معاشرت در سبک زندگی اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۶

2025-05-29T07:36:11Z

Bahmani: /* پانویس */

2025-05-17T08:16:20Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۶
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:معاشرت]]
	[[رده:سبک زندگی]]		[[رده:سبک زندگی]]

Wasity: /* غیبت کردن */

2025-04-09T11:13:20Z

غیبت کردن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۳
خط ۶۵:		خط ۶۵:

	==[[غیبت کردن]]==		==[[غیبت کردن]]==
	در [[فرهنگ]] کهن و اصیل ما [[ایرانیان]]، نه‌تنها [[بدگویی]] و [[غیبت]] منع شده است، بلکه [[اندیشیدن]] به [[عیوب]] دیگران هم [[عمل زشت]] و ناروایی به‌شمار می‌‌رود. در [[قرآن مجید]]، غیبت کردن به خوردن گوشت [[برادر]] مرده [[تشبیه]] شده است<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ}} «ای مؤمنان! از بسیاری از گمان‌ها دوری کنید که برخی از گمان‌ها گناه است و (در کار مردم) کاوش نکنید و از یکدیگر غیبت نکنید؛ آیا هیچ یک از شما دوست می‌دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ پس آن را ناپسند می‌دارید و از خداوند پروا کنید که خداوند توبه‌پذیری بخشاینده است» سوره حجرات، آیه ۱۲.</ref>.		در [[قرآن مجید]]، غیبت کردن به خوردن گوشت [[برادر]] مرده [[تشبیه]] شده است<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ}} «ای مؤمنان! از بسیاری از گمان‌ها دوری کنید که برخی از گمان‌ها گناه است و (در کار مردم) کاوش نکنید و از یکدیگر غیبت نکنید؛ آیا هیچ یک از شما دوست می‌دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ پس آن را ناپسند می‌دارید و از خداوند پروا کنید که خداوند توبه‌پذیری بخشاینده است» سوره حجرات، آیه ۱۲.</ref>.
	وقتی [[پدر و مادر]]، [[عیب]] و نقص‌های رفتاری و [[اخلاقی]] را در حضور [[فرزندان]] به آشنایان و همکاران نسبت می‌دهند، و این همه را بچه‌ها می‌‌شنوند آیا آنان از این [[رفتار]] ما چه چیزی یاد می‌گیرند؟ به [[یقین]] این بدآموزی‌ها برای [[آینده]] آنان ذخیره خواهد شد. به این طریق، [[کژراهه]] [[بدخواهی]] و [[بدگویی]] تا [[سقوط]] در دره هولناک [[دوزخ]] ادامه خواهد یافت<ref>ر.ک: غیبت کردن.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۵۱۰</ref>		وقتی [[پدر و مادر]]، [[عیب]] و نقص‌های رفتاری و [[اخلاقی]] را در حضور [[فرزندان]] به آشنایان و همکاران نسبت می‌دهند، و این همه را بچه‌ها می‌‌شنوند آیا آنان از این [[رفتار]] ما چه چیزی یاد می‌گیرند؟ به [[یقین]] این بدآموزی‌ها برای [[آینده]] آنان ذخیره خواهد شد. به این طریق، [[کژراهه]] [[بدخواهی]] و [[بدگویی]] تا [[سقوط]] در دره هولناک [[دوزخ]] ادامه خواهد یافت<ref>ر.ک: غیبت کردن.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۵۱۰</ref>

Jaafari: /* تبسم معاشرت */

2025-04-09T07:42:54Z

تبسم معاشرت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	#کسانی که [[دیدار]] و [[گفتگو]] با آنان بر [[ادب]] و [[فرهنگ]] آدمی می‌‌افزاید<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۵۰۸</ref>		#کسانی که [[دیدار]] و [[گفتگو]] با آنان بر [[ادب]] و [[فرهنگ]] آدمی می‌‌افزاید<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۵۰۸</ref>

