نفرین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۴

2026-02-28T06:14:39Z

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۴

2026-02-28T06:14:00Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2026-02-28T06:07:10Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۷
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~55210091~~.jpg\|22px]] [[~~محمد جعفر سعیدیان‌فر~~\|~~سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی~~]]، [[~~فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲~~ (~~کتاب~~)\|'''~~فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم~~''']]		# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران (مقاله)\|'''نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۷

2026-01-28T08:47:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفرین در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفرین در قرآن]] - [[نفرین در معارف و سیره معصوم]] \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۴

2023-12-04T06:54:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفرین در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفرین در قرآن~~]] - [[نفرین در حدیث]] - [[نفرین در کلام اسلامی~~]]\| پرسش مرتبط = ~~نفرین (پرسش)~~}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	نفرین یکی از روش‌های زبانی [[پیشگیری]] از کار [[زشت]] و ابراز [[مخالفت]] در [[انحراف اعتقادی]] و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. نفرین در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و [[منافع]] مادی وجود ندارد و لذا نفرین او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما نفرین گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در [[زبان فارسی]] هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است.		نفرین یکی از روش‌های زبانی پیشگیری از کار [[زشت]] و ابراز مخالفت در [[انحراف اعتقادی]] و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. نفرین در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و [[منافع]] مادی وجود ندارد و لذا نفرین او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما نفرین گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در [[زبان فارسی]] هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است.
	#{{متن قرآن\|هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ}}<ref>«هان! این شمایید که آنان را دوست می‌دارید و (آنان) شما را دوست نمی‌دارند و شما به تمام کتاب ایمان دارید (و آنان ندارند) و چون با شما روبه‌رو شوند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم و چون به خلوت روند سرانگشتان را از خشم بر شما (به دندان) می‌گزند؛ بگو به خشم خود بمیرید؛ خداوند به اندیشه‌ها داناست» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref>.		#{{متن قرآن\|هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ}}<ref>«هان! این شمایید که آنان را دوست می‌دارید و (آنان) شما را دوست نمی‌دارند و شما به تمام کتاب ایمان دارید (و آنان ندارند) و چون با شما روبه‌رو شوند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم و چون به خلوت روند سرانگشتان را از خشم بر شما (به دندان) می‌گزند؛ بگو به خشم خود بمیرید؛ خداوند به اندیشه‌ها داناست» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref>.
	#{{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ * وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}<ref>«چون منافقان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: گواهی می‌دهیم که بی‌گمان تو فرستاده خدایی و خداوند می‌داند که تو به راستی فرستاده اویی و خداوند گواهی می‌دهد که منافقان، سخت دروغگویند * و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کند! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟» سوره منافقون، آیه ۱ و ۴.</ref>.		#{{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ * وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}<ref>«چون منافقان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: گواهی می‌دهیم که بی‌گمان تو فرستاده خدایی و خداوند می‌داند که تو به راستی فرستاده اویی و خداوند گواهی می‌دهد که منافقان، سخت دروغگویند * و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کند! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟» سوره منافقون، آیه ۱ و ۴.</ref>.
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نفرین~~]]		[[رده:رذایل اخلاقی]]

Wasity: /* نکات */

2023-09-05T19:04:28Z

نکات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۳۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	#{{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون “همراه ماهی” (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>.		#{{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون “همراه ماهی” (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>«و [[نماز]] آنان نزد [[خانه]] (ی [[کعبه]]) جز سوت کشیدن و کف زدن نبود پس [[عذاب]] را برای کفری که می‌ورزیدید بچشید!» [[سوره انفال]]، [[آیه]] ۳۵.</ref>		#{{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>«و [[نماز]] آنان نزد [[خانه]] (ی [[کعبه]]) جز سوت کشیدن و کف زدن نبود پس [[عذاب]] را برای کفری که می‌ورزیدید بچشید!» [[سوره انفال]]، [[آیه]] ۳۵.</ref>
	== نکات ==		=== نکات ===
	# نفرین [[پیامبر]] برای [[نابودی دشمنان]] [[خشمگین]] از [[دین]] به سبب [[خشم]] آنان: {{متن قرآن\|...قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}}		# نفرین [[پیامبر]] برای [[نابودی دشمنان]] [[خشمگین]] از [[دین]] به سبب [[خشم]] آنان: {{متن قرآن\|...قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}}
	# [[منافقان]] تکذیب‌کننده [[پیامبر]] مورد نفرین [[الهی]]: {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ... هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}؛		# [[منافقان]] تکذیب‌کننده [[پیامبر]] مورد نفرین [[الهی]]: {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ... هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}؛

