ناصبی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۸

2024-06-05T07:18:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = مخالفان امامت
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۸

2024-06-05T07:18:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	~~'''~~[[نواصب]]~~'''~~ جمع ~~[[ناصبی]]،~~ یعنی کسانی که با [[ائمه]]، با علی{{ع}} یا با [[شیعیان]] آن حضرت و [[پیروان اهل بیت]]، [[دشمنی]] دارند. [[نصب]] به معنای [[دشمنی]] است. ناصب کسی است که به دشمنی [[اهل بیت]] یا پیروانشان [[تظاهر]] می‌کند. نواصب گروهی‌اند که [[آیین]] آنان [[بغض]] علی{{ع}} است<ref>مجمع البحرین، واژه نصب</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>.		== مقدمه ==
			[[نواصب]] جمع ناصبی، یعنی کسانی که با [[ائمه]]، با علی{{ع}} یا با [[شیعیان]] آن حضرت و [[پیروان اهل بیت]]، [[دشمنی]] دارند. [[نصب]] به معنای [[دشمنی]] است. ناصب کسی است که به دشمنی [[اهل بیت]] یا پیروانشان تظاهر می‌کند. نواصب گروهی‌اند که [[آیین]] آنان [[بغض]] علی{{ع}} است<ref>مجمع البحرین، واژه نصب..</ref>.

			در [[روایات]]، مخالفان اهل بیت و ناصبیان [[کافر]] به شمار آمده‌اند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۹ ص۱۳۱.</ref> و نیز محبّت علی{{ع}} نشانۀ [[ایمان]] و دشمنی با او [[کفر]] و [[نفاق]] معرفی شده است<ref>بحارالأنوار، ج ۳۹ ص۲۶۵ (باب انّ حبّه ایمانٌ و بغضه کفرٌ و نفاق).</ref>. به همین لحاظ، از رذالت‌های باورنکردنی است که کسانی نسبت به [[خاندان پیامبر]] و [[حضرت علی]]{{ع}} دشمنی و [[کینه]] داشته باشند. ازاین‌رو در بعضی [[احادیث]]، سعی شده که ناصبیان به دشمنان شیعه [[تفسیر]] شوند، نه دشمنان پیامبر و [[عترت]] او. از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] است: {{متن حدیث\|لیس النّاصب من نصب لنا أهل البیت، لأنّک لا تجد رجلا یقول: أنا ابغض محمّدا و آل محمّد، و لکنّ النّاصب من نصب لکم و هو یعلم أنّکم تتولّونا و تتبرّؤن من عدوّنا و إنّکم من شیعتنا}}<ref>«ناصبی کسی نیست که دشمن ما خاندان [[پیامبر]] باشد؛ چراکه کسی را نمی‌یابی که بگوید من محمّد و آل محمّد را دشمن می‌دارم، بلکه ناصبی کسی است که دشمن شما باشد، چون می‌داند که شما همبستگی و ولایت ما را دارید و از دشمن ما بیزاری می‌جویید و از شیعیان مایید». بحارالأنوار، ج ۸ ص۳۶۹، ج ۲۷ ص۲۳۳، ج ۶۹ ص۱۳۱ و معانی الأخبار، ص۳۶۵.</ref>. در عین حال، واقعیّت این است که هم کسانی بغض اهل بیت را داشته‌اند، هم [[دشمن]] [[پیروان]] آنان بوده‌اند و اکنون نیز کسانی یافت می‌شوند که یا به دلیل[[جهل]] و بی‌خبری، یا در اثر تبلیغات سوء و مغرضانه یا جوسازی‌های دشمنان اسلام و [[مسلمین]]، به گروهی که [[شیعه]] و پیرو [[اهل]] بیت‌اند، [[کینه]] و [[عداوت]] داشته باشند. [[روایات]] فراوانی که [[دشمنی]] و عداوت با [[امیر المؤمنین]] و [[ائمه]] و [[اهل بیت]] را [[کفر]] و [[نفاق]] دانسته و اعمالشان را تباه شمرده، گویای این نکته است. امیر المؤمنین در [[حدیثی]] طولانی می‌فرماید: {{متن حدیث\|أشدّ العمی من عمی عن فضلنا و ناصبنا العداوة بلا ذنب سبق اللّه إلیه منّا... و اللّه لا یحبّنی إلاّ مؤمن و لا یبغضنی الاّ منافق}}<ref>«بدترین کوری آن است که کسی از درک فضیلت ما کور باشد و بی‌آنکه از ما سابقۀ گناهی سراغ داشته باشد با ما دشمن باشد. به خدا سوگند جز مؤمن کسی مرا دوست نمی‌دارد و جز منافق با من دشمنی نمی‌کند». بحارالأنوار، ج ۱۰ ص۱۱۱.</ref>. ناصبیان [[گناه]] [[شیعه]] را همین می‌دانند که پیرو [[آیین]] و مرام [[اهل]] بیت‌اند. از سخنان پیامبر به علی{{ع}} آن است که فرمود: {{متن حدیث\|إنّ الشّقیّ کلّ الشّقیّ من عاداک و نصب لک و أبغضک}}<ref>«شقی‌ترین فرد، کسی است که با تو دشمنی کند و بغض و کینۀ تو را در دل داشته باشد». بحارالأنوار، ج ۳۸ ص۱۰۹، ج ۳۹ ص۲۶۵.</ref>.

			احادیثی از این دست فراوان است و [[بدفرجامی]] و تیره‌دلی و بدسرشتی کسانی را نشان می‌دهد که نسبت به این [[انوار]] [[پاک]] دشمنی دارند. همچنانکه در [[احادیث]] آمده، عده‌ای هم با [[پیروان اهل بیت]] دشمن‌اند؛ چراکه آنان نسبت به [[تولی و تبری]] پایبندند و از مخالفان ائمه بیزار و این در نظر آن کوردلان، کم گناهی نیست! [[خوارج نهروان]] و [[اباضیه]] از جمله ناصبیان بودند که به امیر المؤمنین[[دشنام]] می‌گفتند. [[فرهنگ]] [[ناسزاگویی]] به امیر المؤمنین و [[دشمن]] ساختن [[مردم]] با آن حضرت از سوی [[معاویه]] و [[مروان]] و [[مغیره]] و... ترویج می‌شد. علاّمه امینی در جابه‌جای [[الغدیر]]، از کسانی همچون عبد اللّه بن علقمه، پدر و مادر سیّد حمیری، علی بن جهم، عبداللّه بن معتز، سندی بن شاهک، اسد بن وداعه، خالد قسری، حریز بن عثمان، [[مغیرة بن شعبه]]، [[سعید بن مسیب]]، [[مروان حکم]]، [[محمد بن زیاد]]، عبد اللّه بن شقیق عقیلی و... یاد می‌کند که نسبت به [[امیر مؤمنان]] و [[شیعیان]] او و آل ابی طالب، [[دشمنی]] و [[عداوت]] و [[ناسزاگویی]] و هتّاکی داشتند<ref>ر.ک: «علی ضفاف الغدیر»، فاضل الحسینی المیلانی، ص۱۷۳.</ref>. امروز نیز در سطح [[جهان]]، برخی [[نواصب]] وهّابی علیه [[اهل بیت]] و [[شیعه]] تلاش می‌کنند و [[دشمنی]] پایان‌ناپذیر با [[پیروان]] [[عترت]] دارند و در مناظرات آنان در شبکه‌های اینترنتی، [[خصومت]] و [[عناد]] و عداوتشان آشکار است<ref>از جمله ر.ک: «الانتصار»، العاملی، مجموعۀ مناظرات شیعه با مخالفان در شبکه‌های اینترنت که تاکنون آن مباحث به صورت ۹ جلد کتاب هم منتشر شده است، بخصوص جلد ۶ و ۸..</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>

