نفرین مستجاب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2024-08-03T06:28:43Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-05T08:31:47Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۱
خط ۹:		خط ۹:
	با آن‌که [[حادثۀ غدیر]] خم، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی دادن]] به [[نصب علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند.		با آن‌که [[حادثۀ غدیر]] خم، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی دادن]] به [[نصب علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند.

	[[امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به حدیث پیامبر و [[واقعۀ غدیر خم]] استشهاد می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و نسیان، اظهار می‌کردند که یادمان نیست. علی{{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، نفرین علی{{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. حضرت بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس سخن پیامبر را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و شهادت دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که گواهی دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] نفرین کرد که: خدایا هرکس این گواهی را کتمان کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، نفرین حضرت با این عبارت آمده است: {{متن حدیث\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ص۵۳۹.</ref> انس به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] [[نابینا]] گشت و [[جریر]] [[بادیه‌نشین]] شد<ref>الغدیر، ج ۱ ص۱۹۲ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ص۲۰۰، بهج الصباغه، ج ۴ ص۵۷۲.</ref> نام [[زید بن ارقم]]، عبدالرحمان بن مدلج و یزید بن ودیعه هم در شمار آنان ذکر شده است. انس برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.		[[امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به حدیث پیامبر و [[واقعۀ غدیر خم]] استشهاد می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و نسیان، اظهار می‌کردند که یادمان نیست. علی{{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، نفرین علی{{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. حضرت بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس سخن پیامبر را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و شهادت دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که گواهی دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] نفرین کرد که: خدایا هرکس این گواهی را کتمان کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، نفرین حضرت با این عبارت آمده است: {{متن حدیث\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ص۵۳۹.</ref> انس به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] نابینا گشت و [[جریر]] [[بادیه‌نشین]] شد<ref>الغدیر، ج ۱ ص۱۹۲ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ص۲۰۰، بهج الصباغه، ج ۴ ص۵۷۲.</ref> نام [[زید بن ارقم]]، عبدالرحمان بن مدلج و یزید بن ودیعه هم در شمار آنان ذکر شده است. انس برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-05T08:31:32Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۱
خط ۹:		خط ۹:
	با آن‌که [[حادثۀ غدیر]] خم، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی دادن]] به [[نصب علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند.		با آن‌که [[حادثۀ غدیر]] خم، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی دادن]] به [[نصب علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند.

	[[امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به [[حدیث پیامبر]] و [[واقعۀ غدیر خم]] [[استشهاد]] می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و ~~[[نسیان]]،~~ اظهار می‌کردند که یادمان نیست. علی{{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، نفرین علی{{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. حضرت بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس [[سخن پیامبر]] را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و شهادت دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که گواهی دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] نفرین کرد که: خدایا هرکس این گواهی را کتمان کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، نفرین حضرت با این عبارت آمده است: {{~~عربی~~\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ص۵۳۹.</ref> انس به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] [[نابینا]] گشت و [[جریر]] [[بادیه‌نشین]] شد<ref>الغدیر، ج ۱ ص۱۹۲ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ص۲۰۰، بهج الصباغه، ج ۴ ص۵۷۲.</ref> نام [[زید بن ارقم]]، عبدالرحمان بن مدلج و یزید بن ودیعه هم در شمار آنان ذکر شده است. انس برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.		[[امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به حدیث پیامبر و [[واقعۀ غدیر خم]] استشهاد می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و نسیان، اظهار می‌کردند که یادمان نیست. علی{{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، نفرین علی{{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. حضرت بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس سخن پیامبر را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و شهادت دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که گواهی دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] نفرین کرد که: خدایا هرکس این گواهی را کتمان کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، نفرین حضرت با این عبارت آمده است: {{متن حدیث\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ص۵۳۹.</ref> انس به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] [[نابینا]] گشت و [[جریر]] [[بادیه‌نشین]] شد<ref>الغدیر، ج ۱ ص۱۹۲ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ص۲۰۰، بهج الصباغه، ج ۴ ص۵۷۲.</ref> نام [[زید بن ارقم]]، عبدالرحمان بن مدلج و یزید بن ودیعه هم در شمار آنان ذکر شده است. انس برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۰

2024-06-05T08:30:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = غدیر
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[نفرین مستجاب در قرآن]] - [[نفرین مستجاب در حدیث]] - [[نفرین مستجاب در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~نفرین مستجاب (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	~~'''نفرین مستجاب'''~~ با آن‌که ~~حادثۀ~~ [[غدیر خم]]، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی]] ~~دادن~~ به [[نصب~~]] [[امام علی\|~~علی]] {{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند~~<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>~~.		== مقدمه ==
			با آن‌که [[حادثۀ غدیر]] خم، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی دادن]] به [[نصب علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند.

