مشروعیت الهی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-06-29T06:37:32Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به «[[نظریه نصب الهی]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.		مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به «[[نظریه نصب الهی]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل تصور است. در نصب خاص هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.

	در [[تفکر شیعی]]، [[امام]] [[منصوص]] و [[منصوب]] [[لازم‌الاتباع]] است؛ یعنی امامی که [[ولایت]] وی به [[نص]] محرز شود، [[اطاعت]] از او در [[مکتب اهل بیت]] {{عم}}[[واجب]] است و [[مردم]] باید با او [[بیعت]] کنند. این آموزه از اصول و محکمات [[تشیع]] است<ref>مهدوی کنی، محمدرضا، عقل و دین: بیست گفتار در شناخت ابعاد معنوی حیات عقلانی انسان، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی]] ص ۹۱.</ref>.		در [[تفکر شیعی]]، [[امام]] [[منصوص]] و [[منصوب]] [[لازم‌الاتباع]] است؛ یعنی امامی که [[ولایت]] وی به [[نص]] محرز شود، [[اطاعت]] از او در [[مکتب اهل بیت]] {{عم}}[[واجب]] است و [[مردم]] باید با او [[بیعت]] کنند. این آموزه از اصول و محکمات [[تشیع]] است<ref>مهدوی کنی، محمدرضا، عقل و دین: بیست گفتار در شناخت ابعاد معنوی حیات عقلانی انسان، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی]] ص ۹۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:07:05Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۷
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به «[[نظریه نصب الهی]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.		مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به «[[نظریه نصب الهی]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:57:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مشروعیت		\| موضوع مرتبط = مشروعیت
خط ۱۳:		خط ۱۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:IM010209.jpg\|22px]] [[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|'''دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی''']]		# [[پرونده:IM010209.jpg\|22px]] [[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|'''دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۰:		خط ۱۹:

	[[رده:مشروعیت]]		[[رده:مشروعیت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Bahmani در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۷

2022-06-16T07:27:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = مشروعیت		\| موضوع مرتبط = مشروعیت
	\| عنوان مدخل = مشروعیت الهی		\| عنوان مدخل = مشروعیت الهی
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط = [[مشروعیت الهی در فقه سیاسی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۰

2022-06-16T06:10:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۰
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = مشروعیت		\| موضوع مرتبط = مشروعیت
	\| عنوان مدخل = مشروعیت الهی		\| عنوان مدخل = مشروعیت الهی
	\| مداخل مرتبط = ~~[[مشروعیت الهی در حدیث]] - [[مشروعیت الهی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به «[[نظریه نصب الهی]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.		مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به «[[نظریه نصب الهی]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.
خط ۲۰:		خط ۱۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~آبرو~~]]		[[رده:مشروعیت]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Wasity: /* مقدمه */

2022-05-30T20:10:42Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۰
خط ۸:		خط ۸:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به [[نظریه~~]]«[[~~نصب]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.		مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به «[[نظریه نصب الهی]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.

	در [[تفکر شیعی]]، [[امام]] [[منصوص]] و [[منصوب]] [[لازم‌الاتباع]] است؛ یعنی امامی که [[ولایت]] وی به [[نص]] محرز شود، [[اطاعت]] از او در [[مکتب اهل بیت]] {{عم}}[[واجب]] است و [[مردم]] باید با او [[بیعت]] کنند. این آموزه از اصول و محکمات [[تشیع]] است<ref>مهدوی کنی، محمدرضا، عقل و دین: بیست گفتار در شناخت ابعاد معنوی حیات عقلانی انسان، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی]] ص ۹۱.</ref>.		در [[تفکر شیعی]]، [[امام]] [[منصوص]] و [[منصوب]] [[لازم‌الاتباع]] است؛ یعنی امامی که [[ولایت]] وی به [[نص]] محرز شود، [[اطاعت]] از او در [[مکتب اهل بیت]] {{عم}}[[واجب]] است و [[مردم]] باید با او [[بیعت]] کنند. این آموزه از اصول و محکمات [[تشیع]] است<ref>مهدوی کنی، محمدرضا، عقل و دین: بیست گفتار در شناخت ابعاد معنوی حیات عقلانی انسان، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی]] ص ۹۱.</ref>.

