نفرین در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* آثار نفرین */

2026-02-28T06:15:24Z

آثار نفرین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۵
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	البته اینها عذاب‌های دنیوی است و گرنه عذاب‌های اخروی نیز به دنبال آن خواهد بود که از جمله بدترین آنها عذاب‌های [[دوزخ]] است.		البته اینها عذاب‌های دنیوی است و گرنه عذاب‌های اخروی نیز به دنبال آن خواهد بود که از جمله بدترین آنها عذاب‌های [[دوزخ]] است.

	[[~~حضرت علی‌~~]]{{ع}} می‌فرماید: از نفرین [[مظلوم]] بترسید که وی [[حق]] خویش را از خدا درخواست می‌کند و [[خداوند]] کسی را از حقش باز نمی‌دارد.		[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌فرماید: از نفرین [[مظلوم]] بترسید که وی [[حق]] خویش را از خدا درخواست می‌کند و [[خداوند]] کسی را از حقش باز نمی‌دارد.

	البته [[لعن]] یا نفرین بر [[برادران]] و خواهران [[مؤمن]] و به طور کلی زبان گشودن به نفرین و لعن‌، امری مذموم است و جز در موارد استثنا از این امر به شدت پرهیز داده شده است‌. [[حضرت امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که چیزی را [[لعنت]] می‌کند اگر آن شی مستحق نباشد لعنت به خود گوینده بر می‌گردد. پس از لعن مؤمن بپرهیزید تا مبادا خود گرفتار شوید<ref>ر.ک‌: میزان الحکمة‌، محمدمحمدی ری شهری‌، ج ۵، ص۶۱۶.</ref>.		البته [[لعن]] یا نفرین بر [[برادران]] و خواهران [[مؤمن]] و به طور کلی زبان گشودن به نفرین و لعن‌، امری مذموم است و جز در موارد استثنا از این امر به شدت پرهیز داده شده است‌. [[حضرت امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که چیزی را [[لعنت]] می‌کند اگر آن شی مستحق نباشد لعنت به خود گوینده بر می‌گردد. پس از لعن مؤمن بپرهیزید تا مبادا خود گرفتار شوید<ref>ر.ک‌: میزان الحکمة‌، محمدمحمدی ری شهری‌، ج ۵، ص۶۱۶.</ref>.

Bahmani: /* آثار نفرین */

2026-02-28T06:15:13Z

آثار نفرین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۵
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	البته اینها عذاب‌های دنیوی است و گرنه عذاب‌های اخروی نیز به دنبال آن خواهد بود که از جمله بدترین آنها عذاب‌های [[دوزخ]] است.		البته اینها عذاب‌های دنیوی است و گرنه عذاب‌های اخروی نیز به دنبال آن خواهد بود که از جمله بدترین آنها عذاب‌های [[دوزخ]] است.

	حضرت علی‌{{ع}} می‌فرماید: از نفرین [[مظلوم]] بترسید که وی [[حق]] خویش را از خدا درخواست می‌کند و [[خداوند]] کسی را از حقش باز نمی‌دارد.		[[حضرت علی‌]]{{ع}} می‌فرماید: از نفرین [[مظلوم]] بترسید که وی [[حق]] خویش را از خدا درخواست می‌کند و [[خداوند]] کسی را از حقش باز نمی‌دارد.

	البته [[لعن]] یا نفرین بر [[برادران]] و خواهران [[مؤمن]] و به طور کلی زبان گشودن به نفرین و لعن‌، امری مذموم است و جز در موارد استثنا از این امر به شدت پرهیز داده شده است‌. [[حضرت امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که چیزی را [[لعنت]] می‌کند اگر آن شی مستحق نباشد لعنت به خود گوینده بر می‌گردد. پس از لعن مؤمن بپرهیزید تا مبادا خود گرفتار شوید<ref>ر.ک‌: میزان الحکمة‌، محمدمحمدی ری شهری‌، ج ۵، ص۶۱۶.</ref>.		البته [[لعن]] یا نفرین بر [[برادران]] و خواهران [[مؤمن]] و به طور کلی زبان گشودن به نفرین و لعن‌، امری مذموم است و جز در موارد استثنا از این امر به شدت پرهیز داده شده است‌. [[حضرت امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که چیزی را [[لعنت]] می‌کند اگر آن شی مستحق نباشد لعنت به خود گوینده بر می‌گردد. پس از لعن مؤمن بپرهیزید تا مبادا خود گرفتار شوید<ref>ر.ک‌: میزان الحکمة‌، محمدمحمدی ری شهری‌، ج ۵، ص۶۱۶.</ref>.

