مغیرة بن اخنس ثقفی در نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۸

2024-02-08T11:18:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۸
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مغیرة بن اخنس ثقفی]]		[[رده:مغیرة بن اخنس ثقفی]]
	~~[[رده: مدخل~~]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:43:40Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	مُغَیرَة بن اَخْنس ثَقَفِی، پدرش از سران [[مشرکان]] و [[منافقان]] بود که بنا بر گواهی همه [[تاریخ‌نویسان]] و [[حدیث‌دانان]] از مصادیق "[[مُؤلفة القلوب]]"<ref>"مُؤلفة القلوب" کسانی هستند که با دادن بخشی از زکات به آنها سعی در تألیف قلوبشان شده است و درصدد جذب آنها به اسلام برمی‌آیند تا در اثر تربیت اسلامی بتوانند آنها را اصلاح کنند و یا حداقل شرشان دفع شود.</ref> است. [[اسلام]] او به هنگام [[فتح مکه]] و به‌صورت ظاهر بوده و هرگز در [[دل]]، به [[دین اسلام]] [[ایمان]] نیاورد. در عین حال [[پیامبر اکرم]] {{صل}} بخشی از [[غنایم]] را به او بخشید تا او را در [[ایمان آوردن]] [[تشویق]] کند. [[مغیره]] در دوران [[خلیفه سوم]] از معتمدان و [[نزدیکان]] [[عثمان]] بود. چون تخلف‌های [[خلیفه]] از [[حقوق]] و [[حدود الهی]] افزون شد، تذکر و [[اقدام]] [[امام]] {{ع}} بنابر [[وظیفه شرعی]] به وی فزونی یافت و عرصه را بر [[خلیفه]] تنگ کرد. [[خلیفه]] او را به همراه [[زید بن ثابت انصاری]] نزد [[امام]] فرستاد تا [[امام]] را نسبت به [[خلیفه]] نرم گردانند. [[امام]] ضمن اعلام اینکه [[دل]] خوش ندارد تا در برابر [[خلیفه]] قرار بگیرد، اما در برابر [[حقوق]] و [[حدود الهی]] نیز نمی‌تواند [[سکوت]] [[اختیار]] کند و جز سخن [[حق]] بر زبان براند. در این هنگام [[مغیره]] با لحنی تند با [[امام]] لب به سخن گشود و [[امام]] نیز با [[عتاب]] به او فرمود: "ای [[فرزند]] آن [[لعنت‌]] شده و اجاق‌کور و درخت بی‌ریشه و شاخه، تو مرا [[کفایت]] کنی؟! به [[خدا]] [[سوگند]]، کسی که تو یاورش باشی، هرگز روی [[پیروزی]] نبیند و آنکه تو دستش را گیری، هرگز به پا نخیزد. از ما دور شو، [[خدا]] خیر را از تو دور گرداند؛ هرچه خواهی بکوش که به جایی نخواهی رسید<ref>{{متن حدیث\|یابْنَ اللَّعِينِ الْأَبْتَرِ وَ الشَّجَرَةِ الَّتِي لَا أَصْلَ لَهَا وَ لَا فَرْعَ، أَنْتَ تَكْفِينِي!؟ فَوَاللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ، وَ لَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ؛ اخْرُجْ عَنَّا، أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاكَ، ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَكَ، فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ إِنْ أَبْقَيْتَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۵.</ref>. [[مغیره]]، سرانجام هنگام اوج‌گیری [[شورش]] علیه [[خلیفه]] همراه با او کشته شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۷۳۶.</ref>.		مُغَیرَة بن اَخْنس ثَقَفِی، پدرش از سران [[مشرکان]] و [[منافقان]] بود که بنا بر گواهی همه [[تاریخ‌نویسان]] و [[حدیث‌دانان]] از مصادیق "[[مُؤلفة القلوب]]"<ref>"مُؤلفة القلوب" کسانی هستند که با دادن بخشی از زکات به آنها سعی در تألیف قلوبشان شده است و درصدد جذب آنها به اسلام برمی‌آیند تا در اثر تربیت اسلامی بتوانند آنها را اصلاح کنند و یا حداقل شرشان دفع شود.</ref> است. [[اسلام]] او به هنگام [[فتح مکه]] و به‌صورت ظاهر بوده و هرگز در [[دل]]، به [[دین اسلام]] [[ایمان]] نیاورد. در عین حال [[پیامبر اکرم]] {{صل}} بخشی از [[غنایم]] را به او بخشید تا او را در [[ایمان آوردن]] [[تشویق]] کند. [[مغیره]] در دوران [[خلیفه سوم]] از معتمدان و [[نزدیکان]] [[عثمان]] بود. چون تخلف‌های [[خلیفه]] از [[حقوق]] و [[حدود الهی]] افزون شد، تذکر و [[اقدام]] [[امام]] {{ع}} بنابر [[وظیفه شرعی]] به وی فزونی یافت و عرصه را بر [[خلیفه]] تنگ کرد. [[خلیفه]] او را به همراه [[زید بن ثابت انصاری]] نزد [[امام]] فرستاد تا [[امام]] را نسبت به [[خلیفه]] نرم گردانند. [[امام]] ضمن اعلام اینکه [[دل]] خوش ندارد تا در برابر [[خلیفه]] قرار بگیرد، اما در برابر [[حقوق]] و [[حدود الهی]] نیز نمی‌تواند [[سکوت]] [[اختیار]] کند و جز سخن [[حق]] بر زبان براند. در این هنگام [[مغیره]] با لحنی تند با [[امام]] لب به سخن گشود و [[امام]] نیز با [[عتاب]] به او فرمود: "ای [[فرزند]] آن [[لعنت‌]] شده و اجاق‌کور و درخت بی‌ریشه و شاخه، تو مرا [[کفایت]] کنی؟! به [[خدا]] [[سوگند]]، کسی که تو یاورش باشی، هرگز روی [[پیروزی]] نبیند و آنکه تو دستش را گیری، هرگز به پا نخیزد. از ما دور شو، [[خدا]] خیر را از تو دور گرداند؛ هرچه خواهی بکوش که به جایی نخواهی رسید<ref>{{متن حدیث\|یابْنَ اللَّعِينِ الْأَبْتَرِ وَ الشَّجَرَةِ الَّتِي لَا أَصْلَ لَهَا وَ لَا فَرْعَ، أَنْتَ تَكْفِينِي!؟ فَوَاللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ، وَ لَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ؛ اخْرُجْ عَنَّا، أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاكَ، ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَكَ، فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ إِنْ أَبْقَيْتَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۵.</ref>. [[مغیره]]، سرانجام هنگام اوج‌گیری [[شورش]] علیه [[خلیفه]] همراه با او کشته شد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۷۳۶.</ref>.

