مودت به خانواده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: تغییرمسیر به مودت در خانواده

2024-10-12T08:06:44Z

Bahmani: /* پانویس */

2024-07-21T06:12:46Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۲
خط ۸۲:		خط ۸۲:

	[[رده:سیره خانوادگی]]		[[رده:سیره خانوادگی]]
			[[رده:مودت]]

Bahmani: /* جلوه‌های زبانی و گفتاری */

2024-07-21T05:51:09Z

جلوه‌های زبانی و گفتاری

نمایش تغییرات

Bahmani: /* ابراز علاقه و محبت زبانی */

2024-07-21T05:46:56Z

ابراز علاقه و محبت زبانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۶
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	=== ابراز علاقه و محبت زبانی ===		=== ابراز علاقه و محبت زبانی ===
	در زندگی مشترک ابراز علاقه و محبت نه فقط جلوه دوستی و پیوند درونی، که خود مایه بستگی و نزدیکی بیش‌تر و تأمین نیازی اساسی و [[امنیت]] خاطر و [[آرامش]] [[روابط]] است. رسول خدا {{صل}} بر این امر تأکید داشت و می‌فرمود: {{متن حدیث\|قَوْلُ الرَّجُلِ لِلْمَرْأَةِ إِنِّي‏ أُحِبُّكِ‏ لَا يَذْهَبُ‏ مِنْ‏ قَلْبِهَا أَبَداً}}<ref>«سخن مرد به همسر خود که “دوستت دارم” هرگز از قلب زن بیرون نمی‌رود» الکافی، ج۵، ص۵۶۹؛ وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۱۰؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۲۰، ص۲۷.</ref>.		در زندگی مشترک ابراز علاقه و محبت نه فقط جلوه دوستی و پیوند درونی، که خود مایه بستگی و نزدیکی بیش‌تر و تأمین نیازی اساسی و [[امنیت]] خاطر و [[آرامش]] روابط است. رسول خدا {{صل}} بر این امر تأکید داشت و می‌فرمود: {{متن حدیث\|قَوْلُ الرَّجُلِ لِلْمَرْأَةِ إِنِّي‏ أُحِبُّكِ‏ لَا يَذْهَبُ‏ مِنْ‏ قَلْبِهَا أَبَداً}}<ref>«سخن مرد به همسر خود که “دوستت دارم” هرگز از قلب زن بیرون نمی‌رود» الکافی، ج۵، ص۵۶۹؛ وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۱۰؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۲۰، ص۲۷.</ref>.
	ابراز علاقه و [[محبت]] زبانی دایره‌ای وسیع دارد و از جمله موارد آن [[تحسین]] و [[تمجید]]؛ و توجه به نیکویی‌ها و زیبایی‌ها، و دیدن زحمات و خدمات و بیان آنهاست. [[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} در [[عهدنامه مالک اشتر]] سفارشی درباره [[کارگزاران]] نموده که این سفارش درباره هر [[انسانی]] و هر مجموعه انسانی صادق است: {{متن حدیث\|وَ وَاصِلْ‏ فِي‏ حُسْنِ‏ الثَّنَاءِ عَلَيْهِمْ‏ وَ تَعْدِيدِ مَا أَبْلَى ذَوُو الْبَلَاءِ مِنْهُمْ فَإِنَّ كَثْرَةَ الذِّكْرِ لِحُسْنِ فِعَالِهِمْ تَهُزُّ الشُّجَاعَ وَ تُحَرِّضُ النَّاكِلَ}}<ref>«و ستودنشان را به نیکی پیوسته دار، و رنج و زحمت کسانی را که کوششی کرده‌اند بر زبان آر، که فراوان کار نیکوی آنان را یاد کردن، دلیر را برانگیزاند، و ترسان بددل را به کوشش مایل گرداند» نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۷۰.</ref>
			ابراز علاقه و [[محبت]] زبانی دایره‌ای وسیع دارد و از جمله موارد آن تحسین و [[تمجید]]؛ و توجه به نیکویی‌ها و زیبایی‌ها، و دیدن زحمات و خدمات و بیان آنهاست. [[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} در [[عهدنامه مالک اشتر]] سفارشی درباره [[کارگزاران]] نموده که این سفارش درباره هر [[انسانی]] و هر مجموعه انسانی صادق است: {{متن حدیث\|وَ وَاصِلْ‏ فِي‏ حُسْنِ‏ الثَّنَاءِ عَلَيْهِمْ‏ وَ تَعْدِيدِ مَا أَبْلَى ذَوُو الْبَلَاءِ مِنْهُمْ فَإِنَّ كَثْرَةَ الذِّكْرِ لِحُسْنِ فِعَالِهِمْ تَهُزُّ الشُّجَاعَ وَ تُحَرِّضُ النَّاكِلَ}}<ref>«و ستودنشان را به نیکی پیوسته دار، و رنج و زحمت کسانی را که کوششی کرده‌اند بر زبان آر، که فراوان کار نیکوی آنان را یاد کردن، دلیر را برانگیزاند، و ترسان بددل را به کوشش مایل گرداند» نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی ج۴]]، ص ۷۰.</ref>

	=== مخاطب قرار دادن با محبت ===		=== مخاطب قرار دادن با محبت ===

Bahmani: /* جلوه‌های زبانی و گفتاری */

2024-07-21T05:46:33Z

جلوه‌های زبانی و گفتاری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۶
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	== جلوه‌های زبانی و گفتاری ==		== جلوه‌های زبانی و گفتاری ==
	از مهم‌ترین جلوه‌های مودت و رحمت در زندگی جلوه‌های زبانی و گفتاری است؛ به زبان آوردن [[عشق]] و [[درستی]]، ابراز [[محبت]] زبانی واقعی، تحسین کردن یکدیگر و بیان زیبایی‌ها و خوبی‌ها و توانی‌هایی، به گفتگو نشستن و با یکدیگر [[مشورت]] نمودن و از هر دری سخن گفتن و... [[رسول خدا]] {{صل}} به [[پیروان]] خود سفارش می‌فرمود که این جلوه از جلوه‌های مودت و رحمت را به [[غفلت]] نسپارند و یا از سر فرهنگ‌های [[نادرست]] و یا ناآموختن این‌گونه امور خود را از آن [[محروم]] نسازند و به زندگی مشترک آسیب نزنند، بلکه پیامبر اکرم {{صل}} در جامعه‌ای که چندان توجهی به این امور نداشت و یا رویکرد درست بدان را نمی‌دانست، می‌آموخت که عشق و [[دوستی]] بر سر زبان جاری شود و محبت‌های گفتاری و لوازم آن در زندگی مشترک ظهور یابد که به برخی از این موارد اشاره می‌شود<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی ج۴]]، ص ۷۰.</ref>.		از مهم‌ترین جلوه‌های مودت و رحمت در زندگی جلوه‌های زبانی و گفتاری است؛ به زبان آوردن [[عشق]] و [[درستی]]، ابراز [[محبت]] زبانی واقعی، تحسین کردن یکدیگر و بیان زیبایی‌ها و خوبی‌ها و توانی‌هایی، به گفتگو نشستن و با یکدیگر [[مشورت]] نمودن و از هر دری سخن گفتن و... [[رسول خدا]] {{صل}} به [[پیروان]] خود سفارش می‌فرمود که این جلوه از جلوه‌های مودت و رحمت را به [[غفلت]] نسپارند و یا از سر فرهنگ‌های نادرست و یا ناآموختن این‌گونه امور خود را از آن [[محروم]] نسازند و به زندگی مشترک آسیب نزنند، بلکه پیامبر اکرم {{صل}} در جامعه‌ای که چندان توجهی به این امور نداشت و یا رویکرد درست بدان را نمی‌دانست، می‌آموخت که عشق و [[دوستی]] بر سر زبان جاری شود و محبت‌های گفتاری و لوازم آن در زندگی مشترک ظهور یابد که به برخی از این موارد اشاره می‌شود<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی ج۴]]، ص ۷۰.</ref>.