Bahmani: /* آثار نفرین */

2026-02-28T06:15:01Z

آثار نفرین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۵
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	البته اینها عذاب‌های دنیوی است و گرنه عذاب‌های اخروی نیز به دنبال آن خواهد بود که از جمله بدترین آنها عذاب‌های [[دوزخ]] است.		البته اینها عذاب‌های دنیوی است و گرنه عذاب‌های اخروی نیز به دنبال آن خواهد بود که از جمله بدترین آنها عذاب‌های [[دوزخ]] است.

	حضرت ~~علی‌می‌فرماید~~: از نفرین [[مظلوم]] بترسید که وی [[حق]] خویش را از خدا درخواست می‌کند و [[خداوند]] کسی را از حقش باز نمی‌دارد.		حضرت علی‌{{ع}} می‌فرماید: از نفرین [[مظلوم]] بترسید که وی [[حق]] خویش را از خدا درخواست می‌کند و [[خداوند]] کسی را از حقش باز نمی‌دارد.

	البته [[لعن]] یا نفرین بر [[برادران]] و خواهران [[مؤمن]] و به طور کلی زبان گشودن به نفرین و لعن‌، امری مذموم است و جز در موارد استثنا از این امر به شدت پرهیز داده شده است‌. [[حضرت امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که چیزی را [[لعنت]] می‌کند اگر آن شی مستحق نباشد لعنت به خود گوینده بر می‌گردد. پس از لعن مؤمن بپرهیزید تا مبادا خود گرفتار شوید<ref>ر.ک‌: میزان الحکمة‌، محمدمحمدی ری شهری‌، ج ۵، ص۶۱۶.</ref>.		البته [[لعن]] یا نفرین بر [[برادران]] و خواهران [[مؤمن]] و به طور کلی زبان گشودن به نفرین و لعن‌، امری مذموم است و جز در موارد استثنا از این امر به شدت پرهیز داده شده است‌. [[حضرت امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که چیزی را [[لعنت]] می‌کند اگر آن شی مستحق نباشد لعنت به خود گوینده بر می‌گردد. پس از لعن مؤمن بپرهیزید تا مبادا خود گرفتار شوید<ref>ر.ک‌: میزان الحکمة‌، محمدمحمدی ری شهری‌، ج ۵، ص۶۱۶.</ref>.

Bahmani: /* موجبات نفرین */

2026-02-28T06:06:43Z

موجبات نفرین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	با نگاهی به [[احکام]] [[نفرین]] در [[قرآن]] و [[آموزه‌های وحیانی اسلام]] به سادگی می‌‌توان دریافت که از نظر قرآن، نفرین چیزی جز تبری و اعلان بیزاری از باطل و زشتی و بدی و عاملان آنها نیست. کسی که نفرین می‌‌کند، نه تنها به نوعی آن صفات و اعمال زشت را از خود دور می‌‌کند، بلکه در [[مقام]] [[امر به معروف و نهی از منکر]] بر آن است تا محیط هنجاری ایجاد شود و با [[تولی و تبری]] بر آن است تا [[گرایش‌ها]] و گریزش‌های خویش را روشن و صیانت کند و در مدار فتنه قرار نگیرد؛ افزون بر این که نوعی واگذار و [[تفویض]] امور به خدایی است که بر اساس [[حق]] [[قضاوت]] و عمل می‌‌کند<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران (مقاله)\|نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران]].</ref>.		با نگاهی به [[احکام]] [[نفرین]] در [[قرآن]] و [[آموزه‌های وحیانی اسلام]] به سادگی می‌‌توان دریافت که از نظر قرآن، نفرین چیزی جز تبری و اعلان بیزاری از باطل و زشتی و بدی و عاملان آنها نیست. کسی که نفرین می‌‌کند، نه تنها به نوعی آن صفات و اعمال زشت را از خود دور می‌‌کند، بلکه در [[مقام]] [[امر به معروف و نهی از منکر]] بر آن است تا محیط هنجاری ایجاد شود و با [[تولی و تبری]] بر آن است تا [[گرایش‌ها]] و گریزش‌های خویش را روشن و صیانت کند و در مدار فتنه قرار نگیرد؛ افزون بر این که نوعی واگذار و [[تفویض]] امور به خدایی است که بر اساس [[حق]] [[قضاوت]] و عمل می‌‌کند<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران (مقاله)\|نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران]].</ref>.

