مسکن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۰

2025-02-09T07:00:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==[[ضرورت]] [[مسکن]] برای [[انسان]]==		== [[ضرورت]] مسکن برای [[انسان]] ==
	مسأله مسکن از مسائلی است که برای تمام [[مردم]] لازم و ضروری است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز مانند سایر مردم مسکن و [[خانه]] شخصی داشت، گرچه خانه‌های آن حضرت بسیار محقر بوده است<ref>در این باره که پیامبر خانه شخصی داشت و هنوز هم خانه‌اش که محل دفن آن حضرت می‌باشد، باقی است، روایات زیادی وجود دارد. مرحوم علامه مجلسی می‌نویسد: وقتی رسول خدا{{صل}} وارد مدینه شد با امیر مؤمنان{{ع}} به منزل ابوایوب انصاری رفتند تا وقتی که مسجد پیامبر و خانه‌های اطراف مسجد و خانه علی{{ع}} ساخته شد. آن گاه به منزل خود رفتند. برخی نوشته‌اند پیامبر و امیرمؤمنان مدت هفت ماه در خانه ابو ایوب بودند. جهت اطلاع بیشتر در این مورد به این منابع رجوع شود: بحارالانوار، ج۱۹، ص۱۱۲ و ١١۶ و ۱۲۵. قمی، حاج شیخ عباس، الکنی و الالقاب، تهران، منشورات مکتبه الصدر، ط ۵، ١۴٠٩ ه. ق، ج۱، ص۱۳. ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، دار احیاء التراث العربی، بیروت، لبنان، ج۵، ص١۴٣ به بعد. القرطبی، الاستیعاب فی معرفه الاصحاب در حاشیه الاصابه فی تمییز الصحابه، مطبعه السعاده، مصر، ط ۱، ۱۳۲۸، ج۱، ص۵. خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، او مدینه السلام، بیروت، دار الکتاب العلمیه، بی‌تا، ج۱، ص١۵٣. حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، حلب، منشورات مکتبه المطبوعات الاسلامی، بی‌تا، ج۳، ص۴۶٠-۴۶١. الشیرازی، السید علی، الدرجات الرفیعه فی طبقات الشیعه، بیروت، لبنان، ط ۲، ١۴٠٣ ه، ١٩٨٣م، ص۳۱۴؛ الامین، السید محسن، اعیان الشیعه، تحقیق حسن الامین، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، ١۴٠٣ ه. ق، ج١، ص۳۷۷. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، قم، انتشارات علامه، ج۱، ص۱۸۵. ابن هشام، السیره النبویه، تحقیق مصطفی السقاء... بیروت، ج۲، ص١۴۵-١۴١. الأمین، السید محسن، فی رحاب ائمه اهل البیت، دارالتعارف للمطبوعات، بیروت، ١۴١٢ ه، ۱۹۹۲م، ج۱، جزء ۱، ص۱۵۸. روضه الکافی، ط ۲، ص٣۴٠. ابی الفتح، محمد بن محمد الیعمری، عیون الأثر فی فنون المغازی و الشمائل و السیر، ط ١، ۱۹۹۲، ج۱، ص۳۱۲.</ref>. ولی بی‌تردید داشتن [[مسکن]] از مسائلی است که نقش مهمی را در [[زندگی]] [[انسان]] ایفا می‎‌کند. مسأله [[ضرورت]] مسکن برای انسان تا آنجا مورد توجه [[پیشوایان دین]] بوده است که در برخی از [[روایات]] فروختن [[زمین]]، [[خانه]]،... مورد [[نکوهش]] و [[مذمت]] قرار گرفته است مگر در صورتی که انسان زمین، ~~باغ،~~ خانه‌ای که می‌‎فروشد، [[پول]] آن را در چیزی مشابه همان صرف کند و اگر با آن چیز دیگری خریداری کند یا در مورد دیگری [[مصرف]] کند برایش [[مبارک]] نخواهد بود و از آنجا که اگر بیش از این درباره به بحث بپردازیم از موضوع اصلی خارج خواهیم شد، جهت اطلاع بیشتر به منابع روایاتی که به عنوان نمونه در پاورقی آمده است مراجعه فرمایید<ref>سنن ابن ماجه، تحقیق محمد فواد عبدالباقی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ١٣٩۵ ه. ق، ج۲، ص۸۳۲، حدیث ٢۴٩٠ و ٢۴٩١. الهیتمی، علی بن أبی بکر، مجمع الزوائد و منبع الفوائد، بیروت، منشورات دار الکتاب العربیه، ج۴، ص١١١. سنن دارمی، منشورات دار احیاء السنه النبویه، بی‌جا، بی‎تا، ج۲، ص‌۲۷۳. احمد بن حنبل، مسند، بیروت، منشورات دار الفکر، بی‌تا، ج۳، ص۴۶٧ و ج۴، ص۳۰۷. من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۱۰۴ و ۱۰۵. فروع کافی، ج۵، ص۹۱ و ۹۲. وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۴۵، حدیث ۵، ۶، ۷ و ۸. احمد امین، التکامل فی الإسلام، دار النعمان، للطباعة و النشر، ط ۲، ۱۳۸۴، ج۴، ص۴١. النوری، الطبرسی، میرزا حسین، مستدرک الوسائل، تهران، منشورات المکتبه الاسلامیه، ۱۳۸۳ ه. ق، ج۲، ص۴٢۴. بحار الانوار