیمی و نزدیک با [[مردم]] است. آنان مردمی‌ترین [[رهبران]] [[جامعه]] بودند و به همین دلیل بیشترین [[موفقیت]] را در انجام [[رسالت]] خویش به دست آوردند که [[خدای سبحان]] نیز بر حسن رسالت و موفقیتشان [[درود]] می‌فرستد: {{متن قرآن\|وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«و درود بر پیامبران» سوره صافات، آیه ۱۸۱.</ref>.

	در این میان، روش رسول الله{{صل}} بین [[پیامبران]]، مثال زدنی است. [[پیامبر]] در همسانی با مردم و [[مردمی بودن]]، آن قدر پیش رفت که برخی از مردم به علت سهولت دسترسی به رسول الله{{صل}} آن مقدار [[زیاده‌روی]] کردند که خدای سبحان به آنان سفارش فرمود:		در این میان، روش رسول الله {{صل}} بین [[پیامبران]]، مثال زدنی است. [[پیامبر]] در همسانی با مردم و [[مردمی بودن]]، آن قدر پیش رفت که برخی از مردم به علت سهولت دسترسی به رسول الله {{صل}} آن مقدار [[زیاده‌روی]] کردند که خدای سبحان به آنان سفارش فرمود:
	{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ...}}<ref>«ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند.».. سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>.		{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ...}}<ref>«ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند.».. سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>.

	اساساً [[جاذبه]] شخصیتی هرکس، تا حد زیادی مرهون [[رفتار]] محبت‌آمیز او با مردم و رعایت [[ارزش]] و [[کرامت]] انسان‌هاست. کسی که در [[غم]] و [[شادی]] در کنار مردم باشد، در [[دل]] مردم جای می‌گیرد و این شیوه در جذب [[دل‌ها]] و [[عواطف]] مردمی اثر فراوانی دارد. از [[امام علی]]{{ع}} [[روایت]] شده است:		اساساً [[جاذبه]] شخصیتی هرکس، تا حد زیادی مرهون [[رفتار]] محبت‌آمیز او با مردم و رعایت [[ارزش]] و [[کرامت]] انسان‌هاست. کسی که در [[غم]] و [[شادی]] در کنار مردم باشد، در [[دل]] مردم جای می‌گیرد و این شیوه در جذب [[دل‌ها]] و [[عواطف]] مردمی اثر فراوانی دارد. از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] شده است:
	{{متن حدیث\|إِذَا فَقَدَ الرَّجُلَ مِنْ إِخْوَانِهِ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ غَائِباً دَعَا لَهُ وَ إِنْ كَانَ شَاهِداً زَارَهُ وَ إِنْ كَانَ مَرِيضاً عَادَهُ}}<ref>«هرگاه یکی از برادران دینی‌اش را سه روز نمی‌یافت، سراغ او را می‌گرفت. پس اگر غایب [و در سفر] بود، برایش دعا می‌کرد. اگر در شهر حضور داشت، به دیدارش می‌شتافت و اگر بیمار بود، به عیادتش می‌رفت». مکارم الاخلاق، ص۱۹.</ref>.		{{متن حدیث\|إِذَا فَقَدَ الرَّجُلَ مِنْ إِخْوَانِهِ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ غَائِباً دَعَا لَهُ وَ إِنْ كَانَ شَاهِداً زَارَهُ وَ إِنْ كَانَ مَرِيضاً عَادَهُ}}<ref>«هرگاه یکی از برادران دینی‌اش را سه روز نمی‌یافت، سراغ او را می‌گرفت. پس اگر غایب [و در سفر] بود، برایش دعا می‌کرد. اگر در شهر حضور داشت، به دیدارش می‌شتافت و اگر بیمار بود، به عیادتش می‌رفت». مکارم الاخلاق، ص۱۹.</ref>.

	چنین [[رفتاری]]، نشان دهنده رابطه صمیمی و نزدیک پیامبر با [[یاران]] و اصحابشان بود. با اینکه ایشان پیامبر [[برگزیده خدا]] بود و از نظر [[معنوی]] در جایگاه بسیار بالایی قرار داشت، [[معاشرت]] و برخورد وی بسیار مردمی بود. در [[سخن گفتن]] هم سطح مردم حرف می‌زد و با [[فقیران]] هم نشین می‌گشت: {{متن حدیث\|يُجَالِسُ الْفُقَرَاءَ وَ يُؤَاكِلُ الْمَسَاكِينَ‌}}<ref>«با تهی‌دستان، هم‌نشین و با بینوایان هم غذا می‌شد» بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۲۸.</ref>.		چنین [[رفتاری]]، نشان دهنده رابطه صمیمی و نزدیک پیامبر با [[یاران]] و اصحابشان بود. با اینکه ایشان پیامبر [[برگزیده خدا]] بود و از نظر [[معنوی]] در جایگاه بسیار بالایی قرار داشت، [[معاشرت]] و برخورد وی بسیار مردمی بود. در [[سخن گفتن]] هم سطح مردم حرف می‌زد و با [[فقیران]] هم نشین می‌گشت: {{متن حدیث\|يُجَالِسُ الْفُقَرَاءَ وَ يُؤَاكِلُ الْمَسَاكِينَ‌}}<ref>«با تهی‌دستان، هم‌نشین و با بینوایان هم غذا می‌شد» بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۲۸.</ref>.
	[[حضرت]] می‌کوشید خود را همراه [[مردم]] سازد. [[حضرت علی]]{{ع}} می‌فرماید:		[[حضرت]] می‌کوشید خود را همراه [[مردم]] سازد. [[حضرت علی]] {{ع}} می‌فرماید:
	{{متن حدیث\|يَضْحَكُ مِمَّا يَضْحَكُونَ مِنْهُ وَ يَتَعَجَّبُ مِمَّا يَتَعَجَّبُونَ مِنْهُ}}<ref>«از آنچه مردم می‌خندیدند یا از آن تعجب می‌کردند، او نیز به خنده یا تعجب می‌افتاد». مکارم الاخلاق، ص۵.</ref>.		{{متن حدیث\|يَضْحَكُ مِمَّا يَضْحَكُونَ مِنْهُ وَ يَتَعَجَّبُ مِمَّا يَتَعَجَّبُونَ مِنْهُ}}<ref>«از آنچه مردم می‌خندیدند یا از آن تعجب می‌کردند، او نیز به خنده یا تعجب می‌افتاد». مکارم الاخلاق، ص۵.</ref>.