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:32:35Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:12:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	# [[هشدار]] [[خداوند]] به [[پیامبر اسلام]] مبنی بر شتاب نکردن در نفرین بر [[قوم]] خویش، همانند [[یونس]]: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}} بنابراین فرض که مراد از این هشدار برای نفرین نکردن باشد و نه [[دعوت]] بر [[صبر]] بر [[مشکلات]] فقط؛		# [[هشدار]] [[خداوند]] به [[پیامبر اسلام]] مبنی بر شتاب نکردن در نفرین بر [[قوم]] خویش، همانند [[یونس]]: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}} بنابراین فرض که مراد از این هشدار برای نفرین نکردن باشد و نه [[دعوت]] بر [[صبر]] بر [[مشکلات]] فقط؛
	# [[پیامبر]] را مسخره می‌کردند و [[دعا]] و عمل صالحی نداشتند و نمازشان در [[خانه]] [[[خدا]]] جز سوت کشیدن و کف زدن نبود. {{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً}} پس به سزای آن‌که [[کفر]] می‌ورزیدید، پس این [[عذاب]] را بچشید {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۰.</ref>.		# [[پیامبر]] را مسخره می‌کردند و [[دعا]] و عمل صالحی نداشتند و نمازشان در [[خانه]] [[[خدا]]] جز سوت کشیدن و کف زدن نبود. {{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً}} پس به سزای آن‌که [[کفر]] می‌ورزیدید، پس این [[عذاب]] را بچشید {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۰.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۰:		خط ۲۸:

	[[رده:نفرین]]		[[رده:نفرین]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T17:06:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفرین در قرآن]] - [[نفرین در حدیث]] - [[نفرین در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = نفرین (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[نفرین در قرآن]] - [[نفرین در حدیث]] - [[نفرین در کلام اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نفرین (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	نفرین یکی از روش‌های زبانی [[پیشگیری]] از کار [[زشت]] و ابراز [[مخالفت]] در [[انحراف اعتقادی]] و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. نفرین در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و [[منافع]] مادی وجود ندارد و لذا نفرین او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما نفرین گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در [[زبان فارسی]] هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است.		نفرین یکی از روش‌های زبانی [[پیشگیری]] از کار [[زشت]] و ابراز [[مخالفت]] در [[انحراف اعتقادی]] و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. نفرین در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و [[منافع]] مادی وجود ندارد و لذا نفرین او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما نفرین گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در [[زبان فارسی]] هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T02:54:17Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۲۴
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نفرین]]		[[رده:نفرین]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۳۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	#{{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون “همراه ماهی” (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>.		#{{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون “همراه ماهی” (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>«و [[نماز]] آنان نزد [[خانه]] (ی [[کعبه]]) جز سوت کشیدن و کف زدن نبود پس [[عذاب]] را برای کفری که می‌ورزیدید بچشید!» [[سوره انفال]]، [[آیه]] ۳۵.</ref>		#{{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>«و [[نماز]] آنان نزد [[خانه]] (ی [[کعبه]]) جز سوت کشیدن و کف زدن نبود پس [[عذاب]] را برای کفری که می‌ورزیدید بچشید!» [[سوره انفال]]، [[آیه]] ۳۵.</ref>
	== نکات ==		=== نکات ===
	# نفرین [[پیامبر]] برای [[نابودی دشمنان]] [[خشمگین]] از [[دین]] به سبب [[خشم]] آنان: {{متن قرآن\|...قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}}		# نفرین [[پیامبر]] برای [[نابودی دشمنان]] [[خشمگین]] از [[دین]] به سبب [[خشم]] آنان: {{متن قرآن\|...قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}}
	# [[منافقان]] تکذیب‌کننده [[پیامبر]] مورد نفرین [[الهی]]: {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ... هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}؛		# [[منافقان]] تکذیب‌کننده [[پیامبر]] مورد نفرین [[الهی]]: {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ... هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}؛