	=== ابراز علاقه و محبت زبانی ===		=== ابراز علاقه و محبت زبانی ===

Bahmani: /* جلوه‌های زبانی و گفتاری */

2024-07-21T05:46:19Z

جلوه‌های زبانی و گفتاری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۶
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	== جلوه‌های زبانی و گفتاری ==		== جلوه‌های زبانی و گفتاری ==
	از مهم‌ترین جلوه‌های مودت و رحمت در زندگی جلوه‌های زبانی و گفتاری است؛ به زبان آوردن [[عشق]] و [[درستی]]، ابراز [[محبت]] زبانی ~~[[واقعی]]، [[~~تحسین]] کردن یکدیگر و بیان زیبایی‌ها و [[خوبی‌ها]] و توانی‌هایی، به [[گفتگو]] نشستن و با یکدیگر [[مشورت]] نمودن و از هر دری [[سخن گفتن]] و... [[رسول خدا]] {{صل}} به [[پیروان]] خود سفارش می‌فرمود که این جلوه از جلوه‌های مودت و رحمت را به [[غفلت]] نسپارند و یا از سر فرهنگ‌های [[نادرست]] و یا ناآموختن این‌گونه امور خود را از آن [[محروم]] نسازند و به زندگی مشترک آسیب نزنند، بلکه پیامبر اکرم {{صل}} در جامعه‌ای که چندان توجهی به این امور نداشت و یا رویکرد درست بدان را نمی‌دانست، می‌آموخت که عشق و [[دوستی]] بر سر زبان جاری شود و محبت‌های گفتاری و لوازم آن در زندگی مشترک ظهور یابد که به برخی از این موارد اشاره می‌شود.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۷۰.</ref>		از مهم‌ترین جلوه‌های مودت و رحمت در زندگی جلوه‌های زبانی و گفتاری است؛ به زبان آوردن [[عشق]] و [[درستی]]، ابراز [[محبت]] زبانی واقعی، تحسین کردن یکدیگر و بیان زیبایی‌ها و خوبی‌ها و توانی‌هایی، به گفتگو نشستن و با یکدیگر [[مشورت]] نمودن و از هر دری سخن گفتن و... [[رسول خدا]] {{صل}} به [[پیروان]] خود سفارش می‌فرمود که این جلوه از جلوه‌های مودت و رحمت را به [[غفلت]] نسپارند و یا از سر فرهنگ‌های [[نادرست]] و یا ناآموختن این‌گونه امور خود را از آن [[محروم]] نسازند و به زندگی مشترک آسیب نزنند، بلکه پیامبر اکرم {{صل}} در جامعه‌ای که چندان توجهی به این امور نداشت و یا رویکرد درست بدان را نمی‌دانست، می‌آموخت که عشق و [[دوستی]] بر سر زبان جاری شود و محبت‌های گفتاری و لوازم آن در زندگی مشترک ظهور یابد که به برخی از این موارد اشاره می‌شود<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی ج۴]]، ص ۷۰.</ref>.

	=== ابراز علاقه و محبت زبانی ===		=== ابراز علاقه و محبت زبانی ===

Bahmani: /* جلوه‌های مودت و رحمت */

2024-07-21T05:45:29Z

جلوه‌های مودت و رحمت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== جلوه‌های [[مودت]] و [[رحمت]] ==		== جلوه‌های [[مودت]] و [[رحمت]] ==
	مودت و رحمت چون چشمه جوشان زلالی است که [[سیرابی]] [[زندگی]] از آن است و این چشمه مجاری مختلف می‌یابد و در هر مجرا بارورکننده و رشددهنده است. قرار گرفتن دو فرد با دو [[شخصیت]] و دو [[تربیت]] در کنار یکدیگر برای زندگی مشترک [[نیازمند]] جوشش پیوسته مودت و رحمت است؛ و این جوشش زمانی کارساز و مفید است که در ظروف مختلف جاری گردد و در صورت‌های گوناگون خود را نشان دهد؛ بر زبان و گفتار، در [[سلوک]] و [[رفتار]]، و در کنش‌ها و واکنش‌ها. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} تأکید کرده است که مودت و رحمت در [[خانواده]] به زبان آید و در عمل [[ظهور]] داشته باشد و در رفتار، خود را نشان دهد.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۶۹.</ref>		مودت و رحمت چون چشمه جوشان زلالی است که سیرابی [[زندگی]] از آن است و این چشمه مجاری مختلف می‌یابد و در هر مجرا بارورکننده و رشددهنده است. قرار گرفتن دو فرد با دو [[شخصیت]] و دو [[تربیت]] در کنار یکدیگر برای زندگی مشترک [[نیازمند]] جوشش پیوسته مودت و رحمت است؛ و این جوشش زمانی کارساز و مفید است که در ظروف مختلف جاری گردد و در صورت‌های گوناگون خود را نشان دهد؛ بر زبان و گفتار، در [[سلوک]] و [[رفتار]]، و در کنش‌ها و واکنش‌ها. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} تأکید کرده است که مودت و رحمت در [[خانواده]] به زبان آید و در عمل [[ظهور]] داشته باشد و در رفتار، خود را نشان دهد<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی ج۴]]، ص ۶۹.</ref>.

