نصر بن شبث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:29:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نصر بن شبث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نصر بن شبث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==شورش نصر بن شبث==		== شورش نصر بن شبث ==
	نصر بن شبث یکی از [[اعراب]] [[متعصب]] و از طرفداران [[امین]] بود؛ از این‌رو [[کینه]] [[مأمون]] را به [[دل]] داشت. وی در آغاز [[خلافت]] مأمون، [[رهبری]] گروه بسیاری از اعراب مخالف را در جزیره و دیار [[مضر]] بر عهده گرفت و [[پرچم]] [[شورش]] بر [[ضد]] [[خلیفه]] را برافراشت<ref>الکامل، ج۶، ص۳۰۹.</ref>. در این [[زمان]]، گروهی از [[علویان]]، به اعتبار [[مخالفت]] نصر با مأمون، می‌خواستند از نیروی او استفاده کنند و به [[یاری]] او خلافت را به [[خاندان]] خود منتقل نمایند؛ اما وی نپذیرفت و گفته بود که خلافت [[حق]] [[آل عباس]] است و من از آن رو با مأمون می‌جنگم که [[عجم]] را بر [[عرب]] [[برتری]] داده است<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۶۹.</ref>. هنگامی که [[فتنه]] نصر بزرگ شد، مأمون [[طاهر بن حسین]] را [[مأمور]] سرکوبی او کرد. طاهر تعمداً در [[جنگ]] با نصر [[سستی]] نمود؛ زیرا پس از زحمات بسیاری که برای به خلافت رساندن مأمون کشیده بود، [[انتظار]] داشت که خلیفه [[حکومت]] [[عراق]] را بدو سپارد و هنگامی که مأمون [[حسن بن سهل]] را بر حکومت عراق گماشت، طاهر در صدد برآمد که [[نارضایتی]] خود را بدین وسیله نشان دهد<ref>یعقوبی اظهار ناراحتی و نارضایتی طاهر بن حسین را به خوبی بیان کرده است (تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵۵).</ref>. زمانی که فتنه نصر بالا گرفت، مأمون در [[خراسان]] بود؛ از این‌رو طاهر را باز پس خواند و فرزندش، عبدالله، را مأمور جنگ با وی کرد. عبدالله بن طاهر در [[پیکار]] با نصر بکوشید. نصر با این شرط که هیچ وقت به دربار خلافت نیاید حاضر به [[تسلیم]] شد، اما مأمون نپذیرفت و خواستار تسلیم بی‌قید و شرط او شد؛ لذا جنگ ادامه یافت تا آنکه نصر [[امان]] خواست و بدون شرط تسلیم شد و فتنه او به [[سال ۲۰۱ ق]]. پایان یافت.<ref>[[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۶۹.</ref>.		نصر بن شبث یکی از [[اعراب]] [[متعصب]] و از طرفداران [[امین]] بود؛ از این‌رو [[کینه]] [[مأمون]] را به [[دل]] داشت. وی در آغاز [[خلافت]] مأمون، [[رهبری]] گروه بسیاری از اعراب مخالف را در جزیره و دیار [[مضر]] بر عهده گرفت و [[پرچم]] [[شورش]] بر [[ضد]] [[خلیفه]] را برافراشت<ref>الکامل، ج۶، ص۳۰۹.</ref>. در این [[زمان]]، گروهی از [[علویان]]، به اعتبار [[مخالفت]] نصر با مأمون، می‌خواستند از نیروی او استفاده کنند و به [[یاری]] او خلافت را به [[خاندان]] خود منتقل نمایند؛ اما وی نپذیرفت و گفته بود که خلافت [[حق]] [[آل عباس]] است و من از آن رو با مأمون می‌جنگم که [[عجم]] را بر [[عرب]] [[برتری]] داده است<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۶۹.