	اینکه امام «اخنس» [[پدر]] «مغیره» را [[ملعون]] خوانده به خاطر این است که او از سران [[منافقان]] بود و طبق نوشته همه [[محدثان]] او جزو «مؤلفه قلوبهم» به شمار آمده زیرا او در [[روز فتح مکه]] با زبان [[اظهار اسلام]] نمود ولی در [[باطن]] [[معتقد]] نبود، مغیره [[برادری]] داشت به نام «[[ابوالحکم]]» که در [[جنگ]] «[[احد]]» به دست امام {{ع}} کشته شد، کینه‌ای را که از امام {{ع}} در درون مخفی داشت با جمله بالا آشکار کرده است و این [[کینه]] به علت همان کشته شدن برادرش به دست امام {{ع}} بوده است و اگر امام {{ع}} به او می‌فرماید: {{متن حدیث\|يَا اِبْنَ اَللَّعِينِ}} به خاطر وضعی است که پدرش داشته و اگر «ابتر» فرموده به جهت این است که اگر [[انسان]] فرزند [[گمراه]] و نااهل از خود باقی بگذارد مثل این است که اصلا [[فرزندی]] ندارد<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۳۰۱.</ref>.<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۸۱-۱۸۲.</ref>		اینکه امام «اخنس» [[پدر]] «مغیره» را [[ملعون]] خوانده به خاطر این است که او از سران [[منافقان]] بود و طبق نوشته همه [[محدثان]] او جزو «مؤلفه قلوبهم» به شمار آمده زیرا او در [[روز فتح مکه]] با زبان [[اظهار اسلام]] نمود ولی در [[باطن]] [[معتقد]] نبود، مغیره [[برادری]] داشت به نام «[[ابوالحکم]]» که در [[جنگ]] «[[احد]]» به دست امام {{ع}} کشته شد، کینه‌ای را که از امام {{ع}} در درون مخفی داشت با جمله بالا آشکار کرده است و این [[کینه]] به علت همان کشته شدن برادرش به دست امام {{ع}} بوده است و اگر امام {{ع}} به او می‌فرماید: {{متن حدیث\|يَا اِبْنَ اَللَّعِينِ}} به خاطر وضعی است که پدرش داشته و اگر «ابتر» فرموده به جهت این است که اگر [[انسان]] فرزند [[گمراه]] و نااهل از خود باقی بگذارد مثل این است که اصلا [[فرزندی]] ندارد<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۳۰۱.</ref>.<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۸۱-۱۸۲.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:35:51Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379394.jpeg\|22px]] [[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|'''صحابه از دیدگاه نهج البلاغه''']]		# [[پرونده:1379394.jpeg\|22px]] [[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|'''صحابه از دیدگاه نهج البلاغه''']]
	# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:11:26Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	مُغَیرَة بن اَخْنس ثَقَفِی، پدرش از سران [[مشرکان]] و [[منافقان]] بود که بنا بر گواهی همه [[تاریخ‌نویسان]] و [[حدیث‌دانان]] از مصادیق "[[مُؤلفة القلوب]]"<ref>"مُؤلفة القلوب" کسانی هستند که با دادن بخشی از زکات به آنها سعی در تألیف قلوبشان شده است و درصدد جذب آنها به اسلام برمی‌آیند تا در اثر تربیت اسلامی بتوانند آنها را اصلاح کنند و یا حداقل شرشان دفع شود.</ref> است. [[اسلام]] او به هنگام [[فتح مکه]] و به‌صورت ظاهر بوده و هرگز در [[دل]]، به [[دین اسلام]] [[ایمان]] نیاورد. در عین حال [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بخشی از [[غنایم]] را به او بخشید تا او را در [[ایمان آوردن]] [[تشویق]] کند. [[مغیره]] در دوران [[خلیفه سوم]] از معتمدان و [[نزدیکان]] [[عثمان]] بود. چون تخلف‌های [[خلیفه]] از [[حقوق]] و [[حدود الهی]] افزون شد، تذکر و [[اقدام]] [[امام]]{{ع}} بنابر [[وظیفه شرعی]] به وی فزونی یافت و عرصه را بر [[خلیفه]] تنگ کرد. [[خلیفه]] او را به همراه [[زید بن ثابت انصاری]] نزد [[امام]] فرستاد تا [[امام]] را نسبت به [[خلیفه]] نرم گردانند. [[امام]] ضمن اعلام اینکه [[دل]] خوش ندارد تا در برابر [[خلیفه]] قرار بگیرد، اما در برابر [[حقوق]] و [[حدود الهی]] نیز