معراج - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2026-02-10T07:22:05Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]		# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۴

2025-11-27T09:24:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== داستان معراج ==		== داستان معراج ==
			{{اصلی\|معراج در تاریخ اسلامی}}
	از مجموع [[روایات]] درباره معراج استفاده می‌‌شود [[پیامبر اسلام]] {{صل}} در سفری آسمانی از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الاقصی]] رفته و میان راه، همراه [[جبرئیل]] به [[مدینه]] نزول کرده و در آنجا [[نماز]] گزارده است<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار ج ۱۸ ص ۳۱۹.</ref>. آنگاه به [[مسجد الاقصی]] رفته و در آنجا نیز همراه انبیای بزرگ همانند [[ابراهیم]] و [[موسی]] {{ع}} [[نماز]] گزارده و این [[نماز]] به [[امامت]] او بوده است. [[سفر]] به [[آسمان‌ها]] از [[مسجد الاقصی]] آغاز گشته و [[پیامبر]] {{صل}} [[آسمان‌ها]] را پیموده است و به هفتمین [[آسمان]] و سدرةالمنتهی و جنةالمأوی رسیده و حجاب‌ها را درنوردیده است و بدین‌سان، به اوج [[شهود]] [[باطنی]] و [[قرب]] [[خدای متعال]] نیل یافته و [[قرآن]] از این مقام با تعبیر «قاب قوسین او ادنی» یاد می‌کند. [[خدای متعال]] با [[پیامبر]] محبوب خویش در سفر معراج [[سخن]] گفت. برخی از [[احادیث]] قدسی دستاورد این سفر آسمانی‌اند<ref>طبرسی، مجمع البیان‌، ج ۶- ۵ ص ۳۹۵؛ تفسیر نمونه‌، ج ۲۲ ص ۵۰۵- ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۲۲؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]]، ص ۵۶۴ـ ۵۶۵.</ref>		از مجموع [[روایات]] درباره معراج استفاده می‌‌شود [[پیامبر اسلام]] {{صل}} در سفری آسمانی از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الاقصی]] رفته و میان راه، همراه [[جبرئیل]] به [[مدینه]] نزول کرده و در آنجا [[نماز]] گزارده است<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار ج ۱۸ ص ۳۱۹.</ref>. آنگاه به [[مسجد الاقصی]] رفته و در آنجا نیز همراه انبیای بزرگ همانند [[ابراهیم]] و [[موسی]] {{ع}} [[نماز]] گزارده و این [[نماز]] به [[امامت]] او بوده است. [[سفر]] به [[آسمان‌ها]] از [[مسجد الاقصی]] آغاز گشته و [[پیامبر]] {{صل}} [[آسمان‌ها]] را پیموده است و به هفتمین [[آسمان]] و سدرةالمنتهی و جنةالمأوی رسیده و حجاب‌ها را درنوردیده است و بدین‌سان، به اوج [[شهود]] [[باطنی]] و [[قرب]] [[خدای متعال]] نیل یافته و [[قرآن]] از این مقام با تعبیر «قاب قوسین او ادنی» یاد می‌کند. [[خدای متعال]] با [[پیامبر]] محبوب خویش در سفر معراج [[سخن]] گفت. برخی از [[احادیث]] قدسی دستاورد این سفر آسمانی‌اند<ref>طبرسی، مجمع البیان‌، ج ۶- ۵ ص ۳۹۵؛ تفسیر نمونه‌، ج ۲۲ ص ۵۰۵- ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۲۲؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]]، ص ۵۶۴ـ ۵۶۵.</ref>

	== ضروری بودن اعتقاد به معراج ==		== ضروری بودن اعتقاد به معراج ==
			{{اصلی\|معراج در کلام اسلامی}}
	در منابع اسلامی معراج از [[معجزات پیامبر]]<ref>مجلسی، محمد باقر، حق الیقین‌، ص ۳۰؛ لاهیجی، عبدالرزاق، گوهر مراد، ۴۵۳؛ رفیعی قزوینی، رجعت و معراج‌، ص ۶۲.</ref> و از [[ضروریات دین]]<ref>المحجة البیضاء فی تهذیب الاحیاء، ج ۱ ص ۲۲۹.</ref> به شمار می‌آید. [[امام رضا]] {{ع}} در همین زمینه فرمودند: "کسی که معراج را [[تکذیب]] کند، [[رسول الله]] {{صل}} را [[تکذیب]] کرده است"<ref>{{متن حدیث\|من كذب بالمعراج فقد كذب رسول الله ص}}؛ شیخ صدوق، صفات الشیعه، ص۵۰.</ref> و از [[امام صادق]] {{ع}} نیز این چنین [[روایت]] شده است: "از [[شیعیان]] ما نیست، کسی که چهار چیز را [[انکار]] کند: معراج..."<ref>{{متن حدیث\|ليس من شيعتنا من أنكر أربعة أشياء المعراج ...}}؛ شیخ صدوق، صفات الشیعه، ص۵۰.</ref>.<ref>ر. ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۲۰؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۱۸؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>		در منابع اسلامی معراج از [[معجزات پیامبر]]<ref>مجلسی، محمد باقر، حق الیقین‌، ص ۳۰؛ لاهیجی، عبدالرزاق، گوهر مراد، ۴۵۳؛ رفیعی قزوینی، رجعت و معراج‌، ص ۶۲.</ref> و از [[ضروریات دین]]<ref>المحجة البیضاء فی تهذیب الاحیاء، ج ۱ ص ۲۲۹.</ref> به شمار می‌آید. [[امام رضا]] {{ع}} در همین زمینه فرمودند: "کسی که معراج را [[تکذیب]] کند، [[رسول الله]] {{صل}} را [[تکذیب]] کرده است"<ref>{{متن حدیث\|من كذب بالمعراج فقد كذب رسول الله ص}}؛ شیخ صدوق، صفات الشیعه، ص۵۰.</ref> و از [[امام صادق]] {{ع}} نیز این چنین [[روایت]] شده است: "از [[شیعیان]] ما نیست، کسی که چهار چیز را [[انکار]] کند: معراج..."<ref>{{متن حدیث\|ليس من شيعتنا من أنكر أربعة أشياء المعراج ...}}؛ شیخ صدوق، صفات الشیعه، ص۵۰.</ref>.<ref>ر. ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۲۰؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۱۸؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>

