مغتسل - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

2022-11-29T08:19:35Z

جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	==بثنیه==		==بثنیه==
	نامی است که [[عرب‌ها]] بر زمین‌های پیوسته به حوران و جولان در فراسوی [[اردن]] گذاردند. مرکز آن اَذرعات (درعا) بود. [[اعراب]] در سال ۶۳۴م آن را بگشودند و به حوزه [[امپراتوری]] [[اسلامی]] پیوست کردند<ref>تاریخ کامل، ابن اثیر، ج۱، ص۱۴۱.</ref>. قتیبی در [[معارف]] آورده است که [[منزل]] ایوب در [[اراضی]] [[شام]] میان دمشق و [[رمله]] بود به ~~موضعی~~ که آن را بثنیه گویند و چشمه‌ای که گویند از قدم ایوب بیرون آمده است در آنجا باقی است. در معارف [[ابن قتیبه]] فقط گفته است که بثنیه در شام واقع است. در معجم البلدان بثنیه را ذیل بثنه نقل کرده و آن را میان شام و اذرعات گفته است. [[مسعودی]] در مروج الذهب چشمه ایوب و [[مسجد]] او را در «نوی» میان دمشق و طبریه می‌گوید<ref>روضة الصفا، ص۵۶.</ref>.		نامی است که [[عرب‌ها]] بر زمین‌های پیوسته به حوران و جولان در فراسوی [[اردن]] گذاردند. مرکز آن اَذرعات (درعا) بود. [[اعراب]] در سال ۶۳۴م آن را بگشودند و به حوزه [[امپراتوری]] [[اسلامی]] پیوست کردند<ref>تاریخ کامل، ابن اثیر، ج۱، ص۱۴۱.</ref>. قتیبی در [[معارف]] آورده است که [[منزل]] ایوب در [[اراضی]] [[شام]] میان دمشق و [[رمله]] بود به مکانی که آن را بثنیه گویند و چشمه‌ای که گویند از قدم ایوب بیرون آمده است در آنجا باقی است. در معارف [[ابن قتیبه]] فقط گفته است که بثنیه در شام واقع است. در معجم البلدان بثنیه را ذیل بثنه نقل کرده و آن را میان شام و اذرعات گفته است. [[مسعودی]] در مروج الذهب چشمه ایوب و [[مسجد]] او را در «نوی» میان دمشق و طبریه می‌گوید<ref>روضة الصفا، ص۵۶.</ref>.

	کوتاه سخن این است:		کوتاه سخن این است:

Wasity: جایگزینی متن - 'طاقت فرسا' به 'طاقت‌فرسا'

2022-10-11T08:09:42Z

جایگزینی متن - 'طاقت فرسا' به 'طاقت‌فرسا'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۹:		خط ۹:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	{{متن قرآن\|ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ}}<ref>«(بدو گفتیم) با پای خود (بر زمین) بکوب! اینک شستنگاهی سرد و نوشیدنی‌یی (نوشین) است» سوره ص، آیه ۴۲.</ref>.		{{متن قرآن\|ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ}}<ref>«(بدو گفتیم) با پای خود (بر زمین) بکوب! اینک شستنگاهی سرد و نوشیدنی‌یی (نوشین) است» سوره ص، آیه ۴۲.</ref>.
	در این [[آیه]] سخن از [[پیامبری]] است که به بلا‌ها و رنج‌های سخت و ~~[[طاقت]] فرسا~~ گرفتار آمد. [[سلامتی]]، [[فرزندان]] و بستگانش را از دست داد ولی باز [[صبوری]] پیشه کرد. ما به آنچه [[تفسیر نمونه]] درباره وی گفته است نظر می‌کنیم سپس به سراغ مسائل دیگر می‌رویم.		در این [[آیه]] سخن از [[پیامبری]] است که به بلا‌ها و رنج‌های سخت و طاقت‌فرسا گرفتار آمد. [[سلامتی]]، [[فرزندان]] و بستگانش را از دست داد ولی باز [[صبوری]] پیشه کرد. ما به آنچه [[تفسیر نمونه]] درباره وی گفته است نظر می‌کنیم سپس به سراغ مسائل دیگر می‌رویم.
	«[[خداوند]] برای اینکه [[اخلاص]] ایوب را بر همگان روشن سازد و او را الگوئی برای جهانیان قرار دهد که به هنگام [[نعمت]] و [[رنج]] هر دو [[شاکر]] و [[صابر]] باشند به [[شیطان]] [[اجازه]] داد که بر دنیای او مسلط گردد. شیطان از [[خدا]] خواست [[اموال]] سرشار ایوب، [[زراعت]] و گوسفندانش و همچنین فرزندان او از میان بروند و آفات و [[بلاها]] در مدت کوتاهی آنها را از میان برد ولی نه تنها از [[مقام]] [[شکر]] ایوب کاسته نشد بلکه افزوده گشت»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۳۱۳.</ref>.		«[[خداوند]] برای اینکه [[اخلاص]] ایوب را بر همگان روشن سازد و او را الگوئی برای جهانیان قرار دهد که به هنگام [[نعمت]] و [[رنج]] هر دو [[شاکر]] و [[صابر]] باشند به [[شیطان]] [[اجازه]] داد که بر دنیای او مسلط گردد. شیطان از [[خدا]] خواست [[اموال]] سرشار ایوب، [[زراعت]] و گوسفندانش و همچنین فرزندان او از میان بروند و آفات و [[بلاها]] در مدت کوتاهی آنها را از میان برد ولی نه تنها از [[مقام]] [[شکر]] ایوب کاسته نشد بلکه افزوده گشت»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۳۱۳.</ref>.
	«[[سیاق]] این که سیاق امر است اشعار دارد بلکه [[کشف]] می‌کند از اینکه آن جناب در آن موقع آن قدر از پا در آمده بوده که [[قادر]] به ایستادن و [[راه رفتن]] با پای خود نبوده و در سراپای [[بدن]] [[بیماری]] داشته و [[خدای تعالی]] اول [[مرض]] پای او را [[شفا]] داده و دوم اینکه چشمه‌ای در آنجا برایش جوشانده است»<ref>تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۳۲.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۷.</ref>		«[[سیاق]] این که سیاق امر است اشعار دارد بلکه [[کشف]] می‌کند از اینکه آن جناب در آن موقع آن قدر از پا در آمده بوده که [[قادر]] به ایستادن و [[راه رفتن]] با پای خود نبوده و در سراپای [[بدن]] [[بیماری]] داشته و [[خدای تعالی]] اول [[مرض]] پای او را [[شفا]] داده و دوم اینکه چشمه‌ای در آنجا برایش جوشانده است»<ref>تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۳۲.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۷.</ref>

