نسب امام علی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2022-11-17T07:26:23Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۶
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} مانند [[پیامبر خدا]] {{صل}}، ریشه در تبار [[پاک]] و دودمان ارجمند [[ابراهیم]] {{ع}} (قهرمان [[توحید]]) دارد. [[پیامبر]] {{صل}}، درباره نیاکان خود فرمود: "[[خداوند]] از [[فرزندان]] [[ابراهیم]]، [[اسماعیل]] را برگزید و از پسران اسماعیل، بنی‌کنانه را و از بنی کنانه، [[قریش]] را و از [[قریش]]، [[بنی هاشم]] را و از [[بنی هاشم]]، مرا<ref>سنن الترمذی، ج ۵، ص ۵۸۳، ح ۳۶۰۵.</ref>.		[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} مانند [[پیامبر خدا]] {{صل}}، ریشه در تبار [[پاک]] و دودمان ارجمند [[ابراهیم]] {{ع}} (قهرمان [[توحید]]) دارد. [[پیامبر]] {{صل}}، درباره نیاکان خود فرمود: "[[خداوند]] از [[فرزندان]] [[ابراهیم]]، [[اسماعیل]] را برگزید و از پسران اسماعیل، بنی‌کنانه را و از بنی کنانه، [[قریش]] را و از [[قریش]]، [[بنی هاشم]] را و از [[بنی هاشم]]، مرا<ref>سنن الترمذی، ج ۵، ص ۵۸۳، ح ۳۶۰۵.</ref>.

	[[بنی هاشم]]، زبده خاندان‌هاست و [[پیامبر]] {{صل}} و [[علی]] {{ع}}، [[برگزیده]] این خاندان‌اند. چنین است که مولا در توصیف [[تبار پیامبر]] [[خدا]] {{صل}} می‌فرماید: خاندانش [[بهترین]] [[خاندان]] و ریشه‌اش [[بهترین]] ریشه است. در [[حرم]] رویید و در کرَم بالید. شاخه‌هایش بلند است و میوه‌هایش دور از دسترس<ref>نهج البلاغة، خطبه ۹۴ و خطبه ۱۶۱.</ref>. در واقع، این [[ستایش]]، [[ستایش]] تبار مولا نیز هست؛ چه، [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: من و [[علی]] از یک ریشه‌ایم<ref>الخصال، ص ۲۱.</ref> و فرمود: "گوشت او گوشت من است و [[خون]] او [[خون]] من"<ref>الأمالی، مفید، ص ۲۹۴.</ref>.		[[بنی هاشم]]، زبده خاندان‌هاست و [[پیامبر]] {{صل}} و [[علی]] {{ع}}، [[برگزیده]] این خاندان‌اند. چنین است که مولا در توصیف [[تبار پیامبر]] [[خدا]] {{صل}} می‌فرماید: خاندانش [[بهترین]] [[خاندان]] و ریشه‌اش [[بهترین]] ریشه است. در [[حرم]] رویید و در کرَم بالید. شاخه‌هایش بلند است و میوه‌هایش دور از دسترس<ref>نهج البلاغة، خطبه ۹۴ و خطبه ۱۶۱.</ref>. در واقع، این [[ستایش]]، [[ستایش]] تبار مولا نیز هست؛ چه، [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: من و [[علی]] از یک ریشه‌ایم<ref>الخصال، ص ۲۱.</ref> و فرمود: "گوشت او گوشت من است و [[خون]] او [[خون]] من"<ref>الأمالی، مفید، ص ۲۹۴.</ref>.

Bahmani در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۵

2022-11-17T07:25:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== ~~نسب [[علی بن ابی طالب]] {{ع}}~~ ==		== مقدمه ==
	[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} مانند [[پیامبر خدا]] {{صل}}، ریشه در تبار [[پاک]] و دودمان ارجمند [[ابراهیم]] {{ع}} (قهرمان [[توحید]]) دارد. [[پیامبر]] {{صل}}، درباره نیاکان خود فرمود: "[[خداوند]] از [[فرزندان]] [[ابراهیم]]، [[اسماعیل]] را برگزید و از پسران اسماعیل، بنی‌کنانه را و از بنی کنانه، [[قریش]] را و از [[قریش]]، [[بنی هاشم]] را و از [[بنی هاشم]]، مرا<ref>سنن الترمذی، ج ۵، ص ۵۸۳، ح ۳۶۰۵.</ref>.		[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} مانند [[پیامبر خدا]] {{صل}}، ریشه در تبار [[پاک]] و دودمان ارجمند [[ابراهیم]] {{ع}} (قهرمان [[توحید]]) دارد. [[پیامبر]] {{صل}}، درباره نیاکان خود فرمود: "[[خداوند]] از [[فرزندان]] [[ابراهیم]]، [[اسماعیل]] را برگزید و از پسران اسماعیل، بنی‌کنانه را و از بنی کنانه، [[قریش]] را و از [[قریش]]، [[بنی هاشم]] را و از [[بنی هاشم]]، مرا<ref>سنن الترمذی، ج ۵، ص ۵۸۳، ح ۳۶۰۵.</ref>.

	[[بنی هاشم]]، زبده خاندان‌هاست و [[پیامبر]] {{صل}} و [[علی]] {{ع}}، [[برگزیده]] این خاندان‌اند. چنین است که مولا در توصیف [[تبار پیامبر]] [[خدا]] {{صل}} می‌فرماید: خاندانش [[بهترین]] [[خاندان]] و ریشه‌اش [[بهترین]] ریشه است. در [[حرم]] رویید و در کرَم بالید. شاخه‌هایش بلند است و میوه‌هایش دور از دسترس<ref>نهج البلاغة، خطبه ۹۴ و خطبه ۱۶۱.</ref>. در واقع، این [[ستایش]]، [[ستایش]] تبار مولا نیز هست؛ چه، [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: من و [[علی]] از یک ریشه‌ایم<ref>الخصال، ص ۲۱.</ref> و فرمود: "گوشت او گوشت من است و [[خون]] او [[خون]] من"<ref>الأمالی، مفید، ص ۲۹۴.</ref>.		[[بنی هاشم]]، زبده خاندان‌هاست و [[پیامبر]] {{صل}} و [[علی]] {{ع}}، [[برگزیده]] این خاندان‌اند. چنین است که مولا در توصیف [[تبار پیامبر]] [[خدا]] {{صل}} می‌فرماید: خاندانش [[بهترین]] [[خاندان]] و ریشه‌اش [[بهترین]] ریشه است. در [[حرم]] رویید و در کرَم بالید. شاخه‌هایش بلند است و میوه‌هایش دور از دسترس<ref>نهج البلاغة، خطبه ۹۴ و خطبه ۱۶۱.</ref>. در واقع، این [[ستایش]]، [[ستایش]] تبار مولا نیز هست؛ چه، [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: من و [[علی]] از یک ریشه‌ایم<ref>الخصال، ص ۲۱.</ref> و فرمود: "گوشت او گوشت من است و [[خون]] او [[خون]] من"<ref>الأمالی، مفید، ص ۲۹۴.</ref>.
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: "من و [[علی]] از یک [[نور]] [[آفریده]] شدیم... پس پیوسته خدای عز و جل ما را از صُلب‌های [[پاک]] به رَحِم‌های [[پاک]] انتقال داد تا ما را به [[عبد المطلب]] رسانْد"<ref>رسول الله {{صل}}: {{متن حدیث\|خُلِقتُ أنَا وعَلی مِن نورٍ واحِدٍ... فَلَم یزَل ینقُلُنَا اللهُ عز وجل مِن أصلابٍ طاهِرَةٍ إلی‌ أرحامٍ طاهِرَةٍ حَتی انتَهی‌ بِنا إلی‌ عَبدِ المُطلِبِ}}؛ معانی الأخبار، ص ۵۶، ح ۴.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۱.</ref>		[[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: "من و [[علی]] از یک [[نور]] [[آفریده]] شدیم... پس پیوسته خدای عز و جل ما را از صُلب‌های [[پاک]] به رَحِم‌های [[پاک]] انتقال داد تا ما را به [[عبد المطلب]] رسانْد"<ref>رسول الله {{صل}}: {{متن حدیث\|خُلِقتُ أنَا وعَلی مِن نورٍ واحِدٍ... فَلَم یزَل ینقُلُنَا اللهُ عز وجل مِن أصلابٍ طاهِرَةٍ إلی‌ أرحامٍ طاهِرَةٍ حَتی انتَهی‌ بِنا إلی‌ عَبدِ المُطلِبِ}}؛ معانی الأخبار، ص ۵۶، ح ۴.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۱.</ref>

