نفخ صور در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* نکات */

2024-12-14T06:18:44Z

نکات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== نکات ==		== نکات ==
	# در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] [[مخالفان]] نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به [[ذهن]] نزدیک‌تر این است که متضمن [[معنای انتظار]] باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.		# در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] مخالفان نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به ذهن نزدیک‌تر این است که متضمن معنای انتظار باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.
	# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در [[اصرار]] بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[تأویل]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و [[فرصت]] کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۸۹۵.</ref>		# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در اصرار بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[تأویل]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و فرصت کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۸۹۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-14T06:17:44Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۷
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای [[مخالفان]] است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم [[تسلی]] برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در [[عالم قیامت]] هستند که [[مأمور]] رها کردن [[منکران]] [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.		منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای مخالفان است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم تسلی برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در عالم قیامت هستند که [[مأمور]] رها کردن منکران [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.
	#{{متن قرآن\|وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ * يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ}}<ref>«و به روزی گوش فرا دار که بانگ برآورنده از جایگاهی نزدیک، بانگ برآورد * روزی که بانگ آسمانی راستین را بشنوند، همان، روز رستخیز است» سوره ق، آیه ۴۱-۴۲.</ref>.		# {{متن قرآن\|وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ * يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ}}<ref>«و به روزی گوش فرا دار که بانگ برآورنده از جایگاهی نزدیک، بانگ برآورد * روزی که بانگ آسمانی راستین را بشنوند، همان، روز رستخیز است» سوره ق، آیه ۴۱-۴۲.</ref>.
	#{{متن قرآن\|فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ}}<ref>«پس آنان را به خود واگذار تا با آن روز خود که در آن به بیهوشی می‌افتند روبه‌رو گردند» سوره طور، آیه ۴۵.</ref>.		# {{متن قرآن\|فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ}}<ref>«پس آنان را به خود واگذار تا با آن روز خود که در آن به بیهوشی می‌افتند روبه‌رو گردند» سوره طور، آیه ۴۵.</ref>.

	== نکات ==		== نکات ==

Bahmani: /* منابع */

2024-12-14T06:17:19Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۷
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۳

2023-12-12T09:43:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = نفخ صور		\| موضوع مرتبط = نفخ صور
	\| عنوان مدخل = [[نفخ صور]]		\| عنوان مدخل = نفخ صور
	\| مداخل مرتبط = [[نفخ صور در قرآن~~]] - [[نفخ صور در حدیث~~]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~نفخ صور (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۲

2023-12-12T09:42:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۲
خط ۶:		خط ۶:
	\| پرسش مرتبط = نفخ صور (پرسش)		\| پرسش مرتبط = نفخ صور (پرسش)
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای [[مخالفان]] است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم [[تسلی]] برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در [[عالم قیامت]] هستند که [[مأمور]] رها کردن [[منکران]] [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.		منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای [[مخالفان]] است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم [[تسلی]] برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در [[عالم قیامت]] هستند که [[مأمور]] رها کردن [[منکران]] [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.
	#{{متن قرآن\|وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ * يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ}}<ref>«و به روزی گوش فرا دار که بانگ برآورنده از جایگاهی نزدیک، بانگ برآورد * روزی که بانگ آسمانی راستین را بشنوند، همان، روز رستخیز است» سوره ق، آیه ۴۱-۴۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ * يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ}}<ref>«و به روزی گوش فرا دار که بانگ برآورنده از جایگاهی نزدیک، بانگ برآورد * روزی که بانگ آسمانی راستین را بشنوند، همان، روز رستخیز است» سوره ق، آیه ۴۱-۴۲.</ref>.
	#{{متن قرآن\|فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ}}<ref>«پس آنان را به خود واگذار تا با آن روز خود که در آن به بیهوشی می‌افتند روبه‌رو گردند» سوره طور، آیه ۴۵.</ref>.		#{{متن قرآن\|فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ}}<ref>«پس آنان را به خود واگذار تا با آن روز خود که در آن به بیهوشی می‌افتند روبه‌رو گردند» سوره طور، آیه ۴۵.</ref>.

