مرگ در معارف دعا و زیارات - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۱

2026-04-13T06:31:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = مرگ		\| موضوع مرتبط = مرگ
	\| عنوان مدخل = مرگ		\| عنوان مدخل = مرگ
	\| مداخل مرتبط = [[مرگ در قرآن]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در معارف و سیره علوی]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره امام جواد]] - [[مرگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[مرگ در قرآن]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در عرفان اسلامی]] - [[مرگ در معارف و سیره علوی]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره امام جواد]] - [[مرگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[مرگ در سبک زندگی اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-11T06:00:45Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۰
خط ۹:		خط ۹:
	[[مرگ]] زوال [[حیات]] طبیعی است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۵.</ref>. [[قرآن کریم]] همچنین [[جهل]] و [[گمراهی]] و [[کفر]] را [[مرگ]] به شمار می‌آورد: آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، و نوری برایش قرار دادیم که با آن میان [[مردم]] راه برود همانند کسی است که در ظلمت‌ها باشد و از آن خارج نگردد؟<ref>{{متن قرآن\|أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} «و آیا (داستان) آن کس که (به دل) مرده بود و زنده‌اش کردیم و برای او فروغی پدید آوردیم که با آن در میان مردم راه می‌رود، چون داستان کسی است در تیرگی‌ها که از آنها بیرون آمدنی نیست؟ بدین‌گونه آنچه کافران می‌کردند، در نظرشان آراسته شده است» سوره انعام، آیه ۱۲۲.</ref> [[قرآن کریم]] از [[حزن]] و [[اندوه]] و [[عذاب]] و شکنجه‌های [[دوزخ]] نیز به [[مرگ]] تعبیر کرده است: [[مرگ]] از هرجا به سراغ او می‌آید ولی با این همه نمی‌میرد!<ref>{{متن قرآن\|يَتَجَرَّعُهُ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ}} «که آن را جرعه جرعه می‌نوشد و چنین نیست که آن را فرو برد؛ و مرگ از هر سو بدو روی می‌آورد امّا او مردنی نیست و عذابی بسیار سخت پیش روی اوست» سوره ابراهیم، آیه ۱۷.</ref>		[[مرگ]] زوال [[حیات]] طبیعی است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۵.</ref>. [[قرآن کریم]] همچنین [[جهل]] و [[گمراهی]] و [[کفر]] را [[مرگ]] به شمار می‌آورد: آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، و نوری برایش قرار دادیم که با آن میان [[مردم]] راه برود همانند کسی است که در ظلمت‌ها باشد و از آن خارج نگردد؟<ref>{{متن قرآن\|أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} «و آیا (داستان) آن کس که (به دل) مرده بود و زنده‌اش کردیم و برای او فروغی پدید آوردیم که با آن در میان مردم راه می‌رود، چون داستان کسی است در تیرگی‌ها که از آنها بیرون آمدنی نیست؟ بدین‌گونه آنچه کافران می‌کردند، در نظرشان آراسته شده است» سوره انعام، آیه ۱۲۲.</ref> [[قرآن کریم]] از [[حزن]] و [[اندوه]] و [[عذاب]] و شکنجه‌های [[دوزخ]] نیز به [[مرگ]] تعبیر کرده است: [[مرگ]] از هرجا به سراغ او می‌آید ولی با این همه نمی‌میرد!<ref>{{متن قرآن\|يَتَجَرَّعُهُ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ}} «که آن را جرعه جرعه می‌نوشد و چنین نیست که آن را فرو برد؛ و مرگ از هر سو بدو روی می‌آورد امّا او مردنی نیست و عذابی بسیار سخت پیش روی اوست» سوره ابراهیم، آیه ۱۷.</ref>

