مقام خزانه‌داری علم الهی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-18T06:13:35Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۳
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	[[رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه]]		[[رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه]]
	[[رده:مقام معصوم]]		[[رده:مقام معصوم]]
			[[رده:خزانه‌داری علم الهی]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-11-15T10:08:18Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۶۷:		خط ۶۷:

	[[رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه]]		[[رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه]]
	~~[[رده:علم معصوم]]~~
	[[رده:مقام معصوم]]		[[رده:مقام معصوم]]

Bahmani: /* معناشناسی */

2023-10-21T05:15:02Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	"خزنه" و "خزّان" جمع "[[خازن]]" است، از ریشه "خزن" به معنای "نگهداری و [[حفظ]] چیزی، هرچه باشد؛ مادّی یا [[معنوی]]". گفته می‌شود: "خزنت السرّ؛ یعنی سرّ را مکتوم داشتم". "مخزن" به معنای "محلّ حفظ چیزی" است. "[[خزانه]]، اسم مکانی است که در آن چیزی حفظ می‌گردد"<ref>معجم مقاییس اللغه، ص۲۹۶.</ref>.		"خزنه" و "خزّان" جمع "[[خازن]]" است، از ریشه "خزن" به معنای "نگهداری و [[حفظ]] چیزی، هرچه باشد؛ مادّی یا [[معنوی]]". گفته می‌شود: "خزنت السرّ؛ یعنی سرّ را مکتوم داشتم". "مخزن" به معنای "محلّ حفظ چیزی" است. "[[خزانه]]، اسم مکانی است که در آن چیزی حفظ می‌گردد"<ref>معجم مقاییس اللغه، ص۲۹۶.</ref>.

	مؤلّف [[التحقیق فی کلمات القرآن الکریم]] می‌گوید: "ریشه این مادّه به معنای جمع و ضبط و نگهداری در محلّ معیّنی است، خواه این امر مادّی و جسمانی باشد، یا [[روحانی]]، همانند [[مالی]] که در مخزن، حفظ می‌گردد، یا [[علمی]] که در [[قلب]] حفظ می‌شود و مانند صفاتی که در [[نفس]]، محفوظ می‌گردد"<ref>{{عربی\|"أنّ الأصل الواحد فی هذه المادّة هو الجمع و الضبط فی محلّ و مورد معیّن، و هذا المعنی أعمّ من أن یکون المخزون مادّیّا أو معنویّا أو یکون- المخزن جسمانیّا أو روحانیّا، کما فی المال المضبوط فی الخزانة، و العلوم المضبوطة فی‏ القلب‏، و الصفات‏ المخزونة فی‏ النفس‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۴۷.</ref>.<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\| در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۲۱۰.</ref>		مؤلّف التحقیق فی کلمات القرآن الکریم می‌گوید: "ریشه این مادّه به معنای جمع و ضبط و نگهداری در محلّ معیّنی است، خواه این امر مادّی و جسمانی باشد، یا [[روحانی]]، همانند [[مالی]] که در مخزن، حفظ می‌گردد، یا [[علمی]] که در [[قلب]] حفظ می‌شود و مانند صفاتی که در [[نفس]]، محفوظ می‌گردد"<ref>{{عربی\|"أنّ الأصل الواحد فی هذه المادّة هو الجمع و الضبط فی محلّ و مورد معیّن، و هذا المعنی أعمّ من أن یکون المخزون مادّیّا أو معنویّا أو یکون- المخزن جسمانیّا أو روحانیّا، کما فی المال المضبوط فی الخزانة، و العلوم المضبوطة فی‏ القلب‏، و الصفات‏ المخزونة فی‏ النفس‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۴۷.</ref>.<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\| در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۲۱۰.</ref>

	== [[علم]] نامحدود [[خداوند]] ==		== [[علم]] نامحدود [[خداوند]] ==

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۱۴

2023-10-21T05:14:48Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منبع‌شناسی جامع مقام معصوم */

2023-10-21T04:57:35Z

منبع‌شناسی جامع مقام معصوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۵۷:		خط ۵۷:

	در [[روایت]] است: "شخصی که [[گمان]] می‌کرد تناقضاتی در [[قرآن کریم]] وجود دارد، بر [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} وارد شد و سؤالات خود را با آن [[حضرت]] در میان گذاشت، حضرت به تمام پرسش‌های او [[پاسخ]] داد تا به آخرین [[سؤال]] که درباره [[مرگ]] و [[فرشتگان]] [[مأمور]] آن بود، رسید، آنگاه فرمود: هر صاحب [[علمی]] نمی‌تواند [[علم]] خودش را برای همه [[مردم]] [[تفسیر]] کند؛ چون مردم دارای مراتبی هستند؛ برخی [[قوی]] و برخی ضعیف‌اند، از سوی دیگر، برخی از [[علوم]]، قابل [[تحمّل]] و برخی غیرقابل تحمّل است مگر آنکه [[خداوند]] تحمّل آن را آسان گرداند و اولیای خاصّ خود را به کمک و [[یاری]] ایشان وا دارد. آنگاه به وی فرمود: همین مقدار تو را کفایت می‌کند که بدانی [[خدای سبحان]] [[محیی]] و [[ممیت]] است و [[بندگان]] خودش را به دست هرکس ـ [[ملائکه]] یا غیر ملائکه ـ که بخواهد، توفّی می‌کند..."<ref>بحارالأنوار، ج۹۳، ص۱۴۱؛ ادب فنای مقرّبان، ج۱، ص۱۸۶.</ref>. کنایه از اینکه لازم نیست امثال تو دنبال ظرایف و لطایف بروند؛ چون ظرفیّت و تحمّل [[درک]] آن را ندارند<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۲۱۸ ـ ۲۲۱.</ref>.		در [[روایت]] است: "شخصی که [[گمان]] می‌کرد تناقضاتی در [[قرآن کریم]] وجود دارد، بر [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} وارد شد و سؤالات خود را با آن [[حضرت]] در میان گذاشت، حضرت به تمام پرسش‌های او [[پاسخ]] داد تا به آخرین [[سؤال]] که درباره [[مرگ]] و [[فرشتگان]] [[مأمور]] آن بود، رسید، آنگاه فرمود: هر صاحب [[علمی]] نمی‌تواند [[علم]] خودش را برای همه [[مردم]] [[تفسیر]] کند؛ چون مردم دارای مراتبی هستند؛ برخی [[قوی]] و برخی ضعیف‌اند، از سوی دیگر، برخی از [[علوم]]، قابل [[تحمّل]] و برخی غیرقابل تحمّل است مگر آنکه [[خداوند]] تحمّل آن را آسان گرداند و اولیای خاصّ خود را به کمک و [[یاری]] ایشان وا دارد. آنگاه به وی فرمود: همین مقدار تو را کفایت می‌کند که بدانی [[خدای سبحان]] [[محیی]] و [[ممیت]] است و [[بندگان]] خودش را به دست هرکس ـ [[ملائکه]] یا غیر ملائکه ـ که بخواهد، توفّی می‌کند..."<ref>بحارالأنوار، ج۹۳، ص۱۴۱؛ ادب فنای مقرّبان، ج۱، ص۱۸۶.</ref>. کنایه از اینکه لازم نیست امثال تو دنبال ظرایف و لطایف بروند؛ چون ظرفیّت و تحمّل [[درک]] آن را ندارند<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۲۱۸ ـ ۲۲۱.</ref>.

	~~== [[:رده:آثار مقام معصوم\|منبع‌شناسی جامع مقام معصوم]] ==~~
	~~{{منبع جامع}}~~
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مقام معصوم\|کتاب‌شناسی مقام معصوم]]؛
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مقام معصوم\|مقاله‌شناسی مقام معصوم]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مقام معصوم\|پایان‌نامه‌شناسی مقام معصوم]].
	~~{{پایان منبع جامع}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۷