Wasity: /* مقدمه */

2022-05-30T20:09:24Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۳۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به [[نظریه]]«[[نصب]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.		مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به [[نظریه]]«[[نصب]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.

	~~«در~~ [[تفکر شیعی]]~~...~~ [[امام]] [[منصوص]] و [[منصوب]] لازم‌الاتباع ~~است.~~ یعنی امامی که [[ولایت]] وی به [[نص]] [[محرز]] شود، [[اطاعت]] از وی در [[~~تفکر]] [[شیعه~~]] [[واجب]] است و [[مردم]] باید با او [[بیعت]] کنند. این هم از اصول و [[محکمات]] [[تشیع]] است~~. حال، آیا مشروعیتی که آقایان در [[علم]] [[سیاست]] گفته‌اند و در [[دموکراسی]] غربی مطرح است، واقعاً این‌گونه است؟!»~~<ref>مهدوی کنی، محمدرضا، عقل و دین: بیست گفتار در شناخت ابعاد معنوی حیات عقلانی انسان، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی]] ص ۹۱.</ref>		در [[تفکر شیعی]]، [[امام]] [[منصوص]] و [[منصوب]] [[لازم‌الاتباع]] است؛ یعنی امامی که [[ولایت]] وی به [[نص]] محرز شود، [[اطاعت]] از او در [[مکتب اهل بیت]] {{عم}}[[واجب]] است و [[مردم]] باید با او [[بیعت]] کنند. این آموزه از اصول و محکمات [[تشیع]] است<ref>مهدوی کنی، محمدرضا، عقل و دین: بیست گفتار در شناخت ابعاد معنوی حیات عقلانی انسان، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی]] ص ۹۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۰

2022-05-23T08:00:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به [[نظریه]]«[[نصب]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.		مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به [[نظریه]]«[[نصب]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.

	«در [[تفکر شیعی]]... [[امام]] [[منصوص]] و [[منصوب]] لازم‌الاتباع است. یعنی امامی که [[ولایت]] وی به [[نص]] [[محرز]] شود، [[اطاعت]] از وی در [[تفکر]] [[شیعه]] [[واجب]] است و [[مردم]] باید با او [[بیعت]] کنند. این هم از اصول و [[محکمات]] [[تشیع]] است. حال، آیا مشروعیتی که آقایان در [[علم]] [[سیاست]] گفته‌اند و در [[دموکراسی]] غربی مطرح است، واقعاً این‌گونه است؟!»<ref>مهدوی کنی، محمدرضا، عقل و دین: بیست گفتار در شناخت ابعاد معنوی حیات عقلانی انسان، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی (کتاب)\|دانشنامه اندیشه سیاسی]] ص ۹۱.</ref>		«در [[تفکر شیعی]]... [[امام]] [[منصوص]] و [[منصوب]] لازم‌الاتباع است. یعنی امامی که [[ولایت]] وی به [[نص]] [[محرز]] شود، [[اطاعت]] از وی در [[تفکر]] [[شیعه]] [[واجب]] است و [[مردم]] باید با او [[بیعت]] کنند. این هم از اصول و [[محکمات]] [[تشیع]] است. حال، آیا مشروعیتی که آقایان در [[علم]] [[سیاست]] گفته‌اند و در [[دموکراسی]] غربی مطرح است، واقعاً این‌گونه است؟!»<ref>مهدوی کنی، محمدرضا، عقل و دین: بیست گفتار در شناخت ابعاد معنوی حیات عقلانی انسان، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی]] ص ۹۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:IM010209.jpg\|22px]] [[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی (کتاب)\|'''دانشنامه اندیشه سیاسی''']]		#[[پرونده:IM010209.jpg\|22px]] [[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی (کتاب)\|'''دانشنامه اندیشه سیاسی آیت‌الله مهدوی کنی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2022-05-23T07:43:19Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:IM010209\|22px]] [[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی (کتاب)\|'''دانشنامه اندیشه سیاسی''']]		#[[پرونده:IM010209.jpg\|22px]] [[اصغر افتخاری\|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی (کتاب)\|'''دانشنامه اندیشه سیاسی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مشروعیت | عنوان مدخل = مشروعیت الهی | مداخل مرتبط = مشروعیت الهی در حدیث - مشروعیت الهی در کلام اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== مشروعیت الهی دلالت بر اتصال حاکمیت سیاسی به اراده و امر خداوند متعال دا...» ایجاد کرد

