ملکوت در لغت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-06-18T09:48:38Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[مُلک]] و [[ملکوت]]، هر دو از ریشه «م ل ک»، به معنای قوت و [[قدرت]] در [[تصرف]] در امری مادی یا [[معنوی]] است؛ به گونه‌ای که [[اختیار]] آن در دست مالکش باشد<ref>مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۵۱؛ التحقیق، ج۱۱، ص۱۶۲.</ref>. [[مالکیت]]، بنا بر مراتبی که دارد، گاه بر ذات یک شیء حمل می‌گردد و گاه بر منافع ذات. در هر دو صورت، این مالکیّت [[حقیقی]] و یا اعتباری است. در هر صورت، مملوک را “مِلک” مالک می‌گویند؛ که بنابر مرتبه مالکیتی که مالک بر آن دارد، [[حق تصرف]] در مملوک خود را پیدا می‌کند. “مُلک” به معنای [[فرمانروایی]] و [[سیاست‌گذاری]] و [[تدبیر امور]] چیزی مادی یا معنوی است<ref>لسان العرب، ج۱۰، ص۴۹۱.</ref>.		[[مُلک]] و [[ملکوت]]، هر دو از ریشه «م ل ک»، به معنای قوت و [[قدرت]] در تصرف در امری مادی یا [[معنوی]] است؛ به گونه‌ای که [[اختیار]] آن در دست مالکش باشد<ref>مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۵۱؛ التحقیق، ج۱۱، ص۱۶۲.</ref>. [[مالکیت]]، بنا بر مراتبی که دارد، گاه بر ذات یک شیء حمل می‌گردد و گاه بر منافع ذات. در هر دو صورت، این مالکیّت [[حقیقی]] و یا اعتباری است. در هر صورت، مملوک را “مِلک” مالک می‌گویند؛ که بنابر مرتبه مالکیتی که مالک بر آن دارد، [[حق تصرف]] در مملوک خود را پیدا می‌کند. “مُلک” به معنای [[فرمانروایی]] و [[سیاست‌گذاری]] و [[تدبیر امور]] چیزی مادی یا معنوی است<ref>لسان العرب، ج۱۰، ص۴۹۱.</ref>.

	نکته مهم پیرامون ارتباط لغوی دو واژه مِلک و مُلک آن است که هر [[مالکی]]، بنابر شدّت مالکیتی که بر مملوک خود دارد، [[اجازه تصرف]] در همان محدوده را بر مملوک خود پیدا می‌کند؛ لذا در مالکیّت‌های اعتباری، مالک در حد اعتبار قانونی خود می‌تواند از منافع و یا ذات [[ملک]] خویش بهره‌مند شود. به همین علت، در برخی موارد، مالک، با وجود داشتن مالکیت، [[حقّ]] تصرّف در ملک خویش را ندارد؛ مثلاً افراد صغیر یا [[محجور]] یا مجنون، حق تصرف در ملک یا هر گونه [[مالی]] متعلق به خود را ندارند. در مقابل، مالکی که صاحب مُلک است، یعنی علاوه بر مالکیّت، فرمانروای آن نیز می‌باشد، [[حق]] هرگونه دخالت در مُلک خود را دارد. بر این اساس، هر آن کس که مالک مُلکی است، قطعاً مالک مِلک آن نیز می‌باشد؛ ولی با توضیحی که داده شد، عکس این مطلب صادق نیست؛ زیرا چه بسا افرادی که مالک مِلکی باشند، امّا [[حق]] فرمانروایی و [[ولایت]] بر آن را نداشته باشند. به همین دلیل است که زبان‌شناسان، رابطه مِلک و مُلک را عام و خاص مطلق می‌دانند؛ مثلاً [[راغب اصفهانی]] در مفردات خود می‌گوید: هر مُلکی مِلک مولای خود هست، ولی عکس آن صادق نیست<ref>مفردات راغب، ص۷۷۴؛ تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۲۸. بیان راغب در مفرداتش به این ترتیب است: {{عربی\|الملک کالجنس للملک، فکل مُلک مِلک، و لیس کل ملک ملکا}}.</ref>.		