	[[~~سخنان~~ امام سجاد]] {{ع}} را درباره [[مرگ]] می‌توان چنین گزارش کرد:		سخنان [[امام سجاد]] {{ع}} را درباره [[مرگ]] می‌توان چنین گزارش کرد:
	# '''حتمی بودن [[مرگ]]''': {{متن حدیث\|قَضَيْتَ‏ عَلَى‏ جَمِيعِ‏ خَلْقِكَ‏ الْمَوْتَ...}}؛ «[[مرگ]] را بر همه آفریدگانت مقرر داشته‌ای؛ خواه به یکتایی‌ات بپرستند یا نپرستند. همه چشنده شرنگ مرگند!»<ref>نیایش پنجاه‌و‌دوم.</ref>.		# '''حتمی بودن [[مرگ]]''': {{متن حدیث\|قَضَيْتَ‏ عَلَى‏ جَمِيعِ‏ خَلْقِكَ‏ الْمَوْتَ...}}؛ «[[مرگ]] را بر همه آفریدگانت مقرر داشته‌ای؛ خواه به یکتایی‌ات بپرستند یا نپرستند. همه چشنده شرنگ مرگند!»<ref>نیایش پنجاه‌و‌دوم.</ref>.
	# '''[[درود]] بر [[فرشته مرگ]]''': «(و [[درود]] بفرست بر) [[فرشته مرگ]] و یارانش»<ref>نیایش سوم.</ref>.		# '''[[درود]] بر [[فرشته مرگ]]''': «(و [[درود]] بفرست بر) [[فرشته مرگ]] و یارانش»<ref>نیایش سوم.</ref>.
	# '''[[یاد مرگ]]''': «[[مرگ]] را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] باشیم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.		# '''یاد مرگ''': «[[مرگ]] را در برابر ما بدار و روزی مباد که از یاد مرگ [[غافل]] باشیم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.
	# '''درخواست [[رحمت]] با پیش رو بودن [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[پیری]] من و پایان یافتن [[روزگار]] من و نزدیک شدن [[اجل]] من... رحم کن»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.		# '''درخواست [[رحمت]] با پیش رو بودن [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[پیری]] من و پایان یافتن [[روزگار]] من و نزدیک شدن [[اجل]] من... رحم کن»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.
	# '''درخواست آسانی [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و چون [[مرگ]] فرا رسد به مدد [[قرآن]] بر ما آسان کن [[اندوه]] [[جان]] کندن را، و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... در این حال [[فرشته مرگ]] برای گرفتن [[جان]] از درون پرده‌های [[غیب]] آشکار شود و از کمان [[مرگ]] تیرهای [[وحشت]] [[فراق]] به سوی او بگشاید... و [[زمان]] رحیل و رخت بربستن به سرای [[آخرت]] نزدیک شود و [[اعمال]] چونان قلاده‌هایی بر گردن‌ها افتد و از آن پس تا [[روز رستاخیز]] گورها مأوای ما شود»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.		# '''درخواست آسانی [[مرگ]]''': «بار خدایا بر محمد و خاندانش [[درود]] بفرست و چون [[مرگ]] فرا رسد به مدد [[قرآن]] بر ما آسان کن [[اندوه]] [[جان]] کندن را، و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... در این حال [[فرشته مرگ]] برای گرفتن [[جان]] از درون پرده‌های [[غیب]] آشکار شود و از کمان [[مرگ]] تیرهای [[وحشت]] فراق به سوی او بگشاید... و [[زمان]] رحیل و رخت بربستن به سرای [[آخرت]] نزدیک شود و [[اعمال]] چونان قلاده‌هایی بر گردن‌ها افتد و از آن پس تا [[روز رستاخیز]] گورها مأوای ما شود»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.
	# '''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.		# '''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] دیدار تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.

	[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]] {{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره هدایت‌یافتگان بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز رویم، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]]<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>		[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]] {{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن حضرت نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره هدایت‌یافتگان بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز رویم، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]]<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۰