			== نفرین در آیات قرآن ==
			[[نفرین]] یکی از روش‌های زبانی پیشگیری از کار [[زشت]] و ابراز [[مخالفت]] در انحراف اعتقادی و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. [[نفرین]] در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و منافع مادی وجود ندارد و لذا [[نفرین]] او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما [[نفرین]] گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در زبان فارسی هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است:
			# {{متن قرآن\|هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ}}<ref>«هان! این شمایید که آنان را دوست می‌دارید و (آنان) شما را دوست نمی‌دارند و شما به تمام کتاب ایمان دارید (و آنان ندارند) و چون با شما روبه‌رو شوند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم و چون به خلوت روند سرانگشتان را از خشم بر شما (به دندان) می‌گزند؛ بگو به خشم خود بمیرید؛ خداوند به اندیشه‌ها داناست» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref>.
			# {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ * وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}<ref>«چون منافقان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: گواهی می‌دهیم که بی‌گمان تو فرستاده خدایی و خداوند می‌داند که تو به راستی فرستاده اویی و خداوند گواهی می‌دهد که منافقان، سخت دروغگویند * و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کند! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟» سوره منافقون، آیه ۱ و ۴.</ref>.
			# {{متن قرآن\|ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا * إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ * فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ * ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ}}<ref>«مرا با آن کس که یگانه آفریده‌ام، وا بگذار * که او اندیشید و سنجید * و مرگ بر او باد! چگونه سنجید؟ * دگر باره مرگ بر او باد! چگونه سنجید؟» سوره مدثر، آیه ۱۱ و ۱۸-۲۰.</ref>.
			# {{متن قرآن\|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«و برخی از تازیان بیابان‌نشین آنچه هزینه می‌کنند غرامت می‌شمارند و برای شما انتظار پیشامدها را می‌کشند؛ پیشامدهای بد بر (خود) آنان باد و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۹۸.</ref>.
			# {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا}}<ref>«برخی از یهودیان کلمات را از جایگاه (راستین) آن جابه‌جا می‌کنند و با پیچاندن زبانشان و از سر طعنه بر دین می‌گویند: «شنفتیم و نپذیرفتیم» و (یا): «بشنو و باور مکن» و (یا) «راعنا» و اگر می‌گفتند: «شنیدیم و فرمان بردیم» و «بشنو و ما را بنگر» برای آنان بهتر و استوارتر می‌بود اما خداوند آنان را برای کفرشان لعنت کرده است پس جز اندکی، ایمان نخواهند آورد» سوره نساء، آیه ۴۶.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ}} مراد از “تحریف کلمات از مواضعش” این خواهد بود که کلمه‌ای را در غیر آنجایی که باید به کار رود استعمال کنند، مثلاً وقتی کسانی می‌گویند: {{متن قرآن\|سَمِعْنَا}} که بخواهند اعلام [[اطاعت]] کنند، و در این صورت جا دارد دنبالش بگویند: “و اطعنا” نه این که بگویند: {{متن قرآن\|سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا}}، و یا با این که نمی‌خواهند اعلام [[اطاعت]] کنند، به عنوان [[استهزا]]: {{متن قرآن\|سَمِعْنَا}} و همچنین وقتی به یک فردی گفته می‌شود، (اسمع: گوش بده) جا دارد دنبال آن اضافه کند: (اسمعک اللَّه: [[خدا]] شنوایت کند) نه این که بگوید {{متن قرآن\|اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ}} یعنی بشنو که [[خدا]] شنوائیت ندهد، چون کلمه {{متن قرآن\|رَاعِنَا}} در لغت [[یهود]] معنای {{متن قرآن\|اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ}} را می‌دهد<ref>ترجمه المیزان، ج۴، ص۵۸۰.</ref>.
			# {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون “همراه ماهی” (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>.
			# {{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>«و [[نماز]] آنان نزد [[خانه]] (ی [[کعبه]]) جز سوت کشیدن و کف زدن نبود پس [[عذاب]] را برای کفری که می‌ورزیدید بچشید!» [[سوره انفال]]، [[آیه]] ۳۵.</ref>.

