نصب الهی پیامبر خاتم در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۵

2025-08-13T06:15:03Z

Bahmani در ‏۱۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۱

2025-08-13T06:11:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۱
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	# {{متن قرآن\|ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ}}<ref>«این است خداوند پروردگار شما که فرمانفرمایی، او راست» سوره فاطر، آیه ۱۳.</ref>.		# {{متن قرآن\|ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ}}<ref>«این است خداوند پروردگار شما که فرمانفرمایی، او راست» سوره فاطر، آیه ۱۳.</ref>.
	# {{متن قرآن\|يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ}}<ref>«آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، خداوند را به پاکی می‌ستاید، همان که فرمانفرمای بسیار پاک پیروزمند فرزانه است» سوره جمعه، آیه ۱.</ref>.		# {{متن قرآن\|يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ}}<ref>«آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، خداوند را به پاکی می‌ستاید، همان که فرمانفرمای بسیار پاک پیروزمند فرزانه است» سوره جمعه، آیه ۱.</ref>.
	# {{متن قرآن\|قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلَهِ النَّاسِ}}<ref>«بگو: به پروردگار آدمیان پناه می‌برم * فرمانفرمای آدمیان * خدای آدمیان» سوره ناس، آیه ۱-۳.</ref>. و ده‌ها آیۀ دیگر که با واژگانی از ریشه‌های الفاظ دالّ بر [[سلطنت]] و [[حاکمیت]]؛ نظیر: «[[مُلک]]»، «[[حُکم]]»، «[[ولایت]]»، «امر» و امثال آنها صریحاً و به گونه‌ای آشکار و با تأکید و تکرار فراوان بر [[حاکمیت بالذات]] [[خدای متعال]] بر سراسر [[جهان هستی]] و بر [[جامعۀ بشر]] و [[انحصار]] این حاکمیت بالذات در خداوند دلالت دارند.		# {{متن قرآن\|قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلَهِ النَّاسِ}}<ref>«بگو: به پروردگار آدمیان پناه می‌برم * فرمانفرمای آدمیان * خدای آدمیان» سوره ناس، آیه ۱-۳.</ref>. و ده‌ها آیۀ دیگر که با واژگانی از ریشه‌های الفاظ دالّ بر [[سلطنت]] و [[حاکمیت]]؛ نظیر: «[[مُلک]]»، «[[حُکم]]»، «[[ولایت]]»، «امر» و امثال آنها صریحاً و به گونه‌ای آشکار و با تأکید و تکرار فراوان بر [[حاکمیت بالذات]] [[خدای متعال]] بر سراسر [[جهان هستی]] و بر [[جامعۀ بشر]] و انحصار این حاکمیت بالذات در خداوند دلالت دارند.

	۳. عطف {{متن قرآن\|وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}؛ «[[والیان امر]] از میان شما» بر {{متن قرآن\|الرَّسُولَ}} در جملۀ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}؛ «[[فرمان]] برید از [[رسول]] و والیان امر از میان شما» موجب دلالت صریح امر به [[اطاعت رسول]]، بر [[نصب]] آن حضرت به [[فرمانروایی]] مطلق است.		۳. عطف {{متن قرآن\|وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}؛ «[[والیان امر]] از میان شما» بر {{متن قرآن\|الرَّسُولَ}} در جملۀ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}؛ «[[فرمان]] برید از [[رسول]] و والیان امر از میان شما» موجب دلالت صریح امر به [[اطاعت رسول]]، بر [[نصب]] آن حضرت به [[فرمانروایی]] مطلق است.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-08-13T06:10:37Z

مقدمه

نمایش تغییرات

Jaafari در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۷

2025-07-19T05:07:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = نصب الهی پیامبر خاتم		\| موضوع مرتبط = نصب الهی پیامبر خاتم
	\| عنوان مدخل = نصب الهی پیامبر خاتم		\| عنوان مدخل = نصب الهی پیامبر خاتم
	\| مداخل مرتبط = [[نصب الهی پیامبر خاتم در قرآن]] - [[نصب الهی پیامبر خاتم در حدیث]] - [[نصب الهی پیامبر خاتم از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[نصب الهی پیامبر خاتم در قرآن]] - [[نصب الهی پیامبر خاتم در حدیث]] - [[نصب الهی پیامبر خاتم در نهج البلاغه]] - [[نصب الهی پیامبر خاتم از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: /* آیۀ سوم */