	== نکات ==		== نکات ==

	# در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] [[مخالفان]] نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به [[ذهن]] نزدیک‌تر این است که متضمن [[معنای انتظار]] باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.		# در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] [[مخالفان]] نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به [[ذهن]] نزدیک‌تر این است که متضمن [[معنای انتظار]] باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.
	# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در [[اصرار]] بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[تأویل]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و [[فرصت]] کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ~~ج۲،~~ ص ۸۹۵.</ref>.		# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در [[اصرار]] بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[تأویل]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و [[فرصت]] کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۸۹۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۲:		خط ۲۳:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:نشانه‌های قیامت]]

Wasity: جایگزینی متن - 'تاویل' به 'تأویل'

2022-11-12T14:14:52Z

جایگزینی متن - 'تاویل' به 'تأویل'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	# در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] [[مخالفان]] نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به [[ذهن]] نزدیک‌تر این است که متضمن [[معنای انتظار]] باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.		# در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] [[مخالفان]] نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به [[ذهن]] نزدیک‌تر این است که متضمن [[معنای انتظار]] باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.
	# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در [[اصرار]] بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[~~تاویل~~]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و [[فرصت]] کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۵.</ref>.		# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در [[اصرار]] بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[تأویل]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و [[فرصت]] کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

2022-09-07T18:14:34Z

جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۴۴
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:نفخ صور در قرآن]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:32:32Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۶:		خط ۶:
	\| پرسش مرتبط = نفخ صور (پرسش)		\| پرسش مرتبط = نفخ صور (پرسش)
	}}		}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای [[مخالفان]] است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم [[تسلی]] برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در [[عالم قیامت]] هستند که [[مأمور]] رها کردن [[منکران]] [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.		منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای [[مخالفان]] است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم [[تسلی]] برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در [[عالم قیامت]] هستند که [[مأمور]] رها کردن [[منکران]] [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.
	#{{متن قرآن\|وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ * يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ}}<ref>«و به روزی گوش فرا دار که بانگ برآورنده از جایگاهی نزدیک، بانگ برآورد * روزی که بانگ آسمانی راستین را بشنوند، همان، روز رستخیز است» سوره ق، آیه ۴۱-۴۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ * يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ}}<ref>«و به روزی گوش فرا دار که بانگ برآورنده از جایگاهی نزدیک، بانگ برآورد * روزی که بانگ آسمانی راستین را بشنوند، همان، روز رستخیز است» سوره ق، آیه ۴۱-۴۲.</ref>.
	#{{متن قرآن\|فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ}}<ref>«پس آنان را به خود واگذار تا با آن روز خود که در آن به بیهوشی می‌افتند روبه‌رو گردند» سوره طور، آیه ۴۵.</ref>.		#{{متن قرآن\|فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ}}<ref>«پس آنان را به خود واگذار تا با آن روز خود که در آن به بیهوشی می‌افتند روبه‌رو گردند» سوره طور، آیه ۴۵.</ref>.
	==نکات==		== نکات ==