	==[[تبسم]] ~~معاشرت~~==		==[[تبسم]]==
	بنابر یک مثل معروف چینی: «هر که متبسم نیست، [[حق]] ورود به هیچ مکانی را ندارد»، [[ارزش]] تبسّم بیش از آن است که ما می‌پنداریم:		بنابر یک مثل معروف چینی: «هر که متبسم نیست، [[حق]] ورود به هیچ مکانی را ندارد»، [[ارزش]] تبسّم بیش از آن است که ما می‌پنداریم:
	[[تبسم]] خرجی ندارد ولی پر فایده است.		[[تبسم]] خرجی ندارد ولی پر فایده است.

Jaafari: /* انگیزه‌ها معاشرت */

2025-04-09T07:42:46Z

انگیزه‌ها معاشرت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	#آنچه بر خود روا نمی‌دارید بر دیگران هم روا مدارید<ref>ر.ک: آداب معاشرت - اصول.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۵۰۶</ref>		#آنچه بر خود روا نمی‌دارید بر دیگران هم روا مدارید<ref>ر.ک: آداب معاشرت - اصول.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۵۰۶</ref>

	==[[انگیزه‌ها~~]] [[معاشرت~~]]==		==[[انگیزه‌ها]]==
	[[حضرت علی]]{{ع}} فرمود: [[حکیمان]] گذشته گفته‌اند: لازم است [[آدمی]] از روی ده انگیزه با دیگر مکان‌ها و اشخاص رابطه داشته باشد؛		[[حضرت علی]]{{ع}} فرمود: [[حکیمان]] گذشته گفته‌اند: لازم است [[آدمی]] از روی ده انگیزه با دیگر مکان‌ها و اشخاص رابطه داشته باشد؛
	# [[خانه خدا]]، برای انجام [[عبادت]] و [[ادای حق]] و [[واجبات]].		# [[خانه خدا]]، برای انجام [[عبادت]] و [[ادای حق]] و [[واجبات]].

Jaafari: /* منابع */

2025-04-09T07:42:29Z

منابع

@@ خط ۵۷: / خط ۵۷: @@
 مع الوصف آن را نمی‌توان خرید. تصنعی‌اش بی‌فایده است. اگر گل لبخند در عمق [[جان]] ریشه نداشته باشد ارزشی ندارد.
 وقتی کسی از فرط [[گرفتاری]] [[قادر]] به لبخند زدن نبود، شما با او [[خوش‌رو]] باشید؛ زیرا خسته‌دلان بیش از دیگران به دیدن چهره خندان و گشاده محتاج‌اند.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۵۰۹</ref>
 == منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = معاشرت | عنوان مدخل = معاشرت | مداخل مرتبط = معاشرت در قرآن - معاشرت در معارف دعا و زیارات - معاشرت در معارف و سیره سجادی - معاشرت در سبک زندگی اسلامی | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == با مردم به گونه‌ای برخورد کنید ک...» ایجاد کرد

