نامۀ ۱۵ نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* فرازی از نامه */

2024-06-12T09:04:01Z

فرازی از نامه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده آشکار است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۷۶۳ ـ ۷۶۴.</ref>.		خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در خدمت تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده آشکار است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو شکوه آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۷۶۳ ـ ۷۶۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-12T09:03:47Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	هدف [[امام علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، کشورگشایی و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.		هدف [[امام علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، کشورگشایی و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و اجرای عدالت در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از زر و زور و تزویر [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند.

	افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند.		افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند.

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۳

2024-06-12T09:03:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = نهج البلاغه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[~~هدف~~ امام~~]] [[~~علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، [[کشورگشایی]] و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.		هدف [[امام علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، کشورگشایی و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.
	* افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.
			افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند.

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده آشکار است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۲، ص 764~~.</ref>.		خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده آشکار است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۷۶۳ ـ ۷۶۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'

2022-10-11T12:58:50Z

جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۲۸
خط ۳:		خط ۳:
	* افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.		* افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.
	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده [[آشکار]] است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.		* خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده آشکار است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:44:21Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[هدف امام]] [[علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، [[کشورگشایی]] و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.		* [[هدف امام]] [[علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، [[کشورگشایی]] و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.
	* افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.		* افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.
	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده [[آشکار]] است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.		* خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده [[آشکار]] است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:35:58Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۷:		خط ۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:20:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==
	==مقدمه==
	* [[هدف امام]] [[علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، [[کشورگشایی]] و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.		* [[هدف امام]] [[علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، [[کشورگشایی]] و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.
	*افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.		* افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==		== فرازی از [[نامه]] ==
	*خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده [[آشکار]] است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.		* خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده [[آشکار]] است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:15:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[هدف امام]] [[علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، [[کشورگشایی]] و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.		* [[هدف امام]] [[علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، [[کشورگشایی]] و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.
	*افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.		*افزون بر [[سید رضی]]، [[نصر بن مزاحم]] در وقعة الصفین و [[شیخ مفید]] در کتاب الجمل این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده [[آشکار]] است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.		*خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده [[آشکار]] است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۶:		خط ۱۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]		[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:15:24Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵
خط ۵:		خط ۵:
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده [[آشکار]] است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.		*خدایا [[دل‌ها]] به سوی تو روانه است و گردن‌ها به درگاه تو کشیده، دیده‌ها به آستان تو دوخته، گام‌ها در راه تو نهاده و تن‌ها در [[خدمت]] تو لاغر شده. خدایا دشمنی‌های پوشیده [[آشکار]] است و در خروش و دیگ‌های [[کینه]] در جوش. خدایا به تو [[شکوه]] آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم و [[دشمنان]] ما بسیارند و هر یکی‌مان چیزی را خواستار. "خدایا میان ما و دشمنانمان به [[حق]] [[داوری]] فرما، که تو [[بهترین]] داورانی"<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 764.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

2022-01-01T11:51:38Z

جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[هدف امام]] [[علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، [[کشورگشایی]] و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.		*[[هدف امام]] [[علی]] {{ع}} در [[زمام‌داری]]، [[کشورگشایی]] و سیطره بر [[مردمان]] نبود. تنها هدفی که [[امام]] از [[حکومت]] داشت، احقاق [[حقوق]] و [[اجرای عدالت]] در [[جامعه]] بود. از این‌رو در تمام دوران کوتاه [[حکومت]] همه حرکت‌های او بر همین محور قرار داشت. جهادهای [[امام]] نیز در واقع [[جنگ]] علیه جاهلانی بود که با استفاده از [[زر و زور]] و [[تزویر]] [[دل]] در [[سلطه]] بر [[جوامع]] و [[مردمان]] خوش کرده بودند و [[امام]] به هیچ‌روی با آن‌ها همگام نمی‌شد و مماشات نمی‌کرد. از این‌رو دیدگاه [[امام]] به [[جنگ]] و [[جهاد]] همان دیدگاه عبادت‌گونه بود. بر همین اساس [[امام]] هرگز آغازگر [[جنگ‌ها]] نبود و [[یاران]] خود را از شروع [[جنگ]] [[نهی]] می‌کرد. [[روایت]] است که [[امام]] در هنگام حرکت و آغاز [[جنگ]] بسیار [[دعا]] و [[تضرع]] می‌کرد؛ از جمله این [[کلام]] که [[امام]] ضمن آن به [[قدرت الهی]] گواهی می‌دهد و [[خدا]] را [[بهترین]] داور میان خود و [[دشمنان]] یاد می‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 763.</ref>.