	== معراج در [[قرآن]] ==		== معراج در [[قرآن]] ==
			{{اصلی\|معراج در قرآن}}
	[[قرآن کریم]] در دو [[سوره]] با تعبیر «[[إسراء]]» به معنای [[سیر]] در شب، از معراج یاد کرده است: {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> و {{متن قرآن\|عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى وَهُوَ بِالأُفُقِ الأَعْلَى ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا يَرَى وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى عِندَ سِدْرَةِ الْمُنتَهَى عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى لَقَدْ رَأَى مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى أَفَرَأَيْتُمُ اللاَّتَ وَالْعُزَّى}}<ref>سوره نجم، آیه ۱۹ ـ ۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۱۸؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۲۰.</ref>		[[قرآن کریم]] در دو [[سوره]] با تعبیر «[[إسراء]]» به معنای [[سیر]] در شب، از معراج یاد کرده است: {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> و {{متن قرآن\|عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى وَهُوَ بِالأُفُقِ الأَعْلَى ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا يَرَى وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى عِندَ سِدْرَةِ الْمُنتَهَى عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى لَقَدْ رَأَى مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى أَفَرَأَيْتُمُ اللاَّتَ وَالْعُزَّى}}<ref>سوره نجم، آیه ۱۹ ـ ۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۱۸؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۲۰.</ref>

خط ۳۲:		خط ۳۵:

	== معراج و [[مهدویت]] ==		== معراج و [[مهدویت]] ==
			{{اصلی\|معراج در معارف مهدویت}}
	یکی از گزارش‌های [[پیامبر]] از معراج این است که [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[عرش]] نسبت به [[انوار]] سایر [[ائمه]] {{ع}} ممتاز بود. درخشندگی [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در معراج و امتیاز او بر سایر [[ائمه]] {{ع}} بیانگر عظمت آن حضرت است، [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: وقتی مرا به معراج بردند، به جانب راست [[عرش]] نگاه کردم. [[علی]] و [[فاطمه]] و [[فرزندان]] او را دیدم که [[نماز]] می‌خواندند و در میان آنان، [[مهدی]] {{ع}} مانند کوکب تابان می‌درخشید. گفتم: ای [[پروردگار]] من! این‌ها کیستند؟" فرمود: این‌ها ائمه‌اند و این [[قائم]] است؛ [[حلال]] می‌کند، [[حلال]] مرا و [[حرام]] می‌کند، [[حرام]] مرا و از [[دشمنان]] من [[انتقام]] می‌کشد. ای [[محمد]]! او را [[دوست]] دار و [[دوست]] بدار کسی را که او را [[دوست]] دارد"<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] شده: «هر کس [[سوره اسراء]] را در هر [[شب جمعه]] [[تلاوت]] نماید، نمی‌میرد تا اینکه [[حضرت حجت]] {{ع}} را [[درک]] کند و از جمله [[یاران]] آن حضرت باشد.»<ref>{{متن حدیث\|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی کُلِّ لَیْلَةِ الْجُمُعَةِ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یُدْرِکَ‏ الْقَائِمَ {{ع}}فَیَکُونَ مِنْ أَصْحَابِه‏}}؛ بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۸۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۰ و ۶۷۴.</ref>		یکی از گزارش‌های [[پیامبر]] از معراج این است که [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[عرش]] نسبت به [[انوار]] سایر [[ائمه]] {{ع}} ممتاز بود. درخشندگی [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در معراج و امتیاز او بر سایر [[ائمه]] {{ع}} بیانگر عظمت آن حضرت است، [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: وقتی مرا به معراج بردند، به جانب راست [[عرش]] نگاه کردم. [[علی]] و [[فاطمه]] و [[فرزندان]] او را دیدم که [[نماز]] می‌خواندند و در میان آنان، [[مهدی]] {{ع}} مانند کوکب تابان می‌درخشید. گفتم: ای [[پروردگار]] من! این‌ها کیستند؟" فرمود: این‌ها ائمه‌اند و این [[قائم]] است؛ [[حلال]] می‌کند، [[حلال]] مرا و [[حرام]] می‌کند، [[حرام]] مرا و از [[دشمنان]] من [[انتقام]] می‌کشد. ای [[محمد]]! او را [[دوست]] دار و [[دوست]] بدار کسی را که او را [[دوست]] دارد"<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] شده: «هر کس [[سوره اسراء]] را در هر [[شب جمعه]] [[تلاوت]] نماید، نمی‌میرد تا اینکه [[حضرت حجت]] {{ع}} را [[درک]] کند و از جمله [[یاران]] آن حضرت باشد.»<ref>{{متن حدیث\|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی کُلِّ لَیْلَةِ الْجُمُعَةِ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یُدْرِکَ‏ الْقَائِمَ {{ع}}فَیَکُونَ مِنْ أَصْحَابِه‏}}؛ بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۸۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۰ و ۶۷۴.</ref>

Bahmani: /* پانویس */

2024-10-26T08:06:59Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	{{ماه رمضان}}		{{ماه رمضان}}

	[[رده:~~معراج~~]]		[[رده:خصائص پیامبر خاتم]]
	[[رده:معجزه پیامبر خاتم]]		[[رده:معجزه پیامبر خاتم]]
			[[رده:حوادث تاریخ اسلام]]