2025-04-09T07:40:24Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = معاشرت | عنوان مدخل = معاشرت | مداخل مرتبط = معاشرت در قرآن - معاشرت در معارف دعا و زیارات - معاشرت در معارف و سیره سجادی - معاشرت در سبک زندگی اسلامی | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == با مردم به گونه‌ای برخورد کنید ک...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = معاشرت
| عنوان مدخل = معاشرت
| مداخل مرتبط = [[معاشرت در قرآن]] - [[معاشرت در معارف دعا و زیارات]] - [[معاشرت در معارف و سیره سجادی]] - [[معاشرت در سبک زندگی اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
با [[مردم]] به گونه‌ای برخورد کنید که اگر از میان آنان رفتید از نبودنتان ناراحت باشند و اگر دوباره به میانشان بازگشتید شادمان شوند.
تا می‌توانید به انسان‌های [[شریف]] با [[احترام]] و گذشت و با کسانی که به نظر شما از راه درست منحرف‌اند، به [[لطف]] و [[مدارا]] برخورد کنید. خطای مردم را به رُخِشان نکشید.
در غیاب هیچ کس [[بدگویی]] نکنید و به سخن بدگویان در باره هیچ کس گوش ندهید.
هرگز با دیگران بگو مگو نکنید، خواه [[عاقل]] باشند یا [[جاهل]]؛ زیرا به قول [[امام علی]]{{ع}} [[کلام]] به‌سان مرد است و جوابش به منزله [[زن]]. وقتی که زن و مرد به هم بپیوندند ناچار ثمره‌ای خواهد داشت. بدیهی است که این ثمره شبیه [[والدین]] خویش است.
[[پناهگاه]] [[امن]] مردم باشید. برای رفع نیازهای آنان و برای [[شادکردن]] دل‌هایشان تلاش کنید. تا می‌توانید سائلان [[آبرومند]] را رد نکنید، چون اینان سفیران [[خداوند]] به سوی شمایند.
دیگران را با سخن خود [[آزار]] ندهید. پیش از شنیدن عذر یا دلیل دیگری، او را تخطئه نکنید. سخن دیگران را هم پیش از تمام شدن قطع نکنید. با مردم خوش سخن باشید. [[احسان]] به گفتار، آسان‌ترین و پسندیده‌ترین نوع احسان است. {{متن قرآن|وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا}}<ref>«و با مردم سخن خوب بگویید» سوره بقره، آیه ۸۳.</ref>.

خود را از دیگران [[برتر]] ندانید و به دنبال جلب احترام و [[ستایش]] آنان هم نباشید.
مراقب باشید که [[خانواده]]، [[خویشاوندان]] و [[همسایگان]] از آزار شما در [[امان]] باشند و از اینکه با شما در ارتباط هستند، [[احساس]] [[خرسندی]] نمایند.
بلند نخندید و صدایتان را تا حدی بلند کنید که به [[وقار]] شما لطمه‌ای نخورد.
در نزد دیگران پایتان را دراز نکنید. اگر مخاطبتان از شما بزرگ‌تر است، به چیزی تکیه نکنید و بر روی مبل یا صندلی [[راحتی]] هم لم ندهید.
هرگز نخواهید که راحتی و [[خوشی]] شما به بهای [[رنج]] و [[زحمت]] دیگران تمام شود. در همین رابطه خیلی مواظب مادر و پدرتان باشید. آنان یک عمر غمخوار شمایند.
در [[داوری]] بین عزیزان خود و دیگران از جاده [[انصاف]] خارج نشوید و یک‌جانبه از نزدیکانتان طرفداری نکنید، شاید [[حق]] با دیگران باشد. مع‌الوصف خیلی از اوقات به [[راحتی]] می‌‌توان از حق مسلم خود گذشت و [[رضایت خدا]] را [[طلب]] کرد.

حال اگر می‌خواهید همه شما را [[دوست]] بدارند، این نکات مهم را به کار بندید:
#از صمیم [[قلب]] دیگران را دوست بدارید.
#همیشه [[لبخند]] بزنید.
#همواره یادتان باشد که نام هر کس برای خودش شیرین‌ترین کلمه است.
#شنونده خوبی باشید، دیگران را [[تشویق]] به [[سخن گفتن]] درباره خودشان نمایید، اما آنان را وادار به [[خودستایی]] نکنید.
#همواره از آنچه مورد علاقه دیگری است، حرف بزنید.
# سعی کنید از صمیم قلب، اهمیت دیگری را برای خودش به‌ویژه در نزد دیگران نمایان سازید.
#در ابراز [[معرفت]] خویش، ولو بیش از دیگران باشد [[اصرار]] نکنید.
#تا می‌توانید کمتر حرف بزنید، چون [[پرحرف]] پرخطاست.
#آنچه برای خود می‌پسندید برای دیگران هم بپسندید.
#آنچه بر خود روا نمی‌دارید بر دیگران هم روا مدارید<ref>ر.ک: آداب معاشرت - اصول.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۵۰۶</ref>