			=== نکات ===
			# [[نفرین]] [[پیامبر]] برای نابودی دشمنان [[خشمگین]] از [[دین]] به سبب [[خشم]] آنان: {{متن قرآن\|...قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}}
			# [[منافقان]] تکذیب‌کننده [[پیامبر]] مورد [[نفرین]] [[الهی]]: {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ... هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}؛
			# طراحی و [[توطئه]] برضد [[دین]] و [[پیامبر]] از موجبات [[نفرین]]: {{متن قرآن\|ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا * إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ * فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ * ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ}}؛
			# [[نفرین]] [[خداوند]]، بر [[بادیه‌نشینان]] [[منافق]]، در عصر پیامبر: {{متن قرآن\|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ...}}
			# [[نفرین]] برخی [[یهودیان]] بر [[پیامبر اسلام]] در ضمن [[سخن گفتن]] با آن حضرت: {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ هَادُوا... وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ...}}؛
			# [[هشدار]] [[خداوند]] به [[پیامبر اسلام]] مبنی بر شتاب نکردن در [[نفرین]] بر [[قوم]] خویش، همانند [[یونس]]: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}} بنابراین فرض که مراد از این هشدار برای [[نفرین]] نکردن باشد و نه [[دعوت]] بر [[صبر]] بر [[مشکلات]] فقط؛
			# [[پیامبر]] را مسخره می‌کردند و [[دعا]] و عمل صالحی نداشتند و نمازشان در [[خانه]] [[خدا]] جز سوت کشیدن و کف زدن نبود. {{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً}} پس به سزای آن‌که [[کفر]] می‌ورزیدید، پس این [[عذاب]] را بچشید {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۸۹۰.</ref>.

	== موجبات [[نفرین]] ==		== موجبات [[نفرین]] ==

Bahmani: /* موجبات نفرین */

2026-02-28T06:05:05Z

موجبات نفرین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۵
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	# '''افتراء به [[قرآن]]''': کسانی که به قرآن [[افترا]] می‌‌زنند و آن را [[کلام الهی]] نمی‌دانند یا [[سحر]] و [[شعر]] و مانند آنها می‌‌شمارند، گرفتار نفرین الهی می‌‌شوند<ref>مدثر، آیات ۱۱ تا ۲۵.</ref>. چنان که [[ولید بن مغیره]] این گونه مورد خشم و نفرین الهی قرار گرفت؛ زیرا فاعل «فکّر و قدّر» ولیدبن [[مغیره]] است که به قرآن افترا بست و گفت: [[پیامبر]]{{صل}}ساحر و قرآن سحر است<ref>مجمع‌البیان، ج ۹ – ۱۰، ص۵۸۳.</ref>.		# '''افتراء به [[قرآن]]''': کسانی که به قرآن [[افترا]] می‌‌زنند و آن را [[کلام الهی]] نمی‌دانند یا [[سحر]] و [[شعر]] و مانند آنها می‌‌شمارند، گرفتار نفرین الهی می‌‌شوند<ref>مدثر، آیات ۱۱ تا ۲۵.</ref>. چنان که [[ولید بن مغیره]] این گونه مورد خشم و نفرین الهی قرار گرفت؛ زیرا فاعل «فکّر و قدّر» ولیدبن [[مغیره]] است که به قرآن افترا بست و گفت: [[پیامبر]]{{صل}}ساحر و قرآن سحر است<ref>مجمع‌البیان، ج ۹ – ۱۰، ص۵۸۳.</ref>.
	# '''بازداشتن از [[راه خدا]]''': بازداشتن از راه خدا، موجب نفرین خدا است<ref>ابراهیم، آیات ۲ و ۳.</ref>. بنابراین، [[مردم]] باید از هر گونه [[رفتاری]] که به مفهوم بازداشتن از راه خدا است، اجتناب ورزند و همچنین [[مؤمنان]] باید از این دسته از افراد [[اجتماع]] اجتناب کرده و از آنان [[تبری]] و [[برائت]] بجویند.		# '''بازداشتن از [[راه خدا]]''': بازداشتن از راه خدا، موجب نفرین خدا است<ref>ابراهیم، آیات ۲ و ۳.</ref>. بنابراین، [[مردم]] باید از هر گونه [[رفتاری]] که به مفهوم بازداشتن از راه خدا است، اجتناب ورزند و همچنین [[مؤمنان]] باید از این دسته از افراد [[اجتماع]] اجتناب کرده و از آنان [[تبری]] و [[برائت]] بجویند.
	# '''[[تحریف]]''': از نظر قرآن هر گونه تحریف حقایق دین، سبب نفرین خدا می‌‌شود<ref>همان؛ بقره، آیات ۷۹.</ref. البته ناگفته نماند کسانی به تحریف لفظی یا [[تحریف معنوی]] رو می‌‌آورند که [[مسئولیت]] [[ابلاغ دین]] را در دست دارند، بنابراین، [[تحریف گران]] [[دینی]] از عالمان دینی خواهند بود؛ زیرا اینان بیش‌تر در معرض این خطر و نفرین الهی هستند.		# '''[[تحریف]]''': از نظر قرآن هر گونه تحریف حقایق دین، سبب نفرین خدا می‌‌شود<ref>همان؛ بقره، آیات ۷۹.</ref>. البته ناگفته نماند کسانی به تحریف لفظی یا [[تحریف معنوی]] رو می‌‌آورند که [[مسئولیت]] [[ابلاغ دین]] را در دست دارند، بنابراین، [[تحریف گران]] [[دینی]] از عالمان دینی خواهند بود؛ زیرا اینان بیش‌تر در معرض این خطر و نفرین الهی هستند.
	# '''ترک نماز و [[سهو]] در آن''': کسانی که [[نماز]] را ترک می‌‌کنند و به آن اهمیت نمی‌دهند، گرفتار [[نفرین]] [[الهی]] هستند<ref>قیامت، آیات ۳۱ تا ۳۵؛ ماعون، آیات ۴ و ۵.</ref>. واژه [[سهو]] و ساهی به معنای ترک نماز نیز آمده است.		# '''ترک نماز و [[سهو]] در آن''': کسانی که [[نماز]] را ترک می‌‌کنند و به آن اهمیت نمی‌دهند، گرفتار [[نفرین]] [[الهی]] هستند<ref>قیامت، آیات ۳۱ تا ۳۵؛ ماعون، آیات ۴ و ۵.</ref>. واژه [[سهو]] و ساهی به معنای ترک نماز نیز آمده است.
	# '''[[توطئه]] علیه [[دین]] و [[رهبران دینی]]''': هر گونه توطئه علیه دین و رهبران دینی عامل نفرت است<ref>مدثر، آیه ۱۱.</ref>.		# '''[[توطئه]] علیه [[دین]] و [[رهبران دینی]]''': هر گونه توطئه علیه دین و رهبران دینی عامل نفرت است<ref>مدثر، آیه ۱۱.</ref>.

