مزاح - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۹

2024-06-20T05:39:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از اموری که موجب می‌شود، [[روابط اجتماعی]] جذاب‌تر و مستحکم‌تر شود، [[مزاح]] و خوش‌طبعی کردن است. مزاح باعث می‌شود تا [[تبسم]] بر لبان ما نقش بندد و دیگران نیز متبسم گردند. [[پیامبر اسلام]]{{صل}} می‌فرماید: من مزاح می‌کنم و به جز [[حق]] چیزی نمی‌گویم<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۹۸.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: بسیار اتفاق ~~میافتاد~~ که [[حضرت رسول]]{{صل}} با شخصی مزاح ~~مینمودند~~ تا او را شاد گردانند<ref>حلیة المتقین، باب یازدهم، ص۳۰۲.</ref>. البته این نکته را نباید فراموش کرد که مزاح نباید از حد [[اعتدال]] [[تجاوز]] کند و همان‌گونه که در اصول کلی [[حاکم]] بر روابط اجتماعی بیان شد، [[انسان]] باید در همه امور جانب اعتدال را رعایت کرده، از افراط و تفریط بپرهیزد. در ذیل به برخی از مزاح‌های پیامبر اسلام{{صل}} اشاره می‌شود:		یکی از اموری که موجب می‌شود، [[روابط اجتماعی]] جذاب‌تر و مستحکم‌تر شود، مزاح و خوش‌طبعی کردن است. مزاح باعث می‌شود تا [[تبسم]] بر لبان ما نقش بندد و دیگران نیز متبسم گردند. [[پیامبر اسلام]]{{صل}} می‌فرماید: من مزاح می‌کنم و به جز [[حق]] چیزی نمی‌گویم<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۹۸.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: بسیار اتفاق می‌افتاد که [[حضرت رسول]]{{صل}} با شخصی مزاح می‌نمودند تا او را شاد گردانند<ref>حلیة المتقین، باب یازدهم، ص۳۰۲.</ref>. البته این نکته را نباید فراموش کرد که مزاح نباید از حد [[اعتدال]] [[تجاوز]] کند و همان‌گونه که در اصول کلی [[حاکم]] بر روابط اجتماعی بیان شد، [[انسان]] باید در همه امور جانب اعتدال را رعایت کرده، از افراط و تفریط بپرهیزد. در ذیل به برخی از مزاح‌های پیامبر اسلام{{صل}} اشاره می‌شود:
	#در [[روایت]] آمده است که پیرزنی [[خدمت]] حضرت آمد. حضرت به او فرمود: هیچ پیر زنی وارد [[بهشت]] نمی‌شود. پیرزن با شنیدن این جمله به [[گریه]] افتاد. حضرت فرمود: درست است که هیچ پیر زنی وارد بهشت نمی‌شود، ولی تو در آن هنگام پیر [[زن]] نیستی؛ زیرا [[خدای تعالی]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا عُرُبًا أَتْرَابًا}}<ref>«که ما آنان را به گونه‌ای ویژه پدید آورده‌ایم و، آنان را دوشیزه آفریده‌ایم که شوهر دوستانی همسن و سالند» سوره واقعه، آیه ۳۵-۳۷.</ref>.		# در [[روایت]] آمده است که پیرزنی خدمت حضرت آمد. حضرت به او فرمود: هیچ پیر زنی وارد [[بهشت]] نمی‌شود. پیرزن با شنیدن این جمله به [[گریه]] افتاد. حضرت فرمود: درست است که هیچ پیر زنی وارد بهشت نمی‌شود، ولی تو در آن هنگام پیر زن نیستی؛ زیرا [[خدای تعالی]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا عُرُبًا أَتْرَابًا}}<ref>«که ما آنان را به گونه‌ای ویژه پدید آورده‌ایم و، آنان را دوشیزه آفریده‌ایم که شوهر دوستانی همسن و سالند» سوره واقعه، آیه ۳۵-۳۷.</ref>.
	#در روایت دیگری آمده است که زنی به نام [[ام ایمن]] خدمت حضرت آمد و عرض کرد: شوهرم از شما می‌خواهد که نزد او بروید. حضرت فرمود: شوهرت همان کسی است که در چشمش لکه سفیدی دارد؟ آن زن عرض کرد: نه به [[خدا]] در چشم او هیچ لکه سفیدی نیست. حضرت فرمود: آیا کسی هست که در چشمش سفیدی نباشد؟		# در روایت دیگری آمده است که زنی به نام [[ام ایمن]] خدمت حضرت آمد و عرض کرد: شوهرم از شما می‌خواهد که نزد او بروید. حضرت فرمود: شوهرت همان کسی است که در چشمش لکه سفیدی دارد؟ آن زن عرض کرد: نه به [[خدا]] در چشم او هیچ لکه سفیدی نیست. حضرت فرمود: آیا کسی هست که در چشمش سفیدی نباشد؟
	#روزی زنی خدمت حضرت آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! به من شتری بده که سوار شوم. حضرت فرمود: یک بچه شتر به تو ~~میدهم~~. او عرض کرد: بچه شتر به چه کار من می‌آید؟ نمی‌توانم سوارش شوم. حضرت فرمود: مگر شتری هست که بچه شتر نباشد.		# روزی زنی خدمت حضرت آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! به من شتری بده که سوار شوم. حضرت فرمود: یک بچه شتر به تو می‌دهم. او عرض کرد: بچه شتر به چه کار من می‌آید؟ نمی‌توانم سوارش شوم. حضرت فرمود: مگر شتری هست که بچه شتر نباشد.
	#روزی [[رسول خدا]] با علی{{ع}} مشغول خوردن خرما بود، حضرت خرما ~~میخورد~~ و هسته‌اش را جلو علی{{ع}} می‌گذاشت، وقتی دست کشیدند، تمام هسته‌ها جلو [[حضرت علی]]{{ع}} جمع شده بود. حضرت فرمود: [[یا علی]]! تو چه قدر [[پرخوری]]! علی{{ع}} عرض کرد: یا [[رسول الله]]! پرخور کسی است که خرما را با هسته می‌خورد<ref>شبر، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۳۳-۳۵.</ref>		# روزی [[رسول خدا]] با علی{{ع}} مشغول خوردن خرما بود، حضرت خرما می‌خورد و هسته‌اش را جلو علی{{ع}} می‌گذاشت، وقتی دست کشیدند، تمام هسته‌ها جلو [[حضرت علی]]{{ع}} جمع شده بود. حضرت فرمود: [[یا علی]]! تو چه قدر پرخوری! علی{{ع}} عرض کرد: یا [[رسول الله]]! پرخور کسی است که خرما را با هسته می‌خورد<ref>شبر، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۳۳-۳۵.</ref>

