منا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۴

2025-11-03T06:14:39Z

Bahmani: /* پانویس */

2024-10-29T04:41:54Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۱
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مکان‌های تاریخی ~~جهان اسلام~~]]		[[رده:مکان‌های تاریخی مکه]]
			[[رده:حج]]
	[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]		[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]

Jaafari: /* منابع */

2024-07-06T05:22:13Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۲
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه هریس\|فرزانه هریس، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]		# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه هریس\|فرزانه هریس، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
	# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2024-07-06T05:18:14Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	در مجموع باید گفت: حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref> [[حجاج]] سه شب در این بیابان وقوف می‌‌کنند و در سه قسمت در آن "رجم" نموده و در نهایت در آن [[قربانی]] می‌‌نمایند<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۶۲.</ref>.		در مجموع باید گفت: حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref> [[حجاج]] سه شب در این بیابان وقوف می‌‌کنند و در سه قسمت در آن "رجم" نموده و در نهایت در آن [[قربانی]] می‌‌نمایند<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۶۲.</ref>.

			==مِنیٰ==
			بیابان وسیعی است که در جانب شرقی [[مکه]] و میان مکه و [[وادی]] [[مشعر الحرام]] قرار گرفته و در فاصله ۱۰ کیلومتری [[خانه خدا]] بین دو رشته [[کوه]] محصور است. محدوده [[سرزمین]] منیٰ از آخر «وادی محَسّر» تا «جمره [[عقبه]]» است. گویند وقتی [[حضرت آدم]]{{ع}} به [[زمین]] [[هبوط]] کرد در این مکان فرود آمد؛ از او در اینجا پرسیدند آیا آرزوی [[بهشت]] داری؟ لذا این سرزمین به [[منی]] معروف شد<ref>اخبار مکه ازرقی، ج۲، ص۴۴۶؛ علل الشرایع، صدوق، ج۲، ص۴۳۵.</ref>. از دعای [[امام صادق]]{{ع}} در منیٰ برمی‌آید که ریشه مِنیٰ از مِنَّت است؛ زیرا [[خداوند]] بر [[مردم]] [[منت]] گذاشت و در این مکان [[اعمال]] [[حج]] را به آنان یاد داد.
			{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ هَذِهِ مِنًى وَ هِيَ مِمَّا مَنَنْتَ بِهَا عَلَيْنَا مِنَ الْمَنَاسِكِ فَأَسْأَلُكَ أَنْ تَمُنَّ عَلَيْنَا بِمَا مَنَنْتَ بِهِ عَلَى أَنْبِيَائِكَ فَإِنَّمَا أَنَا عَبْدُكَ وَ فِي قَبْضَتِكَ}}<ref>فروع کافی، کلینی، ج۴، ص۴۶۱.</ref>.
			طول این سرزمین را بیش از ۳۵۰۰ متر ذکر کرده‌اند. حجاج پس از [[طلوع]] [[آفتاب]] صبح [[روز]] دهم [[ذی‌الحجه]] از مشعر الحرام به سمت منیٰ [[حرکت]] می‌کنند. سرزمین منیٰ در طول [[تاریخ]] [[شاهد]] وقایع مهمی بوده و قبل از [[اسلام]] یکی از مراکز مهم تجارتی و [[بازرگانی]] محسوب می‌شده است. از وقایع مهم این سرزمین پیمان‌های «[[عقبه اول]]» و «[[عقبه دوم]]» در [[صدر اسلام]] است. از وقایع مهم دیگر این سرزمین [[بسیج]] و [[سازماندهی]] و استقرار [[سپاه اسلام]] برای [[فتح مکه]] در [[سال هشتم هجری]] بود. [[پیامبر]]{{صل}} پس از فتح مکه در مکان «[[مسجد]] خَیف» علل [[پیروزی]] و فتح مکه را تشریح ساختند.
			قسمت پایانی منیٰ، یعنی عقبه جایی است که نخستین بار [[مسلمانان]] یثرب در آنجا با [[رسول خدا]]{{صل}} [[بیعت]] کردند و بیعت آنها به «[[بیعة]] العقبه» [[شهرت]] یافت.

