نفس الامر در فلسفه اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:32:42Z

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:12:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = نفس الامر		\| موضوع مرتبط = نفس الامر
خط ۷۴:		خط ۷۳:
	[[محقق سبزواری]] نیز در تعلیقات خود بر الشواهد الربوبیه<ref>لتعلیقات علی الشواهد الربوبیه، ص۸۱۲.</ref> و همچنین ملا علی نوری در تعلیقات بر مفاتیح الغیب<ref>التعلیقات علی المفاتیح الغیب، ص۶۹۷.</ref> به مناسبت‌های گوناگون اشاراتی به این مقام [[نبوی]] می‌نمایند.		[[محقق سبزواری]] نیز در تعلیقات خود بر الشواهد الربوبیه<ref>لتعلیقات علی الشواهد الربوبیه، ص۸۱۲.</ref> و همچنین ملا علی نوری در تعلیقات بر مفاتیح الغیب<ref>التعلیقات علی المفاتیح الغیب، ص۶۹۷.</ref> به مناسبت‌های گوناگون اشاراتی به این مقام [[نبوی]] می‌نمایند.
	از این‌رو، در مجموع می‌توان گفت که در نگاه [[فلاسفه]] [[اسلامی]] و [[متکلّمان]] [[شیعی]]، نفس‌الامر دارای ویژگی‌های زیر است:		از این‌رو، در مجموع می‌توان گفت که در نگاه [[فلاسفه]] [[اسلامی]] و [[متکلّمان]] [[شیعی]]، نفس‌الامر دارای ویژگی‌های زیر است:
	#[[حقیقت]] و اصل همه [[علوم]] و حقایق عالم، به نحو بسیط در آن یک‌جا جمع است.		# [[حقیقت]] و اصل همه [[علوم]] و حقایق عالم، به نحو بسیط در آن یک‌جا جمع است.
	#[[اشرف]] و اکمل حقایق عالم، در ظل [[حق]] مطلق یعنی [[خداوند]] است و [[علم]] و [[کمالات]] او مستقیماً برگرفته از کمالات باری [[متعال]] است. در نتیجه، در میان [[مخلوقات]]، [[عقل]] و صاحب [[علمی]] بالاتر از او فرض نمی‌شود. اگر حتی کسی فرض کند که کامل‌تر از او مخلوقی می‌تواند وجود داشته باشد، آن‌گاه عنوان عقل و صادر اول به آن مخلوق اطلاق خواهد شد.		# [[اشرف]] و اکمل حقایق عالم، در ظل [[حق]] مطلق یعنی [[خداوند]] است و [[علم]] و [[کمالات]] او مستقیماً برگرفته از کمالات باری [[متعال]] است. در نتیجه، در میان [[مخلوقات]]، [[عقل]] و صاحب [[علمی]] بالاتر از او فرض نمی‌شود. اگر حتی کسی فرض کند که کامل‌تر از او مخلوقی می‌تواند وجود داشته باشد، آن‌گاه عنوان عقل و صادر اول به آن مخلوق اطلاق خواهد شد.
	#[[عقل اول]] در ظلّ [[توحید]]، حق مطلق است و چون هیچ [[جهت]] نقصانی در او [[راه]] ندارد، به [[اذن الهی]]، هرگز [[خطا]] و [[نسیان]] و [[سهو]] و [[اشتباه]] در او راه ندارد. در نتیجه، او ملاک [[حقانیت]] سایر امور است و قولاً و عملاً، [[مظهر]] [[حق]] درحکمت عملی و نظری است.		# [[عقل اول]] در ظلّ [[توحید]]، حق مطلق است و چون هیچ [[جهت]] نقصانی در او [[راه]] ندارد، به [[اذن الهی]]، هرگز [[خطا]] و [[نسیان]] و [[سهو]] و [[اشتباه]] در او راه ندارد. در نتیجه، او ملاک [[حقانیت]] سایر امور است و قولاً و عملاً، [[مظهر]] [[حق]] درحکمت عملی و نظری است.
	#[[عقل اول]] نه تنها [[اصلاح]] کننده خطاهای [[عقول]] ناقص است، بلکه مربی و [[هادی]] آنان به سوی کمال [[عقلانی]] است. رابطه عقل اول نسبت به سایر عقول، رابطه فیض‌دهنده هستی و [[کمالات]] هستی با مستفیضان چنین کمالاتی است.		# [[عقل اول]] نه تنها [[اصلاح]] کننده خطاهای [[عقول]] ناقص است، بلکه مربی و [[هادی]] آنان به سوی کمال [[عقلانی]] است. رابطه عقل اول نسبت به سایر عقول، رابطه فیض‌دهنده هستی و [[کمالات]] هستی با مستفیضان چنین کمالاتی است.