Jaafari در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۶

2024-07-04T09:06:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۶
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	== معراج و [[مهدویت]] ==		== معراج و [[مهدویت]] ==
	یکی از گزارش‌های [[پیامبر]] از معراج این است که [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[عرش]] نسبت به [[انوار]] سایر [[ائمه]] {{ع}} ممتاز بود. درخشندگی [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در معراج و امتیاز او بر سایر [[ائمه]] {{ع}} بیانگر عظمت آن حضرت است، [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: وقتی مرا به معراج بردند، به جانب راست [[عرش]] نگاه کردم. [[علی]] و [[فاطمه]] و [[فرزندان]] او را دیدم که [[نماز]] می‌خواندند و در میان آنان، [[مهدی]] {{ع}} مانند کوکب تابان می‌درخشید. گفتم: ای [[پروردگار]] من! این‌ها کیستند؟" فرمود: این‌ها ائمه‌اند و این [[قائم]] است؛ [[حلال]] می‌کند، [[حلال]] مرا و [[حرام]] می‌کند، [[حرام]] مرا و از [[دشمنان]] من [[انتقام]] می‌کشد. ای [[محمد]]! او را [[دوست]] دار و [[دوست]] بدار کسی را که او را [[دوست]] دارد"<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] شده: «هر کس [[سوره اسراء]] را در هر [[شب جمعه]] [[تلاوت]] نماید، نمی‌میرد تا اینکه [[حضرت حجت]] {{ع}} را [[درک]] کند و از جمله [[یاران]] آن حضرت باشد.»<ref>{{متن حدیث\|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی کُلِّ لَیْلَةِ الْجُمُعَةِ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یُدْرِکَ‏ الْقَائِمَ {{ع}}فَیَکُونَ مِنْ أَصْحَابِه‏}}؛ بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۸۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۰ و ۶۷۴.</ref>		یکی از گزارش‌های [[پیامبر]] از معراج این است که [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[عرش]] نسبت به [[انوار]] سایر [[ائمه]] {{ع}} ممتاز بود. درخشندگی [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در معراج و امتیاز او بر سایر [[ائمه]] {{ع}} بیانگر عظمت آن حضرت است، [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: وقتی مرا به معراج بردند، به جانب راست [[عرش]] نگاه کردم. [[علی]] و [[فاطمه]] و [[فرزندان]] او را دیدم که [[نماز]] می‌خواندند و در میان آنان، [[مهدی]] {{ع}} مانند کوکب تابان می‌درخشید. گفتم: ای [[پروردگار]] من! این‌ها کیستند؟" فرمود: این‌ها ائمه‌اند و این [[قائم]] است؛ [[حلال]] می‌کند، [[حلال]] مرا و [[حرام]] می‌کند، [[حرام]] مرا و از [[دشمنان]] من [[انتقام]] می‌کشد. ای [[محمد]]! او را [[دوست]] دار و [[دوست]] بدار کسی را که او را [[دوست]] دارد"<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] شده: «هر کس [[سوره اسراء]] را در هر [[شب جمعه]] [[تلاوت]] نماید، نمی‌میرد تا اینکه [[حضرت حجت]] {{ع}} را [[درک]] کند و از جمله [[یاران]] آن حضرت باشد.»<ref>{{متن حدیث\|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی کُلِّ لَیْلَةِ الْجُمُعَةِ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یُدْرِکَ‏ الْقَائِمَ {{ع}}فَیَکُونَ مِنْ أَصْحَابِه‏}}؛ بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۸۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۰ و ۶۷۴.</ref>

	~~==معراج==~~
	مشهور و معروف در میان [[دانشمندان]] [[اسلام]] این است که [[پیامبر]]{{صل}} هنگامی که در [[مکه]] بودند، به [[قدرت پروردگار]] در یک شب از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الاقصی]] آمده و از آنجا به [[آسمان‌ها]] صعود نمود و آثار [[عظمت خدا]] را در پهنه [[آسمان]] [[مشاهده]] کرد و همان شب به مکه بازگشت. مشهور آن است که این [[سیر]] زمینی و آسمانی را با [[روح]] و [[جسم]] توأماً انجام داد<ref>معراج، مقدس‌ترین سفر در طول تاریخ است، مسافرش پیامبر اسلام{{صل}}، خاستگاهش مسجد الحرام، گذرگاهش مسجد الاقصی، مهماندارش خدا، هدف آن دیدن آیات الهی، سوغاتش اخبار آسمان‌ها و ملکوت و بالا بردن سطح فهم بشر از دنیای مادی بوده است (تفسیر سوره اسراء، قرائتی، ص۱۲)</ref>. جریان معراج و سیر آن حضرت در [[عوالم]] وجود، در دو [[سوره]] [[قرآن]] به صورت آشکار مطرح گردیده و در سوره‌های دیگر نیز اشاراتی شده است. [[خداوند]] در [[سوره اسراء]] چنین فرموده است:
	{{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>.
	~~سوره دیگری که آشکارا جریان معراج را مطرح نموده، سوره «النجم» [[آیات]] ۱۲ تا ۱۸ می‌باشد.~~
	[[تاریکی]] شب افق را فرا گرفته و [[خاموشی]] در تمام نقاط [[حکم]] می‌کرد، هنگام آن رسیده بود که جانداران در خوابگاه‌های خود به [[استراحت]] بپردازند و برای مدت محدودی چشم از مظاهر [[طبیعت]] بپوشند و برای فعالیت روزانه خود تجدید قوا کنند.

	شخص پیامبر بزرگ اسلام نیز از این [[ناموس]] طبیعی مستثنی نبود. او می‌خواست پس از اداء [[فریضه]]، به استراحت بپردازد ولی یک مرتبه صدای آشنایی به گوش او رسید، آن صدا از «[[جبرییل]]» [[امین وحی]] بود که به او گفت: امشب [[سفر]] دور و درازی در پیش دارید و من نیز همراه تو هستم، تا نقاط مختلف [[گیتی]] را با مرکب فضاپیمایی به نام [[براق]] بپیمایید.
	[[پیامبر گرامی]] [[سفر]] با [[شکوه]] خود را از [[خانه]] دختر عمویش «[[ام هانی]]»<ref>امّ‌هانی، خواهر امیرمؤمنان و از زنان سرشناس قریش است که زمانی رسول خدا{{صل}} خواست تا وی را به زنی بگیرد، اما او به دلایلی عذر آورد و رسول خدا{{صل}} نیز عذر او را پذیرفت. خانه وی نزدیک کوه صفا بوده و نوشته‌اند که رسول خدا{{صل}} پس از نماز عشاء در خانه امّ‌هانی استراحت کرد و از همان‌جا به معراج رفت. (آثار مکه و مدینه، ص۱۲۶)</ref> آغاز کرد و با همان مرکب به سوی «[[بیت المقدس]]» واقع در [[کشور فلسطین]] که آن را «[[مسجد الاقصی]]» نیز می‌نامند روانه شد و در مدت بسیار کوتاهی در آن نقطه پایین آمد و از نقاط مختلف [[مسجد]] و «[[بیت اللحم]]» که زادگاه [[مسیح]] است و منازل [[انبیاء]] و آثار و جایگاه آنها دیدن به عمل آورد و در برخی از منازل دو رکعت [[نماز]] گزارد<ref>فروغ ابدیت، ج۱، ص۳۷۹.</ref>.

