نامۀ ۲۲ نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-12T09:21:18Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۹:		خط ۹:
	[[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام.		[[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام.

	افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از [[محدثان]] این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو [[احادیث متواتر]] برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]].		افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از محدثان این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو احادیث متواتر برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]].

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۰

2024-06-12T09:20:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = نهج البلاغه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		[[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام.
	* افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از [[محدثان]] این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو [[احادیث متواتر]] برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]]<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.
			افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از [[محدثان]] این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو [[احادیث متواتر]] برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]].

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۲،~~ ص ~~768~~.</ref>.		اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص ۷۶۸.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:43:43Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		* [[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.
	* افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از [[محدثان]] این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو [[احادیث متواتر]] برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		* افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از [[محدثان]] این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو [[احادیث متواتر]] برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]]<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.
	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		* اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:35:39Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۷:		خط ۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:20:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	* [[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		* [[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.
	*افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از [[محدثان]] این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو [[احادیث متواتر]] برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		* افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از [[محدثان]] این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو [[احادیث متواتر]] برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==		== فرازی از [[نامه]] ==
	*اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		* اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:15:50Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۲:		خط ۲:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		* [[نامه]] ۲۲ پندی است که [[امام]] {{ع}} با پسر عم خویش در میان می‌گذارد. آنچه از [[دنیا]] به [[آدمی]] می‌رسد یا از دست [[آدمی]] می‌رود، اعتبار چندانی ندارد، زیرا دنیای فانی در برابر [[زندگی]] جاودان [[آخرت]] اعتباری ندارد. از این‌رو [[آدمی]] نباید نسبت به آنچه از [[امور دنیا]] به‌دست می‌آورد، چندان شاد شود و دیگر آن‌که نباید درباره [[امور دنیا]] که از دست رفته است، بسیار افسوس خورد. [[امام]] {{ع}} [[شادی]] و [[اندوه]] [[آدمی]] را به سمت و سوی سود یا زیان اخروی سوق می‌دهد. [[عبدالله بن عباس]] می‌گوید پس از سخن [[رسول الله]] {{صل}} از هیچ سخنی بدین اندازه سود نبرده‌ام<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.
	*افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از [[محدثان]] این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو [[احادیث متواتر]] برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		*افزون بر [[سیدرضی]]، بسیاری از [[محدثان]] این [[نامه]] را [[روایت]] کرده‌اند، به‌گونه‌ای که این [[حدیث]] را می‌توان جزو [[احادیث متواتر]] برشمرد، از جمله: [[نصر بن مزاحم]] در کتاب وقعة الصفین، [[بلاذری]] در کتاب انساب الاشراف و [[شیخ کلینی]] در کتاب روضة من [[الکافی]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		*اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۷:		خط ۱۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]		[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:15:14Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵
خط ۶:		خط ۶:
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.		*اما بعد، گاه [[آدمی]] را دست یافتن به چیزی که برای او مقدر بوده، شادمان می‌سازد و گاه از دست دادن چیزی که دست یافتن به آن برایش مقدر نبوده است، [[غمگین]] می‌کند. پس باید [[شادمانی]] تو به چیزی باشد که برای آخرتت به‌دست آورده‌ای و اندوهت برای چیزی باشد که از آخرتت از دست داده‌ای، به آنچه از [[دنیا]] آورده‌ای فراوان [[شادی]] مکن و بر آنچه از دنیایت از دست می‌دهی، [[تأسف]] مخور و [[زاری]] مکن و باید همه هم تو منحصر به کارهای پس از [[مرگ]] باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 768.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T00:56:04Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۲۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:04:41Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:12:19Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۴۲
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]