نمی‌تواند [[سکوت]] [[اختیار]] کند و جز سخن [[حق]] بر زبان براند. در این هنگام [[مغیره]] با لحنی تند با [[امام]] لب به سخن گشود و [[امام]] نیز با [[عتاب]] به او فرمود: "ای [[فرزند]] آن [[لعنت‌]] شده و اجاق‌کور و درخت بی‌ریشه و شاخه، تو مرا [[کفایت]] کنی؟! به [[خدا]] [[سوگند]]، کسی که تو یاورش باشی، هرگز روی [[پیروزی]] نبیند و آنکه تو دستش را گیری، هرگز به پا نخیزد. از ما دور شو، [[خدا]] خیر را از تو دور گرداند؛ هرچه خواهی بکوش که به جایی نخواهی رسید<ref>{{متن حدیث\|یابْنَ اللَّعِينِ الْأَبْتَرِ وَ الشَّجَرَةِ الَّتِي لَا أَصْلَ لَهَا وَ لَا فَرْعَ، أَنْتَ تَكْفِينِي!؟ فَوَاللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ، وَ لَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ؛ اخْرُجْ عَنَّا، أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاكَ، ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَكَ، فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ إِنْ أَبْقَيْتَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۵.</ref>. [[مغیره]]، سرانجام هنگام اوج‌گیری [[شورش]] علیه [[خلیفه]] همراه با او کشته شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۷۳۶.</ref>.		مُغَیرَة بن اَخْنس ثَقَفِی، پدرش از سران [[مشرکان]] و [[منافقان]] بود که بنا بر گواهی همه [[تاریخ‌نویسان]] و [[حدیث‌دانان]] از مصادیق "[[مُؤلفة القلوب]]"<ref>"مُؤلفة القلوب" کسانی هستند که با دادن بخشی از زکات به آنها سعی در تألیف قلوبشان شده است و درصدد جذب آنها به اسلام برمی‌آیند تا در اثر تربیت اسلامی بتوانند آنها را اصلاح کنند و یا حداقل شرشان دفع شود.</ref> است. [[اسلام]] او به هنگام [[فتح مکه]] و به‌صورت ظاهر بوده و هرگز در [[دل]]، به [[دین اسلام]] [[ایمان]] نیاورد. در عین حال [[پیامبر اکرم]] {{صل}} بخشی از [[غنایم]] را به او بخشید تا او را در [[ایمان آوردن]] [[تشویق]] کند. [[مغیره]] در دوران [[خلیفه سوم]] از معتمدان و [[نزدیکان]] [[عثمان]] بود. چون تخلف‌های [[خلیفه]] از [[حقوق]] و [[حدود الهی]] افزون شد، تذکر و [[اقدام]] [[امام]] {{ع}} بنابر [[وظیفه شرعی]] به وی فزونی یافت و عرصه را بر [[خلیفه]] تنگ کرد. [[خلیفه]] او را به همراه [[زید بن ثابت انصاری]] نزد [[امام]] فرستاد تا [[امام]] را نسبت به [[خلیفه]] نرم گردانند. [[امام]] ضمن اعلام اینکه [[دل]] خوش ندارد تا در برابر [[خلیفه]] قرار بگیرد، اما در برابر [[حقوق]] و [[حدود الهی]] نیز نمی‌تواند [[سکوت]] [[اختیار]] کند و جز سخن [[حق]] بر زبان براند. در این هنگام [[مغیره]] با لحنی تند با [[امام]] لب به سخن گشود و [[امام]] نیز با [[عتاب]] به او فرمود: "ای [[فرزند]] آن [[لعنت‌]] شده و اجاق‌کور و درخت بی‌ریشه و شاخه، تو مرا [[کفایت]] کنی؟! به [[خدا]] [[سوگند]]، کسی که تو یاورش باشی، هرگز روی [[پیروزی]] نبیند و آنکه تو دستش را گیری، هرگز به پا نخیزد. از ما دور شو، [[خدا]] خیر را از تو دور گرداند؛ هرچه خواهی بکوش که به جایی نخواهی رسید<ref>{{متن حدیث\|یابْنَ اللَّعِينِ الْأَبْتَرِ وَ الشَّجَرَةِ الَّتِي لَا أَصْلَ لَهَا وَ لَا فَرْعَ، أَنْتَ تَكْفِينِي!؟ فَوَاللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ، وَ لَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ؛ اخْرُجْ عَنَّا، أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاكَ، ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَكَ، فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ إِنْ أَبْقَيْتَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۵.</ref>. [[مغیره]]، سرانجام هنگام اوج‌گیری [[شورش]] علیه [[خلیفه]] همراه با او کشته شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۷۳۶.</ref>.

