Bahmani: /* از میان پندها و حکمت‌های درخشان امام{{ع}}‌ */

2025-01-07T06:24:29Z

از میان پندها و حکمت‌های درخشان امام{{ع}}‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۲۳۳:		خط ۲۳۳:
	# [[نشانه]] [[پارسایان]] در [[دنیا]] و [[مشتاقان]] [[آخرت]]، ترک هرمعاشر و دوستی است که با [[هدف]] آن هماهنگی ندارد، بدانید که هرکه برای به دست آوردن [[پاداش]] آخرت تلاش می‌نماید، به [[خوشی]] زودهنگام دنیا بی‌رغبت و برای [[مرگ]] آماده است و پیش از فرارسیدن مرگ که کس را از آن گریزی نیست در [[فکر]] کار برای آخرت و تهیه مقدمات [[سفر]] است که [[خداوند متعال]] فرموده: تا آنگاه که مرگ یکی از ایشان فرا رسد، می‌گوید: «پروردگارا، مرا بازگردانید * شاید من در آنچه وانهاده‌ام کار نیکی‌ انجام دهم‌<ref>{{متن قرآن\|حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} «هنگامی که مرگ هر یک از آنان فرا رسد می‌گوید: پروردگارا! مرا باز گردانید! * شاید من در آنچه وا نهاده‌ام، (بتوانم) کاری نیکو انجام دهم؛ هرگز! این سخنی است که او گوینده آن است و پیشاروی آنان تا روزی که برانگیخته گردند برزخی خواهد بود» سوره مؤمنون، آیه ۹۹-۱۰۰.</ref> پس هرکدام از شما باید که خود را همان کسی بداند که پس از [[مرگ]] به این [[دنیا]] بازگردانیده شده و از کوتاهی خود در ذخیره کردن کارهای خوب برای [[روز]] مبادا پشیمان است.		# [[نشانه]] [[پارسایان]] در [[دنیا]] و [[مشتاقان]] [[آخرت]]، ترک هرمعاشر و دوستی است که با [[هدف]] آن هماهنگی ندارد، بدانید که هرکه برای به دست آوردن [[پاداش]] آخرت تلاش می‌نماید، به [[خوشی]] زودهنگام دنیا بی‌رغبت و برای [[مرگ]] آماده است و پیش از فرارسیدن مرگ که کس را از آن گریزی نیست در [[فکر]] کار برای آخرت و تهیه مقدمات [[سفر]] است که [[خداوند متعال]] فرموده: تا آنگاه که مرگ یکی از ایشان فرا رسد، می‌گوید: «پروردگارا، مرا بازگردانید * شاید من در آنچه وانهاده‌ام کار نیکی‌ انجام دهم‌<ref>{{متن قرآن\|حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} «هنگامی که مرگ هر یک از آنان فرا رسد می‌گوید: پروردگارا! مرا باز گردانید! * شاید من در آنچه وا نهاده‌ام، (بتوانم) کاری نیکو انجام دهم؛ هرگز! این سخنی است که او گوینده آن است و پیشاروی آنان تا روزی که برانگیخته گردند برزخی خواهد بود» سوره مؤمنون، آیه ۹۹-۱۰۰.</ref> پس هرکدام از شما باید که خود را همان کسی بداند که پس از [[مرگ]] به این [[دنیا]] بازگردانیده شده و از کوتاهی خود در ذخیره کردن کارهای خوب برای [[روز]] مبادا پشیمان است.
	# [[بندگان خدا]] بدانید، هرکس از [[شبیخون]] [[بیم]] دارد از بستر گرم [[خواب]] [[دل]] کنده و از خواب خوش چشم‌پوشی کرده و از [[هراس]] [[پیروزی]] [[اهل]] دنیا بر خود از برخی خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها صرف‌نظر می‌نماید، وای بر تو باد ای پسر آدم از شبیخون [[خداوند]] [[عزت]] و به قهر گرفتن دردناک و شبیخون او بر [[گنهکاران]] با مرگ‌های ناگهانی در شب‌ها و روزها، این همان حمله غافلگیرکننده‌ای است که هیچ نجاتی در آن قابل تصور نبوده و هیچ پناه و گریزی از آن وجود ندارد، ای [[مؤمنان]] همچون [[پرهیزکاران]] از شبیخون [[خدا]] بترسید زیرا خدا می‌فرماید: (این برای کسی است که از ایستادن [در [[محشر]] به هنگام حساب‌] در پیشگاه من بترسد و از تهدیدم بیم داشته باشد)<ref>{{متن قرآن\|وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ}} «و شما را پس از آنان در این سرزمین جای خواهیم داد؛ این برای کسی است که از ایستادن در پیشگاه من و از هشدار من می‌هراسد» سوره ابراهیم، آیه ۱۴.</ref> از [[خوشی]]، [[غرور]] و بدی‌های دنیا بترسید و همواره به یاد سرانجام و [[کیفر]] علاقه‌مندی به آن باشید که زرق‌وبرق دنیا مایه [[فریب]] و [[دوستی دنیا]] خود گناهی بزرگ است.		# [[بندگان خدا]] بدانید، هرکس از [[شبیخون]] [[بیم]] دارد از بستر گرم [[خواب]] [[دل]] کنده و از خواب خوش چشم‌پوشی کرده و از [[هراس]] [[پیروزی]] [[اهل]] دنیا بر خود از برخی خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها صرف‌نظر می‌نماید، وای بر تو باد ای پسر آدم از شبیخون [[خداوند]] [[عزت]] و به قهر گرفتن دردناک و شبیخون او بر [[گنهکاران]] با مرگ‌های ناگهانی در شب‌ها و روزها، این همان حمله غافلگیرکننده‌ای است که هیچ نجاتی در آن قابل تصور نبوده و هیچ پناه و گریزی از آن وجود ندارد، ای [[مؤمنان]] همچون [[پرهیزکاران]] از شبیخون [[خدا]] بترسید زیرا خدا می‌فرماید: (این برای کسی است که از ایستادن [در [[محشر]] به هنگام حساب‌] در پیشگاه من بترسد و از تهدیدم بیم داشته باشد)<ref>{{متن قرآن\|وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ}} «و شما را پس از آنان در این سرزمین جای خواهیم داد؛ این برای کسی است که از ایستادن در پیشگاه من و از هشدار من می‌هراسد» سوره ابراهیم، آیه ۱۴.</ref> از [[خوشی]]، [[غرور]] و بدی‌های دنیا بترسید و همواره به یاد سرانجام و [[کیفر]] علاقه‌مندی به آن باشید که زرق‌وبرق دنیا مایه [[فریب]] و [[دوستی دنیا]] خود گناهی بزرگ است.
	# بندگان خدا از خدا بپرهیزید و به آنچه برایش [[آفریده]] شده‌اید بیندیشید و به آن عمل کنید؛ چراکه خداوند شما را [[بیهوده]] نیافریده و به حال خود وانگذاشته است، بلکه خود را به شما شناسانده، پیام‌آور خود را به سوی شما فرستاده و کتاب خود را بر شما نازل کرده که بیان [[حلال و حرام]] و [[دلایل]] و امثالش در آن است، پس از خدا بپرهیزید که این‌گونه با شما [[احتجاج]] کرده است: (آیا دو چشمش نداده‌ایم؟* و زبانی و دو لب* و هردو راه [[[خیر و شر]]] را بدو نمودیم)<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ * وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ * وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ}} «آیا برای او دو چشم نیافریده‌ایم * و زبان و دو لب؟ * و آیا به او دو راه (خیر و شرّ) را نشان ندادیم؟» سوره بلد، آیه ۸-۱۰.</ref> این [[حجت خدا]] است‌ بر شما پس تا می‌توانید از [[خدا]] [[پروا]] کنید زیرا هیچ‌توانی جز از ناحیه خدا نبوده و بر کسی جز او توکلی نیست، و درود خدا بر پیامبرش محمد و آل او باد.		# بندگان خدا از خدا بپرهیزید و به آنچه برایش [[آفریده]] شده‌اید بیندیشید و به آن عمل کنید؛ چراکه خداوند شما را [[بیهوده]] نیافریده و به حال خود وانگذاشته است، بلکه خود را به شما شناسانده، پیام‌آور خود را به سوی شما فرستاده و کتاب خود را بر شما نازل کرده که بیان [[حلال و حرام]] و [[دلایل]] و امثالش در آن است، پس از خدا بپرهیزید که این‌گونه با شما [[احتجاج]] کرده است: (آیا دو چشمش نداده‌ایم؟* و زبانی و دو لب* و هردو راه [[خیر و شر]] را بدو نمودیم)<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ * وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ * وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ}} «آیا برای او دو چشم نیافریده‌ایم * و زبان و دو لب؟ * و آیا به او دو راه (خیر و شرّ) را نشان ندادیم؟» سوره بلد، آیه ۸-۱۰.</ref> این [[حجت خدا]] است‌ بر شما پس تا می‌توانید از [[خدا]] [[پروا]] کنید زیرا هیچ‌توانی جز از ناحیه خدا نبوده و بر کسی جز او توکلی نیست، و درود خدا بر پیامبرش محمد و آل او باد.
	#به [[راستی]] که [[دنیا]] به شما پشت کرده و [[آخرت]] رو به سوی شما می‌آید، هرکدام از این دو فرزندانی دارند، پس شما پسر آخرت باشید نه دنیا، به دنیا [[زهد]] ورزید و به آخرت روکنید؛ زیرا [[پارسایان]] [[زمین]] را فرش [[زندگی]]، خاک را بستر [[خواب]]، کلوخ زمین را ناز بالش خواب و آب را عطر خود ساخته‌اند، و تنها به قدر معاش خود از دنیا برمی‌گیرند، بدانید، هرکس شیفته [[بهشت]] است به کارهای خوب [[گرایش]] دارد و از [[شهوات]] خودداری می‌کند و هرکه از [[آتش دوزخ]] بیمناک است از [[گناهان]] خود باز می‌گردد و هرکس در دنیا [[پارسایی]] پیشه کند [[مصیبت]] دنیا بر او آسان می‌گردد و آن را ناگوار نمی‌داند، [[خداوند متعال]] بندگانی دارد که دل‌هایشان در گرو [[پاداش]] آخرت است، گویا آنان به چشم خویش [[بهشتیان]] را در نعمت‌های جاویدان، و [[دوزخیان]] را در حال [[عذاب]] می‌بینند، همانانند که [[مردم]] از [[شر]] آنها در [[امان]] هستند، دل‌هایشان [[اندوهگین]]، جان‌هایشان [[پاک]] و خواسته‌هایشان ناچیز است، آنان روزهای کوتاهی را به [[بردباری]] می‌گذرانند که [[آسایش]] درازمدت آخرت را در پی دارد، چون شب فرا می‌رسد در حالی‌که [[اشک]] چشم‌شان بر گونه‌هایشان جاری است و [[تضرع]] به درگاه او از تمام وجودشان می‌جوشد، به‌پا می‌خیزند و برای [[رهایی]] از آتش دوزخ تلاش می‌کنند، و چون [[روز]] برآید فرزانگان دانشمند و [[نیکوکاران]] پرهیزکارند، از لاغری به تیر کمان مانند که شدت [[عبادت]] از [[ترس]] [[خدا]] چنین لاغرشان ساخته است، هرکه آنان را ببیند بیمارشان پندارد در حالی‌که آنان هیچ [[بیماری]] ندارند، یا اینکه در [[سلامت]] [[عقل]] آن تردید می‌کنند در حالی‌که نیروی [[فکری]] آنان به شدت مشغول یاد [[آتش دوزخ]] و عذاب‌های آن است<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۲۴۰.</ref>.		#به [[راستی]] که [[دنیا]] به شما پشت کرده و [[آخرت]] رو به سوی شما می‌آید، هرکدام از این دو فرزندانی دارند، پس شما پسر آخرت باشید نه دنیا، به دنیا [[زهد]] ورزید و به آخرت روکنید؛ زیرا [[پارسایان]] [[زمین]] را فرش [[زندگی]]، خاک را بستر [[خواب]]، کلوخ زمین را ناز بالش خواب و آب را عطر خود ساخته‌اند، و تنها به قدر معاش خود از دنیا برمی‌گیرند، بدانید، هرکس شیفته [[بهشت]] است به کارهای خوب [[گرایش]] دارد و از [[شهوات]] خودداری می‌کند و هرکه از [[آتش دوزخ]] بیمناک است از [[گناهان]] خود باز می‌گردد و هرکس در دنیا [[پارسایی]] پیشه کند [[مصیبت]] دنیا بر او آسان می‌گردد و آن را ناگوار نمی‌داند، [[خداوند متعال]] بندگانی دارد که دل‌هایشان در گرو [[پاداش]] آخرت است، گویا آنان به چشم خویش [[بهشتیان]] را در نعمت‌های جاویدان، و [[دوزخیان]] را در حال [[عذاب]] می‌بینند، همانانند که [[مردم]] از [[شر]] آنها در [[امان]] هستند، دل‌هایشان [[اندوهگین]]، جان‌هایشان [[پاک]] و خواسته‌هایشان ناچیز است، آنان روزهای کوتاهی را به [[بردباری]] می‌گذرانند که [[آسایش]] درازمدت آخرت را در پی دارد، چون شب فرا می‌رسد در حالی‌که [[اشک]] چشم‌شان بر گونه‌هایشان جاری است و [[تضرع]] به درگاه او از تمام وجودشان می‌جوشد، به‌پا می‌خیزند و برای [[رهایی]] از آتش دوزخ تلاش می‌کنند، و چون [[روز]] برآید فرزانگان دانشمند و [[نیکوکاران]] پرهیزکارند، از لاغری به تیر کمان مانند که شدت [[عبادت]] از [[ترس]] [[خدا]] چنین لاغرشان ساخته است، هرکه آنان را ببیند بیمارشان پندارد در حالی‌که آنان هیچ [[بیماری]] ندارند، یا اینکه در [[سلامت]] [[عقل]] آن تردید می‌کنند در حالی‌که نیروی [[فکری]] آنان به شدت مشغول یاد [[آتش دوزخ]] و عذاب‌های آن است<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۲۴۰.</ref>.

Bahmani در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۳

2025-01-07T06:23:49Z

نمایش تغییرات

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = میراث امام سجاد | عنوان مدخل = میراث امام سجاد | مداخل مرتبط = میراث امام سجاد در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== تاریخ به یاد ندارد که ائمه اطهار{{عم}} نزد کسی درس خوانده یا جز آنچه از طریق پدران بزرگوار...» ایجاد کرد

2024-12-15T05:34:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = میراث امام سجاد | عنوان مدخل = میراث امام سجاد | مداخل مرتبط = میراث امام سجاد در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== تاریخ به یاد ندارد که ائمه اطهار{{عم}} نزد کسی درس خوانده یا جز آنچه از طریق پدران بزرگوار...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۲۳۳:		خط ۲۳۳:
	# [[نشانه]] [[پارسایان]] در [[دنیا]] و [[مشتاقان]] [[آخرت]]، ترک هرمعاشر و دوستی است که با [[هدف]] آن هماهنگی ندارد، بدانید که هرکه برای به دست آوردن [[پاداش]] آخرت تلاش می‌نماید، به [[خوشی]] زودهنگام دنیا بی‌رغبت و برای [[مرگ]] آماده است و پیش از فرارسیدن مرگ که کس را از آن گریزی نیست در [[فکر]] کار برای آخرت و تهیه مقدمات [[سفر]] است که [[خداوند متعال]] فرموده: تا آنگاه که مرگ یکی از ایشان فرا رسد، می‌گوید: «پروردگارا، مرا بازگردانید * شاید من در آنچه وانهاده‌ام کار نیکی‌ انجام دهم‌<ref>{{متن قرآن\|حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} «هنگامی که مرگ هر یک از آنان فرا رسد می‌گوید: پروردگارا! مرا باز گردانید! * شاید من در آنچه وا نهاده‌ام، (بتوانم) کاری نیکو انجام دهم؛ هرگز! این سخنی است که او گوینده آن است و پیشاروی آنان تا روزی که برانگیخته گردند برزخی خواهد بود» سوره مؤمنون، آیه ۹۹-۱۰۰.</ref> پس هرکدام از شما باید که خود را همان کسی بداند که پس از [[مرگ]] به این [[دنیا]] بازگردانیده شده و از کوتاهی خود در ذخیره کردن کارهای خوب برای [[روز]] مبادا پشیمان است.		# [[نشانه]] [[پارسایان]] در [[دنیا]] و [[مشتاقان]] [[آخرت]]، ترک هرمعاشر و دوستی است که با [[هدف]] آن هماهنگی ندارد، بدانید که هرکه برای به دست آوردن [[پاداش]] آخرت تلاش می‌نماید، به [[خوشی]] زودهنگام دنیا بی‌رغبت و برای [[مرگ]] آماده است و پیش از فرارسیدن مرگ که کس را از آن گریزی نیست در [[فکر]] کار برای آخرت و تهیه مقدمات [[سفر]] است که [[خداوند متعال]] فرموده: تا آنگاه که مرگ یکی از ایشان فرا رسد، می‌گوید: «پروردگارا، مرا بازگردانید * شاید من در آنچه وانهاده‌ام کار نیکی‌ انجام دهم‌<ref>{{متن قرآن\|حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} «هنگامی که مرگ هر یک از آنان فرا رسد می‌گوید: پروردگارا! مرا باز گردانید! * شاید من در آنچه وا نهاده‌ام، (بتوانم) کاری نیکو انجام دهم؛ هرگز! این سخنی است که او گوینده آن است و پیشاروی آنان تا روزی که برانگیخته گردند برزخی خواهد بود» سوره مؤمنون، آیه ۹۹-۱۰۰.</ref> پس هرکدام از شما باید که خود را همان کسی بداند که پس از [[مرگ]] به این [[دنیا]] بازگردانیده شده و از کوتاهی خود در ذخیره کردن کارهای خوب برای [[روز]] مبادا پشیمان است.
	# [[بندگان خدا]] بدانید، هرکس از [[شبیخون]] [[بیم]] دارد از بستر گرم [[خواب]] [[دل]] کنده و از خواب خوش چشم‌پوشی کرده و از [[هراس]] [[پیروزی]] [[اهل]] دنیا بر خود از برخی خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها صرف‌نظر می‌نماید، وای بر تو باد ای پسر آدم از شبیخون [[خداوند]] [[عزت]] و به قهر گرفتن دردناک و شبیخون او بر [[گنهکاران]] با مرگ‌های ناگهانی در شب‌ها و روزها، این همان حمله غافلگیرکننده‌ای است که هیچ نجاتی در آن قابل تصور نبوده و هیچ پناه و گریزی از آن وجود ندارد، ای [[مؤمنان]] همچون [[پرهیزکاران]] از شبیخون [[خدا]] بترسید زیرا خدا می‌فرماید: (این برای کسی است که از ایستادن [در [[محشر]] به هنگام حساب‌] در پیشگاه من بترسد و از تهدیدم بیم داشته باشد)<ref>{{متن قرآن\|وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ}} «و شما را پس از آنان در این سرزمین جای خواهیم داد؛ این برای کسی است که از ایستادن در پیشگاه من و از هشدار من می‌هراسد» سوره ابراهیم، آیه ۱۴.</ref> از [[خوشی]]، [[غرور]] و بدی‌های دنیا بترسید و همواره به یاد سرانجام و [[کیفر]] علاقه‌مندی به آن باشید که زرق‌وبرق دنیا مایه [[فریب]] و [[دوستی دنیا]] خود گناهی بزرگ است.		# [[بندگان خدا]] بدانید، هرکس از [[شبیخون]] [[بیم]] دارد از بستر گرم [[خواب]] [[دل]] کنده و از خواب خوش چشم‌پوشی کرده و از [[هراس]] [[پیروزی]] [[اهل]] دنیا بر خود از برخی خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها صرف‌نظر می‌نماید، وای بر تو باد ای پسر آدم از شبیخون [[خداوند]] [[عزت]] و به قهر گرفتن دردناک و شبیخون او بر [[گنهکاران]] با مرگ‌های ناگهانی در شب‌ها و روزها، این همان حمله غافلگیرکننده‌ای است که هیچ نجاتی در آن قابل تصور نبوده و هیچ پناه و گریزی از آن وجود ندارد، ای [[مؤمنان]] همچون [[پرهیزکاران]] از شبیخون [[خدا]] بترسید زیرا خدا می‌فرماید: (این برای کسی است که از ایستادن [در [[محشر]] به هنگام حساب‌] در پیشگاه من بترسد و از تهدیدم بیم داشته باشد)<ref>{{متن قرآن\|وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ}} «و شما را پس از آنان در این سرزمین جای خواهیم داد؛ این برای کسی است که از ایستادن در پیشگاه من و از هشدار من می‌هراسد» سوره ابراهیم، آیه ۱۴.</ref> از [[خوشی]]، [[غرور]] و بدی‌های دنیا بترسید و همواره به یاد سرانجام و [[کیفر]] علاقه‌مندی به آن باشید که زرق‌وبرق دنیا مایه [[فریب]] و [[دوستی دنیا]] خود گناهی بزرگ است.
	# بندگان خدا از خدا بپرهیزید و به آنچه برایش [[آفریده]] شده‌اید بیندیشید و به آن عمل کنید؛ چراکه خداوند شما را [[بیهوده]] نیافریده و به حال خود وانگذاشته است، بلکه خود را به شما شناسانده، پیام‌آور خود را به سوی شما فرستاده و کتاب خود را بر شما نازل کرده که بیان [[حلال و حرام]] و [[دلایل]] و امثالش در آن است، پس از خدا بپرهیزید که این‌گونه با شما [[احتجاج]] کرده است: (آیا دو چشمش نداده‌ایم؟* و زبانی و دو لب* و هردو راه [[[خیر و شر]]] را بدو نمودیم)<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ * وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ * وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ}} «آیا برای او دو چشم نیافریده‌ایم * و زبان و دو لب؟ * و آیا به او دو راه (خیر و شرّ) را نشان ندادیم؟» سوره بلد، آیه ۸-۱۰.</ref> این [[حجت خدا]] است‌ بر شما پس تا می‌توانید از [[خدا]] [[پروا]] کنید زیرا هیچ‌توانی جز از ناحیه خدا نبوده و بر کسی جز او توکلی نیست، و درود خدا بر پیامبرش محمد و آل او باد.		# بندگان خدا از خدا بپرهیزید و به آنچه برایش [[آفریده]] شده‌اید بیندیشید و به آن عمل کنید؛ چراکه خداوند شما را [[بیهوده]] نیافریده و به حال خود وانگذاشته است، بلکه خود را به شما شناسانده، پیام‌آور خود را به سوی شما فرستاده و کتاب خود را بر شما نازل کرده که بیان [[حلال و حرام]] و [[دلایل]] و امثالش در آن است، پس از خدا بپرهیزید که این‌گونه با شما [[احتجاج]] کرده است: (آیا دو چشمش نداده‌ایم؟* و زبانی و دو لب* و هردو راه [[خیر و شر]] را بدو نمودیم)<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ * وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ * وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ}} «آیا برای او دو چشم نیافریده‌ایم * و زبان و دو لب؟ * و آیا به او دو راه (خیر و شرّ) را نشان ندادیم؟» سوره بلد، آیه ۸-۱۰.</ref> این [[حجت خدا]] است‌ بر شما پس تا می‌توانید از [[خدا]] [[پروا]] کنید زیرا هیچ‌توانی جز از ناحیه خدا نبوده و بر کسی جز او توکلی نیست، و درود خدا بر پیامبرش محمد و آل او باد.
