نامۀ ۶۳ نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۸

2024-06-13T04:38:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	هنگامی که [[امام]] {{ع}} برای [[نبرد جمل]] راهی [[بصره]] می‌شد، از [[مردم کوفه]] برای [[نبرد]] [[یاری]] طلبید. [[ابوموسی]] که میانه‌ای با [[امام]] نداشت، [[مردمان]] را به بهانه جلوگیری از [[فتنه]] از [[یاری امام]] بازداشت. از این‌رو [[امام]] نامه‌ای برای او نوشت. [[امام]] در این [[نامه]] او را از [[عاقبت]] کار خویش، که [[ذلت]] [[نافرمانی]] [[امام]] است، [[آگاه]] می‌کند. این [[نامه]] در سال ۳۶ ق نوشته شده است.		هنگامی که [[امام]] {{ع}} برای [[نبرد جمل]] راهی [[بصره]] می‌شد، از [[مردم کوفه]] برای [[نبرد]] [[یاری]] طلبید. [[ابوموسی]] که میانه‌ای با [[امام]] نداشت، [[مردمان]] را به بهانه جلوگیری از [[فتنه]] از یاری امام بازداشت. از این‌رو [[امام]] نامه‌ای برای او نوشت. [[امام]] در این [[نامه]] او را از عاقبت کار خویش، که [[ذلت]] [[نافرمانی]] امام است، [[آگاه]] می‌کند. این[نامه در سال ۳۶ ق نوشته شده است.

	این [[نامه]] را با [[اختلاف]] در متن، [[طبری]] در [[تاریخ طبری]] و [[مسعودی]] در مروج الذهب و چند تن دیگر [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.		این [[نامه]] را با [[اختلاف]] در متن، [[طبری]] در [[تاریخ طبری]] و [[مسعودی]] در مروج الذهب و چند تن دیگر [[روایت]] کرده‌اند.

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۲،~~ ص ~~807~~.</ref>.		این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص ۸۰۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۳

2023-04-11T10:53:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = نهج البلاغه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* هنگامی که [[امام]] {{ع}} برای [[نبرد جمل]] راهی [[بصره]] می‌شد، از [[مردم کوفه]] برای [[نبرد]] [[یاری]] طلبید. [[ابوموسی]] که میانه‌ای با [[امام]] نداشت، [[مردمان]] را به بهانه جلوگیری از [[فتنه]] از [[یاری امام]] بازداشت. از این‌رو [[امام]] نامه‌ای برای او نوشت. [[امام]] در این [[نامه]] او را از [[عاقبت]] کار خویش، که [[ذلت]] [[نافرمانی]] [[امام]] است، [[آگاه]] می‌کند. این [[نامه]] در سال ۳۶ ق نوشته شده است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 806.</ref>.		هنگامی که [[امام]] {{ع}} برای [[نبرد جمل]] راهی [[بصره]] می‌شد، از [[مردم کوفه]] برای [[نبرد]] [[یاری]] طلبید. [[ابوموسی]] که میانه‌ای با [[امام]] نداشت، [[مردمان]] را به بهانه جلوگیری از [[فتنه]] از [[یاری امام]] بازداشت. از این‌رو [[امام]] نامه‌ای برای او نوشت. [[امام]] در این [[نامه]] او را از [[عاقبت]] کار خویش، که [[ذلت]] [[نافرمانی]] [[امام]] است، [[آگاه]] می‌کند. این [[نامه]] در سال ۳۶ ق نوشته شده است.
	* این [[نامه]] را با [[اختلاف]] در متن، [[طبری]] در [[تاریخ طبری]] و [[مسعودی]] در مروج الذهب و چند تن دیگر [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.
			این [[نامه]] را با [[اختلاف]] در متن، [[طبری]] در [[تاریخ طبری]] و [[مسعودی]] در مروج الذهب و چند تن دیگر [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.

	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.		این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۳:		خط ۲۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~امام علی]]~~		[[رده:نامه‌های نهج البلاغه]]
	~~[[رده:مدخل~~ نهج البلاغه]]