	اینکه امام «اخنس» [[پدر]] «مغیره» را [[ملعون]] خوانده به خاطر این است که او از سران [[منافقان]] بود و طبق نوشته همه [[محدثان]] او جزو «مؤلفه قلوبهم» به شمار آمده زیرا او در [[روز فتح مکه]] با زبان [[اظهار اسلام]] نمود ولی در [[باطن]] [[معتقد]] نبود، مغیره [[برادری]] داشت به نام «[[ابوالحکم]]» که در [[جنگ]] «[[احد]]» به دست امام{{ع}} کشته شد، کینه‌ای را که از امام{{ع}} در درون مخفی داشت با جمله بالا آشکار کرده است و این [[کینه]] به علت همان کشته شدن برادرش به دست امام{{ع}} بوده است و اگر امام{{ع}} به او می‌فرماید: {{متن حدیث\|يَا اِبْنَ اَللَّعِينِ}} به خاطر وضعی است که پدرش داشته و اگر «ابتر» فرموده به جهت این است که اگر [[انسان]] فرزند [[گمراه]] و نااهل از خود باقی بگذارد مثل این است که اصلا [[فرزندی]] ندارد<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۳۰۱.</ref>.<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۸۱-۱۸۲.</ref>		اینکه امام «اخنس» [[پدر]] «مغیره» را [[ملعون]] خوانده به خاطر این است که او از سران [[منافقان]] بود و طبق نوشته همه [[محدثان]] او جزو «مؤلفه قلوبهم» به شمار آمده زیرا او در [[روز فتح مکه]] با زبان [[اظهار اسلام]] نمود ولی در [[باطن]] [[معتقد]] نبود، مغیره [[برادری]] داشت به نام «[[ابوالحکم]]» که در [[جنگ]] «[[احد]]» به دست امام {{ع}} کشته شد، کینه‌ای را که از امام {{ع}} در درون مخفی داشت با جمله بالا آشکار کرده است و این [[کینه]] به علت همان کشته شدن برادرش به دست امام {{ع}} بوده است و اگر امام {{ع}} به او می‌فرماید: {{متن حدیث\|يَا اِبْنَ اَللَّعِينِ}} به خاطر وضعی است که پدرش داشته و اگر «ابتر» فرموده به جهت این است که اگر [[انسان]] فرزند [[گمراه]] و نااهل از خود باقی بگذارد مثل این است که اصلا [[فرزندی]] ندارد<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۳۰۱.</ref>.<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۸۱-۱۸۲.</ref>