	== جلوه‌های زبانی و گفتاری ==		== جلوه‌های زبانی و گفتاری ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-21T05:45:05Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۳:		خط ۳:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[پیامبر اکرم]] {{صل}} که در مراتب [[کمال انسانی]] به بالاترین مرتبه دست یافته بود، در [[مودت]] و [[رحمت]] به [[خانواده]] نیز در اعلا [[درجه]] زیست نمود، چنان‌که می‌فرمود:		[[پیامبر اکرم]] {{صل}} که در مراتب [[کمال انسانی]] به بالاترین مرتبه دست یافته بود، در [[مودت]] و [[رحمت]] به [[خانواده]] نیز در اعلا [[درجه]] زیست نمود، چنان‌که می‌فرمود: {{متن حدیث\|بُعِثْتُ‏ بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّمْحَةِ، وَ حُبِّبَتْ إِلَيَّ النِّسَاءُ وَ الطِّيبُ، وَ جُعِلَتْ فِي الصَّلَاةِ قُرَّةُ عَيْنِي}}<ref>«من با شریعت معتدل سهل و آسان مبعوث شده‌ام، و خداوند مرا به زن (همسر) و بوی خوش علاقه‌مند گردانده و نماز را روشنی چشمم قرار داده است». امالی الطوسی، ج۲، ص۱۴۱؛ أبومحمد الحسن بن محمد الدیلمی، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، الطبعة الثانیة، مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، بیروت، ۱۴۰۹ ق. ص۱۹۱؛ وسائل الشیعة، ج۵، ص۲۴۶؛ بحار الانوار، ج۸۲، ص۲۳۳، ج۹۰، ص۳۴۳-۳۴۴؛ مستدرک الوسائل، ج۱، ص۴۱۹ [{{متن حدیث\|بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّهْلَةِ}} آمده است].</ref>؛ [[رسول خدا]] {{صل}} به همسردوستی چنان لطیف نگریسته که آن را در کنار بوی خوش مطرح کرده است؛ و در [[حقیقت]] بوی خوش [[زندگی]] محصول این [[عشق]] و [[دوستی]] است. [[پیشوایان دین]] همه، در عرصه [[محبت]] و رحمت پیشتازی کرده‌اند چنان‌که از زبان پیامبر اکرم {{صل}} این‌گونه توصیف شده‌اند: {{متن حدیث\|أُعْطِينَا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ سَبْعَةً لَمْ‏ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ قَبْلَنَا وَ لَا يُعْطَاهَا أَحَدٌ بَعْدَنَا... وَ الْمَحَبَّةَ مِنَ النِّسَاءِ}}<ref>«به ما اهل بیت هفت چیز داده شده است که به هیچ‌کس پیش و پس از ما چنین داده نشده است، و آنها عبارتند از:... و محبت به همسر». الجعفریات، ص۱۸۲؛ ترتیب نوادر الراوندی، ص۱۵؛ بحارالانوار، ج۲۶، ص۲۶۵، ج۶۹، ص۴۰۳، ص۱۰۰، ص۲۲۸؛ مستدرک الوسائل، ج۱۴، ص۱۵۷.</ref>؛
	{{متن حدیث\|بُعِثْتُ‏ بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّمْحَةِ، وَ حُبِّبَتْ إِلَيَّ النِّسَاءُ وَ الطِّيبُ، وَ جُعِلَتْ فِي الصَّلَاةِ قُرَّةُ عَيْنِي}}<ref>«من با شریعت معتدل سهل و آسان مبعوث شده‌ام، و خداوند مرا به زن (همسر) و بوی خوش علاقه‌مند گردانده و نماز را روشنی چشمم قرار داده است». امالی الطوسی، ج۲، ص۱۴۱؛ أبومحمد الحسن بن محمد الدیلمی، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، الطبعة الثانیة، مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، بیروت، ۱۴۰۹ ق. ص۱۹۱؛ وسائل الشیعة، ج۵، ص۲۴۶؛ بحار الانوار، ج۸۲، ص۲۳۳، ج۹۰، ص۳۴۳-۳۴۴؛ مستدرک الوسائل، ج۱، ص۴۱۹ [{{متن حدیث\|بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّهْلَةِ}} آمده است].</ref>؛ [[رسول خدا]] {{صل}} به همسردوستی چنان لطیف نگریسته که آن را در کنار بوی خوش مطرح کرده است؛ و در [[حقیقت]] بوی خوش [[زندگی]] محصول این [[عشق]] و [[دوستی]] است. [[پیشوایان دین]] همه، در عرصه [[محبت]] و رحمت پیشتازی کرده‌اند چنان‌که از زبان پیامبر اکرم {{صل}} این‌گونه توصیف شده‌اند: {{متن حدیث\|أُعْطِينَا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ سَبْعَةً لَمْ‏ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ قَبْلَنَا وَ لَا يُعْطَاهَا أَحَدٌ بَعْدَنَا... وَ الْمَحَبَّةَ مِنَ النِّسَاءِ}}<ref>«به ما اهل بیت هفت چیز داده شده است که به هیچ‌کس پیش و پس از ما چنین داده نشده است، و آنها عبارتند از:... و محبت به همسر». الجعفریات، ص۱۸۲؛ ترتیب نوادر الراوندی، ص۱۵؛ بحارالانوار، ج۲۶، ص۲۶۵، ج۶۹، ص۴۰۳، ص۱۰۰، ص۲۲۸؛ مستدرک الوسائل، ج۱۴، ص۱۵۷.</ref>؛

	پیامبر اکرم {{صل}} کانون محبت و رحمت در خانواده بود، چنان‌که [[انس بن مالک]] درباره این [[شأن]] [[حضرت]] گفته است: {{متن حدیث\|مَا رَأيْتُ أحَدًا كَانَ أرْحَمَ بِالْعِيَالِ مِنْ رَسُول اللهِ {{صل}}}}<ref>«هیچ‌کس را ندیدم که از رسول خدا {{صل}} نسبت به خانواده مهربان‌تر باشد». الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۳۶؛ أبو زکریا یحیی بن معین بن عون، تاریخ ابن معین، تحقیق عبد الله احمد حسن، الطبعة الاولی، دار القلم، بیروت، ج۲، ص۲۱؛ مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۱۲؛ صحیح مسلم، ج۱۵، ص۷۵؛ کتاب العیال، ج۱، ص۳۳۸؛ مسند أبی یعلی الموصلی، ج۷، ص۲۰۲-۲۰۳، ۲۰۵؛ أبوحاتم محمد بن حبان البستی، صحیح ابن حبان، تحقیق شعیب الأرنؤوط، الطبعة الثانیة، مؤسسة الرسالة، بیروت، ۱۴۱۴ ق. ج۱۵، ص۴۰۰؛ السنن الکبری، ج۲، ص۲۶۳؛ ذخائر العقبی، ص۱۵۴.</ref>.		پیامبر اکرم {{صل}} کانون محبت و رحمت در خانواده بود، چنان‌که [[انس بن مالک]] درباره این [[شأن]] حضرت گفته است: {{متن حدیث\|مَا رَأيْتُ أحَدًا كَانَ أرْحَمَ بِالْعِيَالِ مِنْ رَسُول اللهِ {{صل}}}}<ref>«هیچ‌کس را ندیدم که از رسول خدا {{صل}} نسبت به خانواده مهربان‌تر باشد». الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۳۶؛ أبو زکریا یحیی بن معین بن عون، تاریخ ابن معین، تحقیق عبد الله احمد حسن، الطبعة الاولی، دار القلم، بیروت، ج۲، ص۲۱؛ مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۱۲؛ صحیح مسلم، ج۱۵، ص۷۵؛ کتاب العیال، ج۱، ص۳۳۸؛ مسند أبی یعلی الموصلی، ج۷، ص۲۰۲-۲۰۳، ۲۰۵؛ أبوحاتم محمد بن حبان البستی، صحیح ابن حبان، تحقیق شعیب الأرنؤوط، الطبعة الثانیة، مؤسسة الرسالة، بیروت، ۱۴۱۴ ق. ج۱۵، ص۴۰۰؛ السنن الکبری، ج۲، ص۲۶۳؛ ذخائر العقبی، ص۱۵۴.</ref>.