2025-07-16T22:11:22Z

آیۀ سوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۴۱
خط ۲۰۷:		خط ۲۰۷:
	#{{متن قرآن\|وَكَانُوا عَلَيْهِ شُهَدَاءَ}}؛ «و بر آن گواه بودند» که مراد [[پایبندی]] عملی کامل آنان به [[قوانین الهی]] و معیار بودن آنان در [[رفتار]] و گفتار و [[منش]] و روش برای [[شناخت]] [[حقیقت]] احکام و [[معارف الهی]] است.		#{{متن قرآن\|وَكَانُوا عَلَيْهِ شُهَدَاءَ}}؛ «و بر آن گواه بودند» که مراد [[پایبندی]] عملی کامل آنان به [[قوانین الهی]] و معیار بودن آنان در [[رفتار]] و گفتار و [[منش]] و روش برای [[شناخت]] [[حقیقت]] احکام و [[معارف الهی]] است.
	بر همین اساس از این آیۀ کریمه دو گونه [[نصب الهی]] استفاده می‌شود:		بر همین اساس از این آیۀ کریمه دو گونه [[نصب الهی]] استفاده می‌شود:
	# نصب به‌نحو قضیّۀ خارجیه، که [[نصب علی]] التعیین خصوص [[انبیا]] و ربانیّون و [[اوصیاء]] آنهاست.		# نصب به‌نحو قضیّۀ خارجیه، که نصب علی التعیین خصوص [[انبیا]] و ربانیّون و [[اوصیاء]] آنهاست.
	# نصب به‌نحو قضیّۀ حقیقیه که نصب کلّی عالم به کتاب و احکام و [[آداب]] و معارف آن و [[عادل]] عامل به آن است.		# نصب به‌نحو قضیّۀ حقیقیه که نصب کلّی عالم به کتاب و احکام و [[آداب]] و معارف آن و [[عادل]] عامل به آن است.
	در نتیجه به طور طبیعی هر گاه دست مردم از [[منصوب]] به‌نحو قضیّۀ معیّنۀ خارجیه کوتاه شد، باید به منصوب به‌نحو قضیّۀ حقیقیۀ کلیّه [[رجوع]] کنند. در [[آینده]] به تفصیل بیشتری دربارۀ این خواهیم پرداخت.<ref>[[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۴ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۴، ص ۱۳۵-۱۵۵.</ref>		در نتیجه به طور طبیعی هر گاه دست مردم از [[منصوب]] به‌نحو قضیّۀ معیّنۀ خارجیه کوتاه شد، باید به منصوب به‌نحو قضیّۀ حقیقیۀ کلیّه [[رجوع]] کنند. در [[آینده]] به تفصیل بیشتری دربارۀ این خواهیم پرداخت.<ref>[[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۴ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۴، ص ۱۳۵-۱۵۵.</ref>

Jaafari در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۲۶

2025-07-16T04:26:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۶
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = نصب الهی پیامبر خاتم		\| موضوع مرتبط = نصب الهی پیامبر خاتم
	\| عنوان مدخل = نصب الهی پیامبر خاتم		\| عنوان مدخل = نصب الهی پیامبر خاتم
	\| مداخل مرتبط = [[نصب الهی پیامبر خاتم در قرآن]] - [[نصب الهی پیامبر خاتم در حدیث]] - [[نصب الهی پیامبر خاتم ~~در منابع~~ اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[نصب الهی پیامبر خاتم در قرآن]] - [[نصب الهی پیامبر خاتم در حدیث]] - [[نصب الهی پیامبر خاتم از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Jaafari: /* منابع */