	[[~~شیخ طوسی~~]] ~~درباره نسب حضرت می‌نویسد: "~~[[~~امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب بن عبدالمطلب بن~~ هاشم بن ~~عبدمناف~~]] ~~{{ع}}، او~~ [[~~وصی~~ رسول خدا]] {{صل}} و [[~~خلیفه~~]] ~~او،~~ [[~~امام~~]] [[~~عادل~~]] و [[~~سید~~]] ~~مرشد،~~ [[~~صدیق اکبر~~]]~~، [[سید]] وصیین بود~~. ~~کنیه‌اش~~ [[~~ابوالحسن~~]] ~~بود. ایشان در~~ [[~~مکه~~]] ~~در خانۀ~~ [[~~حرام~~]] ([[~~کعبه~~]])، [[~~روز جمعه~~]] ~~سیزدهم~~ [[~~رجب~~]] ~~سی سال پس~~ از [[~~عام الفیل]] متولد شد"<ref>شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۱۹.</ref>. [[تاریخ]] [[تولد~~]] حضرت را [[~~کلینی~~]] ~~مانند [[شیخ طوسی]] ذکر کرده است~~<ref>~~محمد بن یعقوب کلینی، الکافی،~~ ج۱، ~~ص۴۵۲~~.</ref>. ~~نظرهای دیگری دربارۀ~~ [[~~زمان~~]] ~~[[تولد]] حضرت [[نقل]] شده است~~<ref>~~محمدباقر مجلسی، مرآة العقول، ج۵، ص۲۷۶~~.</ref>. ~~جریان~~ [[~~تولد]] [[امیر مؤمنان~~]] {{ع}} در [[~~خانه خدا~~]] را [[~~شیخ صدوق~~]] ~~در کتاب‌های خود أمالی~~<ref>~~شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۳۲، مجلس ۲۷.</ref>، معانی الأخبار<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲~~.</ref> و [[~~علل الشرائع~~]]~~<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲؛ همو، علل الشرائع، ص۱۳۶.</ref> به تفصیل~~ [[~~نقل~~]] ~~کرده و~~ [[~~شیخ طوسی~~]] ~~با دو~~ [[~~سند~~]] ~~آورده است~~<ref>~~شیخ طوسی، الأمالی، ص۷۰۶، ح۱۵۱۱~~.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)\|درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۲۲۵.</ref>		== نسب ==
			{{اصلی\|ابوطالب\|حضرت فاطمه بنت اسد}}
			[[ابوطالب]] از [[نوادگان]] [[هاشم بن عبد مناف]] و تنها عموی تنی [[رسول خدا]]{{صل}}، پدر [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود که پس از درگذشت [[عبدالمطلب]] [[رئیس]] تیره [[بنی هاشم]] و بزرگ [[مکه]] شد. او [[انسانی]] [[شجاع]]، [[بخشنده]] و [[فداکار]] در راه [[توحید]] و [[دفاع]] از رسول خدا{{صل}} بود و دو فرزند خود علی و جعفر را به [[همراهی]] با آن حضرت [[تشویق]] می‌کرد<ref>ر.ک: طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۱۰۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۳۴۲؛ ابن ابی الحدید، ج۱۳، ص۲۶۹.</ref>. تا پایان زندگانی، سرسختانه از رسول خدا{{صل}} دفاع کرد و [[جان]] خود و فرزندانش را سپر جان رسول خدا{{صل}} نمود<ref>مفید، الفصول المختاره، ص۵۸.</ref>. قصیده لامیه ابوطالب در [[مدح]] رسول خدا{{صل}} بیانگر [[ایمان]] سرشار او به [[پیامبر]]{{صل}} است<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۱۹- ۳۲۰؛ ابن حجر، الإصابه، ج۷، ص۱۹۷.</ref> و رسول خدا{{صل}} نیز او را به شدت [[دوست]] داشت و سال درگذشت او و [[همسر]] خود [[حضرت خدیجه]]{{س}} را «[[عام الحزن]]» نامید<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۳۵.</ref>.

	~~==تبار==~~		مادر [[حضرت علی]]{{ع}} فاطمه دختر [[اسد بن هاشم بن عبد مناف]] و نخستین [[زن]] [[هاشمی]] که به [[ازدواج]] [[مرد]] هاشمی در آمد. او از نخستین [[زنان]] [[مسلمان]] و [[مهاجران به مدینه]] بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۹۱.</ref>. فاطمه برای رسول خدا{{صل}} مادری کرد و حضرت نیز برای او [[احترام]] زیادی قائل بود<ref>جوینی، فرائد السمطین، ج۱، ص۳۷۸.</ref>، به گونه‌ای که وی را مادر خود نامید و پس از [[رحلت]] او در [[سال چهارم هجری]]، بر پیکرش [[نماز]] گزارد، هفتاد [[تکبیر]] گفت و در پیراهن خود [[کفن]] کرد<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۳۵ (چاپ زکار، ص۲۹۳).</ref>. حضرت علی{{ع}} سه [[برادر]] به نام‌های طالب، [[عقیل]] و جعفر و یک [[خواهر]] به نام جُمانه<ref>بلاذری، همان، ص۴۰ (چاپ زکار، ص۲۹۵).</ref> و به [[نقلی]] [[فاخته]] یا [[هند]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ص۱۲۰.</ref> داشت، که [[ام هانی]] [[شهرت]] یافت<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۷.</ref>.
	[[ابوطالب]] از [[نوادگان]] [[هاشم بن عبد مناف]] و تنها عموی تنی [[رسول خدا]]{{صل}}، [[پدر]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود، که پس از درگذشت [[عبدالمطلب]] [[رئیس]] تیره [[بنی هاشم]] و بزرگ [[مکه]] شد. او [[انسانی]] [[شجاع]]، [[بخشنده]] و [[فداکار]] در راه [[توحید]] و [[دفاع]] از رسول خدا{{صل}} بود و دو فرزند خود علی و جعفر را به [[همراهی]] با آن [[حضرت]] [[تشویق]] می‌کرد<ref>ر.ک: طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۱۰۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۳۴۲؛ ابن ابی الحدید، ج۱۳، ص۲۶۹.</ref>. تا پایان زندگانی، سرسختانه از رسول خدا{{صل}} دفاع کرد و [[جان]] خود و فرزندانش را سپر جان رسول خدا{{صل}} نمود<ref>مفید، الفصول المختاره، ص۵۸.</ref>. قصیده لامیه ابوطالب در [[مدح]] رسول خدا{{صل}} بیانگر [[ایمان]] سرشار او به [[پیامبر]]{{صل}} است<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۱۹- ۳۲۰؛ ابن حجر، الإصابه، ج۷، ص۱۹۷.</ref> و رسول خدا{{صل}} نیز او را به شدت [[دوست]] داشت و سال درگذشت او و [[همسر]] خود [[حضرت خدیجه]]{{س}} را «[[عام الحزن]]» نامید<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۳۵.</ref>.
	[[مادر]] [[حضرت علی]]{{ع}} فاطمه دختر [[اسد بن هاشم بن عبد مناف]] و نخستین [[زن]] [[هاشمی]] که به [[ازدواج]] [[مرد]] هاشمی در آمد. او از نخستین [[زنان]] [[مسلمان]] و [[مهاجران به مدینه]] بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۹۱.</ref>. [[فاطمه]] برای رسول خدا{{صل}} [[مادری]] کرد و حضرت نیز برای او [[احترام]] زیادی قائل بود<ref>جوینی، فرائد السمطین، ج۱، ص۳۷۸.</ref>، به گونه‌ای که وی را مادر خود نامید و پس از [[رحلت]] او در [[سال چهارم هجری]]، بر پیکرش [[نماز]] گزارد، هفتاد [[تکبیر]] گفت و در پیراهن خود [[کفن]] کرد<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۳۵ (چاپ زکار، ص۲۹۳).</ref>. حضرت علی{{ع}} سه [[برادر]] به نام‌های طالب، [[عقیل]] و جعفر و یک [[خواهر]] به نام جُمانه<ref>بلاذری، همان، ص۴۰ (چاپ زکار، ص۲۹۵).</ref> و به [[نقلی]] [[فاخته]] یا [[هند]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ص۱۲۰.</ref> داشت، که [[ام هانی]] [[شهرت]] یافت.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۷.</ref>

