نفخ صور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-14T06:19:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۴:		خط ۴:
	"نفخ" به معنای دمیدن است و "صور" به معنای شیپور. نفخ صور، [[ندای آسمانی]] عظیمی است که هنگامه [[قیامت]] همه [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] را پر می‌کند و موجودات عالم را می‌میراند. بدین سان، [[جهان]] پایان می‌گیرد و آن گاه [[رستاخیز]] به پا می‌شود و موجودات، دوباره زنده می‌شوند<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۶۷.</ref>.		"نفخ" به معنای دمیدن است و "صور" به معنای شیپور. نفخ صور، [[ندای آسمانی]] عظیمی است که هنگامه [[قیامت]] همه [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] را پر می‌کند و موجودات عالم را می‌میراند. بدین سان، [[جهان]] پایان می‌گیرد و آن گاه [[رستاخیز]] به پا می‌شود و موجودات، دوباره زنده می‌شوند<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۶۷.</ref>.

	در [[قرآن]]، [[آیات]] بسیاری از نفخ صور سخن گفته‌اند. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، دو بار در صور دمیده می‌شود: یکی در [[پایان جهان]]، که همه خلایق می‌میرند و این، نفخه [[مرگ]] است و دوم، در آستانه [[رستاخیز]] که همه مردگان زنده می‌شوند و این، نفخه حیات است<ref>المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳.</ref>. [[قرآن کریم]] در یادکردِ این دو حادثه، چند تعبیر دارد که از آن جمله است: نفخ صور، [[صیحه]]، صاخه، قارعه و زجره<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ}}؛ سوره یس، آیه ۵۱؛ {{متن قرآن\|فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ }}؛ سوره مدثر، آیه ۸ و ۹؛ {{متن قرآن\|الْقَارِعَةُ مَا الْقَارِعَةُ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ}}؛ سوره قارعه، آیه ۴- ۱.</ref>. در برخی [[روایات]] آمده است که سه بار در صور دمیده می‌شود؛ یعنی پیش از دو نفخه [[مرگ]] و حیات، نفخه‌ای دیگر است به نام "نفخه فزع". این نفخه، هنگامه [[زلزله]] [[عظیم]] [[زمین]] روی می‌دهد. در روایاتی دیگر، خبر از نفخه‌ چهارم نیز آمده است که "نفخه جمع" است؛ لکن این دو نفخه نیز در [[حقیقت]] به همان دو نفخه اصلی بازمی‌گردند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۱۸؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۵؛ پیام قرآن‌، ۶/ ۷۱- ۷۰.</ref>.		در [[قرآن]]، [[آیات]] بسیاری از نفخ صور سخن گفته‌اند. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، دو بار در صور دمیده می‌شود: یکی در [[پایان جهان]]، که همه خلایق می‌میرند و این، نفخه [[مرگ]] است و دوم، در آستانه [[رستاخیز]] که همه مردگان زنده می‌شوند و این، نفخه حیات است<ref>المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳.</ref>. [[قرآن کریم]] در یادکردِ این دو حادثه، چند تعبیر دارد که از آن جمله است: نفخ صور، [[صیحه]]، صاخه، قارعه و زجره<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ}}؛ سوره یس، آیه ۵۱؛ {{متن قرآن\|فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ }}؛ سوره مدثر، آیه ۸ و ۹؛ {{متن قرآن\|الْقَارِعَةُ مَا الْقَارِعَةُ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ}}؛ سوره قارعه، آیه ۴- ۱.</ref>. در برخی [[روایات]] آمده است که سه بار در صور دمیده می‌شود؛ یعنی پیش از دو نفخه [[مرگ]] و حیات، نفخه‌ای دیگر است به نام "نفخه فزع". این نفخه، هنگامه [[زلزله]] عظیم [[زمین]] روی می‌دهد. در روایاتی دیگر، خبر از نفخه‌ چهارم نیز آمده است که "نفخه جمع" است؛ لکن این دو نفخه نیز در [[حقیقت]] به همان دو نفخه اصلی بازمی‌گردند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۱۸؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۵؛ پیام قرآن‌، ۶/ ۷۱- ۷۰.</ref>.

	کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به [[فهم]] نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ لکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. [[متکلمین]] [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۴۷ ـ ۴۴۸.</ref>		کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به فهم نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ لکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. متکلمین [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۴۷ ـ ۴۴۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۴

2023-12-12T09:44:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفخ صور در قرآن~~]] - [[نفخ صور در حدیث]] - [[نفخ صور در نهج البلاغه~~]] - [[نفخ صور در کلام ~~اسلامی]] - [[نفخ صور در عرفان~~ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~نفخ صور (پرسش)~~}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	*"نفخ" به معنای دمیدن است و "صور" به معنای شیپور. نفخ صور، [[ندای آسمانی]] عظیمی است که هنگامه [[قیامت]] همه [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] را پر می‌کند و موجودات عالم را می‌میراند. بدین سان، [[جهان]] پایان می‌گیرد و آن گاه [[رستاخیز]] به پا می‌شود و موجودات، دوباره زنده می‌شوند<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۶۷~~.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 447~~.</ref>.		"نفخ" به معنای دمیدن است و "صور" به معنای شیپور. نفخ صور، [[ندای آسمانی]] عظیمی است که هنگامه [[قیامت]] همه [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] را پر می‌کند و موجودات عالم را می‌میراند. بدین سان، [[جهان]] پایان می‌گیرد و آن گاه [[رستاخیز]] به پا می‌شود و موجودات، دوباره زنده می‌شوند<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۶۷.</ref>.
	* در [[قرآن]]، [[آیات]] بسیاری از نفخ صور سخن گفته‌اند. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، دو بار در صور دمیده می‌شود: یکی در [[پایان جهان]]، که همه خلایق می‌میرند و این، نفخه [[مرگ]] است و دوم، در آستانه [[رستاخیز]] که همه مردگان زنده می‌شوند و این، نفخه حیات است<ref>المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳.</ref>. [[قرآن کریم]] در یادکردِ این دو حادثه، چند تعبیر دارد که از آن جمله است: نفخ صور، [[صیحه]]، صاخه، قارعه و زجره<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ}}؛ سوره یس، آیه ۵۱؛ {{متن قرآن\|فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ }}؛ سوره مدثر، آیه ۸ و ۹؛ {{متن قرآن\|الْقَارِعَةُ مَا الْقَارِعَةُ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ}}؛ سوره قارعه، آیه ۴- ۱.</ref>. در برخی [[روایات]] آمده است که سه بار در صور دمیده می‌شود؛ یعنی پیش از دو نفخه [[مرگ]] و حیات، نفخه‌ای دیگر است به نام "نفخه فزع". این نفخه، هنگامه [[زلزله]] [[عظیم]] [[زمین]] روی می‌دهد. در روایاتی دیگر، خبر از نفخه‌ چهارم نیز آمده است که "نفخه جمع" است؛ لکن این دو نفخه نیز در [[حقیقت]] به همان دو نفخه اصلی بازمی‌گردند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۱۸؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۵؛ پیام قرآن‌، ۶/ ۷۱- ۷۰~~.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448~~.</ref>.
	* کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به [[فهم]] نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ لکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. [[متکلمین]] [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ~~ص 448~~.</ref>.		در [[قرآن]]، [[آیات]] بسیاری از نفخ صور سخن گفته‌اند. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، دو بار در صور دمیده می‌شود: یکی در [[پایان جهان]]، که همه خلایق می‌میرند و این، نفخه [[مرگ]] است و دوم، در آستانه [[رستاخیز]] که همه مردگان زنده می‌شوند و این، نفخه حیات است<ref>المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳.</ref>. [[قرآن کریم]] در یادکردِ این دو حادثه، چند تعبیر دارد که از آن جمله است: نفخ صور، [[صیحه]]، صاخه، قارعه و زجره<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ}}؛ سوره یس، آیه ۵۱؛ {{متن قرآن\|فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ }}؛ سوره مدثر، آیه ۸ و ۹؛ {{متن قرآن\|الْقَارِعَةُ مَا الْقَارِعَةُ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ}}؛ سوره قارعه، آیه ۴- ۱.</ref>. در برخی [[روایات]] آمده است که سه بار در صور دمیده می‌شود؛ یعنی پیش از دو نفخه [[مرگ]] و حیات، نفخه‌ای دیگر است به نام "نفخه فزع". این نفخه، هنگامه [[زلزله]] [[عظیم]] [[زمین]] روی می‌دهد. در روایاتی دیگر، خبر از نفخه‌ چهارم نیز آمده است که "نفخه جمع" است؛ لکن این دو نفخه نیز در [[حقیقت]] به همان دو نفخه اصلی بازمی‌گردند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۱۸؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۵؛ پیام قرآن‌، ۶/ ۷۱- ۷۰.</ref>.

			کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به [[فهم]] نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ لکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. [[متکلمین]] [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۴۷ ـ ۴۴۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* پانویس */

2023-12-12T09:43:24Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{قیامت}}		{{قیامت}}

	~~[[رده:نفخ صور]]~~
	[[رده:نشانه‌های قیامت]]		[[رده:نشانه‌های قیامت]]
	[[رده:اصطلاحات قرآنی]]		[[رده:اصطلاحات قرآنی]]

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2022-08-28T14:40:02Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۰
خط ۴:		خط ۴:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	*"نفخ" به معنای دمیدن است و "صور" به معنای شیپور. نفخ صور، [[ندای آسمانی]] عظیمی است که هنگامه [[قیامت]] همه [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] را پر می‌کند و موجودات عالم را می‌میراند. بدین سان، [[جهان]] پایان می‌گیرد و آن گاه [[رستاخیز]] به پا می‌شود و موجودات، دوباره زنده می‌شوند<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۶۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 447.</ref>.		*"نفخ" به معنای دمیدن است و "صور" به معنای شیپور. نفخ صور، [[ندای آسمانی]] عظیمی است که هنگامه [[قیامت]] همه [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] را پر می‌کند و موجودات عالم را می‌میراند. بدین سان، [[جهان]] پایان می‌گیرد و آن گاه [[رستاخیز]] به پا می‌شود و موجودات، دوباره زنده می‌شوند<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۶۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 447.</ref>.
	* در [[قرآن]]، [[آیات]] بسیاری از نفخ صور سخن گفته‌اند. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، دو بار در صور دمیده می‌شود: یکی در [[پایان جهان]]، که همه خلایق می‌میرند و این، نفخه [[مرگ]] است و دوم، در آستانه [[رستاخیز]] که همه مردگان زنده می‌شوند و این، نفخه حیات است<ref>المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳.</ref>. [[قرآن کریم]] در یادکردِ این دو حادثه، چند تعبیر دارد که از آن جمله است: نفخ صور، [[صیحه]]، صاخه، قارعه و زجره<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ}}؛ سوره یس، آیه ۵۱؛ {{متن قرآن\|فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ }}؛ سوره مدثر، آیه ۸ و ۹؛ {{متن قرآن\|الْقَارِعَةُ مَا الْقَارِعَةُ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ}}؛ سوره قارعه، آیه ۴- ۱.</ref>. در برخی [[روایات]] آمده است که سه بار در صور دمیده می‌شود؛ یعنی پیش از دو نفخه [[مرگ]] و حیات، نفخه‌ای دیگر است به نام "نفخه فزع". این نفخه، هنگامه [[زلزله]] [[عظیم]] [[زمین]] روی می‌دهد. در روایاتی دیگر، خبر از نفخه‌ چهارم نیز آمده است که "نفخه جمع" است؛ ~~لیکن~~ این دو نفخه نیز در [[حقیقت]] به همان دو نفخه اصلی بازمی‌گردند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۱۸؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۵؛ پیام قرآن‌، ۶/ ۷۱- ۷۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.		* در [[قرآن]]، [[آیات]] بسیاری از نفخ صور سخن گفته‌اند. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، دو بار در صور دمیده می‌شود: یکی در [[پایان جهان]]، که همه خلایق می‌میرند و این، نفخه [[مرگ]] است و دوم، در آستانه [[رستاخیز]] که همه مردگان زنده می‌شوند و این، نفخه حیات است<ref>المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳.</ref>. [[قرآن کریم]] در یادکردِ این دو حادثه، چند تعبیر دارد که از آن جمله است: نفخ صور، [[صیحه]]، صاخه، قارعه و زجره<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ}}؛ سوره یس، آیه ۵۱؛ {{متن قرآن\|فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ }}؛ سوره مدثر، آیه ۸ و ۹؛ {{متن قرآن\|الْقَارِعَةُ مَا الْقَارِعَةُ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ}}؛ سوره قارعه، آیه ۴- ۱.</ref>. در برخی [[روایات]] آمده است که سه بار در صور دمیده می‌شود؛ یعنی پیش از دو نفخه [[مرگ]] و حیات، نفخه‌ای دیگر است به نام "نفخه فزع". این نفخه، هنگامه [[زلزله]] [[عظیم]] [[زمین]] روی می‌دهد. در روایاتی دیگر، خبر از نفخه‌ چهارم نیز آمده است که "نفخه جمع" است؛ لکن این دو نفخه نیز در [[حقیقت]] به همان دو نفخه اصلی بازمی‌گردند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۱۸؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۵؛ پیام قرآن‌، ۶/ ۷۱- ۷۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.
	* کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به [[فهم]] نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ ~~لیکن~~ معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. [[متکلمین]] [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.		* کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به [[فهم]] نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ لکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. [[متکلمین]] [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:32:31Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در حدیث]] - [[نفخ صور در نهج البلاغه]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]] - [[نفخ صور در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = نفخ صور (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در حدیث]] - [[نفخ صور در نهج البلاغه]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]] - [[نفخ صور در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = نفخ صور (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*"نفخ" به معنای دمیدن است و "صور" به معنای شیپور. نفخ صور، [[ندای آسمانی]] عظیمی است که هنگامه [[قیامت]] همه [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] را پر می‌کند و موجودات عالم را می‌میراند. بدین سان، [[جهان]] پایان می‌گیرد و آن گاه [[رستاخیز]] به پا می‌شود و موجودات، دوباره زنده می‌شوند<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۶۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 447.</ref>.		*"نفخ" به معنای دمیدن است و "صور" به معنای شیپور. نفخ صور، [[ندای آسمانی]] عظیمی است که هنگامه [[قیامت]] همه [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] را پر می‌کند و موجودات عالم را می‌میراند. بدین سان، [[جهان]] پایان می‌گیرد و آن گاه [[رستاخیز]] به پا می‌شود و موجودات، دوباره زنده می‌شوند<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۶۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 447.</ref>.
	*در [[قرآن]]، [[آیات]] بسیاری از نفخ صور سخن گفته‌اند. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، دو بار در صور دمیده می‌شود: یکی در [[پایان جهان]]، که همه خلایق می‌میرند و این، نفخه [[مرگ]] است و دوم، در آستانه [[رستاخیز]] که همه مردگان زنده می‌شوند و این، نفخه حیات است<ref>المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳.</ref>. [[قرآن کریم]] در یادکردِ این دو حادثه، چند تعبیر دارد که از آن جمله است: نفخ صور، [[صیحه]]، صاخه، قارعه و زجره<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ}}؛ سوره یس، آیه ۵۱؛ {{متن قرآن\|فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ }}؛ سوره مدثر، آیه ۸ و ۹؛ {{متن قرآن\|الْقَارِعَةُ مَا الْقَارِعَةُ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ}}؛ سوره قارعه، آیه ۴- ۱.</ref>. در برخی [[روایات]] آمده است که سه بار در صور دمیده می‌شود؛ یعنی پیش از دو نفخه [[مرگ]] و حیات، نفخه‌ای دیگر است به نام "نفخه فزع". این نفخه، هنگامه [[زلزله]] [[عظیم]] [[زمین]] روی می‌دهد. در روایاتی دیگر، خبر از نفخه‌ چهارم نیز آمده است که "نفخه جمع" است؛ لیکن این دو نفخه نیز در [[حقیقت]] به همان دو نفخه اصلی بازمی‌گردند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۱۸؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۵؛ پیام قرآن‌، ۶/ ۷۱- ۷۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.		* در [[قرآن]]، [[آیات]] بسیاری از نفخ صور سخن گفته‌اند. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، دو بار در صور دمیده می‌شود: یکی در [[پایان جهان]]، که همه خلایق می‌میرند و این، نفخه [[مرگ]] است و دوم، در آستانه [[رستاخیز]] که همه مردگان زنده می‌شوند و این، نفخه حیات است<ref>المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳.</ref>. [[قرآن کریم]] در یادکردِ این دو حادثه، چند تعبیر دارد که از آن جمله است: نفخ صور، [[صیحه]]، صاخه، قارعه و زجره<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ}}؛ سوره یس، آیه ۵۱؛ {{متن قرآن\|فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ }}؛ سوره مدثر، آیه ۸ و ۹؛ {{متن قرآن\|الْقَارِعَةُ مَا الْقَارِعَةُ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ}}؛ سوره قارعه، آیه ۴- ۱.</ref>. در برخی [[روایات]] آمده است که سه بار در صور دمیده می‌شود؛ یعنی پیش از دو نفخه [[مرگ]] و حیات، نفخه‌ای دیگر است به نام "نفخه فزع". این نفخه، هنگامه [[زلزله]] [[عظیم]] [[زمین]] روی می‌دهد. در روایاتی دیگر، خبر از نفخه‌ چهارم نیز آمده است که "نفخه جمع" است؛ لیکن این دو نفخه نیز در [[حقیقت]] به همان دو نفخه اصلی بازمی‌گردند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۱۸؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۵؛ پیام قرآن‌، ۶/ ۷۱- ۷۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.
	*کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به [[فهم]] نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ لیکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. [[متکلمین]] [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.		* کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به [[فهم]] نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ لیکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. [[متکلمین]] [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:12:32Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۲
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	{{قیامت}}		{{قیامت}}
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:نفخ صور]]		[[رده:نفخ صور]]
	[[رده:نشانه‌های قیامت]]		[[رده:نشانه‌های قیامت]]
	[[رده:اصطلاحات قرآنی]]		[[رده:اصطلاحات قرآنی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T17:06:44Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در حدیث]] - [[نفخ صور در نهج البلاغه]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]] - [[نفخ صور در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = نفخ صور (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در حدیث]] - [[نفخ صور در نهج البلاغه]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]] - [[نفخ صور در عرفان اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نفخ صور (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

2022-01-04T16:33:03Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۰۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:10:49Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۴۰
خط ۹:		خط ۹:
	*کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به [[فهم]] نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ لیکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. [[متکلمین]] [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.		*کارِ دمیدن در صور، برعهده [[اسرافیل]]- از [[فرشتگان]] والامرتبه و [[مقرب]] [[الهی]]- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را [[خدای متعال]] انجام می‌دهد<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۲۴؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۴؛ تفسیر قمی‌، ۲/ ۲۵۲.</ref>. از برخی [[آیات قرآن]] برمی‌آید که میان نفخه [[مرگ]] و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد<ref>{{متن قرآن\| وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از [[قرآن]] چیزی به [[فهم]] نمی‌آید. در برخی [[روایات]] آمده است که این فاصله، [[چهل]] سال است؛ لیکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های [[دنیوی]] است یا [[اخروی]]. در این [[چهل]] سال، هیچ موجود زنده‌ای جز [[خدای متعال]] باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای [[زندگی]] دوباره [[انسان‌ها]] پدید می‌آید. [[قرآن کریم]]، گروهی از موجودات- مانند برخی [[فرشتگان مقرب]]- را از [[مرگ]] در نفخه نخست استثناء کرده است البته نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود<ref>پیام قرآن‌، ۶/ ۷۲ و ۷۳؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۹۳؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷.</ref>. [[متکلمین]] [[شیعه]] معتقدند که پس از نفخه اول، [[ارواح]] و اجسام به کلی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۳۳۶؛ حق الیقین‌، ۲/ ۹۷؛ کشف المراد، ۴۰۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 448.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==)

2021-12-17T17:06:53Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۳۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==جستارهای وابسته==		== جستارهای وابسته ==

	== پانویس ==		== پانویس ==