نجدات - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* اعلام و مشاهیر نجدات */

2025-12-23T07:02:16Z

اعلام و مشاهیر نجدات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	==اعلام و مشاهیر نجدات==		==اعلام و مشاهیر نجدات==
	===[[نجدة بن عامر ~~حنفی~~]]===		===[[نجدة بن عامر]]===

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2025-12-23T07:01:59Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	البته به نظر ما تمام [[خوارج]] دربارۀ امامت همین نظر را داشتند که شرح آن را در بحثهای گذشته که دیدگاه خوارج دربارۀ امامت را بررسی کردیم خواندید.		البته به نظر ما تمام [[خوارج]] دربارۀ امامت همین نظر را داشتند که شرح آن را در بحثهای گذشته که دیدگاه خوارج دربارۀ امامت را بررسی کردیم خواندید.
	یکی دیگر از [[عقاید]] گروه نجدات این بود که آنها برخلاف [[ازارقه]]، تخلف‌کنندگان از [[هجرت]] و [[جهاد]] با آنها را [[کافر]] و [[مشرک]] نمی‌دانستند و همچنین کشتن [[اطفال]] را [[اجازه]] نمی‌دادند. [[نجدة بن عامر]] دربارۀ این مسائل نامه‌ای به نافع بن ازرق نوشت و با استناد به [[آیات قرآنی]] خواست که او را [[قانع]] کند، اما نافع قانع نشد. نامۀ [[نجده]] به نافع در [[منابع تاریخی]] آمده است<ref>مبرد: الکامل، ج ۳، ص۱۰۳۴ به بعد</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری\|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)\|خوارج در تاریخ]]، ص ۱۸۴.</ref>		یکی دیگر از [[عقاید]] گروه نجدات این بود که آنها برخلاف [[ازارقه]]، تخلف‌کنندگان از [[هجرت]] و [[جهاد]] با آنها را [[کافر]] و [[مشرک]] نمی‌دانستند و همچنین کشتن [[اطفال]] را [[اجازه]] نمی‌دادند. [[نجدة بن عامر]] دربارۀ این مسائل نامه‌ای به نافع بن ازرق نوشت و با استناد به [[آیات قرآنی]] خواست که او را [[قانع]] کند، اما نافع قانع نشد. نامۀ [[نجده]] به نافع در [[منابع تاریخی]] آمده است<ref>مبرد: الکامل، ج ۳، ص۱۰۳۴ به بعد</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری\|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)\|خوارج در تاریخ]]، ص ۱۸۴.</ref>

			==اعلام و مشاهیر نجدات==
			===[[نجدة بن عامر حنفی]]===

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2025-12-22T11:49:48Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۹
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	~~نجدات~~ یا ~~نجدیه~~ فرقه‌ای از [[خوارج]] بودند که از [[نجدة بن عامر حنفی]] [[تبعیت]] می‌کردند. ~~[[نجده]]~~ با [[نافع بن ازرق]] و دیگر سران خوارج با [[ابن زبیر]] [[همکاری]] داشتند و چون از او جدا شدند نجده به سوی یمامه رفت و در آنجا یارانی پیدا کرد. او هنوز نافع بن ازرق را [[دوست]] می‌داشت و به همین جهت تصمیم گرفت که با [[یاران]] خود به [[اهواز]] برود و به نافع ملحق شود. اما از طرفی چند تن از همراهان نافع به سبب تندروی‌هایش از او جدا شدند و به سوی نجده آمدند و چون نجده از بدعتهای نافع [[آگاهی]] یافت دیگر به سوی او نرفت و در یمامه مستقر شد و با او به عنوان [[امیر المؤمنین]] [[بیعت]] کردند و کسانی را که به [[امامت]] نافع [[رأی]] داده بودند [[تکفیر]] نمودند<ref>بغدادی: همان، ص۷۷؛ مقریزی: الخطط، ص۱۷۸</ref>.		«نجدات» یا «نجدیه» فرقه‌ای از [[خوارج]] بودند که از [[نجدة بن عامر حنفی]] [[تبعیت]] می‌کردند. نجده، با [[نافع بن ازرق]] و دیگر سران خوارج با [[ابن زبیر]] [[همکاری]] داشتند و چون از او جدا شدند نجده به سوی یمامه رفت و در آنجا یارانی پیدا کرد. او هنوز نافع بن ازرق را [[دوست]] می‌داشت و به همین جهت تصمیم گرفت که با [[یاران]] خود به [[اهواز]] برود و به نافع ملحق شود. اما از طرفی چند تن از همراهان نافع به سبب تندروی‌هایش از او جدا شدند و به سوی نجده آمدند و چون نجده از بدعتهای نافع [[آگاهی]] یافت دیگر به سوی او نرفت و در یمامه مستقر شد و با او به عنوان [[امیر المؤمنین]] [[بیعت]] کردند و کسانی را که به [[امامت]] نافع [[رأی]] داده بودند [[تکفیر]] نمودند<ref>بغدادی: همان، ص۷۷؛ مقریزی: الخطط، ص۱۷۸</ref>.