			کار اصلی حجاج در منیٰ، چنان است که در روز دهم، ابتدا جَمَره عقبه را [[رمی]] می‌کنند. پس از رمی، [[قربانی]] و سپس حلق یا تقصیر انجام می‌شود و بدین ترتیب از حالت [[احرام]] بیرون می‌آیند. و آنان موظفند در [[روز]] یازدهم و دوازدهم هر سه جمره اولی، ثانیه و [[عقبه]] را [[رمی]] کنند و شب‌ها را در منیٰ بیتوته کنند.
			در گذشته و تا [[زمان]] [[دولت عثمانی]] از شب [[عید قربان]] و دو روز بعد، [[جشن]] و [[سرور]] در منیٰ برپا و همه جا چراغان می‌شده است.
			یکی از مسائل [[فقهی]] مورد بحث در منیٰ، آن بوده که آیا ساختمان در آنجا رواست یا خیر؟ در این باره [[اختلاف]] نظریه‌های فراوانی وجود داشته است. پیش از دوره وهابی‌ها ساختمان‌های متعددی در منیٰ بوده است اما پس از آن، برای مدتی آن بناها تخریب شد و تا این اواخر شیخ عبدالله بن باز با ساختن بنای دائمی در آنجا مخالف بود. از سال ۱۴۱۸ به این سو، چادرهای جدیدی درست شده است. این چادرها از جنس برزنت و غیر قابل احتراق تهیه و در طول سال برچیده نمی‌شود. همچنین تمامی راه‌های اصلی و فرعی سنگفرش یا آسفالت شده است.
			چادرهای [[ایرانی]] در نخستین بخش منیٰ، پس از عبور از [[وادی محسر]] قرار دارد. قربانگاه‌های منیٰ در گذشته در بخش ورودی منیٰ از سمت وادی محسر واقع شده بود. از [[سال ۱۴۲۰ هجری]]، [[قربانگاه]] اصلی به محل دیگری در فاصله ۵۰۰ متری منیٰ به نام مُعَیصم انتقال یافته و به صورت مجهز و با تقسیم بخش‌های آن برای حجاج کشورهای مختلف، به فعالیت مشغول است. هنوز بخشی از قربانگاه‌ها نیز در همان منطقه قرار دارد<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، رسول جعفریان، مشعر، ص۱۴۴.</ref>.

			'''[[واجبات]] منیٰ''': پس از [[طلوع صبح]] [[دهم ذی‌حجه]] که [[حاجیان]] با [[حال]] [[احرام]] از مشعر به سوی منیٰ می‌آیند، طی سه روز و دو شب واجباتی (اعمالی و وقوف) به جای می‌آورند.
			در روز دهم، چهارمین و پنجمین و ششمین عمل از [[اعمال]] [[حج]] (یعنی رمی جمره عقبی، [[قربانی]]، حلق یا تقصیر) را باید انجام داد. در روز یازدهم و دوازدهم، سیزدهمین عمل حج (یعنی رمی جمرات ثلاث) را باید انجام داد. در شب یازدهم و دوازدهم، دوازدهمین عمل [[حج]] (یعنی وقوف در منیٰ) را باید به عمل آورد.

			'''[[مستحبات]] منیٰ''': [[غسل]] [[روز]] [[عید]] کردن، [[نماز]] روز عید خواندن، دعاهای روز عید خواندن، [[حمد]] [[خدا]] پس از [[اعمال]] روز عید کردن، نماز در [[مسجد]] کبش و [[بیعت]] خواندن، شب [[سیزدهم ذی‌حجه]] را در منیٰ به سر بردن، ریگ‌های مازاد مشعر را در [[منی]] [[دفن]] نمودن، صد رکعت نماز مستحبی در [[مسجد خیف]] خواندن، مستحبات هر یک از اعمال [[واجب]] ([[رمی]]، [[قربانی]]، حلق یا تقصیر) را به جای آوردن؛ هر یک از [[اذکار]] {{متن حدیث\|سُبْحَانَ اللَّهِ‌، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ‌، الْحَمْدُ لِلَّهِ‌}} را صد بار در مسجد خیف گفتن، تکبیرات {{متن حدیث\|اللَّهُ أَكْبَرُ... الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى مَا أَبْلَانَا}} را بعد از ۱۵ نماز (از ظهر روز عید تا صبح روز سیزدهم) خواندن.