	سپس قسمت دوم از برنامه خود را آغاز فرمود. از همان نقطه به سوی [[آسمان‌ها]] پرواز نمود، [[ستارگان]] و [[نظام]] [[جهان]] بالا را [[مشاهده]] کرد و با [[ارواح]] [[پیامبران]] و [[فرشتگان]] آسمانی سخن گفت، و از مراکز [[رحمت]] و [[عذاب]] ([[بهشت و دوزخ]]) بازدیدی به عمل آورد، درجات [[بهشتیان]] و اشباح [[دوزخیان]] را<ref>مجمع البیان، سوره اسراء، ج۳، ص۳۹۵.</ref> از نزدیک مشاهده فرمود و در نتیجه از رموز هستی و [[اسرار]] [[جهان آفرینش]] و وسعت [[عالم خلقت]] و آثار [[قدرت]] بی‌پایان [[خدا]] کاملاً [[آگاه]] گشت. سپس به [[سیر]] خود ادامه داد و به «[[سدرة المنتهی]]» رسید و آن را سراپا پوشیده از شکوه و جلال و [[عظمت]] دید، در این هنگام برنامه وی پایان یافت. سپس [[مأمور]] شد از همان راهی که پرواز نموده بازگشت نماید. در مراجعت نیز در [[بیت‌المقدس]] فرود آمد و راه [[مکه]] و [[وطن]] خود را پیش گرفت و در بین راه با [[کاروان بازرگانی قریش]] برخورد، در حالی که آنان شتری را گم کرده بودند و دنبال آن می‌گشتند و از آبی که در میان ظرف آنها بود قدری خورده و باقیمانده را روی [[زمین]] ریخت و بنا به روایتی سرپوشی روی آن گذاشت و از مرکب فضاپیمای خود در [[خانه]] «[[ام هانی]]» پیش از [[طلوع فجر]] پایین آمد و برای اولین بار [[راز]] خود را به او گفت و در [[روز]] همان شب در مجامع و محافل [[قریش]]، پرده از راز خود برداشت. داستان معراج و [[سیر]] شگفت‌انگیز او که در [[فکر]] قریش امری ممتنع و محال بود، در تمام مراکز دهن به دهن گشت و «سران» قریش را بیش از همه عصبانی نمود.
	قریش به [[عادت]] دیرینه خود به [[تکذیب]] او برخاستند و گفتند: در مکه کسانی هستند که [[بیت‌المقدس]] را دیده‌اند، اگر راست می‌گویی، کیفیت ساختمان آنجا را تشریح کن. [[پیامبر]] نه تنها خصوصیات ساختمان آنجا را تشریح کرد، بلکه حوادثی را که در میان مکه و بیت‌المقدس رخ داده بود بازگو نمود<ref>فروغ ابدیت، جعفر سبحانی، ج۱، ص۳۸۰.</ref>. این حادثه در [[سال دهم بعثت]] به وقوع پیوست.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۶۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۵۴:		خط ۴۲:
	# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]		# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	~~# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]~~
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2024-07-04T09:05:06Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۵
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	== معراج و [[مهدویت]] ==		== معراج و [[مهدویت]] ==
	یکی از گزارش‌های [[پیامبر]] از معراج این است که [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[عرش]] نسبت به [[انوار]] سایر [[ائمه]] {{ع}} ممتاز بود. درخشندگی [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در معراج و امتیاز او بر سایر [[ائمه]] {{ع}} بیانگر عظمت آن حضرت است، [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: وقتی مرا به معراج بردند، به جانب راست [[عرش]] نگاه کردم. [[علی]] و [[فاطمه]] و [[فرزندان]] او را دیدم که [[نماز]] می‌خواندند و در میان آنان، [[مهدی]] {{ع}} مانند کوکب تابان می‌درخشید. گفتم: ای [[پروردگار]] من! این‌ها کیستند؟" فرمود: این‌ها ائمه‌اند و این [[قائم]] است؛ [[حلال]] می‌کند، [[حلال]] مرا و [[حرام]] می‌کند، [[حرام]] مرا و از [[دشمنان]] من [[انتقام]] می‌کشد. ای [[محمد]]! او را [[دوست]] دار و [[دوست]] بدار کسی را که او را [[دوست]] دارد"<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] شده: «هر کس [[سوره اسراء]] را در هر [[شب جمعه]] [[تلاوت]] نماید، نمی‌میرد تا اینکه [[حضرت حجت]] {{ع}} را [[درک]] کند و از جمله [[یاران]] آن حضرت باشد.»<ref>{{متن حدیث\|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی کُلِّ لَیْلَةِ الْجُمُعَةِ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یُدْرِکَ‏ الْقَائِمَ {{ع}}فَیَکُونَ مِنْ أَصْحَابِه‏}}؛ بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۸۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۰ و ۶۷۴.</ref>		یکی از گزارش‌های [[پیامبر]] از معراج این است که [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[عرش]] نسبت به [[انوار]] سایر [[ائمه]] {{ع}} ممتاز بود. درخشندگی [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در معراج و امتیاز او بر سایر [[ائمه]] {{ع}} بیانگر عظمت آن حضرت است، [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: وقتی مرا به معراج بردند، به جانب راست [[عرش]] نگاه کردم. [[علی]] و [[فاطمه]] و [[فرزندان]] او را دیدم که [[نماز]] می‌خواندند و در میان آنان، [[مهدی]] {{ع}} مانند کوکب تابان می‌درخشید. گفتم: ای [[پروردگار]] من! این‌ها کیستند؟" فرمود: این‌ها ائمه‌اند و این [[قائم]] است؛ [[حلال]] می‌کند، [[حلال]] مرا و [[حرام]] می‌کند، [[حرام]] مرا و از [[دشمنان]] من [[انتقام]] می‌کشد. ای [[محمد]]! او را [[دوست]] دار و [[دوست]] بدار کسی را که او را [[دوست]] دارد"<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] شده: «هر کس [[سوره اسراء]] را در هر [[شب جمعه]] [[تلاوت]] نماید، نمی‌میرد تا اینکه [[حضرت حجت]] {{ع}} را [[درک]] کند و از جمله [[یاران]] آن حضرت باشد.»<ref>{{متن حدیث\|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی کُلِّ لَیْلَةِ الْجُمُعَةِ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یُدْرِکَ‏ الْقَائِمَ {{ع}}فَیَکُونَ مِنْ أَصْحَابِه‏}}؛ بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۸۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۰ و ۶۷۴.</ref>

