مقام صراط الهی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* معناشناسی */

2025-08-25T04:59:23Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۹
خط ۹:		خط ۹:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	صراط در لغت به معنای [[راه راست]] و اصل آن سراط از مصدر "سرط" و "استراط‌" است‌، به‌ معنای ابتلاع و بلعیدن. از این رو، "سراط" به معنی راه گفته شده است؛ ~~راهیکه‌~~ رهرو‌ خود را فرومی‌بلعد، به گونه‌ای که رجوع از آن امکان‌پذیر نیست. و چون "صاد‌: با "طا‌" قریب‌ المخرج است؛ لذا [[قلب]] سین به صاد بر اثر تناسب آن با "طا" است‌.		صراط در لغت به معنای [[راه راست]] و اصل آن سراط از مصدر "سرط" و "استراط‌" است‌، به‌ معنای ابتلاع و بلعیدن. از این رو، "سراط" به معنی راه گفته شده است؛ راهی که‌ رهرو‌ خود را فرومی‌بلعد، به گونه‌ای که رجوع از آن امکان‌پذیر نیست. و چون "صاد‌: با "طا‌" قریب‌ المخرج است؛ لذا [[قلب]] سین به صاد بر اثر تناسب آن با "طا" است‌.

	"مستقیم‌" اسم فاعل [[استقامت]] از ثلاثی مجرد "قام" به معنای راست و درست و [[پایداری]] می‌باشد. راغب‌ گوید‌: استفامت‌ طریق، آن است که راست و بر خط مستوی باشد و طریق [[حق]] را به آن تشبیه کرده‌اند‌<ref>مفردات فی غریب القرآن ۴۰۷.</ref>.		"مستقیم‌" اسم فاعل [[استقامت]] از ثلاثی مجرد "قام" به معنای راست و درست و [[پایداری]] می‌باشد. راغب‌ گوید‌: استفامت‌ طریق، آن است که راست و بر خط مستوی باشد و طریق [[حق]] را به آن تشبیه کرده‌اند‌<ref>مفردات فی غریب القرآن ۴۰۷.</ref>.

Bahmani: /* امامان معصوم{{عم}}؛ صراط مستقیم */

2025-08-23T09:23:50Z

امامان معصوم{{عم}}؛ صراط مستقیم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	در ذیل [[آیه]] ۱۶ از [[سوره جن]] که می‌فرماید: {{متن قرآن\| وَأَلَّوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُم مَّاء غَدَقًا}}<ref> و اینکه (به من وحی شده است) اگر بر راه (حقّ) پایداری ورزند آنان را از آبی (و رفاهی) فراوان سیراب می‌کنیم؛ سوره جن، آیه ۱۶.</ref>، در روایتی از [[حضرت امام باقر]]{{ع}} این راه، راه حضرت [[امام]] [[علی ابن ابی‌طالب]]{{ع}} و [[فرزندان]] معصومش{{عم}} و [[اطاعت]] از آنان در امر و نهیشان معرّفی شده است<ref>اصول کافی، ج۱، ص۲۲۰، ح ۱.</ref>.		در ذیل [[آیه]] ۱۶ از [[سوره جن]] که می‌فرماید: {{متن قرآن\| وَأَلَّوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُم مَّاء غَدَقًا}}<ref> و اینکه (به من وحی شده است) اگر بر راه (حقّ) پایداری ورزند آنان را از آبی (و رفاهی) فراوان سیراب می‌کنیم؛ سوره جن، آیه ۱۶.</ref>، در روایتی از [[حضرت امام باقر]]{{ع}} این راه، راه حضرت [[امام]] [[علی ابن ابی‌طالب]]{{ع}} و [[فرزندان]] معصومش{{عم}} و [[اطاعت]] از آنان در امر و نهیشان معرّفی شده است<ref>اصول کافی، ج۱، ص۲۲۰، ح ۱.</ref>.

