مساجد سبعه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰

2025-11-19T09:20:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = مدینه
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[شوال]] [[سال پنجم هجری]]، [[مشرکان]] با [[همکاری]] [[یهود]] و با تلاش گسترده خود تمامی [[طوایف]] و [[قبایل]] موجود در شبه جزیره را علیه [[اسلام]] و [[مسلمانان]] [[بسیج]] کردند. آنان در نظر داشتند تا با یک [[هجوم]] همه جانبه، [[مدینه]] را [[تسخیر]] و [[اساس اسلام]] را برای همیشه براندازند؛ لذا تمامی گروه‌ها، [[احزاب]] و قبایل را برای محاصره مدینه به [[حرکت]] درآوردند. از آن جایی که در این [[جنگ]]، تمامی احزاب و قبایل حضور داشتند، آن را «[[غزوه احزاب]]» نامیدند. در این میان مسلمانان به پیشنهاد «[[سلمان فارسی]]» و موافقت [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به حفر [[خندق]] در اطراف مدینه پرداختند و از این طریق [[سپاه مشرکان]] را زمین‌گیر کردند. به سبب این تاکتیک، [[نبرد]] یاد شده [[جنگ خندق]] نیز مشهور گردید. محاصره [[شهر]] نتیجه‌ای جز از دست دادن بزرگان و پهلوانان [[سپاه]] [[شرک]] - از جمله «عمروبن عبدود» که توسط «علی{{ع}}» کشته شد - به دنبال نداشت و [[کفار]] پس از عدم دستیابی به اهداف خود ناچار به [[مکه]] بازگشتند<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۳، ص۲۳۳ - ۲۱۴؛ فتح الباری بشرح صحیح البخاری حجر عسقلانی، ج۷، ص۲۱۴ الی ۳۲۰.</ref>.		در [[شوال]] [[سال پنجم هجری]]، [[مشرکان]] با [[همکاری]] [[یهود]] و با تلاش گسترده خود تمامی طوایف و [[قبایل]] موجود در شبه جزیره را علیه [[اسلام]] و [[مسلمانان]] [[بسیج]] کردند. آنان در نظر داشتند تا با یک هجوم همه جانبه، [[مدینه]] را [[تسخیر]] و اساس اسلام را برای همیشه براندازند؛ لذا تمامی گروه‌ها، [[احزاب]] و قبایل را برای محاصره مدینه به حرکت درآوردند. از آن جایی که در این [[جنگ]]، تمامی احزاب و قبایل حضور داشتند، آن را «[[غزوه احزاب]]» نامیدند. در این میان مسلمانان به پیشنهاد «[[سلمان فارسی]]» و موافقت [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به حفر [[خندق]] در اطراف مدینه پرداختند و از این طریق سپاه مشرکان را زمین‌گیر کردند. به سبب این تاکتیک، [[نبرد]] یاد شده [[جنگ خندق]] نیز مشهور گردید. محاصره [[شهر]] نتیجه‌ای جز از دست دادن بزرگان و پهلوانان [[سپاه]] [[شرک]] - از جمله «عمروبن عبدود» که توسط «علی{{ع}}» کشته شد - به دنبال نداشت و [[کفار]] پس از عدم دستیابی به اهداف خود ناچار به [[مکه]] بازگشتند<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۳، ص۲۳۳ - ۲۱۴؛ فتح الباری بشرح صحیح البخاری حجر عسقلانی، ج۷، ص۲۱۴ الی ۳۲۰.</ref>.