	== ~~مقدمه ==~~		== ناصبیان در عصر ظهور ==
	* در [[روایات]]، [[مخالفان اهل بیت]] و ناصبیان [[کافر]] به شمار آمده‌اند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۹ ص۱۳۱ </ref> و نیز [[محبّت علی]]{{ع}} نشانۀ [[ایمان]] و دشمنی با او [[کفر]] و [[نفاق]] معرفی شده است<ref>بحارالأنوار، ج ۳۹ ص۲۶۵ (باب انّ حبّه ایمانٌ و بغضه کفرٌ و نفاق)</ref>. به همین لحاظ، از رذالت‌های باورنکردنی است که کسانی نسبت به [[خاندان پیامبر]] و [[حضرت علی]]{{ع}} دشمنی و [[کینه]] داشته باشند. ازاین‌رو در بعضی [[احادیث]]، سعی شده که ناصبیان به [[دشمنان شیعه]] [[تفسیر]] شوند، نه [[دشمنان پیامبر]] و [[عترت]] او. از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] است: {{عربی\|لیس النّاصب من نصب لنا أهل البیت، لأنّک لا تجد رجلا یقول: أنا ابغض محمّدا و آل محمّد، و لکنّ النّاصب من نصب لکم و هو یعلم أنّکم تتولّونا و تتبرّؤن من عدوّنا و إنّکم من شیعتنا}}<ref>«ناصبی کسی نیست که دشمن ما خاندان [[پیامبر]] باشد؛ چراکه کسی را نمی‌یابی که بگوید من محمّد و آل محمّد را دشمن می‌دارم، بلکه ناصبی کسی است که دشمن شما باشد، چون می‌داند که شما همبستگی و ولایت ما را دارید و از دشمن ما بیزاری می‌جویید و از شیعیان مایید». بحارالأنوار، ج ۸ ص۳۶۹، ج ۲۷ ص۲۳۳، ج ۶۹ ص۱۳۱ و معانی الأخبار، ص۳۶۵</ref> در عین [[حال]]، واقعیّت این است که هم کسانی بغض اهل بیت را داشته‌اند، هم [[دشمن]] [[پیروان]] آنان بوده‌اند و اکنون نیز کسانی یافت می‌شوند که یا به دلیل[[جهل]] و بی‌خبری، یا در اثر [[تبلیغات سوء]] و مغرضانه یا جوسازی‌های [[دشمنان اسلام]] و [[مسلمین]]، به گروهی که [[شیعه]] و پیرو [[اهل]] بیت‌اند، [[کینه]] و [[عداوت]] داشته باشند. [[روایات]] فراوانی که [[دشمنی]] و عداوت با [[امیر المؤمنین]] و [[ائمه]] و [[اهل بیت]] را [[کفر]] و [[نفاق]] دانسته و اعمالشان را تباه شمرده، گویای این نکته است. امیر المؤمنین در [[حدیثی]] طولانی می‌فرماید: {{عربی\|أشدّ العمی من عمی عن فضلنا و ناصبنا العداوة بلا ذنب سبق اللّه إلیه منّا... و اللّه لا یحبّنی إلاّ مؤمن و لا یبغضنی الاّ منافق}}<ref>«بدترین کوری آن است که کسی از درک فضیلت ما کور باشد و بی‌آنکه از ما سابقۀ گناهی سراغ داشته باشد با ما دشمن باشد. به خدا سوگند جز مؤمن کسی مرا دوست نمی‌دارد و جز منافق با من دشمنی نمی‌کند». بحارالأنوار، ج ۱۰ ص۱۱۱</ref> ناصبیان [[گناه]] [[شیعه]] را همین می‌دانند که پیرو [[آیین]] و مرام [[اهل]] بیت‌اند. از [[سخنان پیامبر]] به علی{{ع}} آن است که فرمود: {{عربی\|إنّ الشّقیّ کلّ الشّقیّ من عاداک و نصب لک و أبغضک}}<ref>«شقی‌ترین فرد، کسی است که با تو دشمنی کند و بغض و کینۀ تو را در دل داشته باشد». بحارالأنوار، ج ۳۸ ص۱۰۹، ج ۳۹ ص۲۶۵</ref> احادیثی از این دست فراوان است و [[بدفرجامی]] و تیره‌دلی و بدسرشتی کسانی را نشان می‌دهد که نسبت به این [[انوار]] [[پاک]] دشمنی دارند. همچنانکه در [[احادیث]] آمده، عده‌ای هم با [[پیروان اهل بیت]] دشمن‌اند؛ چراکه آنان نسبت به [[تولّی و تبری]] پایبندند و از مخالفان ائمه بیزار و این در نظر آن کوردلان، کم گناهی نیست! [[خوارج نهروان]] و [[اباضیه]] از جمله ناصبیان بودند که به امیر المؤمنین[[دشنام]] می‌گفتند. [[فرهنگ]] [[ناسزاگویی]] به امیر المؤمنین و [[دشمن]] ساختن [[مردم]] با آن حضرت از سوی [[معاویه]] و [[مروان]] و [[مغیره]] و... [[ترویج]] می‌شد. علاّمه امینی در جابه‌جای [[الغدیر]]، از کسانی همچون عبد [[اللّه]] بن [[علقمه]]، پدر و مادر سیّد [[حمیری]]، علی بن جهم، عبد اللّه بن [[معتز]]، [[سندی بن شاهک]]، اسد بن وداعه، خالد قسری، حریز بن [[عثمان]]، [[مغیرة بن شعبه]]، [[سعید بن مسیب]]، [[مروان حکم]]، [[محمد بن زیاد]]، عبد [[اللّه]] بن [[شقیق]] عقیلی و... یاد می‌کند که نسبت به [[امیر مؤمنان]] و [[شیعیان]] او و [[آل ابی طالب]]، [[دشمنی]] و [[عداوت]] و [[ناسزاگویی]] و هتّاکی داشتند<ref>ر. ک: «علی ضفاف الغدیر»، فاضل الحسینی المیلانی، ص۱۷۳</ref>. امروز نیز در سطح [[جهان]]، برخی [[نواصب]] وهّابی علیه [[اهل بیت]] و [[شیعه]] تلاش می‌کنند و [[دشمنی]] پایان‌ناپذیر با [[پیروان]] [[عترت]] دارند و در [[مناظرات]] آنان در شبکه‌های اینترنتی، [[خصومت]] و [[عناد]] و عداوتشان آشکار است<ref>از جمله ر. ک: «الانتصار»، العاملی، مجموعۀ مناظرات شیعه با مخالفان در شبکه‌های اینترنت که تاکنون آن مباحث به صورت ۹ جلد کتاب هم منتشر شده است، بخصوص جلد ۶ و ۸.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>		هنگامی که [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[قیام]] کند، همه ناصبیان و دشمنان اهل بیت را بر آن حضرت عرضه می‌کنند. اگر به [[اسلام]] [[اقرار]] کردند، آنان را رها می‌کند وگرنه به [[قتل]] می‌رسند، یا آنان را به پرداخت [[جزیه]] ـ هم‌چنان‌که [[اهل ذمه]] می‌پردازند ـ ملزم می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۷۲.</ref>. [[مرحوم مجلسی]] می‌گوید: شاید این [[حکم]]، مربوط‍‌ به آغاز قیام باشد؛ زیرا ظاهر [[روایات]] این است که از آنان جز [[ایمان]] پذیرفته نمی‌شود و اگر نپذیرند، کشته می‌شوند<ref>مرآة العقول، ج ۲۶، ص۱۶۰.</ref>. [[ابو بصیر]] می‌گوید: به [[امام صادق]]{{ع}} عرض کردم: رفتار امام مهدی{{ع}} با [[ناصبی‌ها]] و کسانی که با شما دشمنی دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: "ای ابا محمد! در [[دولت]] و [[حکومت]] ما، مخالفان بهره‌ای نخواهند داشت. [[خداوند]] برای ما خون‌های‌شان را در آن هنگام [[حلال]] خواهد کرد، ولی امروز خون‌شان بر ما و شما [[حرام]] است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۶۷ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی{{ع}}، طبسی، ص۱۴۷.).</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۲۷.</ref>
	~~== [[ناصبی]] در موعودنامه~~ ==
	* هنگامی که [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[قیام]] کند، همه ناصبیان و [[دشمنان اهل بیت]] را بر آن حضرت عرضه می‌کنند. اگر به [[اسلام]] [[اقرار]] کردند، آنان را رها می‌کند وگرنه به [[قتل]] می‌رسند، یا آنان را به پرداخت [[جزیه]] -هم‌چنان‌که [[اهل ذمه]] می‌پردازند- ملزم می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۷۲.</ref>. [[مرحوم مجلسی]] می‌گوید: شاید این [[حکم]]، مربوط‍‌ به آغاز قیام باشد؛ زیرا ظاهر [[روایات]] این است که از آنان جز [[ایمان]] پذیرفته نمی‌شود و اگر نپذیرند، کشته می‌شوند<ref>مرآة العقول، ج ۲۶، ص۱۶۰.</ref>. [[ابو بصیر]] می‌گوید: به [[امام صادق]]{{ع}} عرض کردم: [[رفتار امام مهدی]]{{ع}} با [[ناصبی‌ها]] و کسانی که با شما دشمنی دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: "ای [[ابا محمد]]! در [[دولت]] و [[حکومت]] ما، مخالفان بهره‌ای نخواهند داشت. [[خداوند]] برای ما خون‌های‌شان را در آن هنگام [[حلال]] خواهد کرد، ولی امروز خون‌شان بر ما و شما [[حرام]] است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۶۷ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی{{ع}}، طبسی، ص۱۴۷.).</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۲۷.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۰

2024-06-05T07:10:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[نواصب در حدیث]] - [[نواصب در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~نواصب (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۰