	از متن این [[تفسیر]]، این [[استنباط]] هم زاده می‌شود که چنانچه [[قرآن]]، کتاب جاوید [[هدایت]] بشریّت است، [[اهل بیت]]{{عم}} هم الگوی همیشه در گستره اعصار و قرون هستند و همان‌گونه که قرآن، همیشه تازه و باطراوت است، اهل بیت{{عم}} هم همین ویژگی را دارند؛ گذشت [[زمان]] نه تنها غباری بر چهره [[نورانی]] آنان نمی‌نشاند بلکه چهره آنان را شفّاف‌تر به بشریّت نشان می‌دهد، به عنوان نمونه [[تفسیر]] [[صلح]] حضرت [[امام مجتبی]]{{ع}} و تبیین [[واقعی]] آن، دغدغه همیشه علاقه‌مندان به [[اهل بیت]]{{عم}} بود، کتاب‌ها نوشته و مقالات فراوانی تدوین شد، ولی پذیرش قطعنامه از سوی [[حضرت امام خمینی]] در سال ۱۳۶۷، تصویر عملی و شفّاف شرایطی شد که حضرت امام مجتبی{{ع}} صلح را پذیرفت. این تفسیر عینی صلح [[حضرت امام حسن]]{{ع}} شد.		از متن این [[تفسیر]]، این [[استنباط]] هم زاده می‌شود که چنانچه [[قرآن]]، کتاب جاوید [[هدایت]] بشریّت است، [[اهل بیت]]{{عم}} هم الگوی همیشه در گستره اعصار و قرون هستند و همان‌گونه که قرآن، همیشه تازه و باطراوت است، اهل بیت{{عم}} هم همین ویژگی را دارند؛ گذشت [[زمان]] نه تنها غباری بر چهره [[نورانی]] آنان نمی‌نشاند بلکه چهره آنان را شفّاف‌تر به بشریّت نشان می‌دهد، به عنوان نمونه [[تفسیر]] [[صلح]] حضرت [[امام مجتبی]]{{ع}} و تبیین واقعی آن، دغدغه همیشه علاقه‌مندان به [[اهل بیت]]{{عم}} بود، کتاب‌ها نوشته و مقالات فراوانی تدوین شد، ولی پذیرش قطعنامه از سوی [[حضرت امام خمینی]] در سال ۱۳۶۷، تصویر عملی و شفّاف شرایطی شد که حضرت امام مجتبی{{ع}} صلح را پذیرفت. این تفسیر عینی صلح [[حضرت امام حسن]]{{ع}} شد.

	همچنین این سؤال دائمی که آیا [[امام حسین]]{{ع}} می‌دانست پایان راهش [[شهادت]] است یا خیر؟ پاسخ می‌دادیم که: به شهادت ده‌ها دلیل قطعی، حضرت [[یقین]] به شهادت داشت. می‌پرسیدند: اگر چنین است، پس چگونه حضرت به استقبال شهادت رفت؟ [[رزمندگان]] غیور هشت سال [[دفاع]] [[مقدّس]]، به صورت عملی، پاسخ این سؤال را دادند آنجا که [[تکلیف]] است باید به استقبال شهادت رفت و آنان به تأسّی به مولای خود حضرت سیّد و [[سالار شهیدان]]، به استقبال شهادت رفتند<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۵۲۰ ـ ۵۲۲.</ref>.		همچنین این سؤال دائمی که آیا [[امام حسین]]{{ع}} می‌دانست پایان راهش [[شهادت]] است یا خیر؟ پاسخ می‌دادیم که: به شهادت ده‌ها دلیل قطعی، حضرت [[یقین]] به شهادت داشت. می‌پرسیدند: اگر چنین است، پس چگونه حضرت به استقبال شهادت رفت؟ [[رزمندگان]] غیور هشت سال [[دفاع]] [[مقدّس]]، به صورت عملی، پاسخ این سؤال را دادند آنجا که [[تکلیف]] است باید به استقبال شهادت رفت و آنان به تأسّی به مولای خود حضرت سیّد و [[سالار شهیدان]]، به استقبال شهادت رفتند<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۵۲۰ ـ ۵۲۲.</ref>.