			==معراج==
			مشهور و معروف در میان [[دانشمندان]] [[اسلام]] این است که [[پیامبر]]{{صل}} هنگامی که در [[مکه]] بودند، به [[قدرت پروردگار]] در یک شب از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الاقصی]] آمده و از آنجا به [[آسمان‌ها]] صعود نمود و آثار [[عظمت خدا]] را در پهنه [[آسمان]] [[مشاهده]] کرد و همان شب به مکه بازگشت. مشهور آن است که این [[سیر]] زمینی و آسمانی را با [[روح]] و [[جسم]] توأماً انجام داد<ref>معراج، مقدس‌ترین سفر در طول تاریخ است، مسافرش پیامبر اسلام{{صل}}، خاستگاهش مسجد الحرام، گذرگاهش مسجد الاقصی، مهماندارش خدا، هدف آن دیدن آیات الهی، سوغاتش اخبار آسمان‌ها و ملکوت و بالا بردن سطح فهم بشر از دنیای مادی بوده است (تفسیر سوره اسراء، قرائتی، ص۱۲)</ref>. جریان معراج و سیر آن حضرت در [[عوالم]] وجود، در دو [[سوره]] [[قرآن]] به صورت آشکار مطرح گردیده و در سوره‌های دیگر نیز اشاراتی شده است. [[خداوند]] در [[سوره اسراء]] چنین فرموده است:
			{{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>.
			سوره دیگری که آشکارا جریان معراج را مطرح نموده، سوره «النجم» [[آیات]] ۱۲ تا ۱۸ می‌باشد.
			[[تاریکی]] شب افق را فرا گرفته و [[خاموشی]] در تمام نقاط [[حکم]] می‌کرد، هنگام آن رسیده بود که جانداران در خوابگاه‌های خود به [[استراحت]] بپردازند و برای مدت محدودی چشم از مظاهر [[طبیعت]] بپوشند و برای فعالیت روزانه خود تجدید قوا کنند.

			شخص پیامبر بزرگ اسلام نیز از این [[ناموس]] طبیعی مستثنی نبود. او می‌خواست پس از اداء [[فریضه]]، به استراحت بپردازد ولی یک مرتبه صدای آشنایی به گوش او رسید، آن صدا از «[[جبرییل]]» [[امین وحی]] بود که به او گفت: امشب [[سفر]] دور و درازی در پیش دارید و من نیز همراه تو هستم، تا نقاط مختلف [[گیتی]] را با مرکب فضاپیمایی به نام [[براق]] بپیمایید.
			[[پیامبر گرامی]] [[سفر]] با [[شکوه]] خود را از [[خانه]] دختر عمویش «[[ام هانی]]»<ref>امّ‌هانی، خواهر امیرمؤمنان و از زنان سرشناس قریش است که زمانی رسول خدا{{صل}} خواست تا وی را به زنی بگیرد، اما او به دلایلی عذر آورد و رسول خدا{{صل}} نیز عذر او را پذیرفت. خانه وی نزدیک کوه صفا بوده و نوشته‌اند که رسول خدا{{صل}} پس از نماز عشاء در خانه امّ‌هانی استراحت کرد و از همان‌جا به معراج رفت. (آثار مکه و مدینه، ص۱۲۶)</ref> آغاز کرد و با همان مرکب به سوی «[[بیت المقدس]]» واقع در [[کشور فلسطین]] که آن را «[[مسجد الاقصی]]» نیز می‌نامند روانه شد و در مدت بسیار کوتاهی در آن نقطه پایین آمد و از نقاط مختلف [[مسجد]] و «[[بیت اللحم]]» که زادگاه [[مسیح]] است و منازل [[انبیاء]] و آثار و جایگاه آنها دیدن به عمل آورد و در برخی از منازل دو رکعت [[نماز]] گزارد<ref>فروغ ابدیت، ج۱، ص۳۷۹.</ref>.