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۴
خط ۶:		خط ۶:
	بنابراین، نفرین دربردارنده مفاهیم بسیاری چون نفرت و [[بیزاری]] از چیزی، ناتوانی در مجازات، واگذار کردن امر به خدا و نابودی بدکار به سبب عدم امکان تغییر در رفتار بدکار است. نفرین در قالب نیایش و دعا طرح می‌‌شود و مرده باد چیزی جز بیان درخواست [[مرگ]] برای بدکاری نیست که با کارهای زشت و بد خویش عرصه را بر دیگران تنگ کرده به طوری که جانشان به لب رسیده و راهی برای [[رهایی]] جز دست‌های انتقام خدا نیست.		بنابراین، نفرین دربردارنده مفاهیم بسیاری چون نفرت و [[بیزاری]] از چیزی، ناتوانی در مجازات، واگذار کردن امر به خدا و نابودی بدکار به سبب عدم امکان تغییر در رفتار بدکار است. نفرین در قالب نیایش و دعا طرح می‌‌شود و مرده باد چیزی جز بیان درخواست [[مرگ]] برای بدکاری نیست که با کارهای زشت و بد خویش عرصه را بر دیگران تنگ کرده به طوری که جانشان به لب رسیده و راهی برای [[رهایی]] جز دست‌های انتقام خدا نیست.

	با نگاهی به [[احکام]] [[نفرین]] در [[قرآن]] و [[آموزه‌های وحیانی اسلام]] به سادگی می‌‌توان دریافت که از نظر قرآن، نفرین چیزی جز تبری و اعلان بیزاری از باطل و زشتی و بدی و عاملان آنها نیست. کسی که نفرین می‌‌کند، نه تنها به نوعی آن صفات و اعمال زشت را از خود دور می‌‌کند، بلکه در [[مقام]] [[امر به معروف و نهی از منکر]] بر آن است تا محیط هنجاری ایجاد شود و با [[تولی و تبری]] بر آن است تا [[گرایش‌ها]] و گریزش‌های خویش را روشن و صیانت کند و در مدار فتنه قرار نگیرد؛ افزون بر این که نوعی واگذار و [[تفویض]] امور به خدایی است که بر اساس [[حق]] [[قضاوت]] و عمل می‌‌کند<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران (مقاله)\|نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران]].</ref>.		با نگاهی به [[احکام]] نفرین در [[قرآن]] و [[آموزه‌های وحیانی اسلام]] به سادگی می‌‌توان دریافت که از نظر قرآن، نفرین چیزی جز تبری و اعلان بیزاری از باطل و زشتی و بدی و عاملان آنها نیست. کسی که نفرین می‌‌کند، نه تنها به نوعی آن صفات و اعمال زشت را از خود دور می‌‌کند، بلکه در [[مقام]] [[امر به معروف و نهی از منکر]] بر آن است تا محیط هنجاری ایجاد شود و با [[تولی و تبری]] بر آن است تا [[گرایش‌ها]] و گریزش‌های خویش را روشن و صیانت کند و در مدار فتنه قرار نگیرد؛ افزون بر این که نوعی واگذار و [[تفویض]] امور به خدایی است که بر اساس [[حق]] [[قضاوت]] و عمل می‌‌کند<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران (مقاله)\|نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران]].</ref>.

	== موجبات [[نفرین]] ==		== موجبات نفرین ==
	نفرین اصطلاح [[قرآنی]] نیست. ریشه این لغت از نفر به معنای [[تنفر]] و [[بیزاری]] است. اما در اصطلاح فارسی زبانان نفرین به معنای دعای بد برای [[مرگ]]، ناکامی و [[بدبختی]] کسی یا چیزی است<ref>انوری،ج۸، ص۷۸۸۸.</ref> و همینطور به معنای [[لعن]]، [[لعنت]] و نکوهش نیز آمده است<ref>لغت نامه دهخدا،ج۴۳،ص۶۶۰.</ref>.		نفرین اصطلاح [[قرآنی]] نیست. ریشه این لغت از نفر به معنای [[تنفر]] و [[بیزاری]] است. اما در اصطلاح فارسی زبانان نفرین به معنای دعای بد برای [[مرگ]]، ناکامی و [[بدبختی]] کسی یا چیزی است<ref>انوری،ج۸، ص۷۸۸۸.</ref> و همینطور به معنای [[لعن]]، [[لعنت]] و نکوهش نیز آمده است<ref>لغت نامه دهخدا،ج۴۳،ص۶۶۰.</ref>.