Bahmani: /* اهل بیت{{عم}}؛ صراط اقوم */

2025-08-23T09:23:34Z

اهل بیت{{عم}}؛ صراط اقوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	"استوارترین"، هم در عرصه [[اعتقادی]] و [[اخلاقی]] و هم در عرصه عملی. معنای این سخن این است که: این [[قرآن]] در تمامی مواردی که [[بشر]] نیاز به [[هدایت]] دارد، [[راهنمایی]] و خطّ کلّی را مشخّص می‌کند؛ مقصود، این است که قرآن، [[سخن]] از هدایت به بهترین راه دارد و معنایش این نیست که: در ریز موارد، اظهار نظر کند، به عنوان نمونه اینکه قرآن درباره اینکه در [[نظام اسلامی]] چه سلاحی باید ساخت، یا تهیّه کرد -موشک، تانک، توپ و... - نظر نمی‌دهد، اما اینکه [[سیاست]] نظام اسلامی در عرصه نظامی تهاجمی باشد، یا بازدارنده نظر می‌دهد و می‌گوید: باید سیاست نظام اسلامی در این عرصه بازدارنده باشد: {{متن قرآن\| وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ}}<ref> و آنچه در توان دارید از نیرو و اسبان آماده در برابر آنان فراهم سازید که بدان دشمن خداوند و دشمن خود را به هراس می‌افکنید؛ و نیز جز آنها کسانی دیگر را که شما نمی‌شناسید (اما) خداوند آنان را می‌شناسد؛ و آنچه در راه خداوند ببخشید، به شما تمام باز خواهند داد و بر شما ستم نخواهد رفت؛ سوره انفال، آیه ۶۰.</ref>.		"استوارترین"، هم در عرصه [[اعتقادی]] و [[اخلاقی]] و هم در عرصه عملی. معنای این سخن این است که: این [[قرآن]] در تمامی مواردی که [[بشر]] نیاز به [[هدایت]] دارد، [[راهنمایی]] و خطّ کلّی را مشخّص می‌کند؛ مقصود، این است که قرآن، [[سخن]] از هدایت به بهترین راه دارد و معنایش این نیست که: در ریز موارد، اظهار نظر کند، به عنوان نمونه اینکه قرآن درباره اینکه در [[نظام اسلامی]] چه سلاحی باید ساخت، یا تهیّه کرد -موشک، تانک، توپ و... - نظر نمی‌دهد، اما اینکه [[سیاست]] نظام اسلامی در عرصه نظامی تهاجمی باشد، یا بازدارنده نظر می‌دهد و می‌گوید: باید سیاست نظام اسلامی در این عرصه بازدارنده باشد: {{متن قرآن\| وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ}}<ref> و آنچه در توان دارید از نیرو و اسبان آماده در برابر آنان فراهم سازید که بدان دشمن خداوند و دشمن خود را به هراس می‌افکنید؛ و نیز جز آنها کسانی دیگر را که شما نمی‌شناسید (اما) خداوند آنان را می‌شناسد؛ و آنچه در راه خداوند ببخشید، به شما تمام باز خواهند داد و بر شما ستم نخواهد رفت؛ سوره انفال، آیه ۶۰.</ref>.

	{{متن قرآن\|تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ}} خطّ کلّی و به اصطلاح "[[استراتژی]]" است. به هر حال، قرآن آیین‌نامه [[زندگی]] سعادتمندانه در تمامی عرصه‌هاست، عرضه این آیین‌نامه منهای [[الگو]]، ناقص است. به دیگر عبارت، آیین‌نامه برنامه می‌دهد، خروجی این برنامه کدام است؟ آن الگوست. بر همین اساس است که طبق [[روایت]] معتبر و مشهور "[[ثقلین]]" [[قرآن و عترت]] دو یادگار نفیس [[پیامبر]]{{صل}} بعد از حضرت هستند.{{متن حدیث\|أَنْتُمُ‏ الصِّرَاطُ الْأَقْوَمُ‏}} با این تحلیل معنای خود را می‌یابد<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۵۱۹ ـ ۵۲۰.</ref>.		{{متن قرآن\|تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ}} خطّ کلّی و به اصطلاح "استراتژی" است. به هر حال، قرآن آیین‌نامه [[زندگی]] سعادتمندانه در تمامی عرصه‌هاست، عرضه این آیین‌نامه منهای [[الگو]]، ناقص است. به دیگر عبارت، آیین‌نامه برنامه می‌دهد، خروجی این برنامه کدام است؟ آن الگوست. بر همین اساس است که طبق [[روایت]] معتبر و مشهور "[[ثقلین]]" [[قرآن و عترت]] دو یادگار نفیس [[پیامبر]]{{صل}} بعد از حضرت هستند.{{متن حدیث\|أَنْتُمُ‏ الصِّرَاطُ الْأَقْوَمُ‏}} با این تحلیل معنای خود را می‌یابد<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۵۱۹ ـ ۵۲۰.</ref>.