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مغتسل | عنوان مدخل = مغتسل | مداخل مرتبط = مغتسل در قرآن - مغتسل در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ}}«(بدو گفتیم) با پای خود (بر زمین) بکوب! ای...» ایجاد کرد

2022-10-11T07:31:27Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مغتسل | عنوان مدخل = مغتسل | مداخل مرتبط = مغتسل در قرآن - مغتسل در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ}}<ref>«(بدو گفتیم) با پای خود (بر زمین) بکوب! ای...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = مغتسل
| عنوان مدخل = [[مغتسل]]
| مداخل مرتبط = [[مغتسل در قرآن]] - [[مغتسل در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
{{متن قرآن|ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ}}<ref>«(بدو گفتیم) با پای خود (بر زمین) بکوب! اینک شستنگاهی سرد و نوشیدنی‌یی (نوشین) است» سوره ص، آیه ۴۲.</ref>.
در این [[آیه]] سخن از [[پیامبری]] است که به بلا‌ها و رنج‌های سخت و [[طاقت]] فرسا گرفتار آمد. [[سلامتی]]، [[فرزندان]] و بستگانش را از دست داد ولی باز [[صبوری]] پیشه کرد. ما به آنچه [[تفسیر نمونه]] درباره وی گفته است نظر می‌کنیم سپس به سراغ مسائل دیگر می‌رویم.
«[[خداوند]] برای اینکه [[اخلاص]] ایوب را بر همگان روشن سازد و او را الگوئی برای جهانیان قرار دهد که به هنگام [[نعمت]] و [[رنج]] هر دو [[شاکر]] و [[صابر]] باشند به [[شیطان]] [[اجازه]] داد که بر دنیای او مسلط گردد. شیطان از [[خدا]] خواست [[اموال]] سرشار ایوب، [[زراعت]] و گوسفندانش و همچنین فرزندان او از میان بروند و آفات و [[بلاها]] در مدت کوتاهی آنها را از میان برد ولی نه تنها از [[مقام]] [[شکر]] ایوب کاسته نشد بلکه افزوده گشت»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۳۱۳.</ref>.
«[[سیاق]] این که سیاق امر است اشعار دارد بلکه [[کشف]] می‌کند از اینکه آن جناب در آن موقع آن قدر از پا در آمده بوده که [[قادر]] به ایستادن و [[راه رفتن]] با پای خود نبوده و در سراپای [[بدن]] [[بیماری]] داشته و [[خدای تعالی]] اول [[مرض]] پای او را [[شفا]] داده و دوم اینکه چشمه‌ای در آنجا برایش جوشانده است»<ref>تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۳۲.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۷.</ref>

==[[مغتسل]] به چه معناست؟==
[[قاموس قرآن]]؛ مغتسل را محل شستشو گرفته است.