==[[انگیزه‌ها]] [[معاشرت]]==
[[حضرت علی]]{{ع}} فرمود: [[حکیمان]] گذشته گفته‌اند: لازم است [[آدمی]] از روی ده انگیزه با دیگر مکان‌ها و اشخاص رابطه داشته باشد؛
# [[خانه خدا]]، برای انجام [[عبادت]] و [[ادای حق]] و [[واجبات]].
# [[خانه]] فرمانروایانی که [[اطاعت]] آنان در راستای [[اطاعت خداوند]] است و رعایت حقشان لازم و منفعتشان فراوان و ضررشان سهمگین است.
#محضر دانشمندانی که [[علوم]] آنان نفع [[دینی]] و [[دنیوی]] دارد.
# خانه [[اهل]] [[جود]] و [[بخشش]] که اموالشان را برای [[شکرگزاری از خداوند]] و به [[امید]] [[پاداش اخروی]] [[انفاق]] می‌‌کنند.
#آنان که اگرچه از [[خرد]] بهره زیادی ندارند اما در حوادث و پیشامدها به وجودشان نیاز است و برای [[رفع گرفتاری‌ها]] از ایشان کمک گرفته می‌شود.
# خانه اشراف و بزرگانی که [[پناهگاه]] مردم‌اند و [[حاجات]] [[نیازمندان]] را بر می‌‌آورند.
#کسانی که [[فکر]] و اندیشه‌شان و نیز [[مشورت]] با آنان باعث [[رشد فکری]] [[انسان]] می‌شود.
# [[برادران ایمانی]] که پیوند و رعایت حقوقشان [[واجب]] است.
#دشمنانی که [[شر]] آنان با [[مدارا]] و [[نرمی]] کردن و [[مهربانی]] نسبت به آنان برطرف می‌شود.
#کسانی که [[دیدار]] و [[گفتگو]] با آنان بر [[ادب]] و [[فرهنگ]] آدمی می‌‌افزاید<ref>آداب معاشرت از دیدگاه معصومین، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۵۰۸</ref>

==[[تبسم]] معاشرت==
بنابر یک مثل معروف چینی: «هر که متبسم نیست، [[حق]] ورود به هیچ مکانی را ندارد»، [[ارزش]] تبسّم بیش از آن است که ما می‌پنداریم:
[[تبسم]] خرجی ندارد ولی پر فایده است.
[[لبخند]] [[ثروت]] است، اما اگر آن را به دیگران [[هدیه]] کردیم، چیزی از ما کم نمی‌شود. ای بسا به این وسیله چیزی هم بر سرمایه‌هایمان افزوده شود.
دارا و نادار، روی خندان را [[دوست]] می‌دارند.

لبخند، بیشتر از چند لحظه دوام ندارد ولی خاطره‌اش دیرپای است.
[[خوشرویی]] باعث [[خوشبختی]] [[خانواده]] و جلب [[محبت]] و [[دوستی]] [[مردم]] است.
تبسم مانند [[نور]] [[امید]] در مقابل [[ناامیدی]] به‌سان [[شادی]] در برابر [[غم]] و بالاخره بهترین دارو برای [[درمان]] بسیاری از [[مشکلات]] [[زندگی]] است.
مع الوصف آن را نمی‌توان خرید. تصنعی‌اش بی‌فایده است. اگر گل لبخند در عمق [[جان]] ریشه نداشته باشد ارزشی ندارد.
وقتی کسی از فرط [[گرفتاری]] [[قادر]] به لبخند زدن نبود، شما با او [[خوش‌رو]] باشید؛ زیرا خسته‌دلان بیش از دیگران به دیدن چهره خندان و گشاده محتاج‌اند.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۵۰۹</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010759.jpg|22px]] [[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|'''سبک زندگی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:سبک زندگی]]