2022-05-23T07:41:55Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مشروعیت | عنوان مدخل = مشروعیت الهی | مداخل مرتبط = مشروعیت الهی در حدیث - مشروعیت الهی در کلام اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== مشروعیت الهی دلالت بر اتصال حاکمیت سیاسی به اراده و امر خداوند متعال دا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = مشروعیت
| عنوان مدخل = مشروعیت الهی
| مداخل مرتبط = [[مشروعیت الهی در حدیث]] - [[مشروعیت الهی در کلام اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
مشروعیت الهی دلالت بر اتصال [[حاکمیت سیاسی]] به [[اراده]] و امر [[خداوند متعال]] دارد. این اتصال می‌تواند به صورت‌های مختلفی تعریف و عملیاتی شود. برای مثال می‌توان به [[نظریه]]«[[نصب]]» اشاره داشت که قائل به [[تعیین حاکم]] از سوی [[شارع]] است. «نصب» به دو شکل عام و یا خاص قابل [[تصور]] است. در [[نصب خاص]] هم ویژگی‌ها و هم مصداق [[حاکم]] توسط شارع مشخص شده و صرفاً همان مصداق تعیین شده برای [[اعمال قدرت]] [[سیاسی]]، [[مشروعیت]] ([[تأیید]] [[شرعی]]) دارد. حال آنکه در [[نصب عام]]، فقط ویژگی‌ها مشخص شده و مصداق را [[شارع]] مشخص نکرده است<ref>نک: امام خمینی، ولایت فقیه و جهاد اکبر، ص۵۳-۵۴.</ref>. این [[انتخاب]] نیز به نوبه خود، می‌تواند به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. اما باید توجه داشت در هر حال باید [[اذن الهی]] (از طریق تحصیل شرایط مصوب برای [[حاکم]] از سوی شارع) قبلاً [[اثبات]] شده باشد.

«در [[تفکر شیعی]]... [[امام]] [[منصوص]] و [[منصوب]] لازم‌الاتباع است. یعنی امامی که [[ولایت]] وی به [[نص]] [[محرز]] شود، [[اطاعت]] از وی در [[تفکر]] [[شیعه]] [[واجب]] است و [[مردم]] باید با او [[بیعت]] کنند. این هم از اصول و [[محکمات]] [[تشیع]] است. حال، آیا مشروعیتی که آقایان در [[علم]] [[سیاست]] گفته‌اند و در [[دموکراسی]] غربی مطرح است، واقعاً این‌گونه است؟!»<ref>مهدوی کنی، محمدرضا، عقل و دین: بیست گفتار در شناخت ابعاد معنوی حیات عقلانی انسان، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[اصغر افتخاری|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی (کتاب)|دانشنامه اندیشه سیاسی]] ص ۹۱.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
#[[پرونده:IM010209|22px]] [[اصغر افتخاری|افتخاری، اصغر]]، [[دانشنامه اندیشه سیاسی (کتاب)|'''دانشنامه اندیشه سیاسی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:آبرو]]
[[رده:مدخل]]