2025-07-15T09:47:48Z

منابع

@@ خط ۵۹۴: / خط ۵۹۴: @@
 ۴. و سرانجام [[عاقبت]] [[اصرار]] بر نافرمانی خدا و رسول، جریان [[سنت الهی]] تبدیل در [[حق]] [[قوم]] و اُمتی است که بر نافرمانی رسول خدا{{صل}} اصرار ورزیده و از راه کج و [[انحرافی]] خود باز نمی‌گردند، فرمود:
 {{متن قرآن|وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ}}<ref>«و اگر روی بگردانید گروهی دیگر را جانشین می‌گرداند سپس آنان چون شما نخواهند بود» سوره محمد، آیه ۳۸.</ref>.<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۴ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۴، ص ۱۸۵-۲۰۵.</ref>
 == منابع ==

Jaafari در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۴

2025-07-15T09:34:46Z

Jaafari: /* آیۀ پنجم */

2025-07-15T09:32:52Z

آیۀ پنجم

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2025-07-15T09:31:07Z

منابع

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۱
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	# {{متن قرآن\|ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ}}<ref>«این است خداوند پروردگار شما که فرمانفرمایی، او راست» سوره فاطر، آیه ۱۳.</ref>.		# {{متن قرآن\|ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ}}<ref>«این است خداوند پروردگار شما که فرمانفرمایی، او راست» سوره فاطر، آیه ۱۳.</ref>.
	# {{متن قرآن\|يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ}}<ref>«آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، خداوند را به پاکی می‌ستاید، همان که فرمانفرمای بسیار پاک پیروزمند فرزانه است» سوره جمعه، آیه ۱.</ref>.		# {{متن قرآن\|يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ}}<ref>«آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، خداوند را به پاکی می‌ستاید، همان که فرمانفرمای بسیار پاک پیروزمند فرزانه است» سوره جمعه، آیه ۱.</ref>.
	# {{متن قرآن\|قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلَهِ النَّاسِ}}<ref>«بگو: به پروردگار آدمیان پناه می‌برم * فرمانفرمای آدمیان * خدای آدمیان» سوره ناس، آیه ۱-۳.</ref>. و ده‌ها آیۀ دیگر که با واژگانی از ریشه‌های الفاظ دالّ بر [[سلطنت]] و [[حاکمیت]]؛ نظیر: «[[مُلک]]»، «[[حُکم]]»، «[[ولایت]]»، «امر» و امثال آنها صریحاً و به گونه‌ای آشکار و با تأکید و تکرار فراوان بر [[حاکمیت بالذات]] [[خدای متعال]] بر سراسر [[جهان هستی]] و بر [[جامعۀ بشر]] و [[انحصار]] این حاکمیت بالذات در خداوند دلالت دارند.		# {{متن قرآن\|قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلَهِ النَّاسِ}}<ref>«بگو: به پروردگار آدمیان پناه می‌برم * فرمانفرمای آدمیان * خدای آدمیان» سوره ناس، آیه ۱-۳.</ref>. و ده‌ها آیۀ دیگر که با واژگانی از ریشه‌های الفاظ دالّ بر [[سلطنت]] و [[حاکمیت]]؛ نظیر: «[[مُلک]]»، «[[حُکم]]»، «[[ولایت]]»، «امر» و امثال آنها صریحاً و به گونه‌ای آشکار و با تأکید و تکرار فراوان بر [[حاکمیت بالذات]] [[خدای متعال]] بر سراسر [[جهان هستی]] و بر [[جامعۀ بشر]] و انحصار این حاکمیت بالذات در خداوند دلالت دارند.