ج۱۰۰، ص۶٩. سید بن طاووس، کشف المحجه الثمره المهجه، منشورات المطبعه الحسینیه فی النجف، ۱۳۷۰ ه، ۱۹۵۰م، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۳۱</ref>		مسأله مسکن از مسائلی است که برای تمام [[مردم]] لازم و ضروری است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز مانند سایر مردم مسکن و [[خانه]] شخصی داشت، گرچه خانه‌های آن حضرت بسیار محقر بوده است<ref>در این باره که پیامبر خانه شخصی داشت و هنوز هم خانه‌اش که محل دفن آن حضرت می‌باشد، باقی است، روایات زیادی وجود دارد. مرحوم علامه مجلسی می‌نویسد: وقتی رسول خدا{{صل}} وارد مدینه شد با امیر مؤمنان{{ع}} به منزل ابوایوب انصاری رفتند تا وقتی که مسجد پیامبر و خانه‌های اطراف مسجد و خانه علی{{ع}} ساخته شد. آن گاه به منزل خود رفتند. برخی نوشته‌اند پیامبر و امیرمؤمنان مدت هفت ماه در خانه ابو ایوب بودند. جهت اطلاع بیشتر در این مورد به این منابع رجوع شود: بحارالانوار، ج۱۹، ص۱۱۲ و ١١۶ و ۱۲۵. قمی، حاج شیخ عباس، الکنی و الالقاب، تهران، منشورات مکتبه الصدر، ط ۵، ١۴٠٩ ه. ق، ج۱، ص۱۳. ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، دار احیاء التراث العربی، بیروت، لبنان، ج۵، ص١۴٣ به بعد. القرطبی، الاستیعاب فی معرفه الاصحاب در حاشیه الاصابه فی تمییز الصحابه، مطبعه السعاده، مصر، ط ۱، ۱۳۲۸، ج۱، ص۵. خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، او مدینه السلام، بیروت، دار الکتاب العلمیه، بی‌تا، ج۱، ص١۵٣. حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، حلب، منشورات مکتبه المطبوعات الاسلامی، بی‌تا، ج۳، ص۴۶٠-۴۶١. الشیرازی، السید علی، الدرجات الرفیعه فی طبقات الشیعه، بیروت، لبنان، ط ۲، ١۴٠٣ ه، ١٩٨٣م، ص۳۱۴؛ الامین، السید محسن، اعیان الشیعه، تحقیق حسن الامین، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، ١۴٠٣ ه. ق، ج١، ص۳۷۷. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، قم، انتشارات علامه، ج۱، ص۱۸۵. ابن هشام، السیره النبویه، تحقیق مصطفی السقاء... بیروت، ج۲، ص١۴۵-١۴١. الأمین، السید محسن، فی رحاب ائمه اهل البیت، دارالتعارف للمطبوعات، بیروت، ١۴١٢ ه، ۱۹۹۲م، ج۱، جزء ۱، ص۱۵۸. روضه الکافی، ط ۲، ص٣۴٠. ابی الفتح، محمد بن محمد الیعمری، عیون الأثر فی فنون المغازی و الشمائل و السیر، ط ١، ۱۹۹۲، ج۱، ص۳۱۲.</ref>. ولی بی‌تردید داشتن مسکن از مسائلی است که نقش مهمی را در [[زندگی]] [[انسان]] ایفا می‎‌کند. مسأله [[ضرورت]] مسکن برای انسان تا آنجا مورد توجه [[پیشوایان دین]] بوده است که در برخی از [[روایات]] فروختن [[زمین]]، [[خانه]]،... مورد نکوهش و مذمت قرار گرفته است مگر در صورتی که انسان زمین، باغ و خانه‌ای که می‌‎فروشد، [[پول]] آن را در چیزی مشابه همان صرف کند و اگر با آن چیز دیگری خریداری کند یا در مورد دیگری [[مصرف]] کند برایش [[مبارک]] نخواهد بود<ref>سنن ابن ماجه، تحقیق محمد فواد عبدالباقی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ١٣٩۵ ه. ق، ج۲، ص۸۳۲، حدیث ٢۴٩٠ و ٢۴٩١. الهیتمی، علی بن أبی بکر، مجمع الزوائد و منبع الفوائد، بیروت، منشورات دار الکتاب العربیه، ج۴، ص١١١. سنن دارمی، منشورات دار احیاء السنه النبویه، بی‌جا، بی‎تا، ج۲، ص‌۲۷۳. احمد بن حنبل، مسند، بیروت، منشورات دار الفکر، بی‌تا، ج۳، ص۴۶٧ و ج۴، ص۳۰۷. من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۱۰۴ و ۱۰۵. فروع کافی، ج۵، ص۹۱ و ۹۲. وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۴۵، حدیث ۵، ۶، ۷ و ۸. احمد امین، التکامل فی الإسلام، دار النعمان، للطباعة و النشر، ط ۲، ۱۳۸۴، ج۴، ص۴١. النوری، الطبرسی، میرزا حسین، مستدرک الوسائل، تهران، منشورات المکتبه الاسلامیه، ۱۳۸۳ ه. ق، ج۲، ص۴٢۴. بحار الانوار ج۱۰۰، ص۶٩. سید بن طاووس، کشف المحجه الثمره المهجه، منشورات المطبعه الحسینیه فی النجف، ۱۳۷۰ ه، ۱۹۵۰م، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]]، ص ۳۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:خانواده]]