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۰۴

2026-02-28T06:04:26Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پانویس */

2026-02-28T05:48:21Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۱۱۰:		خط ۱۱۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نفرین~~]]		[[رده:رذایل اخلاقی]]

Ali در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۶

2024-05-30T11:26:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۶
خط ۱۱۰:		خط ۱۱۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~رذایل اخلاقی~~]]		[[رده:نفرین]]

Bahmani در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۳

2023-12-04T06:53:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = نفرین		\| موضوع مرتبط = نفرین
	\| عنوان مدخل = [[نفرین]]		\| عنوان مدخل = نفرین
	\| مداخل مرتبط = [[نفرین در قرآن~~]] - [[نفرین در حدیث]] - [[نفرین در کلام اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[نفرین در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط = ~~نفرین (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[نفرین]] یکی از روش‌های زبانی [[پیشگیری]] از کار [[زشت]] و ابراز [[مخالفت]] در [[انحراف اعتقادی]] و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. [[نفرین]] در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و [[منافع]] مادی وجود ندارد و لذا [[نفرین]] او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما [[نفرین]] گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در [[زبان فارسی]] هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است.		[[نفرین]] یکی از روش‌های زبانی [[پیشگیری]] از کار [[زشت]] و ابراز [[مخالفت]] در [[انحراف اعتقادی]] و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. [[نفرین]] در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و [[منافع]] مادی وجود ندارد و لذا [[نفرین]] او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما [[نفرین]] گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در [[زبان فارسی]] هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است.
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۹:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:رذایل اخلاقی]]

Wasity: /* نفرین */

2023-09-05T19:02:13Z

نفرین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۳۲
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	==نفرین==		==نفرین==
	~~[[نفرین]]~~ در قالب [[دعا]] و [[نیایش]] نوعی درخواست برای نابودی بدکارانی است که به هیچ وجه حاضر نیستند از عملکرد بد خویش دست بردارند و به [[راه راست]] بیایند و جاده [[حقیقت]] و [[تقوا]] در آیند. در حقیقت وقتی [[انسان]] از [[هدایت]] کسی [[ناامید]] شود و موعظه‌ها و نصیحت‌ها و حتی [[مجازات]] و کیفرها تاثیری در [[تغییر]] [[فکر]] و [[رفتار]] شخص نداشته باشد، به سبب [[ناتوانی]] در مجازات‌های بزرگ یا عدم جواز [[قتل]] و عدم امکان قتل، به نفرین رو می‌‌آورد تا این گونه او را به [[خدا]] واگذار کند و خدای [[منتقم]] [[جبار]] از او [[انتقام]] ستاند و به نقمت کشاند.		«نفرین» در قالب [[دعا]] و [[نیایش]] نوعی درخواست برای نابودی بدکارانی است که به هیچ وجه حاضر نیستند از عملکرد بد خویش دست بردارند و به [[راه راست]] بیایند و جاده [[حقیقت]] و [[تقوا]] در آیند. در حقیقت وقتی [[انسان]] از [[هدایت]] کسی [[ناامید]] شود و موعظه‌ها و نصیحت‌ها و حتی [[مجازات]] و کیفرها تاثیری در [[تغییر]] [[فکر]] و [[رفتار]] شخص نداشته باشد، به سبب [[ناتوانی]] در مجازات‌های بزرگ یا عدم جواز [[قتل]] و عدم امکان قتل، به نفرین رو می‌‌آورد تا این گونه او را به [[خدا]] واگذار کند و خدای [[منتقم]] [[جبار]] از او [[انتقام]] ستاند و به نقمت کشاند.