	==کارکردهای [[اجتماعی]] [[مزاح]]==		==کارکردهای [[اجتماعی]] مزاح==
	===ادخال [[سرور]]===		===ادخال [[سرور]]===
	مزاح موجب می‌شود تا دیگران شاد شوند. البته چنان که بیان شد، [[انسان]] نباید در مزاح جنبه [[افراط]] را در پیش بگیرد که این امر باعث آبروریزی می‌شود.		مزاح موجب می‌شود تا دیگران شاد شوند. البته چنان که بیان شد، [[انسان]] نباید در مزاح جنبه [[افراط]] را در پیش بگیرد که این امر باعث آبروریزی می‌شود.
	===جلب [[دوستان]]===		===جلب [[دوستان]]===
	انسان می‌تواند با مزاح و [[شوخی]] دوستان زیادی به دست آورد؛ زیرا همه [[دوست]] دارند، شاد باشند و با افراد شاد نشست و برخاست داشته باشند. به همین دلیل است که [[روایت]] شده، [[شادی]] و [[نشاط]] انسان‌های [[مؤمن]] در چهره‌شان است و [[غم]] و اندوهشان در قلب‌شان.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۳۵.</ref>		انسان می‌تواند با مزاح و شوخی دوستان زیادی به دست آورد؛ زیرا همه [[دوست]] دارند، شاد باشند و با افراد شاد نشست و برخاست داشته باشند. به همین دلیل است که [[روایت]] شده، [[شادی]] و [[نشاط]] انسان‌های [[مؤمن]] در چهره‌شان است و [[غم]] و اندوهشان در قلب‌شان<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۳۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۶