Bahmani در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۷

2025-02-09T06:57:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~مسکن~~		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل = ~~[[مسکن]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[مسکن در قرآن]] - [[مسکن در حدیث]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۳

2025-01-21T06:23:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۶:		خط ۶:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	~~==مقدمه==~~
	{{متن قرآن\|لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ...}}<ref>«برای (قوم) سبا در مسکن‌هایشان نشانه‌ای (شگرف) وجود داشت: دو باغ از راست و چپ، از روزی پروردگارتان بخورید و او را سپاس گزارید! شهری است پاکیزه و پروردگاری آمرزنده» سوره سبأ، آیه ۱۵.</ref>.
	از [[آیات قرآنی]] چنین بر می‌آید که [[سبأ]] نام مکانی بوده است برای ذکر مصداق داستان‌های [[حضرت سلیمان]] و هدهد را می‌توان نام برد. در اینکه سبأ [[یمن]] یا منطقه‌ای از آن بوده است شکی نیست. پس به همین [[سادگی]] و ایجاز می‌توان به [[صراحت]] ادعا کرد مساکن [[قوم سبأ]] نیز در یمن و یا منطقه‌ای از آن واقع می‌باشد.
	[[مردم]] سبأ چنانچه گفته‌اند هوشمند و کوشا بوده‌اند [[کشاورزی]] پر رونقی داشته‌اند با مهار آب توسط سد‌ها باغستان‌های پر از میوه داشتند ولی [[ناسپاسی]] شان باعث شد با سیل از بین بروند. در این [[آیه]] خواسته شده در برابر [[نعمت]] [[سپاسگزاری]] کنند و مردم سبأ [[سپاس]] از [[خداوند]] را به لفظ و عمل به [[اثبات]] برسانند.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۲.</ref>

