مروان بن حکم در نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۸

2025-08-11T07:38:44Z

Bahmani در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۳

2025-08-11T07:23:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = مروان بن حکم		\| موضوع مرتبط = مروان بن حکم
	\| عنوان مدخل = مروان بن حکم		\| عنوان مدخل = مروان بن حکم
	\| مداخل مرتبط = [[مروان بن حکم در ~~تاریخ اسلامی~~]] - [[مروان بن حکم در ~~معارف و سیره حسینی~~]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره ~~امام سجاد~~]] - [[مروان بن حکم در ~~نهج البلاغه~~]]		\| مداخل مرتبط = [[مروان بن حکم در نهج البلاغه]] - [[مروان بن حکم در تاریخ اسلامی]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره حسینی]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره امام سجاد]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Jaafari در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۹

2025-07-14T07:09:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مروان بن حکم		\| موضوع مرتبط = مروان بن حکم
	\| عنوان مدخل = [[مروان بن حکم]]		\| عنوان مدخل = مروان بن حکم
	\| مداخل مرتبط = [[مروان بن حکم در تاریخ اسلامی]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره حسینی]] - [[مروان بن حکم در نهج البلاغه]]		\| مداخل مرتبط = [[مروان بن حکم در تاریخ اسلامی]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره حسینی]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره امام سجاد]] - [[مروان بن حکم در نهج البلاغه]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'والی عراق' به 'والی عراق'

2022-12-23T02:50:37Z

جایگزینی متن - 'والی عراق' به 'والی عراق'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۰
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: تمام آنچه امام فرموده است واقع شده و او زمانی به [[خلافت]] رسید که ۶۵ سال از عمرش گذشته بود و بیش از ۹ ماه حکومت ننمود.		[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: تمام آنچه امام فرموده است واقع شده و او زمانی به [[خلافت]] رسید که ۶۵ سال از عمرش گذشته بود و بیش از ۹ ماه حکومت ننمود.

	مراد از {{متن حدیث\|أَبُو اَلْأَكْبُشِ اَلْأَرْبَعَةِ}} «پدر قوچ‌های چهارگانه» [[فرزندان]] مروان یعنی «عبدالملک»، «عبدالعزیز»، «بشر» و «محمد» هستند که مردان شجاعی بودند. عبدالملک به خلافت رسید و عبدالعزیز [[حاکم مصر]] و «بشر» [[والی~~]] [[~~عراق]] و «محمد» [[فرماندار]] «[[الجزیره]]» گردید و آنها در [[مکر]] و [[حیله]] و [[گمراه کردن]] [[مردم]] مانند پدرشان بودند.		مراد از {{متن حدیث\|أَبُو اَلْأَكْبُشِ اَلْأَرْبَعَةِ}} «پدر قوچ‌های چهارگانه» [[فرزندان]] مروان یعنی «عبدالملک»، «عبدالعزیز»، «بشر» و «محمد» هستند که مردان شجاعی بودند. عبدالملک به خلافت رسید و عبدالعزیز [[حاکم مصر]] و «بشر» [[والی عراق]] و «محمد» [[فرماندار]] «[[الجزیره]]» گردید و آنها در [[مکر]] و [[حیله]] و [[گمراه کردن]] [[مردم]] مانند پدرشان بودند.

	بعضی‌ها گفته‌اند مراد از چهار قوچ، چهار پسر [[عبدالملک بن مروان]]: [[ولید بن مروان]]، [[سلیمان بن مروان]]، [[یزید بن مروان]] و [[هشام بن مروان]] هستند که هر چهار به [[خلافت]] رسیدند<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۳۱-۱۳۳.</ref>		بعضی‌ها گفته‌اند مراد از چهار قوچ، چهار پسر [[عبدالملک بن مروان]]: [[ولید بن مروان]]، [[سلیمان بن مروان]]، [[یزید بن مروان]] و [[هشام بن مروان]] هستند که هر چهار به [[خلافت]] رسیدند<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۳۱-۱۳۳.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:44:10Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۴
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	مروان بن حکم، مکنا به ابوعبدالملک، از [[قبیله]] [[بنی امیه]] است؛ قبیله‌ای که با [[قبیله]] [[بنی‌هاشم]] و [[خاندان پیامبر]] {{صل}} [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] دیرینه داشتند. افزون بر این، حَکَم، [[پدر]] [[مروان]]، در [[دشمنی]] با [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فردی سرسخت بود، به‌گونه‌ای که [[پیامبر]] {{صل}} پس از [[فتح مکه]] و [[اسلام]] آوردن ظاهری، او را به‌دلیل [[اعمال]] سخیفش به [[طائف]] [[تبعید]] کرد. مادرش نیز [[آمنه]]، دختر [[علقمة بن صفوان بن امیه کنانی]] است. [[مروان]] را با القابی چون "ابن الطرید" به‌معنای "پسر رانده شده"، "چلپاسه" به‌معنای "وزغ" می‌نامیدند. [[مروان]] بنا بر قول مشهور در [[سال دوم هجری]] در [[مکه]] یا [[طائف]] زاده شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.		مروان بن حکم، مکنا به ابوعبدالملک، از [[قبیله]] [[بنی امیه]] است؛ قبیله‌ای که با [[قبیله]] [[بنی‌هاشم]] و [[خاندان پیامبر]] {{صل}} [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] دیرینه داشتند. افزون بر این، حَکَم، [[پدر]] [[مروان]]، در [[دشمنی]] با [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فردی سرسخت بود، به‌گونه‌ای که [[پیامبر]] {{صل}} پس از [[فتح مکه]] و [[اسلام]] آوردن ظاهری، او را به‌دلیل [[اعمال]] سخیفش به [[طائف]] [[تبعید]] کرد. مادرش نیز [[آمنه]]، دختر [[علقمة بن صفوان بن امیه کنانی]] است. [[مروان]] را با القابی چون "ابن الطرید" به‌معنای "پسر رانده شده"، "چلپاسه" به‌معنای "وزغ" می‌نامیدند. [[مروان]] بنا بر قول مشهور در [[سال دوم هجری]] در [[مکه]] یا [[طائف]] زاده شد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.