	== [[امامان معصوم]]{{عم}}؛ [[صراط مستقیم]] ==		== [[امامان معصوم]]{{عم}}؛ [[صراط مستقیم]] ==

Bahmani: /* صراط مستقیم کدام است؟ */

2025-08-23T09:23:21Z

صراط مستقیم کدام است؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	از آنجا که [[انسان]] موجودی است پیوسته در تلاش و حرکت، یا سرانجام به راه [[سعادت]] که همان "صراط مستقیم" است، می‌رسد و یا به راهی می‌رود که او را به نیستی و [[تباهی]] می‌کشاند و آن "صراط [[جحیم]]" است.		از آنجا که [[انسان]] موجودی است پیوسته در تلاش و حرکت، یا سرانجام به راه [[سعادت]] که همان "صراط مستقیم" است، می‌رسد و یا به راهی می‌رود که او را به نیستی و [[تباهی]] می‌کشاند و آن "صراط [[جحیم]]" است.

	در [[قرآن]] از "صراط مستقیم" گاه به {{متن قرآن\|الصِّرَاطِ السَّوِيِّ}}<ref>«راه میانه» سوره طه، آیه ۱۳ ۵.</ref>گاه به {{متن قرآن\|صِرَاطِ اللَّهِ}}<ref>«راه خداوند» سوره شوری، آیه ۵۳.</ref> و گاه به {{متن قرآن\|صِرَاطِ الْحَمِيدِ}}<ref>«ستوده راهنمایی شده‌اند» سوره حج، آیه ۲۴.</ref> توصیف شده است و آن همان "[[دین قیم]] [[الهی]]" است که عهده‌دار [[هدایت]] انسان‌هاست<ref>در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص۱۰۸.</ref>. در [[سوره انعام]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا}}<ref>«بگو: بی‌گمان پروردگارم مرا به راهی راست راهنمایی کرده است، به دینی استوار، آیین ابراهیم درست‌آیین و (او) از مشرکان نبود» سوره انعام، آیه ۱۶۱.</ref> و از آنجا که تبلور این [[دین]] در [[عبودیّت]] و [[بندگی]] [[پروردگار]] عالم و [[تسلیم]] بودن در برابر اوست، "[[صراط مستقیم]]" به عبودیّت و اعتصام بر او [[تفسیر]] شده است: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان خداوند، پروردگار من و شماست؛ او را بپرستید، این، راهی است راست» سوره آل عمران، آیه ۵۱.</ref>، {{متن قرآن\| وَأَنْ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ}}<ref>آیا با شما عهد نکردم که مرا بپرستید؟! این راه مستقیم است؛ سوره يس، آیه۶۱.</ref>، {{متن قرآن\| وَمَن يَعْتَصِم بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ}}<ref>و هرکس به خدا تمسّک جوید، به راهی راست هدایت شده است؛ سوره آل عمران، آیه ۱۰۱.</ref> به این ترتیب، [[دین]] [[واقعی]] [[الهی]]، یک دین بیشتر نیست و آن "[[اسلام]]" است که: {{متن قرآن\| إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الإِسْلامُ}}<ref> همانا دین نزد خدا اسلام است؛ سوره آل عمران، آیه ۱۹.</ref>.		در [[قرآن]] از "صراط مستقیم" گاه به {{متن قرآن\|الصِّرَاطِ السَّوِيِّ}}<ref>«راه میانه» سوره طه، آیه ۱۳ ۵.</ref>گاه به {{متن قرآن\|صِرَاطِ اللَّهِ}}<ref>«راه خداوند» سوره شوری، آیه ۵۳.</ref> و گاه به {{متن قرآن\|صِرَاطِ الْحَمِيدِ}}<ref>«ستوده راهنمایی شده‌اند» سوره حج، آیه ۲۴.</ref> توصیف شده است و آن همان "[[دین قیم]] [[الهی]]" است که عهده‌دار [[هدایت]] انسان‌هاست<ref>در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص۱۰۸.</ref>. در [[سوره انعام]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا}}<ref>«بگو: بی‌گمان پروردگارم مرا به راهی راست راهنمایی کرده است، به دینی استوار، آیین ابراهیم درست‌آیین و (او) از مشرکان نبود» سوره انعام، آیه ۱۶۱.</ref> و از آنجا که تبلور این [[دین]] در [[عبودیّت]] و [[بندگی]] [[پروردگار]] عالم و [[تسلیم]] بودن در برابر اوست، "[[صراط مستقیم]]" به عبودیّت و اعتصام بر او [[تفسیر]] شده است: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان خداوند، پروردگار من و شماست؛ او را بپرستید، این، راهی است راست» سوره آل عمران، آیه ۵۱.</ref>، {{متن قرآن\| وَأَنْ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ}}<ref>آیا با شما عهد نکردم که مرا بپرستید؟! این راه مستقیم است؛ سوره يس، آیه۶۱.</ref>، {{متن قرآن\| وَمَن يَعْتَصِم بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ}}<ref>و هرکس به خدا تمسّک جوید، به راهی راست هدایت شده است؛ سوره آل عمران، آیه ۱۰۱.</ref> به این ترتیب، [[دین]] واقعی [[الهی]]، یک دین بیشتر نیست و آن "[[اسلام]]" است که: {{متن قرآن\| إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الإِسْلامُ}}<ref> همانا دین نزد خدا اسلام است؛ سوره آل عمران، آیه ۱۹.</ref>.