	منطقه این نبرد، مقابل [[کوه]] «[[سلع]]» در شمال [[غربی]] مدینه قرار داشت. مسیر خندق نیز از نزدیکی [[مسجد]] «ذوقبلتین» در غرب آغاز و به صورت نیم دایره‌ای با عبور از [[کوه سلع]] تا «مسجد عبیر» در نزدیکی «مسجد الاجابه» کنونی امتداد می‌یافت. به این صورت نیمی از مدینه در محاصره خندق درآمد و کوه سلع نیز محل استقرار و [[جان]] [[پناه~~]] [[~~سپاهیان اسلام]] گردید. [[پیامبر]] پرچمی بر فراز کوه سلع برافراشته و بر سپاه [[نظارت]] می‌فرموده‌اند. به گفته [[ابن اسحاق]] کوه سلع در پشت [[سپاه اسلام]] قرار گرفت<ref>سیرة النبویه ابن هشام، ج۳، ص۲۲۰؛ طول خندق ۱۰ کیلومتر بوده است که در حفر آن سه هزار مرد شرکت داشتند، هر ده نفر نقطه‌ای را حفر می‌کردند و در نقاط مختلف به طور هم زمان کار خود را آغاز کردند؛ این خندق که در ظرف بیست روز آماده شد، پیامبر{{صل}} به شخصه بر آن اشراف کامل و همکاری داشته‌اند.</ref>. [[فرماندهان]] و بزرگان [[سپاه]] در چند نقطه و دامنه این [[کوه]] سنگرهایی داشته و نظاره‌گر صحنه بوده‌اند و یا به [[روایت]] دیگر آنان در این سنگرها [[نماز]] می‌گزاردند. بعدها به یاد جانفشانی‌های این عده، مساجدی در آنجا ساختند که به نام آن [[صحابه]] معروف شد. موقعیت اصلی [[مساجد]] مورد نظر، صرف نظر از تغییرات مختصری در فضاهای مجاور، همچنان محفوظ مانده است. البته در تعداد آنها [[اختلاف]] است؛ بعضی گفته‌اند یکی از مساجد تخریب شده و بعضی نیز [[مسجد]] «ذوقبلتین» را هفتمین آنها می‌دانند. در [[حال]] حاضر شش مسجد در این منطقه پابرجاست: فتح ([[احزاب]]) [[علی بن ابی‌طالب]]{{ع}}، [[سلمان فارسی]]، [[ابوبکر بن ابی~~]]، [[~~قحافه]]، [[عمر بن خطاب]]، [[حضرت فاطمه]]{{س}}. برخی مسجد [[عثمان]] را هفتمین آن می‌دانند که تخریب شده است.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۸۷۵.</ref>.		منطقه این نبرد، مقابل [[کوه]] «[[سلع]]» در شمال غربی مدینه قرار داشت. مسیر خندق نیز از نزدیکی [[مسجد]] «ذوقبلتین» در غرب آغاز و به صورت نیم دایره‌ای با عبور از [[کوه سلع]] تا «مسجد عبیر» در نزدیکی «مسجد الاجابه» کنونی امتداد می‌یافت. به این صورت نیمی از مدینه در محاصره خندق درآمد و کوه سلع نیز محل استقرار و [[جان]] پناه سپاهیان اسلام گردید. [[پیامبر]] پرچمی بر فراز کوه سلع برافراشته و بر سپاه [[نظارت]] می‌فرموده‌اند. به گفته ابن اسحاق کوه سلع در پشت سپاه اسلام قرار گرفت<ref>سیرة النبویه ابن هشام، ج۳، ص۲۲۰؛ طول خندق ۱۰ کیلومتر بوده است که در حفر آن سه هزار مرد شرکت داشتند، هر ده نفر نقطه‌ای را حفر می‌کردند و در نقاط مختلف به طور هم زمان کار خود را آغاز کردند؛ این خندق که در ظرف بیست روز آماده شد، پیامبر{{صل}} به شخصه بر آن اشراف کامل و همکاری داشته‌اند.</ref>. فرماندهان و بزرگان [[سپاه]] در چند نقطه و دامنه این [[کوه]] سنگرهایی داشته و نظاره‌گر صحنه بوده‌اند و یا به [[روایت]] دیگر آنان در این سنگرها [[نماز]] می‌گزاردند. بعدها به یاد جانفشانی‌های این عده، مساجدی در آنجا ساختند که به نام آن [[صحابه]] معروف شد. موقعیت اصلی [[مساجد]] مورد نظر، صرف نظر از تغییرات مختصری در فضاهای مجاور، همچنان محفوظ مانده است. البته در تعداد آنها [[اختلاف]] است؛ بعضی گفته‌اند یکی از مساجد تخریب شده و بعضی نیز [[مسجد]] «ذوقبلتین» را هفتمین آنها می‌دانند. در حال حاضر شش مسجد در این منطقه پابرجاست: فتح ([[احزاب]]) [[علی بن ابی‌طالب]]{{ع}}، [[سلمان فارسی]]، [[ابوبکر بن ابی قحافه]]، [[عمر بن خطاب]]، [[حضرت فاطمه]]{{س}}. برخی مسجد [[عثمان]] را هفتمین آن می‌دانند که تخریب شده است<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۸۷۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:مدینه]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == در شوال سال پنجم هجری، مشرکان با همکاری یهود و با تلاش گسترده خود تمامی طوایف و قبایل موجود در شبه جزیره را علیه اسلام و مسلمانان بسیج کردن...» ایجاد کرد