	== [[مروان]] و [[عثمان]] ==		== [[مروان]] و [[عثمان]] ==
	در دوره [[خلافت عثمان]]، حُکم [[پیامبر]] در خصوص [[تبعید]] حَکَم، به‌دست [[خلیفه سوم]] [[شکست]] و او و [[مروان]] را به [[مدینه]] بازگرداند و [[مروان]] را مورد [[لطف]] خود قرار داد و دخترش را به [[نکاح]] او درآورد. از [[اموال مسلمین]] به او بخشید و او را [[مشاور]] ارشد خود قرار داد. هنگامی‌که [[مردمان]] [[شکایت]] خویش از [[خلیفه]] را نزد [[امام]] بیان داشتند، [[امام]] بنا به درخواست [[مردم]]، [[عثمان]] را [[پند]] داد و ضمن [[نصایح]] خویش به او فرمود: برای [[مروان]] همچون چارپایی به [[غارت]] گرفته مباش که تو را به هرجا خواست براند، آن‌هم پس از سالیانی که بر تو رفته و عمری که از تو گذشته است<ref>{{متن حدیث\|فَلَا تَكُونَنَّ لِمَرْوَانَ سَيِّقَةً يَسُوقُكَ حَيْثُ شَاءَ بَعْدَ جَلَالِ السِّنِّ وَ تَقَضِّي الْعُمُرِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۶۴.</ref>.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>		در دوره [[خلافت عثمان]]، حُکم [[پیامبر]] در خصوص [[تبعید]] حَکَم، به‌دست [[خلیفه سوم]] [[شکست]] و او و [[مروان]] را به [[مدینه]] بازگرداند و [[مروان]] را مورد [[لطف]] خود قرار داد و دخترش را به [[نکاح]] او درآورد. از [[اموال مسلمین]] به او بخشید و او را [[مشاور]] ارشد خود قرار داد. هنگامی‌که [[مردمان]] [[شکایت]] خویش از [[خلیفه]] را نزد [[امام]] بیان داشتند، [[امام]] بنا به درخواست [[مردم]]، [[عثمان]] را [[پند]] داد و ضمن [[نصایح]] خویش به او فرمود: برای [[مروان]] همچون چارپایی به [[غارت]] گرفته مباش که تو را به هرجا خواست براند، آن‌هم پس از سالیانی که بر تو رفته و عمری که از تو گذشته است<ref>{{متن حدیث\|فَلَا تَكُونَنَّ لِمَرْوَانَ سَيِّقَةً يَسُوقُكَ حَيْثُ شَاءَ بَعْدَ جَلَالِ السِّنِّ وَ تَقَضِّي الْعُمُرِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۶۴.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>

	== [[مروان]] و [[امام علی]] {{ع}} ==		== [[مروان]] و [[امام علی]] {{ع}} ==
	[[مروان]] از جمله کسانی بود که در زمان [[خلافت امام علی]] {{ع}} برای [[بیعت]] خود شروطی مقرر داشت و [[امام]] او را به‌حال خود واگذار کرد. هم‌چنین از [[فتنه‌گران]] [[جنگ جمل]] بود و در تحریک [[عایشه]] برای شرکت در غائله [[جمل]] نقشی مؤثر داشت و از [[فرماندهان سپاه]] [[منافقین]] [[جمل]] بود. او در آن [[جنگ]] زخمی شد، اما از چنگال [[مرگ]] گریخت و به [[اسارت]] [[امام]] {{ع}} درآمد. وی در جریان [[اسارت]]، [[حسنین]] را واسطه [[آزادی]] خویش قرار داد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.		[[مروان]] از جمله کسانی بود که در زمان [[خلافت امام علی]] {{ع}} برای [[بیعت]] خود شروطی مقرر داشت و [[امام]] او را به‌حال خود واگذار کرد. هم‌چنین از [[فتنه‌گران]] [[جنگ جمل]] بود و در تحریک [[عایشه]] برای شرکت در غائله [[جمل]] نقشی مؤثر داشت و از [[فرماندهان سپاه]] [[منافقین]] [[جمل]] بود. او در آن [[جنگ]] زخمی شد، اما از چنگال [[مرگ]] گریخت و به [[اسارت]] [[امام]] {{ع}} درآمد. وی در جریان [[اسارت]]، [[حسنین]] را واسطه [[آزادی]] خویش قرار داد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.