	==جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	* [[بنی‌ثقیف]] (قبیله)		* [[بنی‌ثقیف]] (قبیله)
	* [[بنی‌زهره]] (قبیله)		* [[بنی‌زهره]] (قبیله)

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:03:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مغیرة بن اخنس ثقفی		\| موضوع مرتبط = مغیرة بن اخنس ثقفی
خط ۲۳:		خط ۲۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1379394.jpeg\|22px]] [[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|'''صحابه از دیدگاه نهج البلاغه''']]		# [[پرونده:1379394.jpeg\|22px]] [[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|'''صحابه از دیدگاه نهج البلاغه''']]
	#[[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: جایگزینی متن - 'رده:صحابه پیامبر' به 'رده:اصحاب پیامبر'

2022-07-06T08:47:43Z

جایگزینی متن - 'رده:صحابه پیامبر' به 'رده:اصحاب پیامبر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	[[رده: مدخل]]		[[رده: مدخل]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:~~صحابه~~ پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:17:16Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~مغیرة بن اخنس ثقفی~~]]''' است. "'''~~[[مغیرة بن اخنس ثقفی]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[مغیرة بن اخنس ثقفی در نهج البلاغه]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = مغیرة بن اخنس ثقفی
			\| عنوان مدخل = [[مغیرة بن اخنس ثقفی]]
			\| مداخل مرتبط = [[مغیرة بن اخنس ثقفی در نهج البلاغه]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Ali: جایگزینی متن - 'رده:صحابه' به 'رده:صحابه پیامبر'

2022-05-15T08:39:05Z

جایگزینی متن - 'رده:صحابه' به 'رده:صحابه پیامبر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[رده: مدخل]]		[[رده: مدخل]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه پیامبر]]

Heydari: جایگزینی متن - ') == منابع == {{منابع}}' به ') {{پایان مدخل وابسته}} == منابع == {{منابع}}'

2022-01-06T09:20:40Z

جایگزینی متن - ') == منابع == {{منابع}}' به ') {{پایان مدخل وابسته}} == منابع == {{منابع}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	* [[سعید بن اخنس بن شریق]] (برادر)		* [[سعید بن اخنس بن شریق]] (برادر)
	* [[عبدالله بن اخنس بن شریق]] (برادر)		* [[عبدالله بن اخنس بن شریق]] (برادر)
			{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'عین' به 'عین'