			سپس قسمت دوم از برنامه خود را آغاز فرمود. از همان نقطه به سوی [[آسمان‌ها]] پرواز نمود، [[ستارگان]] و [[نظام]] [[جهان]] بالا را [[مشاهده]] کرد و با [[ارواح]] [[پیامبران]] و [[فرشتگان]] آسمانی سخن گفت، و از مراکز [[رحمت]] و [[عذاب]] ([[بهشت و دوزخ]]) بازدیدی به عمل آورد، درجات [[بهشتیان]] و اشباح [[دوزخیان]] را<ref>مجمع البیان، سوره اسراء، ج۳، ص۳۹۵.</ref> از نزدیک مشاهده فرمود و در نتیجه از رموز هستی و [[اسرار]] [[جهان آفرینش]] و وسعت [[عالم خلقت]] و آثار [[قدرت]] بی‌پایان [[خدا]] کاملاً [[آگاه]] گشت. سپس به [[سیر]] خود ادامه داد و به «[[سدرة المنتهی]]» رسید و آن را سراپا پوشیده از شکوه و جلال و [[عظمت]] دید، در این هنگام برنامه وی پایان یافت. سپس [[مأمور]] شد از همان راهی که پرواز نموده بازگشت نماید. در مراجعت نیز در [[بیت‌المقدس]] فرود آمد و راه [[مکه]] و [[وطن]] خود را پیش گرفت و در بین راه با [[کاروان بازرگانی قریش]] برخورد، در حالی که آنان شتری را گم کرده بودند و دنبال آن می‌گشتند و از آبی که در میان ظرف آنها بود قدری خورده و باقیمانده را روی [[زمین]] ریخت و بنا به روایتی سرپوشی روی آن گذاشت و از مرکب فضاپیمای خود در [[خانه]] «[[ام هانی]]» پیش از [[طلوع فجر]] پایین آمد و برای اولین بار [[راز]] خود را به او گفت و در [[روز]] همان شب در مجامع و محافل [[قریش]]، پرده از راز خود برداشت. داستان معراج و [[سیر]] شگفت‌انگیز او که در [[فکر]] قریش امری ممتنع و محال بود، در تمام مراکز دهن به دهن گشت و «سران» قریش را بیش از همه عصبانی نمود.
			قریش به [[عادت]] دیرینه خود به [[تکذیب]] او برخاستند و گفتند: در مکه کسانی هستند که [[بیت‌المقدس]] را دیده‌اند، اگر راست می‌گویی، کیفیت ساختمان آنجا را تشریح کن. [[پیامبر]] نه تنها خصوصیات ساختمان آنجا را تشریح کرد، بلکه حوادثی را که در میان مکه و بیت‌المقدس رخ داده بود بازگو نمود<ref>فروغ ابدیت، جعفر سبحانی، ج۱، ص۳۸۰.</ref>. این حادثه در [[سال دهم بعثت]] به وقوع پیوست.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۶۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۴۲:		خط ۵۴:
	# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]		# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۵

2024-03-09T13:55:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۵
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	در کتب [[تاریخی]] از سال‌های دوم<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۱۷۷؛ علی بن یوسف حلی، العدد القویه، ص۲۳۴.</ref>، سوم<ref>قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۱۴۱.</ref>، هفتم<ref>تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۸، ص۱۹۹.</ref> و دهم [[بعثت]]<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۵۱؛ شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی أحوال انفس النفیس، ج۱، ص۳۰۷.</ref> و نیز شانزده ماه پیش از [[هجرت]]<ref>ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۳۵۵؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۸، ص۲۰۰-۲۰۱؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۵، ص۱۰۹.</ref> و هجده ماه قبل از هجرت<ref>ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۲۶؛ عزالدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۲۷.</ref> و همچنین ماه‌های [[رجب]]<ref>عز الدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۲۷؛ ابوالفرج حلبی شافعی، السیرة الحلبیه، ج۱، ص۵۵۱؛ ابن جوزی المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۲۶.</ref>، [[رمضان]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۶۶؛ ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۲۵-۲۶؛ شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی أحوال انفس النفیس، ج۱، ص۳۰۶؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۷۷.</ref>، [[شوال]]<ref>ابوالفرج حلبی شافعی، السیرة الحلبیه، ج۱، ص۵۵۱.</ref>، [[ربیع‌الاول]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۶۶؛ شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی أحوال انفس النفیس، ج۱، ص۳۰۶: تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال والأموال و الحفدة و امتاع، ج۱، ص۴۸؛ ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۲۶؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۳، ص۱۰۸.</ref>، ربیع الثانی<ref>تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱، ص۴۷؛ ابوالفرج حلبی شافعی، السیرة الحلبیه، ج۱، ص۵۵۱.</ref> و ذی الحجه<ref>ابوالفرج حلیی شافعی، السیرة الحلبیه، ج۱، ص۵۵۱.</ref> به عنوان زمان معراج یاد شده است. در کل، می‌توان این زمان‌ها را به سه گروه قبل از [[مرگ ابوطالب]]، قبل از هجرت و بعد از [[هجرت]]، طبقه‌بندی کرد.		در کتب [[تاریخی]] از سال‌های دوم<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۱۷۷؛ علی بن یوسف حلی، العدد القویه، ص۲۳۴.</ref>، سوم<ref>قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۱۴۱.</ref>، هفتم<ref>تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۸، ص۱۹۹.</ref> و دهم [[بعثت]]<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۵۱؛ شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی أحوال انفس النفیس، ج۱، ص۳۰۷.</ref> و نیز شانزده ماه پیش از [[هجرت]]<ref>ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۳۵۵؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۸، ص۲۰۰-۲۰۱؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۵، ص۱۰۹.</ref> و هجده ماه قبل از هجرت<ref>ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۲۶؛ عزالدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۲۷.</ref> و همچنین ماه‌های [[رجب]]<ref>عز الدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۲۷؛ ابوالفرج حلبی شافعی، السیرة الحلبیه، ج۱، ص۵۵۱؛ ابن جوزی المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۲۶.</ref>، [[رمضان]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۶۶؛ ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۲۵-۲۶؛ شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی أحوال انفس النفیس، ج۱، ص۳۰۶؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۷۷.</ref>، [[شوال]]<ref>ابوالفرج حلبی شافعی، السیرة الحلبیه، ج۱، ص۵۵۱.</ref>، [[ربیع‌الاول]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۶۶؛ شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی أحوال انفس النفیس، ج۱، ص۳۰۶: تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال والأموال و الحفدة و امتاع، ج۱، ص۴۸؛ ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۲۶؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۳، ص۱۰۸.</ref>، ربیع الثانی<ref>تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱، ص۴۷؛ ابوالفرج حلبی شافعی، السیرة الحلبیه، ج۱، ص۵۵۱.</ref> و ذی الحجه<ref>ابوالفرج حلیی شافعی، السیرة الحلبیه، ج۱، ص۵۵۱.</ref> به عنوان زمان معراج یاد شده است. در کل، می‌توان این زمان‌ها را به سه گروه قبل از [[مرگ ابوطالب]]، قبل از هجرت و بعد از [[هجرت]]، طبقه‌بندی کرد.