	=== [[انتقاد]] شدید [[امام]] از [[مروان]] ===		=== [[انتقاد]] شدید [[امام]] از [[مروان]] ===
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	== مروان در زمان خلافت [[معاویه]] ==		== مروان در زمان خلافت [[معاویه]] ==
	پس از دوران [[امام]] و [[تسلط]] [[معاویه]] بر امر [[خلافت]]، در سال ۴۲ [[هجری]] از سوی [[معاویه]] [[والی مدینه]] شد. در این دوران بر [[شیعیان]] سخت گرفت و [[دستور]] به [[بدگویی]] از [[امام]] {{ع}} در [[منابر]] داد. [[مروان]] در دوران [[معاویه]] چندین بار به‌عنوان امیرالحاج [[منصوب]] شد. هم‌چنین در مراسم [[تشییع]] و [[تدفین]] [[امام حسن]] {{ع}} سردسته امویانی بود که به بهانه [[مخالفت]] با [[دفن]] [[عثمان]] در جوار [[پیامبر اکرم]] {{صل}} با [[دفن]] [[امام حسن]] {{ع}} [[مخالفت]] کردند و با تحریک [[عایشه]] [[مانع]] از آن شدند و فجایعی را آفریدند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.		پس از دوران [[امام]] و [[تسلط]] [[معاویه]] بر امر [[خلافت]]، در سال ۴۲ [[هجری]] از سوی [[معاویه]] [[والی مدینه]] شد. در این دوران بر [[شیعیان]] سخت گرفت و [[دستور]] به [[بدگویی]] از [[امام]] {{ع}} در [[منابر]] داد. [[مروان]] در دوران [[معاویه]] چندین بار به‌عنوان امیرالحاج [[منصوب]] شد. هم‌چنین در مراسم [[تشییع]] و [[تدفین]] [[امام حسن]] {{ع}} سردسته امویانی بود که به بهانه [[مخالفت]] با [[دفن]] [[عثمان]] در جوار [[پیامبر اکرم]] {{صل}} با [[دفن]] [[امام حسن]] {{ع}} [[مخالفت]] کردند و با تحریک [[عایشه]] [[مانع]] از آن شدند و فجایعی را آفریدند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.

	== خلافت مروان ==		== خلافت مروان ==
	[[مروان]] تا پایان [[خلافت]] [[امویان]] در [[مدینه]] حضور داشت، اما در دوره [[خلافت]] [[آل زبیر]]، به [[دستور]] [[خلیفه]]، [[خاندان]] [[بنی امیه]] به همراه [[مروان]]، از [[مدینه]] به [[شام]] [[تبعید]] شدند. [[مروان]] در این زمان [[تصمیم]] به [[قیام]] علیه [[عبدالله بن زبیر]]، [[حاکم]] وقت گرفت و [[بنی امیه]] با او [[بیعت]] کردند. او موفق به [[شکست]] [[والی]] [[زبیری]] [[شام]] شد و در سال ۶۴ [[هجری]]، [[حکومت]] خود را با عنوان [[حکومت اموی]] بنا نهاد. [[حکومت]] [[مروان]] به‌دلیل [[اختلافات]] درون‌گروهی بیش از ۱۰ ماه دوام نیافت<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.		[[مروان]] تا پایان [[خلافت]] [[امویان]] در [[مدینه]] حضور داشت، اما در دوره [[خلافت]] [[آل زبیر]]، به [[دستور]] [[خلیفه]]، [[خاندان]] [[بنی امیه]] به همراه [[مروان]]، از [[مدینه]] به [[شام]] [[تبعید]] شدند. [[مروان]] در این زمان [[تصمیم]] به [[قیام]] علیه [[عبدالله بن زبیر]]، [[حاکم]] وقت گرفت و [[بنی امیه]] با او [[بیعت]] کردند. او موفق به [[شکست]] [[والی]] [[زبیری]] [[شام]] شد و در سال ۶۴ [[هجری]]، [[حکومت]] خود را با عنوان [[حکومت اموی]] بنا نهاد. [[حکومت]] [[مروان]] به‌دلیل [[اختلافات]] درون‌گروهی بیش از ۱۰ ماه دوام نیافت<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.