	~~==[[مسکن]]==~~
	{{متن قرآن\|تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ...}}<ref>«که به فرمان پروردگارش همه چیز را از میان برمی‌دارد، آنگاه چنان شدند که جز خانه‌هاشان چیزی دیده نمی‌شد، بدین‌گونه بزهکاران را کیفر می‌دهیم» سوره احقاف، آیه ۲۵.</ref>.
	از لحن آیه بر می‌آید که [[عذاب]] [[قوم عاد]] در آن مورد تأکید می‌باشد. «مسکن قوم عاد را [[قرآن مجید]] [[احقاف]] تعیین کرده و احقاف جمع حقف به معنی تپه‌های رنگی است»<ref>اعلام قرآن، خزائلی، ص۴۲۶.</ref>. در ذیل «احقاف» توضیح لازم را در این زمینه ارائه داده‌ایم از تکرار سخن در اینجا خودداری می‌کنیم.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۳.</ref>

	==[[ضرورت]] [[مسکن]] برای [[انسان]]==		==[[ضرورت]] [[مسکن]] برای [[انسان]]==
خط ۲۱:		خط ۱۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	~~# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]~~
	# [[پرونده:IM010709.jpg\|22px]] [[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|'''منابع مالی اهل بیت''']]		# [[پرونده:IM010709.jpg\|22px]] [[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|'''منابع مالی اهل بیت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}
خط ۲۷:		خط ۱۷:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مکان‌ها در قرآن]]~~

Jaafari: /* منابع */

2025-01-19T05:50:31Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	{{متن قرآن\|تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ...}}<ref>«که به فرمان پروردگارش همه چیز را از میان برمی‌دارد، آنگاه چنان شدند که جز خانه‌هاشان چیزی دیده نمی‌شد، بدین‌گونه بزهکاران را کیفر می‌دهیم» سوره احقاف، آیه ۲۵.</ref>.		{{متن قرآن\|تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ...}}<ref>«که به فرمان پروردگارش همه چیز را از میان برمی‌دارد، آنگاه چنان شدند که جز خانه‌هاشان چیزی دیده نمی‌شد، بدین‌گونه بزهکاران را کیفر می‌دهیم» سوره احقاف، آیه ۲۵.</ref>.
	از لحن آیه بر می‌آید که [[عذاب]] [[قوم عاد]] در آن مورد تأکید می‌باشد. «مسکن قوم عاد را [[قرآن مجید]] [[احقاف]] تعیین کرده و احقاف جمع حقف به معنی تپه‌های رنگی است»<ref>اعلام قرآن، خزائلی، ص۴۲۶.</ref>. در ذیل «احقاف» توضیح لازم را در این زمینه ارائه داده‌ایم از تکرار سخن در اینجا خودداری می‌کنیم.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۳.</ref>		از لحن آیه بر می‌آید که [[عذاب]] [[قوم عاد]] در آن مورد تأکید می‌باشد. «مسکن قوم عاد را [[قرآن مجید]] [[احقاف]] تعیین کرده و احقاف جمع حقف به معنی تپه‌های رنگی است»<ref>اعلام قرآن، خزائلی، ص۴۲۶.</ref>. در ذیل «احقاف» توضیح لازم را در این زمینه ارائه داده‌ایم از تکرار سخن در اینجا خودداری می‌کنیم.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۳.</ref>