</ref>. هنگامی که [[فتنه]] نصر بزرگ شد، مأمون [[طاهر بن حسین]] را [[مأمور]] سرکوبی او کرد. طاهر تعمداً در [[جنگ]] با نصر [[سستی]] نمود؛ زیرا پس از زحمات بسیاری که برای به خلافت رساندن مأمون کشیده بود، [[انتظار]] داشت که خلیفه [[حکومت]] [[عراق]] را بدو سپارد و هنگامی که مأمون [[حسن بن سهل]] را بر حکومت عراق گماشت، طاهر در صدد برآمد که [[نارضایتی]] خود را بدین وسیله نشان دهد<ref>یعقوبی اظهار ناراحتی و نارضایتی طاهر بن حسین را به خوبی بیان کرده است (تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵۵).</ref>. زمانی که فتنه نصر بالا گرفت، مأمون در [[خراسان]] بود؛ از این‌رو طاهر را باز پس خواند و فرزندش، عبدالله، را مأمور جنگ با وی کرد. عبدالله بن طاهر در [[پیکار]] با نصر بکوشید. نصر با این شرط که هیچ وقت به دربار خلافت نیاید حاضر به [[تسلیم]] شد، اما مأمون نپذیرفت و خواستار تسلیم بی‌قید و شرط او شد؛ لذا جنگ ادامه یافت تا آنکه نصر [[امان]] خواست و بدون شرط تسلیم شد و فتنه او به [[سال ۲۰۱ ق]]. پایان یافت.<ref>[[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۶۹.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM009737.jpg\|22px]] [[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|'''تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه''']]		# [[پرونده:IM009737.jpg\|22px]] [[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|'''تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نصر بن شبث]]		[[رده:نصر بن شبث]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:06:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نصر بن شبث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نصر بن شبث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==شورش نصر بن شبث==		==شورش نصر بن شبث==
	نصر بن شبث یکی از [[اعراب]] [[متعصب]] و از طرفداران [[امین]] بود؛ از این‌رو [[کینه]] [[مأمون]] را به [[دل]] داشت. وی در آغاز [[خلافت]] مأمون، [[رهبری]] گروه بسیاری از اعراب مخالف را در جزیره و دیار [[مضر]] بر عهده گرفت و [[پرچم]] [[شورش]] بر [[ضد]] [[خلیفه]] را برافراشت<ref>الکامل، ج۶، ص۳۰۹.</ref>. در این [[زمان]]، گروهی از [[علویان]]، به اعتبار [[مخالفت]] نصر با مأمون، می‌خواستند از نیروی او استفاده کنند و به [[یاری]] او خلافت را به [[خاندان]] خود منتقل نمایند؛ اما وی نپذیرفت و گفته بود که خلافت [[حق]] [[آل عباس]] است و من از آن رو با مأمون می‌جنگم که [[عجم]] را بر [[عرب]] [[برتری]] داده است<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۶۹.