نکته مهم پیرامون ارتباط لغوی دو واژه مِلک و مُلک آن است که هر [[مالکی]]، بنابر شدّت مالکیتی که بر مملوک خود دارد، [[اجازه تصرف]] در همان محدوده را بر مملوک خود پیدا می‌کند؛ لذا در مالکیّت‌های اعتباری، مالک در حد اعتبار قانونی خود می‌تواند از منافع و یا ذات [[ملک]] خویش بهره‌مند شود. به همین علت، در برخی موارد، مالک، با وجود داشتن مالکیت، [[حقّ]] تصرّف در ملک خویش را ندارد؛ مثلاً افراد صغیر یا [[محجور]] یا مجنون، حق تصرف در ملک یا هر گونه [[مالی]] متعلق به خود را ندارند. در مقابل، مالکی که صاحب مُلک است، یعنی علاوه بر مالکیّت، فرمانروای آن نیز می‌باشد، [[حق]] هرگونه دخالت در مُلک خود را دارد. بر این اساس، هر آن کس که مالک مُلکی است، قطعاً مالک مِلک آن نیز می‌باشد؛ ولی با توضیحی که داده شد، عکس این مطلب صادق نیست؛ زیرا چه بسا افرادی که مالک مِلکی باشند، امّا [[حق]] فرمانروایی و [[ولایت]] بر آن را نداشته باشند. به همین دلیل است که زبان‌شناسان، رابطه مِلک و مُلک را عام و خاص مطلق می‌دانند؛ مثلاً [[راغب اصفهانی]] در مفردات خود می‌گوید: هر مُلکی مِلک مولای خود هست، ولی عکس آن صادق نیست<ref>مفردات راغب، ص۷۷۴؛ تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۲۸. بیان راغب در مفرداتش به این ترتیب است: {{عربی\|الملک کالجنس للملک، فکل مُلک مِلک، و لیس کل ملک ملکا}}.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-06-18T09:48:26Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[مُلک]] و [[ملکوت]]، هر دو از ریشه ~~«م‌ل‌ک»،~~ به معنای قوت و [[قدرت]] در [[تصرف]] در امری مادی یا [[معنوی]] است؛ به گونه‌ای که [[اختیار]] آن در دست مالکش باشد<ref>مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۵۱؛ التحقیق، ج۱۱، ص۱۶۲.</ref>. [[مالکیت]]، بنا بر مراتبی که دارد، گاه بر [[ذات]] یک شیء حمل می‌گردد و گاه بر [[منافع]] ذات. در هر دو صورت، این [[مالکیّت]] [[حقیقی]] و یا اعتباری است. در هر صورت، مملوک را “مِلک” مالک می‌گویند؛ که بنابر مرتبه مالکیتی که مالک بر آن دارد، [[حق تصرف]] در مملوک خود را پیدا می‌کند. “مُلک” به معنای [[فرمانروایی]] و [[سیاست‌گذاری]] و [[تدبیر امور]] چیزی مادی یا معنوی است<ref>لسان العرب، ج۱۰، ص۴۹۱.</ref>.		[[مُلک]] و [[ملکوت]]، هر دو از ریشه «م ل ک»، به معنای قوت و [[قدرت]] در [[تصرف]] در امری مادی یا [[معنوی]] است؛ به گونه‌ای که [[اختیار]] آن در دست مالکش باشد<ref>مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۵۱؛ التحقیق، ج۱۱، ص۱۶۲.</ref>. [[مالکیت]]، بنا بر مراتبی که دارد، گاه بر ذات یک شیء حمل می‌گردد و گاه بر منافع ذات. در هر دو صورت، این مالکیّت [[حقیقی]] و یا اعتباری است. در هر صورت، مملوک را “مِلک” مالک می‌گویند؛ که بنابر مرتبه مالکیتی که مالک بر آن دارد، [[حق تصرف]] در مملوک خود را پیدا می‌کند. “مُلک” به معنای [[فرمانروایی]] و [[سیاست‌گذاری]] و [[تدبیر امور]] چیزی مادی یا معنوی است<ref>لسان العرب، ج۱۰، ص۴۹۱.</ref>.

