نامۀ ۳۵ نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-12T10:01:33Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۹:		خط ۹:
	[[محمد بن ابی بکر]] از طفولیت در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت حمایت او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد.		[[محمد بن ابی بکر]] از طفولیت در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت حمایت او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد.

	[[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} مقام و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت~~]] [[~~محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت~~]] [[محمد]]،~~ نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد.		[[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} مقام و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] شهادت محمد بر امام بسیار گران آمد. امام پس از دریافت خبر شهادت محمد، نامه‌ای به پسر عم خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر به شهادت رسیدن او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد.

	افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک.		افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک.

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۰

2024-06-12T10:00:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[محمد بن ابی بکر]] از [[طفولیت]] در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.		[[محمد بن ابی بکر]] از طفولیت در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت حمایت او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد.

	[[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} [[مقام]] و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		[[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} مقام و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد.

	افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک.

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند. [[مردم]] را [[نهان]] و آشکار، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۲، ص 782~~.</ref>.		همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند. [[مردم]] را [[نهان]] و آشکار، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۷۸۱ ـ ۷۸۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۲

2023-04-11T10:42:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = نهج البلاغه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[محمد بن ابی بکر]] از [[طفولیت]] در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.		[[محمد بن ابی بکر]] از [[طفولیت]] در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.
	* [[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} [[مقام]] و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.
	* افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		[[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} [[مقام]] و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.

			افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند. [[مردم]] را [[نهان]] و آشکار، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند. [[مردم]] را [[نهان]] و آشکار، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۴:		خط ۲۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~امام علی]]~~		[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]
	~~[[رده:مدخل~~ نهج البلاغه]]

Wasity: جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'

2022-10-11T13:00:08Z

جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۰
خط ۴:		خط ۴:
	* افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		* افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.
	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند. [[مردم]] را [[نهان]] و ~~[[آشکار]]،~~ از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		* همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند. [[مردم]] را [[نهان]] و آشکار، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:44:14Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[محمد بن ابی بکر]] از [[طفولیت]] در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.		* [[محمد بن ابی بکر]] از [[طفولیت]] در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.
	* [[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} [[مقام]] و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		* [[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} [[مقام]] و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.
	* افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		* افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.
	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند. [[مردم]] را [[نهان]] و [[آشکار]]، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		* همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند. [[مردم]] را [[نهان]] و [[آشکار]]، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:35:39Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۸:		خط ۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T10:06:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	* [[محمد بن ابی بکر]] از [[طفولیت]] در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.		* [[محمد بن ابی بکر]] از [[طفولیت]] در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.
	* [[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} [[مقام]] و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		* [[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} [[مقام]] و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.
	*افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		* افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==		== فرازی از [[نامه]] ==
	*همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند.[[مردم]] را [[نهان]] و [[آشکار]]، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		* همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند. [[مردم]] را [[نهان]] و [[آشکار]]، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:16:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۲:		خط ۲:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[محمد بن ابی بکر]] از [[طفولیت]] در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.		* [[محمد بن ابی بکر]] از [[طفولیت]] در دامن [[امام علی]] {{ع}} پرورش یافت و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت، تا آن‌که در [[مصر]] به [[شهادت]] رسید. [[امام علی]] {{ع}} همواره به او [[محبت]] می‌کرد و او را می‌ستود و [[برتری]] می‌داد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 781.</ref>.
	*[[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} [[مقام]] و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		* [[محمد]] اهل [[عبادت]] و [[اجتهاد]] بود و نزد [[امام]] {{ع}} [[مقام]] و [[منزلت]] داشت. [[امام]] او را به [[زمام‌داری]] [[مصر]] برگزید، اما او در [[اداره]] آن سامان با مشکل مواجه شد و سرانجام با [[حیله]] [[معاویه]] به طرز فجیعی به [[شهادت]] رسید، [[اندوه]] [[شهادت]] [[محمد]] بر [[امام]] بسیار گران آمد. [[امام]] پس از دریافت خبر [[شهادت]] [[محمد]]، نامه‌ای به [[پسر عم]] خود، [[ابن عباس]]، نوشت و خبر [[به شهادت رسیدن]] او و اوضاع نابسامان [[ولایت]] [[مصر]] و کوتاهی [[مردمان]] در [[یاری]] خود را گزارش کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.
	*افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		*افزون بر [[سید رضی]]، این [[نامه]] در برخی کتاب‌های تاریخی نیز [[روایت]] شده است، از جمله: [[ابراهیم بن محمد]] در کتاب [[الغارات]] و [[طبری]] در کتاب [[تاریخ]] الرسل و الملوک<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند.[[مردم]] را [[نهان]] و [[آشکار]]، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		*همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند.[[مردم]] را [[نهان]] و [[آشکار]]، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۸:		خط ۱۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:15:32Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵
خط ۷:		خط ۷:
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند.[[مردم]] را [[نهان]] و [[آشکار]]، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.		*همانا [[مصر]] سقوط کرد و فرماندارش [[محمد بن ابی بکر]] (که [[خدا]] او را [[رحمت]] کند) [[شهید]] شد. در پیشگاه [[خداوند]]، او را فرزندی [[خیرخواه]]، کارگزاری کوشا، شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم. همواره [[مردم]] را برای پیوستن به او برانگیختم و [[فرمان]] دادم تا قبل از این حوادث ناگوار به یاری‌اش بشتابند.[[مردم]] را [[نهان]] و [[آشکار]]، از آغاز تا انجام فراخواندم، عده‌ای با ناخوشایندی آمدند و برخی به [[دروغ]] بهانه آوردند و بعضی [[خوار]] و ذلیل بر جای ماندند. از [[خدا]] می‌خواهم به زودی مرا از دست این [[مردم]] [[نجات]] دهد. به [[خدا]] [[سوگند]]، گر در [[پیکار]] با [[دشمن]] آرزوی من [[شهادت]] نبود و خود را برای [[مرگ]] آماده نکرده بودم، [[دوست]] می‌داشتم حتی یک روز با این [[مردم]] نباشم و هرگز آنان را [[دیدار]] نکنم.<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 782.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T00:56:37Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۲۶
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]