Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حدیث | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == آشنایی بزرگان کلامی مدرسۀ حلّه با متون حدیثی امری انکارناپذیر است. ابن میثم بحرانی شارح نهج البلاغه بود. علامه حلّی، چنان‌که خود تصریح می‌کند، ب...» ایجاد کرد

2024-04-18T06:22:10Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حدیث | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == آشنایی بزرگان کلامی مدرسۀ حلّه با متون حدیثی امری انکارناپذیر است. ابن میثم بحرانی شارح نهج البلاغه بود. علامه حلّی، چنان‌که خود تصریح می‌کند، ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حدیث | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}

== مقدمه ==
آشنایی بزرگان [[کلامی]] مدرسۀ حلّه با متون [[حدیثی]] امری انکارناپذیر است.

[[ابن میثم بحرانی]] [[شارح نهج البلاغه]] بود. [[علامه حلّی]]، چنان‌که خود تصریح می‌کند، به برخی [[شاگردان]] خود اجازۀ [[نقل روایت]] از کتاب‌های [[شیخ صدوق]]، [[کلینی]] و کتاب‌های [[روایی]] [[شیخ طوسی]] را داده است.<ref>محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۱۴۶.</ref> او با [[منابع حدیثی]] [[اهل سنت]] نیز آشنا بوده است.<ref>همان، ص۸۸-۹۰.</ref> [[فاضل مقداد]] نیز فقیهی چیره‌دست بود که خود نشان‌دهندۀ آشنایی وی با متون [[حدیثی]] است.

البته به نظر می‌رسد این شواهد بیشتر ناظر به آشنایی ایشان با [[احادیث]] [[فقهی]] است. در بخش دوم نیز روشن شد که [[متکلمان]] [[مکتب]] [[حلّه]] [[روایات]] مربوط به عالم [[انوار]] یا [[شئون]] [[امامان]] {{عم}} در سرای [[آخرت]] - جز در مواردی نادر- و نیز [[شئون علمی]] آنان را حتى [[نقل]] هم نمی‌کردند، درحالی‌که [[متکلمان]] [[مکتب]] [[بغداد]]، دست‌کم از [[روایات]] مربوط به [[شئون تکوینی]] و [[علمی]] [[امام]] بهره می‌بردند.

دربارۀ مبانی رجالی ایشان نیز باید گفت که در مدرسۀ حلّه و پیش از حضور [[متکلمان]] [[مکتب]] حلّه، بزرگ‌مردی همچون ابن [[ادریس]] حلّی (۵۹۸ق) [[ظهور]] کرد که آوازۀ [[علمی]] او تا امروز حوزه‌های [[شیعه]] را درنوردیده است. او بارها و به‌صراحت از عدم [[حجیت]] [[خبر واحد]] [[سخن]] به میان آورده است.<ref>محمد بن ادریس حلی، السرائر، ج۱، ص۲۳۲ و ۲۷۲ و ج۲، ص۱۲۱.</ref>

[[ابن میثم بحرانی]] نیز بر عدم [[حجیت]] [[خبر واحد]] تصریح می‌کند.<ref>میثم بن علی بن میثم بحرانی، النجاة فی القیامة، ص۱۱۶، ۱۵۷ و ۱۸۲.</ref> پس از وی، [[علامه حلّی]] در آثار [[کلامی]] تأکید می‌کند که [[خبر واحد]]، در مسائل [[علمی]] [[حجیت]] ندارد.<ref>حسن بن یوسف حلی، الالفین، ج۱، ص۱۱۵.</ref> در آثار [[فقهی]] او نیز همین نظریه دیده می‌شود.<ref>همو، منتهى المطلب، ج۹، ص۲۴۳.</ref> [[فاضل مقداد]] نیز همین دیدگاه را دارد<ref>فاضل مقداد سیوری حلی، اللوامع الالهیه، تحقیق شهید قاضی طباطبایی، ص۳۵۲ و ۳۵۵؛ همو، ارشاد الطالبین، تحقیق مهدی رجایی، ص۲۸۴.</ref>.<ref>[[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]] ص۵۱۰ ـ ۵۱۱.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:457575.jpeg|22px]] [[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)|'''بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکاتب حدیثی]]

مکتب حدیثی حله - تاریخچهٔ نسخه‌ها