	نکته مهم پیرامون ارتباط لغوی دو واژه مِلک و مُلک آن است که هر [[مالکی]]، بنابر شدّت مالکیتی که بر مملوک خود دارد، [[اجازه تصرف]] در همان محدوده را بر مملوک خود پیدا می‌کند؛ لذا در مالکیّت‌های اعتباری، مالک در حد اعتبار قانونی خود می‌تواند از منافع و یا ذات [[ملک]] خویش بهره‌مند شود. به همین علت، در برخی موارد، مالک، با وجود داشتن مالکیت، [[حقّ]] تصرّف در ملک خویش را ندارد؛ مثلاً افراد صغیر یا [[محجور]] یا ~~[[مجنون]]،~~ حق تصرف در ملک یا هر گونه [[مالی]] متعلق به خود را ندارند. در مقابل، مالکی که صاحب مُلک است، یعنی علاوه بر مالکیّت، فرمانروای آن نیز می‌باشد، [[حق]] هرگونه [[دخالت]] در مُلک خود را دارد. بر این اساس، هر آن کس که مالک مُلکی است، قطعاً مالک مِلک آن نیز می‌باشد؛ ولی با توضیحی که داده شد، عکس این مطلب صادق نیست؛ زیرا چه بسا افرادی که مالک مِلکی باشند، امّا [[حق]] فرمانروایی و [[ولایت]] بر آن را نداشته باشند. به همین دلیل است که زبان‌شناسان، رابطه مِلک و مُلک را [[عام و خاص]] مطلق می‌دانند؛ مثلاً [[راغب~~]] [[~~اصفهانی]] در [[مفردات]] خود می‌گوید: هر مُلکی مِلک مولای خود هست، ولی عکس آن صادق نیست<ref>مفردات راغب، ص۷۷۴؛ تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۲۸. بیان راغب در مفرداتش به این ترتیب است: {{عربی\|الملک کالجنس للملک، فکل مُلک مِلک، و لیس کل ملک ملکا}}.</ref>.		نکته مهم پیرامون ارتباط لغوی دو واژه مِلک و مُلک آن است که هر [[مالکی]]، بنابر شدّت مالکیتی که بر مملوک خود دارد، [[اجازه تصرف]] در همان محدوده را بر مملوک خود پیدا می‌کند؛ لذا در مالکیّت‌های اعتباری، مالک در حد اعتبار قانونی خود می‌تواند از منافع و یا ذات [[ملک]] خویش بهره‌مند شود. به همین علت، در برخی موارد، مالک، با وجود داشتن مالکیت، [[حقّ]] تصرّف در ملک خویش را ندارد؛ مثلاً افراد صغیر یا [[محجور]] یا مجنون، حق تصرف در ملک یا هر گونه [[مالی]] متعلق به خود را ندارند. در مقابل، مالکی که صاحب مُلک است، یعنی علاوه بر مالکیّت، فرمانروای آن نیز می‌باشد، [[حق]] هرگونه دخالت در مُلک خود را دارد. بر این اساس، هر آن کس که مالک مُلکی است، قطعاً مالک مِلک آن نیز می‌باشد؛ ولی با توضیحی که داده شد، عکس این مطلب صادق نیست؛ زیرا چه بسا افرادی که مالک مِلکی باشند، امّا [[حق]] فرمانروایی و [[ولایت]] بر آن را نداشته باشند. به همین دلیل است که زبان‌شناسان، رابطه مِلک و مُلک را عام و خاص مطلق می‌دانند؛ مثلاً [[راغب اصفهانی]] در مفردات خود می‌گوید: هر مُلکی مِلک مولای خود هست، ولی عکس آن صادق نیست<ref>مفردات راغب، ص۷۷۴؛ تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۲۸. بیان راغب در مفرداتش به این ترتیب است: {{عربی\|الملک کالجنس للملک، فکل مُلک مِلک، و لیس کل ملک ملکا}}.</ref>.