	ستون فقرات [[دعوت]] همه [[انبیا]]، بندگی [[خداوند]] بوده که نامش "اسلام" است؛ لذا "اسلام" [[مکتب]] همه انبیا بوده، تفاوت‌ها در اصول نیست، در [[شرایع]] و [[دستورات]] است که به تناسب زمان‌ها و مکان‌ها مختلف بوده است<ref>در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص۱۰۹.</ref>. واژه "اسلام" به معنای "تسلیم" است و معنای [[آیه]] این است که [[آیین]] [[حقیقی]] در پیشگاه [[خدا]] همان تسلیم در برابر [[فرمان]] اوست و [[روح]] دین در هر عصر و [[زمان]] چیزی جز تسلیم بودن در برابر [[حق]] نیست؛ یعنی همان عبودیّت و بندگی، به این ترتیب "اسلام" مکتب همه [[انبیا]] بوده است. آری، اقتضائات زمان‌ها متفاوت بوده است لذا این "[[شرایع]]"اند که متفاوت‌اند نه "[[ادیان الهی]]"، ما یک [[دین الهی]] بیشتر نداریم و آن [[اسلام]] است و تفاوت‌ها در [[شریعت]] است. {{متن قرآن\| لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا}}<ref> ما برای هرکدام از شما آیین و طریقه روشنی قرار دادیم؛ سوره مائده، آیه ۴۸.</ref>.		ستون فقرات [[دعوت]] همه [[انبیا]]، بندگی [[خداوند]] بوده که نامش "اسلام" است؛ لذا "اسلام" [[مکتب]] همه انبیا بوده، تفاوت‌ها در اصول نیست، در [[شرایع]] و [[دستورات]] است که به تناسب زمان‌ها و مکان‌ها مختلف بوده است<ref>در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص۱۰۹.</ref>. واژه "اسلام" به معنای "تسلیم" است و معنای [[آیه]] این است که [[آیین]] [[حقیقی]] در پیشگاه [[خدا]] همان تسلیم در برابر [[فرمان]] اوست و [[روح]] دین در هر عصر و [[زمان]] چیزی جز تسلیم بودن در برابر [[حق]] نیست؛ یعنی همان عبودیّت و بندگی، به این ترتیب "اسلام" مکتب همه [[انبیا]] بوده است. آری، اقتضائات زمان‌ها متفاوت بوده است لذا این "[[شرایع]]"اند که متفاوت‌اند نه "[[ادیان الهی]]"، ما یک [[دین الهی]] بیشتر نداریم و آن [[اسلام]] است و تفاوت‌ها در [[شریعت]] است. {{متن قرآن\| لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا}}<ref> ما برای هرکدام از شما آیین و طریقه روشنی قرار دادیم؛ سوره مائده، آیه ۴۸.</ref>.