	[[محبت]] و [[رحمت]] [[پیامبر]] در [[خانواده]] چنان بود که هرگز ایرادی نمی‌گرفت و چیزی را به خود اختصاص نمی‌داد. [[انس بن مالک]] دراین‌باره گفته است: {{متن حدیث\|خَدَمْتُ النَّبِيَّ {{صل}} تِسْعَ‏ سِنِينَ‏ فَمَا أَعْلَمُهُ‏ قَالَ لِي قَطُّ هَلَّا فَعَلْتَ كَذَا وَ كَذَا وَ لَا عَابَ عَلَيَّ شَيْئاً قَطُّ}}<ref>«من مدت نه سال پیامبر را خدمت کردم و هیچ‌گاه ندیدم که ایراد گرفته و گفته باشد:چرا چنین نکردی و یا کردی؛ و هرگز از من ایراد نگرفت». أبومحمد عبدالله بن محمد بن جعفر بن حیان الاصفهانی المعروف بأبی الشیخ، اخلاق النبی و آدابه، دراسة و تحقیق السید الجمیلی، الطبعة الثالثة، دارالکتب العربی، بیروت، ۱۴۰۹ ق. ص۲۳؛ مکارم الاخلاق، ص۱۶؛ قریب به همین: مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۷۴؛ الادب المفرد، ص۱۰۵؛ صحیح البخاری، ج۸، ص۳۳۴؛ أبونعیم احمد بن عبد الله بن احمد الاصبهانی، دلائل النبوة، تحقیق محمد رواس قلعه‌جی، عبد البر عباس، الطبعة الثانیة، دار النفائس، بیروت، ۱۴۰۶ ق. ج۱، ص۱۸۳؛ أبوبکر احمد بن الحسین البیهقی، الاربعون الصغری، دار الکتاب العربی، بیروت، ۱۴۰۸ ق. ص۱۶۴؛ جار الله محمود بن عمر الزمخشری، ربیع الابرار و نصوص الأخبار، تحقیق سلیم النعیمی، افست دار الذخائر للمطبوعات، قم، ۱۴۱۰ ق. ج۲، ص۲۸۶، ج۳، ص۵۱۵؛ أبو الفضل عیاض بن موسی بن عیاض الیحصبی (القاضی عیاض)، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، تحقیق علی محمد البجاوی، دارالکتب العربی، بیروت، ج۱، ص۱۵۷؛ اسد الغابة فی معرفة الصحابة، ج۱، ص۳۶؛ تهذیب الکمال، ج۱، ص۲۳۳؛ أبو الفداء اسماعیل بن عمر بن کثیر الدمشقی، شمائل الرسول، شرح و تحقیق مصطفی عبد الواحد، دار الرائد العربی، بیروت، ۱۴۰۷ ق. ص۷۷؛ البدایة و النهایة، ج۶، ص۴۲؛ أبو الفداء اسماعیل بن عمر بن کثیر الدمشقی، السیرة النبویة، ضبطه و صححه احمد عبد الشافی، دار الکتب العلمیة، بیروت، ج۲، ص۶۰۷؛ محمد بن علان الصدیقی الشافعی، دلیل الفالحین لطرق ریاض الصالحین، دارالکتب العربی، بیروت، ۱۴۰۵ ق. ج۵، ص۹۹.</ref>؛		[[محبت]] و [[رحمت]] [[پیامبر]] در [[خانواده]] چنان بود که هرگز ایرادی نمی‌گرفت و چیزی را به خود اختصاص نمی‌داد. [[انس بن مالک]] دراین‌باره گفته است: {{متن حدیث\|خَدَمْتُ النَّبِيَّ {{صل}} تِسْعَ‏ سِنِينَ‏ فَمَا أَعْلَمُهُ‏ قَالَ لِي قَطُّ هَلَّا فَعَلْتَ كَذَا وَ كَذَا وَ لَا عَابَ عَلَيَّ شَيْئاً قَطُّ}}<ref>«من مدت نه سال پیامبر را خدمت کردم و هیچ‌گاه ندیدم که ایراد گرفته و گفته باشد:چرا چنین نکردی و یا کردی؛ و هرگز از من ایراد نگرفت». أبومحمد عبدالله بن محمد بن جعفر بن حیان الاصفهانی المعروف بأبی الشیخ، اخلاق النبی و آدابه، دراسة و تحقیق السید الجمیلی، الطبعة الثالثة، دارالکتب العربی، بیروت، ۱۴۰۹ ق. ص۲۳؛ مکارم الاخلاق، ص۱۶؛ قریب به همین: مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۷۴؛ الادب المفرد، ص۱۰۵؛ صحیح البخاری، ج۸، ص۳۳۴؛ أبونعیم احمد بن عبد الله بن احمد الاصبهانی، دلائل النبوة، تحقیق محمد رواس قلعه‌جی، عبد البر عباس، الطبعة الثانیة، دار النفائس، بیروت، ۱۴۰۶ ق. ج۱، ص۱۸۳؛ أبوبکر احمد بن الحسین البیهقی، الاربعون الصغری، دار الکتاب العربی، بیروت، ۱۴۰۸ ق. ص۱۶۴؛ جار الله محمود بن عمر الزمخشری، ربیع الابرار و نصوص الأخبار، تحقیق سلیم النعیمی، افست دار الذخائر للمطبوعات، قم، ۱۴۱۰ ق. ج۲، ص۲۸۶، ج۳، ص۵۱۵؛ أبو الفضل عیاض بن موسی بن عیاض الیحصبی (القاضی عیاض)، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، تحقیق علی محمد البجاوی، دارالکتب العربی، بیروت، ج۱، ص۱۵۷؛ اسد الغابة فی معرفة الصحابة، ج۱، ص۳۶؛ تهذیب الکمال، ج۱، ص۲۳۳؛ أبو الفداء اسماعیل بن عمر بن کثیر الدمشقی، شمائل الرسول، شرح و تحقیق مصطفی عبد الواحد، دار الرائد العربی، بیروت، ۱۴۰۷ ق. ص۷۷؛ البدایة و النهایة، ج۶، ص۴۲؛ أبو الفداء اسماعیل بن عمر بن کثیر الدمشقی، السیرة النبویة، ضبطه و صححه احمد عبد الشافی، دار الکتب العلمیة، بیروت، ج۲، ص۶۰۷؛ محمد بن علان الصدیقی الشافعی، دلیل الفالحین لطرق ریاض الصالحین، دارالکتب العربی، بیروت، ۱۴۰۵ ق. ج۵، ص۹۹.</ref>؛

	[[رسول خدا]] {{صل}} جلوه تام [[عشق]] و [[دوستی]] [[الهی]]، در [[خانواده]] نیز سراسر عشق و دوستی به همه بود، [[سیره‌نویسان]] درباره آن [[حضرت]] چنین نقل کرده‌اند: {{متن حدیث\|کان النَّبی إذا أصْبَحَ مَسَحَ عَلی رؤوُسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ}}<ref>«سیره پیامبر چنین بود که هر روز صبح بر سر فرزندان خود و فرزندان فرزندان خود دست محبت می‌کشید». عدة الداعی، ص۸۹؛ بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۹۹.</ref>؛		[[رسول خدا]] {{صل}} جلوه تام [[عشق]] و [[دوستی]] [[الهی]]، در [[خانواده]] نیز سراسر عشق و دوستی به همه بود، سیره‌نویسان درباره آن حضرت چنین نقل کرده‌اند: {{متن حدیث\|کان النَّبی إذا أصْبَحَ مَسَحَ عَلی رؤوُسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ}}<ref>«سیره پیامبر چنین بود که هر روز صبح بر سر فرزندان خود و فرزندان فرزندان خود دست محبت می‌کشید». عدة الداعی، ص۸۹؛ بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۹۹.</ref>؛