	۳. عطف {{متن قرآن\|وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}؛ «[[والیان امر]] از میان شما» بر {{متن قرآن\|الرَّسُولَ}} در جملۀ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}؛ «[[فرمان]] برید از [[رسول]] و والیان امر از میان شما» موجب دلالت صریح امر به [[اطاعت رسول]]، بر [[نصب]] آن حضرت به [[فرمانروایی]] مطلق است.		۳. عطف {{متن قرآن\|وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}؛ «[[والیان امر]] از میان شما» بر {{متن قرآن\|الرَّسُولَ}} در جملۀ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}؛ «[[فرمان]] برید از [[رسول]] و والیان امر از میان شما» موجب دلالت صریح امر به [[اطاعت رسول]]، بر [[نصب]] آن حضرت به [[فرمانروایی]] مطلق است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۴
خط ۱۰۷:		خط ۱۰۷:
	برای تبیین دلالت آیۀ مورد بحث بر [[نصب]] [[رسول خدا]]{{صل}} برای [[فرمانروایی]] و [[حاکمیت مطلق]] بر [[جامعه بشر]] ابتدا به نکته‌های دلالتی آیۀ مورد بحث و در مرحلۀ بعد به نکته‌های دلالتی [[آیات]] پس از آن، و سپس به نکته‌های دلالتی آیات پیش از آن می‌پردازیم:		برای تبیین دلالت آیۀ مورد بحث بر [[نصب]] [[رسول خدا]]{{صل}} برای [[فرمانروایی]] و [[حاکمیت مطلق]] بر [[جامعه بشر]] ابتدا به نکته‌های دلالتی آیۀ مورد بحث و در مرحلۀ بعد به نکته‌های دلالتی [[آیات]] پس از آن، و سپس به نکته‌های دلالتی آیات پیش از آن می‌پردازیم:

	مطلب اول:		'''مطلب اول''':
	نکته‌های دلالتی آیۀ ۴۸ [[سورۀ مائده]]:		نکته‌های دلالتی آیۀ ۴۸ [[سورۀ مائده]]:
	در این آیۀ چند مطلب به طور [[نصّ صریح]] آمده است:		در این آیۀ چند مطلب به طور [[نصّ صریح]] آمده است:
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:
	# [[خداوند]] برای هریک از [[پیامبران]] یاد شدۀ [[الهی]] - پیامبران [[حاکم]] به [[تورات]] و [[انجیل]] - [[قانون]] و آیینی فرستاده است، هرچند با [[نزول]] [[قرآن کریم]] که حاکم و [[مهیمن]] بر کتب [[انبیای پیشین]] است، [[زمان]] اعتبار و رسمیّت - یعنی جواز عمل به آن کتب - پایان یافته است، و [[پیروان]] سایر [[ادیان]] موظّف به [[پیروی از پیامبر]] خاتم و عمل به [[فرمان]] و دستور اویند. عبارت: {{متن قرآن\|لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا}}؛ «برای هریک از شما - [[رسولان]]-[[شریعت]] و آیینی قرار دادیم» روشن می‌کند که کتب پیشین الهی و قرآن کریم در برگیرندۀ قانون و [[آیین]] زندگی‌اند و [[انبیای بزرگ الهی]] [[حاکمان]] و فرمانروایانی هستند که از سوی خداوند [[مأمور]] اجرای آیین و [[قانون الهی]] در جامعۀ بشرند.		# [[خداوند]] برای هریک از [[پیامبران]] یاد شدۀ [[الهی]] - پیامبران [[حاکم]] به [[تورات]] و [[انجیل]] - [[قانون]] و آیینی فرستاده است، هرچند با [[نزول]] [[قرآن کریم]] که حاکم و [[مهیمن]] بر کتب [[انبیای پیشین]] است، [[زمان]] اعتبار و رسمیّت - یعنی جواز عمل به آن کتب - پایان یافته است، و [[پیروان]] سایر [[ادیان]] موظّف به [[پیروی از پیامبر]] خاتم و عمل به [[فرمان]] و دستور اویند. عبارت: {{متن قرآن\|لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا}}؛ «برای هریک از شما - [[رسولان]]-[[شریعت]] و آیینی قرار دادیم» روشن می‌کند که کتب پیشین الهی و قرآن کریم در برگیرندۀ قانون و [[آیین]] زندگی‌اند و [[انبیای بزرگ الهی]] [[حاکمان]] و فرمانروایانی هستند که از سوی خداوند [[مأمور]] اجرای آیین و [[قانون الهی]] در جامعۀ بشرند.

