مصرف - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶

2024-11-25T10:16:47Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۱

2024-11-25T10:11:54Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پانویس */

2024-11-25T09:57:27Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~مصرف~~]]		[[رده:اقتصاد]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Wasity: /* مصرف جامعه */

2024-11-09T05:40:22Z

مصرف جامعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۰
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	==[[مصرف خانواده]]==		==[[مصرف خانواده]]==
	==[[مصرف جامعه]]==		==[[مصرف جامعه]]==
			===[[مصرف بیت‌المال]]===

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مصرف بیت‌المال */

2024-11-09T05:40:07Z

مصرف بیت‌المال

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	فرهنگ مصرف می‌تواند در ارتقای [[رفاه عمومی]] مؤثر باشد. [[انتخاب]] الگوی مصرف از مشکل‌ترین مسائل [[فرهنگی]] جامعه است، حتی اگر جامعه به یک الگوی سالم در مصرف برسد، با [[تحولات اجتماعی]] نیاز به الگوی جدید دارد. نیاز پیوستۀ جامعه به الگوهای جدید مصرف با جابه‌جایی سریع [[الگوها]] همواره مشکل‌آفرین بوده است؛ تنها با پشتوانۀ فرهنگی می‌توان به تحولات این نیاز ضروری پاسخ داد. الگوهای مصرف باید بر اساس معیارهای مشخص تحول‌پذیر و در حال تبدیل باشد، که ریشه در [[فرهنگ جامعه]] داشته باشد<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۱۵۶-۱۵۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۲۸۷.</ref>		فرهنگ مصرف می‌تواند در ارتقای [[رفاه عمومی]] مؤثر باشد. [[انتخاب]] الگوی مصرف از مشکل‌ترین مسائل [[فرهنگی]] جامعه است، حتی اگر جامعه به یک الگوی سالم در مصرف برسد، با [[تحولات اجتماعی]] نیاز به الگوی جدید دارد. نیاز پیوستۀ جامعه به الگوهای جدید مصرف با جابه‌جایی سریع [[الگوها]] همواره مشکل‌آفرین بوده است؛ تنها با پشتوانۀ فرهنگی می‌توان به تحولات این نیاز ضروری پاسخ داد. الگوهای مصرف باید بر اساس معیارهای مشخص تحول‌پذیر و در حال تبدیل باشد، که ریشه در [[فرهنگ جامعه]] داشته باشد<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۱۵۶-۱۵۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۲۸۷.</ref>

	~~==[[مصرف بیت‌المال]]==~~
	==[[مصرف شخصی]]==		==[[مصرف شخصی]]==
	==[[مصرف خانواده]]==		==[[مصرف خانواده]]==

Wasity: /* مصرف خانواده */

2024-11-09T05:39:51Z

مصرف خانواده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	==[[مصرف بیت‌المال]]==		==[[مصرف بیت‌المال]]==
			==[[مصرف شخصی]]==
	==[[مصرف خانواده]]==		==[[مصرف خانواده]]==
			==[[مصرف جامعه]]==

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مصرف بیت‌المال */

2024-11-09T05:38:39Z

مصرف بیت‌المال

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	==[[مصرف بیت‌المال]]==		==[[مصرف بیت‌المال]]==
			==[[مصرف خانواده]]==

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۸

2024-11-09T04:58:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[مصرف در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[مصرف در معارف و سیره علوی]] - [[مصرف در معارف و سیره معصوم]]\| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[مکتب]] [[اسلام]]، [[انسان]] را به حفظ [[اعتدال]] و [[میانه‌روی]] در مصرف رهنمون می‌دارد: و کسانی هستند که چون [[انفاق]] کنند، نه ولخرجی می‌کنند و نه تنگ می‌گیرند؛ و میان این دو روش حد وسط را برمی‌گزینند <ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا }}؛ سوره فرقان، آیه ۶۷</ref>.[[میانه‌روی]] در مصرف، [[مال]] [[آدمی]] را توسعه می‌بخشد. از این‌رو [[امام]] {{ع}}، [[میانه‌روی]] را نیمی از معیشت می‌داند و می‌فرماید: آن‌که به‌ اندازه خرج کند، تهی‌دست نشود<ref>نهج البلاغه، حکمت ١٤٠: {{متن حدیث\|مَا عَالَ مَنِ اقْتَصَد}}</ref>. البته در منظر [[امام]]، صرف [[اسراف]] در مصرف و استفاده از مواهب الهی مورد [[نکوهش]] نیست، بلکه [[بخشش]] بی‌حساب و کتاب نیز، مورد [[نکوهش]] قرار گرفته و در آن مورد نیز، اصل [[اعتدال]] مورد نظر بوده است تا [[انسان‌ها]] در سایه حفظ [[اعتدال]]، [[کرامت]] خود را حفظ کنند و به [[اسراف]] و تبذیر گرفتار نشوند. حفظ [[اعتدال]] موارد گوناگونی از عرصه‌های زندگی را شامل می‌شود؛ عرصه‌هایی چون خوردن و آشامیدن، چنان‌که به اندازه خوردن را عفاف می‌داند و پرخوری را [[اسراف]]<ref>غرر الحکم، ۲۳۴</ref>، فرش و بستر، مسکن و...<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۱۵.</ref>.		[[مکتب]] [[اسلام]]، [[انسان]] را به حفظ [[اعتدال]] و [[میانه‌روی]] در مصرف رهنمون می‌دارد: و کسانی هستند که چون [[انفاق]] کنند، نه ولخرجی می‌کنند و نه تنگ می‌گیرند؛ و میان این دو روش حد وسط را برمی‌گزینند <ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا }}؛ سوره فرقان، آیه ۶۷</ref>.[[میانه‌روی]] در مصرف، [[مال]] [[آدمی]] را توسعه می‌بخشد. از این‌رو [[امام]] {{ع}}، [[میانه‌روی]] را نیمی از معیشت می‌داند و می‌فرماید: آن‌که به‌ اندازه خرج کند، تهی‌دست نشود<ref>نهج البلاغه، حکمت ١٤٠: {{متن حدیث\|مَا عَالَ مَنِ اقْتَصَد}}</ref>. البته در منظر [[امام]]، صرف [[اسراف]] در مصرف و استفاده از مواهب الهی مورد [[نکوهش]] نیست، بلکه [[بخشش]] بی‌حساب و کتاب نیز، مورد [[نکوهش]] قرار گرفته و در آن مورد نیز، اصل [[اعتدال]] مورد نظر بوده است تا [[انسان‌ها]] در سایه حفظ [[اعتدال]]، [[کرامت]] خود را حفظ کنند و به [[اسراف]] و تبذیر گرفتار نشوند. حفظ [[اعتدال]] موارد گوناگونی از عرصه‌های زندگی را شامل می‌شود؛ عرصه‌هایی چون خوردن و آشامیدن، چنان‌که به اندازه خوردن را عفاف می‌داند و پرخوری را [[اسراف]]<ref>غرر الحکم، ۲۳۴</ref>، فرش و بستر، مسکن و...<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۱۵.</ref>.