	نجده و گروه او حدود پنج سال در یمامه و [[بحرین]] و [[عمان]] [[حکومت]] داشتند و بارها با [[سپاه]] ابن زبیر جنگیدند و آنها را [[شکست]] دادند تا اینکه [[پیروان]] او ایرادهایی بر او گرفتند و به خاطر مسائلی او را بازخواست کردند و به ارتباط پنهانی با [[عبدالملک بن مروان]] متهم ساختند و لذا او را از [[رهبری]] [[خلع]] نمودند<ref>زرکلی: الاعلام، ج ۸، ص۱۰</ref>. نجده را در سال ۶۹ یاران خود او کشتند و گفته شده است که [[اصحاب]] ابن زبیر بر او دست یافتند<ref>ابن عماد حنبلی: شذرات الذهب، ج ۱، ص۲۹۸</ref>. پس از کشته شدن نجده پیروان او سه دسته شدند: جمعی به او و راهش [[وفادار]] ماندند و بعضی با [[ابو فدیک]] و برخی با [[عطیه]] بیعت کردند<ref>اشعری: مقالات الاسلامیین، ج ۱، ص۱۷۶</ref>.		نجده و گروه او حدود پنج سال در یمامه و [[بحرین]] و [[عمان]] [[حکومت]] داشتند و بارها با [[سپاه]] ابن زبیر جنگیدند و آنها را [[شکست]] دادند تا اینکه [[پیروان]] او ایرادهایی بر او گرفتند و به خاطر مسائلی او را بازخواست کردند و به ارتباط پنهانی با [[عبدالملک بن مروان]] متهم ساختند و لذا او را از [[رهبری]] [[خلع]] نمودند<ref>زرکلی: الاعلام، ج ۸، ص۱۰</ref>. نجده را در سال ۶۹ یاران خود او کشتند و گفته شده است که [[اصحاب]] ابن زبیر بر او دست یافتند<ref>ابن عماد حنبلی: شذرات الذهب، ج ۱، ص۲۹۸</ref>. پس از کشته شدن نجده پیروان او سه دسته شدند: جمعی به او و راهش [[وفادار]] ماندند و بعضی با [[ابو فدیک]] و برخی با [[عطیه]] بیعت کردند<ref>اشعری: مقالات الاسلامیین، ج ۱، ص۱۷۶</ref>.

