نامۀ ۴۶ نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۱

2024-06-12T10:31:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۱
خط ۹:		خط ۹:
	بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود:		بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود:

	نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست.

	دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.		دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.

	سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد.

	چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد.

	پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند.

	بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند.

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۲، ص 793~~.</ref>.		تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۷۹۲ ـ ۷۹۳.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۶

2023-04-11T10:46:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = نهج البلاغه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>:		بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود:
	* نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.		نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.
	* پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.

			چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.

			پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.

			بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.		تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۸:		خط ۳۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~امام علی]]~~		[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]
	~~[[رده:مدخل~~ نهج البلاغه]]

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:43:33Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>:		* بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>:
	* نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.		* دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.
	* سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.		* تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:35:39Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T10:06:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==
			* بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>:
	==مقدمه==		* نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>:		* دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.
	*نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.		* چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		== فرازی از [[نامه]] ==
	*بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==
	*تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:16:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.		*تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.
	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۱:		خط ۲۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:15:25Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.		*تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.
	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T00:57:10Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۲۷
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:05:03Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۵
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:13:25Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۴۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>:		* بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>:
	* نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.		* دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.
	* سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	* بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.		* تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==
			* بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>:
	==مقدمه==		* نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*بخش‌هایی از نامه‌ای است که [[امام]] به یکی از [[کارگزاران]] خویش نوشته است. [[امام]] {{ع}} در آغاز [[نامه]]، او<ref>شاید مراد از این کارگزار همان مالک اشتر، صحابی بزرگ علی {{ع}} باشد.</ref> را از جمله کسانی می‌داند که برای [[حفظ دین]] از آنان کمک می‌طلبد و به کمک آنان سرکشی تبه‌کاران را درهم می‌شکند و مرزها را ایمن می‌کند. سپس فضایلی را برمی‌شمرد که یک حکم‌ران باید به آن متصف شود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>:		* دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.
	*نخست در کارهای مهم و بزرگ از [[خدا]] کمک بخواهد، زیرا [[استمداد]] از او [[بهترین]] وسیله برای رفع گرفتاری‌هاست<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*دوم، [[سختی]] و درشتی را با [[نرمی]] و [[ملایمت]] درآمیزد و هر سخن را در جای خود به‌کار بندد؛ آن‌گاه که [[مدارا]] و [[نرمش]] مناسب است، [[نرمی]] و [[مدارا]] کند و هنگام درشتی و [[سختی]]، آن‌گونه باشد.		* چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*سوم، در برابر [[مردم]]، فروتن و متواضع و [[مهربان]] و گشاده‌رو باشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*چهارم، بر [[مردمان]] آسان گیرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.
	*پنجم، بین [[مردم]] [[تبعیض]] روا ندارد و با آنان با [[عدالت]] [[رفتار]] کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		== فرازی از [[نامه]] ==
	*بخش‌هایی از این [[نامه]] را [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]] و [[ابراهیم بن محمد]] در [[الغارات]] گزارش کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 792.</ref>.		* تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==
	*تو از کسانی هستی که من به [[پشتیبانی]] آن‌ها [[دین]] را به‌پا دارم و بینیِ سرکشان و تبه‌کاران را به [[خاک]] مالم، و کوره‌راه‌های مخوف مرز را بدون بندم. پس در هر کاری که تصمیم‌گیری از [[خدا]] کمک گیر و قاطعیت را با چاشنیِ [[نرمی]] به‌کار بر؛ و [[مدارا]] کن آن‌جا که [[سازگاری]] کارسازتر است و آن‌جا که جز شدت و [[خشونت]] به‌کار نیاید، دست به دامن آن شو. پر و بالت را باری توده [[مردم]] بگشای و با آنان نرم‌خوی و فروتن باش و چهره بگشای و [[مهربانی]] کن. همگان را به یک چشم بنگر و با یک روش پاسخ‌گوی، تا زورمداران قدرت‌طلب [[طمع]] در [[ظلم]] کردنت نکنند و ناتوانان از عدالتت [[ناامید]] نشوند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 793.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==