	== کشته شدن مروان ==		== کشته شدن مروان ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:36:01Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۶
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379394.jpeg\|22px]] [[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|'''صحابه از دیدگاه نهج البلاغه''']]		# [[پرونده:1379394.jpeg\|22px]] [[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|'''صحابه از دیدگاه نهج البلاغه''']]
	# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:02:03Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = مروان بن حکم		\| موضوع مرتبط = مروان بن حکم
	\| عنوان مدخل = [[مروان بن حکم]]		\| عنوان مدخل = [[مروان بن حکم]]
	\| مداخل مرتبط = [[مروان بن حکم در تاریخ اسلامی]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره حسینی]] - [[مروان بن حکم در نهج البلاغه]]		\| مداخل مرتبط = [[مروان بن حکم در تاریخ اسلامی]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره حسینی]] - [[مروان بن حکم در نهج البلاغه]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	'''[[مروان بن حکم]]''' از [[قبیله]] [[بنی امیه]] و پسر عموی [[عثمان]]، یکی از [[دشمنان]] سرسخت [[اهل بیت]]{{عم}} است که خود و پدرش مورد [[لعن]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} قرار گرفته بودند. او در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] بر علیه [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} شرکت داشت و بعدها حضرت را در [[منبر]] مورد [[سبّ]] قرار می‌داد. سرانجام بعد از کینه‌توزی‌های فراوان با اهل بیت{{ع}} در سال ۶۵ هجری به دست زنش کشته شد.		'''[[مروان بن حکم]]''' از [[قبیله]] [[بنی امیه]] و پسر عموی [[عثمان]]، یکی از [[دشمنان]] سرسخت [[اهل بیت]] {{عم}} است که خود و پدرش مورد [[لعن]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} قرار گرفته بودند. او در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] بر علیه [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} شرکت داشت و بعدها حضرت را در [[منبر]] مورد [[سبّ]] قرار می‌داد. سرانجام بعد از کینه‌توزی‌های فراوان با اهل بیت {{ع}} در سال ۶۵ هجری به دست زنش کشته شد.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	مروان بن حکم، مکنا به ابوعبدالملک، از [[قبیله]] [[بنی امیه]] است؛ قبیله‌ای که با [[قبیله]] [[بنی‌هاشم]] و [[خاندان پیامبر]]{{صل}} [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] دیرینه داشتند. افزون بر این، حَکَم، [[پدر]] [[مروان]]، در [[دشمنی]] با [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فردی سرسخت بود، به‌گونه‌ای که [[پیامبر]]{{صل}} پس از [[فتح مکه]] و [[اسلام]] آوردن ظاهری، او را به‌دلیل [[اعمال]] سخیفش به [[طائف]] [[تبعید]] کرد. مادرش نیز [[آمنه]]، دختر [[علقمة بن صفوان بن امیه کنانی]] است. [[مروان]] را با القابی چون "ابن الطرید" به‌معنای "پسر رانده شده"، "چلپاسه" به‌معنای "وزغ" می‌نامیدند. [[مروان]] بنا بر قول مشهور در [[سال دوم هجری]] در [[مکه]] یا [[طائف]] زاده شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.		مروان بن حکم، مکنا به ابوعبدالملک، از [[قبیله]] [[بنی امیه]] است؛ قبیله‌ای که با [[قبیله]] [[بنی‌هاشم]] و [[خاندان پیامبر]] {{صل}} [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] دیرینه داشتند. افزون بر این، حَکَم، [[پدر]] [[مروان]]، در [[دشمنی]] با [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فردی سرسخت بود، به‌گونه‌ای که [[پیامبر]] {{صل}} پس از [[فتح مکه]] و [[اسلام]] آوردن ظاهری، او را به‌دلیل [[اعمال]] سخیفش به [[طائف]] [[تبعید]] کرد. مادرش نیز [[آمنه]]، دختر [[علقمة بن صفوان بن امیه کنانی]] است. [[مروان]] را با القابی چون "ابن الطرید" به‌معنای "پسر رانده شده"، "چلپاسه" به‌معنای "وزغ" می‌نامیدند. [[مروان]] بنا بر قول مشهور در [[سال دوم هجری]] در [[مکه]] یا [[طائف]] زاده شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.