2024-06-05T07:10:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''نواصب''' جمع ~~ناصبی،~~ یعنی کسانی که با [[ائمه]]، با ~~[[امام~~ علی~~\|علی]]~~ {{ع}} یا با [[شیعیان]] آن [[حضرت]] و [[پیروان~~]] [[~~اهل بیت]]، [[دشمنی]] دارند. [[نصب]] به معنای [[دشمنی]] است. ناصب کسی است که به [[دشمنی]] [[اهل بیت]] یا پیروانشان [[تظاهر]] می‌کند. [[نواصب]] گروهی‌اند که [[آیین]] آنان [[بغض]] ~~[[امام علی\|~~علی]] {{ع}} است<ref>مجمع البحرین، واژه نصب</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>.		'''[[نواصب]]''' جمع [[ناصبی]]، یعنی کسانی که با [[ائمه]]، با علی{{ع}} یا با [[شیعیان]] آن حضرت و [[پیروان اهل بیت]]، [[دشمنی]] دارند. [[نصب]] به معنای [[دشمنی]] است. ناصب کسی است که به دشمنی [[اهل بیت]] یا پیروانشان [[تظاهر]] می‌کند. نواصب گروهی‌اند که [[آیین]] آنان [[بغض]] علی{{ع}} است<ref>مجمع البحرین، واژه نصب</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* در [[روایات]]، [[مخالفان~~]] [[~~اهل بیت]] و [[ناصبیان]] [[کافر]] به شمار آمده‌اند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۹ ~~ص ۱۳۱~~ </ref> و نیز [[محبّت~~]] [[امام علی\|~~علی]] {{ع}} نشانۀ [[ایمان]] و [[دشمنی]] با او [[کفر]] و [[نفاق]] معرفی شده است<ref>بحارالأنوار، ج ۳۹ ~~ص ۲۶۵~~ (باب انّ حبّه ایمانٌ و بغضه کفرٌ و نفاق)</ref>. به همین لحاظ، از رذالت‌های باورنکردنی است که کسانی نسبت به [[خاندان پیامبر]] و [[~~امام علی\|~~حضرت علی]] {{ع}} [[دشمنی]] و [[کینه]] داشته باشند. ازاین‌رو در بعضی [[احادیث]]، ~~[[سعی]]~~ شده که ناصبیان به [[دشمنان~~]] [[~~شیعه]] [[تفسیر]] شوند، نه [[دشمنان~~]] [[~~پیامبر]] و [[عترت]] او. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است: {{عربی\|لیس النّاصب من نصب لنا أهل البیت، لأنّک لا تجد رجلا یقول: أنا ابغض محمّدا و آل محمّد، و لکنّ النّاصب من نصب لکم و هو یعلم أنّکم تتولّونا و تتبرّؤن من عدوّنا و إنّکم من شیعتنا}}<ref>«ناصبی کسی نیست که دشمن ما خاندان [[پیامبر]] ~~باشد،~~ چراکه کسی را نمی‌یابی که بگوید من محمّد و آل محمّد را دشمن می‌دارم، بلکه ناصبی کسی است که دشمن شما باشد، چون می‌داند که شما همبستگی و ولایت ما را دارید و از دشمن ما بیزاری می‌جویید و از شیعیان مایید». بحارالأنوار، ج ۸ ~~ص ۳۶۹،~~ ج ۲۷ ~~ص ۲۳۳،~~ ج ۶۹ ~~ص ۱۳۱~~ و معانی الأخبار، ~~ص ۳۶۵~~</ref> در عین ~~حال،~~ واقعیّت این است که هم کسانی [[بغض~~]] [[~~اهل بیت~~]] را~~ داشته‌اند، هم [[دشمن]] [[پیروان]] آنان بوده‌اند و اکنون نیز کسانی یافت می‌شوند که یا به [[دلیل]] [[جهل]] و بی‌خبری، یا در اثر [[تبلیغات سوء]] و مغرضانه یا جوسازی‌های [[دشمنان~~]] [[~~اسلام]] و [[مسلمین]]، به گروهی که [[شیعه]] و پیرو [[اهل ~~بیت‌~~]]~~اند،~~ [[کینه]] و [[عداوت]] داشته باشند. [[روایات]] فراوانی که [[دشمنی]] و [[عداوت]] با [[~~امام علی\|~~امیر المؤمنین]] و [[ائمه]] و [[اهل بیت]] را [[کفر]] و [[نفاق]] دانسته و اعمالشان را تباه شمرده، گویای این نکته است. ~~[[امام علی\|~~امیر المؤمنین]] در [[حدیثی]] طولانی می‌فرماید: {{عربی\|أشدّ العمی من عمی عن فضلنا و ناصبنا العداوة بلا ذنب سبق اللّه إلیه منّا... و اللّه لا یحبّنی إلاّ مؤمن و لا یبغضنی الاّ منافق}}<ref>«بدترین کوری آن است که کسی از درک فضیلت ما کور باشد و بی‌آنکه از ما سابقۀ گناهی سراغ داشته باشد با ما دشمن باشد. به خدا سوگند جز مؤمن کسی مرا دوست نمی‌دارد و جز منافق با من دشمنی نمی‌کند». بحارالأنوار، ج ۱۰ ~~ص ۱۱۱~~</ref> [[~~ناصبیان]] [[گناه~~]] [[شیعه]] را همین می‌دانند که پیرو [[آیین]] و مرام [[اهل]] بیت‌اند. از ~~سخنان~~ [[پیامبر]] به ~~[[امام~~ علی~~\|علی]]~~ {{ع}} آن است که فرمود: {{عربی\|إنّ الشّقیّ کلّ الشّقیّ من عاداک و نصب لک و أبغضک}}<ref>«شقی‌ترین فرد، کسی است که با تو دشمنی کند و بغض و کینۀ تو را در دل داشته باشد». بحارالأنوار، ج ۳۸ ~~ص ۱۰۹،~~ ج ۳۹ ~~ص ۲۶۵~~</ref> احادیثی از این دست فراوان است و [[بدفرجامی]] و تیره‌دلی و بدسرشتی کسانی را نشان می‌دهد که نسبت به این [[انوار]] [[پاک]] [[دشمنی]] دارند. همچنانکه در [[احادیث]] آمده، عده‌ای هم با [[پیروان اهل بیت]] ~~دشمن‌اند،~~ چراکه آنان نسبت به [[تولّی]] و [[تبری]] پایبندند و از [[مخالفان~~]] [[ائمه]]~~ بیزار و این در نظر آن کوردلان، کم گناهی نیست! [[خوارج~~]] [[~~نهروان]] و [[اباضیه]] از جمله ناصبیان بودند که به ~~[[امام علی\|~~امیر المؤمنین]] [[دشنام]] می‌گفتند. [[فرهنگ]] [[ناسزاگویی]] به ~~[[امام علی\|~~امیر المؤمنین]] و [[دشمن]] ساختن [[مردم]] با آن ~~[[حضرت]] از سوی~~ [[معاویه]] و [[مروان]] و [[مغیره]] و... [[ترویج]] می‌شد. [[علاّمه امینی]] در جابه‌جای [[الغدیر]]، از کسانی همچون [[~~عبد~~ اللّه بن علقمه]]، [[پدر]] و [[مادر]] سیّد [[حمیری]]، [[علی بن ~~جهم]]، [[~~عبد اللّه بن معتز]]، [[سندی بن شاهک]]، [[اسد بن ~~وداعه]]، [[~~خالد ~~قسری]]،~~ [[~~حریز بن~~ عثمان]]، [[مغیرة بن شعبه]]، [[سعید بن مسیب]]، [[مروان حکم]]، [[محمد بن زیاد]]، [[~~عبد~~ اللّه ~~بن شقیق عقیلی~~]] و... یاد می‌کند که نسبت به [[امیر مؤمنان]] و [[شیعیان]] او و [[آل ابی طالب]]، [[دشمنی]] و [[عداوت]] و [[ناسزاگویی]] و هتّاکی داشتند<ref>ر. ک: «علی ضفاف الغدیر»، فاضل الحسینی المیلانی، ~~ص ۱۷۳~~</ref>. امروز نیز در سطح [[جهان]]، برخی [[نواصب]] وهّابی علیه [[اهل بیت]] و [[شیعه]] تلاش می‌کنند و [[دشمنی]] پایان‌ناپذیر با [[پیروان]] [[عترت]] دارند و در مناظرات آنان در شبکه‌های اینترنتی، [[خصومت]] و عناد و عداوتشان آشکار است<ref>از جمله ر. ک: «الانتصار»، العاملی، مجموعۀ مناظرات شیعه با مخالفان در شبکه‌های اینترنت که تاکنون آن مباحث به صورت ۹ جلد کتاب هم منتشر شده است، بخصوص جلد ۶ و ۸.