2024-06-20T05:36:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = خنده \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از اموری که موجب می‌شود، [[روابط اجتماعی]] جذاب‌تر و مستحکم‌تر شود، [[مزاح]] و خوش‌طبعی کردن است. مزاح باعث می‌شود تا [[تبسم]] بر لبان ما نقش بندد و دیگران نیز متبسم گردند. [[پیامبر اسلام]]{{صل}} می‌فرماید: من مزاح می‌کنم و به جز [[حق]] چیزی نمی‌گویم<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۹۸.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: بسیار اتفاق میافتاد که [[حضرت رسول]]{{صل}} با شخصی مزاح مینمودند تا او را شاد گردانند<ref>حلیة المتقین، باب یازدهم، ص۳۰۲.</ref>. البته این نکته را نباید فراموش کرد که مزاح نباید از حد [[اعتدال]] [[تجاوز]] کند و همان‌گونه که در اصول کلی [[حاکم]] بر روابط اجتماعی بیان شد، [[انسان]] باید در همه امور جانب اعتدال را رعایت کرده، از افراط و تفریط بپرهیزد. در ذیل به برخی از مزاح‌های پیامبر اسلام{{صل}} اشاره می‌شود:		یکی از اموری که موجب می‌شود، [[روابط اجتماعی]] جذاب‌تر و مستحکم‌تر شود، [[مزاح]] و خوش‌طبعی کردن است. مزاح باعث می‌شود تا [[تبسم]] بر لبان ما نقش بندد و دیگران نیز متبسم گردند. [[پیامبر اسلام]]{{صل}} می‌فرماید: من مزاح می‌کنم و به جز [[حق]] چیزی نمی‌گویم<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۹۸.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: بسیار اتفاق میافتاد که [[حضرت رسول]]{{صل}} با شخصی مزاح مینمودند تا او را شاد گردانند<ref>حلیة المتقین، باب یازدهم، ص۳۰۲.</ref>. البته این نکته را نباید فراموش کرد که مزاح نباید از حد [[اعتدال]] [[تجاوز]] کند و همان‌گونه که در اصول کلی [[حاکم]] بر روابط اجتماعی بیان شد، [[انسان]] باید در همه امور جانب اعتدال را رعایت کرده، از افراط و تفریط بپرهیزد. در ذیل به برخی از مزاح‌های پیامبر اسلام{{صل}} اشاره می‌شود:
خط ۵:		خط ۶:
	#در روایت دیگری آمده است که زنی به نام [[ام ایمن]] خدمت حضرت آمد و عرض کرد: شوهرم از شما می‌خواهد که نزد او بروید. حضرت فرمود: شوهرت همان کسی است که در چشمش لکه سفیدی دارد؟ آن زن عرض کرد: نه به [[خدا]] در چشم او هیچ لکه سفیدی نیست. حضرت فرمود: آیا کسی هست که در چشمش سفیدی نباشد؟		#در روایت دیگری آمده است که زنی به نام [[ام ایمن]] خدمت حضرت آمد و عرض کرد: شوهرم از شما می‌خواهد که نزد او بروید. حضرت فرمود: شوهرت همان کسی است که در چشمش لکه سفیدی دارد؟ آن زن عرض کرد: نه به [[خدا]] در چشم او هیچ لکه سفیدی نیست. حضرت فرمود: آیا کسی هست که در چشمش سفیدی نباشد؟
	#روزی زنی خدمت حضرت آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! به من شتری بده که سوار شوم. حضرت فرمود: یک بچه شتر به تو میدهم. او عرض کرد: بچه شتر به چه کار من می‌آید؟ نمی‌توانم سوارش شوم. حضرت فرمود: مگر شتری هست که بچه شتر نباشد.		#روزی زنی خدمت حضرت آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! به من شتری بده که سوار شوم. حضرت فرمود: یک بچه شتر به تو میدهم. او عرض کرد: بچه شتر به چه کار من می‌آید؟ نمی‌توانم سوارش شوم. حضرت فرمود: مگر شتری هست که بچه شتر نباشد.
	#روزی [[رسول خدا]] با علی{{ع}} مشغول خوردن خرما بود، حضرت خرما میخورد و هسته‌اش را جلو علی{{ع}} می‌گذاشت، وقتی دست کشیدند، تمام هسته‌ها جلو [[حضرت علی]]{{ع}} جمع شده بود. حضرت فرمود: [[یا علی]]! تو چه قدر [[پرخوری]]! علی{{ع}} عرض کرد: یا [[رسول الله]]! پرخور کسی است که خرما را با هسته می‌خورد<ref>شبر، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 33-35.</ref>		#روزی [[رسول خدا]] با علی{{ع}} مشغول خوردن خرما بود، حضرت خرما میخورد و هسته‌اش را جلو علی{{ع}} می‌گذاشت، وقتی دست کشیدند، تمام هسته‌ها جلو [[حضرت علی]]{{ع}} جمع شده بود. حضرت فرمود: [[یا علی]]! تو چه قدر [[پرخوری]]! علی{{ع}} عرض کرد: یا [[رسول الله]]! پرخور کسی است که خرما را با هسته می‌خورد<ref>شبر، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۳۳-۳۵.</ref>