	#از مجموع مقدمات فوق می‌توان نتیجه گرفت که در میان جوارح [[انسانی]]، [[عقل]] سمت [[ریاست]] و [[تربیت]] و [[حکومت]] بر جوارح را دارد؛ او از یک سو خطاهای آنان را اصلاح می‌نماید و از سوی دیگر، آنان را تربیت می‌کند و در صورت اختلال در عقل انسانی، نه تنها سایر جوارح کار عادی خود را نمی‌توانند به [[درستی]] انجام دهند، بلکه کل هیأت وجودیِ [[انسان]] تبدیل به موجود سفیه و عبثی می‌شود که تلاش مجموعه قوا و جهت‌گیری کلّی آنها، به جای حرکت در سیرکمالی، به سوی [[گمراهی]] و [[تباهی]] بیشتر خواهد بود و هر مقدار که سرعت [[سیر]] او بیشتر باشد، شدت تباهی و نابودی او بیشتر می‌گردد. به همین ترتیب، در [[نظام اجتماعی]] [[بشر]] نیز همه [[انسان‌ها]]، با وجود [[سلامت]] در عقل، محتاج عقل کلّی هستند که حق مطلق است و هرگز [[خطا]] و [[اشتباه]] در او [[راه]] ندارد، در نتیجه، اولاً، در [[حکمت نظری]]، مناط [[صدق]] و [[کذب]] [[ادراکات]] انسان‌ها در معقولات است؛ ثانیاً، در [[حکمت عملی]]، [[میزان]] و محک تشخیص درستی یا [[نادرستی]] رفتارهای بشر است؛ ثالثاً، پرورش‌دهنده و [[معلم]] انسان در کاستی‌های عملی و نظری در [[اخلاق]] و [[معرفت]] است.		#از مجموع مقدمات فوق می‌توان نتیجه گرفت که در میان جوارح [[انسانی]]، [[عقل]] سمت [[ریاست]] و [[تربیت]] و [[حکومت]] بر جوارح را دارد؛ او از یک سو خطاهای آنان را اصلاح می‌نماید و از سوی دیگر، آنان را تربیت می‌کند و در صورت اختلال در عقل انسانی، نه تنها سایر جوارح کار عادی خود را نمی‌توانند به [[درستی]] انجام دهند، بلکه کل هیأت وجودیِ [[انسان]] تبدیل به موجود سفیه و عبثی می‌شود که تلاش مجموعه قوا و جهت‌گیری کلّی آنها، به جای حرکت در سیرکمالی، به سوی [[گمراهی]] و [[تباهی]] بیشتر خواهد بود و هر مقدار که سرعت [[سیر]] او بیشتر باشد، شدت تباهی و نابودی او بیشتر می‌گردد. به همین ترتیب، در [[نظام اجتماعی]] [[بشر]] نیز همه [[انسان‌ها]]، با وجود [[سلامت]] در عقل، محتاج عقل کلّی هستند که حق مطلق است و هرگز [[خطا]] و [[اشتباه]] در او [[راه]] ندارد، در نتیجه، اولاً، در [[حکمت نظری]]، مناط [[صدق]] و [[کذب]] [[ادراکات]] انسان‌ها در معقولات است؛ ثانیاً، در [[حکمت عملی]]، [[میزان]] و محک تشخیص درستی یا [[نادرستی]] رفتارهای بشر است؛ ثالثاً، پرورش‌دهنده و [[معلم]] انسان در کاستی‌های عملی و نظری در [[اخلاق]] و [[معرفت]] است.