	#در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] [[مخالفان]] نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به [[ذهن]] نزدیک‌تر این است که متضمن [[معنای انتظار]] باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.		# در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] [[مخالفان]] نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به [[ذهن]] نزدیک‌تر این است که متضمن [[معنای انتظار]] باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.
	# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در [[اصرار]] بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[تاویل]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و [[فرصت]] کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۵.</ref>.		# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در [[اصرار]] بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[تاویل]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و [[فرصت]] کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۵.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:12:34Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	#در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] [[مخالفان]] نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به [[ذهن]] نزدیک‌تر این است که متضمن [[معنای انتظار]] باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.		#در این [[آیه]] که خطاب به [[پیامبر]] و در توصیف [[قیامت]] و [[تهدید]] [[مخالفان]] نسبت به آن [[علم]] است، و صدر [[آیه]] با [[دعوت]] به [[صبر]] و [[تحمل سختی‌ها]] با این تعبیر آمده: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ}}<ref>«باری، بر آنچه می‌گویند شکیب کن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از فرو رفتن آن پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای!» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref> “استماع” را به معانی مختلفی [[تفسیر]] کرده‌اند، و از همه به [[ذهن]] نزدیک‌تر این است که متضمن [[معنای انتظار]] باشد، یعنی [[منتظر]] روزی باش که در آن روز بشنوی ندای منادی را از مکانی نزدیک. و جمله {{متن قرآن\|يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ}} روی هم مفعول “و استمع” است، و مراد از ندای منادی همان نفخه صور است که [[مسئول]] آن به طوری که از [[آیه]] بعد استفاده می‌شود در آن می‌دمد. و اینکه فرمود: {{متن قرآن\|مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}گویی ندا از مکانی نزدیک است و [[تهدید]] منکرین و مکذبین [[نبوت]] [[خاتم الانبیاء]]، و تهدیدشان به این است که [[سرنوشت]] شما [[سرنوشت]] همان مکذبین از امت‌های گذشته است که بدان [[مبتلا]] شدند. بدین جهت است که ندا آن چنان به خلائق احاطه دارد که به نسبت مساوی به گوش همه می‌رسد، گویی همه گیرندگانی دارند که با یک صدا و همزمان آن صدا را می‌شنوند {{متن قرآن\|يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ}} و افراد نسبت به آن دور و نزدیک تفاوتی ندارند، چون ندا – همان‌طور که گفتیم - نفخه بعث و کلمه [[حیات]] و [[یوم]] الخروج است.
	# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در [[اصرار]] بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[تاویل]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و [[فرصت]] کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۵.</ref>.		# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که مکذبین را به حال خودشان واگذارد و متعرض ایشان نشود، و در برابر [[حکم]] [[پروردگار]] خود [[صبر]] کند و او را با [[حمد]] [[الهی]] [[تسبیح]] گوید، زیرا مکذبین را [[تهدید]] می‌کند، کسانی که در [[اصرار]] بر [[باطل]] به حدی رسیده‌اند که اگر آیت [[حق]] را هم به چشم ببینند، باز هم [[تاویل]] می‌کنند، لذا به همان عذابی دچار می‌شوند که با صاعقه‌ای برق‌آسا می‌رسد و [[فرصت]] کاری را دیگر ندارند. و کلمه {{متن قرآن\|يُصْعَقُونَ}} مجهول مضارع از مصدر “اصعاق” به معنای میراندن است. و مراد از {{متن قرآن\|يَوْمَهُمُ الَّذِي}} روز آنان که در آن [[یوم]] هلاک می‌شوند، روز نفخه صور است که تمامی موجودات زنده در [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] می‌میرند، و خود یکی از علامت‌های [[قیامت]] است، همچنان که در جایی دیگر درباره این مردن فرموده: {{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۵.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۶:		خط ۲۴:

	[[رده:نفخ صور در قرآن]]		[[رده:نفخ صور در قرآن]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:24:57Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۴
خط ۱: خط ۱:

{{نبوت}}
{{نبوت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[نفخ صور]]''' است. "'''[[نفخ صور]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در حدیث]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = نفخ صور

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نفخ صور (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[نفخ صور]]

| مداخل مرتبط = [[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در حدیث]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = نفخ صور (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای [[مخالفان]] است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم [[تسلی]] برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در [[عالم قیامت]] هستند که [[مأمور]] رها کردن [[منکران]] [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.
منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای [[مخالفان]] است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم [[تسلی]] برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در [[عالم قیامت]] هستند که [[مأمور]] رها کردن [[منکران]] [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~نفخ صور~~]]''' است. "'''~~[[نفخ صور]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در حدیث]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = نفخ صور
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نفخ صور (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[نفخ صور]]
			\| مداخل مرتبط = [[نفخ صور در قرآن]] - [[نفخ صور در حدیث]] - [[نفخ صور در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = نفخ صور (پرسش)
			}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای [[مخالفان]] است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم [[تسلی]] برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در [[عالم قیامت]] هستند که [[مأمور]] رها کردن [[منکران]] [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.		منظور توجه به نفخ صور برای شنیدن صدای منادی نفخ صور با خطاب به [[پیامبر]] با کلمه امر است، که [[هدف]] آن بیان شدت [[هول و هراس]] آن برای [[مخالفان]] است. و این توصیف هم [[تهدید]] است و هم [[تسلی]] برای [[پیامبر]] تا بداند کسانی در [[عالم قیامت]] هستند که [[مأمور]] رها کردن [[منکران]] [[رسالت]] خویش است تا زمان رسیدن نفخ صور برسد.