	~~== مقدمه ==~~		[[امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به [[حدیث پیامبر]] و [[واقعۀ غدیر خم]] [[استشهاد]] می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و [[نسیان]]، اظهار می‌کردند که یادمان نیست. علی{{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، نفرین علی{{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. حضرت بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس [[سخن پیامبر]] را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و شهادت دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که گواهی دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] نفرین کرد که: خدایا هرکس این گواهی را کتمان کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، نفرین حضرت با این عبارت آمده است: {{عربی\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ص۵۳۹.</ref> انس به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] [[نابینا]] گشت و [[جریر]] [[بادیه‌نشین]] شد<ref>الغدیر، ج ۱ ص۱۹۲ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ص۲۰۰، بهج الصباغه، ج ۴ ص۵۷۲.</ref> نام [[زید بن ارقم]]، عبدالرحمان بن مدلج و یزید بن ودیعه هم در شمار آنان ذکر شده است. انس برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.
	* [[~~امام علی\|~~امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به [[حدیث~~]] [[~~پیامبر]] و ~~واقعۀ~~ [[غدیر خم]] [[استشهاد]] می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و [[نسیان]]، اظهار می‌کردند که یادمان نیست. ~~[[امام علی\|~~علی]] {{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، [[نفرین~~]] [[امام~~ علی~~\|علی]]~~ {{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. [[حضرت]] بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس ~~سخن~~ [[پیامبر]] را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و [[شهادت]] دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که [[گواهی]] دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] [[نفرین]] کرد که: خدایا هرکس این [[گواهی]] را [[کتمان]] کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، [[نفرین~~]] [[~~حضرت]] با این عبارت آمده است: {{عربی\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ~~ص ۵۳۹~~</ref> [[انس]] به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] [[نابینا]] گشت و [[جریر]] بادیه‌نشین شد.<ref>الغدیر، ج ۱ ~~ص ۱۹۲~~ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ~~ص ۲۰۰،~~ بهج الصباغه، ج ۴ ~~ص ۵۷۲~~</ref> نام [[زید بن ارقم]]، ~~[[عبد]] [[الرحمان]]~~ بن مدلج و [[یزید]] بن [[ودیعه]] هم در شمار آنان ذکر شده است. [[انس]] برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نفرین مستجاب]]~~		[[رده:غدیر]]
	~~[[رده:نفرین مستجاب~~]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:32:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''نفرین مستجاب''' با آن‌که حادثۀ [[غدیر خم]]، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی]] دادن به [[نصب]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.		'''نفرین مستجاب''' با آن‌که حادثۀ [[غدیر خم]]، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی]] دادن به [[نصب]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* [[امام علی\|امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به [[حدیث]] [[پیامبر]] و واقعۀ [[غدیر خم]] [[استشهاد]] می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و [[نسیان]]، اظهار می‌کردند که یادمان نیست. [[امام علی\|علی]]{{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، [[نفرین]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. [[حضرت]] بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس سخن [[پیامبر]] را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و [[شهادت]] دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که [[گواهی]] دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] [[نفرین]] کرد که: خدایا هرکس این [[گواهی]] را [[کتمان]] کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، [[نفرین]] [[حضرت]] با این عبارت آمده است: {{عربی\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ص ۵۳۹</ref> [[انس]] به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] [[نابینا]] گشت و [[جریر]] بادیه‌نشین شد.<ref>الغدیر، ج ۱ ص ۱۹۲ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ص ۲۰۰، بهج الصباغه، ج ۴ ص ۵۷۲</ref> نام [[زید بن ارقم]]، [[عبد]] [[الرحمان]] بن مدلج و [[یزید]] بن [[ودیعه]] هم در شمار آنان ذکر شده است. [[انس]] برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>		* [[امام علی\|امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به [[حدیث]] [[پیامبر]] و واقعۀ [[غدیر خم]] [[استشهاد]] می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و [[نسیان]]، اظهار می‌کردند که یادمان نیست. [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، [[نفرین]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. [[حضرت]] بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس سخن [[پیامبر]] را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و [[شهادت]] دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که [[گواهی]] دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] [[نفرین]] کرد که: خدایا هرکس این [[گواهی]] را [[کتمان]] کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، [[نفرین]] [[حضرت]] با این عبارت آمده است: {{عربی\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ص ۵۳۹</ref> [[انس]] به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] [[نابینا]] گشت و [[جریر]] بادیه‌نشین شد.<ref>الغدیر، ج ۱ ص ۱۹۲ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ص ۲۰۰، بهج الصباغه، ج ۴ ص ۵۷۲</ref> نام [[زید بن ارقم]]، [[عبد]] [[الرحمان]] بن مدلج و [[یزید]] بن [[ودیعه]] هم در شمار آنان ذکر شده است. [[انس]] برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:12:46Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۱۱:		خط ۱۰:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	* [[امام علی\|امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به [[حدیث]] [[پیامبر]] و واقعۀ [[غدیر خم]] [[استشهاد]] می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و [[نسیان]]، اظهار می‌کردند که یادمان نیست. [[امام علی\|علی]]{{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، [[نفرین]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. [[حضرت]] بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس سخن [[پیامبر]] را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و [[شهادت]] دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که [[گواهی]] دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] [[نفرین]] کرد که: خدایا هرکس این [[گواهی]] را [[کتمان]] کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، [[نفرین]] [[حضرت]] با این عبارت آمده است: {{عربی\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ص ۵۳۹</ref> [[انس]] به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] [[نابینا]] گشت و [[جریر]] بادیه‌نشین شد.<ref>الغدیر، ج ۱ ص ۱۹۲ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ص ۲۰۰، بهج الصباغه، ج ۴ ص ۵۷۲</ref> نام [[زید بن ارقم]]، [[عبد]] [[الرحمان]] بن مدلج و [[یزید]] بن [[ودیعه]] هم در شمار آنان ذکر شده است. [[انس]] برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>		* [[امام علی\|امیر المؤمنین]] بارها در مناشدات و احتجاج‌های خود به [[حدیث]] [[پیامبر]] و واقعۀ [[غدیر خم]] [[استشهاد]] می‌کرد و از افراد هم می‌خواست که [[گواهی]] دهند. گاهی کسانی با بهانۀ [[پیری]] و [[نسیان]]، اظهار می‌کردند که یادمان نیست. [[امام علی\|علی]]{{ع}} هم چند نفر را [[نفرین]] کرد، [[نفرین]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} [[مستجاب]] شد و آنان به دردها و بیماری‌هایی دچار شدند. یکی از آنان [[انس بن مالک]] بود، دیگری [[براء بن عازب]]، سوّمی [[جریر بن عبد اللّه بجلی]]. [[حضرت]] بر [[منبر]] بود و حاضران را قسم داد که هرکس سخن [[پیامبر]] را در [[روز غدیر]] شنیده است بایستد و [[شهادت]] دهد. از این سه نفر هم به نام خواست که [[گواهی]] دهند، [[سکوت]] کردند و بهانه آوردند، با آنکه بودند و می‌دانستند. [[امام]] [[نفرین]] کرد که: خدایا هرکس این [[گواهی]] را [[کتمان]] کند در حالی که [[آگاه]] است، او را از [[دنیا]] مبر، تا آنکه نشانی بر او بگذاری که شناخته شود. در [[نهج البلاغه]]، [[نفرین]] [[حضرت]] با این عبارت آمده است: {{عربی\|إن کنت کاذبا فضربک اللّه بها بیضاء لامعة لا تواریها العمامة}}<ref>«اگر دروغ می‌گویی، خداوند به بیماری برص مبتلایت کند که عمامه هم آن را نپوشاند». نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱ دلائل الصدق، ج ۲ ص ۵۳۹</ref> [[انس]] به [[بیماری]] برص [[مبتلا]] شد، [[براء]] [[نابینا]] گشت و [[جریر]] بادیه‌نشین شد.<ref>الغدیر، ج ۱ ص ۱۹۲ (نظرة فی حدیث اصابة الدعوه) بحارالأنوار، ج ۳۷ ص ۲۰۰، بهج الصباغه، ج ۴ ص ۵۷۲</ref> نام [[زید بن ارقم]]، [[عبد]] [[الرحمان]] بن مدلج و [[یزید]] بن [[ودیعه]] هم در شمار آنان ذکر شده است. [[انس]] برای آنکه برص او دیده نشود، همواره عمامه‌ای برسر می‌نهاد و سروصورت خود را می‌پوشاند، امّا سفیدی برص همیشه پیدا بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:47:27Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نفرین مستجاب در قرآن]] - [[نفرین مستجاب در حدیث]] - [[نفرین مستجاب در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نفرین مستجاب (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[نفرین مستجاب در قرآن]] - [[نفرین مستجاب در حدیث]] - [[نفرین مستجاب در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = نفرین مستجاب (پرسش)