2024-06-05T14:10:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = مرگ		\| موضوع مرتبط = مرگ
	\| عنوان مدخل = مرگ		\| عنوان مدخل = مرگ
	\| مداخل مرتبط = [[مرگ در قرآن]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در معارف و سیره علوی~~]] - [[مرگ در معارف و سیره حسینی~~]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره امام جواد]] - [[مرگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[مرگ در قرآن]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در معارف و سیره علوی]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره امام جواد]] - [[مرگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[مرگ]] زوال [[حیات]] طبیعی است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۵.</ref>. [[قرآن کریم]] همچنین [[جهل]] و [[گمراهی]] و [[کفر]] را [[مرگ]] به شمار می‌آورد: آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، و نوری برایش قرار دادیم که با آن میان [[مردم]] [[راه]] برود همانند کسی است که در ظلمت‌ها باشد و از آن خارج نگردد؟<ref>{{متن قرآن\|أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} «و آیا (داستان) آن کس که (به دل) مرده بود و زنده‌اش کردیم و برای او فروغی پدید آوردیم که با آن در میان مردم راه می‌رود، چون داستان کسی است در تیرگی‌ها که از آنها بیرون آمدنی نیست؟ بدین‌گونه آنچه کافران می‌کردند، در نظرشان آراسته شده است» سوره انعام، آیه ۱۲۲.</ref> [[قرآن کریم]] از [[حزن]] و [[اندوه]] و [[عذاب]] و شکنجه‌های [[دوزخ]] نیز به [[مرگ]] تعبیر کرده است: [[مرگ]] از هرجا به سراغ او می‌آید ولی با این همه نمی‌میرد!<ref>{{متن قرآن\|يَتَجَرَّعُهُ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ}} «که آن را جرعه جرعه می‌نوشد و چنین نیست که آن را فرو برد؛ و مرگ از هر سو بدو روی می‌آورد امّا او مردنی نیست و عذابی بسیار سخت پیش روی اوست» سوره ابراهیم، آیه ۱۷.</ref>		[[مرگ]] زوال [[حیات]] طبیعی است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۵.</ref>. [[قرآن کریم]] همچنین [[جهل]] و [[گمراهی]] و [[کفر]] را [[مرگ]] به شمار می‌آورد: آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، و نوری برایش قرار دادیم که با آن میان [[مردم]] راه برود همانند کسی است که در ظلمت‌ها باشد و از آن خارج نگردد؟<ref>{{متن قرآن\|أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} «و آیا (داستان) آن کس که (به دل) مرده بود و زنده‌اش کردیم و برای او فروغی پدید آوردیم که با آن در میان مردم راه می‌رود، چون داستان کسی است در تیرگی‌ها که از آنها بیرون آمدنی نیست؟ بدین‌گونه آنچه کافران می‌کردند، در نظرشان آراسته شده است» سوره انعام، آیه ۱۲۲.</ref> [[قرآن کریم]] از [[حزن]] و [[اندوه]] و [[عذاب]] و شکنجه‌های [[دوزخ]] نیز به [[مرگ]] تعبیر کرده است: [[مرگ]] از هرجا به سراغ او می‌آید ولی با این همه نمی‌میرد!<ref>{{متن قرآن\|يَتَجَرَّعُهُ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ}} «که آن را جرعه جرعه می‌نوشد و چنین نیست که آن را فرو برد؛ و مرگ از هر سو بدو روی می‌آورد امّا او مردنی نیست و عذابی بسیار سخت پیش روی اوست» سوره ابراهیم، آیه ۱۷.</ref>

	[[سخنان امام سجاد]] {{ع}} را درباره [[مرگ]] می‌توان چنین گزارش کرد:		[[سخنان امام سجاد]] {{ع}} را درباره [[مرگ]] می‌توان چنین گزارش کرد:
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	# '''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.		# '''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.

	[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]] {{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز رویم، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]].<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>		[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]] {{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره هدایت‌یافتگان بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز رویم، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]]<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مرگ ~~در معارف دعا و زیارات~~]]		[[رده:مرگ]]

Jaafari در ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۳

2023-08-01T07:03:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مرگ		\| موضوع مرتبط = مرگ
	\| عنوان مدخل = [[مرگ]]		\| عنوان مدخل = مرگ
	\| مداخل مرتبط = [[مرگ در قرآن~~]] - [[مرگ در حدیث~~]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در ~~اخلاق اسلامی~~]] - [[مرگ در معارف ~~مهدویت~~]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره ~~رضوی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[مرگ در قرآن]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در معارف و سیره علوی]] - [[مرگ در معارف و سیره حسینی]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره امام جواد]] - [[مرگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~مرگ (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'رویم' به 'رویم'

2022-10-31T09:41:25Z

جایگزینی متن - 'رویم' به 'رویم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	# '''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.		# '''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.

	[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]] {{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز ~~[[رویم]]،~~ نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]].<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>		[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]] {{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز رویم، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]].<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