	علاوه بر [[اختلاف]] در [[تاریخ]] این رویداد، مکان‌های متعددی همچون [[خانه]] [[ام‌هانی]]<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۲۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۶۷ به بعد.</ref>، [[شعب ابی‌طالب]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۶۶؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۸، ص۱۹۶.</ref> و [[مسجدالحرام]]: {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref> «پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی-که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> را نقطه آغاز این سفر دانسته‌اند، البته شاید بتوان گفت این [[اختلافات]] و همچنین [[اختلاف]] در بعض قسمت‌های [[حدیث معراج]] به جهت تعدد معراج‌های [[پیامبر]] بوده است<ref>ر.ک: [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۱۰ ـ ۳۱۲؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۵۶۵.</ref>.		علاوه بر [[اختلاف]] در [[تاریخ]] این رویداد، مکان‌های متعددی همچون [[خانه]] [[ام‌هانی]]<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۲۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۶۷ به بعد.</ref>، [[شعب ابی‌طالب]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۶۶؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۸، ص۱۹۶.</ref> و [[مسجدالحرام]]: {{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref> «پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی-که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> را نقطه آغاز این سفر دانسته‌اند، البته شاید بتوان گفت این [[اختلافات]] و همچنین [[اختلاف]] در بعض قسمت‌های [[حدیث معراج]] به جهت تعدد معراج‌های [[پیامبر]] بوده است<ref>ر.ک: [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۱۰ ـ ۳۱۲؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]]، ص ۵۶۵.</ref>.

	== معراج جسمانی و [[روحانی]] ==		== معراج جسمانی و [[روحانی]] ==
	اکثر دانشمندان [[مسلمان]] معتقدند معراج [[پیامبر]] با جسم و [[روح]] آن حضرت بوده و ایشان از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الأقصی]] و از آنجا به آسمان‌ها‌ رفته است<ref>شیخ صدوق، محمد بن علی، الأمالی، ص ۵۱۱؛ شبر، عبدالله، حق الیقین، ج ۱ـ ۲ ص ۱۲۶؛ معراج در آینه استدلال ص ۳۴۰ ـ ۳۶۱ .</ref>. البته برخی از دانشمندان [[اهل سنت]] قائلند معراج [[پیامبر]] تا [[بیت المقدس]] با [[روح]] و جسم بوده ولی عروج به [[آسمان‌ها]] تنها با [[روح]] بوده است<ref>روح المعانی ج ۱۵ ص ۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۱۲؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۵۶۵.</ref>		اکثر دانشمندان [[مسلمان]] معتقدند معراج [[پیامبر]] با جسم و [[روح]] آن حضرت بوده و ایشان از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الأقصی]] و از آنجا به آسمان‌ها‌ رفته است<ref>شیخ صدوق، محمد بن علی، الأمالی، ص ۵۱۱؛ شبر، عبدالله، حق الیقین، ج ۱ـ ۲ ص ۱۲۶؛ معراج در آینه استدلال ص ۳۴۰ ـ ۳۶۱ .</ref>. البته برخی از دانشمندان [[اهل سنت]] قائلند معراج [[پیامبر]] تا [[بیت المقدس]] با [[روح]] و جسم بوده ولی عروج به [[آسمان‌ها]] تنها با [[روح]] بوده است<ref>روح المعانی ج ۱۵ ص ۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۱۲؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]]، ص ۵۶۵.</ref>

	== [[هدف]] معراج ==		== [[هدف]] معراج ==
	[[قرآن کریم]]، [[هدف]] از معراج را نشان دادن شگفتی‌های [[خلقت]] به [[حضرت رسول]] {{صل}}ذکر می‌کند{{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref> «پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی-که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>. در [[روایات]] نیز [[هدف]] از معراج، علاوه بر [[هدف]] مذکور، [[شرافت]] دادن به [[فرشتگان]]، اکرام ساکنان [[آسمان‌ها]] و مشاهده عظمت [[خداوند]] بیان شده است<ref>شیخ صدوق، التوحید، ص۱۷۵؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار {{عم}}، ج۱۸، ص۳۴۷- ۳۴۸.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۱۴؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۵۶۸.</ref>		[[قرآن کریم]]، [[هدف]] از معراج را نشان دادن شگفتی‌های [[خلقت]] به [[حضرت رسول]] {{صل}}ذکر می‌کند{{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref> «پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی-که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>. در [[روایات]] نیز [[هدف]] از معراج، علاوه بر [[هدف]] مذکور، [[شرافت]] دادن به [[فرشتگان]]، اکرام ساکنان [[آسمان‌ها]] و مشاهده عظمت [[خداوند]] بیان شده است<ref>شیخ صدوق، التوحید، ص۱۷۵؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار {{عم}}، ج۱۸، ص۳۴۷- ۳۴۸.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۱۴؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]]، ص ۵۶۸.</ref>

	== معراج و [[مهدویت]] ==		== معراج و [[مهدویت]] ==

Bahmani: /* منابع */

2024-03-09T13:54:48Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
خط ۴۱:		خط ۴۲:
	# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]		# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	~~# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]~~
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* هدف معراج */

2024-03-09T13:47:40Z

هدف معراج

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۷
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	== [[هدف]] معراج ==		== [[هدف]] معراج ==
	[[قرآن کریم]]، [[هدف]] از معراج را نشان دادن شگفتی‌های [[خلقت]] به [[حضرت رسول]] {{صل}}ذکر می‌کند{{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref> «پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی-که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>. در [[روایات]] نیز [[هدف]] از معراج، علاوه بر [[هدف]] مذکور، [[شرافت]] دادن به [[فرشتگان]]، اکرام ساکنان [[آسمان‌ها]] و مشاهده عظمت [[خداوند]] بیان شده است<ref>شیخ صدوق، التوحید، ص۱۷۵؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار {{عم}}، ج۱۸، ص۳۴۷- ۳۴۸.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ~~ص۳۱۴~~.</ref>		[[قرآن کریم]]، [[هدف]] از معراج را نشان دادن شگفتی‌های [[خلقت]] به [[حضرت رسول]] {{صل}}ذکر می‌کند{{متن قرآن\|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref> «پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی-که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>. در [[روایات]] نیز [[هدف]] از معراج، علاوه بر [[هدف]] مذکور، [[شرافت]] دادن به [[فرشتگان]]، اکرام ساکنان [[آسمان‌ها]] و مشاهده عظمت [[خداوند]] بیان شده است<ref>شیخ صدوق، التوحید، ص۱۷۵؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار {{عم}}، ج۱۸، ص۳۴۷- ۳۴۸.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۱۴؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۵۶۸.</ref>