</ref>. هنگامی که [[فتنه]] نصر بزرگ شد، مأمون [[طاهر بن حسین]] را [[مأمور]] سرکوبی او کرد. طاهر تعمداً در [[جنگ]] با نصر [[سستی]] نمود؛ زیرا پس از زحمات بسیاری که برای به خلافت رساندن مأمون کشیده بود، [[انتظار]] داشت که خلیفه [[حکومت]] [[عراق]] را بدو سپارد و هنگامی که مأمون [[حسن بن سهل]] را بر حکومت عراق گماشت، طاهر در صدد برآمد که [[نارضایتی]] خود را بدین وسیله نشان دهد<ref>یعقوبی اظهار ناراحتی و نارضایتی طاهر بن حسین را به خوبی بیان کرده است (تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵۵).</ref>. زمانی که فتنه نصر بالا گرفت، مأمون در [[خراسان]] بود؛ از این‌رو طاهر را باز پس خواند و فرزندش، عبدالله، را مأمور جنگ با وی کرد. عبدالله بن طاهر در [[پیکار]] با نصر بکوشید. نصر با این شرط که هیچ وقت به دربار خلافت نیاید حاضر به [[تسلیم]] شد، اما مأمون نپذیرفت و خواستار تسلیم بی‌قید و شرط او شد؛ لذا جنگ ادامه یافت تا آنکه نصر [[امان]] خواست و بدون شرط تسلیم شد و فتنه او به [[سال ۲۰۱ ق]]. پایان یافت.<ref>[[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۶۹.</ref>.		نصر بن شبث یکی از [[اعراب]] [[متعصب]] و از طرفداران [[امین]] بود؛ از این‌رو [[کینه]] [[مأمون]] را به [[دل]] داشت. وی در آغاز [[خلافت]] مأمون، [[رهبری]] گروه بسیاری از اعراب مخالف را در جزیره و دیار [[مضر]] بر عهده گرفت و [[پرچم]] [[شورش]] بر [[ضد]] [[خلیفه]] را برافراشت<ref>الکامل، ج۶، ص۳۰۹.</ref>. در این [[زمان]]، گروهی از [[علویان]]، به اعتبار [[مخالفت]] نصر با مأمون، می‌خواستند از نیروی او استفاده کنند و به [[یاری]] او خلافت را به [[خاندان]] خود منتقل نمایند؛ اما وی نپذیرفت و گفته بود که خلافت [[حق]] [[آل عباس]] است و من از آن رو با مأمون می‌جنگم که [[عجم]] را بر [[عرب]] [[برتری]] داده است<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۶۹.</ref>. هنگامی که [[فتنه]] نصر بزرگ شد، مأمون [[طاهر بن حسین]] را [[مأمور]] سرکوبی او کرد. طاهر تعمداً در [[جنگ]] با نصر [[سستی]] نمود؛ زیرا پس از زحمات بسیاری که برای به خلافت رساندن مأمون کشیده بود، [[انتظار]] داشت که خلیفه [[حکومت]] [[عراق]] را بدو سپارد و هنگامی که مأمون [[حسن بن سهل]] را بر حکومت عراق گماشت، طاهر در صدد برآمد که [[نارضایتی]] خود را بدین وسیله نشان دهد<ref>یعقوبی اظهار ناراحتی و نارضایتی طاهر بن حسین را به خوبی بیان کرده است (تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵۵).</ref>. زمانی که فتنه نصر بالا گرفت، مأمون در [[خراسان]] بود؛ از این‌رو طاهر را باز پس خواند و فرزندش، عبدالله، را مأمور جنگ با وی کرد. عبدالله بن طاهر در [[پیکار]] با نصر بکوشید. نصر با این شرط که هیچ وقت به دربار خلافت نیاید حاضر به [[تسلیم]] شد، اما مأمون نپذیرفت و خواستار تسلیم بی‌قید و شرط او شد؛ لذا جنگ ادامه یافت تا آنکه نصر [[امان]] خواست و بدون شرط تسلیم شد و فتنه او به [[سال ۲۰۱ ق]]. پایان یافت.<ref>[[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۶۹.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	==منابع==		==منابع==
خط ۱۶:		خط ۱۳:

	[[رده:نصر بن شبث]]		[[رده:نصر بن شبث]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T17:05:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نصر بن شبث در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[نصر بن شبث در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~

	==شورش نصر بن شبث==		==شورش نصر بن شبث==

Jaafari در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۱۲

2021-12-26T05:12:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۳:		خط ۳:
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نصر بن شبث در تاریخ اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نصر بن شبث در تاریخ اسلامی]]</div>

	==~~مقدمه~~==		==شورش نصر بن شبث==
	[[نصر بن شبث]] یکی از [[اعراب]] [[متعصب]] و از طرفداران [[امین]] بود؛ از این‌رو [[کینه]] [[مأمون]] را به [[دل]] داشت. وی در آغاز [[خلافت]] مأمون، [[رهبری]] گروه بسیاری از اعراب مخالف را در جزیره و دیار [[مضر]] بر عهده گرفت و [[پرچم]] [[شورش]] بر [[ضد]] [[خلیفه]] را برافراشت<ref>الکامل، ج۶، ص۳۰۹.</ref>. در این [[زمان]]، گروهی از [[علویان]]، به اعتبار [[مخالفت]] نصر با مأمون، می‌خواستند از نیروی او استفاده کنند و به [[یاری]] او خلافت را به [[خاندان]] خود منتقل نمایند؛ اما وی نپذیرفت و گفته بود که خلافت [[حق]] [[آل عباس]] است و من از آن رو با مأمون می‌جنگم که [[عجم]] را بر [[عرب]] [[برتری]] داده است<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۶۹.</ref>. هنگامی که [[فتنه]] نصر بزرگ شد، مأمون [[طاهر بن حسین]] را [[مأمور]] سرکوبی او کرد. طاهر تعمداً در [[جنگ]] با نصر [[سستی]] نمود؛ زیرا پس از زحمات بسیاری که برای به خلافت رساندن مأمون کشیده بود، [[انتظار]] داشت که خلیفه [[حکومت]] [[عراق]] را بدو سپارد و هنگامی که مأمون [[حسن بن سهل]] را بر حکومت عراق گماشت، طاهر در صدد برآمد که [[نارضایتی]] خود را بدین وسیله نشان دهد<ref>یعقوبی اظهار ناراحتی و نارضایتی طاهر بن حسین را به خوبی بیان کرده است (تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵۵).</ref>. زمانی که فتنه نصر بالا گرفت، مأمون در [[خراسان]] بود؛ از این‌رو طاهر را باز پس خواند و فرزندش، عبدالله، را مأمور جنگ با وی کرد. عبدالله بن طاهر در [[پیکار]] با نصر بکوشید. نصر با این شرط که هیچ وقت به دربار خلافت نیاید حاضر به [[تسلیم]] شد، اما مأمون نپذیرفت و خواستار تسلیم بی‌قید و شرط او شد؛ لذا جنگ ادامه یافت تا آنکه نصر [[امان]] خواست و بدون شرط تسلیم شد و فتنه او به [[سال ۲۰۱ ق]]. پایان یافت.<ref>[[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۶۹.</ref>.		نصر بن شبث یکی از [[اعراب]] [[متعصب]] و از طرفداران [[امین]] بود؛ از این‌رو [[کینه]] [[مأمون]] را به [[دل]] داشت. وی در آغاز [[خلافت]] مأمون، [[رهبری]] گروه بسیاری از اعراب مخالف را در جزیره و دیار [[مضر]] بر عهده گرفت و [[پرچم]] [[شورش]] بر [[ضد]] [[خلیفه]] را برافراشت<ref>الکامل، ج۶، ص۳۰۹.</ref>. در این [[زمان]]، گروهی از [[علویان]]، به اعتبار [[مخالفت]] نصر با مأمون، می‌خواستند از نیروی او استفاده کنند و به [[یاری]] او خلافت را به [[خاندان]] خود منتقل نمایند؛ اما وی نپذیرفت و گفته بود که خلافت [[حق]] [[آل عباس]] است و من از آن رو با مأمون می‌جنگم که [[عجم]] را بر [[عرب]] [[برتری]] داده است<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۶۹.</ref>. هنگامی که [[فتنه]] نصر بزرگ شد، مأمون [[طاهر بن حسین]] را [[مأمور]] سرکوبی او کرد. طاهر تعمداً در [[جنگ]] با نصر [[سستی]] نمود؛ زیرا پس از زحمات بسیاری که برای به خلافت رساندن مأمون کشیده بود، [[انتظار]] داشت که خلیفه [[حکومت]] [[عراق]] را بدو سپارد و هنگامی که مأمون [[حسن بن سهل]] را بر حکومت عراق گماشت، طاهر در صدد برآمد که [[نارضایتی]] خود را بدین وسیله نشان دهد<ref>یعقوبی اظهار ناراحتی و نارضایتی طاهر بن حسین را به خوبی بیان کرده است (تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵۵).</ref>. زمانی که فتنه نصر بالا گرفت، مأمون در [[خراسان]] بود؛ از این‌رو طاهر را باز پس خواند و فرزندش، عبدالله، را مأمور جنگ با وی کرد. عبدالله بن طاهر در [[پیکار]] با نصر بکوشید. نصر با این شرط که هیچ وقت به دربار خلافت نیاید حاضر به [[تسلیم]] شد، اما مأمون نپذیرفت و خواستار تسلیم بی‌قید و شرط او شد؛ لذا جنگ ادامه یافت تا آنکه نصر [[امان]] خواست و بدون شرط تسلیم شد و فتنه او به [[سال ۲۰۱ ق]]. پایان یافت.<ref>[[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۶۹.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
اين مدخل...» ایجاد کرد