Msadeq در ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۹

2023-09-02T04:59:04Z

نمایش تغییرات

Wasity: /* فرهنگ مصرف */

2023-09-01T20:27:40Z

فرهنگ مصرف

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۵۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	مصرف‌گرایی نوین به شکل بی‌رویه یک آسیب اجتماعی است که مستلزم [[شناخت علمی]] و سپس درمان اساسی، یا به عبارت دیگر [[برنامه‌ریزی]] است. مصرف‌گرایی بی‌رویه، پدیده‌ای بین‌المللی است و چارۀ آن باید در دو بعد [[خرد]] و کلان صورت گیرد. باید مصرف‌گرایی در هر [[جامعه]] را در یک زمینۀ وسیع‌تر اجتماعی در نظر گرفت؛ زیرا امروزه [[تولید]] و [[توزیع]] از مرزهای یک [[کشور]] گذر کرده و دورافتاده‌ترین نقاط یک جامعه به مرکزی‌ترین مراکز تولید و [[سیستم]] توزیع جهانی متصل است.		مصرف‌گرایی نوین به شکل بی‌رویه یک آسیب اجتماعی است که مستلزم [[شناخت علمی]] و سپس درمان اساسی، یا به عبارت دیگر [[برنامه‌ریزی]] است. مصرف‌گرایی بی‌رویه، پدیده‌ای بین‌المللی است و چارۀ آن باید در دو بعد [[خرد]] و کلان صورت گیرد. باید مصرف‌گرایی در هر [[جامعه]] را در یک زمینۀ وسیع‌تر اجتماعی در نظر گرفت؛ زیرا امروزه [[تولید]] و [[توزیع]] از مرزهای یک [[کشور]] گذر کرده و دورافتاده‌ترین نقاط یک جامعه به مرکزی‌ترین مراکز تولید و [[سیستم]] توزیع جهانی متصل است.
	فرهنگ مصرف می‌تواند در ارتقای [[رفاه عمومی]] مؤثر باشد. [[انتخاب]] الگوی مصرف از مشکل‌ترین مسائل [[فرهنگی]] جامعه است، حتی اگر جامعه به یک الگوی سالم در مصرف برسد، با [[تحولات اجتماعی]] نیاز به الگوی جدید دارد. نیاز پیوستۀ جامعه به الگوهای جدید مصرف با جابه‌جایی سریع [[الگوها]] همواره مشکل‌آفرین بوده است؛ تنها با پشتوانۀ فرهنگی می‌توان به تحولات این نیاز ضروری پاسخ داد. الگوهای مصرف باید بر اساس معیارهای مشخص تحول‌پذیر و در حال تبدیل باشد، که ریشه در [[فرهنگ جامعه]] داشته باشد<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۱۵۶-۱۵۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۲۸۷.</ref>		فرهنگ مصرف می‌تواند در ارتقای [[رفاه عمومی]] مؤثر باشد. [[انتخاب]] الگوی مصرف از مشکل‌ترین مسائل [[فرهنگی]] جامعه است، حتی اگر جامعه به یک الگوی سالم در مصرف برسد، با [[تحولات اجتماعی]] نیاز به الگوی جدید دارد. نیاز پیوستۀ جامعه به الگوهای جدید مصرف با جابه‌جایی سریع [[الگوها]] همواره مشکل‌آفرین بوده است؛ تنها با پشتوانۀ فرهنگی می‌توان به تحولات این نیاز ضروری پاسخ داد. الگوهای مصرف باید بر اساس معیارهای مشخص تحول‌پذیر و در حال تبدیل باشد، که ریشه در [[فرهنگ جامعه]] داشته باشد<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۱۵۶-۱۵۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۲۸۷.</ref>

			==[[مصرف بیت‌المال]]==

	== منابع ==		== منابع ==