	==کارکردهای [[اجتماعی]] [[مزاح]]==		==کارکردهای [[اجتماعی]] [[مزاح]]==
خط ۱۱:		خط ۱۲:
	مزاح موجب می‌شود تا دیگران شاد شوند. البته چنان که بیان شد، [[انسان]] نباید در مزاح جنبه [[افراط]] را در پیش بگیرد که این امر باعث آبروریزی می‌شود.		مزاح موجب می‌شود تا دیگران شاد شوند. البته چنان که بیان شد، [[انسان]] نباید در مزاح جنبه [[افراط]] را در پیش بگیرد که این امر باعث آبروریزی می‌شود.
	===جلب [[دوستان]]===		===جلب [[دوستان]]===
	انسان می‌تواند با مزاح و [[شوخی]] دوستان زیادی به دست آورد؛ زیرا همه [[دوست]] دارند، شاد باشند و با افراد شاد نشست و برخاست داشته باشند. به همین دلیل است که [[روایت]] شده، [[شادی]] و [[نشاط]] انسان‌های [[مؤمن]] در چهره‌شان است و [[غم]] و اندوهشان در قلب‌شان.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 35.</ref>		انسان می‌تواند با مزاح و [[شوخی]] دوستان زیادی به دست آورد؛ زیرا همه [[دوست]] دارند، شاد باشند و با افراد شاد نشست و برخاست داشته باشند. به همین دلیل است که [[روایت]] شده، [[شادی]] و [[نشاط]] انسان‌های [[مؤمن]] در چهره‌شان است و [[غم]] و اندوهشان در قلب‌شان.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۳۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۱:		خط ۲۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~مزاح~~]]		[[رده:سرور]]

Msadeq: جایگزینی متن - 'لک‌زایی، نجف، سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی' به 'برهانی، محمد جواد، سیره اجتماعی پیامبر اعظم'

2023-10-26T06:00:28Z

جایگزینی متن - 'لک‌زایی، نجف، سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی' به 'برهانی، محمد جواد، سیره اجتماعی پیامبر اعظم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۰
خط ۵:		خط ۵:
	#در روایت دیگری آمده است که زنی به نام [[ام ایمن]] خدمت حضرت آمد و عرض کرد: شوهرم از شما می‌خواهد که نزد او بروید. حضرت فرمود: شوهرت همان کسی است که در چشمش لکه سفیدی دارد؟ آن زن عرض کرد: نه به [[خدا]] در چشم او هیچ لکه سفیدی نیست. حضرت فرمود: آیا کسی هست که در چشمش سفیدی نباشد؟		#در روایت دیگری آمده است که زنی به نام [[ام ایمن]] خدمت حضرت آمد و عرض کرد: شوهرم از شما می‌خواهد که نزد او بروید. حضرت فرمود: شوهرت همان کسی است که در چشمش لکه سفیدی دارد؟ آن زن عرض کرد: نه به [[خدا]] در چشم او هیچ لکه سفیدی نیست. حضرت فرمود: آیا کسی هست که در چشمش سفیدی نباشد؟
	#روزی زنی خدمت حضرت آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! به من شتری بده که سوار شوم. حضرت فرمود: یک بچه شتر به تو میدهم. او عرض کرد: بچه شتر به چه کار من می‌آید؟ نمی‌توانم سوارش شوم. حضرت فرمود: مگر شتری هست که بچه شتر نباشد.		#روزی زنی خدمت حضرت آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! به من شتری بده که سوار شوم. حضرت فرمود: یک بچه شتر به تو میدهم. او عرض کرد: بچه شتر به چه کار من می‌آید؟ نمی‌توانم سوارش شوم. حضرت فرمود: مگر شتری هست که بچه شتر نباشد.
	#روزی [[رسول خدا]] با علی{{ع}} مشغول خوردن خرما بود، حضرت خرما میخورد و هسته‌اش را جلو علی{{ع}} می‌گذاشت، وقتی دست کشیدند، تمام هسته‌ها جلو [[حضرت علی]]{{ع}} جمع شده بود. حضرت فرمود: [[یا علی]]! تو چه قدر [[پرخوری]]! علی{{ع}} عرض کرد: یا [[رسول الله]]! پرخور کسی است که خرما را با هسته می‌خورد<ref>شبر، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[~~نجف لک‌زایی~~\|~~لک‌زایی، نجف~~]]، [[سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~ (کتاب)\| سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~]]، ص 33-35.</ref>		#روزی [[رسول خدا]] با علی{{ع}} مشغول خوردن خرما بود، حضرت خرما میخورد و هسته‌اش را جلو علی{{ع}} می‌گذاشت، وقتی دست کشیدند، تمام هسته‌ها جلو [[حضرت علی]]{{ع}} جمع شده بود. حضرت فرمود: [[یا علی]]! تو چه قدر [[پرخوری]]! علی{{ع}} عرض کرد: یا [[رسول الله]]! پرخور کسی است که خرما را با هسته می‌خورد<ref>شبر، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 33-35.</ref>