	[[برترین]] نمونه‌های [[تربیت ~~نبوی]]،~~ [[علی]] {{ع}} و [[فاطمه]] {{س}} عاشقانه می‌زیستند. [[روایت]] شده است که علی {{ع}} می‌گفت: {{متن حدیث\|و لقد کنت أنظر إلیها فتنجلی عنی الغموم و الأحزان بنظرتی إلیها}}<ref>«زمانی که به همسرم فاطمه نگاه می‌کردم، با نظر به او اندوه‌ها و حزن‌ها از من رخت برمی‌بست». أبوالمؤید الموفق بن احمد الحنفی المعروف بأخطب خوارزم (الخوارزمی)، المناقب، قدم له محمد رضا الموسوی الخرسان، مکتبة نینوی الحدیثة، طهران، ص۲۵۶. بدین صورت نیز نقل شده است: {{متن حدیث\|وَ لَقَدْ كُنْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهَا فَتَنْكَشِفُ‏ عَنِّي‏ الْهُمُومُ‏ وَ الْأَحْزَانُ‏}}. کشف الغمة، ج۱، ص۳۶۲؛ بحار الانوار، ج۴۳، ص۱۳۴.</ref>.		[[برترین]] نمونه‌های تربیت نبوی، [[علی]] {{ع}} و [[فاطمه]] {{س}} عاشقانه می‌زیستند. [[روایت]] شده است که علی {{ع}} می‌گفت: {{متن حدیث\|و لقد کنت أنظر إلیها فتنجلی عنی الغموم و الأحزان بنظرتی إلیها}}<ref>«زمانی که به همسرم فاطمه نگاه می‌کردم، با نظر به او اندوه‌ها و حزن‌ها از من رخت برمی‌بست». أبوالمؤید الموفق بن احمد الحنفی المعروف بأخطب خوارزم (الخوارزمی)، المناقب، قدم له محمد رضا الموسوی الخرسان، مکتبة نینوی الحدیثة، طهران، ص۲۵۶. بدین صورت نیز نقل شده است: {{متن حدیث\|وَ لَقَدْ كُنْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهَا فَتَنْكَشِفُ‏ عَنِّي‏ الْهُمُومُ‏ وَ الْأَحْزَانُ‏}}. کشف الغمة، ج۱، ص۳۶۲؛ بحار الانوار، ج۴۳، ص۱۳۴.</ref>.

			[[پیامبر اکرم]] {{صل}} و تربیت‌شدگان مدرسه او جلوه‌های تمام‌عیار [[مودّت]] و [[رحمت]] در خانواده بودند و علاقه و محبتشان را به صورت‌های گوناگون ابراز می‌نمودند و در این وادی هیچ کاستی را راه نمی‌دادند<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی ج۴]]، ص ۹۱.</ref>.

	[[پیامبر اکرم]] {{صل}} و تربیت‌شدگان مدرسه او جلوه‌های تمام‌عیار [[مودّت]] و [[رحمت]] در خانواده بودند و علاقه و محبتشان را به صورت‌های گوناگون ابراز می‌نمودند و در این وادی هیچ [[کاستی]] را [[راه]] نمی‌دادند.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۹۱.</ref>
	== جلوه‌های [[مودت]] و [[رحمت]] ==		== جلوه‌های [[مودت]] و [[رحمت]] ==
	مودت و رحمت چون چشمه جوشان زلالی است که [[سیرابی]] [[زندگی]] از آن است و این چشمه مجاری مختلف می‌یابد و در هر مجرا بارورکننده و رشددهنده است. قرار گرفتن دو فرد با دو [[شخصیت]] و دو [[تربیت]] در کنار یکدیگر برای زندگی مشترک [[نیازمند]] جوشش پیوسته مودت و رحمت است؛ و این جوشش زمانی کارساز و مفید است که در ظروف مختلف جاری گردد و در صورت‌های گوناگون خود را نشان دهد؛ بر زبان و گفتار، در [[سلوک]] و [[رفتار]]، و در کنش‌ها و واکنش‌ها. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} تأکید کرده است که مودت و رحمت در [[خانواده]] به زبان آید و در عمل [[ظهور]] داشته باشد و در رفتار، خود را نشان دهد.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۶۹.</ref>		مودت و رحمت چون چشمه جوشان زلالی است که [[سیرابی]] [[زندگی]] از آن است و این چشمه مجاری مختلف می‌یابد و در هر مجرا بارورکننده و رشددهنده است. قرار گرفتن دو فرد با دو [[شخصیت]] و دو [[تربیت]] در کنار یکدیگر برای زندگی مشترک [[نیازمند]] جوشش پیوسته مودت و رحمت است؛ و این جوشش زمانی کارساز و مفید است که در ظروف مختلف جاری گردد و در صورت‌های گوناگون خود را نشان دهد؛ بر زبان و گفتار، در [[سلوک]] و [[رفتار]]، و در کنش‌ها و واکنش‌ها. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} تأکید کرده است که مودت و رحمت در [[خانواده]] به زبان آید و در عمل [[ظهور]] داشته باشد و در رفتار، خود را نشان دهد.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۶۹.</ref>

Bahmani: /* پرسش مستقیم */

2022-10-13T07:28:37Z

پرسش مستقیم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۶۹:		خط ۶۹:

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
	{{پرسش ~~مستقیم~~}}		{{پرسش وابسته}}
	# [[سیره پیامبر خاتم در مودت و رحمت به خانواده چگونه بود؟ (پرسش)]]		# [[سیره پیامبر خاتم در مودت و رحمت به خانواده چگونه بود؟ (پرسش)]]
	# [[سیره اهل بیت در مودت و رحمت نسبت به خانواده چه بوده است؟ (پرسش)]]		# [[سیره اهل بیت در مودت و رحمت نسبت به خانواده چه بوده است؟ (پرسش)]]
	{{پایان پرسش ~~مستقیم~~}}		{{پایان پرسش وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۷

2022-10-13T07:27:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[مودت به خانواده در قرآن]] - [[مودت به خانواده در حدیث]] - [[مودت به خانواده در تاریخ اسلامی]] -~~ [[مودت به خانواده در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = سیره خانوادگی معصومان (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = مودت \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[مودت به خانواده در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = سیره خانوادگی معصومان (پرسش)}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۶۹:		خط ۶۹:

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
			{{پرسش مستقیم}}
	# [[سیره پیامبر خاتم در مودت و رحمت به خانواده چگونه بود؟ (پرسش)]]		# [[سیره پیامبر خاتم در مودت و رحمت به خانواده چگونه بود؟ (پرسش)]]
	# [[سیره اهل بیت در مودت و رحمت نسبت به خانواده چه بوده است؟ (پرسش)]]		# [[سیره اهل بیت در مودت و رحمت نسبت به خانواده چه بوده است؟ (پرسش)]]
			{{پایان پرسش مستقیم}}

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۸۰:		خط ۸۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~مودت به خانواده~~]]		[[رده:سیره خانوادگی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۳:		خط ۳:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[پیامبر اکرم]] {{صل}} که در مراتب [[کمال انسانی]] به بالاترین مرتبه دست یافته بود، در [[مودت]] و [[رحمت]] به [[خانواده]] نیز در اعلا [[درجه]] زیست نمود، چنان‌که می‌فرمود:		[[پیامبر اکرم]] {{صل}} که در مراتب [[کمال انسانی]] به بالاترین مرتبه دست یافته بود، در [[مودت]] و [[رحمت]] به [[خانواده]] نیز در اعلا [[درجه]] زیست نمود، چنان‌که می‌فرمود: {{متن حدیث\|بُعِثْتُ‏ بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّمْحَةِ، وَ حُبِّبَتْ إِلَيَّ النِّسَاءُ وَ الطِّيبُ، وَ جُعِلَتْ فِي الصَّلَاةِ قُرَّةُ عَيْنِي}}<ref>«من با شریعت معتدل سهل و آسان مبعوث شده‌ام، و خداوند مرا به زن (همسر) و بوی خوش علاقه‌مند گردانده و نماز را روشنی چشمم قرار داده است». امالی الطوسی، ج۲، ص۱۴۱؛ أبومحمد الحسن بن محمد الدیلمی، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، الطبعة الثانیة، مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، بیروت، ۱۴۰۹ ق. ص۱۹۱؛ وسائل الشیعة، ج۵، ص۲۴۶؛ بحار الانوار، ج۸۲، ص۲۳۳، ج۹۰، ص۳۴۳-۳۴۴؛ مستدرک الوسائل، ج۱، ص۴۱۹ [{{متن حدیث\|بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّهْلَةِ}} آمده است].</ref>؛ [[رسول خدا]] {{صل}} به همسردوستی چنان لطیف نگریسته که آن را در کنار بوی خوش مطرح کرده است؛ و در [[حقیقت]] بوی خوش [[زندگی]] محصول این [[عشق]] و [[دوستی]] است. [[پیشوایان دین]] همه، در عرصه [[محبت]] و رحمت پیشتازی کرده‌اند چنان‌که از زبان پیامبر اکرم {{صل}} این‌گونه توصیف شده‌اند: {{متن حدیث\|أُعْطِينَا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ سَبْعَةً لَمْ‏ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ قَبْلَنَا وَ لَا يُعْطَاهَا أَحَدٌ بَعْدَنَا... وَ الْمَحَبَّةَ مِنَ النِّسَاءِ}}<ref>«به ما اهل بیت هفت چیز داده شده است که به هیچ‌کس پیش و پس از ما چنین داده نشده است، و آنها عبارتند از:... و محبت به همسر». الجعفریات، ص۱۸۲؛ ترتیب نوادر الراوندی، ص۱۵؛ بحارالانوار، ج۲۶، ص۲۶۵، ج۶۹، ص۴۰۳، ص۱۰۰، ص۲۲۸؛ مستدرک الوسائل، ج۱۴، ص۱۵۷.</ref>؛
	{{متن حدیث\|بُعِثْتُ‏ بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّمْحَةِ، وَ حُبِّبَتْ إِلَيَّ النِّسَاءُ وَ الطِّيبُ، وَ جُعِلَتْ فِي الصَّلَاةِ قُرَّةُ عَيْنِي}}<ref>«من با شریعت معتدل سهل و آسان مبعوث شده‌ام، و خداوند مرا به زن (همسر) و بوی خوش علاقه‌مند گردانده و نماز را روشنی چشمم قرار داده است». امالی الطوسی، ج۲، ص۱۴۱؛ أبومحمد الحسن بن محمد الدیلمی، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، الطبعة الثانیة، مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، بیروت، ۱۴۰۹ ق. ص۱۹۱؛ وسائل الشیعة، ج۵، ص۲۴۶؛ بحار الانوار، ج۸۲، ص۲۳۳، ج۹۰، ص۳۴۳-۳۴۴؛ مستدرک الوسائل، ج۱، ص۴۱۹ [{{متن حدیث\|بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّهْلَةِ}} آمده است].</ref>؛ [[رسول خدا]] {{صل}} به همسردوستی چنان لطیف نگریسته که آن را در کنار بوی خوش مطرح کرده است؛ و در [[حقیقت]] بوی خوش [[زندگی]] محصول این [[عشق]] و [[دوستی]] است. [[پیشوایان دین]] همه، در عرصه [[محبت]] و رحمت پیشتازی کرده‌اند چنان‌که از زبان پیامبر اکرم {{صل}} این‌گونه توصیف شده‌اند: {{متن حدیث\|أُعْطِينَا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ سَبْعَةً لَمْ‏ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ قَبْلَنَا وَ لَا يُعْطَاهَا أَحَدٌ بَعْدَنَا... وَ الْمَحَبَّةَ مِنَ النِّسَاءِ}}<ref>«به ما اهل بیت هفت چیز داده شده است که به هیچ‌کس پیش و پس از ما چنین داده نشده است، و آنها عبارتند از:... و محبت به همسر». الجعفریات، ص۱۸۲؛ ترتیب نوادر الراوندی، ص۱۵؛ بحارالانوار، ج۲۶، ص۲۶۵، ج۶۹، ص۴۰۳، ص۱۰۰، ص۲۲۸؛ مستدرک الوسائل، ج۱۴، ص۱۵۷.</ref>؛

