نظارت بر بازار - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-11-26T04:37:13Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۷
خط ۸۷:		خط ۸۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~اقتصاد~~]]		[[رده:بازار]]
	[[رده:نظارت]]		[[رده:نظارت]]

Jaafari در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۱

2024-11-07T08:11:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نظارت بر بازار در معارف و سیره علوی]] - [[نظارت بر بازار در معارف و سیره معصوم]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نظارت بر بازار در معارف و سیره نبوی]] - [[نظارت بر بازار در معارف و سیره علوی]] - [[نظارت بر بازار در معارف و سیره معصوم]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Jaafari در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۷

2024-11-07T07:47:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نظارت بر بازار در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نظارت بر بازار در معارف و سیره علوی]] - [[نظارت بر بازار در معارف و سیره معصوم]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-20T04:45:55Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۴:		خط ۴:
	بازارها از ابتدای [[تشکیل دولت اسلامی]] در [[مدینه]]، تحت نظارت و [[مراقبت]] بود. [[پیامبر]] بر انباری از طعام گذر کرد؛ دستش را در آن فرو برد و رطوبتی در آن یافت، و به صاحب آن فرمود: این چیست؟ گفت: یا [[رسول الله]] [[باران]] بر آن باریده است. پس فرمود: چرا آن را بر روی طعام نگذاشته‌ای تا [[مردم]] ببینند؟ هر که [[خیانت]] ورزد از ما نیست<ref>سمهودی، نورالدین علی بن احمد، وفاء الوفاء، ج۲، ص۷۵۶.</ref>.		بازارها از ابتدای [[تشکیل دولت اسلامی]] در [[مدینه]]، تحت نظارت و [[مراقبت]] بود. [[پیامبر]] بر انباری از طعام گذر کرد؛ دستش را در آن فرو برد و رطوبتی در آن یافت، و به صاحب آن فرمود: این چیست؟ گفت: یا [[رسول الله]] [[باران]] بر آن باریده است. پس فرمود: چرا آن را بر روی طعام نگذاشته‌ای تا [[مردم]] ببینند؟ هر که [[خیانت]] ورزد از ما نیست<ref>سمهودی، نورالدین علی بن احمد، وفاء الوفاء، ج۲، ص۷۵۶.</ref>.

	همچنین حضرت امر نظارت بر بازارها را به مأموری خاص محول فرمود. پس از [[فتح مکه]]، پیامبر [[سعد بن سعید بن عاص]] را بر بازار [[مکه]] و [[عمر بن خطاب]] را به [[نظارت بر بازار]] مدینه گماشت<ref>کتانی، عبدالحی، التراتیب الاداریه، ج۱، ص۲۸۵.</ref>. نظارت بر بازار در [[زمان]] [[خلفا]] نیز ادامه یافت<ref>عمر بن خطلاب هنگام خلافت، تازیانه در دست، در بازارها می‌گشت و به وضع بازاریان رسیدگی، و میان آنان داوری می‌کرد. (تاریخ الطبری، ج۴، ص۲۲۴).</ref>. در [[احادیث]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} نیز عنایتی آشکارا به بازار و نظارت بر آن مشاهده می‌کنیم. حضرت به صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر بازارها نظارت می‌کرد.		همچنین حضرت امر نظارت بر بازارها را به مأموری خاص محول فرمود. پس از [[فتح مکه]]، پیامبر [[سعد بن سعید بن عاص]] را بر بازار [[مکه]] و [[عمر بن خطاب]] را به نظارت بر بازار مدینه گماشت<ref>کتانی، عبدالحی، التراتیب الاداریه، ج۱، ص۲۸۵.</ref>. نظارت بر بازار در [[زمان]] [[خلفا]] نیز ادامه یافت<ref>عمر بن خطلاب هنگام خلافت، تازیانه در دست، در بازارها می‌گشت و به وضع بازاریان رسیدگی، و میان آنان داوری می‌کرد. (تاریخ الطبری، ج۴، ص۲۲۴).</ref>. در [[احادیث]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} نیز عنایتی آشکارا به بازار و نظارت بر آن مشاهده می‌کنیم. حضرت به صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر بازارها نظارت می‌کرد.

	امیرالمؤمنین {{ع}} در بازار راه می‌رفت و اگر کم فروشی یا تقلبی مشاهده می‌کرد، فرد خطاکار را با تازیانه‌ای که در دست داشت، [[تنبیه]] می‌نمود. [[اصبغ بن نباته]] می‌گوید: «روزی به حضرت عرض کردم که شما در [[خانه]] بنشین و من به این کار می‌پردازم. حضرت فرمود: ای [[اصبغ]] مرا [[نصیحت]] نکردی»<ref>دعائم الاسلام، ج۲، ص۵۳۸، ح۱۹۱۳.</ref>. ابوصهباء نیز می‌گوید: [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} را در «شطکلاء» دیدم که از قیمت‌ها پرس‌و‌جو می‌کرد<ref>احمد بن حنبل. فضائل الصحابه، ج۱، ص۵۴۷، ح۹۱۹.</ref>.		امیرالمؤمنین {{ع}} در بازار راه می‌رفت و اگر کم فروشی یا تقلبی مشاهده می‌کرد، فرد خطاکار را با تازیانه‌ای که در دست داشت، [[تنبیه]] می‌نمود. [[اصبغ بن نباته]] می‌گوید: «روزی به حضرت عرض کردم که شما در [[خانه]] بنشین و من به این کار می‌پردازم. حضرت فرمود: ای [[اصبغ]] مرا [[نصیحت]] نکردی»<ref>دعائم الاسلام، ج۲، ص۵۳۸، ح۱۹۱۳.</ref>. ابوصهباء نیز می‌گوید: [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} را در «شطکلاء» دیدم که از قیمت‌ها پرس‌و‌جو می‌کرد<ref>احمد بن حنبل. فضائل الصحابه، ج۱، ص۵۴۷، ح۹۱۹.</ref>.

Bahmani در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۵

2023-12-20T04:45:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۷۵:		خط ۷۵:
	البته این به آن معنا نیست که اگر کسی به عمد جایی را [[آتش]] زند ضامن نیست، چون در روایتی داریم چنین فردی ضامن است. خسارت [[اموال]] براثر آتش سوزیِ عمدی پرداخت می‌شود و نوعی [[فساد]] به شمار می‌آید که عامل آن هم کشته می‌شود<ref>من لا‌یحضره الفقیه، ج۴، ص۱۶۲؛ تهذیب الأحکام، ج۱۰، ص۲۳۱: {{متن حدیث\|أَنَّ عَلِيّاً{{ع}} قَضَى فِي رَجُلٍ أَقْبَلَ بِنَارٍ فَأَشْعَلَهَا فِي دَارِ قَوْمٍ فَاحْتَرَقَتِ الدَّارُ وَ احْتَرَقَ أَهْلُهَا وَ احْتَرَقَ مَتَاعُهُمْ قَالَ يُغَرَّمُ قِيمَةَ الدَّارِ وَ مَا فِيهَا ثُمَّ يُقْتَلُ}}.</ref>.		البته این به آن معنا نیست که اگر کسی به عمد جایی را [[آتش]] زند ضامن نیست، چون در روایتی داریم چنین فردی ضامن است. خسارت [[اموال]] براثر آتش سوزیِ عمدی پرداخت می‌شود و نوعی [[فساد]] به شمار می‌آید که عامل آن هم کشته می‌شود<ref>من لا‌یحضره الفقیه، ج۴، ص۱۶۲؛ تهذیب الأحکام، ج۱۰، ص۲۳۱: {{متن حدیث\|أَنَّ عَلِيّاً{{ع}} قَضَى فِي رَجُلٍ أَقْبَلَ بِنَارٍ فَأَشْعَلَهَا فِي دَارِ قَوْمٍ فَاحْتَرَقَتِ الدَّارُ وَ احْتَرَقَ أَهْلُهَا وَ احْتَرَقَ مَتَاعُهُمْ قَالَ يُغَرَّمُ قِيمَةَ الدَّارِ وَ مَا فِيهَا ثُمَّ يُقْتَلُ}}.</ref>.

	خوک، [[حیوان]] [[نجس]] العین است و نزد [[مسلمانان]] قابل تملّک نیست، ولی اگر خوکِ فرد [[نصرانی]] را شخصی از بین ببرد، ضامن است و باید [[ارزش]] آن را به مالکش بدهد. در این باره دو [[روایت]] نقل شده است<ref>وسائل الشّیعه؛ ج۲۹؛ ص۲۶۲: {{متن حدیث\|أَنَّ عَلِيّاً{{ع}} ضَمَّنَ رَجُلًا أَصَابَ خِنْزِيراً لِنَصْرَانِيٍّ}}.</ref>. و برای [[شکست]] بربط که آلت [[موسیقی]] است ضمانتی قائل نیست <ref>تهذیب الأحکام، ج۱۰، ص۳۰۹؛ وسائل الشّیعه، ج۲۹، ص۲۶۲: {{متن حدیث\|عَنْ مِسْمَعٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} رُفِعَ إِلَيْهِ رَجُلٌ قَتَلَ خِنْزِيراً فَضَمَّنَهُ قِيمَتَهُ وَ رُفِعَ إِلَيْهِ رَجُلٌ كَسَرَ بَرْبَطاً فَأَبْطَلَهُ}}.</ref>. البته اگر کسی مدعی شود که آلات موسیقی امروز برای کارهای [[حلال]] هم قابل استفاده است، شاید بتوان قائل به ضمانت در این مورد شد.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۴، ص ~~746~~ - ~~754~~.</ref>		خوک، [[حیوان]] [[نجس]] العین است و نزد [[مسلمانان]] قابل تملّک نیست، ولی اگر خوکِ فرد [[نصرانی]] را شخصی از بین ببرد، ضامن است و باید [[ارزش]] آن را به مالکش بدهد. در این باره دو [[روایت]] نقل شده است<ref>وسائل الشّیعه؛ ج۲۹؛ ص۲۶۲: {{متن حدیث\|أَنَّ عَلِيّاً{{ع}} ضَمَّنَ رَجُلًا أَصَابَ خِنْزِيراً لِنَصْرَانِيٍّ}}.</ref>. و برای [[شکست]] بربط که آلت [[موسیقی]] است ضمانتی قائل نیست <ref>تهذیب الأحکام، ج۱۰، ص۳۰۹؛ وسائل الشّیعه، ج۲۹، ص۲۶۲: {{متن حدیث\|عَنْ مِسْمَعٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} رُفِعَ إِلَيْهِ رَجُلٌ قَتَلَ خِنْزِيراً فَضَمَّنَهُ قِيمَتَهُ وَ رُفِعَ إِلَيْهِ رَجُلٌ كَسَرَ بَرْبَطاً فَأَبْطَلَهُ}}.</ref>. البته اگر کسی مدعی شود که آلات موسیقی امروز برای کارهای [[حلال]] هم قابل استفاده است، شاید بتوان قائل به ضمانت در این مورد شد.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۴، ص ۷۴۶ - ۷۵۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* منابع */

2023-12-09T09:02:46Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۲
خط ۸۰:		خط ۸۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[محمد تقی نظرپور\|نظرپور، محمد تقی]]، [[بازار (مقاله)\| مقاله «بازار»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]		# [[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[محمد تقی نظرپور\|نظرپور، محمد تقی]]، [[بازار (مقاله)\| مقاله «بازار»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]
			# [[پرونده: 1100831.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۴ (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۴''']]
	# [[پرونده:4432.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|'''تجلی امامت''']]		# [[پرونده:4432.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|'''تجلی امامت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: /* منابع */

2023-12-09T09:01:28Z

منابع

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۵

2023-12-04T09:15:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۵
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[~~امام~~ علی]] {{ع}} در ~~فرمان‌نامه حکومتی~~ خود ~~تذکر می‌دهد~~ که ~~سوداگری~~ در ~~ضمیر پیشه‌های~~ [[اقتصادی]] ~~نفهته~~ است. از ~~این‌رو سفارش می‌کند~~ که [[~~دولت~~]] ~~باید~~ بر ~~دو چیز~~ نظارت ~~داشته باشد: نخست~~ بر ~~موضوع توزیع درست اجناس ضروری، به‌طوری~~ که از ~~پدیده احتکار~~ جلوگیری ~~کند~~ و ~~دوم~~ بر ~~نرخ‌گذاری~~ بر ~~مبنای~~ [[~~عدل~~]] و [[~~انصاف~~]] و ~~در نهایت، پرهیز~~ از ~~امتیازدهی~~<ref>~~نهج البلاغه، نامه ۵۳~~</ref><ref>[[سید ~~حسین دین‌پرور~~\|~~دین‌پرور،~~ سید ~~حسین~~]]، [[~~دانشنامه نهج البلاغه ج۱~~ (کتاب)\|~~دانشنامه نهج البلاغه~~]]، ~~ج۱، ص۱۱۳~~.</ref>.		بازارها از ابتدای [[تشکیل دولت اسلامی]] در [[مدینه]]، تحت نظارت و [[مراقبت]] بود. [[پیامبر]] بر انباری از طعام گذر کرد؛ دستش را در آن فرو برد و رطوبتی در آن یافت، و به صاحب آن فرمود: این چیست؟ گفت: یا [[رسول الله]] [[باران]] بر آن باریده است. پس فرمود: چرا آن را بر روی طعام نگذاشته‌ای تا [[مردم]] ببینند؟ هر که [[خیانت]] ورزد از ما نیست<ref>سمهودی، نورالدین علی بن احمد، وفاء الوفاء، ج۲، ص۷۵۶.</ref>.

			همچنین حضرت امر نظارت بر بازارها را به مأموری خاص محول فرمود. پس از [[فتح مکه]]، پیامبر [[سعد بن سعید بن عاص]] را بر بازار [[مکه]] و [[عمر بن خطاب]] را به [[نظارت بر بازار]] مدینه گماشت<ref>کتانی، عبدالحی، التراتیب الاداریه، ج۱، ص۲۸۵.</ref>. نظارت بر بازار در [[زمان]] [[خلفا]] نیز ادامه یافت<ref>عمر بن خطلاب هنگام خلافت، تازیانه در دست، در بازارها می‌گشت و به وضع بازاریان رسیدگی، و میان آنان داوری می‌کرد. (تاریخ الطبری، ج۴، ص۲۲۴).</ref>. در [[احادیث]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} نیز عنایتی آشکارا به بازار و نظارت بر آن مشاهده می‌کنیم. حضرت به صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر بازارها نظارت می‌کرد.

			امیرالمؤمنین {{ع}} در بازار راه می‌رفت و اگر کم فروشی یا تقلبی مشاهده می‌کرد، فرد خطاکار را با تازیانه‌ای که در دست داشت، [[تنبیه]] می‌نمود. [[اصبغ بن نباته]] می‌گوید: «روزی به حضرت عرض کردم که شما در [[خانه]] بنشین و من به این کار می‌پردازم. حضرت فرمود: ای [[اصبغ]] مرا [[نصیحت]] نکردی»<ref>دعائم الاسلام، ج۲، ص۵۳۸، ح۱۹۱۳.</ref>. ابوصهباء نیز می‌گوید: [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} را در «شطکلاء» دیدم که از قیمت‌ها پرس‌و‌جو می‌کرد<ref>احمد بن حنبل. فضائل الصحابه، ج۱، ص۵۴۷، ح۹۱۹.</ref>.

			در یک جمع‌بندی می‌توان گفت: حضرت افزون بر این که هر [[روز]] یا هر چند روز یک بار، به بازارها می‌رفت و بازاریان و تجار را [[نصیحت]] می‌نمود و [[احکام اسلام]] را برایشان بازگو و دعاوی را حل و فصل می‌کرد، به طور مستمر بر کیفیت [[خرید و فروش]] و سطح قیمت‌ها [[نظارت]] داشت و در صورت مشاهده هرگونه تخلف و تجاوزی، خود وارد عمل می‌شد و [[حق]] [[مظلوم]] را می‌ستاند و به [[یاری]] [[ضعیفان]] می‌شتافت و بارها این [[آیه]] را [[تلاوت]] می‌فرمود: «ما بهشت ابدی [[آخرت]] را برای آنان که در [[زمین]] [[اراده]] [[علو]] و [[فساد]] و [[سرکشی]] ندارند، مخصوص می‌گردانیم و [[حسن عاقبت]]، خاص [[پرهیزگاران]] است»<ref>{{متن قرآن\|تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادً}} «آنک سرای واپسین! آن را برای کسانی می‌نهیم که بر آنند تا در روی زمین، نه گردنکشی کنند و نه تباهی» سوره قصص، آیه ۸۳.</ref>. این آیه درباره [[حاکمان]] [[عادل]] و [[متواضع]] و [[مردمان]] توانمند نازل شده است<ref>طبرسی، مجمع البیان، ج۷، ص۴۲۰، ذیل آیه شریفه.</ref>.<ref>[[محمد تقی نظرپور\|نظرپور، محمد تقی]]، [[بازار (مقاله)\| مقاله «بازار»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\| دانشنامه امام علی ج۷]]، ص ۵۱۶.</ref>

			== متولی بازار ==
			علی {{ع}} در جاهایی که خود حضور نداشت افرادی را برای [[نظارت]] بر کارکرد [[اقتصادی]] و [[تجاری]] بازاریان می‌گمارد تا کسی نتواند به [[غش]] و [[حیله]] دست بزند. چنان که [[ابن عباس]] را به عنوان [[قاضی]] و «ناظر» به [[بصره]] گسیل داشت<ref>ماوردی، ادب القاضی، ج۱، ص۱۳۵.</ref> و علی بن اصمع را بر «بارجاه»<ref>نام محلی است در بصره. واژه فارسی این کلمه «بارگاه» است.</ref> گماشت. و به [[رفاعة بن شداد]]، قاضی منصوب خود در [[اهواز]] نامه‌ای نوشت و در آن امر نمود به این که «[[ابن هرمه]]» را از بازار برداشته، شخص دیگری را متولی بازار نماید<ref>دعائم الاسلام، ج۲، ص۵۳۲ و ۵۳۳؛ محمدباقر محمودی، نهج السعادة، ج۵، ص۳۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]]، ص ۳۹۹.</ref>

			== [[وظایف]] متولی بازار ==
			آنچه که از مجموع [[روایات]] و [[سیره معصومین]] ـ به ویژه [[پیامبر]] {{صل}} و علی {{ع}}ـ برمی‌آید متولی بازار، وظایف زیر را بر عهده دارد: جلوگیری از احتکار؛ [[مراقبت]] و [[نظارت]] بر قیمت‌ها و جلوگیری از اجحاف در قیمت‌ها؛ مراقبت از وزن و ابزار توزین؛ جلوگیری از [[تجاوز]] به حریم بازار و تصرف غیر مجاز در آنها؛ تفتیش و بازرسی در مورد تقلب و [[غش]]؛ اجازه فعالیت به تاجرانی که شرایط و اوصاف لازم برای فعالیت [[اقتصادی]] را دارند؛ حل مشکلات [[بازار]]؛ [[راهنمایی]] گمشدگان؛ [[یاری]] [[ضعیفان]] و [[ناتوانان]]؛ نظارت بر [[ذبح]] حیوانات و [[کیفر]] تخلف کنندگان؛ رسیدگی بر امور تجار و حفظ حرمت آنان؛ [[برقراری امنیت]] در راه‌های [[تجاری]]؛ [[انفاق]] بر کسانی که مواد غذایی وارد می‌کنند؛ جبران آنچه که از بازرگانان، تلف می‌شود (که امروزه به صورت بیمه مرسوم است)؛ جلوگیری از ورود [[اهل ذمه]] به [[حرفه]] صرافی؛ جلوگیری از [[داد و ستد]] در مکان‌های غیر مجاز و سد معبر؛ جلوگیری از اشیای ممنوعه مانند فروختن شراب و مردار<ref>جعفر مرتضی عاملی، السوق فی ظل الدولة الاسلامیه، ص۵۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]]، ص ۴۰۰.</ref>