	==کارکردهای [[اجتماعی]] [[مزاح]]==		==کارکردهای [[اجتماعی]] [[مزاح]]==
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	مزاح موجب می‌شود تا دیگران شاد شوند. البته چنان که بیان شد، [[انسان]] نباید در مزاح جنبه [[افراط]] را در پیش بگیرد که این امر باعث آبروریزی می‌شود.		مزاح موجب می‌شود تا دیگران شاد شوند. البته چنان که بیان شد، [[انسان]] نباید در مزاح جنبه [[افراط]] را در پیش بگیرد که این امر باعث آبروریزی می‌شود.
	===جلب [[دوستان]]===		===جلب [[دوستان]]===
	انسان می‌تواند با مزاح و [[شوخی]] دوستان زیادی به دست آورد؛ زیرا همه [[دوست]] دارند، شاد باشند و با افراد شاد نشست و برخاست داشته باشند. به همین دلیل است که [[روایت]] شده، [[شادی]] و [[نشاط]] انسان‌های [[مؤمن]] در چهره‌شان است و [[غم]] و اندوهشان در قلب‌شان.<ref>[[~~نجف لک‌زایی~~\|~~لک‌زایی، نجف~~]]، [[سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~ (کتاب)\| سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~]]، ص 35.</ref>		انسان می‌تواند با مزاح و [[شوخی]] دوستان زیادی به دست آورد؛ زیرا همه [[دوست]] دارند، شاد باشند و با افراد شاد نشست و برخاست داشته باشند. به همین دلیل است که [[روایت]] شده، [[شادی]] و [[نشاط]] انسان‌های [[مؤمن]] در چهره‌شان است و [[غم]] و اندوهشان در قلب‌شان.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 35.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq: جایگزینی متن - ''''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی'''' به ''''سیره اجتماعی پیامبر اعظم''''

2023-10-26T05:58:09Z

جایگزینی متن - ''''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی'''' به ''''سیره اجتماعی پیامبر اعظم''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100808.jpg\|22px]] [[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|'''سیره اجتماعی پیامبر اعظم ~~- برهانی~~''']]		# [[پرونده:1100808.jpg\|22px]] [[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|'''سیره اجتماعی پیامبر اعظم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: جایگزینی متن - '22px لک‌زایی، نجف، '''سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی'''' به '22px برهانی، محمد جواد، '''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی''''

2023-10-26T05:56:02Z

جایگزینی متن - '22px لک‌زایی، نجف، '''سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی'''' به '22px برهانی، محمد جواد، '''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~13681349~~.jpg\|22px]] [[~~نجف لک‌زایی~~\|~~لک‌زایی، نجف~~]]، [[سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~ (کتاب)\|'''سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~''']]		# [[پرونده:1100808.jpg\|22px]] [[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|'''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == یکی از اموری که موجب می‌شود، روابط اجتماعی جذاب‌تر و مستحکم‌تر شود، مزاح و خوش‌طبعی کردن است. مزاح باعث می‌شود تا تبسم بر لبان ما نقش بندد و دیگران نیز مت...» ایجاد کرد