	پیامبر اکرم {{صل}} کانون محبت و رحمت در خانواده بود، چنان‌که [[انس بن مالک]] درباره این [[شأن]] [[حضرت]] گفته است: {{متن حدیث\|مَا رَأيْتُ أحَدًا كَانَ أرْحَمَ بِالْعِيَالِ مِنْ رَسُول اللهِ {{صل}}}}<ref>«هیچ‌کس را ندیدم که از رسول خدا {{صل}} نسبت به خانواده مهربان‌تر باشد». الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۳۶؛ أبو زکریا یحیی بن معین بن عون، تاریخ ابن معین، تحقیق عبد الله احمد حسن، الطبعة الاولی، دار القلم، بیروت، ج۲، ص۲۱؛ مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۱۲؛ صحیح مسلم، ج۱۵، ص۷۵؛ کتاب العیال، ج۱، ص۳۳۸؛ مسند أبی یعلی الموصلی، ج۷، ص۲۰۲-۲۰۳، ۲۰۵؛ أبوحاتم محمد بن حبان البستی، صحیح ابن حبان، تحقیق شعیب الأرنؤوط، الطبعة الثانیة، مؤسسة الرسالة، بیروت، ۱۴۱۴ ق. ج۱۵، ص۴۰۰؛ السنن الکبری، ج۲، ص۲۶۳؛ ذخائر العقبی، ص۱۵۴.</ref>.		پیامبر اکرم {{صل}} کانون محبت و رحمت در خانواده بود، چنان‌که [[انس بن مالک]] درباره این [[شأن]] حضرت گفته است: {{متن حدیث\|مَا رَأيْتُ أحَدًا كَانَ أرْحَمَ بِالْعِيَالِ مِنْ رَسُول اللهِ {{صل}}}}<ref>«هیچ‌کس را ندیدم که از رسول خدا {{صل}} نسبت به خانواده مهربان‌تر باشد». الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۳۶؛ أبو زکریا یحیی بن معین بن عون، تاریخ ابن معین، تحقیق عبد الله احمد حسن، الطبعة الاولی، دار القلم، بیروت، ج۲، ص۲۱؛ مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۱۲؛ صحیح مسلم، ج۱۵، ص۷۵؛ کتاب العیال، ج۱، ص۳۳۸؛ مسند أبی یعلی الموصلی، ج۷، ص۲۰۲-۲۰۳، ۲۰۵؛ أبوحاتم محمد بن حبان البستی، صحیح ابن حبان، تحقیق شعیب الأرنؤوط، الطبعة الثانیة، مؤسسة الرسالة، بیروت، ۱۴۱۴ ق. ج۱۵، ص۴۰۰؛ السنن الکبری، ج۲، ص۲۶۳؛ ذخائر العقبی، ص۱۵۴.</ref>.

	[[محبت]] و [[رحمت]] [[پیامبر]] در [[خانواده]] چنان بود که هرگز ایرادی نمی‌گرفت و چیزی را به خود اختصاص نمی‌داد. [[انس بن مالک]] دراین‌باره گفته است: {{متن حدیث\|خَدَمْتُ النَّبِيَّ {{صل}} تِسْعَ‏ سِنِينَ‏ فَمَا أَعْلَمُهُ‏ قَالَ لِي قَطُّ هَلَّا فَعَلْتَ كَذَا وَ كَذَا وَ لَا عَابَ عَلَيَّ شَيْئاً قَطُّ}}<ref>«من مدت نه سال پیامبر را خدمت کردم و هیچ‌گاه ندیدم که ایراد گرفته و گفته باشد:چرا چنین نکردی و یا کردی؛ و هرگز از من ایراد نگرفت». أبومحمد عبدالله بن محمد بن جعفر بن حیان الاصفهانی المعروف بأبی الشیخ، اخلاق النبی و آدابه، دراسة و تحقیق السید الجمیلی، الطبعة الثالثة، دارالکتب العربی، بیروت، ۱۴۰۹ ق. ص۲۳؛ مکارم الاخلاق، ص۱۶؛ قریب به همین: مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۷۴؛ الادب المفرد، ص۱۰۵؛ صحیح البخاری، ج۸، ص۳۳۴؛ أبونعیم احمد بن عبد الله بن احمد الاصبهانی، دلائل النبوة، تحقیق محمد رواس قلعه‌جی، عبد البر عباس، الطبعة الثانیة، دار النفائس، بیروت، ۱۴۰۶ ق. ج۱، ص۱۸۳؛ أبوبکر احمد بن الحسین البیهقی، الاربعون الصغری، دار الکتاب العربی، بیروت، ۱۴۰۸ ق. ص۱۶۴؛ جار الله محمود بن عمر الزمخشری، ربیع الابرار و نصوص الأخبار، تحقیق سلیم النعیمی، افست دار الذخائر للمطبوعات، قم، ۱۴۱۰ ق. ج۲، ص۲۸۶، ج۳، ص۵۱۵؛ أبو الفضل عیاض بن موسی بن عیاض الیحصبی (القاضی عیاض)، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، تحقیق علی محمد البجاوی، دارالکتب العربی، بیروت، ج۱، ص۱۵۷؛ اسد الغابة فی معرفة الصحابة، ج۱، ص۳۶؛ تهذیب الکمال، ج۱، ص۲۳۳؛ أبو الفداء اسماعیل بن عمر بن کثیر الدمشقی، شمائل الرسول، شرح و تحقیق مصطفی عبد الواحد، دار الرائد العربی، بیروت، ۱۴۰۷ ق. ص۷۷؛ البدایة و النهایة، ج۶، ص۴۲؛ أبو الفداء اسماعیل بن عمر بن کثیر الدمشقی، السیرة النبویة، ضبطه و صححه احمد عبد الشافی، دار الکتب العلمیة، بیروت، ج۲، ص۶۰۷؛ محمد بن علان الصدیقی الشافعی، دلیل الفالحین لطرق ریاض الصالحین، دارالکتب العربی، بیروت، ۱۴۰۵ ق. ج۵، ص۹۹.</ref>؛		[[محبت]] و [[رحمت]] [[پیامبر]] در [[خانواده]] چنان بود که هرگز ایرادی نمی‌گرفت و چیزی را به خود اختصاص نمی‌داد. [[انس بن مالک]] دراین‌باره گفته است: {{متن حدیث\|خَدَمْتُ النَّبِيَّ {{صل}} تِسْعَ‏ سِنِينَ‏ فَمَا أَعْلَمُهُ‏ قَالَ لِي قَطُّ هَلَّا فَعَلْتَ كَذَا وَ كَذَا وَ لَا عَابَ عَلَيَّ شَيْئاً قَطُّ}}<ref>«من مدت نه سال پیامبر را خدمت کردم و هیچ‌گاه ندیدم که ایراد گرفته و گفته باشد:چرا چنین نکردی و یا کردی؛ و هرگز از من ایراد نگرفت». أبومحمد عبدالله بن محمد بن جعفر بن حیان الاصفهانی المعروف بأبی الشیخ، اخلاق النبی و آدابه، دراسة و تحقیق السید الجمیلی، الطبعة الثالثة، دارالکتب العربی، بیروت، ۱۴۰۹ ق. ص۲۳؛ مکارم الاخلاق، ص۱۶؛ قریب به همین: مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۱۷۴؛ الادب المفرد، ص۱۰۵؛ صحیح البخاری، ج۸، ص۳۳۴؛ أبونعیم احمد بن عبد الله بن احمد الاصبهانی، دلائل النبوة، تحقیق محمد رواس قلعه‌جی، عبد البر عباس، الطبعة الثانیة، دار النفائس، بیروت، ۱۴۰۶ ق. ج۱، ص۱۸۳؛ أبوبکر احمد بن الحسین البیهقی، الاربعون الصغری، دار الکتاب العربی، بیروت، ۱۴۰۸ ق. ص۱۶۴؛ جار الله محمود بن عمر الزمخشری، ربیع الابرار و نصوص الأخبار، تحقیق سلیم النعیمی، افست دار الذخائر للمطبوعات، قم، ۱۴۱۰ ق. ج۲، ص۲۸۶، ج۳، ص۵۱۵؛ أبو الفضل عیاض بن موسی بن عیاض الیحصبی (القاضی عیاض)، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، تحقیق علی محمد البجاوی، دارالکتب العربی، بیروت، ج۱، ص۱۵۷؛ اسد الغابة فی معرفة الصحابة، ج۱، ص۳۶؛ تهذیب الکمال، ج۱، ص۲۳۳؛ أبو الفداء اسماعیل بن عمر بن کثیر الدمشقی، شمائل الرسول، شرح و تحقیق مصطفی عبد الواحد، دار الرائد العربی، بیروت، ۱۴۰۷ ق. ص۷۷؛ البدایة و النهایة، ج۶، ص۴۲؛ أبو الفداء اسماعیل بن عمر بن کثیر الدمشقی، السیرة النبویة، ضبطه و صححه احمد عبد الشافی، دار الکتب العلمیة، بیروت، ج۲، ص۶۰۷؛ محمد بن علان الصدیقی الشافعی، دلیل الفالحین لطرق ریاض الصالحین، دارالکتب العربی، بیروت، ۱۴۰۵ ق. ج۵، ص۹۹.</ref>؛