	==[[مروان]] و [[عثمان]]==		== [[مروان]] و [[عثمان]] ==
	در دوره [[خلافت عثمان]]، حُکم [[پیامبر]] در خصوص [[تبعید]] حَکَم، به‌دست [[خلیفه سوم]] [[شکست]] و او و [[مروان]] را به [[مدینه]] بازگرداند و [[مروان]] را مورد [[لطف]] خود قرار داد و دخترش را به [[نکاح]] او درآورد. از [[اموال مسلمین]] به او بخشید و او را [[مشاور]] ارشد خود قرار داد. هنگامی‌که [[مردمان]] [[شکایت]] خویش از [[خلیفه]] را نزد [[امام]] بیان داشتند، [[امام]] بنا به درخواست [[مردم]]، [[عثمان]] را [[پند]] داد و ضمن [[نصایح]] خویش به او فرمود: برای [[مروان]] همچون چارپایی به [[غارت]] گرفته مباش که تو را به هرجا خواست براند، آن‌هم پس از سالیانی که بر تو رفته و عمری که از تو گذشته است<ref>{{متن حدیث\|فَلَا تَكُونَنَّ لِمَرْوَانَ سَيِّقَةً يَسُوقُكَ حَيْثُ شَاءَ بَعْدَ جَلَالِ السِّنِّ وَ تَقَضِّي الْعُمُرِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۶۴.</ref>.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>		در دوره [[خلافت عثمان]]، حُکم [[پیامبر]] در خصوص [[تبعید]] حَکَم، به‌دست [[خلیفه سوم]] [[شکست]] و او و [[مروان]] را به [[مدینه]] بازگرداند و [[مروان]] را مورد [[لطف]] خود قرار داد و دخترش را به [[نکاح]] او درآورد. از [[اموال مسلمین]] به او بخشید و او را [[مشاور]] ارشد خود قرار داد. هنگامی‌که [[مردمان]] [[شکایت]] خویش از [[خلیفه]] را نزد [[امام]] بیان داشتند، [[امام]] بنا به درخواست [[مردم]]، [[عثمان]] را [[پند]] داد و ضمن [[نصایح]] خویش به او فرمود: برای [[مروان]] همچون چارپایی به [[غارت]] گرفته مباش که تو را به هرجا خواست براند، آن‌هم پس از سالیانی که بر تو رفته و عمری که از تو گذشته است<ref>{{متن حدیث\|فَلَا تَكُونَنَّ لِمَرْوَانَ سَيِّقَةً يَسُوقُكَ حَيْثُ شَاءَ بَعْدَ جَلَالِ السِّنِّ وَ تَقَضِّي الْعُمُرِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۶۴.</ref>.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>

	==[[مروان]] و [[امام علی]] {{ع}}==		== [[مروان]] و [[امام علی]] {{ع}} ==
	[[مروان]] از جمله کسانی بود که در زمان [[خلافت امام علی]]{{ع}} برای [[بیعت]] خود شروطی مقرر داشت و [[امام]] او را به‌حال خود واگذار کرد. هم‌چنین از [[فتنه‌گران]] [[جنگ جمل]] بود و در تحریک [[عایشه]] برای شرکت در غائله [[جمل]] نقشی مؤثر داشت و از [[فرماندهان سپاه]] [[منافقین]] [[جمل]] بود. او در آن [[جنگ]] زخمی شد، اما از چنگال [[مرگ]] گریخت و به [[اسارت]] [[امام]]{{ع}} درآمد. وی در جریان [[اسارت]]، [[حسنین]] را واسطه [[آزادی]] خویش قرار داد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.		[[مروان]] از جمله کسانی بود که در زمان [[خلافت امام علی]] {{ع}} برای [[بیعت]] خود شروطی مقرر داشت و [[امام]] او را به‌حال خود واگذار کرد. هم‌چنین از [[فتنه‌گران]] [[جنگ جمل]] بود و در تحریک [[عایشه]] برای شرکت در غائله [[جمل]] نقشی مؤثر داشت و از [[فرماندهان سپاه]] [[منافقین]] [[جمل]] بود. او در آن [[جنگ]] زخمی شد، اما از چنگال [[مرگ]] گریخت و به [[اسارت]] [[امام]] {{ع}} درآمد. وی در جریان [[اسارت]]، [[حسنین]] را واسطه [[آزادی]] خویش قرار داد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.