Bahmani: /* امامان معصوم{{عم}}؛ صراط مستقیم */

2023-10-21T08:02:24Z

امامان معصوم{{عم}}؛ صراط مستقیم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	از متن این [[تفسیر]]، این [[استنباط]] هم زاده می‌شود که چنانچه [[قرآن]]، کتاب جاوید [[هدایت]] بشریّت است، [[اهل بیت]]{{عم}} هم الگوی همیشه در گستره اعصار و قرون هستند و همان‌گونه که قرآن، همیشه تازه و باطراوت است، اهل بیت{{عم}} هم همین ویژگی را دارند؛ گذشت [[زمان]] نه تنها غباری بر چهره [[نورانی]] آنان نمی‌نشاند بلکه چهره آنان را شفّاف‌تر به بشریّت نشان می‌دهد، به عنوان نمونه [[تفسیر]] [[صلح]] حضرت [[امام مجتبی]]{{ع}} و تبیین [[واقعی]] آن، دغدغه همیشه علاقه‌مندان به [[اهل بیت]]{{عم}} بود، کتاب‌ها نوشته و مقالات فراوانی تدوین شد، ولی پذیرش قطعنامه از سوی [[حضرت امام خمینی]] در سال ۱۳۶۷، تصویر عملی و شفّاف شرایطی شد که حضرت امام مجتبی{{ع}} صلح را پذیرفت. این تفسیر عینی صلح [[حضرت امام حسن]]{{ع}} شد.		از متن این [[تفسیر]]، این [[استنباط]] هم زاده می‌شود که چنانچه [[قرآن]]، کتاب جاوید [[هدایت]] بشریّت است، [[اهل بیت]]{{عم}} هم الگوی همیشه در گستره اعصار و قرون هستند و همان‌گونه که قرآن، همیشه تازه و باطراوت است، اهل بیت{{عم}} هم همین ویژگی را دارند؛ گذشت [[زمان]] نه تنها غباری بر چهره [[نورانی]] آنان نمی‌نشاند بلکه چهره آنان را شفّاف‌تر به بشریّت نشان می‌دهد، به عنوان نمونه [[تفسیر]] [[صلح]] حضرت [[امام مجتبی]]{{ع}} و تبیین [[واقعی]] آن، دغدغه همیشه علاقه‌مندان به [[اهل بیت]]{{عم}} بود، کتاب‌ها نوشته و مقالات فراوانی تدوین شد، ولی پذیرش قطعنامه از سوی [[حضرت امام خمینی]] در سال ۱۳۶۷، تصویر عملی و شفّاف شرایطی شد که حضرت امام مجتبی{{ع}} صلح را پذیرفت. این تفسیر عینی صلح [[حضرت امام حسن]]{{ع}} شد.

	همچنین این سؤال دائمی که آیا [[امام حسین]]{{ع}} می‌دانست پایان راهش [[شهادت]] است یا خیر؟ پاسخ می‌دادیم که: به شهادت ده‌ها [[دلیل ~~قطعی]]،~~ حضرت [[یقین]] به شهادت داشت. می‌پرسیدند: اگر چنین است، پس چگونه حضرت به استقبال شهادت رفت؟ [[رزمندگان]] غیور هشت سال [[دفاع]] [[مقدّس]]، به صورت عملی، پاسخ این سؤال را دادند آنجا که [[تکلیف]] است باید به استقبال شهادت رفت و آنان به تأسّی به مولای خود حضرت سیّد و [[سالار شهیدان]]، به استقبال شهادت رفتند<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۵۲۰ ـ ۵۲۲.</ref>.		همچنین این سؤال دائمی که آیا [[امام حسین]]{{ع}} می‌دانست پایان راهش [[شهادت]] است یا خیر؟ پاسخ می‌دادیم که: به شهادت ده‌ها دلیل قطعی، حضرت [[یقین]] به شهادت داشت. می‌پرسیدند: اگر چنین است، پس چگونه حضرت به استقبال شهادت رفت؟ [[رزمندگان]] غیور هشت سال [[دفاع]] [[مقدّس]]، به صورت عملی، پاسخ این سؤال را دادند آنجا که [[تکلیف]] است باید به استقبال شهادت رفت و آنان به تأسّی به مولای خود حضرت سیّد و [[سالار شهیدان]]، به استقبال شهادت رفتند<ref>[[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۵۲۰ ـ ۵۲۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۱