	==نام، [[کنیه]] و [[القاب]]==		== نام، کنیه و [[القاب]] ==
	{{اصلی\|نام امام علی\|کنیه امام علی\|القاب امام علی}}		{{اصلی\|نام امام علی\|کنیه امام علی\|القاب امام علی}}
	بنا بر نقلی رسول خدا{{صل}}<ref>شوشتری، احقاق الحق، ج۷، ص۴۹۰.</ref> و نقلی دیگر پدرش با [[الهام الهی]] او را علی نام نهاد<ref>صدوق، معانی الاخبار، ص۵۵.</ref>. مادرش [[فاطمه بنت اسد]] نیز چون نام پدرش [[اسد]] بود، فرزند خود را «[[حیدر]]» نامید<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۵؛ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۵۵.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در رجزی که در [[جنگ خیبر]] در پاسخ به مرحب [[یهودی]] خواند فرمود: «مادرم من را حیدر (شیر) نامید»<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۹؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۵۹، ح۹.</ref>.		بنا بر نقلی رسول خدا{{صل}}<ref>شوشتری، احقاق الحق، ج۷، ص۴۹۰.</ref> و نقلی دیگر پدرش با [[الهام الهی]] او را علی نام نهاد<ref>صدوق، معانی الاخبار، ص۵۵.</ref>. مادرش [[فاطمه بنت اسد]] نیز چون نام پدرش [[اسد]] بود، فرزند خود را «[[حیدر]]» نامید<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۵؛ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۵۵.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در رجزی که در [[جنگ خیبر]] در پاسخ به مرحب [[یهودی]] خواند فرمود: «مادرم من را حیدر (شیر) نامید»<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۹؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۵۹، ح۹.</ref>.
	[[کنیه]] [[حضرت]] به اعتبار بزرگ‌ترین فرزندش [[امام حسن]]{{ع}}، [[ابوالحسن]] و محبوب‌ترین کنیه او [[ابوتراب]] است، به طوری که هر وقت آن حضرت را با این کنیه صدا می‌زدند [[خرسند]] می‌شد. [[رسول خدا]]{{صل}} کنیه ابوتراب را در [[جنگ]] ذی العُشیره<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۹۰؛ برای آگاهی از این کنیه ر.ک: میرشریفی، کنیه ابوتراب افتخار امیرالمؤمنین{{ع}}، میراث جاویدان، ش۱۳، ۱۳۷۵.</ref> به او اعطا کرد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۴، ص۱۶۳.</ref>. برای آن حضرت [[القاب]] گوناگونی بیان شده است که برخی از آنها عبارت است: [[امیرالمؤمنین]]، [[اسدالله]]، [[وصی]]، [[سید المسلمین]]، [[امام المتقین]]<ref>ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۲۶۴.</ref>، [[یعسوب الدین]]<ref>ابن طاووس، التحصین، ص۵۵۰.</ref>، [[مرتضی]]، [[مقتدا]]، [[خیر البشر]]<ref>مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۹.</ref>، [[صدیق اکبر]]<ref>نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ج۱، ص۲۶.</ref>، [[سید المؤمنین]]، [[سیدالعرب]]<ref>قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۹۵.</ref>، [[باب الهدی]] و [[رایة الهدی]]<ref>کلینی، الکافی، ج۴، ص۴۹۳.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸.</ref>
			[[کنیه]] حضرت به اعتبار بزرگ‌ترین فرزندش [[امام حسن]]{{ع}}، [[ابوالحسن]] و محبوب‌ترین کنیه او [[ابوتراب]] است، به طوری که هر وقت آن حضرت را با این کنیه صدا می‌زدند [[خرسند]] می‌شد. [[رسول خدا]]{{صل}} کنیه ابوتراب را در [[جنگ]] ذی العُشیره<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۹۰؛ برای آگاهی از این کنیه ر.ک: میرشریفی، کنیه ابوتراب افتخار امیرالمؤمنین{{ع}}، میراث جاویدان، ش۱۳، ۱۳۷۵.</ref> به او اعطا کرد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۴، ص۱۶۳.</ref>. برای آن حضرت [[القاب]] گوناگونی بیان شده است که برخی از آنها عبارت است: [[امیرالمؤمنین]]، [[اسدالله]]، [[وصی]]، [[سید المسلمین]]، [[امام المتقین]]<ref>ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۲۶۴.</ref>، [[یعسوب الدین]]<ref>ابن طاووس، التحصین، ص۵۵۰.</ref>، [[مرتضی]]، [[مقتدا]]، [[خیر البشر]]<ref>مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۹.</ref>، [[صدیق اکبر]]<ref>نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ج۱، ص۲۶.</ref>، [[سید المؤمنین]]، [[سیدالعرب]]<ref>قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۹۵.</ref>، [[باب الهدی]] و [[رایة الهدی]]<ref>کلینی، الکافی، ج۴، ص۴۹۳.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۷

2022-11-17T07:07:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام علی		\| موضوع مرتبط = امام علی
	\| عنوان مدخل = ~~[[امام علی]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[امام علی در قرآن]] - [[امام علی در حدیث]] - [[امام علی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
	}}		}}
خط ۴۴:		خط ۴۴:

	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	~~[[رده:نسب امام علی]]~~
	[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]		[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]

Wasity: جایگزینی متن - 'گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام' به 'پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام'