	مَلکوت بر وزن فَعَلوت، صیغه [[مبالغه]] از [[مُلک]] است (مانند [[جبروت]] که به معنای شدت جبران و رحموت که به معنای شدت [[رحمت]] بر امری و یا رهبوت، از [[رهبت]]، که به معنای شدت [[ترس]] است). بنابراین، [[ملکوت]] یعنی عالمی که [[مالکیت]] و [[ولایت]] و [[فرمانروایی]] مطلق [[پروردگار]] نسبت به [[عالم دنیا]]، در آن نمایان‌تر است. هرچند در هر دو عالم، [[خداوند]] [[فرمانروا]] و مالک [[مُلک]] است، ولی چون در [[عوالم]] مجرده، هیچ حجابی در تحقّق [[وابستگی]] خلایق به خداوند و گستره [[تدبیر الهی]] بر [[مخلوقات]] وجود ندارد، عوالم مجرد را ملکوت و عالم دنیا را [[عالم مُلک]] می‌گویند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص۲۳۴.</ref>		مَلکوت بر وزن فَعَلوت، صیغه مبالغه از [[مُلک]] است (مانند [[جبروت]] که به معنای شدت جبران و رحموت که به معنای شدت [[رحمت]] بر امری و یا رهبوت، از [[رهبت]]، که به معنای شدت [[ترس]] است). بنابراین، [[ملکوت]] یعنی عالمی که [[مالکیت]] و [[ولایت]] و [[فرمانروایی]] مطلق [[پروردگار]] نسبت به [[عالم دنیا]]، در آن نمایان‌تر است. هرچند در هر دو عالم، [[خداوند]] [[فرمانروا]] و مالک [[مُلک]] است، ولی چون در [[عوالم]] مجرده، هیچ حجابی در تحقّق [[وابستگی]] خلایق به خداوند و گستره [[تدبیر الهی]] بر [[مخلوقات]] وجود ندارد، عوالم مجرد را ملکوت و عالم دنیا را [[عالم مُلک]] می‌گویند<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲]]، ص۲۳۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۲

2025-06-18T09:42:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ملکوت		\| موضوع مرتبط = ملکوت
	\| عنوان مدخل = [[ملکوت]]		\| عنوان مدخل = ملکوت
	\| مداخل مرتبط = [[ملکوت در لغت]] - [[ملکوت در قرآن~~]] - [[ملکوت در حدیث]] - [[ملکوت در نهج البلاغه]] - [[ملکوت در کلام اسلامی]] \| [[ملکوت در اخلاق اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[ملکوت در لغت]] - [[ملکوت در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[مُلک]] و [[ملکوت]]، هر دو از ریشه «م‌ل‌ک»، به معنای قوت و [[قدرت]] در [[تصرف]] در امری مادی یا [[معنوی]] است؛ به گونه‌ای که [[اختیار]] آن در دست مالکش باشد<ref>مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۵۱؛ التحقیق، ج۱۱، ص۱۶۲.</ref>. [[مالکیت]]، بنا بر مراتبی که دارد، گاه بر ذات یک شیء حمل می‌گردد و گاه بر [[منافع]] ذات. در هر دو صورت، این [[مالکیّت]] [[حقیقی]] و یا اعتباری است. در هر صورت، مملوک را “مِلک” [[مالک]] می‌گویند؛ که بنابر مرتبه مالکیتی که مالک بر آن دارد، [[حق تصرف]] در مملوک خود را پیدا می‌کند. “مُلک” به معنای [[فرمانروایی]] و سیاست‌گذاری و [[تدبیر امور]] چیزی مادی یا معنوی است<ref>لسان العرب، ج۱۰، ص۴۹۱.</ref>.		[[مُلک]] و [[ملکوت]]، هر دو از ریشه «م‌ل‌ک»، به معنای قوت و [[قدرت]] در [[تصرف]] در امری مادی یا [[معنوی]] است؛ به گونه‌ای که [[اختیار]] آن در دست مالکش باشد<ref>مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۵۱؛ التحقیق، ج۱۱، ص۱۶۲.</ref>. [[مالکیت]]، بنا بر مراتبی که دارد، گاه بر [[ذات]] یک شیء حمل می‌گردد و گاه بر [[منافع]] ذات. در هر دو صورت، این [[مالکیّت]] [[حقیقی]] و یا اعتباری است. در هر صورت، مملوک را “مِلک” مالک می‌گویند؛ که بنابر مرتبه مالکیتی که مالک بر آن دارد، [[حق تصرف]] در مملوک خود را پیدا می‌کند. “مُلک” به معنای [[فرمانروایی]] و [[سیاست‌گذاری]] و [[تدبیر امور]] چیزی مادی یا معنوی است<ref>لسان العرب، ج۱۰، ص۴۹۱.</ref>.