2023-10-21T08:01:57Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۵

2023-10-21T07:45:54Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۵

2023-10-21T07:45:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~مقام معصوم}}~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~مقام معصوم~~]]''' و مرتبط با~~ مدخل ~~'''[[صراط]]''' است. مدخل‌های وابسته به این بحث:</div>~~		\| موضوع مرتبط = مقام معصوم
	~~<div style~~="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[صراط الهی در قرآن]] - [[صراط الهی در حدیث]] - [[صراط الهی در عرفان اسلامی]] - [[صراط مستقیم بودن معصوم]] - [[درجات قرب الهی]]</div>		\| عنوان مدخل =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[صراط الهی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>		\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	از جمله [[مقامات]] [[امامان معصوم]] {{عم}} [[مقام]] [[صراط الهی]] است که در [[زیارت جامعه کبیره]] با عبارت {{عربی\|" وَ صِرَاطَهُ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}} آمده است.		از جمله [[مقامات]] [[امامان معصوم]] {{عم}} [[مقام]] [[صراط الهی]] است که در [[زیارت جامعه کبیره]] با عبارت {{عربی\|" وَ صِرَاطَهُ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}} آمده است.
خط ۶۳:		خط ۶۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:10115976.jpg\|22px]] [[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|'''در آستان امامان معصوم ج۲''']]		# [[پرونده:10115976.jpg\|22px]] [[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|'''در آستان امامان معصوم ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-13T05:24:04Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	* و [[راز]] اینکه به بزرگراه، "[[صراط]]" می‌گویند این است که به جهت فراخی و وضوحی که دارد، گویا سالک را در خود می‌کشد و گویا که او را می‌بلعد<ref>وبعض اهل العلم یقول: السراط مشتقّ من ذلک لانّ الذاهب فیه یغیب غیبة الطعام المسترط؛ معجم مقاییس اللغه، ص۴۹۱.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۱۰۷.</ref>.		* و [[راز]] اینکه به بزرگراه، "[[صراط]]" می‌گویند این است که به جهت فراخی و وضوحی که دارد، گویا سالک را در خود می‌کشد و گویا که او را می‌بلعد<ref>وبعض اهل العلم یقول: السراط مشتقّ من ذلک لانّ الذاهب فیه یغیب غیبة الطعام المسترط؛ معجم مقاییس اللغه، ص۴۹۱.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۱۰۷.</ref>.
	* مؤلّف التحقیق، واژه "[[صراط]]" را مستقلّ از "سراط" می‌داند<ref>والظاهر انّ کلمة الصراط مستقلّة فی نفسها غیر مبدّلة من السراط؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۶، ۲۲۸.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۱۰۸.</ref>.		* مؤلّف التحقیق، واژه "[[صراط]]" را مستقلّ از "سراط" می‌داند<ref>والظاهر انّ کلمة الصراط مستقلّة فی نفسها غیر مبدّلة من السراط؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۶، ۲۲۸.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۱۰۸.</ref>.
	* دلیلش این است که "[[صراط]]" مشتقّات ندارد، اما "سراط" دارد. به هر حال، آنچه در آن تردید نیست این است که معنای این واژه "راه روشن و وسیع است؛ چه آن‌که [[مادّی]] باشد، یا [[معنوی]]" و الزاماً معنای [[استقامت]] در آن نیست که اگر به معنای آن بود، [[وصف]] مستقیم برای آن تأکید می‌شد، گرچه تأکید بودن مانعی ندارد لکن تأسیس بهتر از تأکید است<ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۱۰۸.</ref>.		* دلیلش این است که "[[صراط]]" مشتقّات ندارد، اما "سراط" دارد. به هر حال، آنچه در آن تردید نیست این است که معنای این واژه "راه روشن و وسیع است؛ چه آن‌که [[مادّی]] باشد، یا [[معنوی]]" و الزاماً معنای [[استقامت]] در آن نیست که اگر به معنای آن بود، وصف مستقیم برای آن تأکید می‌شد، گرچه تأکید بودن مانعی ندارد لکن تأسیس بهتر از تأکید است<ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص۱۰۸.</ref>.

	== [[صراط مستقیم]] کدام است؟ ==		== [[صراط مستقیم]] کدام است؟ ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:12:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات