نائله - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-10T14:04:47Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[ازرقی]] به نقل از [[محمد بن اسحاق]] نقل کرده است: «وقتی [[جرهمیان]] در منطقه [[حرم]] [[طغیان]] و [[سرکشی]] کردند، مردی از آنان با زنی وارد [[کعبه]] شد و با او در آمیخت و گفته شده است داخل کعبه او را بوسید و آن دو به صورت سنگ، [[مسخ]] شدند. نام [[مرد]]«[[اساف]]» پسر بغاء بود و نام [[زن]] «نائله» دختر ذئب. آن دو مجسمه را از کعبه بیرون آوردند، یکی را در [[کوه صفا]] و دیگری را در [[کوه]] [[مروه]] نهادند و منظور اصلی آن بود که [[مردم]] [[عبرت]] بگیرند و از امثال آن کارها خودداری کنند و ببینند بر سر آن دو چه آمده است. این وضعیت همچنان در روزگاران ادامه داشت تا آنکه اندک اندک هر کس که بر کوه صفا و یا مروه می‌ایستاد، به آن دو دست می‌کشید. این دو مجسمه رفته رفته به صورت دو [[بت]] در آمده، مورد [[پرستش]] واقع شدند، چون [[عمرو بن لحی]] سالار [[مکه]] شد به مردم [[فرمان]] داد آن دو را پرستش کنند و به آنان دست بکشند و به مردم گفت: کسانی که پیش از شما بودند آن دو را می‌پرستیدند و همین گونه بود تا [[قصی بن کلاب]] پرده‌دار کعبه و سالار مکه شد و آن دو بت را از کنار [[صفا و مروه]] برداشت. یکی را کنار کعبه و دیگری را کنار [[زمزم]] نهاد و گفته شده است هر دو را کنار زمزم نهاد و کنار آن دو [[قربانی]] می‌شد. مردم [[دوره جاهلی]] از کنار [[اساف و نائله]] که عبور می‌کردند به آن دو دست می‌کشیدند و [[طواف]] کننده به کعبه، نخست به بت اساف دست می‌کشید و چون از طواف فارغ می‌شد کنار نائله می‌آمد و به آن دست می‌کشید و این کارها همچنان ادامه داشت تا آنکه [[روز فتح مکه]] [[پیامبر]]{{صل}} آن دو را با بت‌های دیگر [[شکست]]»<ref>سیرة النبویه، ابن کثیر، ج۱، ص۵۸، ۶۹.</ref>.		نائله نام بتی است مؤنث در زمان [[جاهلیت]]<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref>. [[ازرقی]] به نقل از [[محمد بن اسحاق]] نقل کرده است: «وقتی [[جرهمیان]] در منطقه [[حرم]] [[طغیان]] و [[سرکشی]] کردند، مردی از آنان با زنی وارد [[کعبه]] شد و با او در آمیخت و گفته شده است داخل کعبه او را بوسید و آن دو به صورت سنگ، [[مسخ]] شدند. نام [[مرد]]«[[اساف]]» پسر بغاء بود و نام [[زن]] «نائله» دختر ذئب. آن دو مجسمه را از کعبه بیرون آوردند، یکی را در [[کوه صفا]] و دیگری را در [[کوه]] [[مروه]] نهادند و منظور اصلی آن بود که [[مردم]] [[عبرت]] بگیرند و از امثال آن کارها خودداری کنند و ببینند بر سر آن دو چه آمده است. این وضعیت همچنان در روزگاران ادامه داشت تا آنکه اندک اندک هر کس که بر کوه صفا و یا مروه می‌ایستاد، به آن دو دست می‌کشید. این دو مجسمه رفته رفته به صورت دو [[بت]] در آمده، مورد [[پرستش]] واقع شدند، چون [[عمرو بن لحی]] سالار [[مکه]] شد به مردم [[فرمان]] داد آن دو را پرستش کنند و به آنان دست بکشند و به مردم گفت: کسانی که پیش از شما بودند آن دو را می‌پرستیدند و همین گونه بود تا [[قصی بن کلاب]] پرده‌دار کعبه و سالار مکه شد و آن دو بت را از کنار [[صفا و مروه]] برداشت. یکی را کنار کعبه و دیگری را کنار [[زمزم]] نهاد و گفته شده است هر دو را کنار زمزم نهاد و کنار آن دو [[قربانی]] می‌شد. مردم [[دوره جاهلی]] از کنار [[اساف و نائله]] که عبور می‌کردند به آن دو دست می‌کشیدند و [[طواف]] کننده به کعبه، نخست به بت اساف دست می‌کشید و چون از طواف فارغ می‌شد کنار نائله می‌آمد و به آن دست می‌کشید و این کارها همچنان ادامه داشت تا آنکه [[روز فتح مکه]] [[پیامبر]]{{صل}} آن دو را با بت‌های دیگر [[شکست]]»<ref>سیرة النبویه، ابن کثیر، ج۱، ص۵۸، ۶۹.</ref>.

	البته در [[سیره]] [[ابن هشام]] به نقل از [[ابن اسحاق]]، این دو نام ([[اساف و نائله]]) [[اساف بن بغی]]، و نائله بنت دیک آمده که با این نقل تفاوت دارد<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۸۲.</ref>. در لغت‌نامه دهخدا چاپ [[دانشگاه]] [[تهران]] نیز این نام «[[اساف بن بناء]]» آمده که صحیح به نظر نمی‌رسد. برخی نیز گفته‌اند: «اساف پسر عمرو» و «نائله دختر [[سهیل]]» بوده‌اند. [[ابومنذر هشام بن محمد]] نیز به نقل از [[ابن عباس]] ماجرا را این‌گونه آورده است: «اساف پسر یَعلی» و «نائله دختر زید» مرد و زنی از [[قبیله]] جُرهم بودند که در [[سرزمین یمن]] [[زندگی]] می‌کردند، آنان [[عاشق]] یکدیگر شده، به قصد [[حج]] به [[مکه]] آمدند. آن‌گاه داخل مکه شده، و آنجا را خالی از [[مردم]] یافته، به [[گناه]] [[آلوده]] شدند و [[خداوند]] آنان را [[مسخ]] نمود<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۰۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۹؛ [[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>		البته در [[سیره]] [[ابن هشام]] به نقل از [[ابن اسحاق]]، این دو نام ([[اساف و نائله]]) [[اساف بن بغی]]، و نائله بنت دیک آمده که با این نقل تفاوت دارد<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۸۲.</ref>. در لغت‌نامه دهخدا چاپ [[دانشگاه]] [[تهران]] نیز این نام «[[اساف بن بناء]]» آمده که صحیح به نظر نمی‌رسد. برخی نیز گفته‌اند: «اساف پسر عمرو» و «نائله دختر [[سهیل]]» بوده‌اند. [[ابومنذر هشام بن محمد]] نیز به نقل از [[ابن عباس]] ماجرا را این‌گونه آورده است: «اساف پسر یَعلی» و «نائله دختر زید» مرد و زنی از [[قبیله]] جُرهم بودند که در [[سرزمین یمن]] [[زندگی]] می‌کردند، آنان [[عاشق]] یکدیگر شده، به قصد [[حج]] به [[مکه]] آمدند. آن‌گاه داخل مکه شده، و آنجا را خالی از [[مردم]] یافته، به [[گناه]] [[آلوده]] شدند و [[خداوند]] آنان را [[مسخ]] نمود<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۰۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۹؛ [[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>

Bahmani در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۳

2024-06-10T14:03:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = بت
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	~~نام بتی~~ است ~~مؤنث~~ در [[~~جاهلیت~~]]~~.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref>~~ گفته شده که [[اساف]] و ~~نائله دو~~ [[بت]] ~~بودند که~~ [[~~قریش~~]] ~~آنها~~ را در ~~کنار~~ [[~~چاه زمزم~~]] ~~گذاشته بودند~~ و ~~در پیشگاه شان~~ [[~~قربانی~~]] ~~می‌‌کردند.<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲~~.~~</ref> اساف و نائله~~ در ~~واقع، مرد~~ و ~~زنی بودند از~~ [[~~قبیله~~]] [[~~جرهم~~]] که چون در [[~~خانه خدا~~]] ~~با هم~~ [[~~زنا~~]] ~~کردند،~~ [[~~خداوند~~]] آن دو را به ~~صورت~~ دو ~~قطعه سنگ~~ [[~~مسخ~~]] ~~نمود~~.~~<ref>.ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref>~~ [[~~مردم~~]] ~~پس از یافتن پیکر مسخ~~ شده آن ~~دو، آنها را~~ از [[~~کعبه~~]] ~~بیرون آوردند و در جایی~~ که ~~پرستشگاهشان شد نهادند. از~~ آن ~~پس قریش~~ و [[~~خزاعه~~]] و ~~هر که~~ از [[~~عربها~~]] ~~که بعدها~~ [[حج]] ~~خانه خدا می‌‌گزاردند،~~ آن دو را به [[~~پرستش~~]] ~~گرفتند.~~<ref>ابن ~~کلبی، الاصنام، ص۹~~.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>		[[ازرقی]] به نقل از [[محمد بن اسحاق]] نقل کرده است: «وقتی [[جرهمیان]] در منطقه [[حرم]] [[طغیان]] و [[سرکشی]] کردند، مردی از آنان با زنی وارد [[کعبه]] شد و با او در آمیخت و گفته شده است داخل کعبه او را بوسید و آن دو به صورت سنگ، [[مسخ]] شدند. نام [[مرد]]«[[اساف]]» پسر بغاء بود و نام [[زن]] «نائله» دختر ذئب. آن دو مجسمه را از کعبه بیرون آوردند، یکی را در [[کوه صفا]] و دیگری را در [[کوه]] [[مروه]] نهادند و منظور اصلی آن بود که [[مردم]] [[عبرت]] بگیرند و از امثال آن کارها خودداری کنند و ببینند بر سر آن دو چه آمده است. این وضعیت همچنان در روزگاران ادامه داشت تا آنکه اندک اندک هر کس که بر کوه صفا و یا مروه می‌ایستاد، به آن دو دست می‌کشید. این دو مجسمه رفته رفته به صورت دو [[بت]] در آمده، مورد [[پرستش]] واقع شدند، چون [[عمرو بن لحی]] سالار [[مکه]] شد به مردم [[فرمان]] داد آن دو را پرستش کنند و به آنان دست بکشند و به مردم گفت: کسانی که پیش از شما بودند آن دو را می‌پرستیدند و همین گونه بود تا [[قصی بن کلاب]] پرده‌دار کعبه و سالار مکه شد و آن دو بت را از کنار [[صفا و مروه]] برداشت. یکی را کنار کعبه و دیگری را کنار [[زمزم]] نهاد و گفته شده است هر دو را کنار زمزم نهاد و کنار آن دو [[قربانی]] می‌شد. مردم [[دوره جاهلی]] از کنار [[اساف و نائله]] که عبور می‌کردند به آن دو دست می‌کشیدند و [[طواف]] کننده به کعبه، نخست به بت اساف دست می‌کشید و چون از طواف فارغ می‌شد کنار نائله می‌آمد و به آن دست می‌کشید و این کارها همچنان ادامه داشت تا آنکه [[روز فتح مکه]] [[پیامبر]]{{صل}} آن دو را با بت‌های دیگر [[شکست]]»<ref>سیرة النبویه، ابن کثیر، ج۱، ص۵۸، ۶۹.</ref>.

	~~==اساف و نائله==~~		البته در [[سیره]] [[ابن هشام]] به نقل از [[ابن اسحاق]]، این دو نام ([[اساف و نائله]]) [[اساف بن بغی]]، و نائله بنت دیک آمده که با این نقل تفاوت دارد<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۸۲.</ref>. در لغت‌نامه دهخدا چاپ [[دانشگاه]] [[تهران]] نیز این نام «[[اساف بن بناء]]» آمده که صحیح به نظر نمی‌رسد. برخی نیز گفته‌اند: «اساف پسر عمرو» و «نائله دختر [[سهیل]]» بوده‌اند. [[ابومنذر هشام بن محمد]] نیز به نقل از [[ابن عباس]] ماجرا را این‌گونه آورده است: «اساف پسر یَعلی» و «نائله دختر زید» مرد و زنی از [[قبیله]] جُرهم بودند که در [[سرزمین یمن]] [[زندگی]] می‌کردند، آنان [[عاشق]] یکدیگر شده، به قصد [[حج]] به [[مکه]] آمدند. آن‌گاه داخل مکه شده، و آنجا را خالی از [[مردم]] یافته، به [[گناه]] [[آلوده]] شدند و [[خداوند]] آنان را [[مسخ]] نمود<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۰۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۹؛ [[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>
	[[ازرقی]] به نقل از [[محمد بن اسحاق]] نقل کرده است: «وقتی [[جرهمیان]] در منطقه [[حرم]] [[طغیان]] و [[سرکشی]] کردند، مردی از آنان با زنی وارد [[کعبه]] شد و با او در آمیخت و گفته شده است داخل کعبه او را بوسید و آن دو به صورت سنگ، [[مسخ]] شدند. نام [[مرد]]«[[اساف]]» پسر بغاء بود و نام [[زن]] «نائله» دختر ذئب. آن دو مجسمه را از کعبه بیرون آوردند، یکی را در [[کوه صفا]] و دیگری را در [[کوه]] [[مروه]] نهادند و منظور اصلی آن بود که [[مردم]] [[عبرت]] بگیرند و از امثال آن کارها خودداری کنند و ببینند بر سر آن دو چه آمده است. این وضعیت همچنان در روزگاران ادامه داشت تا آنکه اندک اندک هر کس که بر کوه صفا و یا مروه می‌ایستاد، به آن دو دست می‌کشید. این دو مجسمه رفته رفته به صورت دو [[بت]] در آمده، مورد [[پرستش]] واقع شدند، چون [[عمرو بن لحی]] سالار [[مکه]] شد به مردم [[فرمان]] داد آن دو را پرستش کنند و به آنان دست بکشند و به مردم گفت: کسانی که پیش از شما بودند آن دو را می‌پرستیدند و همین گونه بود تا [[قصی بن کلاب]] پرده‌دار کعبه و سالار مکه شد و آن دو بت را از کنار [[صفا و مروه]] برداشت. یکی را کنار کعبه و دیگری را کنار [[زمزم]] نهاد و گفته شده است هر دو را کنار زمزم نهاد و کنار آن دو [[قربانی]] می‌شد. مردم [[دوره جاهلی]] از کنار [[اساف و نائله]] که عبور می‌کردند به آن دو دست می‌کشیدند و [[طواف]] کننده به کعبه، نخست به بت اساف دست می‌کشید و چون از طواف فارغ می‌شد کنار نائله می‌آمد و به آن دست می‌کشید و این کارها همچنان ادامه داشت تا آنکه [[روز فتح مکه]] [[پیامبر]]{{صل}} آن دو را با بت‌های دیگر [[شکست]]»<ref>سیرة النبویه، ابن کثیر، ج۱، ص۵۸، ۶۹.</ref>.
	البته در [[سیره]] [[ابن هشام]] به نقل از [[ابن اسحاق]]، این دو نام ([[اساف و نائله]]) [[اساف بن بغی]]، و نائله بنت دیک آمده که با این نقل تفاوت دارد<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۸۲.</ref>. در لغت‌نامه دهخدا چاپ [[دانشگاه]] [[تهران]] نیز این نام «[[اساف بن بناء]]» آمده که صحیح به نظر نمی‌رسد. برخی نیز گفته‌اند: «اساف پسر عمرو» و «نائله دختر [[سهیل]]» بوده‌اند. [[ابومنذر هشام بن محمد]] نیز به نقل از [[ابن عباس]] ماجرا را این‌گونه آورده است: «اساف پسر یَعلی» و «نائله دختر زید» مرد و زنی از [[قبیله]] جُرهم بودند که در [[سرزمین یمن]] [[زندگی]] می‌کردند، آنان [[عاشق]] یکدیگر شده، به قصد [[حج]] به [[مکه]] آمدند. آن‌گاه داخل مکه شده، و آنجا را خالی از [[مردم]] یافته، به [[گناه]] [[آلوده]] شدند و [[خداوند]] آنان را [[مسخ]] نمود<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۰۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۱:		خط ۱۹:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:جاهلیت]]

Jaafari: /* اساف و نائله */

2024-06-09T06:45:37Z

اساف و نائله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==اساف و نائله==		==اساف و نائله==
	[[ازرقی]] به نقل از [[محمد بن اسحاق]] نقل کرده است: «وقتی [[جرهمیان]] در منطقه [[حرم]] [[طغیان]] و [[سرکشی]] کردند، مردی از آنان با زنی وارد [[کعبه]] شد و با او در آمیخت و گفته شده است داخل کعبه او را بوسید و آن دو به صورت سنگ، [[مسخ]] شدند. نام [[مرد]]«[[اساف]]» پسر بغاء بود و نام [[زن]] ~~«[[نائله]]»~~ دختر ذئب. آن دو مجسمه را از کعبه بیرون آوردند، یکی را در [[کوه صفا]] و دیگری را در [[کوه]] [[مروه]] نهادند و منظور اصلی آن بود که [[مردم]] [[عبرت]] بگیرند و از امثال آن کارها خودداری کنند و ببینند بر سر آن دو چه آمده است. این وضعیت همچنان در روزگاران ادامه داشت تا آنکه اندک اندک هر کس که بر کوه صفا و یا مروه می‌ایستاد، به آن دو دست می‌کشید. این دو مجسمه رفته رفته به صورت دو [[بت]] در آمده، مورد [[پرستش]] واقع شدند، چون [[عمرو بن لحی]] سالار [[مکه]] شد به مردم [[فرمان]] داد آن دو را پرستش کنند و به آنان دست بکشند و به مردم گفت: کسانی که پیش از شما بودند آن دو را می‌پرستیدند و همین گونه بود تا [[قصی بن کلاب]] پرده‌دار کعبه و سالار مکه شد و آن دو بت را از کنار [[صفا و مروه]] برداشت. یکی را کنار کعبه و دیگری را کنار [[زمزم]] نهاد و گفته شده است هر دو را کنار زمزم نهاد و کنار آن دو [[قربانی]] می‌شد. مردم [[دوره جاهلی]] از کنار [[اساف و نائله]] که عبور می‌کردند به آن دو دست می‌کشیدند و [[طواف]] کننده به کعبه، نخست به بت اساف دست می‌کشید و چون از طواف فارغ می‌شد کنار نائله می‌آمد و به آن دست می‌کشید و این کارها همچنان ادامه داشت تا آنکه [[روز فتح مکه]] [[پیامبر]]{{صل}} آن دو را با بت‌های دیگر [[شکست]]»<ref>سیرة النبویه، ابن کثیر، ج۱، ص۵۸، ۶۹.</ref>.		[[ازرقی]] به نقل از [[محمد بن اسحاق]] نقل کرده است: «وقتی [[جرهمیان]] در منطقه [[حرم]] [[طغیان]] و [[سرکشی]] کردند، مردی از آنان با زنی وارد [[کعبه]] شد و با او در آمیخت و گفته شده است داخل کعبه او را بوسید و آن دو به صورت سنگ، [[مسخ]] شدند. نام [[مرد]]«[[اساف]]» پسر بغاء بود و نام [[زن]] «نائله» دختر ذئب. آن دو مجسمه را از کعبه بیرون آوردند، یکی را در [[کوه صفا]] و دیگری را در [[کوه]] [[مروه]] نهادند و منظور اصلی آن بود که [[مردم]] [[عبرت]] بگیرند و از امثال آن کارها خودداری کنند و ببینند بر سر آن دو چه آمده است. این وضعیت همچنان در روزگاران ادامه داشت تا آنکه اندک اندک هر کس که بر کوه صفا و یا مروه می‌ایستاد، به آن دو دست می‌کشید. این دو مجسمه رفته رفته به صورت دو [[بت]] در آمده، مورد [[پرستش]] واقع شدند، چون [[عمرو بن لحی]] سالار [[مکه]] شد به مردم [[فرمان]] داد آن دو را پرستش کنند و به آنان دست بکشند و به مردم گفت: کسانی که پیش از شما بودند آن دو را می‌پرستیدند و همین گونه بود تا [[قصی بن کلاب]] پرده‌دار کعبه و سالار مکه شد و آن دو بت را از کنار [[صفا و مروه]] برداشت. یکی را کنار کعبه و دیگری را کنار [[زمزم]] نهاد و گفته شده است هر دو را کنار زمزم نهاد و کنار آن دو [[قربانی]] می‌شد. مردم [[دوره جاهلی]] از کنار [[اساف و نائله]] که عبور می‌کردند به آن دو دست می‌کشیدند و [[طواف]] کننده به کعبه، نخست به بت اساف دست می‌کشید و چون از طواف فارغ می‌شد کنار نائله می‌آمد و به آن دست می‌کشید و این کارها همچنان ادامه داشت تا آنکه [[روز فتح مکه]] [[پیامبر]]{{صل}} آن دو را با بت‌های دیگر [[شکست]]»<ref>سیرة النبویه، ابن کثیر، ج۱، ص۵۸، ۶۹.</ref>.
	البته در [[سیره]] [[ابن هشام]] به نقل از [[ابن اسحاق]]، این دو نام ([[اساف و نائله]]) [[اساف]] بن [[بغی]]، و [[نائله]] بنت دیک آمده که با این نقل تفاوت دارد<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۸۲.</ref>. در لغت‌نامه دهخدا چاپ [[دانشگاه]] [[تهران]] نیز این نام ~~«اساف~~ بن ~~بناء»~~ آمده که صحیح به نظر نمی‌رسد. برخی نیز گفته‌اند: «اساف پسر عمرو» و «نائله دختر [[سهیل]]» بوده‌اند. [[ابومنذر]] هشام بن محمد نیز به نقل از [[ابن عباس]] ماجرا را این‌گونه آورده است: «اساف پسر یَعلی» و «نائله دختر زید» مرد و زنی از [[قبیله]] جُرهم بودند که در [[سرزمین یمن]] [[زندگی]] می‌کردند، آنان [[عاشق]] یکدیگر شده، به قصد [[حج]] به [[مکه]] آمدند. آن‌گاه داخل مکه شده، و آنجا را خالی از [[مردم]] یافته، به [[گناه]] [[آلوده]] شدند و [[خداوند]] آنان را [[مسخ]] نمود<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۰۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۹.</ref>		البته در [[سیره]] [[ابن هشام]] به نقل از [[ابن اسحاق]]، این دو نام ([[اساف و نائله]]) [[اساف بن بغی]]، و نائله بنت دیک آمده که با این نقل تفاوت دارد<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۸۲.</ref>. در لغت‌نامه دهخدا چاپ [[دانشگاه]] [[تهران]] نیز این نام «[[اساف بن بناء]]» آمده که صحیح به نظر نمی‌رسد. برخی نیز گفته‌اند: «اساف پسر عمرو» و «نائله دختر [[سهیل]]» بوده‌اند. [[ابومنذر هشام بن محمد]] نیز به نقل از [[ابن عباس]] ماجرا را این‌گونه آورده است: «اساف پسر یَعلی» و «نائله دختر زید» مرد و زنی از [[قبیله]] جُرهم بودند که در [[سرزمین یمن]] [[زندگی]] می‌کردند، آنان [[عاشق]] یکدیگر شده، به قصد [[حج]] به [[مکه]] آمدند. آن‌گاه داخل مکه شده، و آنجا را خالی از [[مردم]] یافته، به [[گناه]] [[آلوده]] شدند و [[خداوند]] آنان را [[مسخ]] نمود<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۰۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2024-06-09T06:44:49Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۴
خط ۸:		خط ۸:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	نام بتی است مؤنث در [[جاهلیت]].<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> گفته شده که [[اساف]] و نائله دو [[بت]] بودند که [[قریش]] آنها را در کنار [[چاه زمزم]] گذاشته بودند و در پیشگاه شان [[قربانی]] می‌‌کردند.<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> اساف و نائله در واقع، مرد و زنی بودند از [[قبیله]] [[جرهم]] که چون در [[خانه خدا]] با هم [[زنا]] کردند، [[خداوند]] آن دو را به صورت دو قطعه سنگ [[مسخ]] نمود.<ref>.ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> [[مردم]] پس از یافتن پیکر مسخ شده آن دو، آنها را از [[کعبه]] بیرون آوردند و در جایی که پرستشگاهشان شد نهادند. از آن پس قریش و [[خزاعه]] و هر که از [[عربها]] که بعدها [[حج]] خانه خدا می‌‌گزاردند، آن دو را به [[پرستش]] گرفتند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>		نام بتی است مؤنث در [[جاهلیت]].<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> گفته شده که [[اساف]] و نائله دو [[بت]] بودند که [[قریش]] آنها را در کنار [[چاه زمزم]] گذاشته بودند و در پیشگاه شان [[قربانی]] می‌‌کردند.<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> اساف و نائله در واقع، مرد و زنی بودند از [[قبیله]] [[جرهم]] که چون در [[خانه خدا]] با هم [[زنا]] کردند، [[خداوند]] آن دو را به صورت دو قطعه سنگ [[مسخ]] نمود.<ref>.ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> [[مردم]] پس از یافتن پیکر مسخ شده آن دو، آنها را از [[کعبه]] بیرون آوردند و در جایی که پرستشگاهشان شد نهادند. از آن پس قریش و [[خزاعه]] و هر که از [[عربها]] که بعدها [[حج]] خانه خدا می‌‌گزاردند، آن دو را به [[پرستش]] گرفتند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>

			==اساف و نائله==
			[[ازرقی]] به نقل از [[محمد بن اسحاق]] نقل کرده است: «وقتی [[جرهمیان]] در منطقه [[حرم]] [[طغیان]] و [[سرکشی]] کردند، مردی از آنان با زنی وارد [[کعبه]] شد و با او در آمیخت و گفته شده است داخل کعبه او را بوسید و آن دو به صورت سنگ، [[مسخ]] شدند. نام [[مرد]]«[[اساف]]» پسر بغاء بود و نام [[زن]] «[[نائله]]» دختر ذئب. آن دو مجسمه را از کعبه بیرون آوردند، یکی را در [[کوه صفا]] و دیگری را در [[کوه]] [[مروه]] نهادند و منظور اصلی آن بود که [[مردم]] [[عبرت]] بگیرند و از امثال آن کارها خودداری کنند و ببینند بر سر آن دو چه آمده است. این وضعیت همچنان در روزگاران ادامه داشت تا آنکه اندک اندک هر کس که بر کوه صفا و یا مروه می‌ایستاد، به آن دو دست می‌کشید. این دو مجسمه رفته رفته به صورت دو [[بت]] در آمده، مورد [[پرستش]] واقع شدند، چون [[عمرو بن لحی]] سالار [[مکه]] شد به مردم [[فرمان]] داد آن دو را پرستش کنند و به آنان دست بکشند و به مردم گفت: کسانی که پیش از شما بودند آن دو را می‌پرستیدند و همین گونه بود تا [[قصی بن کلاب]] پرده‌دار کعبه و سالار مکه شد و آن دو بت را از کنار [[صفا و مروه]] برداشت. یکی را کنار کعبه و دیگری را کنار [[زمزم]] نهاد و گفته شده است هر دو را کنار زمزم نهاد و کنار آن دو [[قربانی]] می‌شد. مردم [[دوره جاهلی]] از کنار [[اساف و نائله]] که عبور می‌کردند به آن دو دست می‌کشیدند و [[طواف]] کننده به کعبه، نخست به بت اساف دست می‌کشید و چون از طواف فارغ می‌شد کنار نائله می‌آمد و به آن دست می‌کشید و این کارها همچنان ادامه داشت تا آنکه [[روز فتح مکه]] [[پیامبر]]{{صل}} آن دو را با بت‌های دیگر [[شکست]]»<ref>سیرة النبویه، ابن کثیر، ج۱، ص۵۸، ۶۹.</ref>.
			البته در [[سیره]] [[ابن هشام]] به نقل از [[ابن اسحاق]]، این دو نام ([[اساف و نائله]]) [[اساف]] بن [[بغی]]، و [[نائله]] بنت دیک آمده که با این نقل تفاوت دارد<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۸۲.</ref>. در لغت‌نامه دهخدا چاپ [[دانشگاه]] [[تهران]] نیز این نام «اساف بن بناء» آمده که صحیح به نظر نمی‌رسد. برخی نیز گفته‌اند: «اساف پسر عمرو» و «نائله دختر [[سهیل]]» بوده‌اند. [[ابومنذر]] هشام بن محمد نیز به نقل از [[ابن عباس]] ماجرا را این‌گونه آورده است: «اساف پسر یَعلی» و «نائله دختر زید» مرد و زنی از [[قبیله]] جُرهم بودند که در [[سرزمین یمن]] [[زندگی]] می‌کردند، آنان [[عاشق]] یکدیگر شده، به قصد [[حج]] به [[مکه]] آمدند. آن‌گاه داخل مکه شده، و آنجا را خالی از [[مردم]] یافته، به [[گناه]] [[آلوده]] شدند و [[خداوند]] آنان را [[مسخ]] نمود<ref>معجم البلدان، ج۱، ص۲۰۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۹۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]		# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Jaafari: /* مقدمه */

2023-02-09T09:24:29Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۴
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	نام بتی است مؤنث در [[جاهلیت]].<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> گفته شده که [[اساف]] و [[نائله]] دو [[بت]] بودند که [[قریش]] آنها را در کنار [[چاه زمزم]] گذاشته بودند و در پیشگاه شان [[قربانی]] می‌‌کردند.<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> اساف و نائله در واقع، مرد و زنی بودند از [[قبیله]] [[جرهم]] که چون در [[خانه خدا]] با هم [[زنا]] کردند، [[خداوند]] آن دو را به صورت دو قطعه سنگ [[مسخ]] نمود.<ref>.ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> [[مردم]] پس از یافتن پیکر مسخ شده آن دو، آنها را از [[کعبه]] بیرون آوردند و در جایی که پرستشگاهشان شد نهادند. از آن پس قریش و [[خزاعه]] و هر که از [[عربها]] که بعدها [[حج]] خانه خدا می‌‌گزاردند، آن دو را به [[پرستش]] گرفتند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>		نام بتی است مؤنث در [[جاهلیت]].<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> گفته شده که [[اساف]] و نائله دو [[بت]] بودند که [[قریش]] آنها را در کنار [[چاه زمزم]] گذاشته بودند و در پیشگاه شان [[قربانی]] می‌‌کردند.<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> اساف و نائله در واقع، مرد و زنی بودند از [[قبیله]] [[جرهم]] که چون در [[خانه خدا]] با هم [[زنا]] کردند، [[خداوند]] آن دو را به صورت دو قطعه سنگ [[مسخ]] نمود.<ref>.ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> [[مردم]] پس از یافتن پیکر مسخ شده آن دو، آنها را از [[کعبه]] بیرون آوردند و در جایی که پرستشگاهشان شد نهادند. از آن پس قریش و [[خزاعه]] و هر که از [[عربها]] که بعدها [[حج]] خانه خدا می‌‌گزاردند، آن دو را به [[پرستش]] گرفتند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی\|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== نام بتی است مؤنث در جاهلیت.ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲. گفته شده که اساف و نائله دو بت بودند که قریش آنها را در کنار ...» ایجاد کرد

2023-02-09T09:24:19Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== نام بتی است مؤنث در جاهلیت.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> گفته شده که اساف و نائله دو بت بودند که قریش آنها را در کنار ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
نام بتی است مؤنث در [[جاهلیت]].<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> گفته شده که [[اساف]] و [[نائله]] دو [[بت]] بودند که [[قریش]] آنها را در کنار [[چاه زمزم]] گذاشته بودند و در پیشگاه شان [[قربانی]] می‌‌کردند.<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> اساف و نائله در واقع، مرد و زنی بودند از [[قبیله]] [[جرهم]] که چون در [[خانه خدا]] با هم [[زنا]] کردند، [[خداوند]] آن دو را به صورت دو قطعه سنگ [[مسخ]] نمود.<ref>.ابن کلبی، الاصنام، ص۹؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۲.</ref> [[مردم]] پس از یافتن پیکر مسخ شده آن دو، آنها را از [[کعبه]] بیرون آوردند و در جایی که پرستشگاهشان شد نهادند. از آن پس قریش و [[خزاعه]] و هر که از [[عربها]] که بعدها [[حج]] خانه خدا می‌‌گزاردند، آن دو را به [[پرستش]] گرفتند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۹.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۱.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}