			== نظارت بر [[رفتار]] متولی بازار ==
			از گزارش‌های [[تاریخی]] و نیز [[اخبار]] و روایات به دست می‌آید که متولی بازار فقط مسؤول برقراری امنیت و [[آرامش]] نبوده است، بلکه [[اموال]] بازرگانان و پیشه‌وران بازار هم تحت نظر او بوده است، از همین رو علی {{ع}} [[رفتار]] خود متولیان بازار را هم به شدت کنترل می‌کرده است و اگر خطایی از آنان سر می‌زد به هیچ وجه چشم‌پوشی نمی‌کرد، چنان که [[علی بن اصمع]] را بر «برجاه» گماشت و چون [[خیانت]] کرد دستش را برید. این مرد، آن قدر زیست تا [[زمان]] [[حجاج]] را [[درک]] کرد. روزی به حجاج رو کرد و گفت: خانواده‌ام به من بدی کرده‌اند. چگونه؟ چون نام «علی» را بر من نهاده‌اند. چه [[زیبا]] گفتی! آن گاه [[امارت]] محلی را به او واگذار کرد و گفت: اگر مطلع شوم خیانتی کرده‌ای آن اندازه از دستت را که «علی» باقی گذاشته قطع می‌کنم<ref>الاشتقاق، ص۲۷۲؛ ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۳، ص۱۷۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]]، ص ۴۰۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~13681048~~.jpg\|22px]] [[سید ~~حسین دین‌پرور~~\|~~دین‌پرور،~~ سید ~~حسین~~]]، [[~~دانشنامه نهج البلاغه ج۱~~ (کتاب)\|'''~~دانشنامه نهج البلاغه ج۱~~''']]		# [[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[محمد تقی نظرپور\|نظرپور، محمد تقی]]، [[بازار (مقاله)\| مقاله «بازار»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]
			# [[پرونده:4432.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|'''تجلی امامت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* پانویس */

2023-12-04T08:09:53Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	[[رده:اقتصاد]]		[[رده:اقتصاد]]
			[[رده:نظارت]]

Bahmani در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۳

2023-04-10T07:53:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نظارت بر بازار در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[نظارت بر بازار در حدیث]] -~~ [[نظارت بر بازار در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[امام علی]] {{ع}} در فرمان‌نامه حکومتی خود تذکر می‌دهد که سوداگری در ضمیر پیشه‌های [[اقتصادی]] نفهته است. از این‌رو سفارش می‌کند که [[دولت]] باید بر دو چیز نظارت داشته باشد: نخست بر موضوع توزیع درست اجناس ضروری، به‌طوری که از پدیده احتکار جلوگیری کند و دوم بر نرخ‌گذاری بر مبنای [[عدل]] و [[انصاف]] و در نهایت، پرهیز از امتیازدهی<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۱۱۳.</ref>.		[[امام علی]] {{ع}} در فرمان‌نامه حکومتی خود تذکر می‌دهد که سوداگری در ضمیر پیشه‌های [[اقتصادی]] نفهته است. از این‌رو سفارش می‌کند که [[دولت]] باید بر دو چیز نظارت داشته باشد: نخست بر موضوع توزیع درست اجناس ضروری، به‌طوری که از پدیده احتکار جلوگیری کند و دوم بر نرخ‌گذاری بر مبنای [[عدل]] و [[انصاف]] و در نهایت، پرهیز از امتیازدهی<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۱۱۳.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۳:		خط ۱۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نظارت بر بازار~~]]		[[رده:اقتصاد]]