2022-11-13T05:30:26Z

جایگزینی متن - 'گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام' به 'پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۰
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	==تبار==		==تبار==
	[[ابوطالب]] از [[نوادگان]] [[هاشم بن عبد مناف]] و تنها عموی تنی [[رسول خدا]]{{صل}}، [[پدر]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود، که پس از درگذشت [[عبدالمطلب]] [[رئیس]] تیره [[بنی هاشم]] و بزرگ [[مکه]] شد. او [[انسانی]] [[شجاع]]، [[بخشنده]] و [[فداکار]] در راه [[توحید]] و [[دفاع]] از رسول خدا{{صل}} بود و دو فرزند خود علی و جعفر را به [[همراهی]] با آن [[حضرت]] [[تشویق]] می‌کرد<ref>ر.ک: طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۱۰۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۳۴۲؛ ابن ابی الحدید، ج۱۳، ص۲۶۹.</ref>. تا پایان زندگانی، سرسختانه از رسول خدا{{صل}} دفاع کرد و [[جان]] خود و فرزندانش را سپر جان رسول خدا{{صل}} نمود<ref>مفید، الفصول المختاره، ص۵۸.</ref>. قصیده لامیه ابوطالب در [[مدح]] رسول خدا{{صل}} بیانگر [[ایمان]] سرشار او به [[پیامبر]]{{صل}} است<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۱۹- ۳۲۰؛ ابن حجر، الإصابه، ج۷، ص۱۹۷.</ref> و رسول خدا{{صل}} نیز او را به شدت [[دوست]] داشت و سال درگذشت او و [[همسر]] خود [[حضرت خدیجه]]{{س}} را «[[عام الحزن]]» نامید<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۳۵.</ref>.		[[ابوطالب]] از [[نوادگان]] [[هاشم بن عبد مناف]] و تنها عموی تنی [[رسول خدا]]{{صل}}، [[پدر]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود، که پس از درگذشت [[عبدالمطلب]] [[رئیس]] تیره [[بنی هاشم]] و بزرگ [[مکه]] شد. او [[انسانی]] [[شجاع]]، [[بخشنده]] و [[فداکار]] در راه [[توحید]] و [[دفاع]] از رسول خدا{{صل}} بود و دو فرزند خود علی و جعفر را به [[همراهی]] با آن [[حضرت]] [[تشویق]] می‌کرد<ref>ر.ک: طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۱۰۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۳۴۲؛ ابن ابی الحدید، ج۱۳، ص۲۶۹.</ref>. تا پایان زندگانی، سرسختانه از رسول خدا{{صل}} دفاع کرد و [[جان]] خود و فرزندانش را سپر جان رسول خدا{{صل}} نمود<ref>مفید، الفصول المختاره، ص۵۸.</ref>. قصیده لامیه ابوطالب در [[مدح]] رسول خدا{{صل}} بیانگر [[ایمان]] سرشار او به [[پیامبر]]{{صل}} است<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۱۹- ۳۲۰؛ ابن حجر، الإصابه، ج۷، ص۱۹۷.</ref> و رسول خدا{{صل}} نیز او را به شدت [[دوست]] داشت و سال درگذشت او و [[همسر]] خود [[حضرت خدیجه]]{{س}} را «[[عام الحزن]]» نامید<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۳۵.</ref>.
	[[مادر]] [[حضرت علی]]{{ع}} فاطمه دختر [[اسد بن هاشم بن عبد مناف]] و نخستین [[زن]] [[هاشمی]] که به [[ازدواج]] [[مرد]] هاشمی در آمد. او از نخستین [[زنان]] [[مسلمان]] و [[مهاجران به مدینه]] بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۹۱.</ref>. [[فاطمه]] برای رسول خدا{{صل}} [[مادری]] کرد و حضرت نیز برای او [[احترام]] زیادی قائل بود<ref>جوینی، فرائد السمطین، ج۱، ص۳۷۸.</ref>، به گونه‌ای که وی را مادر خود نامید و پس از [[رحلت]] او در [[سال چهارم هجری]]، بر پیکرش [[نماز]] گزارد، هفتاد [[تکبیر]] گفت و در پیراهن خود [[کفن]] کرد<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۳۵ (چاپ زکار، ص۲۹۳).</ref>. حضرت علی{{ع}} سه [[برادر]] به نام‌های طالب، [[عقیل]] و جعفر و یک [[خواهر]] به نام جُمانه<ref>بلاذری، همان، ص۴۰ (چاپ زکار، ص۲۹۵).</ref> و به [[نقلی]] [[فاخته]] یا [[هند]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ص۱۲۰.</ref> داشت، که [[ام هانی]] [[شهرت]] یافت.<ref>~~گروه تاریخ~~ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۷.</ref>		[[مادر]] [[حضرت علی]]{{ع}} فاطمه دختر [[اسد بن هاشم بن عبد مناف]] و نخستین [[زن]] [[هاشمی]] که به [[ازدواج]] [[مرد]] هاشمی در آمد. او از نخستین [[زنان]] [[مسلمان]] و [[مهاجران به مدینه]] بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۹۱.</ref>. [[فاطمه]] برای رسول خدا{{صل}} [[مادری]] کرد و حضرت نیز برای او [[احترام]] زیادی قائل بود<ref>جوینی، فرائد السمطین، ج۱، ص۳۷۸.</ref>، به گونه‌ای که وی را مادر خود نامید و پس از [[رحلت]] او در [[سال چهارم هجری]]، بر پیکرش [[نماز]] گزارد، هفتاد [[تکبیر]] گفت و در پیراهن خود [[کفن]] کرد<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۳۵ (چاپ زکار، ص۲۹۳).</ref>. حضرت علی{{ع}} سه [[برادر]] به نام‌های طالب، [[عقیل]] و جعفر و یک [[خواهر]] به نام جُمانه<ref>بلاذری، همان، ص۴۰ (چاپ زکار، ص۲۹۵).</ref> و به [[نقلی]] [[فاخته]] یا [[هند]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ص۱۲۰.</ref> داشت، که [[ام هانی]] [[شهرت]] یافت.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۷.</ref>

	==نام، [[کنیه]] و [[القاب]]==		==نام، [[کنیه]] و [[القاب]]==
	{{اصلی\|نام امام علی\|کنیه امام علی\|القاب امام علی}}		{{اصلی\|نام امام علی\|کنیه امام علی\|القاب امام علی}}
	بنا بر نقلی رسول خدا{{صل}}<ref>شوشتری، احقاق الحق، ج۷، ص۴۹۰.</ref> و نقلی دیگر پدرش با [[الهام الهی]] او را علی نام نهاد<ref>صدوق، معانی الاخبار، ص۵۵.</ref>. مادرش [[فاطمه بنت اسد]] نیز چون نام پدرش [[اسد]] بود، فرزند خود را «[[حیدر]]» نامید<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۵؛ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۵۵.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در رجزی که در [[جنگ خیبر]] در پاسخ به مرحب [[یهودی]] خواند فرمود: «مادرم من را حیدر (شیر) نامید»<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۹؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۵۹، ح۹.</ref>.		بنا بر نقلی رسول خدا{{صل}}<ref>شوشتری، احقاق الحق، ج۷، ص۴۹۰.</ref> و نقلی دیگر پدرش با [[الهام الهی]] او را علی نام نهاد<ref>صدوق، معانی الاخبار، ص۵۵.</ref>. مادرش [[فاطمه بنت اسد]] نیز چون نام پدرش [[اسد]] بود، فرزند خود را «[[حیدر]]» نامید<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۵؛ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۵۵.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در رجزی که در [[جنگ خیبر]] در پاسخ به مرحب [[یهودی]] خواند فرمود: «مادرم من را حیدر (شیر) نامید»<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۹؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۵۹، ح۹.</ref>.
	[[کنیه]] [[حضرت]] به اعتبار بزرگ‌ترین فرزندش [[امام حسن]]{{ع}}، [[ابوالحسن]] و محبوب‌ترین کنیه او [[ابوتراب]] است، به طوری که هر وقت آن حضرت را با این کنیه صدا می‌زدند [[خرسند]] می‌شد. [[رسول خدا]]{{صل}} کنیه ابوتراب را در [[جنگ]] ذی العُشیره<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۹۰؛ برای آگاهی از این کنیه ر.ک: میرشریفی، کنیه ابوتراب افتخار امیرالمؤمنین{{ع}}، میراث جاویدان، ش۱۳، ۱۳۷۵.</ref> به او اعطا کرد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۴، ص۱۶۳.</ref>. برای آن حضرت [[القاب]] گوناگونی بیان شده است که برخی از آنها عبارت است: [[امیرالمؤمنین]]، [[اسدالله]]، [[وصی]]، [[سید المسلمین]]، [[امام المتقین]]<ref>ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۲۶۴.</ref>، [[یعسوب الدین]]<ref>ابن طاووس، التحصین، ص۵۵۰.</ref>، [[مرتضی]]، [[مقتدا]]، [[خیر البشر]]<ref>مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۹.</ref>، [[صدیق اکبر]]<ref>نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ج۱، ص۲۶.</ref>، [[سید المؤمنین]]، [[سیدالعرب]]<ref>قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۹۵.</ref>، [[باب الهدی]] و [[رایة الهدی]]<ref>کلینی، الکافی، ج۴، ص۴۹۳.</ref>.<ref>~~گروه تاریخ~~ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸.</ref>		[[کنیه]] [[حضرت]] به اعتبار بزرگ‌ترین فرزندش [[امام حسن]]{{ع}}، [[ابوالحسن]] و محبوب‌ترین کنیه او [[ابوتراب]] است، به طوری که هر وقت آن حضرت را با این کنیه صدا می‌زدند [[خرسند]] می‌شد. [[رسول خدا]]{{صل}} کنیه ابوتراب را در [[جنگ]] ذی العُشیره<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۹۰؛ برای آگاهی از این کنیه ر.ک: میرشریفی، کنیه ابوتراب افتخار امیرالمؤمنین{{ع}}، میراث جاویدان، ش۱۳، ۱۳۷۵.</ref> به او اعطا کرد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۴، ص۱۶۳.</ref>. برای آن حضرت [[القاب]] گوناگونی بیان شده است که برخی از آنها عبارت است: [[امیرالمؤمنین]]، [[اسدالله]]، [[وصی]]، [[سید المسلمین]]، [[امام المتقین]]<ref>ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۲۶۴.</ref>، [[یعسوب الدین]]<ref>ابن طاووس، التحصین، ص۵۵۰.</ref>، [[مرتضی]]، [[مقتدا]]، [[خیر البشر]]<ref>مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۹.</ref>، [[صدیق اکبر]]<ref>نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ج۱، ص۲۶.</ref>، [[سید المؤمنین]]، [[سیدالعرب]]<ref>قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۹۵.</ref>، [[باب الهدی]] و [[رایة الهدی]]<ref>کلینی، الکافی، ج۴، ص۴۹۳.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: /* نام، کنیه و القاب */