}}

'''نفرین مستجاب''' با آن‌که حادثۀ [[غدیر خم]]، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی]] دادن به [[نصب]] [[امام علی|علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.
'''نفرین مستجاب''' با آن‌که حادثۀ [[غدیر خم]]، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی]] دادن به [[نصب]] [[امام علی|علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-20T09:02:02Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:11:10Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۴۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:20:02Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[نفرین مستجاب در قرآن]] - [[نفرین مستجاب در حدیث]] - [[نفرین مستجاب در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نفرین مستجاب (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[نفرین مستجاب در قرآن]] - [[نفرین مستجاب در حدیث]] - [[نفرین مستجاب در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = نفرین مستجاب (پرسش)
			}}

	'''نفرین مستجاب''' با آن‌که حادثۀ [[غدیر خم]]، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی]] دادن به [[نصب]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.		'''نفرین مستجاب''' با آن‌که حادثۀ [[غدیر خم]]، با حضور جمع بسیاری اتفاق افتاد و [[گواهان غدیر]] بسیار بودند، امّا برخی در ادای [[شهادت]] و [[گواهی]] دادن به [[نصب]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} بر [[ولایت]]، تعلّل می‌ورزیدند و آن حادثه را [[کتمان]] می‌کردند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۷۵.</ref>.