	نکته مهم پیرامون [[ارتباط]] لغوی دو واژه مِلک و مُلک آن است که هر [[مالکی]]، بنابر شدّت مالکیتی که بر مملوک خود دارد، اجازه تصرف در همان محدوده را بر مملوک خود پیدا ~~می‌کند.~~ لذا در مالکیّت‌های اعتباری، مالک در حد اعتبار قانونی خود می‌تواند از منافع و یا ذات [[ملک]] خویش بهره‌مند شود. به همین علت، در برخی موارد، مالک، با وجود داشتن مالکیت، [[حقّ]] تصرّف در ملک خویش را ندارد؛ مثلاً افراد صغیر یا [[محجور]] یا [[مجنون]]، حق تصرف در ملک یا هر گونه [[مالی]] متعلق به خود را ندارند. در مقابل، مالکی که صاحب مُلک است، یعنی علاوه بر مالکیّت، فرمانروای آن نیز می‌باشد، [[حق]] هرگونه دخالت در مُلک خود را دارد. بر این اساس، هر آن کس که مالک مُلکی است، قطعاً مالک مِلک آن نیز می‌باشد؛ ولی با توضیحی که داده شد، عکس این مطلب صادق نیست؛ زیرا چه بسا افرادی که مالک مِلکی باشند، امّا حق فرمانروایی و [[ولایت]] بر آن را نداشته باشند. به همین دلیل است که زبان‌شناسان، رابطه مِلک و مُلک را [[عام و خاص]] مطلق می‌دانند؛ مثلاً راغب اصفهانی در مفردات خود می‌گوید: هر مُلکی مِلک مولای خود هست، ولی عکس آن صادق نیست<ref>مفردات راغب، ص۷۷۴؛ تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۲۸. بیان راغب در مفرداتش به این ترتیب است: {{عربی\|الملک کالجنس للملک، فکل مُلک مِلک، و لیس کل ملک ملکا}}.</ref>.		نکته مهم پیرامون ارتباط لغوی دو واژه مِلک و مُلک آن است که هر [[مالکی]]، بنابر شدّت مالکیتی که بر مملوک خود دارد، [[اجازه تصرف]] در همان محدوده را بر مملوک خود پیدا می‌کند؛ لذا در مالکیّت‌های اعتباری، مالک در حد اعتبار قانونی خود می‌تواند از منافع و یا ذات [[ملک]] خویش بهره‌مند شود. به همین علت، در برخی موارد، مالک، با وجود داشتن مالکیت، [[حقّ]] تصرّف در ملک خویش را ندارد؛ مثلاً افراد صغیر یا [[محجور]] یا [[مجنون]]، حق تصرف در ملک یا هر گونه [[مالی]] متعلق به خود را ندارند. در مقابل، مالکی که صاحب مُلک است، یعنی علاوه بر مالکیّت، فرمانروای آن نیز می‌باشد، [[حق]] هرگونه [[دخالت]] در مُلک خود را دارد. بر این اساس، هر آن کس که مالک مُلکی است، قطعاً مالک مِلک آن نیز می‌باشد؛ ولی با توضیحی که داده شد، عکس این مطلب صادق نیست؛ زیرا چه بسا افرادی که مالک مِلکی باشند، امّا [[حق]] فرمانروایی و [[ولایت]] بر آن را نداشته باشند. به همین دلیل است که زبان‌شناسان، رابطه مِلک و مُلک را [[عام و خاص]] مطلق می‌دانند؛ مثلاً [[راغب]] [[اصفهانی]] در [[مفردات]] خود می‌گوید: هر مُلکی مِلک مولای خود هست، ولی عکس آن صادق نیست<ref>مفردات راغب، ص۷۷۴؛ تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۲۸. بیان راغب در مفرداتش به این ترتیب است: {{عربی\|الملک کالجنس للملک، فکل مُلک مِلک، و لیس کل ملک ملکا}}.</ref>.