خط ۱۹:		خط ۱۹:
	# '''افتراء به [[قرآن]]''': کسانی که به قرآن [[افترا]] می‌‌زنند و آن را [[کلام الهی]] نمی‌دانند یا [[سحر]] و [[شعر]] و مانند آنها می‌‌شمارند، گرفتار نفرین الهی می‌‌شوند<ref>مدثر، آیات ۱۱ تا ۲۵.</ref>.		# '''افتراء به [[قرآن]]''': کسانی که به قرآن [[افترا]] می‌‌زنند و آن را [[کلام الهی]] نمی‌دانند یا [[سحر]] و [[شعر]] و مانند آنها می‌‌شمارند، گرفتار نفرین الهی می‌‌شوند<ref>مدثر، آیات ۱۱ تا ۲۵.</ref>.
	# '''بازداشتن از [[راه خدا]]''': بازداشتن از راه خدا، موجب نفرین خداست<ref>ابراهیم، آیات ۲ و ۳.</ref>. بنابراین، [[مردم]] باید از هر گونه [[رفتاری]] که به مفهوم بازداشتن از راه خدا است، اجتناب ورزند و همچنین [[مؤمنان]] باید از این دسته از افراد [[اجتماع]] اجتناب کرده و از آنان [[تبری]] و [[برائت]] بجویند.		# '''بازداشتن از [[راه خدا]]''': بازداشتن از راه خدا، موجب نفرین خداست<ref>ابراهیم، آیات ۲ و ۳.</ref>. بنابراین، [[مردم]] باید از هر گونه [[رفتاری]] که به مفهوم بازداشتن از راه خدا است، اجتناب ورزند و همچنین [[مؤمنان]] باید از این دسته از افراد [[اجتماع]] اجتناب کرده و از آنان [[تبری]] و [[برائت]] بجویند.
	# '''[[تحریف]]''': از نظر قرآن هر گونه تحریف حقایق دین، سبب نفرین خدا می‌‌شود<ref>همان؛ بقره، آیات ۷۹.</ref. البته ناگفته نماند کسانی به تحریف لفظی یا [[تحریف معنوی]] رو می‌‌آورند که [[مسئولیت]] [[ابلاغ دین]] را در دست دارند، بنابراین، [[تحریف گران]] [[دینی]] از عالمان دینی خواهند بود؛ زیرا اینان بیش‌تر در معرض این خطر و نفرین الهی هستند.		# '''[[تحریف]]''': از نظر قرآن هر گونه تحریف حقایق دین، سبب نفرین خدا می‌‌شود<ref>همان؛ بقره، آیات ۷۹.</ref>. البته ناگفته نماند کسانی به تحریف لفظی یا [[تحریف معنوی]] رو می‌‌آورند که [[مسئولیت]] [[ابلاغ دین]] را در دست دارند، بنابراین، [[تحریف گران]] [[دینی]] از عالمان دینی خواهند بود؛ زیرا اینان بیش‌تر در معرض این خطر و نفرین الهی هستند.
	# '''ترک نماز و [[سهو]] در آن''': کسانی که [[نماز]] را ترک می‌‌کنند و به آن اهمیت نمی‌دهند، گرفتار [[نفرین]] [[الهی]] هستند<ref>قیامت، آیات ۳۱ تا ۳۵؛ ماعون، آیات ۴ و ۵.</ref>. واژه [[سهو]] و ساهی به معنای ترک نماز نیز آمده است.		# '''ترک نماز و [[سهو]] در آن''': کسانی که [[نماز]] را ترک می‌‌کنند و به آن اهمیت نمی‌دهند، گرفتار نفرین [[الهی]] هستند<ref>قیامت، آیات ۳۱ تا ۳۵؛ ماعون، آیات ۴ و ۵.</ref>. واژه [[سهو]] و ساهی به معنای ترک نماز نیز آمده است.
	# '''[[توطئه]] علیه [[دین]] و [[رهبران دینی]]''': هر گونه توطئه علیه دین و رهبران دینی عامل نفرت است<ref>مدثر، آیه ۱۱.</ref>.		# '''[[توطئه]] علیه [[دین]] و [[رهبران دینی]]''': هر گونه توطئه علیه دین و رهبران دینی عامل نفرت است<ref>مدثر، آیه ۱۱.</ref>.
	# '''[[تکذیب]] [[قیامت]]''': از دیگر موجبات نفرین الهی، تکذیب قیامت از سوی افراد است<ref>طور، آیه ۱۱؛ قیامت، آیات ۳۲ تا ۳۵؛ مرسلات، آیه ۱۵.</ref>.		# '''[[تکذیب]] [[قیامت]]''': از دیگر موجبات نفرین الهی، تکذیب قیامت از سوی افراد است<ref>طور، آیه ۱۱؛ قیامت، آیات ۳۲ تا ۳۵؛ مرسلات، آیه ۱۵.</ref>.