	===[[انتقاد]] شدید [[امام]] از [[مروان]]===		=== [[انتقاد]] شدید [[امام]] از [[مروان]] ===
	زمانی که [[مروان بن حکم]] در [[جنگ جمل]] [[اسیر]] شد، [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{ع}} را نزد [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[شفیع]] قرار داد، آن دو بزرگوار برای [[آزادی]] او نزد امام{{ع}} [[شفاعت]] کردند امام{{ع}} وی را [[آزاد]] ساخت. [[حسنین]]{{ع}} پرسیدند آیا او با شما [[بیعت]] می‌کند، امام{{ع}} فرمود: "آیا بعد از [[کشته شدن عثمان]] با من بیعت نکرد؟ (و پس از آن در جنگ جمل شرکت نمود) مرا به بیعت او نیاز نیست؛ زیرا دست دادن او برای بیعت مانند دست دادن [[یهودی]] است (که به [[مکر]] و [[حیله]] و [[پیمان شکنی]] مشهور است) اگر با دستش بیعت کند با پشت خود به شکستن [[پیمان]] [[اقدام]] می‌کند! [[آگاه]] باشید او [[حکومت]] کوتاهی خواهد یافت همانند مقدار زمانی که سگی بینی خود را با زبان [[پاک]] کند! او [[پدر]] قوچهای چهارگانه است و [[امت اسلام]] از دست او و پسرانش [[روز]] خونینی خواهد داشت"<ref>{{متن حدیث\|أَ وَ لَمْ يُبَايِعْنِي بَعْدَ قَتْلِ عُثْمَانَ لاَ حَاجَةَ لِي فِي بَيْعَتِهِ إِنَّهَا كَفٌّ يَهُودِيَّةٌ لَوْ بَايَعَنِي بِيَدِهِ لَغَدَرَ بِسَبَّتِهِ أَمَا إِنَّ لَهُ إِمْرَةً كَلَعْقَةِ اَلْكَلْبِ أَنْفَهُ وَ هُوَ أَبُو اَلْأَكْبُشِ اَلْأَرْبَعَةِ وَ سَتَلْقَى اَلْأُمَّةُ مِنْهُ وَ مِنْ وُلْدِهِ يَوْماً أَحْمَر}}نهج البلاغه، کلام ۷۳.</ref>		زمانی که [[مروان بن حکم]] در [[جنگ جمل]] [[اسیر]] شد، [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{ع}} را نزد [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[شفیع]] قرار داد، آن دو بزرگوار برای [[آزادی]] او نزد امام {{ع}} [[شفاعت]] کردند امام {{ع}} وی را [[آزاد]] ساخت. [[حسنین]] {{ع}} پرسیدند آیا او با شما [[بیعت]] می‌کند، امام {{ع}} فرمود: "آیا بعد از [[کشته شدن عثمان]] با من بیعت نکرد؟ (و پس از آن در جنگ جمل شرکت نمود) مرا به بیعت او نیاز نیست؛ زیرا دست دادن او برای بیعت مانند دست دادن [[یهودی]] است (که به [[مکر]] و [[حیله]] و [[پیمان شکنی]] مشهور است) اگر با دستش بیعت کند با پشت خود به شکستن [[پیمان]] [[اقدام]] می‌کند! [[آگاه]] باشید او [[حکومت]] کوتاهی خواهد یافت همانند مقدار زمانی که سگی بینی خود را با زبان [[پاک]] کند! او [[پدر]] قوچهای چهارگانه است و [[امت اسلام]] از دست او و پسرانش [[روز]] خونینی خواهد داشت"<ref>{{متن حدیث\|أَ وَ لَمْ يُبَايِعْنِي بَعْدَ قَتْلِ عُثْمَانَ لاَ حَاجَةَ لِي فِي بَيْعَتِهِ إِنَّهَا كَفٌّ يَهُودِيَّةٌ لَوْ بَايَعَنِي بِيَدِهِ لَغَدَرَ بِسَبَّتِهِ أَمَا إِنَّ لَهُ إِمْرَةً كَلَعْقَةِ اَلْكَلْبِ أَنْفَهُ وَ هُوَ أَبُو اَلْأَكْبُشِ اَلْأَرْبَعَةِ وَ سَتَلْقَى اَلْأُمَّةُ مِنْهُ وَ مِنْ وُلْدِهِ يَوْماً أَحْمَر}}نهج البلاغه، کلام ۷۳.</ref>

	این [[سخن امام]]{{ع}} از طرق فراوانی نقل شده و گفتار امام بیش از این بوده که مرحوم [[سید رضی]] مقدار کمی از آن را نقل کرده است از جمله این عبارت است: "مروان [[پرچم ضلالت]] را موقعی بر دوش می‌کشد که موهای او سفید شده باشد"<ref>{{متن حدیث\| يُحْمَلُ رَايَةً الضَّلَالَةُ بَعْدَ مَا يَشِيبَ صدغاه }}.</ref>.		این [[سخن امام]] {{ع}} از طرق فراوانی نقل شده و گفتار امام بیش از این بوده که مرحوم [[سید رضی]] مقدار کمی از آن را نقل کرده است از جمله این عبارت است: "مروان [[پرچم ضلالت]] را موقعی بر دوش می‌کشد که موهای او سفید شده باشد"<ref>{{متن حدیث\| يُحْمَلُ رَايَةً الضَّلَالَةُ بَعْدَ مَا يَشِيبَ صدغاه }}.</ref>.

	[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: تمام آنچه امام فرموده است واقع شده و او زمانی به [[خلافت]] رسید که ۶۵ سال از عمرش گذشته بود و بیش از ۹ ماه حکومت ننمود.		[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: تمام آنچه امام فرموده است واقع شده و او زمانی به [[خلافت]] رسید که ۶۵ سال از عمرش گذشته بود و بیش از ۹ ماه حکومت ننمود.
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	بعضی‌ها گفته‌اند مراد از چهار قوچ، چهار پسر [[عبدالملک بن مروان]]: [[ولید بن مروان]]، [[سلیمان بن مروان]]، [[یزید بن مروان]] و [[هشام بن مروان]] هستند که هر چهار به [[خلافت]] رسیدند<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۳۱-۱۳۳.</ref>		بعضی‌ها گفته‌اند مراد از چهار قوچ، چهار پسر [[عبدالملک بن مروان]]: [[ولید بن مروان]]، [[سلیمان بن مروان]]، [[یزید بن مروان]] و [[هشام بن مروان]] هستند که هر چهار به [[خلافت]] رسیدند<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۳۱-۱۳۳.</ref>

	==مروان در زمان خلافت [[معاویه]]==		== مروان در زمان خلافت [[معاویه]] ==
	پس از دوران [[امام]] و [[تسلط]] [[معاویه]] بر امر [[خلافت]]، در سال ۴۲ [[هجری]] از سوی [[معاویه]] [[والی مدینه]] شد. در این دوران بر [[شیعیان]] سخت گرفت و [[دستور]] به [[بدگویی]] از [[امام]]{{ع}} در [[منابر]] داد. [[مروان]] در دوران [[معاویه]] چندین بار به‌عنوان امیرالحاج [[منصوب]] شد. هم‌چنین در مراسم [[تشییع]] و [[تدفین]] [[امام حسن]]{{ع}} سردسته امویانی بود که به بهانه [[مخالفت]] با [[دفن]] [[عثمان]] در جوار [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با [[دفن]] [[امام حسن]]{{ع}} [[مخالفت]] کردند و با تحریک [[عایشه]] [[مانع]] از آن شدند و فجایعی را آفریدند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.		پس از دوران [[امام]] و [[تسلط]] [[معاویه]] بر امر [[خلافت]]، در سال ۴۲ [[هجری]] از سوی [[معاویه]] [[والی مدینه]] شد. در این دوران بر [[شیعیان]] سخت گرفت و [[دستور]] به [[بدگویی]] از [[امام]] {{ع}} در [[منابر]] داد. [[مروان]] در دوران [[معاویه]] چندین بار به‌عنوان امیرالحاج [[منصوب]] شد. هم‌چنین در مراسم [[تشییع]] و [[تدفین]] [[امام حسن]] {{ع}} سردسته امویانی بود که به بهانه [[مخالفت]] با [[دفن]] [[عثمان]] در جوار [[پیامبر اکرم]] {{صل}} با [[دفن]] [[امام حسن]] {{ع}} [[مخالفت]] کردند و با تحریک [[عایشه]] [[مانع]] از آن شدند و فجایعی را آفریدند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.

	==خلافت مروان==		== خلافت مروان ==
	[[مروان]] تا پایان [[خلافت]] [[امویان]] در [[مدینه]] حضور داشت، اما در دوره [[خلافت]] [[آل زبیر]]، به [[دستور]] [[خلیفه]]، [[خاندان]] [[بنی امیه]] به همراه [[مروان]]، از [[مدینه]] به [[شام]] [[تبعید]] شدند. [[مروان]] در این زمان [[تصمیم]] به [[قیام]] علیه [[عبدالله بن زبیر]]، [[حاکم]] وقت گرفت و [[بنی امیه]] با او [[بیعت]] کردند. او موفق به [[شکست]] [[والی]] [[زبیری]] [[شام]] شد و در سال ۶۴ [[هجری]]، [[حکومت]] خود را با عنوان [[حکومت اموی]] بنا نهاد. [[حکومت]] [[مروان]] به‌دلیل [[اختلافات]] درون‌گروهی بیش از ۱۰ ماه دوام نیافت<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.		[[مروان]] تا پایان [[خلافت]] [[امویان]] در [[مدینه]] حضور داشت، اما در دوره [[خلافت]] [[آل زبیر]]، به [[دستور]] [[خلیفه]]، [[خاندان]] [[بنی امیه]] به همراه [[مروان]]، از [[مدینه]] به [[شام]] [[تبعید]] شدند. [[مروان]] در این زمان [[تصمیم]] به [[قیام]] علیه [[عبدالله بن زبیر]]، [[حاکم]] وقت گرفت و [[بنی امیه]] با او [[بیعت]] کردند. او موفق به [[شکست]] [[والی]] [[زبیری]] [[شام]] شد و در سال ۶۴ [[هجری]]، [[حکومت]] خود را با عنوان [[حکومت اموی]] بنا نهاد. [[حکومت]] [[مروان]] به‌دلیل [[اختلافات]] درون‌گروهی بیش از ۱۰ ماه دوام نیافت<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۸۶-۶۸۷.</ref>.