	مَلکوت بر وزن فَعَلوت، صیغه [[مبالغه]] از [[مُلک]] است (مانند [[جبروت]] که به معنای شدت جبران و رحموت که به معنای شدت [[رحمت]] بر امری و یا رهبوت، از [[رهبت]]، که به معنای شدت [[ترس]] است). بنابراین، [[ملکوت]] یعنی عالمی که [[مالکیت]] و [[ولایت]] و [[فرمانروایی]] مطلق [[پروردگار]] نسبت به [[عالم دنیا]]، در آن نمایان‌تر است. هرچند در هر دو عالم، [[خداوند]] [[فرمانروا]] و [[~~مالک~~]] ~~مُلک~~ است، ولی چون در [[عوالم]] مجرده، هیچ حجابی در تحقّق [[وابستگی]] خلایق به خداوند و گستره [[تدبیر الهی]] بر [[مخلوقات]] وجود ندارد، عوالم مجرد را ملکوت و عالم دنیا را [[عالم مُلک]] می‌گویند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ~~ص ۲۳۴~~.</ref>		مَلکوت بر وزن فَعَلوت، صیغه [[مبالغه]] از [[مُلک]] است (مانند [[جبروت]] که به معنای شدت جبران و رحموت که به معنای شدت [[رحمت]] بر امری و یا رهبوت، از [[رهبت]]، که به معنای شدت [[ترس]] است). بنابراین، [[ملکوت]] یعنی عالمی که [[مالکیت]] و [[ولایت]] و [[فرمانروایی]] مطلق [[پروردگار]] نسبت به [[عالم دنیا]]، در آن نمایان‌تر است. هرچند در هر دو عالم، [[خداوند]] [[فرمانروا]] و مالک [[مُلک]] است، ولی چون در [[عوالم]] مجرده، هیچ حجابی در تحقّق [[وابستگی]] خلایق به خداوند و گستره [[تدبیر الهی]] بر [[مخلوقات]] وجود ندارد، عوالم مجرد را ملکوت و عالم دنیا را [[عالم مُلک]] می‌گویند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص۲۳۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~ملکوت~~]]		[[رده:اصطلاحات قرآنی]]
	[[رده:مدخل لغوی]]		[[رده:مدخل لغوی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:13:28Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = ملکوت		\| موضوع مرتبط = ملکوت
	\| عنوان مدخل = [[ملکوت]]		\| عنوان مدخل = [[ملکوت]]
	\| مداخل مرتبط = [[ملکوت در لغت]] - [[ملکوت در قرآن]] - [[ملکوت در حدیث]] - [[ملکوت در نهج البلاغه]] - [[ملکوت در کلام اسلامی]] \| [[ملکوت در اخلاق اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[ملکوت در لغت]] - [[ملکوت در قرآن]] - [[ملکوت در حدیث]] - [[ملکوت در نهج البلاغه]] - [[ملکوت در کلام اسلامی]] \| [[ملکوت در اخلاق اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[مُلک]] و [[ملکوت]]، هر دو از ریشه «م‌ل‌ک»، به معنای قوت و [[قدرت]] در [[تصرف]] در امری مادی یا [[معنوی]] است؛ به گونه‌ای که [[اختیار]] آن در دست مالکش باشد<ref>مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۵۱؛ التحقیق، ج۱۱، ص۱۶۲.</ref>. [[مالکیت]]، بنا بر مراتبی که دارد، گاه بر ذات یک شیء حمل می‌گردد و گاه بر [[منافع]] ذات. در هر دو صورت، این [[مالکیّت]] [[حقیقی]] و یا اعتباری است. در هر صورت، مملوک را “مِلک” [[مالک]] می‌گویند؛ که بنابر مرتبه مالکیتی که مالک بر آن دارد، [[حق تصرف]] در مملوک خود را پیدا می‌کند. “مُلک” به معنای [[فرمانروایی]] و سیاست‌گذاری و [[تدبیر امور]] چیزی مادی یا معنوی است<ref>لسان العرب، ج۱۰، ص۴۹۱.</ref>.		[[مُلک]] و [[ملکوت]]، هر دو از ریشه «م‌ل‌ک»، به معنای قوت و [[قدرت]] در [[تصرف]] در امری مادی یا [[معنوی]] است؛ به گونه‌ای که [[اختیار]] آن در دست مالکش باشد<ref>مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۵۱؛ التحقیق، ج۱۱، ص۱۶۲.</ref>. [[مالکیت]]، بنا بر مراتبی که دارد، گاه بر ذات یک شیء حمل می‌گردد و گاه بر [[منافع]] ذات. در هر دو صورت، این [[مالکیّت]] [[حقیقی]] و یا اعتباری است. در هر صورت، مملوک را “مِلک” [[مالک]] می‌گویند؛ که بنابر مرتبه مالکیتی که مالک بر آن دارد، [[حق تصرف]] در مملوک خود را پیدا می‌کند. “مُلک” به معنای [[فرمانروایی]] و سیاست‌گذاری و [[تدبیر امور]] چیزی مادی یا معنوی است<ref>لسان العرب، ج۱۰، ص۴۹۱.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:05:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ملکوت		\| موضوع مرتبط = ملکوت