2022-11-13T05:17:46Z

نام، کنیه و القاب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۷
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	==نام، [[کنیه]] و [[القاب]]==		==نام، [[کنیه]] و [[القاب]]==
			{{اصلی\|نام امام علی\|کنیه امام علی\|القاب امام علی}}
	بنا بر نقلی رسول خدا{{صل}}<ref>شوشتری، احقاق الحق، ج۷، ص۴۹۰.</ref> و نقلی دیگر پدرش با [[الهام الهی]] او را علی نام نهاد<ref>صدوق، معانی الاخبار، ص۵۵.</ref>. مادرش [[فاطمه بنت اسد]] نیز چون نام پدرش [[اسد]] بود، فرزند خود را «[[حیدر]]» نامید<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۵؛ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۵۵.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در رجزی که در [[جنگ خیبر]] در پاسخ به مرحب [[یهودی]] خواند فرمود: «مادرم من را حیدر (شیر) نامید»<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۹؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۵۹، ح۹.</ref>.		بنا بر نقلی رسول خدا{{صل}}<ref>شوشتری، احقاق الحق، ج۷، ص۴۹۰.</ref> و نقلی دیگر پدرش با [[الهام الهی]] او را علی نام نهاد<ref>صدوق، معانی الاخبار، ص۵۵.</ref>. مادرش [[فاطمه بنت اسد]] نیز چون نام پدرش [[اسد]] بود، فرزند خود را «[[حیدر]]» نامید<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۵؛ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۵۵.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در رجزی که در [[جنگ خیبر]] در پاسخ به مرحب [[یهودی]] خواند فرمود: «مادرم من را حیدر (شیر) نامید»<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۹؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۵۹، ح۹.</ref>.
	[[کنیه]] [[حضرت]] به اعتبار بزرگ‌ترین فرزندش [[امام حسن]]{{ع}}، [[ابوالحسن]] و محبوب‌ترین کنیه او [[ابوتراب]] است، به طوری که هر وقت آن حضرت را با این کنیه صدا می‌زدند [[خرسند]] می‌شد. [[رسول خدا]]{{صل}} کنیه ابوتراب را در [[جنگ]] ذی العُشیره<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۹۰؛ برای آگاهی از این کنیه ر.ک: میرشریفی، کنیه ابوتراب افتخار امیرالمؤمنین{{ع}}، میراث جاویدان، ش۱۳، ۱۳۷۵.</ref> به او اعطا کرد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۴، ص۱۶۳.</ref>. برای آن حضرت [[القاب]] گوناگونی بیان شده است که برخی از آنها عبارت است: [[امیرالمؤمنین]]، [[اسدالله]]، [[وصی]]، [[سید المسلمین]]، [[امام المتقین]]<ref>ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۲۶۴.</ref>، [[یعسوب الدین]]<ref>ابن طاووس، التحصین، ص۵۵۰.</ref>، [[مرتضی]]، [[مقتدا]]، [[خیر البشر]]<ref>مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۹.</ref>، [[صدیق اکبر]]<ref>نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ج۱، ص۲۶.</ref>، [[سید المؤمنین]]، [[سیدالعرب]]<ref>قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۹۵.</ref>، [[باب الهدی]] و [[رایة الهدی]]<ref>کلینی، الکافی، ج۴، ص۴۹۳.</ref>.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸.</ref>		[[کنیه]] [[حضرت]] به اعتبار بزرگ‌ترین فرزندش [[امام حسن]]{{ع}}، [[ابوالحسن]] و محبوب‌ترین کنیه او [[ابوتراب]] است، به طوری که هر وقت آن حضرت را با این کنیه صدا می‌زدند [[خرسند]] می‌شد. [[رسول خدا]]{{صل}} کنیه ابوتراب را در [[جنگ]] ذی العُشیره<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۹۰؛ برای آگاهی از این کنیه ر.ک: میرشریفی، کنیه ابوتراب افتخار امیرالمؤمنین{{ع}}، میراث جاویدان، ش۱۳، ۱۳۷۵.</ref> به او اعطا کرد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۴، ص۱۶۳.</ref>. برای آن حضرت [[القاب]] گوناگونی بیان شده است که برخی از آنها عبارت است: [[امیرالمؤمنین]]، [[اسدالله]]، [[وصی]]، [[سید المسلمین]]، [[امام المتقین]]<ref>ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۲۶۴.</ref>، [[یعسوب الدین]]<ref>ابن طاووس، التحصین، ص۵۵۰.</ref>، [[مرتضی]]، [[مقتدا]]، [[خیر البشر]]<ref>مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۹.</ref>، [[صدیق اکبر]]<ref>نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ج۱، ص۲۶.</ref>، [[سید المؤمنین]]، [[سیدالعرب]]<ref>قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۹۵.</ref>، [[باب الهدی]] و [[رایة الهدی]]<ref>کلینی، الکافی، ج۴، ص۴۹۳.</ref>.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)تاریخ' به 'تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ'

2022-11-13T04:50:48Z

جایگزینی متن - 'تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)تاریخ' به 'تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	==تبار==		==تبار==
	[[ابوطالب]] از [[نوادگان]] [[هاشم بن عبد مناف]] و تنها عموی تنی [[رسول خدا]]{{صل}}، [[پدر]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود، که پس از درگذشت [[عبدالمطلب]] [[رئیس]] تیره [[بنی هاشم]] و بزرگ [[مکه]] شد. او [[انسانی]] [[شجاع]]، [[بخشنده]] و [[فداکار]] در راه [[توحید]] و [[دفاع]] از رسول خدا{{صل}} بود و دو فرزند خود علی و جعفر را به [[همراهی]] با آن [[حضرت]] [[تشویق]] می‌کرد<ref>ر.ک: طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۱۰۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۳۴۲؛ ابن ابی الحدید، ج۱۳، ص۲۶۹.</ref>. تا پایان زندگانی، سرسختانه از رسول خدا{{صل}} دفاع کرد و [[جان]] خود و فرزندانش را سپر جان رسول خدا{{صل}} نمود<ref>مفید، الفصول المختاره، ص۵۸.</ref>. قصیده لامیه ابوطالب در [[مدح]] رسول خدا{{صل}} بیانگر [[ایمان]] سرشار او به [[پیامبر]]{{صل}} است<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۱۹- ۳۲۰؛ ابن حجر، الإصابه، ج۷، ص۱۹۷.</ref> و رسول خدا{{صل}} نیز او را به شدت [[دوست]] داشت و سال درگذشت او و [[همسر]] خود [[حضرت خدیجه]]{{س}} را «[[عام الحزن]]» نامید<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۳۵.</ref>.		[[ابوطالب]] از [[نوادگان]] [[هاشم بن عبد مناف]] و تنها عموی تنی [[رسول خدا]]{{صل}}، [[پدر]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود، که پس از درگذشت [[عبدالمطلب]] [[رئیس]] تیره [[بنی هاشم]] و بزرگ [[مکه]] شد. او [[انسانی]] [[شجاع]]، [[بخشنده]] و [[فداکار]] در راه [[توحید]] و [[دفاع]] از رسول خدا{{صل}} بود و دو فرزند خود علی و جعفر را به [[همراهی]] با آن [[حضرت]] [[تشویق]] می‌کرد<ref>ر.ک: طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۱۰۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۳۴۲؛ ابن ابی الحدید، ج۱۳، ص۲۶۹.</ref>. تا پایان زندگانی، سرسختانه از رسول خدا{{صل}} دفاع کرد و [[جان]] خود و فرزندانش را سپر جان رسول خدا{{صل}} نمود<ref>مفید، الفصول المختاره، ص۵۸.</ref>. قصیده لامیه ابوطالب در [[مدح]] رسول خدا{{صل}} بیانگر [[ایمان]] سرشار او به [[پیامبر]]{{صل}} است<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۱۹- ۳۲۰؛ ابن حجر، الإصابه، ج۷، ص۱۹۷.</ref> و رسول خدا{{صل}} نیز او را به شدت [[دوست]] داشت و سال درگذشت او و [[همسر]] خود [[حضرت خدیجه]]{{س}} را «[[عام الحزن]]» نامید<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۳۵.</ref>.
	[[مادر]] [[حضرت علی]]{{ع}} فاطمه دختر [[اسد بن هاشم بن عبد مناف]] و نخستین [[زن]] [[هاشمی]] که به [[ازدواج]] [[مرد]] هاشمی در آمد. او از نخستین [[زنان]] [[مسلمان]] و [[مهاجران به مدینه]] بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۹۱.</ref>. [[فاطمه]] برای رسول خدا{{صل}} [[مادری]] کرد و حضرت نیز برای او [[احترام]] زیادی قائل بود<ref>جوینی، فرائد السمطین، ج۱، ص۳۷۸.</ref>، به گونه‌ای که وی را مادر خود نامید و پس از [[رحلت]] او در [[سال چهارم هجری]]، بر پیکرش [[نماز]] گزارد، هفتاد [[تکبیر]] گفت و در پیراهن خود [[کفن]] کرد<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۳۵ (چاپ زکار، ص۲۹۳).</ref>. حضرت علی{{ع}} سه [[برادر]] به نام‌های طالب، [[عقیل]] و جعفر و یک [[خواهر]] به نام جُمانه<ref>بلاذری، همان، ص۴۰ (چاپ زکار، ص۲۹۵).</ref> و به [[نقلی]] [[فاخته]] یا [[هند]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ص۱۲۰.</ref> داشت، که [[ام هانی]] [[شهرت]] یافت.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۷.</ref>		[[مادر]] [[حضرت علی]]{{ع}} فاطمه دختر [[اسد بن هاشم بن عبد مناف]] و نخستین [[زن]] [[هاشمی]] که به [[ازدواج]] [[مرد]] هاشمی در آمد. او از نخستین [[زنان]] [[مسلمان]] و [[مهاجران به مدینه]] بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۹۱.</ref>. [[فاطمه]] برای رسول خدا{{صل}} [[مادری]] کرد و حضرت نیز برای او [[احترام]] زیادی قائل بود<ref>جوینی، فرائد السمطین، ج۱، ص۳۷۸.</ref>، به گونه‌ای که وی را مادر خود نامید و پس از [[رحلت]] او در [[سال چهارم هجری]]، بر پیکرش [[نماز]] گزارد، هفتاد [[تکبیر]] گفت و در پیراهن خود [[کفن]] کرد<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۳۵ (چاپ زکار، ص۲۹۳).</ref>. حضرت علی{{ع}} سه [[برادر]] به نام‌های طالب، [[عقیل]] و جعفر و یک [[خواهر]] به نام جُمانه<ref>بلاذری، همان، ص۴۰ (چاپ زکار، ص۲۹۵).</ref> و به [[نقلی]] [[فاخته]] یا [[هند]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ص۱۲۰.</ref> داشت، که [[ام هانی]] [[شهرت]] یافت.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۷.</ref>