			==[[ضرورت]] [[مسکن]] برای [[انسان]]==
			مسأله مسکن از مسائلی است که برای تمام [[مردم]] لازم و ضروری است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز مانند سایر مردم مسکن و [[خانه]] شخصی داشت، گرچه خانه‌های آن حضرت بسیار محقر بوده است<ref>در این باره که پیامبر خانه شخصی داشت و هنوز هم خانه‌اش که محل دفن آن حضرت می‌باشد، باقی است، روایات زیادی وجود دارد. مرحوم علامه مجلسی می‌نویسد: وقتی رسول خدا{{صل}} وارد مدینه شد با امیر مؤمنان{{ع}} به منزل ابوایوب انصاری رفتند تا وقتی که مسجد پیامبر و خانه‌های اطراف مسجد و خانه علی{{ع}} ساخته شد. آن گاه به منزل خود رفتند. برخی نوشته‌اند پیامبر و امیرمؤمنان مدت هفت ماه در خانه ابو ایوب بودند. جهت اطلاع بیشتر در این مورد به این منابع رجوع شود: بحارالانوار، ج۱۹، ص۱۱۲ و ١١۶ و ۱۲۵. قمی، حاج شیخ عباس، الکنی و الالقاب، تهران، منشورات مکتبه الصدر، ط ۵، ١۴٠٩ ه. ق، ج۱، ص۱۳. ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، دار احیاء التراث العربی، بیروت، لبنان، ج۵، ص١۴٣ به بعد. القرطبی، الاستیعاب فی معرفه الاصحاب در حاشیه الاصابه فی تمییز الصحابه، مطبعه السعاده، مصر، ط ۱، ۱۳۲۸، ج۱، ص۵. خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، او مدینه السلام، بیروت، دار الکتاب العلمیه، بی‌تا، ج۱، ص١۵٣. حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، حلب، منشورات مکتبه المطبوعات الاسلامی، بی‌تا، ج۳، ص۴۶٠-۴۶١. الشیرازی، السید علی، الدرجات الرفیعه فی طبقات الشیعه، بیروت، لبنان، ط ۲، ١۴٠٣ ه، ١٩٨٣م، ص۳۱۴؛ الامین، السید محسن، اعیان الشیعه، تحقیق حسن الامین، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، ١۴٠٣ ه. ق، ج١، ص۳۷۷. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، قم، انتشارات علامه، ج۱، ص۱۸۵. ابن هشام، السیره النبویه، تحقیق مصطفی السقاء... بیروت، ج۲، ص١۴۵-١۴١. الأمین، السید محسن، فی رحاب ائمه اهل البیت، دارالتعارف للمطبوعات، بیروت، ١۴١٢ ه، ۱۹۹۲م، ج۱، جزء ۱، ص۱۵۸. روضه الکافی، ط ۲، ص٣۴٠. ابی الفتح، محمد بن محمد الیعمری، عیون الأثر فی فنون المغازی و الشمائل و السیر، ط ١، ۱۹۹۲، ج۱، ص۳۱۲.</ref>. ولی بی‌تردید داشتن [[مسکن]] از مسائلی است که نقش مهمی را در [[زندگی]] [[انسان]] ایفا می‎‌کند. مسأله [[ضرورت]] مسکن برای انسان تا آنجا مورد توجه [[پیشوایان دین]] بوده است که در برخی از [[روایات]] فروختن [[زمین]]، [[خانه]]،... مورد [[نکوهش]] و [[مذمت]] قرار گرفته است مگر در صورتی که انسان زمین، باغ، خانه‌ای که می‌‎فروشد، [[پول]] آن را در چیزی مشابه همان صرف کند و اگر با آن چیز دیگری خریداری کند یا در مورد دیگری [[مصرف]] کند برایش [[مبارک]] نخواهد بود و از آنجا که اگر بیش از این درباره به بحث بپردازیم از موضوع اصلی خارج خواهیم شد، جهت اطلاع بیشتر به منابع روایاتی که به عنوان نمونه در پاورقی آمده است مراجعه فرمایید<ref>سنن ابن ماجه، تحقیق محمد فواد عبدالباقی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ١٣٩۵ ه. ق، ج۲، ص۸۳۲، حدیث ٢۴٩٠ و ٢۴٩١. الهیتمی، علی بن أبی بکر، مجمع الزوائد و منبع الفوائد، بیروت، منشورات دار الکتاب العربیه، ج۴، ص١١١. سنن دارمی، منشورات دار احیاء السنه النبویه، بی‌جا، بی‎تا، ج۲، ص‌۲۷۳. احمد بن حنبل، مسند، بیروت، منشورات دار الفکر، بی‌تا، ج۳، ص۴۶٧ و ج۴، ص۳۰۷. من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۱۰۴ و ۱۰۵. فروع کافی، ج۵، ص۹۱ و ۹۲. وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۴۵، حدیث ۵، ۶، ۷ و ۸. احمد امین، التکامل فی الإسلام، دار النعمان، للطباعة و النشر، ط ۲، ۱۳۸۴، ج۴، ص۴١. النوری، الطبرسی، میرزا حسین، مستدرک الوسائل، تهران، منشورات المکتبه الاسلامیه، ۱۳۸۳ ه. ق، ج۲، ص۴٢۴. بحار الانوار ج۱۰۰، ص۶٩. سید بن طاووس، کشف المحجه الثمره المهجه، منشورات المطبعه الحسینیه فی النجف، ۱۳۷۰ ه، ۱۹۵۰م، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۳۱</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]		# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
			# [[پرونده:IM010709.jpg\|22px]] [[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|'''منابع مالی اهل بیت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: تغییرمسیر به سکونت حذف شد