2021-12-18T14:46:44Z

جایگزینی متن - 'عین' به 'عین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۱۶
خط ۴:		خط ۴:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	مُغَیرَة بن اَخْنس ثَقَفِی، پدرش از سران [[مشرکان]] و [[منافقان]] بود که بنا بر گواهی همه [[تاریخ‌نویسان]] و [[حدیث‌دانان]] از مصادیق "[[مُؤلفة القلوب]]"<ref>"مُؤلفة القلوب" کسانی هستند که با دادن بخشی از زکات به آنها سعی در تألیف قلوبشان شده است و درصدد جذب آنها به اسلام برمی‌آیند تا در اثر تربیت اسلامی بتوانند آنها را اصلاح کنند و یا حداقل شرشان دفع شود.</ref> است. [[اسلام]] او به هنگام [[فتح مکه]] و به‌صورت ظاهر بوده و هرگز در [[دل]]، به [[دین اسلام]] [[ایمان]] نیاورد. در [[عین]] حال [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بخشی از [[غنایم]] را به او بخشید تا او را در [[ایمان آوردن]] [[تشویق]] کند. [[مغیره]] در دوران [[خلیفه سوم]] از معتمدان و [[نزدیکان]] [[عثمان]] بود. چون تخلف‌های [[خلیفه]] از [[حقوق]] و [[حدود الهی]] افزون شد، تذکر و [[اقدام]] [[امام]]{{ع}} بنابر [[وظیفه شرعی]] به وی فزونی یافت و عرصه را بر [[خلیفه]] تنگ کرد. [[خلیفه]] او را به همراه [[زید بن ثابت انصاری]] نزد [[امام]] فرستاد تا [[امام]] را نسبت به [[خلیفه]] نرم گردانند. [[امام]] ضمن اعلام اینکه [[دل]] خوش ندارد تا در برابر [[خلیفه]] قرار بگیرد، اما در برابر [[حقوق]] و [[حدود الهی]] نیز نمی‌تواند [[سکوت]] [[اختیار]] کند و جز سخن [[حق]] بر زبان براند. در این هنگام [[مغیره]] با لحنی تند با [[امام]] لب به سخن گشود و [[امام]] نیز با [[عتاب]] به او فرمود: "ای [[فرزند]] آن [[لعنت‌]] شده و اجاق‌کور و درخت بی‌ریشه و شاخه، تو مرا [[کفایت]] کنی؟! به [[خدا]] [[سوگند]]، کسی که تو یاورش باشی، هرگز روی [[پیروزی]] نبیند و آنکه تو دستش را گیری، هرگز به پا نخیزد. از ما دور شو، [[خدا]] خیر را از تو دور گرداند؛ هرچه خواهی بکوش که به جایی نخواهی رسید<ref>{{متن حدیث\|یابْنَ اللَّعِينِ الْأَبْتَرِ وَ الشَّجَرَةِ الَّتِي لَا أَصْلَ لَهَا وَ لَا فَرْعَ، أَنْتَ تَكْفِينِي!؟ فَوَاللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ، وَ لَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ؛ اخْرُجْ عَنَّا، أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاكَ، ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَكَ، فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ إِنْ أَبْقَيْتَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۵.</ref>. [[مغیره]]، سرانجام هنگام اوج‌گیری [[شورش]] علیه [[خلیفه]] همراه با او کشته شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۷۳۶.</ref>.		مُغَیرَة بن اَخْنس ثَقَفِی، پدرش از سران [[مشرکان]] و [[منافقان]] بود که بنا بر گواهی همه [[تاریخ‌نویسان]] و [[حدیث‌دانان]] از مصادیق "[[مُؤلفة القلوب]]"<ref>"مُؤلفة القلوب" کسانی هستند که با دادن بخشی از زکات به آنها سعی در تألیف قلوبشان شده است و درصدد جذب آنها به اسلام برمی‌آیند تا در اثر تربیت اسلامی بتوانند آنها را اصلاح کنند و یا حداقل شرشان دفع شود.</ref> است. [[اسلام]] او به هنگام [[فتح مکه]] و به‌صورت ظاهر بوده و هرگز در [[دل]]، به [[دین اسلام]] [[ایمان]] نیاورد. در عین حال [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بخشی از [[غنایم]] را به او بخشید تا او را در [[ایمان آوردن]] [[تشویق]] کند. [[مغیره]] در دوران [[خلیفه سوم]] از معتمدان و [[نزدیکان]] [[عثمان]] بود. چون تخلف‌های [[خلیفه]] از [[حقوق]] و [[حدود الهی]] افزون شد، تذکر و [[اقدام]] [[امام]]{{ع}} بنابر [[وظیفه شرعی]] به وی فزونی یافت و عرصه را بر [[خلیفه]] تنگ کرد. [[خلیفه]] او را به همراه [[زید بن ثابت انصاری]] نزد [[امام]] فرستاد تا [[امام]] را نسبت به [[خلیفه]] نرم گردانند. [[امام]] ضمن اعلام اینکه [[دل]] خوش ندارد تا در برابر [[خلیفه]] قرار بگیرد، اما در برابر [[حقوق]] و [[حدود الهی]] نیز نمی‌تواند [[سکوت]] [[اختیار]] کند و جز سخن [[حق]] بر زبان براند. در این هنگام [[مغیره]] با لحنی تند با [[امام]] لب به سخن گشود و [[امام]] نیز با [[عتاب]] به او فرمود: "ای [[فرزند]] آن [[لعنت‌]] شده و اجاق‌کور و درخت بی‌ریشه و شاخه، تو مرا [[کفایت]] کنی؟! به [[خدا]] [[سوگند]]، کسی که تو یاورش باشی، هرگز روی [[پیروزی]] نبیند و آنکه تو دستش را گیری، هرگز به پا نخیزد. از ما دور شو، [[خدا]] خیر را از تو دور گرداند؛ هرچه خواهی بکوش که به جایی نخواهی رسید<ref>{{متن حدیث\|یابْنَ اللَّعِينِ الْأَبْتَرِ وَ الشَّجَرَةِ الَّتِي لَا أَصْلَ لَهَا وَ لَا فَرْعَ، أَنْتَ تَكْفِينِي!؟ فَوَاللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ، وَ لَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ؛ اخْرُجْ عَنَّا، أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاكَ، ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَكَ، فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ إِنْ أَبْقَيْتَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۵.</ref>. [[مغیره]]، سرانجام هنگام اوج‌گیری [[شورش]] علیه [[خلیفه]] همراه با او کشته شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۷۳۶.</ref>.