	==نام، [[کنیه]] و [[القاب]]==		==نام، [[کنیه]] و [[القاب]]==
	بنا بر نقلی رسول خدا{{صل}}<ref>شوشتری، احقاق الحق، ج۷، ص۴۹۰.</ref> و نقلی دیگر پدرش با [[الهام الهی]] او را علی نام نهاد<ref>صدوق، معانی الاخبار، ص۵۵.</ref>. مادرش [[فاطمه بنت اسد]] نیز چون نام پدرش [[اسد]] بود، فرزند خود را «[[حیدر]]» نامید<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۵؛ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۵۵.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در رجزی که در [[جنگ خیبر]] در پاسخ به مرحب [[یهودی]] خواند فرمود: «مادرم من را حیدر (شیر) نامید»<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۹؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۵۹، ح۹.</ref>.		بنا بر نقلی رسول خدا{{صل}}<ref>شوشتری، احقاق الحق، ج۷، ص۴۹۰.</ref> و نقلی دیگر پدرش با [[الهام الهی]] او را علی نام نهاد<ref>صدوق، معانی الاخبار، ص۵۵.</ref>. مادرش [[فاطمه بنت اسد]] نیز چون نام پدرش [[اسد]] بود، فرزند خود را «[[حیدر]]» نامید<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۵؛ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۵۵.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در رجزی که در [[جنگ خیبر]] در پاسخ به مرحب [[یهودی]] خواند فرمود: «مادرم من را حیدر (شیر) نامید»<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۹؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۵۹، ح۹.</ref>.
	[[کنیه]] [[حضرت]] به اعتبار بزرگ‌ترین فرزندش [[امام حسن]]{{ع}}، [[ابوالحسن]] و محبوب‌ترین کنیه او [[ابوتراب]] است، به طوری که هر وقت آن حضرت را با این کنیه صدا می‌زدند [[خرسند]] می‌شد. [[رسول خدا]]{{صل}} کنیه ابوتراب را در [[جنگ]] ذی العُشیره<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۹۰؛ برای آگاهی از این کنیه ر.ک: میرشریفی، کنیه ابوتراب افتخار امیرالمؤمنین{{ع}}، میراث جاویدان، ش۱۳، ۱۳۷۵.</ref> به او اعطا کرد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۴، ص۱۶۳.</ref>. برای آن حضرت [[القاب]] گوناگونی بیان شده است که برخی از آنها عبارت است: [[امیرالمؤمنین]]، [[اسدالله]]، [[وصی]]، [[سید المسلمین]]، [[امام المتقین]]<ref>ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۲۶۴.</ref>، [[یعسوب الدین]]<ref>ابن طاووس، التحصین، ص۵۵۰.</ref>، [[مرتضی]]، [[مقتدا]]، [[خیر البشر]]<ref>مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۹.</ref>، [[صدیق اکبر]]<ref>نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ج۱، ص۲۶.</ref>، [[سید المؤمنین]]، [[سیدالعرب]]<ref>قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۹۵.</ref>، [[باب الهدی]] و [[رایة الهدی]]<ref>کلینی، الکافی، ج۴، ص۴۹۳.</ref>.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸.</ref>		[[کنیه]] [[حضرت]] به اعتبار بزرگ‌ترین فرزندش [[امام حسن]]{{ع}}، [[ابوالحسن]] و محبوب‌ترین کنیه او [[ابوتراب]] است، به طوری که هر وقت آن حضرت را با این کنیه صدا می‌زدند [[خرسند]] می‌شد. [[رسول خدا]]{{صل}} کنیه ابوتراب را در [[جنگ]] ذی العُشیره<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۹۰؛ برای آگاهی از این کنیه ر.ک: میرشریفی، کنیه ابوتراب افتخار امیرالمؤمنین{{ع}}، میراث جاویدان، ش۱۳، ۱۳۷۵.</ref> به او اعطا کرد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۴، ص۱۶۳.</ref>. برای آن حضرت [[القاب]] گوناگونی بیان شده است که برخی از آنها عبارت است: [[امیرالمؤمنین]]، [[اسدالله]]، [[وصی]]، [[سید المسلمین]]، [[امام المتقین]]<ref>ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۲۶۴.</ref>، [[یعسوب الدین]]<ref>ابن طاووس، التحصین، ص۵۵۰.</ref>، [[مرتضی]]، [[مقتدا]]، [[خیر البشر]]<ref>مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۹.</ref>، [[صدیق اکبر]]<ref>نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ج۱، ص۲۶.</ref>، [[سید المؤمنین]]، [[سیدالعرب]]<ref>قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۹۵.</ref>، [[باب الهدی]] و [[رایة الهدی]]<ref>کلینی، الکافی، ج۴، ص۴۹۳.</ref>.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* نسب علی بن ابی طالب {{ع}} */