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>		* در [[روایات]]، [[مخالفان اهل بیت]] و ناصبیان [[کافر]] به شمار آمده‌اند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۹ ص۱۳۱ </ref> و نیز [[محبّت علی]]{{ع}} نشانۀ [[ایمان]] و دشمنی با او [[کفر]] و [[نفاق]] معرفی شده است<ref>بحارالأنوار، ج ۳۹ ص۲۶۵ (باب انّ حبّه ایمانٌ و بغضه کفرٌ و نفاق)</ref>. به همین لحاظ، از رذالت‌های باورنکردنی است که کسانی نسبت به [[خاندان پیامبر]] و [[حضرت علی]]{{ع}} دشمنی و [[کینه]] داشته باشند. ازاین‌رو در بعضی [[احادیث]]، سعی شده که ناصبیان به [[دشمنان شیعه]] [[تفسیر]] شوند، نه [[دشمنان پیامبر]] و [[عترت]] او. از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] است: {{عربی\|لیس النّاصب من نصب لنا أهل البیت، لأنّک لا تجد رجلا یقول: أنا ابغض محمّدا و آل محمّد، و لکنّ النّاصب من نصب لکم و هو یعلم أنّکم تتولّونا و تتبرّؤن من عدوّنا و إنّکم من شیعتنا}}<ref>«ناصبی کسی نیست که دشمن ما خاندان [[پیامبر]] باشد؛ چراکه کسی را نمی‌یابی که بگوید من محمّد و آل محمّد را دشمن می‌دارم، بلکه ناصبی کسی است که دشمن شما باشد، چون می‌داند که شما همبستگی و ولایت ما را دارید و از دشمن ما بیزاری می‌جویید و از شیعیان مایید». بحارالأنوار، ج ۸ ص۳۶۹، ج ۲۷ ص۲۳۳، ج ۶۹ ص۱۳۱ و معانی الأخبار، ص۳۶۵</ref> در عین [[حال]]، واقعیّت این است که هم کسانی بغض اهل بیت را داشته‌اند، هم [[دشمن]] [[پیروان]] آنان بوده‌اند و اکنون نیز کسانی یافت می‌شوند که یا به دلیل[[جهل]] و بی‌خبری، یا در اثر [[تبلیغات سوء]] و مغرضانه یا جوسازی‌های [[دشمنان اسلام]] و [[مسلمین]]، به گروهی که [[شیعه]] و پیرو [[اهل]] بیت‌اند، [[کینه]] و [[عداوت]] داشته باشند. [[روایات]] فراوانی که [[دشمنی]] و عداوت با [[امیر المؤمنین]] و [[ائمه]] و [[اهل بیت]] را [[کفر]] و [[نفاق]] دانسته و اعمالشان را تباه شمرده، گویای این نکته است. امیر المؤمنین در [[حدیثی]] طولانی می‌فرماید: {{عربی\|أشدّ العمی من عمی عن فضلنا و ناصبنا العداوة بلا ذنب سبق اللّه إلیه منّا... و اللّه لا یحبّنی إلاّ مؤمن و لا یبغضنی الاّ منافق}}<ref>«بدترین کوری آن است که کسی از درک فضیلت ما کور باشد و بی‌آنکه از ما سابقۀ گناهی سراغ داشته باشد با ما دشمن باشد. به خدا سوگند جز مؤمن کسی مرا دوست نمی‌دارد و جز منافق با من دشمنی نمی‌کند». بحارالأنوار، ج ۱۰ ص۱۱۱</ref> ناصبیان [[گناه]] [[شیعه]] را همین می‌دانند که پیرو [[آیین]] و مرام [[اهل]] بیت‌اند. از [[سخنان پیامبر]] به علی{{ع}} آن است که فرمود: {{عربی\|إنّ الشّقیّ کلّ الشّقیّ من عاداک و نصب لک و أبغضک}}<ref>«شقی‌ترین فرد، کسی است که با تو دشمنی کند و بغض و کینۀ تو را در دل داشته باشد». بحارالأنوار، ج ۳۸ ص۱۰۹، ج ۳۹ ص۲۶۵</ref> احادیثی از این دست فراوان است و [[بدفرجامی]] و تیره‌دلی و بدسرشتی کسانی را نشان می‌دهد که نسبت به این [[انوار]] [[پاک]] دشمنی دارند. همچنانکه در [[احادیث]] آمده، عده‌ای هم با [[پیروان اهل بیت]] دشمن‌اند؛ چراکه آنان نسبت به [[تولّی و تبری]] پایبندند و از مخالفان ائمه بیزار و این در نظر آن کوردلان، کم گناهی نیست! [[خوارج نهروان]] و [[اباضیه]] از جمله ناصبیان بودند که به امیر المؤمنین[[دشنام]] می‌گفتند. [[فرهنگ]] [[ناسزاگویی]] به امیر المؤمنین و [[دشمن]] ساختن [[مردم]] با آن حضرت از سوی [[معاویه]] و [[مروان]] و [[مغیره]] و... [[ترویج]] می‌شد. علاّمه امینی در جابه‌جای [[الغدیر]]، از کسانی همچون عبد [[اللّه]] بن [[علقمه]]، پدر و مادر سیّد [[حمیری]]، علی بن جهم، عبد اللّه بن [[معتز]]، [[سندی بن شاهک]]، اسد بن وداعه، خالد قسری، حریز بن [[عثمان]]، [[مغیرة بن شعبه]]، [[سعید بن مسیب]]، [[مروان حکم]]، [[محمد بن زیاد]]، عبد [[اللّه]] بن [[شقیق]] عقیلی و... یاد می‌کند که نسبت به [[امیر مؤمنان]] و [[شیعیان]] او و [[آل ابی طالب]]، [[دشمنی]] و [[عداوت]] و [[ناسزاگویی]] و هتّاکی داشتند<ref>ر. ک: «علی ضفاف الغدیر»، فاضل الحسینی المیلانی، ص۱۷۳</ref>. امروز نیز در سطح [[جهان]]، برخی [[نواصب]] وهّابی علیه [[اهل بیت]] و [[شیعه]] تلاش می‌کنند و [[دشمنی]] پایان‌ناپذیر با [[پیروان]] [[عترت]] دارند و در [[مناظرات]] آنان در شبکه‌های اینترنتی، [[خصومت]] و [[عناد]] و عداوتشان آشکار است<ref>از جمله ر. ک: «الانتصار»، العاملی، مجموعۀ مناظرات شیعه با مخالفان در شبکه‌های اینترنت که تاکنون آن مباحث به صورت ۹ جلد کتاب هم منتشر شده است، بخصوص جلد ۶ و ۸.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>
	== ناصبی در موعودنامه ==		== [[ناصبی]] در موعودنامه ==
	* هنگامی که [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[قیام]] کند، همه ناصبیان و [[دشمنان~~]] [[~~اهل بیت]] را بر آن [[حضرت]] عرضه می‌کنند. اگر به [[اسلام]] [[اقرار]] کردند، آنان را رها می‌کند وگرنه به [[قتل]] می‌رسند، یا آنان را به پرداخت [[جزیه]] -هم‌چنان‌که [[اهل ذمه]] می‌پردازند- ملزم می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ~~ص ۳۷۲~~.</ref>. [[مرحوم مجلسی]] می‌گوید: شاید این [[حکم]]، مربوط‍‌ به آغاز [[قیام]] باشد؛ زیرا ظاهر [[روایات]] این است که از آنان جز [[ایمان]] پذیرفته نمی‌شود و اگر نپذیرند، کشته می‌شوند<ref>مرآة العقول، ج ۲۶، ~~ص ۱۶۰~~.</ref>. [[ابو بصیر]] می‌گوید: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: [[رفتار~~]] [[~~امام مهدی]] {{ع}} با [[ناصبی‌ها]] و کسانی که با شما [[دشمنی]] دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: "ای [[ابا محمد]]! در [[دولت]] و [[حکومت]] ما، [[مخالفان]] بهره‌ای نخواهند داشت. [[خداوند]] برای ما خون‌های‌شان را در آن هنگام [[حلال]] خواهد کرد، ولی امروز خون‌شان بر ما و شما [[حرام]] است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ~~ص ۳۶۷~~ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی {{ع}}، طبسی، ~~ص ۱۴۷~~.).</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۲۷.</ref>.		* هنگامی که [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[قیام]] کند، همه ناصبیان و [[دشمنان اهل بیت]] را بر آن حضرت عرضه می‌کنند. اگر به [[اسلام]] [[اقرار]] کردند، آنان را رها می‌کند وگرنه به [[قتل]] می‌رسند، یا آنان را به پرداخت [[جزیه]] -هم‌چنان‌که [[اهل ذمه]] می‌پردازند- ملزم می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۷۲.</ref>. [[مرحوم مجلسی]] می‌گوید: شاید این [[حکم]]، مربوط‍‌ به آغاز قیام باشد؛ زیرا ظاهر [[روایات]] این است که از آنان جز [[ایمان]] پذیرفته نمی‌شود و اگر نپذیرند، کشته می‌شوند<ref>مرآة العقول، ج ۲۶، ص۱۶۰.</ref>. [[ابو بصیر]] می‌گوید: به [[امام صادق]]{{ع}} عرض کردم: [[رفتار امام مهدی]]{{ع}} با [[ناصبی‌ها]] و کسانی که با شما دشمنی دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: "ای [[ابا محمد]]! در [[دولت]] و [[حکومت]] ما، مخالفان بهره‌ای نخواهند داشت. [[خداوند]] برای ما خون‌های‌شان را در آن هنگام [[حلال]] خواهد کرد، ولی امروز خون‌شان بر ما و شما [[حرام]] است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۶۷ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی{{ع}}، طبسی، ص۱۴۷.).</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۲۷.</ref>.
	== [[پرسش]] مستقیم ==
			== پرسش مستقیم ==
			{{پرسش‌های وابسته}}
	* [[شیوه و رفتار امام مهدی با ناصبی‌ها چگونه خواهد بود؟ (پرسش)]]		* [[شیوه و رفتار امام مهدی با ناصبی‌ها چگونه خواهد بود؟ (پرسش)]]
			{{پایان پرسش‌های وابسته}}
	== پرسش‌های وابسته ==
	~~{{پرسمان جنگ‌های امام مهدی~~}}