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	# '''[[شکنجه]] [[مؤمنان]]''': کسانی که به [[اذیت]] و آزار مؤمنان دست می‌‌یازند و آنان را شکنجه می‌‌کنند گرفتار نفرین الهی می‌‌شوند.		# '''[[شکنجه]] [[مؤمنان]]''': کسانی که به [[اذیت]] و آزار مؤمنان دست می‌‌یازند و آنان را شکنجه می‌‌کنند گرفتار نفرین الهی می‌‌شوند.
	# '''عیب جویی''': عیب جویی نسبت به دیگران موجب نفرین است؛ البته در این میان کسانی که با [[ثروت]] خویش و رفتارهای [[تفاخر]] آمیز [[مردم]] را به [[تمسخر]] و [[استهزاء]] می‌‌گیرند، بیش‌تر در معرض نفرین الهی هستند<ref>همزه، آیات ۱ و ۲.</ref>.		# '''عیب جویی''': عیب جویی نسبت به دیگران موجب نفرین است؛ البته در این میان کسانی که با [[ثروت]] خویش و رفتارهای [[تفاخر]] آمیز [[مردم]] را به [[تمسخر]] و [[استهزاء]] می‌‌گیرند، بیش‌تر در معرض نفرین الهی هستند<ref>همزه، آیات ۱ و ۲.</ref>.
	# '''[[غفلت]] از [[نماز]]''': کسانی که از نماز [[غافل]] هستند از سوی [[خدا]] [[نفرین]] شده‌اند<ref>ماعون، آیات ۴ و ۵.</ref>.		# '''[[غفلت]] از [[نماز]]''': کسانی که از نماز [[غافل]] هستند از سوی [[خدا]] نفرین شده‌اند<ref>ماعون، آیات ۴ و ۵.</ref>.
	# '''[[فساد]]''': هر گونه فساد در روی [[زمین]] عامل [[خشم الهی]] و نفرین اوست<ref>عنکبوت، آیه ۳۰.</ref>. در این میان [[مفسدان]] در مسایل [[اجتماعی]] و [[اقتصادی]] و [[فرهنگی]] باید مواظب باشند که [[خشم خدا]] آنان را به نیستی و نابودی نکشاند؛ البته باید [[مؤمنان]] نیز نسبت به مفسدان و فسادگران موضع منفی اتخاذ کرده و از آنان [[اعلان برائت]] و نفرت کنند.		# '''[[فساد]]''': هر گونه فساد در روی [[زمین]] عامل [[خشم الهی]] و نفرین اوست<ref>عنکبوت، آیه ۳۰.</ref>. در این میان [[مفسدان]] در مسایل [[اجتماعی]] و [[اقتصادی]] و [[فرهنگی]] باید مواظب باشند که [[خشم خدا]] آنان را به نیستی و نابودی نکشاند؛ البته باید [[مؤمنان]] نیز نسبت به مفسدان و فسادگران موضع منفی اتخاذ کرده و از آنان [[اعلان برائت]] و نفرت کنند.
	# '''غافلان سنگدل''': کسانی که گرفتار سنگدلی و [[قساوت قلب]] هستند و از [[یاد خدا]] غافل می‌‌شوند، گرفتار نفرین [[الهی]] هستند<ref>زمر، آیه ۲۲.</ref>.		# '''غافلان سنگدل''': کسانی که گرفتار سنگدلی و [[قساوت قلب]] هستند و از [[یاد خدا]] غافل می‌‌شوند، گرفتار نفرین [[الهی]] هستند<ref>زمر، آیه ۲۲.</ref>.
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	# '''کفران''': هر گونه کفران [[نعمت‌های الهی]] به جای [[شکر]] ورزی موجب نفرین است. [[شکر نعمت]] به زبان و [[قلب]] و عمل موجب جلب رضایت الهی است.		# '''کفران''': هر گونه کفران [[نعمت‌های الهی]] به جای [[شکر]] ورزی موجب نفرین است. [[شکر نعمت]] به زبان و [[قلب]] و عمل موجب جلب رضایت الهی است.
	# '''[[کم‌فروشی]] و [[خیانت]] در [[امانت]] و معامله''': از دیگر موجبات نفرین [[الهی]] می‌‌توان به این [[کم‌فروشی]] و [[خیانت]] اشاره کرد<ref>مطففین، آیات ۱ تا ۳.</ref>.		# '''[[کم‌فروشی]] و [[خیانت]] در [[امانت]] و معامله''': از دیگر موجبات نفرین [[الهی]] می‌‌توان به این [[کم‌فروشی]] و [[خیانت]] اشاره کرد<ref>مطففین، آیات ۱ تا ۳.</ref>.
	# '''رباخواران''': کاری بدتر از [[رباخواری]] نیست که [[اعلان]] [[جنگ]] رسمی علیه [[خدا]] است<ref>بقره، آیه ۲۷۹.</ref> از نظر [[اسلام]] رباخواران گرفتار [[نفرین]] الهی هستند<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج ‏۳، ص۲۷۴.</ref>.		# '''رباخواران''': کاری بدتر از [[رباخواری]] نیست که [[اعلان]] [[جنگ]] رسمی علیه [[خدا]] است<ref>بقره، آیه ۲۷۹.</ref> از نظر [[اسلام]] رباخواران گرفتار نفرین الهی هستند<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج ‏۳، ص۲۷۴.</ref>.