	مطلب دوم:		'''مطلب دوم''':
	نکته‌های دلالتی آیۀ ۴۹ و ۵۰:		نکته‌های دلالتی آیۀ ۴۹ و ۵۰:
	در این دو [[آیه]] در رابطه با موضوع مورد بحث به چند نکته اشاره شده است:		در این دو [[آیه]] در رابطه با موضوع مورد بحث به چند نکته اشاره شده است:
خط ۱۴۸:		خط ۱۴۸:
	صاحبان [[علم]] و [[یقین]] که [[اهل]] [[تأمل]] و [[تدبر]] و خردند هیچ‌گاه [[فرمان]] و [[حکم جاهلیّت]] را بر [[حکم]] و فرمان خداوند ترجیح نمی‌دهند، و بر [[حقانیّت]] و [[برتری]] حکم و [[فرمان خدا]] و [[رسول]] [[گواهی]] می‌دهند.		صاحبان [[علم]] و [[یقین]] که [[اهل]] [[تأمل]] و [[تدبر]] و خردند هیچ‌گاه [[فرمان]] و [[حکم جاهلیّت]] را بر [[حکم]] و فرمان خداوند ترجیح نمی‌دهند، و بر [[حقانیّت]] و [[برتری]] حکم و [[فرمان خدا]] و [[رسول]] [[گواهی]] می‌دهند.

	مطلب سوم: نکته‌های دلالتی [[آیات]] پیش از آیۀ مورد بحث (آیات ۴۴-۴۷ سورهٔ [[مائده]])		'''مطلب سوم''': نکته‌های دلالتی [[آیات]] پیش از آیۀ مورد بحث (آیات ۴۴-۴۷ سورهٔ [[مائده]])
	در مجموعهٔ آیات پیش از آیۀ مورد بحث {{متن قرآن\|وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ... فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ}}؛ «و کتاب را به [[حق]] بر تو فرو فرستادیم... پس میان آنان به آنچه [[خداوند]] نازل فرموده حکم کن» در [[رابطه با حاکمیت]] و [[فرمانروایی]] [[رسول خدا]]{{صل}} که [[مؤیّد]] و تقویت‌کنندۀ مفاد آیۀ مورد بحث (آیۀ ۴۸) در زمینۀ [[نصب الهی]] رسول خدا{{صل}} برای فرمانروایی مطلق [[جامعۀ بشری]] است، نکات متعددی وجود دارد:		در مجموعهٔ آیات پیش از آیۀ مورد بحث {{متن قرآن\|وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ... فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ}}؛ «و کتاب را به [[حق]] بر تو فرو فرستادیم... پس میان آنان به آنچه [[خداوند]] نازل فرموده حکم کن» در [[رابطه با حاکمیت]] و [[فرمانروایی]] [[رسول خدا]]{{صل}} که [[مؤیّد]] و تقویت‌کنندۀ مفاد آیۀ مورد بحث (آیۀ ۴۸) در زمینۀ [[نصب الهی]] رسول خدا{{صل}} برای فرمانروایی مطلق [[جامعۀ بشری]] است، نکات متعددی وجود دارد:

خط ۲۱۹:		خط ۲۱۹:
	دلالت این آیه بر نصب رسول اکرم{{صل}} برای فرمانروایی از سوی [[خدا]] دلالت روشن و آشکاری است. در اینجا به سه نکتۀ دلالتی این آیه بر مطلب مذکور اشاره می‌کنیم:		دلالت این آیه بر نصب رسول اکرم{{صل}} برای فرمانروایی از سوی [[خدا]] دلالت روشن و آشکاری است. در اینجا به سه نکتۀ دلالتی این آیه بر مطلب مذکور اشاره می‌کنیم:

	نکتۀ اول: جملۀ {{متن قرآن\|وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ}}؛ /[[مأمور]] شدم که میان شما [[عدل]] را بپا دارم» بر [[مأموریت رسول خدا]]{{صل}} از سوی خداوند دلالت دارد. این آیه مأموریت رسول خدا{{صل}} از سوی خداوند را [[برقراری عدل]] در میان [[مردم]] اعلام می‌دارد. این همان [[وظیفه]] و تکلیفی است که در بسیاری دیگر از [[آیات]] برای عموم [[انبیای الهی]] به‌ویژه [[رسول خدا]] [[محمد مصطفی]]{{صل}} بیان شده است؛ نظیر:		'''نکتۀ اول''': جملۀ {{متن قرآن\|وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ}}؛ /[[مأمور]] شدم که میان شما [[عدل]] را بپا دارم» بر [[مأموریت رسول خدا]]{{صل}} از سوی خداوند دلالت دارد. این آیه مأموریت رسول خدا{{صل}} از سوی خداوند را [[برقراری عدل]] در میان [[مردم]] اعلام می‌دارد. این همان [[وظیفه]] و تکلیفی است که در بسیاری دیگر از [[آیات]] برای عموم [[انبیای الهی]] به‌ویژه [[رسول خدا]] [[محمد مصطفی]]{{صل}} بیان شده است؛ نظیر:
	{{متن قرآن\|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ}}<ref>«ما پیامبرانمان را با برهان‌ها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم تا مردم به دادگری برخیزند» سوره حدید، آیه ۲۵.</ref>.		{{متن قرآن\|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ}}<ref>«ما پیامبرانمان را با برهان‌ها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم تا مردم به دادگری برخیزند» سوره حدید، آیه ۲۵.</ref>.

خط ۲۳۱:		خط ۲۳۱:
	ضمناً اشاره به این نکته بجاست که وصف {{متن قرآن\|مَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}} اشاره به دو ویژگی [[فرمانروایی الهی]] رسول اکرم{{صل}} است که یکی دستور و [[قانون]] و عدل است که با {{متن قرآن\|يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ}} به آن اشاره شده، و دیگری {{متن قرآن\|وَهُوَ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}} است که عمل به عدل و [[اجرای عدل]] است. این دو ویژگی هر دو در جملۀ مورد بحث یعنی: {{متن قرآن\|وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ}} خلاصه شده؛ زیرا {{متن قرآن\|أَعْدِلَ}} شامل امر و دستور به عدل و نیز اجرای عدل و عمل به آن است.		ضمناً اشاره به این نکته بجاست که وصف {{متن قرآن\|مَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}} اشاره به دو ویژگی [[فرمانروایی الهی]] رسول اکرم{{صل}} است که یکی دستور و [[قانون]] و عدل است که با {{متن قرآن\|يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ}} به آن اشاره شده، و دیگری {{متن قرآن\|وَهُوَ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}} است که عمل به عدل و [[اجرای عدل]] است. این دو ویژگی هر دو در جملۀ مورد بحث یعنی: {{متن قرآن\|وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ}} خلاصه شده؛ زیرا {{متن قرآن\|أَعْدِلَ}} شامل امر و دستور به عدل و نیز اجرای عدل و عمل به آن است.

	نکتۀ دوم: در آیۀ مورد بحث {{متن قرآن\|وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ}} [[مأموریت رسول خدا]]{{صل}} [[اقامۀ عدل]] معرفی شده است در آیاتی دیگر از همین [[مأموریت]] به «[[اخلاص در عبادت]] [[خدا]]» یا «[[اسلام]]» تعبیر شده است [[خداوند]] می‌فرماید:		'''نکتۀ دوم''': در آیۀ مورد بحث {{متن قرآن\|وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ}} [[مأموریت رسول خدا]]{{صل}} [[اقامۀ عدل]] معرفی شده است در آیاتی دیگر از همین [[مأموریت]] به «[[اخلاص در عبادت]] [[خدا]]» یا «[[اسلام]]» تعبیر شده است [[خداوند]] می‌فرماید:
	{{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ * لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ}}<ref>«بگو: بی‌گمان نمازم و نیایشم و زندگیم و مرگم از آن خداوند پروردگار جهانیان است * که او را شریکی نیست و به این فرمان یافته‌ام و من نخستین مسلمانم» سوره انعام، آیه ۱۶۲-۱۶۳.</ref>.		{{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ * لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ}}<ref>«بگو: بی‌گمان نمازم و نیایشم و زندگیم و مرگم از آن خداوند پروردگار جهانیان است * که او را شریکی نیست و به این فرمان یافته‌ام و من نخستین مسلمانم» سوره انعام، آیه ۱۶۲-۱۶۳.</ref>.