2022-09-30T17:30:35Z

جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۰۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	# '''درخواست [[رحمت]] با پیش رو بودن [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[پیری]] من و پایان یافتن [[روزگار]] من و نزدیک شدن [[اجل]] من... رحم کن»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.		# '''درخواست [[رحمت]] با پیش رو بودن [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[پیری]] من و پایان یافتن [[روزگار]] من و نزدیک شدن [[اجل]] من... رحم کن»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.
	# '''درخواست آسانی [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و چون [[مرگ]] فرا رسد به مدد [[قرآن]] بر ما آسان کن [[اندوه]] [[جان]] کندن را، و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... در این حال [[فرشته مرگ]] برای گرفتن [[جان]] از درون پرده‌های [[غیب]] آشکار شود و از کمان [[مرگ]] تیرهای [[وحشت]] [[فراق]] به سوی او بگشاید... و [[زمان]] رحیل و رخت بربستن به سرای [[آخرت]] نزدیک شود و [[اعمال]] چونان قلاده‌هایی بر گردن‌ها افتد و از آن پس تا [[روز رستاخیز]] گورها مأوای ما شود»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.		# '''درخواست آسانی [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و چون [[مرگ]] فرا رسد به مدد [[قرآن]] بر ما آسان کن [[اندوه]] [[جان]] کندن را، و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... در این حال [[فرشته مرگ]] برای گرفتن [[جان]] از درون پرده‌های [[غیب]] آشکار شود و از کمان [[مرگ]] تیرهای [[وحشت]] [[فراق]] به سوی او بگشاید... و [[زمان]] رحیل و رخت بربستن به سرای [[آخرت]] نزدیک شود و [[اعمال]] چونان قلاده‌هایی بر گردن‌ها افتد و از آن پس تا [[روز رستاخیز]] گورها مأوای ما شود»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.
	# '''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در [[پیوستن]] به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.		# '''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.

	[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]] {{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز [[رویم]]، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]].<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>		[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]] {{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز [[رویم]]، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]].<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:03:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[مرگ]] زوال [[حیات]] طبیعی است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۵.</ref>. [[قرآن کریم]] همچنین [[جهل]] و [[گمراهی]] و [[کفر]] را [[مرگ]] به شمار می‌آورد: آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، و نوری برایش قرار دادیم که با آن میان [[مردم]] [[راه]] برود همانند کسی است که در ظلمت‌ها باشد و از آن خارج نگردد؟<ref>{{متن قرآن\|أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} «و آیا (داستان) آن کس که (به دل) مرده بود و زنده‌اش کردیم و برای او فروغی پدید آوردیم که با آن در میان مردم راه می‌رود، چون داستان کسی است در تیرگی‌ها که از آنها بیرون آمدنی نیست؟ بدین‌گونه آنچه کافران می‌کردند، در نظرشان آراسته شده است» سوره انعام، آیه ۱۲۲.</ref> [[قرآن کریم]] از [[حزن]] و [[اندوه]] و [[عذاب]] و شکنجه‌های [[دوزخ]] نیز به [[مرگ]] تعبیر کرده است: [[مرگ]] از هرجا به سراغ او می‌آید ولی با این همه نمی‌میرد!<ref>{{متن قرآن\|يَتَجَرَّعُهُ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ}} «که آن را جرعه جرعه می‌نوشد و چنین نیست که آن را فرو برد؛ و مرگ از هر سو بدو روی می‌آورد امّا او مردنی نیست و عذابی بسیار سخت پیش روی اوست» سوره ابراهیم، آیه ۱۷.</ref>		[[مرگ]] زوال [[حیات]] طبیعی است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۵.</ref>. [[قرآن کریم]] همچنین [[جهل]] و [[گمراهی]] و [[کفر]] را [[مرگ]] به شمار می‌آورد: آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، و نوری برایش قرار دادیم که با آن میان [[مردم]] [[راه]] برود همانند کسی است که در ظلمت‌ها باشد و از آن خارج نگردد؟<ref>{{متن قرآن\|أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} «و آیا (داستان) آن کس که (به دل) مرده بود و زنده‌اش کردیم و برای او فروغی پدید آوردیم که با آن در میان مردم راه می‌رود، چون داستان کسی است در تیرگی‌ها که از آنها بیرون آمدنی نیست؟ بدین‌گونه آنچه کافران می‌کردند، در نظرشان آراسته شده است» سوره انعام، آیه ۱۲۲.</ref> [[قرآن کریم]] از [[حزن]] و [[اندوه]] و [[عذاب]] و شکنجه‌های [[دوزخ]] نیز به [[مرگ]] تعبیر کرده است: [[مرگ]] از هرجا به سراغ او می‌آید ولی با این همه نمی‌میرد!<ref>{{متن قرآن\|يَتَجَرَّعُهُ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ}} «که آن را جرعه جرعه می‌نوشد و چنین نیست که آن را فرو برد؛ و مرگ از هر سو بدو روی می‌آورد امّا او مردنی نیست و عذابی بسیار سخت پیش روی اوست» سوره ابراهیم، آیه ۱۷.</ref>

	[[سخنان امام سجاد]]{{ع}} را درباره [[مرگ]] می‌توان چنین گزارش کرد:		[[سخنان امام سجاد]] {{ع}} را درباره [[مرگ]] می‌توان چنین گزارش کرد:
	#'''حتمی بودن [[مرگ]]''': {{متن حدیث\|قَضَيْتَ‏ عَلَى‏ جَمِيعِ‏ خَلْقِكَ‏ الْمَوْتَ...}}؛ «[[مرگ]] را بر همه آفریدگانت مقرر داشته‌ای؛ خواه به یکتایی‌ات بپرستند یا نپرستند. همه چشنده شرنگ مرگند!»<ref>نیایش پنجاه‌و‌دوم.</ref>.		# '''حتمی بودن [[مرگ]]''': {{متن حدیث\|قَضَيْتَ‏ عَلَى‏ جَمِيعِ‏ خَلْقِكَ‏ الْمَوْتَ...}}؛ «[[مرگ]] را بر همه آفریدگانت مقرر داشته‌ای؛ خواه به یکتایی‌ات بپرستند یا نپرستند. همه چشنده شرنگ مرگند!»<ref>نیایش پنجاه‌و‌دوم.</ref>.
	#'''[[درود]] بر [[فرشته مرگ]]''': «(و [[درود]] بفرست بر) [[فرشته مرگ]] و یارانش»<ref>نیایش سوم.</ref>.		# '''[[درود]] بر [[فرشته مرگ]]''': «(و [[درود]] بفرست بر) [[فرشته مرگ]] و یارانش»<ref>نیایش سوم.</ref>.
	#'''[[یاد مرگ]]''': «[[مرگ]] را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] باشیم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.		# '''[[یاد مرگ]]''': «[[مرگ]] را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] باشیم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.
	#'''درخواست [[رحمت]] با پیش رو بودن [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[پیری]] من و پایان یافتن [[روزگار]] من و نزدیک شدن [[اجل]] من... رحم کن»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.		# '''درخواست [[رحمت]] با پیش رو بودن [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[پیری]] من و پایان یافتن [[روزگار]] من و نزدیک شدن [[اجل]] من... رحم کن»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.
	#'''درخواست آسانی [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و چون [[مرگ]] فرا رسد به مدد [[قرآن]] بر ما آسان کن [[اندوه]] [[جان]] کندن را، و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... در این حال [[فرشته مرگ]] برای گرفتن [[جان]] از درون پرده‌های [[غیب]] آشکار شود و از کمان [[مرگ]] تیرهای [[وحشت]] [[فراق]] به سوی او بگشاید... و [[زمان]] رحیل و رخت بربستن به سرای [[آخرت]] نزدیک شود و [[اعمال]] چونان قلاده‌هایی بر گردن‌ها افتد و از آن پس تا [[روز رستاخیز]] گورها مأوای ما شود»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.		# '''درخواست آسانی [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و چون [[مرگ]] فرا رسد به مدد [[قرآن]] بر ما آسان کن [[اندوه]] [[جان]] کندن را، و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... در این حال [[فرشته مرگ]] برای گرفتن [[جان]] از درون پرده‌های [[غیب]] آشکار شود و از کمان [[مرگ]] تیرهای [[وحشت]] [[فراق]] به سوی او بگشاید... و [[زمان]] رحیل و رخت بربستن به سرای [[آخرت]] نزدیک شود و [[اعمال]] چونان قلاده‌هایی بر گردن‌ها افتد و از آن پس تا [[روز رستاخیز]] گورها مأوای ما شود»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.
	#'''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در [[پیوستن]] به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.		# '''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در [[پیوستن]] به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.

	[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]]{{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز [[رویم]]، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]].<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>		[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]] {{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز [[رویم]]، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]].<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:53:30Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مرگ		\| موضوع مرتبط = مرگ
خط ۱۹:		خط ۱۸:

	[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]]{{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز [[رویم]]، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]].<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>		[[نیایش چهلم]] دعایی است که [[حضرت سجاد]]{{ع}} آنگاه که خبر [[مرگ]] کسی به او می‌رسید [[مرگ]] را یاد می‌کرد. عبارت پایانی آن [[حضرت]] نیز در این [[نیایش]] چنین است: ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را برعهده گرفته‌ای. ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که [[مرگ]] را به پیشباز [[رویم]]، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]].<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ مفردات الفاظ القرآن، حسین بن محمد راغب اصفهانی، دارالقلم، بیروت، ۱۴۱۲، چاپ اول.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «مرگ»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۹۷.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۱:		خط ۲۸:

	[[رده:مرگ در معارف دعا و زیارات]]		[[رده:مرگ در معارف دعا و زیارات]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:24:28Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۴
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مرگ]]''' است. "'''[[مرگ]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مرگ در قرآن]] - [[مرگ در حدیث]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در اخلاق اسلامی]] - [[مرگ در معارف مهدویت]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره رضوی]]</div>
| موضوع مرتبط = مرگ

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مرگ (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[مرگ]]

| مداخل مرتبط = [[مرگ در قرآن]] - [[مرگ در حدیث]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در اخلاق اسلامی]] - [[مرگ در معارف مهدویت]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره رضوی]]

| پرسش مرتبط = مرگ (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

2022-01-12T06:31:11Z

جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	#'''[[درود]] بر [[فرشته مرگ]]''': «(و [[درود]] بفرست بر) [[فرشته مرگ]] و یارانش»<ref>نیایش سوم.</ref>.		#'''[[درود]] بر [[فرشته مرگ]]''': «(و [[درود]] بفرست بر) [[فرشته مرگ]] و یارانش»<ref>نیایش سوم.</ref>.
	#'''[[یاد مرگ]]''': «[[مرگ]] را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] باشیم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.		#'''[[یاد مرگ]]''': «[[مرگ]] را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] باشیم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.
	#'''درخواست [[رحمت]] با پیش رو بودن [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[پیری]] من و پایان یافتن [[روزگار]] من و نزدیک شدن [[اجل]] من... [[رحم]] کن»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.		#'''درخواست [[رحمت]] با پیش رو بودن [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[پیری]] من و پایان یافتن [[روزگار]] من و نزدیک شدن [[اجل]] من... رحم کن»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.
	#'''درخواست آسانی [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و چون [[مرگ]] فرا رسد به مدد [[قرآن]] بر ما آسان کن [[اندوه]] [[جان]] کندن را، و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... در این حال [[فرشته مرگ]] برای گرفتن [[جان]] از درون پرده‌های [[غیب]] آشکار شود و از کمان [[مرگ]] تیرهای [[وحشت]] [[فراق]] به سوی او بگشاید... و [[زمان]] رحیل و رخت بربستن به سرای [[آخرت]] نزدیک شود و [[اعمال]] چونان قلاده‌هایی بر گردن‌ها افتد و از آن پس تا [[روز رستاخیز]] گورها مأوای ما شود»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.		#'''درخواست آسانی [[مرگ]]''': «بار خدایا بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و چون [[مرگ]] فرا رسد به مدد [[قرآن]] بر ما آسان کن [[اندوه]] [[جان]] کندن را، و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... در این حال [[فرشته مرگ]] برای گرفتن [[جان]] از درون پرده‌های [[غیب]] آشکار شود و از کمان [[مرگ]] تیرهای [[وحشت]] [[فراق]] به سوی او بگشاید... و [[زمان]] رحیل و رخت بربستن به سرای [[آخرت]] نزدیک شود و [[اعمال]] چونان قلاده‌هایی بر گردن‌ها افتد و از آن پس تا [[روز رستاخیز]] گورها مأوای ما شود»<ref>نیایش چهل‌و‌دوم.</ref>.
	#'''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در [[پیوستن]] به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.		#'''[[انس]] با [[مرگ]]''': «ای [[خداوند]] در این [[جهان]] آن چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در [[پیوستن]] به تو در [[دل]] زبانه کشد آن سان که [[مرگ]]، سرای [[انس]] ما شود که بدان [[دل]] بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر بگشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم»<ref>نیایش چهلم.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[مرگ]]~~''' است. "'''[[مرگ]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[مرگ در قرآن]] - [[مرگ در حدیث]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در اخلاق اسلامی]] - [[مرگ در معارف مهدویت]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره رضوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = مرگ
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مرگ (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[مرگ]]
			\| مداخل مرتبط = [[مرگ در قرآن]] - [[مرگ در حدیث]] - [[مرگ در نهج البلاغه]] - [[مرگ در کلام اسلامی]] - [[مرگ در اخلاق اسلامی]] - [[مرگ در معارف مهدویت]] - [[مرگ در معارف دعا و زیارات]] - [[مرگ در معارف و سیره سجادی]] - [[مرگ در معارف و سیره رضوی]]
			\| پرسش مرتبط = مرگ (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==