			'''[[تسمیه]] منیٰ''': به تفاوت نقل نام کوهی است در این [[سرزمین]]. در اینجا [[حضرت ابراهیم]] گفت: «تمنا» کن. [[حضرت آدم]] و حضرت [[حوا]] در این نقطه [[آمرزش الهی]] را «تمنا» کردند. حضرت آدم در اینجا در پاسخ به [[جبرئیل]] که آیا تمنایی داری؟ گفت تمنای [[جنت]]. از «اِمناء» (به معنی [[خون]] ریختن) است؛ چراکه در اینجا خون قربانی ریخته می‌شود. از «[[منت]]» است و [[خداوند]] بر [[مردم]] منت گذاشت و در اینجا اعمال حج را به آنان یاد داد. همچنین از [[امام رضا]]{{ع}} نقل شده است که فرمود: [[منا]] را از آن جهت «منا» می‌خوانند که جبرئیل به ابراهیم گفت {{متن حدیث\|تَمَنَّ عَلَى رَبِّكَ مَا شِئْتَ‌}} ابراهیم از خداوند خواست بجای فرزندش، قوچی را بفرستد تا به عنوان [[فدیه]] اسماعیل آن را [[ذبح]] کند و خداوند آرزوی او را برآورده کرد.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۹۴.</ref>.

			'''اماکن منیٰ''':
			# [[مساجد]]، چون: مسجد خیف، مسجد صفایح، مسجد کبش، مسجد بیعت، مسجد [[کوثر]].
			# [[قربانگاه]]، موسوم به [[مسلخ]] و [[مذبح]] و [[منحر]]. محل وسیع و محصوری است در سر راه مشعر در ورود به منیٰ در سمت راست که برای [[قربانی کردن]] اختصاص یافته است (اگرچه قربانی کردن در هر نقطه‌ای از [[منی]] جایز است).
			# جمرات یا جمار (جمع جمره) سه ستون سنگی است که از دامنه کوهی که فاصل میان [[مکه]] و منیٰ است شروع شده و به عمق منیٰ تا طول ۲۷۱ پیش می‌رود.
			وقایع منیٰ- بعد از [[بعثت]] سه واقعه [[تاریخی]] مهم در منیٰ اتفاق افتاد:
			#در اینجا [[صحیفه]] ملعونه برای [[محاصره اقتصادی]] [[اجتماعی]] [[پیامبر]] و [[بنی‌هاشم]] تنظیم شد.
			#در اینجا در سال‌های [[دوازده]] و سیزده [[هجری]] اهالی یثرب با [[پیامبر اکرم]] [[بیعت]] کردند.
			#در اینجا بود که به [[سال هشتم هجری]] در [[فتح مکه]] [[سپاه]] پیامبر اکرم{{صل}} [[اردو]] زد.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۹۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۳

2023-06-13T08:03:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۹:		خط ۹:
	سرزمین «منا» که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref>		سرزمین «منا» که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref>

	منا میان مکه و [[مزدلفه]] و در ۷ کیلومتری شمال [[شرق]] [[مسجد الحرام]] است<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.		منا میان مکه و مزدلفه و در ۷ کیلومتری شمال شرق [[مسجد الحرام]] است<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.

	در مجموع باید گفت: حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref> [[حجاج]] سه شب در این بیابان وقوف می‌‌کنند و در سه قسمت در آن "رجم" نموده و در نهایت در آن [[قربانی]] می‌‌نمایند<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۶۲.</ref>.		در مجموع باید گفت: حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref> [[حجاج]] سه شب در این بیابان وقوف می‌‌کنند و در سه قسمت در آن "رجم" نموده و در نهایت در آن [[قربانی]] می‌‌نمایند<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۶۲.</ref>.
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه هریس\|فرزانه هریس، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
			# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۹

2023-06-13T07:59:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:امام مهدی]]~~
	[[رده:مکان‌های تاریخی جهان اسلام]]		[[رده:مکان‌های تاریخی جهان اسلام]]
	[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]		[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۹

2023-06-13T07:59:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = مکه		\| موضوع مرتبط = مکه
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط = [[منا در معارف مهدویت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	سرزمین ~~«منا»،~~ که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref>		سرزمین «منا» که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref>

	منا میان مکه و [[مزدلفه]] و در ۷ کیلومتری شمال [[شرق]] [[مسجد الحرام]] است<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.		منا میان مکه و [[مزدلفه]] و در ۷ کیلومتری شمال [[شرق]] [[مسجد الحرام]] است<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.

	در مجموع باید گفت: حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref>		در مجموع باید گفت: حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref> [[حجاج]] سه شب در این بیابان وقوف می‌‌کنند و در سه قسمت در آن "رجم" نموده و در نهایت در آن [[قربانی]] می‌‌نمایند<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۶۲.</ref>.