2023-10-21T04:57:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~مقام معصوم}}~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~مقام معصوم~~]]''' و مرتبط با~~ مدخل ~~'''[[~~خزانه‌داری علم الهی~~]]''' است. مدخل‌های وابسته به این بحث:</div>~~		\| موضوع مرتبط = مقام معصوم
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[خزانه‌داری علم الهی در قرآن]] -~~ [[خزانه‌داری علم الهی در حدیث]] - [[خزانه‌داری علم الهی در ~~عرفان~~ اسلامی]] - [[خزانه‌داری علم ~~الهی بودن معصوم]] - [[درجات قرب~~ الهی]]~~</div>~~		\| عنوان مدخل = خزانه‌داری علم الهی
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[خزانه‌داری علم الهی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>		\| مداخل مرتبط = [[خزانه‌داری علم الهی در حدیث]] - [[خزانه‌داری علم الهی در کلام اسلامی]] - [[مقام خزانه‌داری علم الهی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	از جمله [[مقامات]] [[امامان معصوم]] {{عم}} مقام [[خزانه‌داری علم الهی]] است که در [[زیارت جامعه کبیره]] با عبارت {{متن حدیث\|وَ خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏}} آمده است.		از جمله [[مقامات]] [[امامان معصوم]] {{عم}} مقام [[خزانه‌داری علم الهی]] است که در [[زیارت جامعه کبیره]] با عبارت {{متن حدیث\|وَ خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏}} آمده است.
خط ۷۲:		خط ۷۴:

	[[رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه]]		[[رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه]]
			[[رده:علم معصوم]]
	[[رده:مقام معصوم]]		[[رده:مقام معصوم]]

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-13T05:23:55Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۳
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	[[امام صادق]] {{ع}} از [[پدر]] بزرگوارش [[امام باقر]] {{ع}} [[نقل]] کرده است که: "خداوند را [[علمی]] اختصاصی است و علمی عمومی؛ اما [[علم]] خاصّ خداوند علمی است که اختصاصی اوست و حتّی ملائکه مقرّب خویش و انبیای مرسلش را از آن مطّلع نساخته است و اما علم عامّ خداوند علمی است که خداوند، ملائکه مقرّبش را و نیز انبیای مرسلش را بر آن مطّلع ساخته و آن علم از سوی [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به ما منتقل شده است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَعَالَی عِلْماً خَاصّاً وَ عِلْماً عَامّاً فَأَمَّا الْعِلْمُ الْخَاصُّ فَالْعِلْمُ الَّذِی لَمْ یُطْلِعْ عَلَیْهِ مَلَائِکَتَهُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ وَ أَمَّا عِلْمُهُ الْعَامُّ فَإِنَّهُ عِلْمُهُ الَّذِی أَطْلَعَ عَلَیْهِ مَلَائِکَتَهُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ وَ قَدْ وَقَعَ إِلَیْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ}}؛ التوحید، ص۱۳۸، ح ۱۴.</ref><ref>سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد، در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص۲۱۷ ـ ۲۱۸.</ref>.		[[امام صادق]] {{ع}} از [[پدر]] بزرگوارش [[امام باقر]] {{ع}} [[نقل]] کرده است که: "خداوند را [[علمی]] اختصاصی است و علمی عمومی؛ اما [[علم]] خاصّ خداوند علمی است که اختصاصی اوست و حتّی ملائکه مقرّب خویش و انبیای مرسلش را از آن مطّلع نساخته است و اما علم عامّ خداوند علمی است که خداوند، ملائکه مقرّبش را و نیز انبیای مرسلش را بر آن مطّلع ساخته و آن علم از سوی [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به ما منتقل شده است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَعَالَی عِلْماً خَاصّاً وَ عِلْماً عَامّاً فَأَمَّا الْعِلْمُ الْخَاصُّ فَالْعِلْمُ الَّذِی لَمْ یُطْلِعْ عَلَیْهِ مَلَائِکَتَهُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ وَ أَمَّا عِلْمُهُ الْعَامُّ فَإِنَّهُ عِلْمُهُ الَّذِی أَطْلَعَ عَلَیْهِ مَلَائِکَتَهُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ وَ قَدْ وَقَعَ إِلَیْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ}}؛ التوحید، ص۱۳۸، ح ۱۴.</ref><ref>سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد، در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص۲۱۷ ـ ۲۱۸.</ref>.