خط ۲۳۸:		خط ۲۳۸:
	در این [[آیات]] [[مأموریت رسول خدا]]{{صل}} «[[اخلاص]] [[دین]] و [[عبادت]] برای [[خدا]]» و «[[اسلام]]» بیان شده است، در گذشته گفتیم مراد از «دین» [[نظام زندگی]] و [[دستورات]] و قوانینی است که [[آدمی]] در [[زندگی]] خویش بر وفق آن [[رفتار]] می‌کند؛ بنابراین معنای [[اخلاص در دین]] برای خدا، تنها به دستورات خداعمل کردن است که معنای «اسلام» نیز جز این نیست، از سوی دیگر با توجه به آیۀ کریمۀ {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ}} دستورات خدا همگی دستور به [[عدل]] است، و [[دین خدا]] همان دین عدل است و «اسلام» عین عدل است نه بیش و نه کم؛ بنابراین {{متن قرآن\|أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ}} چیزی فراتر از {{متن قرآن\|أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ}} یا {{متن قرآن\|أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ}} نیست.		در این [[آیات]] [[مأموریت رسول خدا]]{{صل}} «[[اخلاص]] [[دین]] و [[عبادت]] برای [[خدا]]» و «[[اسلام]]» بیان شده است، در گذشته گفتیم مراد از «دین» [[نظام زندگی]] و [[دستورات]] و قوانینی است که [[آدمی]] در [[زندگی]] خویش بر وفق آن [[رفتار]] می‌کند؛ بنابراین معنای [[اخلاص در دین]] برای خدا، تنها به دستورات خداعمل کردن است که معنای «اسلام» نیز جز این نیست، از سوی دیگر با توجه به آیۀ کریمۀ {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ}} دستورات خدا همگی دستور به [[عدل]] است، و [[دین خدا]] همان دین عدل است و «اسلام» عین عدل است نه بیش و نه کم؛ بنابراین {{متن قرآن\|أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ}} چیزی فراتر از {{متن قرآن\|أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ}} یا {{متن قرآن\|أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ}} نیست.

	نکتۀ سوم: جملۀ {{متن قرآن\|فَلِذَلِكَ فَادْعُ}}؛ «پس بدان - به دین خدا- فراخوان کن» اشاره به [[دینی]] است که در دو آیۀ قبل از این ذکر شده است، [[خداوند]] در آیۀ ۱۳ [[سورۀ شوری]] می‌فرماید:		'''نکتۀ سوم''': جملۀ {{متن قرآن\|فَلِذَلِكَ فَادْعُ}}؛ «پس بدان - به دین خدا- فراخوان کن» اشاره به [[دینی]] است که در دو آیۀ قبل از این ذکر شده است، [[خداوند]] در آیۀ ۱۳ [[سورۀ شوری]] می‌فرماید:
	{{متن قرآن\|شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ}}<ref>«از دین، همان را برای شما بیان داشت که نوح را بدان سفارش کرده بود و نیز آنچه را که به تو وحی کردیم و آنچه را که به ابراهیم و موسی و عیسی، سفارش کردیم که دین را استوار بدارید و در آن به پراکندگی نیفتید» سوره شوری، آیه ۱۳.</ref>.		{{متن قرآن\|شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ}}<ref>«از دین، همان را برای شما بیان داشت که نوح را بدان سفارش کرده بود و نیز آنچه را که به تو وحی کردیم و آنچه را که به ابراهیم و موسی و عیسی، سفارش کردیم که دین را استوار بدارید و در آن به پراکندگی نیفتید» سوره شوری، آیه ۱۳.</ref>.

خط ۲۴۴:		خط ۲۴۴:
	«مردم را به دینی که به تو و [[انبیای پیشین]] [[وحی]] کرده‌ایم فراخوان و به مردم بگو که به آنچه خدا فرستاده ایمان دارم و از سوی خداوند مأموریت دارم تا عدل را در میان شما بپا دارم».		«مردم را به دینی که به تو و [[انبیای پیشین]] [[وحی]] کرده‌ایم فراخوان و به مردم بگو که به آنچه خدا فرستاده ایمان دارم و از سوی خداوند مأموریت دارم تا عدل را در میان شما بپا دارم».