	[[رسول خدا]] {{صل}} جلوه تام [[عشق]] و [[دوستی]] [[الهی]]، در [[خانواده]] نیز سراسر عشق و دوستی به همه بود، [[سیره‌نویسان]] درباره آن [[حضرت]] چنین نقل کرده‌اند: {{متن حدیث\|کان النَّبی إذا أصْبَحَ مَسَحَ عَلی رؤوُسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ}}<ref>«سیره پیامبر چنین بود که هر روز صبح بر سر فرزندان خود و فرزندان فرزندان خود دست محبت می‌کشید». عدة الداعی، ص۸۹؛ بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۹۹.</ref>؛		[[رسول خدا]] {{صل}} جلوه تام [[عشق]] و [[دوستی]] [[الهی]]، در [[خانواده]] نیز سراسر عشق و دوستی به همه بود، سیره‌نویسان درباره آن حضرت چنین نقل کرده‌اند: {{متن حدیث\|کان النَّبی إذا أصْبَحَ مَسَحَ عَلی رؤوُسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ}}<ref>«سیره پیامبر چنین بود که هر روز صبح بر سر فرزندان خود و فرزندان فرزندان خود دست محبت می‌کشید». عدة الداعی، ص۸۹؛ بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۹۹.</ref>؛

	[[برترین]] نمونه‌های [[تربیت ~~نبوی]]،~~ [[علی]] {{ع}} و [[فاطمه]] {{س}} عاشقانه می‌زیستند. [[روایت]] شده است که علی {{ع}} می‌گفت: {{متن حدیث\|و لقد کنت أنظر إلیها فتنجلی عنی الغموم و الأحزان بنظرتی إلیها}}<ref>«زمانی که به همسرم فاطمه نگاه می‌کردم، با نظر به او اندوه‌ها و حزن‌ها از من رخت برمی‌بست». أبوالمؤید الموفق بن احمد الحنفی المعروف بأخطب خوارزم (الخوارزمی)، المناقب، قدم له محمد رضا الموسوی الخرسان، مکتبة نینوی الحدیثة، طهران، ص۲۵۶. بدین صورت نیز نقل شده است: {{متن حدیث\|وَ لَقَدْ كُنْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهَا فَتَنْكَشِفُ‏ عَنِّي‏ الْهُمُومُ‏ وَ الْأَحْزَانُ‏}}. کشف الغمة، ج۱، ص۳۶۲؛ بحار الانوار، ج۴۳، ص۱۳۴.</ref>.		[[برترین]] نمونه‌های تربیت نبوی، [[علی]] {{ع}} و [[فاطمه]] {{س}} عاشقانه می‌زیستند. [[روایت]] شده است که علی {{ع}} می‌گفت: {{متن حدیث\|و لقد کنت أنظر إلیها فتنجلی عنی الغموم و الأحزان بنظرتی إلیها}}<ref>«زمانی که به همسرم فاطمه نگاه می‌کردم، با نظر به او اندوه‌ها و حزن‌ها از من رخت برمی‌بست». أبوالمؤید الموفق بن احمد الحنفی المعروف بأخطب خوارزم (الخوارزمی)، المناقب، قدم له محمد رضا الموسوی الخرسان، مکتبة نینوی الحدیثة، طهران، ص۲۵۶. بدین صورت نیز نقل شده است: {{متن حدیث\|وَ لَقَدْ كُنْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهَا فَتَنْكَشِفُ‏ عَنِّي‏ الْهُمُومُ‏ وَ الْأَحْزَانُ‏}}. کشف الغمة، ج۱، ص۳۶۲؛ بحار الانوار، ج۴۳، ص۱۳۴.</ref>.

			[[پیامبر اکرم]] {{صل}} و تربیت‌شدگان مدرسه او جلوه‌های تمام‌عیار [[مودّت]] و [[رحمت]] در خانواده بودند و علاقه و محبتشان را به صورت‌های گوناگون ابراز می‌نمودند و در این وادی هیچ کاستی را راه نمی‌دادند<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی ج۴]]، ص ۹۱.</ref>.

	[[پیامبر اکرم]] {{صل}} و تربیت‌شدگان مدرسه او جلوه‌های تمام‌عیار [[مودّت]] و [[رحمت]] در خانواده بودند و علاقه و محبتشان را به صورت‌های گوناگون ابراز می‌نمودند و در این وادی هیچ [[کاستی]] را [[راه]] نمی‌دادند.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۹۱.</ref>
	== جلوه‌های [[مودت]] و [[رحمت]] ==		== جلوه‌های [[مودت]] و [[رحمت]] ==
	مودت و رحمت چون چشمه جوشان زلالی است که [[سیرابی]] [[زندگی]] از آن است و این چشمه مجاری مختلف می‌یابد و در هر مجرا بارورکننده و رشددهنده است. قرار گرفتن دو فرد با دو [[شخصیت]] و دو [[تربیت]] در کنار یکدیگر برای زندگی مشترک [[نیازمند]] جوشش پیوسته مودت و رحمت است؛ و این جوشش زمانی کارساز و مفید است که در ظروف مختلف جاری گردد و در صورت‌های گوناگون خود را نشان دهد؛ بر زبان و گفتار، در [[سلوک]] و [[رفتار]]، و در کنش‌ها و واکنش‌ها. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} تأکید کرده است که مودت و رحمت در [[خانواده]] به زبان آید و در عمل [[ظهور]] داشته باشد و در رفتار، خود را نشان دهد.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۶۹.</ref>		مودت و رحمت چون چشمه جوشان زلالی است که [[سیرابی]] [[زندگی]] از آن است و این چشمه مجاری مختلف می‌یابد و در هر مجرا بارورکننده و رشددهنده است. قرار گرفتن دو فرد با دو [[شخصیت]] و دو [[تربیت]] در کنار یکدیگر برای زندگی مشترک [[نیازمند]] جوشش پیوسته مودت و رحمت است؛ و این جوشش زمانی کارساز و مفید است که در ظروف مختلف جاری گردد و در صورت‌های گوناگون خود را نشان دهد؛ بر زبان و گفتار، در [[سلوک]] و [[رفتار]]، و در کنش‌ها و واکنش‌ها. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} تأکید کرده است که مودت و رحمت در [[خانواده]] به زبان آید و در عمل [[ظهور]] داشته باشد و در رفتار، خود را نشان دهد.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۶۹.</ref>