	== تفاوت دو [[وصف]] {{متن حدیث\|"خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} و {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}==		== تفاوت دو وصف {{متن حدیث\|"خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} و {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}==
	در یکی از فرازهای گذشته [[امامان معصوم]] {{عم}} را به عنوان {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} خواندیم و اینک در این فراز آنان را به عنوان {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} می‌خوانیم، تفاوت این دو وصف چیست؟. [[پاسخ]] آن است که: در {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} [[سخن]] این است که امامان معصوم {{عم}} خزانه‌دار علم خداوندند، اما اینکه چه کسی این سمت را به آنان وا گذاشته، محور نظر نیست، [[ولی]] در {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}، نظر به این است که این خزانه‌داری را [[خداوند]] به آنان [[عنایت]] کرده است. به عبارت فنّی {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} نظر به مبدأ قابلی دارد و {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} نظر به مبدأ فاعلی، از سوی دیگر، در {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} مطلق [[علم]] مطرح و از [[علم الهی]] ساکت است، اما در {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} آن ذوات [[مقدّس]]، [[خزینه علم الهی]] شمرده شده‌اند که مقامی [[برتر]] است<ref>ادب فنای مقرّبان، ج۴، ص۱۳۱ - ۱۳۰.</ref>.		در یکی از فرازهای گذشته [[امامان معصوم]] {{عم}} را به عنوان {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} خواندیم و اینک در این فراز آنان را به عنوان {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} می‌خوانیم، تفاوت این دو وصف چیست؟. [[پاسخ]] آن است که: در {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} [[سخن]] این است که امامان معصوم {{عم}} خزانه‌دار علم خداوندند، اما اینکه چه کسی این سمت را به آنان وا گذاشته، محور نظر نیست، [[ولی]] در {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}، نظر به این است که این خزانه‌داری را [[خداوند]] به آنان [[عنایت]] کرده است. به عبارت فنّی {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} نظر به مبدأ قابلی دارد و {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} نظر به مبدأ فاعلی، از سوی دیگر، در {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} مطلق [[علم]] مطرح و از [[علم الهی]] ساکت است، اما در {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} آن ذوات [[مقدّس]]، [[خزینه علم الهی]] شمرده شده‌اند که مقامی [[برتر]] است<ref>ادب فنای مقرّبان، ج۴، ص۱۳۱ - ۱۳۰.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T10:06:00Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	در [[روایت]] است: "شخصی که [[گمان]] می‌کرد تناقضاتی در [[قرآن کریم]] وجود دارد، بر [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} وارد شد و سؤالات خود را با آن [[حضرت]] در میان گذاشت، حضرت به تمام پرسش‌های او [[پاسخ]] داد تا به آخرین [[سؤال]] که درباره [[مرگ]] و [[فرشتگان]] [[مأمور]] آن بود، رسید، آنگاه فرمود: هر صاحب [[علمی]] نمی‌تواند [[علم]] خودش را برای همه [[مردم]] [[تفسیر]] کند؛ چون مردم دارای مراتبی هستند؛ برخی [[قوی]] و برخی ضعیف‌اند، از سوی دیگر، برخی از [[علوم]]، قابل [[تحمّل]] و برخی غیرقابل تحمّل است مگر آنکه [[خداوند]] تحمّل آن را آسان گرداند و اولیای خاصّ خود را به کمک و [[یاری]] ایشان وا دارد. آنگاه به وی فرمود: همین مقدار تو را کفایت می‌کند که بدانی [[خدای سبحان]] [[محیی]] و [[ممیت]] است و [[بندگان]] خودش را به دست هرکس ـ [[ملائکه]] یا غیر ملائکه ـ که بخواهد، توفّی می‌کند..."<ref>بحارالأنوار، ج۹۳، ص۱۴۱؛ ادب فنای مقرّبان، ج۱، ص۱۸۶.</ref>. کنایه از اینکه لازم نیست امثال تو دنبال ظرایف و لطایف بروند؛ چون ظرفیّت و تحمّل [[درک]] آن را ندارند<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۲۱۸ ـ ۲۲۱.</ref>.		در [[روایت]] است: "شخصی که [[گمان]] می‌کرد تناقضاتی در [[قرآن کریم]] وجود دارد، بر [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} وارد شد و سؤالات خود را با آن [[حضرت]] در میان گذاشت، حضرت به تمام پرسش‌های او [[پاسخ]] داد تا به آخرین [[سؤال]] که درباره [[مرگ]] و [[فرشتگان]] [[مأمور]] آن بود، رسید، آنگاه فرمود: هر صاحب [[علمی]] نمی‌تواند [[علم]] خودش را برای همه [[مردم]] [[تفسیر]] کند؛ چون مردم دارای مراتبی هستند؛ برخی [[قوی]] و برخی ضعیف‌اند، از سوی دیگر، برخی از [[علوم]]، قابل [[تحمّل]] و برخی غیرقابل تحمّل است مگر آنکه [[خداوند]] تحمّل آن را آسان گرداند و اولیای خاصّ خود را به کمک و [[یاری]] ایشان وا دارد. آنگاه به وی فرمود: همین مقدار تو را کفایت می‌کند که بدانی [[خدای سبحان]] [[محیی]] و [[ممیت]] است و [[بندگان]] خودش را به دست هرکس ـ [[ملائکه]] یا غیر ملائکه ـ که بخواهد، توفّی می‌کند..."<ref>بحارالأنوار، ج۹۳، ص۱۴۱؛ ادب فنای مقرّبان، ج۱، ص۱۸۶.</ref>. کنایه از اینکه لازم نیست امثال تو دنبال ظرایف و لطایف بروند؛ چون ظرفیّت و تحمّل [[درک]] آن را ندارند<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۲۱۸ ـ ۲۲۱.</ref>.