2024-07-03T08:09:38Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == در شوال سال پنجم هجری، مشرکان با همکاری یهود و با تلاش گسترده خود تمامی طوایف و قبایل موجود در شبه جزیره را علیه اسلام و مسلمانان بسیج کردن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
در [[شوال]] [[سال پنجم هجری]]، [[مشرکان]] با [[همکاری]] [[یهود]] و با تلاش گسترده خود تمامی [[طوایف]] و [[قبایل]] موجود در شبه جزیره را علیه [[اسلام]] و [[مسلمانان]] [[بسیج]] کردند. آنان در نظر داشتند تا با یک [[هجوم]] همه جانبه، [[مدینه]] را [[تسخیر]] و [[اساس اسلام]] را برای همیشه براندازند؛ لذا تمامی گروه‌ها، [[احزاب]] و قبایل را برای محاصره مدینه به [[حرکت]] درآوردند. از آن جایی که در این [[جنگ]]، تمامی احزاب و قبایل حضور داشتند، آن را «[[غزوه احزاب]]» نامیدند. در این میان مسلمانان به پیشنهاد «[[سلمان فارسی]]» و موافقت [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به حفر [[خندق]] در اطراف مدینه پرداختند و از این طریق [[سپاه مشرکان]] را زمین‌گیر کردند. به سبب این تاکتیک، [[نبرد]] یاد شده [[جنگ خندق]] نیز مشهور گردید. محاصره [[شهر]] نتیجه‌ای جز از دست دادن بزرگان و پهلوانان [[سپاه]] [[شرک]] - از جمله «عمروبن عبدود» که توسط «علی{{ع}}» کشته شد - به دنبال نداشت و [[کفار]] پس از عدم دستیابی به اهداف خود ناچار به [[مکه]] بازگشتند<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۳، ص۲۳۳ - ۲۱۴؛ فتح الباری بشرح صحیح البخاری حجر عسقلانی، ج۷، ص۲۱۴ الی ۳۲۰.</ref>.

منطقه این نبرد، مقابل [[کوه]] «[[سلع]]» در شمال [[غربی]] مدینه قرار داشت. مسیر خندق نیز از نزدیکی [[مسجد]] «ذوقبلتین» در غرب آغاز و به صورت نیم دایره‌ای با عبور از [[کوه سلع]] تا «مسجد عبیر» در نزدیکی «مسجد الاجابه» کنونی امتداد می‌یافت. به این صورت نیمی از مدینه در محاصره خندق درآمد و کوه سلع نیز محل استقرار و [[جان]] [[پناه]] [[سپاهیان اسلام]] گردید. [[پیامبر]] پرچمی بر فراز کوه سلع برافراشته و بر سپاه [[نظارت]] می‌فرموده‌اند. به گفته [[ابن اسحاق]] کوه سلع در پشت [[سپاه اسلام]] قرار گرفت<ref>سیرة النبویه ابن هشام، ج۳، ص۲۲۰؛ طول خندق ۱۰ کیلومتر بوده است که در حفر آن سه هزار مرد شرکت داشتند، هر ده نفر نقطه‌ای را حفر می‌کردند و در نقاط مختلف به طور هم زمان کار خود را آغاز کردند؛ این خندق که در ظرف بیست روز آماده شد، پیامبر{{صل}} به شخصه بر آن اشراف کامل و همکاری داشته‌اند.</ref>. [[فرماندهان]] و بزرگان [[سپاه]] در چند نقطه و دامنه این [[کوه]] سنگرهایی داشته و نظاره‌گر صحنه بوده‌اند و یا به [[روایت]] دیگر آنان در این سنگرها [[نماز]] می‌گزاردند. بعدها به یاد جانفشانی‌های این عده، مساجدی در آنجا ساختند که به نام آن [[صحابه]] معروف شد. موقعیت اصلی [[مساجد]] مورد نظر، صرف نظر از تغییرات مختصری در فضاهای مجاور، همچنان محفوظ مانده است. البته در تعداد آنها [[اختلاف]] است؛ بعضی گفته‌اند یکی از مساجد تخریب شده و بعضی نیز [[مسجد]] «ذوقبلتین» را هفتمین آنها می‌دانند. در [[حال]] حاضر شش مسجد در این منطقه پابرجاست: فتح ([[احزاب]]) [[علی بن ابی‌طالب]]{{ع}}، [[سلمان فارسی]]، [[ابوبکر بن ابی]]، [[قحافه]]، [[عمر بن خطاب]]، [[حضرت فاطمه]]{{س}}. برخی مسجد [[عثمان]] را هفتمین آن می‌دانند که تخریب شده است.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۸۷۵.</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}