	بنابراین، نفرین دربردارنده مفاهیم بسیاری چون نفرت و [[بیزاری]] از چیزی، ناتوانی در مجازات، واگذار کردن امر به خدا و نابودی [[بدکار]] به سبب عدم امکان تغییر در رفتار بدکار است. نفرین در قالب نیایش و دعا طرح می‌‌شود و مرده باد چیزی جز بیان درخواست [[مرگ]] برای [[بدکاری]] نیست که با [[کارهای زشت]] و بد خویش عرصه را بر دیگران تنگ کرده به طوری که جانشان به لب رسیده و راهی برای [[رهایی]] جز دست‌های انتقام خدا نیست. به عنوان نمونه «مرگ بر [[آمریکا]]» یا «مرگ بر [[مستکبر]]» یا «مرگ بر [[ظالم]]» چیزی جز یک دعا و نیایش برای نابودی مجموعه ای نیست که جز از آن [[ظلم]] و [[استکبار]] بر نمی‌خیزد و دستان [[مظلومان]] و [[مستضعفان]] از مجازات آمریکا به عنوان دارنده صفاتی چون ظلم و استکبار کوتاه است؛ از این رو، با درخواست مرگ نسبت به آمریکا خواهان نابودی ظلم و استکبار هستند. به سخن دیگر، آن چه را [[مردم]] درخواست دارند، مرگ [[زشتی‌ها]] و [[بدی‌ها]] است که در [[شیطان]] بزرگی چون آمریکا تجسم عینی یافته است. این نفرت از بدی‌ها و زشتی‌ها است که مردم را به منشاء و علت یا عامل زشتی‌ها و بدی‌ها سوق می‌‌دهد و خواهان نابودی آن منشاء و علت و عامل برای [[رهایی]] از [[زشتی]] و بدی‌هایی چون [[استکبار]] و [[ظلم]] می‌‌شوند.		بنابراین، نفرین دربردارنده مفاهیم بسیاری چون نفرت و [[بیزاری]] از چیزی، ناتوانی در مجازات، واگذار کردن امر به خدا و نابودی [[بدکار]] به سبب عدم امکان تغییر در رفتار بدکار است. نفرین در قالب نیایش و دعا طرح می‌‌شود و مرده باد چیزی جز بیان درخواست [[مرگ]] برای [[بدکاری]] نیست که با [[کارهای زشت]] و بد خویش عرصه را بر دیگران تنگ کرده به طوری که جانشان به لب رسیده و راهی برای [[رهایی]] جز دست‌های انتقام خدا نیست. به عنوان نمونه «مرگ بر [[آمریکا]]» یا «مرگ بر [[مستکبر]]» یا «مرگ بر [[ظالم]]» چیزی جز یک دعا و نیایش برای نابودی مجموعه ای نیست که جز از آن [[ظلم]] و [[استکبار]] بر نمی‌خیزد و دستان [[مظلومان]] و [[مستضعفان]] از مجازات آمریکا به عنوان دارنده صفاتی چون ظلم و استکبار کوتاه است؛ از این رو، با درخواست مرگ نسبت به آمریکا خواهان نابودی ظلم و استکبار هستند. به سخن دیگر، آن چه را [[مردم]] درخواست دارند، مرگ [[زشتی‌ها]] و [[بدی‌ها]] است که در [[شیطان]] بزرگی چون آمریکا تجسم عینی یافته است. این نفرت از بدی‌ها و زشتی‌ها است که مردم را به منشاء و علت یا عامل زشتی‌ها و بدی‌ها سوق می‌‌دهد و خواهان نابودی آن منشاء و علت و عامل برای [[رهایی]] از [[زشتی]] و بدی‌هایی چون [[استکبار]] و [[ظلم]] می‌‌شوند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	با نگاهی به [[احکام]] [[نفرین]] در [[قرآن]] و [[آموزه‌های وحیانی اسلام]] به سادگی می‌‌توان دریافت که از نظر قرآن، نفرین چیزی جز تبری و اعلان بیزاری از باطل و زشتی و بدی و عاملان آنها نیست. کسی که نفرین می‌‌کند، نه تنها به نوعی آن صفات و اعمال زشت را از خود دور می‌‌کند، بلکه در [[مقام]] [[امر به معروف و نهی از منکر]] بر آن است تا محیط هنجاری ایجاد شود و با [[تولی و تبری]] بر آن است تا [[گرایش‌ها]] و گریزش‌های خویش را روشن و صیانت کند و در مدار فتنه قرار نگیرد؛ افزون بر این که نوعی واگذار و [[تفویض]] امور به خدایی است که بر اساس [[حق]] [[قضاوت]] و عمل می‌‌کند<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران (مقاله)\|نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران]].</ref>.		با نگاهی به [[احکام]] [[نفرین]] در [[قرآن]] و [[آموزه‌های وحیانی اسلام]] به سادگی می‌‌توان دریافت که از نظر قرآن، نفرین چیزی جز تبری و اعلان بیزاری از باطل و زشتی و بدی و عاملان آنها نیست. کسی که نفرین می‌‌کند، نه تنها به نوعی آن صفات و اعمال زشت را از خود دور می‌‌کند، بلکه در [[مقام]] [[امر به معروف و نهی از منکر]] بر آن است تا محیط هنجاری ایجاد شود و با [[تولی و تبری]] بر آن است تا [[گرایش‌ها]] و گریزش‌های خویش را روشن و صیانت کند و در مدار فتنه قرار نگیرد؛ افزون بر این که نوعی واگذار و [[تفویض]] امور به خدایی است که بر اساس [[حق]] [[قضاوت]] و عمل می‌‌کند<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران (مقاله)\|نفرین ابراز نفرت از بدی و بدکاران]].</ref>.