	==[[:رده:آثار مقام معصوم\|منبع‌شناسی جامع مقام معصوم]]==		== [[:رده:آثار مقام معصوم\|منبع‌شناسی جامع مقام معصوم]] ==
	{{منبع جامع}}		{{منبع جامع}}
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مقام معصوم\|کتاب‌شناسی مقام معصوم]]؛		* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مقام معصوم\|کتاب‌شناسی مقام معصوم]]؛

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:12:18Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:03:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۵۷:		خط ۵۷:

	=='''[[:رده:آثار مقام معصوم\|منبع‌شناسی جامع مقام معصوم]]'''==		=='''[[:رده:آثار مقام معصوم\|منبع‌شناسی جامع مقام معصوم]]'''==
	{{~~منبع‌~~ جامع}}		{{منبع جامع}}
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مقام معصوم\|کتاب‌شناسی مقام معصوم]]؛		* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مقام معصوم\|کتاب‌شناسی مقام معصوم]]؛
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مقام معصوم\|مقاله‌شناسی مقام معصوم]]؛		* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مقام معصوم\|مقاله‌شناسی مقام معصوم]]؛
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}



	[[رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه]]		[[رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه]]
	[[رده:مقام معصوم]]		[[رده:مقام معصوم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۳
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	[[امام صادق]] {{ع}} از [[پدر]] بزرگوارش [[امام باقر]] {{ع}} [[نقل]] کرده است که: "خداوند را [[علمی]] اختصاصی است و علمی عمومی؛ اما [[علم]] خاصّ خداوند علمی است که اختصاصی اوست و حتّی ملائکه مقرّب خویش و انبیای مرسلش را از آن مطّلع نساخته است و اما علم عامّ خداوند علمی است که خداوند، ملائکه مقرّبش را و نیز انبیای مرسلش را بر آن مطّلع ساخته و آن علم از سوی [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به ما منتقل شده است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَعَالَی عِلْماً خَاصّاً وَ عِلْماً عَامّاً فَأَمَّا الْعِلْمُ الْخَاصُّ فَالْعِلْمُ الَّذِی لَمْ یُطْلِعْ عَلَیْهِ مَلَائِکَتَهُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ وَ أَمَّا عِلْمُهُ الْعَامُّ فَإِنَّهُ عِلْمُهُ الَّذِی أَطْلَعَ عَلَیْهِ مَلَائِکَتَهُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ وَ قَدْ وَقَعَ إِلَیْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ}}؛ التوحید، ص۱۳۸، ح ۱۴.</ref><ref>سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد، در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص۲۱۷ ـ ۲۱۸.</ref>.		[[امام صادق]] {{ع}} از [[پدر]] بزرگوارش [[امام باقر]] {{ع}} [[نقل]] کرده است که: "خداوند را [[علمی]] اختصاصی است و علمی عمومی؛ اما [[علم]] خاصّ خداوند علمی است که اختصاصی اوست و حتّی ملائکه مقرّب خویش و انبیای مرسلش را از آن مطّلع نساخته است و اما علم عامّ خداوند علمی است که خداوند، ملائکه مقرّبش را و نیز انبیای مرسلش را بر آن مطّلع ساخته و آن علم از سوی [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به ما منتقل شده است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَعَالَی عِلْماً خَاصّاً وَ عِلْماً عَامّاً فَأَمَّا الْعِلْمُ الْخَاصُّ فَالْعِلْمُ الَّذِی لَمْ یُطْلِعْ عَلَیْهِ مَلَائِکَتَهُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ وَ أَمَّا عِلْمُهُ الْعَامُّ فَإِنَّهُ عِلْمُهُ الَّذِی أَطْلَعَ عَلَیْهِ مَلَائِکَتَهُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ وَ قَدْ وَقَعَ إِلَیْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ}}؛ التوحید، ص۱۳۸، ح ۱۴.