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-06-05T07:06:25Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	{{امام علی}}		{{امام علی}}

	[[رده:~~نواصب~~]]		[[رده:دشمنان اهل بیت]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Bahmani: /* منابع */

2024-06-05T07:05:55Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
			# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Hosein: جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

2022-12-07T06:12:44Z

جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۲
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	* [[شیوه و رفتار امام مهدی با ناصبی‌ها چگونه خواهد بود؟ (پرسش)]]		* [[شیوه و رفتار امام مهدی با ناصبی‌ها چگونه خواهد بود؟ (پرسش)]]

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان جنگ‌های امام مهدی}}		{{پرسمان جنگ‌های امام مهدی}}

Wasity: جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'

2022-10-11T12:59:19Z

جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۲۹
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* در [[روایات]]، [[مخالفان]] [[اهل بیت]] و [[ناصبیان]] [[کافر]] به شمار آمده‌اند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۹ ص ۱۳۱ </ref> و نیز [[محبّت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} نشانۀ [[ایمان]] و [[دشمنی]] با او [[کفر]] و [[نفاق]] معرفی شده است<ref>بحارالأنوار، ج ۳۹ ص ۲۶۵ (باب انّ حبّه ایمانٌ و بغضه کفرٌ و نفاق)</ref>. به همین لحاظ، از رذالت‌های باورنکردنی است که کسانی نسبت به [[خاندان پیامبر]] و [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} [[دشمنی]] و [[کینه]] داشته باشند. ازاین‌رو در بعضی [[احادیث]]، [[سعی]] شده که ناصبیان به [[دشمنان]] [[شیعه]] [[تفسیر]] شوند، نه [[دشمنان]] [[پیامبر]] و [[عترت]] او. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است: {{عربی\|لیس النّاصب من نصب لنا أهل البیت، لأنّک لا تجد رجلا یقول: أنا ابغض محمّدا و آل محمّد، و لکنّ النّاصب من نصب لکم و هو یعلم أنّکم تتولّونا و تتبرّؤن من عدوّنا و إنّکم من شیعتنا}}<ref>«ناصبی کسی نیست که دشمن ما خاندان [[پیامبر]] باشد، چراکه کسی را نمی‌یابی که بگوید من محمّد و آل محمّد را دشمن می‌دارم، بلکه ناصبی کسی است که دشمن شما باشد، چون می‌داند که شما همبستگی و ولایت ما را دارید و از دشمن ما بیزاری می‌جویید و از شیعیان مایید». بحارالأنوار، ج ۸ ص ۳۶۹، ج ۲۷ ص ۲۳۳، ج ۶۹ ص ۱۳۱ و معانی الأخبار، ص ۳۶۵</ref> در عین حال، واقعیّت این است که هم کسانی [[بغض]] [[اهل بیت]] را داشته‌اند، هم [[دشمن]] [[پیروان]] آنان بوده‌اند و اکنون نیز کسانی یافت می‌شوند که یا به [[دلیل]] [[جهل]] و بی‌خبری، یا در اثر [[تبلیغات سوء]] و مغرضانه یا جوسازی‌های [[دشمنان]] [[اسلام]] و [[مسلمین]]، به گروهی که [[شیعه]] و پیرو [[اهل بیت‌]]اند، [[کینه]] و [[عداوت]] داشته باشند. [[روایات]] فراوانی که [[دشمنی]] و [[عداوت]] با [[امام علی\|امیر المؤمنین]] و [[ائمه]] و [[اهل بیت]] را [[کفر]] و [[نفاق]] دانسته و اعمالشان را تباه شمرده، گویای این نکته است. [[امام علی\|امیر المؤمنین]] در [[حدیثی]] طولانی می‌فرماید: {{عربی\|أشدّ العمی من عمی عن فضلنا و ناصبنا العداوة بلا ذنب سبق اللّه إلیه منّا... و اللّه لا یحبّنی إلاّ مؤمن و لا یبغضنی الاّ منافق}}<ref>«بدترین کوری آن است که کسی از درک فضیلت ما کور باشد و بی‌آنکه از ما سابقۀ گناهی سراغ داشته باشد با ما دشمن باشد. به خدا سوگند جز مؤمن کسی مرا دوست نمی‌دارد و جز منافق با من دشمنی نمی‌کند». بحارالأنوار، ج ۱۰ ص ۱۱۱</ref> [[ناصبیان]] [[گناه]] [[شیعه]] را همین می‌دانند که پیرو [[آیین]] و مرام [[اهل]] بیت‌اند. از سخنان [[پیامبر]] به [[امام علی\|علی]] {{ع}} آن است که فرمود: {{عربی\|إنّ الشّقیّ کلّ الشّقیّ من عاداک و نصب لک و أبغضک}}<ref>«شقی‌ترین فرد، کسی است که با تو دشمنی کند و بغض و کینۀ تو را در دل داشته باشد». بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱۰۹، ج ۳۹ ص ۲۶۵</ref> احادیثی از این دست فراوان است و [[بدفرجامی]] و تیره‌دلی و بدسرشتی کسانی را نشان می‌دهد که نسبت به این [[انوار]] [[پاک]] [[دشمنی]] دارند. همچنانکه در [[احادیث]] آمده، عده‌ای هم با [[پیروان اهل بیت]] دشمن‌اند، چراکه آنان نسبت به [[تولّی]] و [[تبری]] پایبندند و از [[مخالفان]] [[ائمه]] بیزار و این در نظر آن کوردلان، کم گناهی نیست! [[خوارج]] [[نهروان]] و [[اباضیه]] از جمله ناصبیان بودند که به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] [[دشنام]] می‌گفتند. [[فرهنگ]] [[ناسزاگویی]] به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] و [[دشمن]] ساختن [[مردم]] با آن [[حضرت]] از سوی [[معاویه]] و [[مروان]] و [[مغیره]] و... [[ترویج]] می‌شد. [[علاّمه امینی]] در جابه‌جای [[الغدیر]]، از کسانی همچون [[عبد اللّه بن علقمه]]، [[پدر]] و [[مادر]] سیّد [[حمیری]]، [[علی بن جهم]]، [[عبد اللّه بن معتز]]، [[سندی بن شاهک]]، [[اسد بن وداعه]]، [[خالد قسری]]، [[حریز بن عثمان]]، [[مغیرة بن شعبه]]، [[سعید بن مسیب]]، [[مروان حکم]]، [[محمد بن زیاد]]، [[عبد اللّه بن شقیق عقیلی]] و... یاد می‌کند که نسبت به [[امیر مؤمنان]] و [[شیعیان]] او و [[آل ابی طالب]]، [[دشمنی]] و [[عداوت]] و [[ناسزاگویی]] و هتّاکی داشتند<ref>ر. ک: «علی ضفاف الغدیر»، فاضل الحسینی المیلانی، ص ۱۷۳</ref>. امروز نیز در سطح [[جهان]]، برخی [[نواصب]] وهّابی علیه [[اهل بیت]] و [[شیعه]] تلاش می‌کنند و [[دشمنی]] پایان‌ناپذیر با [[پیروان]] [[عترت]] دارند و در مناظرات آنان در شبکه‌های اینترنتی، [[خصومت]] و عناد و عداوتشان [[آشکار]] است<ref>از جمله ر. ک: «الانتصار»، العاملی، مجموعۀ مناظرات شیعه با مخالفان در شبکه‌های اینترنت که تاکنون آن مباحث به صورت ۹ جلد کتاب هم منتشر شده است، بخصوص جلد ۶ و ۸.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>		* در [[روایات]]، [[مخالفان]] [[اهل بیت]] و [[ناصبیان]] [[کافر]] به شمار آمده‌اند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۹ ص ۱۳۱ </ref> و نیز [[محبّت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} نشانۀ [[ایمان]] و [[دشمنی]] با او [[کفر]] و [[نفاق]] معرفی شده است<ref>بحارالأنوار، ج ۳۹ ص ۲۶۵ (باب انّ حبّه ایمانٌ و بغضه کفرٌ و نفاق)</ref>. به همین لحاظ، از رذالت‌های باورنکردنی است که کسانی نسبت به [[خاندان پیامبر]] و [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} [[دشمنی]] و [[کینه]] داشته باشند. ازاین‌رو در بعضی [[احادیث]]، [[سعی]] شده که ناصبیان به [[دشمنان]] [[شیعه]] [[تفسیر]] شوند، نه [[دشمنان]] [[پیامبر]] و [[عترت]] او. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است: {{عربی\|لیس النّاصب من نصب لنا أهل البیت، لأنّک لا تجد رجلا یقول: أنا ابغض محمّدا و آل محمّد، و لکنّ النّاصب من نصب لکم و هو یعلم أنّکم تتولّونا و تتبرّؤن من عدوّنا و إنّکم من شیعتنا}}<ref>«ناصبی کسی نیست که دشمن ما خاندان [[پیامبر]] باشد، چراکه کسی را نمی‌یابی که بگوید من محمّد و آل محمّد را دشمن می‌دارم، بلکه ناصبی کسی است که دشمن شما باشد، چون می‌داند که شما همبستگی و ولایت ما را دارید و از دشمن ما بیزاری می‌جویید و از شیعیان مایید». بحارالأنوار، ج ۸ ص ۳۶۹، ج ۲۷ ص ۲۳۳، ج ۶۹ ص ۱۳۱ و معانی الأخبار، ص ۳۶۵</ref> در عین حال، واقعیّت این است که هم کسانی [[بغض]] [[اهل بیت]] را داشته‌اند، هم [[دشمن]] [[پیروان]] آنان بوده‌اند و اکنون نیز کسانی یافت می‌شوند که یا به [[دلیل]] [[جهل]] و بی‌خبری، یا در اثر [[تبلیغات سوء]] و مغرضانه یا جوسازی‌های [[دشمنان]] [[اسلام]] و [[مسلمین]]، به گروهی که [[شیعه]] و پیرو [[اهل بیت‌]]اند، [[کینه]] و [[عداوت]] داشته باشند. [[روایات]] فراوانی که [[دشمنی]] و [[عداوت]] با [[امام علی\|امیر المؤمنین]] و [[ائمه]] و [[اهل بیت]] را [[کفر]] و [[نفاق]] دانسته و اعمالشان را تباه شمرده، گویای این نکته است. [[امام علی\|امیر المؤمنین]] در [[حدیثی]] طولانی می‌فرماید: {{عربی\|أشدّ العمی من عمی عن فضلنا و ناصبنا العداوة بلا ذنب سبق اللّه إلیه منّا... و اللّه لا یحبّنی إلاّ مؤمن و لا یبغضنی الاّ منافق}}<ref>«بدترین کوری آن است که کسی از درک فضیلت ما کور باشد و بی‌آنکه از ما سابقۀ گناهی سراغ داشته باشد با ما دشمن باشد. به خدا سوگند جز مؤمن کسی مرا دوست نمی‌دارد و جز منافق با من دشمنی نمی‌کند». بحارالأنوار، ج ۱۰ ص ۱۱۱</ref> [[ناصبیان]] [[گناه]] [[شیعه]] را همین می‌دانند که پیرو [[آیین]] و مرام [[اهل]] بیت‌اند. از سخنان [[پیامبر]] به [[امام علی\|علی]] {{ع}} آن است که فرمود: {{عربی\|إنّ الشّقیّ کلّ الشّقیّ من عاداک و نصب لک و أبغضک}}<ref>«شقی‌ترین فرد، کسی است که با تو دشمنی کند و بغض و کینۀ تو را در دل داشته باشد». بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱۰۹، ج ۳۹ ص ۲۶۵</ref> احادیثی از این دست فراوان است و [[بدفرجامی]] و تیره‌دلی و بدسرشتی کسانی را نشان می‌دهد که نسبت به این [[انوار]] [[پاک]] [[دشمنی]] دارند. همچنانکه در [[احادیث]] آمده، عده‌ای هم با [[پیروان اهل بیت]] دشمن‌اند، چراکه آنان نسبت به [[تولّی]] و [[تبری]] پایبندند و از [[مخالفان]] [[ائمه]] بیزار و این در نظر آن کوردلان، کم گناهی نیست! [[خوارج]] [[نهروان]] و [[اباضیه]] از جمله ناصبیان بودند که به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] [[دشنام]] می‌گفتند. [[فرهنگ]] [[ناسزاگویی]] به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] و [[دشمن]] ساختن [[مردم]] با آن [[حضرت]] از سوی [[معاویه]] و [[مروان]] و [[مغیره]] و... [[ترویج]] می‌شد. [[علاّمه امینی]] در جابه‌جای [[الغدیر]]، از کسانی همچون [[عبد اللّه بن علقمه]]، [[پدر]] و [[مادر]] سیّد [[حمیری]]، [[علی بن جهم]]، [[عبد اللّه بن معتز]]، [[سندی بن شاهک]]، [[اسد بن وداعه]]، [[خالد قسری]]، [[حریز بن عثمان]]، [[مغیرة بن شعبه]]، [[سعید بن مسیب]]، [[مروان حکم]]، [[محمد بن زیاد]]، [[عبد اللّه بن شقیق عقیلی]] و... یاد می‌کند که نسبت به [[امیر مؤمنان]] و [[شیعیان]] او و [[آل ابی طالب]]، [[دشمنی]] و [[عداوت]] و [[ناسزاگویی]] و هتّاکی داشتند<ref>ر. ک: «علی ضفاف الغدیر»، فاضل الحسینی المیلانی، ص ۱۷۳</ref>. امروز نیز در سطح [[جهان]]، برخی [[نواصب]] وهّابی علیه [[اهل بیت]] و [[شیعه]] تلاش می‌کنند و [[دشمنی]] پایان‌ناپذیر با [[پیروان]] [[عترت]] دارند و در مناظرات آنان در شبکه‌های اینترنتی، [[خصومت]] و عناد و عداوتشان آشکار است<ref>از جمله ر. ک: «الانتصار»، العاملی، مجموعۀ مناظرات شیعه با مخالفان در شبکه‌های اینترنت که تاکنون آن مباحث به صورت ۹ جلد کتاب هم منتشر شده است، بخصوص جلد ۶ و ۸.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>
	== ناصبی در موعودنامه ==		== ناصبی در موعودنامه ==
	* هنگامی که [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[قیام]] کند، همه ناصبیان و [[دشمنان]] [[اهل بیت]] را بر آن [[حضرت]] عرضه می‌کنند. اگر به [[اسلام]] [[اقرار]] کردند، آنان را رها می‌کند وگرنه به [[قتل]] می‌رسند، یا آنان را به پرداخت [[جزیه]] -هم‌چنان‌که [[اهل ذمه]] می‌پردازند- ملزم می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۷۲.</ref>. [[مرحوم مجلسی]] می‌گوید: شاید این [[حکم]]، مربوط‍‌ به آغاز [[قیام]] باشد؛ زیرا ظاهر [[روایات]] این است که از آنان جز [[ایمان]] پذیرفته نمی‌شود و اگر نپذیرند، کشته می‌شوند<ref>مرآة العقول، ج ۲۶، ص ۱۶۰.</ref>. [[ابو بصیر]] می‌گوید: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: [[رفتار]] [[امام مهدی]] {{ع}} با [[ناصبی‌ها]] و کسانی که با شما [[دشمنی]] دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: "ای [[ابا محمد]]! در [[دولت]] و [[حکومت]] ما، [[مخالفان]] بهره‌ای نخواهند داشت. [[خداوند]] برای ما خون‌های‌شان را در آن هنگام [[حلال]] خواهد کرد، ولی امروز خون‌شان بر ما و شما [[حرام]] است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۷ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی {{ع}}، طبسی، ص ۱۴۷.).</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۲۷.</ref>.		* هنگامی که [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[قیام]] کند، همه ناصبیان و [[دشمنان]] [[اهل بیت]] را بر آن [[حضرت]] عرضه می‌کنند. اگر به [[اسلام]] [[اقرار]] کردند، آنان را رها می‌کند وگرنه به [[قتل]] می‌رسند، یا آنان را به پرداخت [[جزیه]] -هم‌چنان‌که [[اهل ذمه]] می‌پردازند- ملزم می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۷۲.</ref>. [[مرحوم مجلسی]] می‌گوید: شاید این [[حکم]]، مربوط‍‌ به آغاز [[قیام]] باشد؛ زیرا ظاهر [[روایات]] این است که از آنان جز [[ایمان]] پذیرفته نمی‌شود و اگر نپذیرند، کشته می‌شوند<ref>مرآة العقول، ج ۲۶، ص ۱۶۰.</ref>. [[ابو بصیر]] می‌گوید: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: [[رفتار]] [[امام مهدی]] {{ع}} با [[ناصبی‌ها]] و کسانی که با شما [[دشمنی]] دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: "ای [[ابا محمد]]! در [[دولت]] و [[حکومت]] ما، [[مخالفان]] بهره‌ای نخواهند داشت. [[خداوند]] برای ما خون‌های‌شان را در آن هنگام [[حلال]] خواهد کرد، ولی امروز خون‌شان بر ما و شما [[حرام]] است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۷ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی {{ع}}، طبسی، ص ۱۴۷.).</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۲۷.