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = خوارج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== نجدات یا نجدیه فرقه‌ای از خوارج بودند که از نجدة بن عامر حنفی تبعیت می‌کردند. نجده با نافع بن ازرق و دیگر سران خوارج با ابن زبیر همکاری داشت...» ایجاد کرد

2025-12-22T08:17:42Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = خوارج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== نجدات یا نجدیه فرقه‌ای از خوارج بودند که از نجدة بن عامر حنفی تبعیت می‌کردند. نجده با نافع بن ازرق و دیگر سران خوارج با ابن زبیر همکاری داشت...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = خوارج
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
نجدات یا نجدیه فرقه‌ای از [[خوارج]] بودند که از [[نجدة بن عامر حنفی]] [[تبعیت]] می‌کردند. [[نجده]] با [[نافع بن ازرق]] و دیگر سران خوارج با [[ابن زبیر]] [[همکاری]] داشتند و چون از او جدا شدند نجده به سوی یمامه رفت و در آنجا یارانی پیدا کرد. او هنوز نافع بن ازرق را [[دوست]] می‌داشت و به همین جهت تصمیم گرفت که با [[یاران]] خود به [[اهواز]] برود و به نافع ملحق شود. اما از طرفی چند تن از همراهان نافع به سبب تندروی‌هایش از او جدا شدند و به سوی نجده آمدند و چون نجده از بدعتهای نافع [[آگاهی]] یافت دیگر به سوی او نرفت و در یمامه مستقر شد و با او به عنوان [[امیر المؤمنین]] [[بیعت]] کردند و کسانی را که به [[امامت]] نافع [[رأی]] داده بودند [[تکفیر]] نمودند<ref>بغدادی: همان، ص۷۷؛ مقریزی: الخطط، ص۱۷۸</ref>.

نجده و گروه او حدود پنج سال در یمامه و [[بحرین]] و [[عمان]] [[حکومت]] داشتند و بارها با [[سپاه]] ابن زبیر جنگیدند و آنها را [[شکست]] دادند تا اینکه [[پیروان]] او ایرادهایی بر او گرفتند و به خاطر مسائلی او را بازخواست کردند و به ارتباط پنهانی با [[عبدالملک بن مروان]] متهم ساختند و لذا او را از [[رهبری]] [[خلع]] نمودند<ref>زرکلی: الاعلام، ج ۸، ص۱۰</ref>. نجده را در سال ۶۹ یاران خود او کشتند و گفته شده است که [[اصحاب]] ابن زبیر بر او دست یافتند<ref>ابن عماد حنبلی: شذرات الذهب، ج ۱، ص۲۹۸</ref>. پس از کشته شدن نجده پیروان او سه دسته شدند: جمعی به او و راهش [[وفادار]] ماندند و بعضی با [[ابو فدیک]] و برخی با [[عطیه]] بیعت کردند<ref>اشعری: مقالات الاسلامیین، ج ۱، ص۱۷۶</ref>.

یکی از بارزترین [[عقاید خوارج]] نجدات این است که آنها امامت را لازم نمی‌دانند و معتقدند که [[مردم]] اصلا به [[امام]] احتیاج ندارند و فقط باید در میان خودشان [[عدل]] و [[انصاف]] را [[رعایت]] کنند و اگر نتوانستند به ناچار [[وجود امام]] لازم می‌شود<ref>شهرستانی: الملل و النحل، ج ۱، ص۱۲۴</ref>.
البته به نظر ما تمام [[خوارج]] دربارۀ امامت همین نظر را داشتند که شرح آن را در بحثهای گذشته که دیدگاه خوارج دربارۀ امامت را بررسی کردیم خواندید.
یکی دیگر از [[عقاید]] گروه نجدات این بود که آنها برخلاف [[ازارقه]]، تخلف‌کنندگان از [[هجرت]] و [[جهاد]] با آنها را [[کافر]] و [[مشرک]] نمی‌دانستند و همچنین کشتن [[اطفال]] را [[اجازه]] نمی‌دادند. [[نجدة بن عامر]] دربارۀ این مسائل نامه‌ای به نافع بن ازرق نوشت و با استناد به [[آیات قرآنی]] خواست که او را [[قانع]] کند، اما نافع قانع نشد. نامۀ [[نجده]] به نافع در [[منابع تاریخی]] آمده است<ref>مبرد: الکامل، ج ۳، ص۱۰۳۴ به بعد</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۱۸۴.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010969.jpg|22px]] [[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|'''خوارج در تاریخ''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:خوارج]]