2021-12-26T05:11:48Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نصر بن شبث در تاریخ اسلامی]]</div>

==مقدمه==
[[نصر بن شبث]] یکی از [[اعراب]] [[متعصب]] و از طرفداران [[امین]] بود؛ از این‌رو [[کینه]] [[مأمون]] را به [[دل]] داشت. وی در آغاز [[خلافت]] مأمون، [[رهبری]] گروه بسیاری از اعراب مخالف را در جزیره و دیار [[مضر]] بر عهده گرفت و [[پرچم]] [[شورش]] بر [[ضد]] [[خلیفه]] را برافراشت<ref>الکامل، ج۶، ص۳۰۹.</ref>. در این [[زمان]]، گروهی از [[علویان]]، به اعتبار [[مخالفت]] نصر با مأمون، می‌خواستند از نیروی او استفاده کنند و به [[یاری]] او خلافت را به [[خاندان]] خود منتقل نمایند؛ اما وی نپذیرفت و گفته بود که خلافت [[حق]] [[آل عباس]] است و من از آن رو با مأمون می‌جنگم که [[عجم]] را بر [[عرب]] [[برتری]] داده است<ref>تاریخ الاسلام، ج۲، ص۶۹.</ref>. هنگامی که [[فتنه]] نصر بزرگ شد، مأمون [[طاهر بن حسین]] را [[مأمور]] سرکوبی او کرد. طاهر تعمداً در [[جنگ]] با نصر [[سستی]] نمود؛ زیرا پس از زحمات بسیاری که برای به خلافت رساندن مأمون کشیده بود، [[انتظار]] داشت که خلیفه [[حکومت]] [[عراق]] را بدو سپارد و هنگامی که مأمون [[حسن بن سهل]] را بر حکومت عراق گماشت، طاهر در صدد برآمد که [[نارضایتی]] خود را بدین وسیله نشان دهد<ref>یعقوبی اظهار ناراحتی و نارضایتی طاهر بن حسین را به خوبی بیان کرده است (تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵۵).</ref>. زمانی که فتنه نصر بالا گرفت، مأمون در [[خراسان]] بود؛ از این‌رو طاهر را باز پس خواند و فرزندش، عبدالله، را مأمور جنگ با وی کرد. عبدالله بن طاهر در [[پیکار]] با نصر بکوشید. نصر با این شرط که هیچ وقت به دربار خلافت نیاید حاضر به [[تسلیم]] شد، اما مأمون نپذیرفت و خواستار تسلیم بی‌قید و شرط او شد؛ لذا جنگ ادامه یافت تا آنکه نصر [[امان]] خواست و بدون شرط تسلیم شد و فتنه او به [[سال ۲۰۱ ق]]. پایان یافت.<ref>[[سید احمد رضا خضری|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۶۹.</ref>.

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009737.jpg|22px]] [[سید احمد رضا خضری|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)|'''تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه''']]
{{پایان منابع}}

==پانویس==
{{پانویس}}

[[رده:نصر بن شبث]]
[[رده:مدخل]]
[[رده:اعلام]]

نصر بن شبث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

Jaafari در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۱۲

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} اين مدخل...» ایجاد کرد

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
اين مدخل...» ایجاد کرد