	# '''شراب خواران و [[تولید]] کنندگان مشروبات الکلی''': این عمل [[زشت]] موجب می‌‌شود که [[عقل]] و عقلانیت از [[اجتماع]] رخت بربندد و [[مردم]] دچار [[رفتاری]] نابهنجار شوند، از همین روست که این افراد مورد [[لعن]] و نفرین قرار گرفته‌اند<ref> من لا یحضره الفقیه، ج ۶، ص۴۲۹.</ref>.		# '''شراب خواران و [[تولید]] کنندگان مشروبات الکلی''': این عمل [[زشت]] موجب می‌‌شود که [[عقل]] و عقلانیت از [[اجتماع]] رخت بربندد و [[مردم]] دچار [[رفتاری]] نابهنجار شوند، از همین روست که این افراد مورد [[لعن]] و نفرین قرار گرفته‌اند<ref> من لا یحضره الفقیه، ج ۶، ص۴۲۹.</ref>.
	# '''چشم چران‌ها''': مردانی که به عورت نامحرم نگاه می‌‌کنند مورد لعن و نفرین هستند<ref>کافی، ج ۵، ص۵۵۹.</ref>.		# '''چشم چران‌ها''': مردانی که به عورت نامحرم نگاه می‌‌کنند مورد لعن و نفرین هستند<ref>کافی، ج ۵، ص۵۵۹.</ref>.
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	البته باید توجه داشت که نفرین اختصاص به خدا ندارد بلکه چنان که [[قرآن]] بیان کرده است، [[پیامبران]] نیز کسانی را نفرین کرده‌اند که از جمله این پیامبران می‌‌توان به [[حضرت ابراهیم]]{{ع}}<ref>انبیاء، آیه ۶۷؛ مجمع‌البیان، ج ۷ – ۸، ص۸۶.</ref>، [[حضرت صالح]]{{ع}}<ref>مؤمنون، آیه ۳۹؛ مجمع‌البیان، ج ۷ – ۸، ص۱۶۶ و ۱۷۰.</ref>، [[حضرت لوط]]{{ع}}<ref>عنکبوت، ایات ۲۸ تا ۳؛ انوارالتنزیل، بیضاوی، ج ۳، ص۳۲۷.</ref>، [[پیامبر اکرم]]{{صل}}<ref>آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref>، [[حضرت موسی]]{{ع}}<ref>یونس، آیه ۸۸؛ مائده، آیات ۲۱ تا ۲۵؛ طه، آیات ۹۵ تا ۹۷؛ دخان، آیات ۱۷ تا ۲۲.</ref>، [[حضرت نوح]]{{ع}}<ref>قمر، آیات ۹ تا ۱۶؛ نوح، آیات ۲۴ تا ۲۷؛ مؤمنون، آیات ۲۳ تا ۶۴.</ref>، [[حضرت هود]]{{ع}}<ref>مؤمنون، آیات ۳۱ تا ۳۹.</ref> و مانند آنها اشاره کرد<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران (مقاله)\|نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران]].</ref>.		البته باید توجه داشت که نفرین اختصاص به خدا ندارد بلکه چنان که [[قرآن]] بیان کرده است، [[پیامبران]] نیز کسانی را نفرین کرده‌اند که از جمله این پیامبران می‌‌توان به [[حضرت ابراهیم]]{{ع}}<ref>انبیاء، آیه ۶۷؛ مجمع‌البیان، ج ۷ – ۸، ص۸۶.</ref>، [[حضرت صالح]]{{ع}}<ref>مؤمنون، آیه ۳۹؛ مجمع‌البیان، ج ۷ – ۸، ص۱۶۶ و ۱۷۰.</ref>، [[حضرت لوط]]{{ع}}<ref>عنکبوت، ایات ۲۸ تا ۳؛ انوارالتنزیل، بیضاوی، ج ۳، ص۳۲۷.</ref>، [[پیامبر اکرم]]{{صل}}<ref>آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref>، [[حضرت موسی]]{{ع}}<ref>یونس، آیه ۸۸؛ مائده، آیات ۲۱ تا ۲۵؛ طه، آیات ۹۵ تا ۹۷؛ دخان، آیات ۱۷ تا ۲۲.</ref>، [[حضرت نوح]]{{ع}}<ref>قمر، آیات ۹ تا ۱۶؛ نوح، آیات ۲۴ تا ۲۷؛ مؤمنون، آیات ۲۳ تا ۶۴.</ref>، [[حضرت هود]]{{ع}}<ref>مؤمنون، آیات ۳۱ تا ۳۹.</ref> و مانند آنها اشاره کرد<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران (مقاله)\|نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران]].</ref>.