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:19:48Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''نواصب''' جمع ناصبی، یعنی کسانی که با [[ائمه]]، با [[امام علی\|علی]]{{ع}} یا با [[شیعیان]] آن [[حضرت]] و [[پیروان]] [[اهل بیت]]، [[دشمنی]] دارند. [[نصب]] به معنای [[دشمنی]] است. ناصب کسی است که به [[دشمنی]] [[اهل بیت]] یا پیروانشان [[تظاهر]] می‌کند. [[نواصب]] گروهی‌اند که [[آیین]] آنان [[بغض]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} است<ref>مجمع البحرین، واژه نصب</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>.		'''نواصب''' جمع ناصبی، یعنی کسانی که با [[ائمه]]، با [[امام علی\|علی]] {{ع}} یا با [[شیعیان]] آن [[حضرت]] و [[پیروان]] [[اهل بیت]]، [[دشمنی]] دارند. [[نصب]] به معنای [[دشمنی]] است. ناصب کسی است که به [[دشمنی]] [[اهل بیت]] یا پیروانشان [[تظاهر]] می‌کند. [[نواصب]] گروهی‌اند که [[آیین]] آنان [[بغض]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} است<ref>مجمع البحرین، واژه نصب</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* در [[روایات]]، [[مخالفان]] [[اهل بیت]] و [[ناصبیان]] [[کافر]] به شمار آمده‌اند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۹ ص ۱۳۱ </ref> و نیز [[محبّت]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} نشانۀ [[ایمان]] و [[دشمنی]] با او [[کفر]] و [[نفاق]] معرفی شده است<ref>بحارالأنوار، ج ۳۹ ص ۲۶۵ (باب انّ حبّه ایمانٌ و بغضه کفرٌ و نفاق)</ref>. به همین لحاظ، از رذالت‌های باورنکردنی است که کسانی نسبت به [[خاندان پیامبر]] و [[امام علی\|حضرت علی]]{{ع}} [[دشمنی]] و [[کینه]] داشته باشند. ازاین‌رو در بعضی [[احادیث]]، [[سعی]] شده که ناصبیان به [[دشمنان]] [[شیعه]] [[تفسیر]] شوند، نه [[دشمنان]] [[پیامبر]] و [[عترت]] او. از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] است: {{عربی\|لیس النّاصب من نصب لنا أهل البیت، لأنّک لا تجد رجلا یقول: أنا ابغض محمّدا و آل محمّد، و لکنّ النّاصب من نصب لکم و هو یعلم أنّکم تتولّونا و تتبرّؤن من عدوّنا و إنّکم من شیعتنا}}<ref>«ناصبی کسی نیست که دشمن ما خاندان [[پیامبر]] باشد، چراکه کسی را نمی‌یابی که بگوید من محمّد و آل محمّد را دشمن می‌دارم، بلکه ناصبی کسی است که دشمن شما باشد، چون می‌داند که شما همبستگی و ولایت ما را دارید و از دشمن ما بیزاری می‌جویید و از شیعیان مایید». بحارالأنوار، ج ۸ ص ۳۶۹، ج ۲۷ ص ۲۳۳، ج ۶۹ ص ۱۳۱ و معانی الأخبار، ص ۳۶۵</ref> در عین حال، واقعیّت این است که هم کسانی [[بغض]] [[اهل بیت]] را داشته‌اند، هم [[دشمن]] [[پیروان]] آنان بوده‌اند و اکنون نیز کسانی یافت می‌شوند که یا به [[دلیل]] [[جهل]] و بی‌خبری، یا در اثر [[تبلیغات سوء]] و مغرضانه یا جوسازی‌های [[دشمنان]] [[اسلام]] و [[مسلمین]]، به گروهی که [[شیعه]] و پیرو [[اهل بیت‌]]اند، [[کینه]] و [[عداوت]] داشته باشند. [[روایات]] فراوانی که [[دشمنی]] و [[عداوت]] با [[امام علی\|امیر المؤمنین]] و [[ائمه]] و [[اهل بیت]] را [[کفر]] و [[نفاق]] دانسته و اعمالشان را تباه شمرده، گویای این نکته است. [[امام علی\|امیر المؤمنین]] در [[حدیثی]] طولانی می‌فرماید: {{عربی\|أشدّ العمی من عمی عن فضلنا و ناصبنا العداوة بلا ذنب سبق اللّه إلیه منّا... و اللّه لا یحبّنی إلاّ مؤمن و لا یبغضنی الاّ منافق}}<ref>«بدترین کوری آن است که کسی از درک فضیلت ما کور باشد و بی‌آنکه از ما سابقۀ گناهی سراغ داشته باشد با ما دشمن باشد. به خدا سوگند جز مؤمن کسی مرا دوست نمی‌دارد و جز منافق با من دشمنی نمی‌کند». بحارالأنوار، ج ۱۰ ص ۱۱۱</ref> [[ناصبیان]] [[گناه]] [[شیعه]] را همین می‌دانند که پیرو [[آیین]] و مرام [[اهل]] بیت‌اند. از سخنان [[پیامبر]] به [[امام علی\|علی]]{{ع}} آن است که فرمود: {{عربی\|إنّ الشّقیّ کلّ الشّقیّ من عاداک و نصب لک و أبغضک}}<ref>«شقی‌ترین فرد، کسی است که با تو دشمنی کند و بغض و کینۀ تو را در دل داشته باشد». بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱۰۹، ج ۳۹ ص ۲۶۵</ref> احادیثی از این دست فراوان است و [[بدفرجامی]] و تیره‌دلی و بدسرشتی کسانی را نشان می‌دهد که نسبت به این [[انوار]] [[پاک]] [[دشمنی]] دارند. همچنانکه در [[احادیث]] آمده، عده‌ای هم با [[پیروان اهل بیت]] دشمن‌اند، چراکه آنان نسبت به [[تولّی]] و [[تبری]] پایبندند و از [[مخالفان]] [[ائمه]] بیزار و این در نظر آن کوردلان، کم گناهی نیست! [[خوارج]] [[نهروان]] و [[اباضیه]] از جمله ناصبیان بودند که به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] [[دشنام]] می‌گفتند. [[فرهنگ]] [[ناسزاگویی]] به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] و [[دشمن]] ساختن [[مردم]] با آن [[حضرت]] از سوی [[معاویه]] و [[مروان]] و [[مغیره]] و... [[ترویج]] می‌شد. [[علاّمه امینی]] در جابه‌جای [[الغدیر]]، از کسانی همچون [[عبد اللّه بن علقمه]]، [[پدر]] و [[مادر]] سیّد [[حمیری]]، [[علی بن جهم]]، [[عبد اللّه بن معتز]]، [[سندی بن شاهک]]، [[اسد بن وداعه]]، [[خالد قسری]]، [[حریز بن عثمان]]، [[مغیرة بن شعبه]]، [[سعید بن مسیب]]، [[مروان حکم]]، [[محمد بن زیاد]]، [[عبد اللّه بن شقیق عقیلی]] و... یاد می‌کند که نسبت به [[امیر مؤمنان]] و [[شیعیان]] او و [[آل ابی طالب]]، [[دشمنی]] و [[عداوت]] و [[ناسزاگویی]] و هتّاکی داشتند<ref>ر.ک: «علی ضفاف الغدیر»، فاضل الحسینی المیلانی، ص ۱۷۳</ref>. امروز نیز در سطح [[جهان]]، برخی [[نواصب]] وهّابی علیه [[اهل بیت]] و [[شیعه]] تلاش می‌کنند و [[دشمنی]] پایان‌ناپذیر با [[پیروان]] [[عترت]] دارند و در مناظرات آنان در شبکه‌های اینترنتی، [[خصومت]] و عناد و عداوتشان [[آشکار]] است<ref>از جمله ر.ک: «الانتصار»، العاملی، مجموعۀ مناظرات شیعه با مخالفان در شبکه‌های اینترنت که تاکنون آن مباحث به صورت ۹ جلد کتاب هم منتشر شده است، بخصوص جلد ۶ و ۸.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>		* در [[روایات]]، [[مخالفان]] [[اهل بیت]] و [[ناصبیان]] [[کافر]] به شمار آمده‌اند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۹ ص ۱۳۱ </ref> و نیز [[محبّت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} نشانۀ [[ایمان]] و [[دشمنی]] با او [[کفر]] و [[نفاق]] معرفی شده است<ref>بحارالأنوار، ج ۳۹ ص ۲۶۵ (باب انّ حبّه ایمانٌ و بغضه کفرٌ و نفاق)</ref>. به همین لحاظ، از رذالت‌های باورنکردنی است که کسانی نسبت به [[خاندان پیامبر]] و [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} [[دشمنی]] و [[کینه]] داشته باشند. ازاین‌رو در بعضی [[احادیث]]، [[سعی]] شده که ناصبیان به [[دشمنان]] [[شیعه]] [[تفسیر]] شوند، نه [[دشمنان]] [[پیامبر]] و [[عترت]] او. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است: {{عربی\|لیس النّاصب من نصب لنا أهل البیت، لأنّک لا تجد رجلا یقول: أنا ابغض محمّدا و آل محمّد، و لکنّ النّاصب من نصب لکم و هو یعلم أنّکم تتولّونا و تتبرّؤن من عدوّنا و إنّکم من شیعتنا}}<ref>«ناصبی کسی نیست که دشمن ما خاندان [[پیامبر]] باشد، چراکه کسی را نمی‌یابی که بگوید من محمّد و آل محمّد را دشمن می‌دارم، بلکه ناصبی کسی است که دشمن شما باشد، چون می‌داند که شما همبستگی و ولایت ما را دارید و از دشمن ما بیزاری می‌جویید و از شیعیان مایید». بحارالأنوار، ج ۸ ص ۳۶۹، ج ۲۷ ص ۲۳۳، ج ۶۹ ص ۱۳۱ و معانی الأخبار، ص ۳۶۵</ref> در عین حال، واقعیّت این است که هم کسانی [[بغض]] [[اهل بیت]] را داشته‌اند، هم [[دشمن]] [[پیروان]] آنان بوده‌اند و اکنون نیز کسانی یافت می‌شوند که یا به [[دلیل]] [[جهل]] و بی‌خبری، یا در اثر [[تبلیغات سوء]] و مغرضانه یا جوسازی‌های [[دشمنان]] [[اسلام]] و [[مسلمین]]، به گروهی که [[شیعه]] و پیرو [[اهل بیت‌]]اند، [[کینه]] و [[عداوت]] داشته باشند. [[روایات]] فراوانی که [[دشمنی]] و [[عداوت]] با [[امام علی\|امیر المؤمنین]] و [[ائمه]] و [[اهل بیت]] را [[کفر]] و [[نفاق]] دانسته و اعمالشان را تباه شمرده، گویای این نکته است. [[امام علی\|امیر المؤمنین]] در [[حدیثی]] طولانی می‌فرماید: {{عربی\|أشدّ العمی من عمی عن فضلنا و ناصبنا العداوة بلا ذنب سبق اللّه إلیه منّا... و اللّه لا یحبّنی إلاّ مؤمن و لا یبغضنی الاّ منافق}}<ref>«بدترین کوری آن است که کسی از درک فضیلت ما کور باشد و بی‌آنکه از ما سابقۀ گناهی سراغ داشته باشد با ما دشمن باشد. به خدا سوگند جز مؤمن کسی مرا دوست نمی‌دارد و جز منافق با من دشمنی نمی‌کند». بحارالأنوار، ج ۱۰ ص ۱۱۱</ref> [[ناصبیان]] [[گناه]] [[شیعه]] را همین می‌دانند که پیرو [[آیین]] و مرام [[اهل]] بیت‌اند. از سخنان [[پیامبر]] به [[امام علی\|علی]] {{ع}} آن است که فرمود: {{عربی\|إنّ الشّقیّ کلّ الشّقیّ من عاداک و نصب لک و أبغضک}}<ref>«شقی‌ترین فرد، کسی است که با تو دشمنی کند و بغض و کینۀ تو را در دل داشته باشد». بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱۰۹، ج ۳۹ ص ۲۶۵</ref> احادیثی از این دست فراوان است و [[بدفرجامی]] و تیره‌دلی و بدسرشتی کسانی را نشان می‌دهد که نسبت به این [[انوار]] [[پاک]] [[دشمنی]] دارند. همچنانکه در [[احادیث]] آمده، عده‌ای هم با [[پیروان اهل بیت]] دشمن‌اند، چراکه آنان نسبت به [[تولّی]] و [[تبری]] پایبندند و از [[مخالفان]] [[ائمه]] بیزار و این در نظر آن کوردلان، کم گناهی نیست! [[خوارج]] [[نهروان]] و [[اباضیه]] از جمله ناصبیان بودند که به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] [[دشنام]] می‌گفتند. [[فرهنگ]] [[ناسزاگویی]] به [[امام علی\|امیر المؤمنین]] و [[دشمن]] ساختن [[مردم]] با آن [[حضرت]] از سوی [[معاویه]] و [[مروان]] و [[مغیره]] و... [[ترویج]] می‌شد. [[علاّمه امینی]] در جابه‌جای [[الغدیر]]، از کسانی همچون [[عبد اللّه بن علقمه]]، [[پدر]] و [[مادر]] سیّد [[حمیری]]، [[علی بن جهم]]، [[عبد اللّه بن معتز]]، [[سندی بن شاهک]]، [[اسد بن وداعه]]، [[خالد قسری]]، [[حریز بن عثمان]]، [[مغیرة بن شعبه]]، [[سعید بن مسیب]]، [[مروان حکم]]، [[محمد بن زیاد]]، [[عبد اللّه بن شقیق عقیلی]] و... یاد می‌کند که نسبت به [[امیر مؤمنان]] و [[شیعیان]] او و [[آل ابی طالب]]، [[دشمنی]] و [[عداوت]] و [[ناسزاگویی]] و هتّاکی داشتند<ref>ر. ک: «علی ضفاف الغدیر»، فاضل الحسینی المیلانی، ص ۱۷۳</ref>. امروز نیز در سطح [[جهان]]، برخی [[نواصب]] وهّابی علیه [[اهل بیت]] و [[شیعه]] تلاش می‌کنند و [[دشمنی]] پایان‌ناپذیر با [[پیروان]] [[عترت]] دارند و در مناظرات آنان در شبکه‌های اینترنتی، [[خصومت]] و عناد و عداوتشان [[آشکار]] است<ref>از جمله ر. ک: «الانتصار»، العاملی، مجموعۀ مناظرات شیعه با مخالفان در شبکه‌های اینترنت که تاکنون آن مباحث به صورت ۹ جلد کتاب هم منتشر شده است، بخصوص جلد ۶ و ۸.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۱.</ref>
	==ناصبی در موعودنامه ==		== ناصبی در موعودنامه ==
	* هنگامی که [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[قیام]] کند، همه ناصبیان و [[دشمنان]] [[اهل بیت]] را بر آن [[حضرت]] عرضه می‌کنند. اگر به [[اسلام]] [[اقرار]] کردند، آنان را رها می‌کند وگرنه به [[قتل]] می‌رسند، یا آنان را به پرداخت [[جزیه]] -هم‌چنان‌که [[اهل ذمه]] می‌پردازند- ملزم می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۷۲.</ref>. [[مرحوم مجلسی]] می‌گوید: شاید این [[حکم]]، مربوط‍‌ به آغاز [[قیام]] باشد؛ زیرا ظاهر [[روایات]] این است که از آنان جز [[ایمان]] پذیرفته نمی‌شود و اگر نپذیرند، کشته می‌شوند<ref>مرآة العقول، ج ۲۶، ص ۱۶۰.</ref>. [[ابو بصیر]] می‌گوید: به [[امام صادق]]{{ع}} عرض کردم: [[رفتار]] [[امام مهدی]]{{ع}} با [[ناصبی‌ها]] و کسانی که با شما [[دشمنی]] دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: "ای [[ابا محمد]]! در [[دولت]] و [[حکومت]] ما، [[مخالفان]] بهره‌ای نخواهند داشت. [[خداوند]] برای ما خون‌های‌شان را در آن هنگام [[حلال]] خواهد کرد، ولی امروز خون‌شان بر ما و شما [[حرام]] است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۷ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی{{ع}}، طبسی، ص ۱۴۷.).</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۲۷.</ref>.		* هنگامی که [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[قیام]] کند، همه ناصبیان و [[دشمنان]] [[اهل بیت]] را بر آن [[حضرت]] عرضه می‌کنند. اگر به [[اسلام]] [[اقرار]] کردند، آنان را رها می‌کند وگرنه به [[قتل]] می‌رسند، یا آنان را به پرداخت [[جزیه]] -هم‌چنان‌که [[اهل ذمه]] می‌پردازند- ملزم می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۷۲.</ref>. [[مرحوم مجلسی]] می‌گوید: شاید این [[حکم]]، مربوط‍‌ به آغاز [[قیام]] باشد؛ زیرا ظاهر [[روایات]] این است که از آنان جز [[ایمان]] پذیرفته نمی‌شود و اگر نپذیرند، کشته می‌شوند<ref>مرآة العقول، ج ۲۶، ص ۱۶۰.</ref>. [[ابو بصیر]] می‌گوید: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: [[رفتار]] [[امام مهدی]] {{ع}} با [[ناصبی‌ها]] و کسانی که با شما [[دشمنی]] دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: "ای [[ابا محمد]]! در [[دولت]] و [[حکومت]] ما، [[مخالفان]] بهره‌ای نخواهند داشت. [[خداوند]] برای ما خون‌های‌شان را در آن هنگام [[حلال]] خواهد کرد، ولی امروز خون‌شان بر ما و شما [[حرام]] است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۷ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی {{ع}}، طبسی، ص ۱۴۷.).</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۲۷.</ref>.
	==[[پرسش]] مستقیم==		== [[پرسش]] مستقیم ==
	* [[شیوه و رفتار امام مهدی با ناصبی‌ها چگونه خواهد بود؟ (پرسش)]]		* [[شیوه و رفتار امام مهدی با ناصبی‌ها چگونه خواهد بود؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:14:34Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۱۷:		خط ۱۶:

	{{پرسمان جنگ‌های امام مهدی}}		{{پرسمان جنگ‌های امام مهدی}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۹:		خط ۲۶:

	{{امام علی}}		{{امام علی}}

	[[رده:نواصب]]		[[رده:نواصب]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]