نامۀ ۴۳ نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-12T10:23:03Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در [[حکومت امام]] [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند.		[[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در حکومت امام [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند.

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲

2024-06-12T10:22:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = نهج البلاغه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در [[حکومت امام]] [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 788.</ref>.		[[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در [[حکومت امام]] [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند.

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.		به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود.
	* [[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۲، ص 789~~.</ref>.
			[[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۷۸۸ ـ ۷۸۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:43:37Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در [[حکومت امام]] [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 788.</ref>.		* [[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در [[حکومت امام]] [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 788.</ref>.
	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.		* به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.
	* [[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.		* [[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:35:59Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۷:		خط ۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T10:06:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	* [[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در [[حکومت امام]] [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 788.</ref>.		* [[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در [[حکومت امام]] [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 788.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==		== فرازی از [[نامه]] ==
	*به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.		* به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.
	* [[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.		* [[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:16:09Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۲:		خط ۲:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در [[حکومت امام]] [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 788.</ref>.		* [[امام]] {{ع}} در پی‌گیری [[عدالت]]، به‌ویژه [[عدالت]] [[اقتصادی]] و اجرای آن بسیار کوشا و سخت‌گیر بود. در [[حکومت امام]] [[اموال عمومی]] یا [[بیت المال]] بین همه [[مردم]] باید به نسبت مساوی تقسیم می‌شد. ویژه‌خواری و [[تبعیض]] در [[فرهنگ]] [[علوی]] جایی ندارد و همگان در امتیازها با هم برابرند. از این‌رو وقتی به [[امام]] گزارش می‌رسد که یکی از [[کارگزاران]] در [[بیت المال]] به هر دلیلی دست‌درازی کرده یا به دل‌خواه خود از آن بخشیده است، به‌شدت مورد مؤاخذه و بازخواست [[امام]] قرار می‌گرفت و مجبور به ترک کار و جبران [[ظلم]] می‌شد. وقتی به [[امام]] گزارش رسید که [[کارگزار]] او [[اموال عمومی]] را بین هواداران خویش تقسیم کرده، برای او نامه‌ای تند می‌نویسد. اما چون هنوز [[اطمینان]] حاصل نشده بود، [[امام]] اعلام می‌دارد اگر چنین کرده باشی، در این‌صورت [[خداوند]] را ناخشنود و [[امامت]] را خشمگین کرده‌ای و نزد من [[خوار]] و بی‌مقدار شده‌ای. قراین تاریخی زمان [[نامه]] را حدود سال‌های ۳۷ یا ۳۸ ق می‌داند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 788.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.		*به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.
	*[[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.		* [[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۷:		خط ۱۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]		[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:15:36Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵
خط ۶:		خط ۶:
	*به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.		*به من از تو خبری رسیده که اگر آن‌را به‌جا آورده باشی خدای خود را به‌خشم آورده‌ای ([[رحمت]] او شامل حالت نمی‌شود) و [[امام]] و پیشوایت را غضبناک ساخته‌ای (که باید از تو [[انتقام]] بکشد، زیرا خبر رسیده): که تو [[اموال]] [[مسلمان‌ها]] را که نیزه‌ها و اسب‌هاشان آن را گرد آورده و خون‌هاشان بر سر آن ریخته شده، در بین عرب‌های [[خویشاوند]] خود که تو را گزیده‌اند قسمت می‌کنی. پس [[سوگند]] به خدایی که دانه را (زیر [[زمین]]) شکافته و [[انسان]] را آفریده، اگر این کار (که خبر داده‌اند) راست باشد، از من نسبت به خود زبونی یابی و از مقدار و مرتبه نزد من سبک گردی. پس [[حق]] پروردگارت را [[خوار]] نگردان و دنیایت را به کاستن دینت آباد مکن که (در روز رستخیز) در جرگه آنان که از جهت کردارها زیان‌کارترند، خواهی بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.
	*[[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.		*[[آگاه]] باش [[حق]] کسی که نزد تو و نزد ماست از [[مسلمان‌ها]] در قسمت کردن این مال‌ها یکسان است: پیش من بر سر آن [[مال]] می‌آیند و برمی‌گردند (چنان‌که هر کس برای [[آب]] به سرچشمه می‌رود و برمی‌گردد و چشمه بی‌تفاوت به همه [[آب]] می‌بخشد، بنابراین [[حق]] نداری آن مال‌ها را به خویشاوندانت اختصاص دهی)<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 789.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T00:57:01Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۲۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:05:00Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۵
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:13:16Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۴۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]