نضر بن حارث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به نضر بن حارث (ابهام‌زدایی)

2025-01-08T08:33:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''~~[[نضر بن حارث]]~~''' ممکن است به یکی از شخصیت‌های زیر اشاره داشته باشد:~~		#تغییر_مسیر [[نضر بن حارث (ابهام‌زدایی)]]

	* [[نضر بن حارث بن علقمه]]
	* [[نضر بن حارث ضبی]]
	* [[نضر بن حارث فهری]]

	~~{{ابهام‌زدایی}}~~

Hosein: جایگزینی متن - '\\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'' به '* $1'

2022-07-25T17:40:51Z

جایگزینی متن - '\*\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'' به '* $1'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''[[نضر بن حارث]]''' ممکن است به یکی از شخصیت‌های زیر اشاره داشته باشد:		'''[[نضر بن حارث]]''' ممکن است به یکی از شخصیت‌های زیر اشاره داشته باشد:

	*~~'''~~[[نضر بن حارث بن علقمه]]~~'''~~		* [[نضر بن حارث بن علقمه]]
	*~~'''~~[[نضر بن حارث ضبی]]~~'''~~		* [[نضر بن حارث ضبی]]
	*~~'''~~[[نضر بن حارث فهری]]~~'''~~		* [[نضر بن حارث فهری]]

	{{ابهام‌زدایی}}		{{ابهام‌زدایی}}

Hosein: جایگزینی متن - '\{\{ابهام‌زدایی\}\}↵\[\[رده\:صفحه‌های ابهام‌زدایی\]\]↵\[\[رده\:(.*)\]\]' به '{{ابهام‌زدایی}}'

2022-07-25T17:12:43Z

جایگزینی متن - '\{\{ابهام‌زدایی\}\}↵\[\[رده\:صفحه‌های ابهام‌زدایی\]\]↵\[\[رده\:(.*)\]\]' به '{{ابهام‌زدایی}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۴۲
خط ۶:		خط ۶:

	{{ابهام‌زدایی}}		{{ابهام‌زدایی}}
	~~[[رده:صفحه‌های ابهام‌زدایی]]~~
	~~[[رده:نضر بن حارث]]~~

Msadeq در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۳۸

2021-10-06T16:38:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۰۸
خط ۲:		خط ۲:

	*'''[[نضر بن حارث بن علقمه]]'''		*'''[[نضر بن حارث بن علقمه]]'''
			*'''[[نضر بن حارث ضبی]]'''
	*'''[[نضر بن حارث فهری]]'''		*'''[[نضر بن حارث فهری]]'''

Msadeq: تغییرمسیر به نضر بن حارث فهری حذف شد

2021-10-06T16:36:40Z

تغییرمسیر به نضر بن حارث فهری حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~#تغییر_مسیر~~ [[نضر بن حارث فهری]]		'''[[نضر بن حارث]]''' ممکن است به یکی از شخصیت‌های زیر اشاره داشته باشد:

			*'''[[نضر بن حارث بن علقمه]]'''
			*'''[[نضر بن حارث فهری]]'''

			{{ابهام‌زدایی}}
			[[رده:صفحه‌های ابهام‌زدایی]]
			[[رده:نضر بن حارث]]

Wasity: تغییرمسیر به نضر بن حارث فهری

2021-01-24T14:02:55Z

تغییرمسیر به نضر بن حارث فهری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{خرد}}~~		#تغییر_مسیر [[نضر بن حارث فهری]]
	~~{{امامت}}~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	~~: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	~~: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[~~نضر بن حارث در حدیث]] \| [[نضر بن حارث در کلام اسلامی]]</div>~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نضر بن حارث (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	~~<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">~~

	~~==مقدمه==~~
	* وقتی [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} در [[غدیر خم]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} را به [[امامت]] معرفی کرد، نضر بن حارث فهری نزد [[پیامبر]] آمد و گفت: ما را به [[توحید]] و [[رسالت]] و [[نماز]] و [[روزه]] و [[حج]] فراخواندی پذیرفتیم. حالا پسرعمویت را به [[ولایت]] بر ما می‌گماری. آیا این از سوی خود توست یا از سوی [[خدا]]؟ فرمود: از سوی [[خدا]]. وی در حالی که می‌رفت، می‌گفت: خدایا اگر آنچه [[پیامبر\|محمّد]]{{صل}} می‌گوید [[حق]] است، از [[آسمان]] بر من سنگ بباران. هنوز به مرکب خود نرسیده بود که سنگی از [[آسمان]] بر سرش فرود آمد و او را کشت. آنگاه [[آیات]] {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>سوره معارج آیه۱.</ref> نازل شد که اشاره به این واقعه است.<ref>مجمع البیان، ج ۵ ص ۳۵۲، الفصول المهمّه، ابن صباغ مالکی، ص ۴۲ (در این کتاب، نام او حارث بن نعمان آمده است).</ref> [[نزول]] این [[سوره]] و وقوع آن حادثه [[گواه]] [[حقانیت]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} و یکی از [[فضایل]] اوست<ref> ر.ک: «الغدیر» ج ۱ ص ۲۳۹ «العذاب الواقع</ref>. نضر بن حارث، از [[شیاطین]] [[قریش]] و از آزاردهندگان [[پیامبر]] بود که پیوسته با او [[دشمنی]] می‌کرد و وقتی [[پیامبر خدا]] از [[مجلسی]] که [[خدا]] را به یادها می‌آورد و [[آیات]] [[قرآن]] را بر [[مردم]] می‌خواند برمی‌خاست، او می‌نشست و می‌گفت: من قصه‌های بهتری می‌دانم. و آنچه را از داستانها و افسانه‌های [[پادشاهان ایران]] شنیده بود بازمی‌گفت و [[آیات قرآن]] را افسانه می‌پنداشت<ref>سیرۀ ابن هشام، ج ۱ ص ۱۹۵، به نقل از «آیات الغدیر» کورانی، ص ۳۴۵</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۴.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	~~==منابع==~~
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].

	~~==پانویس==~~
	~~{{یادآوری پانویس}}~~
	~~{{پانویس2}}~~


	~~[[رده:نضر بن حارث]]~~
	~~[[رده:نضر بن حارث]]~~
	~~[[رده:مدخل فرهنگ غدیر~~]]

Shafipour در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۱

2020-07-08T07:41:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	* وقتی [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} در [[غدیر خم]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} را به [[امامت]] معرفی کرد، نضر بن حارث فهری نزد [[پیامبر]] آمد و گفت: ما را به [[توحید]] و [[رسالت]] و نماز و روزه و [[حج]] فراخواندی پذیرفتیم. حالا پسرعمویت را به ولایت بر ما می‌گماری. آیا این از سوی خود توست یا از سوی ~~خدا؟~~ فرمود: از سوی خدا. وی در حالی که می‌رفت، می‌گفت: خدایا اگر آنچه [[پیامبر\|محمّد]] {{صل}} می‌گوید [[حق]] است، از آسمان بر من سنگ بباران. هنوز به مرکب خود نرسیده بود که سنگی از آسمان بر سرش فرود آمد و او را کشت. آنگاه آیات {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>سوره معارج آیه۱.</ref> نازل شد که اشاره به این واقعه است.<ref>مجمع البیان، ج ۵ ص ۳۵۲، الفصول المهمّه، ابن صباغ مالکی، ص ۴۲ (در این کتاب، نام او حارث بن نعمان آمده است).</ref> نزول این سوره و وقوع آن حادثه گواه حقانیت [[امام علی\|علی]]{{ع}} و یکی از فضایل اوست<ref> ر.ک: «الغدیر» ج ۱ ص ۲۳۹ «العذاب الواقع</ref>. نضر بن حارث، از شیاطین قریش و از آزاردهندگان [[پیامبر]] بود که پیوسته با او دشمنی می‌کرد و وقتی پیامبر خدا از مجلسی که خدا را به یادها می‌آورد و آیات [[قرآن]] را بر مردم می‌خواند برمی‌خاست، او می‌نشست و می‌گفت: من قصه‌های بهتری می‌دانم. و آنچه را از داستانها و افسانه‌های پادشاهان ایران شنیده بود بازمی‌گفت و آیات قرآن را افسانه می‌پنداشت<ref>سیرۀ ابن هشام، ج ۱ ص ۱۹۵، به نقل از «آیات الغدیر» کورانی، ص ۳۴۵</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۴.</ref>		* وقتی [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} در [[غدیر خم]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} را به [[امامت]] معرفی کرد، نضر بن حارث فهری نزد [[پیامبر]] آمد و گفت: ما را به [[توحید]] و [[رسالت]] و [[نماز]] و [[روزه]] و [[حج]] فراخواندی پذیرفتیم. حالا پسرعمویت را به [[ولایت]] بر ما می‌گماری. آیا این از سوی خود توست یا از سوی [[خدا]]؟ فرمود: از سوی [[خدا]]. وی در حالی که می‌رفت، می‌گفت: خدایا اگر آنچه [[پیامبر\|محمّد]]{{صل}} می‌گوید [[حق]] است، از [[آسمان]] بر من سنگ بباران. هنوز به مرکب خود نرسیده بود که سنگی از [[آسمان]] بر سرش فرود آمد و او را کشت. آنگاه [[آیات]] {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>سوره معارج آیه۱.</ref> نازل شد که اشاره به این واقعه است.<ref>مجمع البیان، ج ۵ ص ۳۵۲، الفصول المهمّه، ابن صباغ مالکی، ص ۴۲ (در این کتاب، نام او حارث بن نعمان آمده است).</ref> [[نزول]] این [[سوره]] و وقوع آن حادثه [[گواه]] [[حقانیت]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} و یکی از [[فضایل]] اوست<ref> ر.ک: «الغدیر» ج ۱ ص ۲۳۹ «العذاب الواقع</ref>. نضر بن حارث، از [[شیاطین]] [[قریش]] و از آزاردهندگان [[پیامبر]] بود که پیوسته با او [[دشمنی]] می‌کرد و وقتی [[پیامبر خدا]] از [[مجلسی]] که [[خدا]] را به یادها می‌آورد و [[آیات]] [[قرآن]] را بر [[مردم]] می‌خواند برمی‌خاست، او می‌نشست و می‌گفت: من قصه‌های بهتری می‌دانم. و آنچه را از داستانها و افسانه‌های [[پادشاهان ایران]] شنیده بود بازمی‌گفت و [[آیات قرآن]] را افسانه می‌پنداشت<ref>سیرۀ ابن هشام، ج ۱ ص ۱۹۵، به نقل از «آیات الغدیر» کورانی، ص ۳۴۵</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۴.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'

2019-07-09T13:49:50Z

جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۱۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	* وقتی [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} در [[غدیر خم]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} را به [[امامت]] معرفی کرد، نضر بن حارث فهری نزد [[پیامبر]] آمد و گفت: ما را به [[توحید]] و [[رسالت]] و نماز و روزه و [[حج]] فراخواندی پذیرفتیم. حالا پسرعمویت را به ولایت بر ما می‌گماری. آیا این از سوی خود توست یا از سوی خدا؟ فرمود: از سوی خدا. وی در حالی که می‌رفت، می‌گفت: خدایا اگر آنچه [[پیامبر\|محمّد]] {{صل}} می‌گوید [[حق]] است، از آسمان بر من سنگ بباران. هنوز به مرکب خود نرسیده بود که سنگی از آسمان بر سرش فرود آمد و او را کشت. آنگاه آیات {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>سوره معارج آیه۱.</ref> نازل شد که اشاره به این واقعه است.<ref>مجمع البیان، ج ۵ ص ۳۵۲، الفصول المهمّه، ابن صباغ مالکی، ص ۴۲ (در این کتاب، نام او حارث بن نعمان آمده است).</ref> نزول این سوره و وقوع آن حادثه گواه حقانیت [[امام علی\|علی]]{{ع}} و یکی از فضایل اوست<ref> ر.ک: «الغدیر» ج ۱ ص ۲۳۹ «العذاب الواقع</ref>. نضر بن حارث، از شیاطین قریش و از آزاردهندگان [[پیامبر]] بود که پیوسته با او دشمنی می‌کرد و وقتی پیامبر خدا از مجلسی که خدا را به یادها می‌آورد و آیات [[قرآن]] را بر مردم می‌خواند برمی‌خاست، او می‌نشست و می‌گفت: من قصه‌های بهتری می‌دانم. و آنچه را از داستانها و افسانه‌های پادشاهان ایران شنیده بود بازمی‌گفت و آیات قرآن را افسانه می‌پنداشت<ref>سیرۀ ابن هشام، ج ۱ ص ۱۹۵، به نقل از «آیات الغدیر» کورانی، ص ۳۴۵</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ~~ص:۵۷۴~~.</ref>		* وقتی [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} در [[غدیر خم]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} را به [[امامت]] معرفی کرد، نضر بن حارث فهری نزد [[پیامبر]] آمد و گفت: ما را به [[توحید]] و [[رسالت]] و نماز و روزه و [[حج]] فراخواندی پذیرفتیم. حالا پسرعمویت را به ولایت بر ما می‌گماری. آیا این از سوی خود توست یا از سوی خدا؟ فرمود: از سوی خدا. وی در حالی که می‌رفت، می‌گفت: خدایا اگر آنچه [[پیامبر\|محمّد]] {{صل}} می‌گوید [[حق]] است، از آسمان بر من سنگ بباران. هنوز به مرکب خود نرسیده بود که سنگی از آسمان بر سرش فرود آمد و او را کشت. آنگاه آیات {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>سوره معارج آیه۱.</ref> نازل شد که اشاره به این واقعه است.<ref>مجمع البیان، ج ۵ ص ۳۵۲، الفصول المهمّه، ابن صباغ مالکی، ص ۴۲ (در این کتاب، نام او حارث بن نعمان آمده است).</ref> نزول این سوره و وقوع آن حادثه گواه حقانیت [[امام علی\|علی]]{{ع}} و یکی از فضایل اوست<ref> ر.ک: «الغدیر» ج ۱ ص ۲۳۹ «العذاب الواقع</ref>. نضر بن حارث، از شیاطین قریش و از آزاردهندگان [[پیامبر]] بود که پیوسته با او دشمنی می‌کرد و وقتی پیامبر خدا از مجلسی که خدا را به یادها می‌آورد و آیات [[قرآن]] را بر مردم می‌خواند برمی‌خاست، او می‌نشست و می‌گفت: من قصه‌های بهتری می‌دانم. و آنچه را از داستانها و افسانه‌های پادشاهان ایران شنیده بود بازمی‌گفت و آیات قرآن را افسانه می‌پنداشت<ref>سیرۀ ابن هشام، ج ۱ ص ۱۹۵، به نقل از «آیات الغدیر» کورانی، ص ۳۴۵</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۴.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Admin: جایگزینی متن - '}} }}' به '}}'

2019-06-02T15:00:24Z

جایگزینی متن - '}} }}' به '}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۸:۳۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	* وقتی [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} در [[غدیر خم]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} را به [[امامت]] معرفی کرد، نضر بن حارث فهری نزد [[پیامبر]] آمد و گفت: ما را به [[توحید]] و [[رسالت]] و نماز و روزه و [[حج]] فراخواندی پذیرفتیم. حالا پسرعمویت را به ولایت بر ما می‌گماری. آیا این از سوی خود توست یا از سوی خدا؟ فرمود: از سوی خدا. وی در حالی که می‌رفت، می‌گفت: خدایا اگر آنچه [[پیامبر\|محمّد]] {{صل}} می‌گوید [[حق]] است، از آسمان بر من سنگ بباران. هنوز به مرکب خود نرسیده بود که سنگی از آسمان بر سرش فرود آمد و او را کشت. آنگاه آیات {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}} }}<ref>سوره معارج آیه۱.</ref> نازل شد که اشاره به این واقعه است.<ref>مجمع البیان، ج ۵ ص ۳۵۲، الفصول المهمّه، ابن صباغ مالکی، ص ۴۲ (در این کتاب، نام او حارث بن نعمان آمده است).</ref> نزول این سوره و وقوع آن حادثه گواه حقانیت [[امام علی\|علی]]{{ع}} و یکی از فضایل اوست<ref> ر.ک: «الغدیر» ج ۱ ص ۲۳۹ «العذاب الواقع</ref>. نضر بن حارث، از شیاطین قریش و از آزاردهندگان [[پیامبر]] بود که پیوسته با او دشمنی می‌کرد و وقتی پیامبر خدا از مجلسی که خدا را به یادها می‌آورد و آیات [[قرآن]] را بر مردم می‌خواند برمی‌خاست، او می‌نشست و می‌گفت: من قصه‌های بهتری می‌دانم. و آنچه را از داستانها و افسانه‌های پادشاهان ایران شنیده بود بازمی‌گفت و آیات قرآن را افسانه می‌پنداشت<ref>سیرۀ ابن هشام، ج ۱ ص ۱۹۵، به نقل از «آیات الغدیر» کورانی، ص ۳۴۵</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۷۴.</ref>		* وقتی [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} در [[غدیر خم]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} را به [[امامت]] معرفی کرد، نضر بن حارث فهری نزد [[پیامبر]] آمد و گفت: ما را به [[توحید]] و [[رسالت]] و نماز و روزه و [[حج]] فراخواندی پذیرفتیم. حالا پسرعمویت را به ولایت بر ما می‌گماری. آیا این از سوی خود توست یا از سوی خدا؟ فرمود: از سوی خدا. وی در حالی که می‌رفت، می‌گفت: خدایا اگر آنچه [[پیامبر\|محمّد]] {{صل}} می‌گوید [[حق]] است، از آسمان بر من سنگ بباران. هنوز به مرکب خود نرسیده بود که سنگی از آسمان بر سرش فرود آمد و او را کشت. آنگاه آیات {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>سوره معارج آیه۱.</ref> نازل شد که اشاره به این واقعه است.<ref>مجمع البیان، ج ۵ ص ۳۵۲، الفصول المهمّه، ابن صباغ مالکی، ص ۴۲ (در این کتاب، نام او حارث بن نعمان آمده است).</ref> نزول این سوره و وقوع آن حادثه گواه حقانیت [[امام علی\|علی]]{{ع}} و یکی از فضایل اوست<ref> ر.ک: «الغدیر» ج ۱ ص ۲۳۹ «العذاب الواقع</ref>. نضر بن حارث، از شیاطین قریش و از آزاردهندگان [[پیامبر]] بود که پیوسته با او دشمنی می‌کرد و وقتی پیامبر خدا از مجلسی که خدا را به یادها می‌آورد و آیات [[قرآن]] را بر مردم می‌خواند برمی‌خاست، او می‌نشست و می‌گفت: من قصه‌های بهتری می‌دانم. و آنچه را از داستانها و افسانه‌های پادشاهان ایران شنیده بود بازمی‌گفت و آیات قرآن را افسانه می‌پنداشت<ref>سیرۀ ابن هشام، ج ۱ ص ۱۹۵، به نقل از «آیات الغدیر» کورانی، ص ۳۴۵</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۷۴.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Admin: جایگزینی متن - '{{عربی| {{متن قرآن' به '{{متن قرآن'

2019-06-02T12:13:31Z

جایگزینی متن - '{{عربی| {{متن قرآن' به '{{متن قرآن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۴۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	* وقتی [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} در [[غدیر خم]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} را به [[امامت]] معرفی کرد، نضر بن حارث فهری نزد [[پیامبر]] آمد و گفت: ما را به [[توحید]] و [[رسالت]] و نماز و روزه و [[حج]] فراخواندی پذیرفتیم. حالا پسرعمویت را به ولایت بر ما می‌گماری. آیا این از سوی خود توست یا از سوی خدا؟ فرمود: از سوی خدا. وی در حالی که می‌رفت، می‌گفت: خدایا اگر آنچه [[پیامبر\|محمّد]] {{صل}} می‌گوید [[حق]] است، از آسمان بر من سنگ بباران. هنوز به مرکب خود نرسیده بود که سنگی از آسمان بر سرش فرود آمد و او را کشت. آنگاه آیات ~~{{عربی\|~~ {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}} }}<ref>سوره معارج آیه۱.</ref> نازل شد که اشاره به این واقعه است.<ref>مجمع البیان، ج ۵ ص ۳۵۲، الفصول المهمّه، ابن صباغ مالکی، ص ۴۲ (در این کتاب، نام او حارث بن نعمان آمده است).</ref> نزول این سوره و وقوع آن حادثه گواه حقانیت [[امام علی\|علی]]{{ع}} و یکی از فضایل اوست<ref> ر.ک: «الغدیر» ج ۱ ص ۲۳۹ «العذاب الواقع</ref>. نضر بن حارث، از شیاطین قریش و از آزاردهندگان [[پیامبر]] بود که پیوسته با او دشمنی می‌کرد و وقتی پیامبر خدا از مجلسی که خدا را به یادها می‌آورد و آیات [[قرآن]] را بر مردم می‌خواند برمی‌خاست، او می‌نشست و می‌گفت: من قصه‌های بهتری می‌دانم. و آنچه را از داستانها و افسانه‌های پادشاهان ایران شنیده بود بازمی‌گفت و آیات قرآن را افسانه می‌پنداشت<ref>سیرۀ ابن هشام، ج ۱ ص ۱۹۵، به نقل از «آیات الغدیر» کورانی، ص ۳۴۵</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۷۴.</ref>		* وقتی [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} در [[غدیر خم]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} را به [[امامت]] معرفی کرد، نضر بن حارث فهری نزد [[پیامبر]] آمد و گفت: ما را به [[توحید]] و [[رسالت]] و نماز و روزه و [[حج]] فراخواندی پذیرفتیم. حالا پسرعمویت را به ولایت بر ما می‌گماری. آیا این از سوی خود توست یا از سوی خدا؟ فرمود: از سوی خدا. وی در حالی که می‌رفت، می‌گفت: خدایا اگر آنچه [[پیامبر\|محمّد]] {{صل}} می‌گوید [[حق]] است، از آسمان بر من سنگ بباران. هنوز به مرکب خود نرسیده بود که سنگی از آسمان بر سرش فرود آمد و او را کشت. آنگاه آیات {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}} }}<ref>سوره معارج آیه۱.</ref> نازل شد که اشاره به این واقعه است.<ref>مجمع البیان، ج ۵ ص ۳۵۲، الفصول المهمّه، ابن صباغ مالکی، ص ۴۲ (در این کتاب، نام او حارث بن نعمان آمده است).</ref> نزول این سوره و وقوع آن حادثه گواه حقانیت [[امام علی\|علی]]{{ع}} و یکی از فضایل اوست<ref> ر.ک: «الغدیر» ج ۱ ص ۲۳۹ «العذاب الواقع</ref>. نضر بن حارث، از شیاطین قریش و از آزاردهندگان [[پیامبر]] بود که پیوسته با او دشمنی می‌کرد و وقتی پیامبر خدا از مجلسی که خدا را به یادها می‌آورد و آیات [[قرآن]] را بر مردم می‌خواند برمی‌خاست، او می‌نشست و می‌گفت: من قصه‌های بهتری می‌دانم. و آنچه را از داستانها و افسانه‌های پادشاهان ایران شنیده بود بازمی‌گفت و آیات قرآن را افسانه می‌پنداشت<ref>سیرۀ ابن هشام، ج ۱ ص ۱۹۵، به نقل از «آیات الغدیر» کورانی، ص ۳۴۵</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۷۴.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==