	#چنین مقامی در [[کلام شیعی]] و [[حکمت]] مشاء و حکمت متعالیه نفس الامر نامیده شده که موجودی مجرد و خالی از همه نواقص است و [[حقیقت]] و اصل همه معانی و [[علوم]] و [[معارف]] در وجود او مکنون است و در نتیجه، [[علم]] او به خارج، [[علم حضوری]] است و سایر عقول نیز از آن [[مقام]] بهره می‌گیرند و خطاهای [[معرفتی]] خود را [[اصلاح]] می‌کنند<ref>این تعریف با معنای لغوی نفس‌الامر نیز هماهنگ است؛ زیرا نفس‌الامر در لغت، به معنای ذات و حقیقت امری است و چون عقل اوّل خزینه کمالات سایر عقول است، پس ذات سایر عقول در هستی و کمالات هستی دائماً محتاج او هستند، تا واسطه فیض هستی بین آنان و خداوند باشد. بر این اساس، حقیقت ذات و ذاتیات سایر عقول، به نحو بسیط در آنجا قرار دارد؛ چنان که محقق سبزواری در توضیح نفس‌الامر در منظومه خود می‌گوید: {{عربی\|عرف نفس الأمر بحد ذات الشیء. و المراد الذات هنا مقابل فرض الفارض، و یشمل مرتبة الماهیة و الوجودین الخارجی و الذهنی. فکون الإنسان حیوانا فی المرتبة و موجوداً فی الخارج أو الکلی موجودا فی الذهن کلها من الأمور النفس الأمریة إذ لیست بمجرد فرض الفارض کالإنسان جماد. فالمراد بالأمر هو الشیء نفسه. فإذا قیل الأربعة فی نفس الأمر کذا معناه أن الأربعة فی حد ذاتها کذا. فلفظ الأمر هنا من باب وضع المظهر موضع المضمر. ثم أشرنا إلی ما قیل إن نفس الأمر هو العقل الفعال بقولنا و عالم الأمر و ذا أی ذلک العالم عقل کلی یعد أی و یعد نفس الأمر عند البعض عالم الأمر و ذلک العالم عقل کل اصطلاح صغیر و کبیر و بسیط و مرکب فیه مستطر. و التعبیر بالعبارتین للإشارة إلی الاصطلاحین أحدهما اصلاح أهل الله حیث یعبرون عن عالم العقل بعالم الأمر مقتبسین من الکتاب الإلهی}} {{متن قرآن\|أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ}}{{عربی\|. و هذا التعبیر أنسب لنفس الأمر. و انما عبر تعالی عنه بالامر لوجهین احدهما من جهة اندکاک إنیته و استهلاکه فی نور الأحدیة إذ العقول مطلقا من صقع الربوبیة. بل الأنوار الأسفهبدیة لا ماهیة لها علی التحقیق. فمناط البینونة الذی هو المادة سواء کانت خارجیة أو عقلیة مفقود فیها. فهی مجرد الوجود الذی هو أمر الله و کلمة کن الوجودیة النوریة، و ثانیهما أنه و إن کان ذا ماهیة بیوجد بمجرد أمر الله و توجه کلمة کن إلیه من دون مئونة زائدة من مادة و تخصص استعداد فیکفیه مجرد إمکانه الذاتی. و الآخر اصطلاح الحکماء حیث یعبرون بالعقل عن المفارقات المحضة. و هذه العبارة أیضا کثیرالدور فی لسان الشریعة}}. (شرح المنظومة، ج۲، ص۲۱۶).</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۱۷۲-۱۷۸.</ref>		#چنین مقامی در [[کلام شیعی]] و [[حکمت]] مشاء و حکمت متعالیه نفس الامر نامیده شده که موجودی مجرد و خالی از همه نواقص است و [[حقیقت]] و اصل همه معانی و [[علوم]] و [[معارف]] در وجود او مکنون است و در نتیجه، [[علم]] او به خارج، [[علم حضوری]] است و سایر عقول نیز از آن [[مقام]] بهره می‌گیرند و خطاهای [[معرفتی]] خود را [[اصلاح]] می‌کنند<ref>این تعریف با معنای لغوی نفس‌الامر نیز هماهنگ است؛ زیرا نفس‌الامر در لغت، به معنای ذات و حقیقت امری است و چون عقل اوّل خزینه کمالات سایر عقول است، پس ذات سایر عقول در هستی و کمالات هستی دائماً محتاج او هستند، تا واسطه فیض هستی بین آنان و خداوند باشد. بر این اساس، حقیقت ذات و ذاتیات سایر عقول، به نحو بسیط در آنجا قرار دارد؛ چنان که محقق سبزواری در توضیح نفس‌الامر در منظومه خود می‌گوید: {{عربی\|عرف نفس الأمر بحد ذات الشیء. و المراد الذات هنا مقابل فرض الفارض، و یشمل مرتبة الماهیة و الوجودین الخارجی و الذهنی. فکون الإنسان حیوانا فی المرتبة و موجوداً فی الخارج أو الکلی موجودا فی الذهن کلها من الأمور النفس الأمریة إذ لیست بمجرد فرض الفارض کالإنسان جماد. فالمراد بالأمر هو الشیء نفسه. فإذا قیل الأربعة فی نفس الأمر کذا معناه أن الأربعة فی حد ذاتها کذا. فلفظ الأمر هنا من باب وضع المظهر