	اینکه امام «اخنس» [[پدر]] «مغیره» را [[ملعون]] خوانده به خاطر این است که او از سران [[منافقان]] بود و طبق نوشته همه [[محدثان]] او جزو «مؤلفه قلوبهم» به شمار آمده زیرا او در [[روز فتح مکه]] با زبان [[اظهار اسلام]] نمود ولی در [[باطن]] [[معتقد]] نبود، مغیره [[برادری]] داشت به نام «[[ابوالحکم]]» که در [[جنگ]] «[[احد]]» به دست امام{{ع}} کشته شد، کینه‌ای را که از امام{{ع}} در درون مخفی داشت با جمله بالا آشکار کرده است و این [[کینه]] به علت همان کشته شدن برادرش به دست امام{{ع}} بوده است و اگر امام{{ع}} به او می‌فرماید: {{متن حدیث\|يَا اِبْنَ اَللَّعِينِ}} به خاطر وضعی است که پدرش داشته و اگر «ابتر» فرموده به جهت این است که اگر [[انسان]] فرزند [[گمراه]] و نااهل از خود باقی بگذارد مثل این است که اصلا [[فرزندی]] ندارد<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۳۰۱.</ref>.<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۸۱-۱۸۲.</ref>		اینکه امام «اخنس» [[پدر]] «مغیره» را [[ملعون]] خوانده به خاطر این است که او از سران [[منافقان]] بود و طبق نوشته همه [[محدثان]] او جزو «مؤلفه قلوبهم» به شمار آمده زیرا او در [[روز فتح مکه]] با زبان [[اظهار اسلام]] نمود ولی در [[باطن]] [[معتقد]] نبود، مغیره [[برادری]] داشت به نام «[[ابوالحکم]]» که در [[جنگ]] «[[احد]]» به دست امام{{ع}} کشته شد، کینه‌ای را که از امام{{ع}} در درون مخفی داشت با جمله بالا آشکار کرده است و این [[کینه]] به علت همان کشته شدن برادرش به دست امام{{ع}} بوده است و اگر امام{{ع}} به او می‌فرماید: {{متن حدیث\|يَا اِبْنَ اَللَّعِينِ}} به خاطر وضعی است که پدرش داشته و اگر «ابتر» فرموده به جهت این است که اگر [[انسان]] فرزند [[گمراه]] و نااهل از خود باقی بگذارد مثل این است که اصلا [[فرزندی]] ندارد<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۳۰۱.</ref>.<ref>[[داوود الهامی\|الهامی، داوود]]، [[صحابه از دیدگاه نهج البلاغه (کتاب)\|صحابه از دیدگاه نهج البلاغه]]، ص۱۸۱-۱۸۲.</ref>