	~~== منا در معارف مهدویت ==~~
	~~مِنا سرزمینی است نزدیک [[مکه]] و [[عرفات]] که غار حرا نیز در کوهی نزدیک این منطقه واقع شده است.~~ [[حجاج]] سه شب در این بیابان وقوف می‌‌کنند و در سه قسمت در آن "رجم" نموده و در نهایت در آن [[قربانی]] می‌‌نمایند~~. در آخرین سال قبل از [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} آشوبی بزرگ در این بخش روی می‌‌دهد.~~

	[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در سال پایانی [[پیش از ظهور]]) در [[ماه]] [[ذی قعده]] [[قبایل]] به [[نزاع]] برخیزند و [[حجاج]] را [[غارت]] نموده و در منی [[شورشی]] برپا می‌‌شود و کشتاری بزرگ رخ می‌‌دهد، به گونه‌ای که تا گردنه جمره [[خون‌ها]] جاری شود. سپس سردسته آنان فرار می‌‌کند و در بین [[رکن و مقام]] حضرت با اکراه به آنها [[بیعت]] می‌‌نماید...<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۵۴.</ref>. در [[روایت]] دیگری می‌‌فرماید: [[قبایل]] با همدیگر به [[نزاع]] برمی‌‌خیزند و [[جنگ]] [[سختی]] میان آنان در می‌‌گیرد، سپس در حالی که در منا و [[عرفات]] هستند، صدایی می‌‌شنوند که می‌‌گوید [[امیر]] شما فلان شخص است و پس از آن صدای دیگری می‌‌شنوند که می‌‌گوید: بدانید که راست است. سپس با هم چنان [[جنگ]] کنند گویا سگ هار آنان را گاز گرفته است. بسیاری کشته شوند و [[خون]] تا گردنه جمره را فرا گیرد. سپس به [[حضرت مهدی]] {{ع}} پناهنده می‌‌شوند در حالی که او صورت خود را به [[کعبه]] چسبانده و [[گریه]] می‌‌نمایند و می‌‌خواهند که با حضرت [[بیعت]] نمایند. [[حضرت مهدی]] {{ع}} به آنان یادآور می‌‌شود که چقدر [[پیمان]] بستند و شکستند و در پایان با اکراه، با آنها [[بیعت]] می‌‌نماید<ref>همان: ص ۶۹۱، ۶۵۸.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۶۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۷

2023-06-13T07:57:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~امام مهدی~~		\| موضوع مرتبط = مکه
	\| عنوان مدخل = ~~امام مهدی~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~امام مهدی (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: /* منا کجاست؟ */

2022-10-08T12:35:50Z

منا کجاست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۵
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==~~منا کجاست؟~~==		==مقدمه==
	~~{{اصلی\|منا}}~~
	سرزمین «منا»، که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref>		سرزمین «منا»، که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref>

Wasity: /* مقدمه */

2022-10-08T12:35:27Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۵
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	== ~~مقدمه~~ ==		==منا کجاست؟==
			{{اصلی\|منا}}
			سرزمین «منا»، که پس از گذشتن از وادی محسَّر آغاز می‌شود فاصله‌ای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر میان دو [[کوه]] ممتد قرار دارد و انتهای آن به [[مکه]] ختم می‌شود<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۴.</ref>

			منا میان مکه و [[مزدلفه]] و در ۷ کیلومتری شمال [[شرق]] [[مسجد الحرام]] است<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه، ص۱۵۴.</ref>.

			در مجموع باید گفت: حضرت ابراهیم به هنگام [[قربانی]] پیشانی فرزندش را بر تل و ارتفاعات «کوه [[منی]]» مشرف بر مسجد منی گذاشت و این مسجد را به مناسبت ارتفاعات منی مسجد خیف می‌نامند<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی و قصص قرآن، ص۲۷۷.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۸۳.</ref>

			== منا در معارف مهدویت ==
	مِنا سرزمینی است نزدیک [[مکه]] و [[عرفات]] که غار حرا نیز در کوهی نزدیک این منطقه واقع شده است. [[حجاج]] سه شب در این بیابان وقوف می‌‌کنند و در سه قسمت در آن "رجم" نموده و در نهایت در آن [[قربانی]] می‌‌نمایند. در آخرین سال قبل از [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} آشوبی بزرگ در این بخش روی می‌‌دهد.		مِنا سرزمینی است نزدیک [[مکه]] و [[عرفات]] که غار حرا نیز در کوهی نزدیک این منطقه واقع شده است. [[حجاج]] سه شب در این بیابان وقوف می‌‌کنند و در سه قسمت در آن "رجم" نموده و در نهایت در آن [[قربانی]] می‌‌نمایند. در آخرین سال قبل از [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} آشوبی بزرگ در این بخش روی می‌‌دهد.