	== آثار [[نفرین]] ==		== آثار نفرین ==
	از نظر [[قرآن]]، نفرین دارای آثار زیان‌باری نسبت به کسانی است که مورد نفرین قرار می‌‌گیرند، به ویژه اینکه این نفرین از سوی [[خدا]] و [[پیامبران]] و [[مؤمنان]] باشد.		از نظر [[قرآن]]، نفرین دارای آثار زیان‌باری نسبت به کسانی است که مورد نفرین قرار می‌‌گیرند، به ویژه اینکه این نفرین از سوی [[خدا]] و [[پیامبران]] و [[مؤمنان]] باشد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفرین در قرآن]] - [[نفرین در حدیث]] - [[نفرین در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = نفرین (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفرین در قرآن]] - [[نفرین در حدیث]] - [[نفرین در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = نفرین (پرسش)}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	نفرین یکی از روش‌های زبانی [[پیشگیری]] از کار [[زشت]] و ابراز [[مخالفت]] در [[انحراف اعتقادی]] و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. نفرین در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و [[منافع]] مادی وجود ندارد و لذا نفرین او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما نفرین گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در [[زبان فارسی]] هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است.		نفرین یکی از روش‌های زبانی [[پیشگیری]] از کار [[زشت]] و ابراز [[مخالفت]] در [[انحراف اعتقادی]] و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. نفرین در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و [[منافع]] مادی وجود ندارد و لذا نفرین او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما نفرین گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در [[زبان فارسی]] هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است.
	#{{متن قرآن\|هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ}}<ref>«هان! این شمایید که آنان را دوست می‌دارید و (آنان) شما را دوست نمی‌دارند و شما به تمام کتاب ایمان دارید (و آنان ندارند) و چون با شما روبه‌رو شوند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم و چون به خلوت روند سرانگشتان را از خشم بر شما (به دندان) می‌گزند؛ بگو به خشم خود بمیرید؛ خداوند به اندیشه‌ها داناست» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref>.		#{{متن قرآن\|هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ}}<ref>«هان! این شمایید که آنان را دوست می‌دارید و (آنان) شما را دوست نمی‌دارند و شما به تمام کتاب ایمان دارید (و آنان ندارند) و چون با شما روبه‌رو شوند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم و چون به خلوت روند سرانگشتان را از خشم بر شما (به دندان) می‌گزند؛ بگو به خشم خود بمیرید؛ خداوند به اندیشه‌ها داناست» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref>.
	#{{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}<ref>«چون منافقان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: گواهی می‌دهیم که بی‌گمان تو فرستاده خدایی و خداوند می‌داند که تو به راستی فرستاده اویی و خداوند گواهی می‌دهد که منافقان، سخت دروغگویند و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کند! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟» سوره منافقون، آیه ۱ و ۴.</ref>.		#{{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ * وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}<ref>«چون منافقان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: گواهی می‌دهیم که بی‌گمان تو فرستاده خدایی و خداوند می‌داند که تو به راستی فرستاده اویی و خداوند گواهی می‌دهد که منافقان، سخت دروغگویند * و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کند! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟» سوره منافقون، آیه ۱ و ۴.</ref>.