==[[کاوش]] [[منابع تاریخی]]==
«[[مسعودی]] می‌گوید: ایوب معاصر یوسف بود. در [[سرزمین]] [[حوران]] و بثینه از بلاد [[دمشق]] و [[جابیه]] می‌زیست»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۳۳۲.</ref>.
مرحوم حسین عماد زاده می‌گوید: سرزمین مسکونی ایوب عوص بود و عوص از کوه‌های [[سعیر]] و شهرهای آدوم است<ref>ر.ک: اطلاعات قرآنی، ص۱۴۱. </ref>:
استاد [[سید]] هاشم رسولی محلاتی می‌گوید: «بعضی آن را سرزمین عوص در [[یمن]] دانسته‌اند. یاقوت [[حموی]] در ذیل کلمه بثنه گوید: بثنه نام ناحیه‌ای از نواحی دمشق است و برخی گفته‌اند که نام دهی است میان [[دمشق]] و أذرعات و [[حضرت ایوب]] [[اهل]] آنجا بوده است. [[طبری]] نیز نقل کرده که بثنه [[شام]] همگی از آن ایوب بود و شخص دیگری در [[اموال]] و [[املاک]] آنجا با وی [[شریک]] نبوده است<ref>تاریخ انبیاء، محلاتی، ص۳۲۶.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۸.</ref>

==محلی که به دنبالش هستیم==
خوانندگان گرامی ملاحظه می‌کنند که با مرور [[اختلاف]] نظرهای فوق [[اطمینان]] از یک نقطه جغرافیایی برای هیچ کس حاصل نمی‌شود. دوباره به قلم [[مسعودی]] مراجعه می‌کنیم او می‌افزاید: «[[مسجد]] آن [[حضرت]] و چشمه‌ای که از آن [[غسل]] کرد هم اکنون که سال ۳۳۲ است در [[سرزمین]] نوا و جولان بین دمشق و طبریه از بلاد [[اردن]] موجود و مشهور است و مسجد و چشمه مزبور در سه میلی [[شهر]] نوا است»<ref>اطلاعات قرآنی، ص۱۴۱. </ref>.
اگر به نظر برخی نویسندگان برگردیم آورده‌اند: «در سرزمین (عوص) از کوه‌های [[سعیر]] در سال ۳۶۴۲ بعد از [[هبوط]] [[حضرت آدم]] در جایی که که قریه‌ای است بین [[رمله]] و دمشق نوزادی به [[دنیا]] آمد که نامش را ایوب نهادند». همین نویسنده بعداً می‌آورد: «آن دو چشمه هنوز در منطقه [[حوران]] که [[قریه]] وسیعی است و در دمشق قرار دارد جاری‌اند»<ref>قصه‌های قرآن، توسیرکانی، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۶۹.</ref>

==سرزمین عوص==
برخی نویسندگان در این خصوص نوشته‌اند: «سرزمین عوص به [[فلسطین]] غزه و [[ادوم]] و [[موآب]] و عمون (اردن) اطلاق می‌شد<ref>عبدالکریم بی‌آزار، باستانشناسی و جغرافیای تاریخ قصص قرآن، ص۱۷۶.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۷۰.</ref>

==[[کوه]] سعیر==
بنا به گفته دایره المعارف [[مقدس]] «کوه سعیر بین [[فاران]] و سینا واقع است»<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۷۹۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۷۰.</ref>

==[[حوران]]==
دایره المعارف در خصوص حوران چنین می‌گوید: جلگه‌ای حاصل‌خیز در [[شرق]] دریای هیل و جنوب [[دمشق]] (است).<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۷۱.</ref>

==بثنیه==
نامی است که [[عرب‌ها]] بر زمین‌های پیوسته به حوران و جولان در فراسوی [[اردن]] گذاردند. مرکز آن اَذرعات (درعا) بود. [[اعراب]] در سال ۶۳۴م آن را بگشودند و به حوزه [[امپراتوری]] [[اسلامی]] پیوست کردند<ref>تاریخ کامل، ابن اثیر، ج۱، ص۱۴۱.</ref>. قتیبی در [[معارف]] آورده است که [[منزل]] ایوب در [[اراضی]] [[شام]] میان دمشق و [[رمله]] بود به موضعی که آن را بثنیه گویند و چشمه‌ای که گویند از قدم ایوب بیرون آمده است در آنجا باقی است. در معارف [[ابن قتیبه]] فقط گفته است که بثنیه در شام واقع است. در معجم البلدان بثنیه را ذیل بثنه نقل کرده و آن را میان شام و اذرعات گفته است. [[مسعودی]] در مروج الذهب چشمه ایوب و [[مسجد]] او را در «نوی» میان دمشق و طبریه می‌گوید<ref>روضة الصفا، ص۵۶.</ref>.

کوتاه سخن این است:
احتمال اینکه «[[مغتسل]]» در دمشق و اطراف آن بوده است زیاد به نظر می‌رسد.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۷۱.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]