2022-11-13T04:47:46Z

نسب علی بن ابی طالب {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۷
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	[[شیخ طوسی]] درباره نسب حضرت می‌نویسد: "[[امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف]] {{ع}}، او [[وصی رسول خدا]] {{صل}} و [[خلیفه]] او، [[امام]] [[عادل]] و [[سید]] مرشد، [[صدیق اکبر]]، [[سید]] وصیین بود. کنیه‌اش [[ابوالحسن]] بود. ایشان در [[مکه]] در خانۀ [[حرام]] ([[کعبه]])، [[روز جمعه]] سیزدهم [[رجب]] سی سال پس از [[عام الفیل]] متولد شد"<ref>شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۱۹.</ref>. [[تاریخ]] [[تولد]] حضرت را [[کلینی]] مانند [[شیخ طوسی]] ذکر کرده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۵۲.</ref>. نظرهای دیگری دربارۀ [[زمان]] [[تولد]] حضرت [[نقل]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، مرآة العقول، ج۵، ص۲۷۶.</ref>. جریان [[تولد]] [[امیر مؤمنان]] {{ع}} در [[خانه خدا]] را [[شیخ صدوق]] در کتاب‌های خود أمالی<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۳۲، مجلس ۲۷.</ref>، معانی الأخبار<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲.</ref> و [[علل الشرائع]]<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲؛ همو، علل الشرائع، ص۱۳۶.</ref> به تفصیل [[نقل]] کرده و [[شیخ طوسی]] با دو [[سند]] آورده است<ref>شیخ طوسی، الأمالی، ص۷۰۶، ح۱۵۱۱.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)\|درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۲۲۵.</ref>		[[شیخ طوسی]] درباره نسب حضرت می‌نویسد: "[[امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف]] {{ع}}، او [[وصی رسول خدا]] {{صل}} و [[خلیفه]] او، [[امام]] [[عادل]] و [[سید]] مرشد، [[صدیق اکبر]]، [[سید]] وصیین بود. کنیه‌اش [[ابوالحسن]] بود. ایشان در [[مکه]] در خانۀ [[حرام]] ([[کعبه]])، [[روز جمعه]] سیزدهم [[رجب]] سی سال پس از [[عام الفیل]] متولد شد"<ref>شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۱۹.</ref>. [[تاریخ]] [[تولد]] حضرت را [[کلینی]] مانند [[شیخ طوسی]] ذکر کرده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۵۲.</ref>. نظرهای دیگری دربارۀ [[زمان]] [[تولد]] حضرت [[نقل]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، مرآة العقول، ج۵، ص۲۷۶.</ref>. جریان [[تولد]] [[امیر مؤمنان]] {{ع}} در [[خانه خدا]] را [[شیخ صدوق]] در کتاب‌های خود أمالی<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۳۲، مجلس ۲۷.</ref>، معانی الأخبار<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲.</ref> و [[علل الشرائع]]<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲؛ همو، علل الشرائع، ص۱۳۶.</ref> به تفصیل [[نقل]] کرده و [[شیخ طوسی]] با دو [[سند]] آورده است<ref>شیخ طوسی، الأمالی، ص۷۰۶، ح۱۵۱۱.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)\|درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۲۲۵.</ref>

			==تبار==
			[[ابوطالب]] از [[نوادگان]] [[هاشم بن عبد مناف]] و تنها عموی تنی [[رسول خدا]]{{صل}}، [[پدر]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود، که پس از درگذشت [[عبدالمطلب]] [[رئیس]] تیره [[بنی هاشم]] و بزرگ [[مکه]] شد. او [[انسانی]] [[شجاع]]، [[بخشنده]] و [[فداکار]] در راه [[توحید]] و [[دفاع]] از رسول خدا{{صل}} بود و دو فرزند خود علی و جعفر را به [[همراهی]] با آن [[حضرت]] [[تشویق]] می‌کرد<ref>ر.ک: طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۱۰۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۳۴۲؛ ابن ابی الحدید، ج۱۳، ص۲۶۹.</ref>. تا پایان زندگانی، سرسختانه از رسول خدا{{صل}} دفاع کرد و [[جان]] خود و فرزندانش را سپر جان رسول خدا{{صل}} نمود<ref>مفید، الفصول المختاره، ص۵۸.</ref>. قصیده لامیه ابوطالب در [[مدح]] رسول خدا{{صل}} بیانگر [[ایمان]] سرشار او به [[پیامبر]]{{صل}} است<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۱۹- ۳۲۰؛ ابن حجر، الإصابه، ج۷، ص۱۹۷.</ref> و رسول خدا{{صل}} نیز او را به شدت [[دوست]] داشت و سال درگذشت او و [[همسر]] خود [[حضرت خدیجه]]{{س}} را «[[عام الحزن]]» نامید<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۳۵.</ref>.
			[[مادر]] [[حضرت علی]]{{ع}} فاطمه دختر [[اسد بن هاشم بن عبد مناف]] و نخستین [[زن]] [[هاشمی]] که به [[ازدواج]] [[مرد]] هاشمی در آمد. او از نخستین [[زنان]] [[مسلمان]] و [[مهاجران به مدینه]] بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۸۹۱.</ref>. [[فاطمه]] برای رسول خدا{{صل}} [[مادری]] کرد و حضرت نیز برای او [[احترام]] زیادی قائل بود<ref>جوینی، فرائد السمطین، ج۱، ص۳۷۸.</ref>، به گونه‌ای که وی را مادر خود نامید و پس از [[رحلت]] او در [[سال چهارم هجری]]، بر پیکرش [[نماز]] گزارد، هفتاد [[تکبیر]] گفت و در پیراهن خود [[کفن]] کرد<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۳۵ (چاپ زکار، ص۲۹۳).</ref>. حضرت علی{{ع}} سه [[برادر]] به نام‌های طالب، [[عقیل]] و جعفر و یک [[خواهر]] به نام جُمانه<ref>بلاذری، همان، ص۴۰ (چاپ زکار، ص۲۹۵).</ref> و به [[نقلی]] [[فاخته]] یا [[هند]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ص۱۲۰.</ref> داشت، که [[ام هانی]] [[شهرت]] یافت.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۷.</ref>

			==نام، [[کنیه]] و [[القاب]]==
			بنا بر نقلی رسول خدا{{صل}}<ref>شوشتری، احقاق الحق، ج۷، ص۴۹۰.</ref> و نقلی دیگر پدرش با [[الهام الهی]] او را علی نام نهاد<ref>صدوق، معانی الاخبار، ص۵۵.</ref>. مادرش [[فاطمه بنت اسد]] نیز چون نام پدرش [[اسد]] بود، فرزند خود را «[[حیدر]]» نامید<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۵؛ ابن عنبه، عمدة الطالب، ص۵۵.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} در رجزی که در [[جنگ خیبر]] در پاسخ به مرحب [[یهودی]] خواند فرمود: «مادرم من را حیدر (شیر) نامید»<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۹؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۵۹، ح۹.</ref>.
			[[کنیه]] [[حضرت]] به اعتبار بزرگ‌ترین فرزندش [[امام حسن]]{{ع}}، [[ابوالحسن]] و محبوب‌ترین کنیه او [[ابوتراب]] است، به طوری که هر وقت آن حضرت را با این کنیه صدا می‌زدند [[خرسند]] می‌شد. [[رسول خدا]]{{صل}} کنیه ابوتراب را در [[جنگ]] ذی العُشیره<ref>بلاذری، الانساب الاشراف، ج۲، ص۹۰؛ برای آگاهی از این کنیه ر.ک: میرشریفی، کنیه ابوتراب افتخار امیرالمؤمنین{{ع}}، میراث جاویدان، ش۱۳، ۱۳۷۵.</ref> به او اعطا کرد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۴، ص۱۶۳.</ref>. برای آن حضرت [[القاب]] گوناگونی بیان شده است که برخی از آنها عبارت است: [[امیرالمؤمنین]]، [[اسدالله]]، [[وصی]]، [[سید المسلمین]]، [[امام المتقین]]<ref>ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۲۶۴.</ref>، [[یعسوب الدین]]<ref>ابن طاووس، التحصین، ص۵۵۰.</ref>، [[مرتضی]]، [[مقتدا]]، [[خیر البشر]]<ref>مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۹.</ref>، [[صدیق اکبر]]<ref>نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ج۱، ص۲۶.</ref>، [[سید المؤمنین]]، [[سیدالعرب]]<ref>قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۹۵.</ref>، [[باب الهدی]] و [[رایة الهدی]]<ref>کلینی، الکافی، ج۴، ص۴۹۳.</ref>.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۸.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* منابع */