خط ۱۳:		خط ۱۲:

	مَلکوت بر وزن فَعَلوت، صیغه [[مبالغه]] از [[مُلک]] است (مانند [[جبروت]] که به معنای شدت جبران و رحموت که به معنای شدت [[رحمت]] بر امری و یا رهبوت، از [[رهبت]]، که به معنای شدت [[ترس]] است). بنابراین، [[ملکوت]] یعنی عالمی که [[مالکیت]] و [[ولایت]] و [[فرمانروایی]] مطلق [[پروردگار]] نسبت به [[عالم دنیا]]، در آن نمایان‌تر است. هرچند در هر دو عالم، [[خداوند]] [[فرمانروا]] و [[مالک]] مُلک است، ولی چون در [[عوالم]] مجرده، هیچ حجابی در تحقّق [[وابستگی]] خلایق به خداوند و گستره [[تدبیر الهی]] بر [[مخلوقات]] وجود ندارد، عوالم مجرد را ملکوت و عالم دنیا را [[عالم مُلک]] می‌گویند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۲۳۴.</ref>		مَلکوت بر وزن فَعَلوت، صیغه [[مبالغه]] از [[مُلک]] است (مانند [[جبروت]] که به معنای شدت جبران و رحموت که به معنای شدت [[رحمت]] بر امری و یا رهبوت، از [[رهبت]]، که به معنای شدت [[ترس]] است). بنابراین، [[ملکوت]] یعنی عالمی که [[مالکیت]] و [[ولایت]] و [[فرمانروایی]] مطلق [[پروردگار]] نسبت به [[عالم دنیا]]، در آن نمایان‌تر است. هرچند در هر دو عالم، [[خداوند]] [[فرمانروا]] و [[مالک]] مُلک است، ولی چون در [[عوالم]] مجرده، هیچ حجابی در تحقّق [[وابستگی]] خلایق به خداوند و گستره [[تدبیر الهی]] بر [[مخلوقات]] وجود ندارد، عوالم مجرد را ملکوت و عالم دنیا را [[عالم مُلک]] می‌گویند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۲۳۴.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۵:		خط ۲۲:

	[[رده:ملکوت]]		[[رده:ملکوت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:مدخل لغوی]]		[[رده:مدخل لغوی]]

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:17:15Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[ملکوت]]~~''' است. "'''[[ملکوت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[ملکوت در لغت]] - [[ملکوت در قرآن]] - [[ملکوت در حدیث]] - [[ملکوت در نهج البلاغه]] - [[ملکوت در کلام اسلامی]] \| [[ملکوت در اخلاق اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = ملکوت
			\| عنوان مدخل = [[ملکوت]]
			\| مداخل مرتبط = [[ملکوت در لغت]] - [[ملکوت در قرآن]] - [[ملکوت در حدیث]] - [[ملکوت در نهج البلاغه]] - [[ملکوت در کلام اسلامی]] \| [[ملکوت در اخلاق اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T18:30:06Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[ملکوت]]''' است. "'''[[ملکوت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[ملکوت]]''' است. "'''[[ملکوت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ملکوت در لغت]] - [[ملکوت در قرآن]] - [[ملکوت در حدیث]] - [[ملکوت در نهج البلاغه]] - [[ملکوت در کلام اسلامی]] \| [[ملکوت در اخلاق اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ملکوت در لغت]] - [[ملکوت در قرآن]] - [[ملکوت در حدیث]] - [[ملکوت در نهج البلاغه]] - [[ملکوت در کلام اسلامی]] \| [[ملکوت در اخلاق اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T00:38:15Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۰۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]		# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:40:26Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]		# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:17:00Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۴۷
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]		# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]

ملکوت در لغت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani در ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۲

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - ' ' به ''

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'