			== نفرین در آیات قرآن ==
			[[نفرین]] یکی از روش‌های زبانی پیشگیری از کار [[زشت]] و ابراز [[مخالفت]] در انحراف اعتقادی و [[رفتاری]] در [[زبان دین]] است. مانند [[لعن]]. [[نفرین]] در زبان عرف بسیار متداول و نوعی ابراز [[خشم]] و [[نفرت]] است. اما روشن است که در [[دین]] چیزی به نام [[احساسات]] شخصی و منافع مادی وجود ندارد و لذا [[نفرین]] او هم در قلمرو مسائل [[معنوی]] است. البته [[لعن]] لفظ معین است، اما [[نفرین]] گاهی با کلمه [[قتل]] است، مانند [[خدا]] بکشد: {{متن قرآن\|فَقَتَلَ}}<ref>«پس او را کشت» سوره مائده، آیه ۳۰.</ref>، {{متن قرآن\|قَاتَلَهُمُ اللَّهُ}}<ref>«خداوندشان بکشاد!» سوره توبه، آیه ۳۰.</ref> یا [[موت]] است: بمیری، {{متن قرآن\|مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ}}<ref>«به خشم خود بمیرید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref> دچار [[عذاب]] شوید: {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ}}<ref>«عذاب را بچشید» سوره آل عمران، آیه ۱۰۶.</ref>. این کلمه پیش از [[اسلام]] سابقه داشته و در زبان فارسی هم مانند این کلمه [[خدا]] تو را بکشد. مرده باد، [[مرگ]] بر... متداول بوده است:
			# {{متن قرآن\|هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ}}<ref>«هان! این شمایید که آنان را دوست می‌دارید و (آنان) شما را دوست نمی‌دارند و شما به تمام کتاب ایمان دارید (و آنان ندارند) و چون با شما روبه‌رو شوند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم و چون به خلوت روند سرانگشتان را از خشم بر شما (به دندان) می‌گزند؛ بگو به خشم خود بمیرید؛ خداوند به اندیشه‌ها داناست» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref>.
			# {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ * وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}<ref>«چون منافقان نزد تو می‌آیند، می‌گویند: گواهی می‌دهیم که بی‌گمان تو فرستاده خدایی و خداوند می‌داند که تو به راستی فرستاده اویی و خداوند گواهی می‌دهد که منافقان، سخت دروغگویند * و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کند! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟» سوره منافقون، آیه ۱ و ۴.</ref>.
			# {{متن قرآن\|ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا * إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ * فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ * ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ}}<ref>«مرا با آن کس که یگانه آفریده‌ام، وا بگذار * که او اندیشید و سنجید * و مرگ بر او باد! چگونه سنجید؟ * دگر باره مرگ بر او باد! چگونه سنجید؟» سوره مدثر، آیه ۱۱ و ۱۸-۲۰.</ref>.
			# {{متن قرآن\|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«و برخی از تازیان بیابان‌نشین آنچه هزینه می‌کنند غرامت می‌شمارند و برای شما انتظار پیشامدها را می‌کشند؛ پیشامدهای بد بر (خود) آنان باد و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۹۸.</ref>.
			# {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا}}<ref>«برخی از یهودیان کلمات را از جایگاه (راستین) آن جابه‌جا می‌کنند و با پیچاندن زبانشان و از سر طعنه بر دین می‌گویند: «شنفتیم و نپذیرفتیم» و (یا): «بشنو و باور مکن» و (یا) «راعنا» و اگر می‌گفتند: «شنیدیم و فرمان بردیم» و «بشنو و ما را بنگر» برای آنان بهتر و استوارتر می‌بود اما خداوند آنان را برای کفرشان لعنت کرده است پس جز اندکی، ایمان نخواهند آورد» سوره نساء، آیه ۴۶.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ}} مراد از “تحریف کلمات از مواضعش” این خواهد بود که کلمه‌ای را در غیر آنجایی که باید به کار رود استعمال کنند، مثلاً وقتی کسانی می‌گویند: {{متن قرآن\|سَمِعْنَا}} که بخواهند اعلام [[اطاعت]] کنند، و در این صورت جا دارد دنبالش بگویند: “و اطعنا” نه این که بگویند: {{متن قرآن\|سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا}}، و یا با این که نمی‌خواهند اعلام [[اطاعت]] کنند، به عنوان [[استهزا]]: {{متن قرآن\|سَمِعْنَا}} و همچنین وقتی به یک فردی گفته می‌شود، (اسمع: گوش بده) جا دارد دنبال آن اضافه کند: (اسمعک اللَّه: [[خدا]] شنوایت کند) نه این که بگوید {{متن قرآن\|اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ}} یعنی بشنو که [[خدا]] شنوائیت ندهد، چون کلمه {{متن قرآن\|رَاعِنَا}} در لغت [[یهود]] معنای {{متن قرآن\|اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ}} را می‌دهد<ref>ترجمه المیزان، ج۴، ص۵۸۰.</ref>.
			# {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون “همراه ماهی” (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>.
			# {{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>«و [[نماز]] آنان نزد [[خانه]] (ی [[کعبه]]) جز سوت کشیدن و کف زدن نبود پس [[عذاب]] را برای کفری که می‌ورزیدید بچشید!» [[سوره انفال]]، [[آیه]] ۳۵.</ref>.