2022-11-13T04:47:22Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۷
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	# [[پرونده:13681148.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین''']].		# [[پرونده:13681148.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین''']].
	# [[پرونده:1100516.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)\|'''درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه''']]		# [[پرونده:1100516.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)\|'''درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه''']]
			# [[پرونده:IM010522.jpg\|22px]] پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|'''تاریخ اسلام بخش اول ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:27:45Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==نسب [[علی بن ابی طالب]] {{ع}}==		== نسب [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} ==
	[[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} مانند [[پیامبر خدا]]{{صل}}، ریشه در تبار [[پاک]] و دودمان ارجمند [[ابراهیم]]{{ع}} (قهرمان [[توحید]]) دارد. [[پیامبر]]{{صل}}، درباره نیاکان خود فرمود: "[[خداوند]] از [[فرزندان]] [[ابراهیم]]، [[اسماعیل]] را برگزید و از پسران اسماعیل، بنی‌کنانه را و از بنی کنانه، [[قریش]] را و از [[قریش]]، [[بنی هاشم]] را و از [[بنی هاشم]]، مرا<ref>سنن الترمذی، ج ۵، ص ۵۸۳، ح ۳۶۰۵.</ref>.		[[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} مانند [[پیامبر خدا]] {{صل}}، ریشه در تبار [[پاک]] و دودمان ارجمند [[ابراهیم]] {{ع}} (قهرمان [[توحید]]) دارد. [[پیامبر]] {{صل}}، درباره نیاکان خود فرمود: "[[خداوند]] از [[فرزندان]] [[ابراهیم]]، [[اسماعیل]] را برگزید و از پسران اسماعیل، بنی‌کنانه را و از بنی کنانه، [[قریش]] را و از [[قریش]]، [[بنی هاشم]] را و از [[بنی هاشم]]، مرا<ref>سنن الترمذی، ج ۵، ص ۵۸۳، ح ۳۶۰۵.</ref>.

	[[بنی هاشم]]، زبده خاندان‌هاست و [[پیامبر]]{{صل}} و [[علی]]{{ع}}، [[برگزیده]] این خاندان‌اند. چنین است که مولا در توصیف [[تبار پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} می‌فرماید: خاندانش [[بهترین]] [[خاندان]] و ریشه‌اش [[بهترین]] ریشه است. در [[حرم]] رویید و در کرَم بالید. شاخه‌هایش بلند است و میوه‌هایش دور از دسترس<ref>نهج البلاغة، خطبه ۹۴ و خطبه ۱۶۱.</ref>. در واقع، این [[ستایش]]، [[ستایش]] تبار مولا نیز هست؛ چه، [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمود: من و [[علی]] از یک ریشه‌ایم<ref>الخصال، ص ۲۱.</ref> و فرمود: "گوشت او گوشت من است و [[خون]] او [[خون]] من"<ref>الأمالی، مفید، ص ۲۹۴.</ref>.		[[بنی هاشم]]، زبده خاندان‌هاست و [[پیامبر]] {{صل}} و [[علی]] {{ع}}، [[برگزیده]] این خاندان‌اند. چنین است که مولا در توصیف [[تبار پیامبر]] [[خدا]] {{صل}} می‌فرماید: خاندانش [[بهترین]] [[خاندان]] و ریشه‌اش [[بهترین]] ریشه است. در [[حرم]] رویید و در کرَم بالید. شاخه‌هایش بلند است و میوه‌هایش دور از دسترس<ref>نهج البلاغة، خطبه ۹۴ و خطبه ۱۶۱.</ref>. در واقع، این [[ستایش]]، [[ستایش]] تبار مولا نیز هست؛ چه، [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: من و [[علی]] از یک ریشه‌ایم<ref>الخصال، ص ۲۱.</ref> و فرمود: "گوشت او گوشت من است و [[خون]] او [[خون]] من"<ref>الأمالی، مفید، ص ۲۹۴.</ref>.

	[[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمود: "من و [[علی]] از یک [[نور]] [[آفریده]] شدیم... پس پیوسته خدای عز و جل ما را از صُلب‌های [[پاک]] به رَحِم‌های [[پاک]] انتقال داد تا ما را به [[عبد المطلب]] رسانْد"<ref>رسول الله{{صل}}: {{متن حدیث\|خُلِقتُ أنَا وعَلی مِن نورٍ واحِدٍ... فَلَم یزَل ینقُلُنَا اللهُ عز وجل مِن أصلابٍ طاهِرَةٍ إلی‌ أرحامٍ طاهِرَةٍ حَتی انتَهی‌ بِنا إلی‌ عَبدِ المُطلِبِ}}؛ معانی الأخبار، ص ۵۶، ح ۴.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۱.</ref>		[[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: "من و [[علی]] از یک [[نور]] [[آفریده]] شدیم... پس پیوسته خدای عز و جل ما را از صُلب‌های [[پاک]] به رَحِم‌های [[پاک]] انتقال داد تا ما را به [[عبد المطلب]] رسانْد"<ref>رسول الله {{صل}}: {{متن حدیث\|خُلِقتُ أنَا وعَلی مِن نورٍ واحِدٍ... فَلَم یزَل ینقُلُنَا اللهُ عز وجل مِن أصلابٍ طاهِرَةٍ إلی‌ أرحامٍ طاهِرَةٍ حَتی انتَهی‌ بِنا إلی‌ عَبدِ المُطلِبِ}}؛ معانی الأخبار، ص ۵۶، ح ۴.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۱.</ref>

	[[شیخ طوسی]] درباره نسب حضرت می‌نویسد: "[[امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف]]{{ع}}، او [[وصی رسول خدا]]{{صل}} و [[خلیفه]] او، [[امام]] [[عادل]] و [[سید]] مرشد، [[صدیق اکبر]]، [[سید]] وصیین بود. کنیه‌اش [[ابوالحسن]] بود. ایشان در [[مکه]] در خانۀ [[حرام]] ([[کعبه]])، [[روز جمعه]] سیزدهم [[رجب]] سی سال پس از [[عام الفیل]] متولد شد"<ref>شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۱۹.</ref>. [[تاریخ]] [[تولد]] حضرت را [[کلینی]] مانند [[شیخ طوسی]] ذکر کرده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۵۲.</ref>. نظرهای دیگری دربارۀ [[زمان]] [[تولد]] حضرت [[نقل]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، مرآة العقول، ج۵، ص۲۷۶.</ref>. جریان [[تولد]] [[امیر مؤمنان]]{{ع}} در [[خانه خدا]] را [[شیخ صدوق]] در کتاب‌های خود أمالی<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۳۲، مجلس ۲۷.</ref>، معانی الأخبار<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲.</ref> و [[علل الشرائع]]<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲؛ همو، علل الشرائع، ص۱۳۶.</ref> به تفصیل [[نقل]] کرده و [[شیخ طوسی]] با دو [[سند]] آورده است<ref>شیخ طوسی، الأمالی، ص۷۰۶، ح۱۵۱۱.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)\|درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۲۲۵.</ref>		[[شیخ طوسی]] درباره نسب حضرت می‌نویسد: "[[امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف]] {{ع}}، او [[وصی رسول خدا]] {{صل}} و [[خلیفه]] او، [[امام]] [[عادل]] و [[سید]] مرشد، [[صدیق اکبر]]، [[سید]] وصیین بود. کنیه‌اش [[ابوالحسن]] بود. ایشان در [[مکه]] در خانۀ [[حرام]] ([[کعبه]])، [[روز جمعه]] سیزدهم [[رجب]] سی سال پس از [[عام الفیل]] متولد شد"<ref>شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۱۹.</ref>. [[تاریخ]] [[تولد]] حضرت را [[کلینی]] مانند [[شیخ طوسی]] ذکر کرده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۵۲.</ref>. نظرهای دیگری دربارۀ [[زمان]] [[تولد]] حضرت [[نقل]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، مرآة العقول، ج۵، ص۲۷۶.</ref>. جریان [[تولد]] [[امیر مؤمنان]] {{ع}} در [[خانه خدا]] را [[شیخ صدوق]] در کتاب‌های خود أمالی<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۳۲، مجلس ۲۷.</ref>، معانی الأخبار<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲.</ref> و [[علل الشرائع]]<ref>شیخ صدوق، معانی الأخبار، ص۶۲؛ همو، علل الشرائع، ص۱۳۶.</ref> به تفصیل [[نقل]] کرده و [[شیخ طوسی]] با دو [[سند]] آورده است<ref>شیخ طوسی، الأمالی، ص۷۰۶، ح۱۵۱۱.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|اکبر ذاکری، علی]]، [[درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)\|درآمدی بر سیره معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۲۲۵.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:04:37Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام علی		\| موضوع مرتبط = امام علی