	به همه یکسان نگاه می‌کرد تا کسی در نگاه و توجه به مخاطب [[احساس]] [[تبعیض]] نکند<ref>مکارم الاخلاق، ص۱۴.</ref>. مردی وارد [[مسجد]] شد و به حضور [[پیامبر اکرم]]{{صل}} رسید.		به همه یکسان نگاه می‌کرد تا کسی در نگاه و توجه به مخاطب [[احساس]] [[تبعیض]] نکند<ref>مکارم الاخلاق، ص۱۴.</ref>. مردی وارد [[مسجد]] شد و به حضور [[پیامبر اکرم]] {{صل}} رسید.
	[[رسول الله]]{{صل}} تنها نشسته بود، ولی در عین حال، جابه جا شد و برای مرد تازه وارد جا باز کرد. آن مرد گفت: یا رسول الله! جا که وسیع است. حضرت فرمود: [[حق]] [[مسلمان]] بر مسلمان دیگر آن است که وقتی دید می‌خواهد نزدیک او بنشیند، برایش جا باز کند و جابه جا شود<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۴۰.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)\|مروارید نبوت]] ص ۵۷.</ref>		[[رسول الله]] {{صل}} تنها نشسته بود، ولی در عین حال، جابه جا شد و برای مرد تازه وارد جا باز کرد. آن مرد گفت: یا رسول الله! جا که وسیع است. حضرت فرمود: [[حق]] [[مسلمان]] بر مسلمان دیگر آن است که وقتی دید می‌خواهد نزدیک او بنشیند، برایش جا باز کند و جابه جا شود<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۴۰.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[مروارید نبوت (کتاب)\|مروارید نبوت]] ص ۵۷.</ref>

	==[[ارتباط با مردم]]==		== [[ارتباط با مردم]] ==
	«[[رسول اعظم]]{{صل}} در [[معاشرت با مردم]]، [[مهربان]] و [[گشاده‌رو]] بود. در [[سلام کردن]] بر همه حتی [[کودکان]] و بردگان، پیشی می‌گرفت. پای خود را جلوی هیچ کس دراز نمی‌کرد و در حضور کسی تکیه نمی‌کرد. غالباً دو زانو می‌نشست. در مجالس دایره‌وار می‌نشست تا مجلس بالا و پایینی نداشته باشد و همه جایگاه مساوی داشته باشند.		«[[رسول اعظم]] {{صل}} در [[معاشرت با مردم]]، [[مهربان]] و [[گشاده‌رو]] بود. در [[سلام کردن]] بر همه حتی [[کودکان]] و بردگان، پیشی می‌گرفت. پای خود را جلوی هیچ کس دراز نمی‌کرد و در حضور کسی تکیه نمی‌کرد. غالباً دو زانو می‌نشست. در مجالس دایره‌وار می‌نشست تا مجلس بالا و پایینی نداشته باشد و همه جایگاه مساوی داشته باشند.
	از اصحابش [[تفقد]] می‌کرد. اگر سه [[روز]]، یکی از [[اصحاب]] را نمی‌دید، سراغش را می‌گرفت. اگر مریض بود، [[عیادت]] می‌کرد و اگر [[گرفتاری]] داشت، کمکش می‌کرد.		از اصحابش [[تفقد]] می‌کرد. اگر سه [[روز]]، یکی از [[اصحاب]] را نمی‌دید، سراغش را می‌گرفت. اگر مریض بود، [[عیادت]] می‌کرد و اگر [[گرفتاری]] داشت، کمکش می‌کرد.
	در مجالس، تنها به یک فرد نگاه نمی‌کرد و یک فرد را طرف خطاب قرار نمی‌داد، بلکه نگاه‌های خود را میان جمع تقسیم می‌کرد. از اینکه بنشیند و دیگران [[خدمت]] کنند، [[تنفر]] داشت. پس از جا برمی‌خاست و در [[کارها]] شرکت می‌کرد. می‌گفت: [[خداوند]] [[کراهت]] دارد بنده‌ای را ببیند که برای خود نسبت به دیگران امتیازی قائل شده است»<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی، ص۲۳۸.</ref>.<ref>[[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|سیره نبوی از نگاه استاد مطهری]] ص ۵۰.</ref>.		در مجالس، تنها به یک فرد نگاه نمی‌کرد و یک فرد را طرف خطاب قرار نمی‌داد، بلکه نگاه‌های خود را میان جمع تقسیم می‌کرد. از اینکه بنشیند و دیگران [[خدمت]] کنند، [[تنفر]] داشت. پس از جا برمی‌خاست و در [[کارها]] شرکت می‌کرد. می‌گفت: [[خداوند]] [[کراهت]] دارد بنده‌ای را ببیند که برای خود نسبت به دیگران امتیازی قائل شده است»<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی، ص۲۳۸.</ref>.<ref>[[حسن اردشیری لاجیمی\|اردشیری لاجیمی، حسن]]، [[سیره نبوی از نگاه استاد مطهری (کتاب)\|سیره نبوی از نگاه استاد مطهری]] ص ۵۰.</ref>.