	#به [[راستی]] که [[دنیا]] به شما پشت کرده و [[آخرت]] رو به سوی شما می‌آید، هرکدام از این دو فرزندانی دارند، پس شما پسر آخرت باشید نه دنیا، به دنیا [[زهد]] ورزید و به آخرت روکنید؛ زیرا [[پارسایان]] [[زمین]] را فرش [[زندگی]]، خاک را بستر [[خواب]]، کلوخ زمین را ناز بالش خواب و آب را عطر خود ساخته‌اند، و تنها به قدر معاش خود از دنیا برمی‌گیرند، بدانید، هرکس شیفته [[بهشت]] است به کارهای خوب [[گرایش]] دارد و از [[شهوات]] خودداری می‌کند و هرکه از [[آتش دوزخ]] بیمناک است از [[گناهان]] خود باز می‌گردد و هرکس در دنیا [[پارسایی]] پیشه کند [[مصیبت]] دنیا بر او آسان می‌گردد و آن را ناگوار نمی‌داند، [[خداوند متعال]] بندگانی دارد که دل‌هایشان در گرو [[پاداش]] آخرت است، گویا آنان به چشم خویش [[بهشتیان]] را در نعمت‌های جاویدان، و [[دوزخیان]] را در حال [[عذاب]] می‌بینند، همانانند که [[مردم]] از [[شر]] آنها در [[امان]] هستند، دل‌هایشان [[اندوهگین]]، جان‌هایشان [[پاک]] و خواسته‌هایشان ناچیز است، آنان روزهای کوتاهی را به [[بردباری]] می‌گذرانند که [[آسایش]] درازمدت آخرت را در پی دارد، چون شب فرا می‌رسد در حالی‌که [[اشک]] چشم‌شان بر گونه‌هایشان جاری است و [[تضرع]] به درگاه او از تمام وجودشان می‌جوشد، به‌پا می‌خیزند و برای [[رهایی]] از آتش دوزخ تلاش می‌کنند، و چون [[روز]] برآید فرزانگان دانشمند و [[نیکوکاران]] پرهیزکارند، از لاغری به تیر کمان مانند که شدت [[عبادت]] از [[ترس]] [[خدا]] چنین لاغرشان ساخته است، هرکه آنان را ببیند بیمارشان پندارد در حالی‌که آنان هیچ [[بیماری]] ندارند، یا اینکه در [[سلامت]] [[عقل]] آن تردید می‌کنند در حالی‌که نیروی [[فکری]] آنان به شدت مشغول یاد [[آتش دوزخ]] و عذاب‌های آن است<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۲۴۰.</ref>.		#به [[راستی]] که [[دنیا]] به شما پشت کرده و [[آخرت]] رو به سوی شما می‌آید، هرکدام از این دو فرزندانی دارند، پس شما پسر آخرت باشید نه دنیا، به دنیا [[زهد]] ورزید و به آخرت روکنید؛ زیرا [[پارسایان]] [[زمین]] را فرش [[زندگی]]، خاک را بستر [[خواب]]، کلوخ زمین را ناز بالش خواب و آب را عطر خود ساخته‌اند، و تنها به قدر معاش خود از دنیا برمی‌گیرند، بدانید، هرکس شیفته [[بهشت]] است به کارهای خوب [[گرایش]] دارد و از [[شهوات]] خودداری می‌کند و هرکه از [[آتش دوزخ]] بیمناک است از [[گناهان]] خود باز می‌گردد و هرکس در دنیا [[پارسایی]] پیشه کند [[مصیبت]] دنیا بر او آسان می‌گردد و آن را ناگوار نمی‌داند، [[خداوند متعال]] بندگانی دارد که دل‌هایشان در گرو [[پاداش]] آخرت است، گویا آنان به چشم خویش [[بهشتیان]] را در نعمت‌های جاویدان، و [[دوزخیان]] را در حال [[عذاب]] می‌بینند، همانانند که [[مردم]] از [[شر]] آنها در [[امان]] هستند، دل‌هایشان [[اندوهگین]]، جان‌هایشان [[پاک]] و خواسته‌هایشان ناچیز است، آنان روزهای کوتاهی را به [[بردباری]] می‌گذرانند که [[آسایش]] درازمدت آخرت را در پی دارد، چون شب فرا می‌رسد در حالی‌که [[اشک]] چشم‌شان بر گونه‌هایشان جاری است و [[تضرع]] به درگاه او از تمام وجودشان می‌جوشد، به‌پا می‌خیزند و برای [[رهایی]] از آتش دوزخ تلاش می‌کنند، و چون [[روز]] برآید فرزانگان دانشمند و [[نیکوکاران]] پرهیزکارند، از لاغری به تیر کمان مانند که شدت [[عبادت]] از [[ترس]] [[خدا]] چنین لاغرشان ساخته است، هرکه آنان را ببیند بیمارشان پندارد در حالی‌که آنان هیچ [[بیماری]] ندارند، یا اینکه در [[سلامت]] [[عقل]] آن تردید می‌کنند در حالی‌که نیروی [[فکری]] آنان به شدت مشغول یاد [[آتش دوزخ]] و عذاب‌های آن است<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۲۴۰.</ref>.

میراث امام سجاد در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* از میان پندها و حکمت‌های درخشان امام{{ع}}‌ */

Bahmani در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۳