2022-10-11T07:22:03Z

تغییرمسیر به سکونت حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	#~~تغییر_مسیر~~ [[~~سکونت~~]]		{{نبوت}}
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = مسکن
			\| عنوان مدخل = [[مسکن]]
			\| مداخل مرتبط = [[مسکن در قرآن]] - [[مسکن در حدیث]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

			==مقدمه==
			{{متن قرآن\|لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ...}}<ref>«برای (قوم) سبا در مسکن‌هایشان نشانه‌ای (شگرف) وجود داشت: دو باغ از راست و چپ، از روزی پروردگارتان بخورید و او را سپاس گزارید! شهری است پاکیزه و پروردگاری آمرزنده» سوره سبأ، آیه ۱۵.</ref>.
			از [[آیات قرآنی]] چنین بر می‌آید که [[سبأ]] نام مکانی بوده است برای ذکر مصداق داستان‌های [[حضرت سلیمان]] و هدهد را می‌توان نام برد. در اینکه سبأ [[یمن]] یا منطقه‌ای از آن بوده است شکی نیست. پس به همین [[سادگی]] و ایجاز می‌توان به [[صراحت]] ادعا کرد مساکن [[قوم سبأ]] نیز در یمن و یا منطقه‌ای از آن واقع می‌باشد.
			[[مردم]] سبأ چنانچه گفته‌اند هوشمند و کوشا بوده‌اند [[کشاورزی]] پر رونقی داشته‌اند با مهار آب توسط سد‌ها باغستان‌های پر از میوه داشتند ولی [[ناسپاسی]] شان باعث شد با سیل از بین بروند. در این [[آیه]] خواسته شده در برابر [[نعمت]] [[سپاسگزاری]] کنند و مردم سبأ [[سپاس]] از [[خداوند]] را به لفظ و عمل به [[اثبات]] برسانند.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۲.</ref>

			==[[مسکن]]==
			{{متن قرآن\|تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ...}}<ref>«که به فرمان پروردگارش همه چیز را از میان برمی‌دارد، آنگاه چنان شدند که جز خانه‌هاشان چیزی دیده نمی‌شد، بدین‌گونه بزهکاران را کیفر می‌دهیم» سوره احقاف، آیه ۲۵.</ref>.
			از لحن آیه بر می‌آید که [[عذاب]] [[قوم عاد]] در آن مورد تأکید می‌باشد. «مسکن قوم عاد را [[قرآن مجید]] [[احقاف]] تعیین کرده و احقاف جمع حقف به معنی تپه‌های رنگی است»<ref>اعلام قرآن، خزائلی، ص۴۲۶.</ref>. در ذیل «احقاف» توضیح لازم را در این زمینه ارائه داده‌ایم از تکرار سخن در اینجا خودداری می‌کنیم.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۳.</ref>

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

			[[رده:مکان‌ها در قرآن]]

Wasity: تغییرمسیر به سکونت

2021-09-25T05:34:08Z

تغییرمسیر به سکونت

صفحهٔ تازه

#تغییر_مسیر [[سکونت]]