	==کشته شدن مروان==		== کشته شدن مروان ==
	پس از آنکه [[یزید پسر معاویه]] از [[دنیا]] رفت و [[معاویه]] پسرش به جای او نشست که بیش از ۴۰ [[روز]] بیشتر زنده نبود و خلافت در دست انداز عجیبی قرار گرفت. گروهی برای اینکه [[حکومت]] در [[خاندان]] [[بنی امیه]] باشد و به خالد و عبدالله [[فرزندان]] یزید برسد با مروان [[بیعت]] کردند که پس از یافتن تجربه و از بین رفتن مروان حکومت به آنان برسد، بدین ترتیب مروان سر کار آمد ولی [[تصمیم]] گرفت برای عبدالملک و [[عبدالعزیز]] فرزندان خود از مردم [[بیعت]] بگیرد که نوبت به عبدالله و خالد نرسد در این باره [[مشورت]] کرد، گفتند برای این کار باید با [[ام خالد]] [[همسر یزید]] [[ازدواج]] کنی تا کار تو آسان شود او این کار را کرد ولی روزی بین مروان و خالد در مجلس عمومی سخنی رد و بدل شد که مروان به خالد [[ناسزا]] گفت و خالد با [[گریه]] نزد مادرش آمد و جریان را گفت، ام خالد به او قول داد حساب مروان را خواهد رسید.		پس از آنکه [[یزید پسر معاویه]] از [[دنیا]] رفت و [[معاویه]] پسرش به جای او نشست که بیش از ۴۰ [[روز]] بیشتر زنده نبود و خلافت در دست انداز عجیبی قرار گرفت. گروهی برای اینکه [[حکومت]] در [[خاندان]] [[بنی امیه]] باشد و به خالد و عبدالله [[فرزندان]] یزید برسد با مروان [[بیعت]] کردند که پس از یافتن تجربه و از بین رفتن مروان حکومت به آنان برسد، بدین ترتیب مروان سر کار آمد ولی [[تصمیم]] گرفت برای عبدالملک و [[عبدالعزیز]] فرزندان خود از مردم [[بیعت]] بگیرد که نوبت به عبدالله و خالد نرسد در این باره [[مشورت]] کرد، گفتند برای این کار باید با [[ام خالد]] [[همسر یزید]] [[ازدواج]] کنی تا کار تو آسان شود او این کار را کرد ولی روزی بین مروان و خالد در مجلس عمومی سخنی رد و بدل شد که مروان به خالد [[ناسزا]] گفت و خالد با [[گریه]] نزد مادرش آمد و جریان را گفت، ام خالد به او قول داد حساب مروان را خواهد رسید.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:53:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مروان بن حکم		\| موضوع مرتبط = مروان بن حکم
خط ۴۱:		خط ۴۰:

	به نقل دیگر خالد به مادرش از [[مروان]] [[شکایت]] کرد، مادرش گفت: به [[خدا]] قسم که پس از این آب سرد نمی‌نوشد. آنگاه برای او [[زهری]] را داخل شیر کرد و چون مروان درآمد به او خورانید<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۵۷.</ref>.<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۳۱-۱۳۳.</ref>		به نقل دیگر خالد به مادرش از [[مروان]] [[شکایت]] کرد، مادرش گفت: به [[خدا]] قسم که پس از این آب سرد نمی‌نوشد. آنگاه برای او [[زهری]] را داخل شیر کرد و چون مروان درآمد به او خورانید<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۵۷.</ref>.<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۳۱-۱۳۳.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1379394.jpeg\|22px]] [[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|'''صحابه از دیدگاه نهج البلاغه''']]		# [[پرونده:1379394.jpeg\|22px]] [[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|'''صحابه از دیدگاه نهج البلاغه''']]
	# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:15:59Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل مرتبط ~~با مباحث پیرامون [[~~مروان بن حکم~~]] است. "'''~~[[مروان بن حکم]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~ [[مروان بن حکم در تاریخ اسلامی]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره حسینی]] - [[مروان بن حکم در نهج البلاغه]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = مروان بن حکم
			\| عنوان مدخل = [[مروان بن حکم]]
			\| مداخل مرتبط = [[مروان بن حکم در تاریخ اسلامی]] - [[مروان بن حکم در معارف و سیره حسینی]] - [[مروان بن حکم در نهج البلاغه]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	'''[[مروان بن حکم]]''' از [[قبیله]] [[بنی امیه]] و پسر عموی [[عثمان]]، یکی از [[دشمنان]] سرسخت [[اهل بیت]]{{عم}} است که خود و پدرش مورد [[لعن]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} قرار گرفته بودند. او در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] بر علیه [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} شرکت داشت و بعدها حضرت را در [[منبر]] مورد [[سبّ]] قرار می‌داد. سرانجام بعد از کینه‌توزی‌های فراوان با اهل بیت{{ع}} در سال ۶۵ هجری به دست زنش کشته شد.		'''[[مروان بن حکم]]''' از [[قبیله]] [[بنی امیه]] و پسر عموی [[عثمان]]، یکی از [[دشمنان]] سرسخت [[اهل بیت]]{{عم}} است که خود و پدرش مورد [[لعن]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} قرار گرفته بودند. او در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] بر علیه [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} شرکت داشت و بعدها حضرت را در [[منبر]] مورد [[سبّ]] قرار می‌داد. سرانجام بعد از کینه‌توزی‌های فراوان با اهل بیت{{ع}} در سال ۶۵ هجری به دست زنش کشته شد.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T02:35:24Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۰۵
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مروان بن حکم]]		[[رده:مروان بن حکم]]