	#{{متن قرآن\|ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا * إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ * فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ * ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ}}<ref>«مرا با آن کس که یگانه آفریده‌ام، وا بگذار * که او اندیشید و سنجید * و مرگ بر او باد! چگونه سنجید؟ * دگر باره مرگ بر او باد! چگونه سنجید؟» سوره مدثر، آیه ۱۱ و ۱۸-۲۰.</ref>.		#{{متن قرآن\|ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا * إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ * فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ * ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ}}<ref>«مرا با آن کس که یگانه آفریده‌ام، وا بگذار * که او اندیشید و سنجید * و مرگ بر او باد! چگونه سنجید؟ * دگر باره مرگ بر او باد! چگونه سنجید؟» سوره مدثر، آیه ۱۱ و ۱۸-۲۰.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«و برخی از تازیان بیابان‌نشین آنچه هزینه می‌کنند غرامت می‌شمارند و برای شما انتظار پیشامدها را می‌کشند؛ پیشامدهای بد بر (خود) آنان باد و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۹۸.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«و برخی از تازیان بیابان‌نشین آنچه هزینه می‌کنند غرامت می‌شمارند و برای شما انتظار پیشامدها را می‌کشند؛ پیشامدهای بد بر (خود) آنان باد و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۹۸.</ref>.
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	#{{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون “همراه ماهی” (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>.		#{{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون “همراه ماهی” (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>«و [[نماز]] آنان نزد [[خانه]] (ی [[کعبه]]) جز سوت کشیدن و کف زدن نبود پس [[عذاب]] را برای کفری که می‌ورزیدید بچشید!» [[سوره انفال]]، [[آیه]] ۳۵.</ref>		#{{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>«و [[نماز]] آنان نزد [[خانه]] (ی [[کعبه]]) جز سوت کشیدن و کف زدن نبود پس [[عذاب]] را برای کفری که می‌ورزیدید بچشید!» [[سوره انفال]]، [[آیه]] ۳۵.</ref>
	==نکات==		== نکات ==
	# نفرین [[پیامبر]] برای [[نابودی دشمنان]] [[خشمگین]] از [[دین]] به سبب [[خشم]] آنان: {{متن قرآن\|...قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}}		# نفرین [[پیامبر]] برای [[نابودی دشمنان]] [[خشمگین]] از [[دین]] به سبب [[خشم]] آنان: {{متن قرآن\|...قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}}
	# [[منافقان]] تکذیب‌کننده [[پیامبر]] مورد نفرین [[الهی]]: {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ... هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}؛		# [[منافقان]] تکذیب‌کننده [[پیامبر]] مورد نفرین [[الهی]]: {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ... هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}؛
	#طراحی و [[توطئه]] برضد [[دین]] و [[پیامبر]] از موجبات نفرین: {{متن قرآن\|ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا * إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ * فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ * ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ}}؛		# طراحی و [[توطئه]] برضد [[دین]] و [[پیامبر]] از موجبات نفرین: {{متن قرآن\|ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا * إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ * فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ * ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ}}؛
	# نفرین [[خداوند]]، بر [[بادیه‌نشینان]] [[منافق]]، در [[عصر پیامبر]]: {{متن قرآن\|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ...}}		# نفرین [[خداوند]]، بر [[بادیه‌نشینان]] [[منافق]]، در [[عصر پیامبر]]: {{متن قرآن\|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ...}}
	# نفرین برخی [[یهودیان]] بر [[پیامبر اسلام]] در ضمن [[سخن گفتن]] با آن [[حضرت]]: {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ هَادُوا... وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ...}}؛		# نفرین برخی [[یهودیان]] بر [[پیامبر اسلام]] در ضمن [[سخن گفتن]] با آن [[حضرت]]: {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ هَادُوا... وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ...}}؛