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:43:39Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* هنگامی که [[امام]] {{ع}} برای [[نبرد جمل]] راهی [[بصره]] می‌شد، از [[مردم کوفه]] برای [[نبرد]] [[یاری]] طلبید. [[ابوموسی]] که میانه‌ای با [[امام]] نداشت، [[مردمان]] را به بهانه جلوگیری از [[فتنه]] از [[یاری امام]] بازداشت. از این‌رو [[امام]] نامه‌ای برای او نوشت. [[امام]] در این [[نامه]] او را از [[عاقبت]] کار خویش، که [[ذلت]] [[نافرمانی]] [[امام]] است، [[آگاه]] می‌کند. این [[نامه]] در سال ۳۶ ق نوشته شده است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 806.</ref>.		* هنگامی که [[امام]] {{ع}} برای [[نبرد جمل]] راهی [[بصره]] می‌شد، از [[مردم کوفه]] برای [[نبرد]] [[یاری]] طلبید. [[ابوموسی]] که میانه‌ای با [[امام]] نداشت، [[مردمان]] را به بهانه جلوگیری از [[فتنه]] از [[یاری امام]] بازداشت. از این‌رو [[امام]] نامه‌ای برای او نوشت. [[امام]] در این [[نامه]] او را از [[عاقبت]] کار خویش، که [[ذلت]] [[نافرمانی]] [[امام]] است، [[آگاه]] می‌کند. این [[نامه]] در سال ۳۶ ق نوشته شده است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 806.</ref>.
	* این [[نامه]] را با [[اختلاف]] در متن، [[طبری]] در [[تاریخ طبری]] و [[مسعودی]] در مروج الذهب و چند تن دیگر [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.		* این [[نامه]] را با [[اختلاف]] در متن، [[طبری]] در [[تاریخ طبری]] و [[مسعودی]] در مروج الذهب و چند تن دیگر [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.
	== فرازی از [[نامه]] ==		== فرازی از [[نامه]] ==
	* این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.		* این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:35:49Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۷:		خط ۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T10:06:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==
			* هنگامی که [[امام]] {{ع}} برای [[نبرد جمل]] راهی [[بصره]] می‌شد، از [[مردم کوفه]] برای [[نبرد]] [[یاری]] طلبید. [[ابوموسی]] که میانه‌ای با [[امام]] نداشت، [[مردمان]] را به بهانه جلوگیری از [[فتنه]] از [[یاری امام]] بازداشت. از این‌رو [[امام]] نامه‌ای برای او نوشت. [[امام]] در این [[نامه]] او را از [[عاقبت]] کار خویش، که [[ذلت]] [[نافرمانی]] [[امام]] است، [[آگاه]] می‌کند. این [[نامه]] در سال ۳۶ ق نوشته شده است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 806.</ref>.
	==مقدمه==		* این [[نامه]] را با [[اختلاف]] در متن، [[طبری]] در [[تاریخ طبری]] و [[مسعودی]] در مروج الذهب و چند تن دیگر [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.
	*هنگامی که [[امام]] {{ع}} برای [[نبرد جمل]] راهی [[بصره]] می‌شد، از [[مردم کوفه]] برای [[نبرد]] [[یاری]] طلبید. [[ابوموسی]] که میانه‌ای با [[امام]] نداشت، [[مردمان]] را به بهانه جلوگیری از [[فتنه]] از [[یاری امام]] بازداشت. از این‌رو [[امام]] نامه‌ای برای او نوشت. [[امام]] در این [[نامه]] او را از [[عاقبت]] کار خویش، که [[ذلت]] [[نافرمانی]] [[امام]] است، [[آگاه]] می‌کند. این [[نامه]] در سال ۳۶ ق نوشته شده است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 806.</ref>.		== فرازی از [[نامه]] ==
	*این [[نامه]] را با [[اختلاف]] در متن، [[طبری]] در [[تاریخ طبری]] و [[مسعودی]] در مروج الذهب و چند تن دیگر [[روایت]] کرده‌اند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.		* این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.
	==فرازی از [[نامه]]==
	*این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T10:16:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۶:		خط ۶:
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.		*این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.
	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۶:		خط ۱۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:15:18Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵
خط ۶:		خط ۶:
	==فرازی از [[نامه]]==		==فرازی از [[نامه]]==
	*این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.		*این مهم ([[اطاعت از امام]]) را آسان مپندار که بلایی است بزرگ. باید بر اشترش نشست و توسنش را رام کرد و کوه‌هایش را چون دست هموار ساخت. پس عقلت را به [[فرمان]] آور و رشته کار خود به دست گیر و نصیب و بهره خویش دریاب. اگر آمدن را خوش نداری از کار کناره‌گیر و به تنگنای خود گریز؛ جایی که در آن، راه رهایی بسته است. سزاست که دیگران آن کار را [[کفایت]] کنند و تو در [[خواب]] باشی، آن‌سان که هرگز کس نپرسد فلانی کجاست. به [[خدا]] [[سوگند]] که این [[جنگ]]، [[جنگی]] است بر [[حق]]، همراه کسی که او نیز بر [[حق]] است و او را باکی نیست که [[ملحدان]] چه کردند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 807.</ref>.
	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T00:57:55Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۲۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:05:19Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۵
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:14:10Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۴۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		* [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]