			=== نکات ===
			# [[نفرین]] [[پیامبر]] برای نابودی دشمنان [[خشمگین]] از [[دین]] به سبب [[خشم]] آنان: {{متن قرآن\|...قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}}
			# [[منافقان]] تکذیب‌کننده [[پیامبر]] مورد [[نفرین]] [[الهی]]: {{متن قرآن\|إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ... هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}؛
			# طراحی و [[توطئه]] برضد [[دین]] و [[پیامبر]] از موجبات [[نفرین]]: {{متن قرآن\|ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا * إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ * فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ * ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ}}؛
			# [[نفرین]] [[خداوند]]، بر [[بادیه‌نشینان]] [[منافق]]، در عصر پیامبر: {{متن قرآن\|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ...}}
			# [[نفرین]] برخی [[یهودیان]] بر [[پیامبر اسلام]] در ضمن [[سخن گفتن]] با آن حضرت: {{متن قرآن\|مِنَ الَّذِينَ هَادُوا... وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ...}}؛
			# [[هشدار]] [[خداوند]] به [[پیامبر اسلام]] مبنی بر شتاب نکردن در [[نفرین]] بر [[قوم]] خویش، همانند [[یونس]]: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}} بنابراین فرض که مراد از این هشدار برای [[نفرین]] نکردن باشد و نه [[دعوت]] بر [[صبر]] بر [[مشکلات]] فقط؛
			# [[پیامبر]] را مسخره می‌کردند و [[دعا]] و عمل صالحی نداشتند و نمازشان در [[خانه]] [[خدا]] جز سوت کشیدن و کف زدن نبود. {{متن قرآن\|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً}} پس به سزای آن‌که [[کفر]] می‌ورزیدید، پس این [[عذاب]] را بچشید {{متن قرآن\|فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۸۹۰.</ref>.

	== موجبات [[نفرین]] ==		== موجبات [[نفرین]] ==