	== معراج و [[مهدویت]] ==		== معراج و [[مهدویت]] ==

Bahmani: /* داستان معراج */

2024-03-09T13:45:26Z

داستان معراج

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۵
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== داستان معراج ==		== داستان معراج ==
	از مجموع [[روایات]] درباره معراج استفاده می‌‌شود [[پیامبر اسلام]] {{صل}} در سفری آسمانی از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الاقصی]] رفته و میان راه، همراه [[جبرئیل]] به [[مدینه]] نزول کرده و در آنجا [[نماز]] گزارده است<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار ج ۱۸ ص ۳۱۹.</ref>. آنگاه به [[مسجد الاقصی]] رفته و در آنجا نیز همراه انبیای بزرگ همانند [[ابراهیم]] و [[موسی]] {{ع}} [[نماز]] گزارده و این [[نماز]] به [[امامت]] او بوده است. [[سفر]] به [[آسمان‌ها]] از [[مسجد الاقصی]] آغاز گشته و [[پیامبر]] {{صل}} [[آسمان‌ها]] را پیموده است و به هفتمین [[آسمان]] و سدرةالمنتهی و جنةالمأوی رسیده و حجاب‌ها را درنوردیده است و بدین‌سان، به اوج [[شهود]] [[باطنی]] و [[قرب]] [[خدای متعال]] نیل یافته و [[قرآن]] از این مقام با تعبیر «قاب قوسین او ادنی» یاد می‌کند. [[خدای متعال]] با [[پیامبر]] محبوب خویش در سفر معراج [[سخن]] گفت. برخی از [[احادیث]] قدسی دستاورد این سفر آسمانی‌اند<ref>طبرسی، مجمع البیان‌، ج ۶- ۵ ص ۳۹۵؛ تفسیر نمونه‌، ج ۲۲ ص ۵۰۵- ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۲۲؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]]، ص ~~۵۶۴~~.</ref>		از مجموع [[روایات]] درباره معراج استفاده می‌‌شود [[پیامبر اسلام]] {{صل}} در سفری آسمانی از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الاقصی]] رفته و میان راه، همراه [[جبرئیل]] به [[مدینه]] نزول کرده و در آنجا [[نماز]] گزارده است<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار ج ۱۸ ص ۳۱۹.</ref>. آنگاه به [[مسجد الاقصی]] رفته و در آنجا نیز همراه انبیای بزرگ همانند [[ابراهیم]] و [[موسی]] {{ع}} [[نماز]] گزارده و این [[نماز]] به [[امامت]] او بوده است. [[سفر]] به [[آسمان‌ها]] از [[مسجد الاقصی]] آغاز گشته و [[پیامبر]] {{صل}} [[آسمان‌ها]] را پیموده است و به هفتمین [[آسمان]] و سدرةالمنتهی و جنةالمأوی رسیده و حجاب‌ها را درنوردیده است و بدین‌سان، به اوج [[شهود]] [[باطنی]] و [[قرب]] [[خدای متعال]] نیل یافته و [[قرآن]] از این مقام با تعبیر «قاب قوسین او ادنی» یاد می‌کند. [[خدای متعال]] با [[پیامبر]] محبوب خویش در سفر معراج [[سخن]] گفت. برخی از [[احادیث]] قدسی دستاورد این سفر آسمانی‌اند<ref>طبرسی، مجمع البیان‌، ج ۶- ۵ ص ۳۹۵؛ تفسیر نمونه‌، ج ۲۲ ص ۵۰۵- ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۲۲؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]]، ص ۵۶۴ـ ۵۶۵.</ref>

	== ضروری بودن اعتقاد به معراج ==		== ضروری بودن اعتقاد به معراج ==

Bahmani: /* معراج جسمانی و روحانی */

2024-03-09T13:44:48Z

معراج جسمانی و روحانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۴
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	== معراج جسمانی و [[روحانی]] ==		== معراج جسمانی و [[روحانی]] ==
	اکثر دانشمندان [[مسلمان]] معتقدند معراج [[پیامبر]] با جسم و [[روح]] آن حضرت بوده و ایشان از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الأقصی]] و از آنجا به آسمان‌ها‌ رفته است<ref>شیخ صدوق، محمد بن علی، الأمالی، ص ۵۱۱؛ شبر، عبدالله، حق الیقین، ج ۱ـ ۲ ص ۱۲۶؛ معراج در آینه استدلال ص ۳۴۰ ـ ۳۶۱ .</ref>. البته برخی از دانشمندان [[اهل سنت]] قائلند معراج [[پیامبر]] تا [[بیت المقدس]] با [[روح]] و جسم بوده ولی عروج به [[آسمان‌ها]] تنها با [[روح]] بوده است<ref>روح المعانی ج ۱۵ ص ۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ~~ص۳۱۲~~.</ref>		اکثر دانشمندان [[مسلمان]] معتقدند معراج [[پیامبر]] با جسم و [[روح]] آن حضرت بوده و ایشان از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الأقصی]] و از آنجا به آسمان‌ها‌ رفته است<ref>شیخ صدوق، محمد بن علی، الأمالی، ص ۵۱۱؛ شبر، عبدالله، حق الیقین، ج ۱ـ ۲ ص ۱۲۶؛ معراج در آینه استدلال ص ۳۴۰ ـ ۳۶۱ .</ref>. البته برخی از دانشمندان [[اهل سنت]] قائلند معراج [[پیامبر]] تا [[بیت المقدس]] با [[روح]] و جسم بوده ولی عروج به [[آسمان‌ها]] تنها با [[روح]] بوده است<ref>روح المعانی ج ۱۵ ص ۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)\|معراج]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۱۲؛ [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۵۶۵.</ref>

	== [[هدف]] معراج ==		== [[هدف]] معراج ==