2023-10-26T05:11:26Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == یکی از اموری که موجب می‌شود، روابط اجتماعی جذاب‌تر و مستحکم‌تر شود، مزاح و خوش‌طبعی کردن است. مزاح باعث می‌شود تا تبسم بر لبان ما نقش بندد و دیگران نیز مت...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
== مقدمه ==
یکی از اموری که موجب می‌شود، [[روابط اجتماعی]] جذاب‌تر و مستحکم‌تر شود، [[مزاح]] و خوش‌طبعی کردن است. مزاح باعث می‌شود تا [[تبسم]] بر لبان ما نقش بندد و دیگران نیز متبسم گردند. [[پیامبر اسلام]]{{صل}} می‌فرماید: من مزاح می‌کنم و به جز [[حق]] چیزی نمی‌گویم<ref>بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۹۸.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: بسیار اتفاق میافتاد که [[حضرت رسول]]{{صل}} با شخصی مزاح مینمودند تا او را شاد گردانند<ref>حلیة المتقین، باب یازدهم، ص۳۰۲.</ref>. البته این نکته را نباید فراموش کرد که مزاح نباید از حد [[اعتدال]] [[تجاوز]] کند و همان‌گونه که در اصول کلی [[حاکم]] بر روابط اجتماعی بیان شد، [[انسان]] باید در همه امور جانب اعتدال را رعایت کرده، از افراط و تفریط بپرهیزد. در ذیل به برخی از مزاح‌های پیامبر اسلام{{صل}} اشاره می‌شود:
#در [[روایت]] آمده است که پیرزنی [[خدمت]] حضرت آمد. حضرت به او فرمود: هیچ پیر زنی وارد [[بهشت]] نمی‌شود. پیرزن با شنیدن این جمله به [[گریه]] افتاد. حضرت فرمود: درست است که هیچ پیر زنی وارد بهشت نمی‌شود، ولی تو در آن هنگام پیر [[زن]] نیستی؛ زیرا [[خدای تعالی]] می‌فرماید: {{متن قرآن|إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا عُرُبًا أَتْرَابًا}}<ref>«که ما آنان را به گونه‌ای ویژه پدید آورده‌ایم و، آنان را دوشیزه آفریده‌ایم که شوهر دوستانی همسن و سالند» سوره واقعه، آیه ۳۵-۳۷.</ref>.
#در روایت دیگری آمده است که زنی به نام [[ام ایمن]] خدمت حضرت آمد و عرض کرد: شوهرم از شما می‌خواهد که نزد او بروید. حضرت فرمود: شوهرت همان کسی است که در چشمش لکه سفیدی دارد؟ آن زن عرض کرد: نه به [[خدا]] در چشم او هیچ لکه سفیدی نیست. حضرت فرمود: آیا کسی هست که در چشمش سفیدی نباشد؟
#روزی زنی خدمت حضرت آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! به من شتری بده که سوار شوم. حضرت فرمود: یک بچه شتر به تو میدهم. او عرض کرد: بچه شتر به چه کار من می‌آید؟ نمی‌توانم سوارش شوم. حضرت فرمود: مگر شتری هست که بچه شتر نباشد.
#روزی [[رسول خدا]] با علی{{ع}} مشغول خوردن خرما بود، حضرت خرما میخورد و هسته‌اش را جلو علی{{ع}} می‌گذاشت، وقتی دست کشیدند، تمام هسته‌ها جلو [[حضرت علی]]{{ع}} جمع شده بود. حضرت فرمود: [[یا علی]]! تو چه قدر [[پرخوری]]! علی{{ع}} عرض کرد: یا [[رسول الله]]! پرخور کسی است که خرما را با هسته می‌خورد<ref>شبر، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[نجف لک‌زایی|لک‌زایی، نجف]]، [[سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی (کتاب)| سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی]]، ص 33-35.</ref>

==کارکردهای [[اجتماعی]] [[مزاح]]==
===ادخال [[سرور]]===
مزاح موجب می‌شود تا دیگران شاد شوند. البته چنان که بیان شد، [[انسان]] نباید در مزاح جنبه [[افراط]] را در پیش بگیرد که این امر باعث آبروریزی می‌شود.
===جلب [[دوستان]]===
انسان می‌تواند با مزاح و [[شوخی]] دوستان زیادی به دست آورد؛ زیرا همه [[دوست]] دارند، شاد باشند و با افراد شاد نشست و برخاست داشته باشند. به همین دلیل است که [[روایت]] شده، [[شادی]] و [[نشاط]] انسان‌های [[مؤمن]] در چهره‌شان است و [[غم]] و اندوهشان در قلب‌شان.<ref>[[نجف لک‌زایی|لک‌زایی، نجف]]، [[سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی (کتاب)| سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی]]، ص 35.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681349.jpg|22px]] [[نجف لک‌زایی|لک‌زایی، نجف]]، [[سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی (کتاب)|'''سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مزاح]]