</ref><ref>سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد، در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص۲۱۷ ـ ۲۱۸.</ref>.

	== تفاوت دو [[وصف]] {{متن حدیث\|"خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} و {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}==		== تفاوت دو وصف {{متن حدیث\|"خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} و {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}==
	در یکی از فرازهای گذشته [[امامان معصوم]] {{عم}} را به عنوان {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} خواندیم و اینک در این فراز آنان را به عنوان {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} می‌خوانیم، تفاوت این دو وصف چیست؟. [[پاسخ]] آن است که: در {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} [[سخن]] این است که امامان معصوم {{عم}} خزانه‌دار علم خداوندند، اما اینکه چه کسی این سمت را به آنان وا گذاشته، محور نظر نیست، [[ولی]] در {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}، نظر به این است که این خزانه‌داری را [[خداوند]] به آنان [[عنایت]] کرده است. به عبارت فنّی {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} نظر به مبدأ قابلی دارد و {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} نظر به مبدأ فاعلی، از سوی دیگر، در {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} مطلق [[علم]] مطرح و از [[علم الهی]] ساکت است، اما در {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} آن ذوات [[مقدّس]]، [[خزینه علم الهی]] شمرده شده‌اند که مقامی [[برتر]] است<ref>ادب فنای مقرّبان، ج۴، ص۱۳۱ - ۱۳۰.</ref>.		در یکی از فرازهای گذشته [[امامان معصوم]] {{عم}} را به عنوان {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} خواندیم و اینک در این فراز آنان را به عنوان {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} می‌خوانیم، تفاوت این دو وصف چیست؟. [[پاسخ]] آن است که: در {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} [[سخن]] این است که امامان معصوم {{عم}} خزانه‌دار علم خداوندند، اما اینکه چه کسی این سمت را به آنان وا گذاشته، محور نظر نیست، [[ولی]] در {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}، نظر به این است که این خزانه‌داری را [[خداوند]] به آنان [[عنایت]] کرده است. به عبارت فنّی {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} نظر به مبدأ قابلی دارد و {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} نظر به مبدأ فاعلی، از سوی دیگر، در {{متن حدیث\|خُزَّانَ‏ الْعِلْمِ}} مطلق [[علم]] مطرح و از [[علم الهی]] ساکت است، اما در {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}} آن ذوات [[مقدّس]]، [[خزینه علم الهی]] شمرده شده‌اند که مقامی [[برتر]] است<ref>ادب فنای مقرّبان، ج۴، ص۱۳۱ - ۱۳۰.</ref>.