موضع المضمر. ثم أشرنا إلی ما قیل إن نفس الأمر هو العقل الفعال بقولنا و عالم الأمر و ذا أی ذلک العالم عقل کلی یعد أی و یعد نفس الأمر عند البعض عالم الأمر و ذلک العالم عقل کل اصطلاح صغیر و کبیر و بسیط و مرکب فیه مستطر. و التعبیر بالعبارتین للإشارة إلی الاصطلاحین أحدهما اصلاح أهل الله حیث یعبرون عن عالم العقل بعالم الأمر مقتبسین من الکتاب الإلهی}} {{متن قرآن\|أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ}}{{عربی\|. و هذا التعبیر أنسب لنفس الأمر. و انما عبر تعالی عنه بالامر لوجهین احدهما من جهة اندکاک إنیته و استهلاکه فی نور الأحدیة إذ العقول مطلقا من صقع الربوبیة. بل الأنوار الأسفهبدیة لا ماهیة لها علی التحقیق. فمناط البینونة الذی هو المادة سواء کانت خارجیة أو عقلیة مفقود فیها. فهی مجرد الوجود الذی هو أمر الله و کلمة کن الوجودیة النوریة، و ثانیهما أنه و إن کان ذا ماهیة بیوجد بمجرد أمر الله و توجه کلمة کن إلیه من دون مئونة زائدة من مادة و تخصص استعداد فیکفیه مجرد إمکانه الذاتی. و الآخر اصطلاح الحکماء حیث یعبرون بالعقل عن المفارقات المحضة. و هذه العبارة أیضا کثیرالدور فی لسان الشریعة}}. (شرح المنظومة، ج۲، ص۲۱۶).</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۱۷۲-۱۷۸.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۹۲:		خط ۸۹:

	[[رده:نفس الامر]]		[[رده:نفس الامر]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:17:39Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~نفس الامر~~]]''' است. "'''~~نفس الامر~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[نفس الامر در کلام اسلامی]] - [[نفس الامر در فلسفه اسلامی]] - [[نفس الامر در عرفان اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = نفس الامر
			\| عنوان مدخل = نفس الامر
			\| مداخل مرتبط = [[نفس الامر در کلام اسلامی]] - [[نفس الامر در فلسفه اسلامی]] - [[نفس الامر در عرفان اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==نفس الامر در [[حکمت]] مشّاء==		==نفس الامر در [[حکمت]] مشّاء==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T18:30:17Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[نفس الامر]]''' است. "'''نفس الامر'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[نفس الامر]]''' است. "'''نفس الامر'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نفس الامر در کلام اسلامی]] - [[نفس الامر در فلسفه اسلامی]] - [[نفس الامر در عرفان اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نفس الامر در کلام اسلامی]] - [[نفس الامر در فلسفه اسلامی]] - [[نفس الامر در عرفان اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==نفس الامر در [[حکمت]] مشّاء==		==نفس الامر در [[حکمت]] مشّاء==

Wasity: جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

2022-01-12T06:29:30Z

جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۹
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	اکنون سخن در آن است که [[انسان]] نه تنها در طیّ مدارج [[یقین]] به [[توحید]] و [[عوالم غیب]] و [[علوم دینی]] محتاج [[مقام عصمت]] و [[اولیاء]] [[مخلَص]] [[الهی]]{{عم}} است، بلکه در [[ادراک]] سایر معقولات - خواه آنچه از طریق [[برهان]] برای [[عقل]] حاصل می‌شود و یا از طریق [[حدس]] و [[الهامات]] [[غیبی]] بر انسان روشن می‌گردد- نیز همواره تحت [[تربیت]] عقل فعال، یعنی [[مقام امامت]] و [[ولایت]] است. بیان برهانی این مسئله در بیان [[ملاصدرا]] چنین است:		اکنون سخن در آن است که [[انسان]] نه تنها در طیّ مدارج [[یقین]] به [[توحید]] و [[عوالم غیب]] و [[علوم دینی]] محتاج [[مقام عصمت]] و [[اولیاء]] [[مخلَص]] [[الهی]]{{عم}} است، بلکه در [[ادراک]] سایر معقولات - خواه آنچه از طریق [[برهان]] برای [[عقل]] حاصل می‌شود و یا از طریق [[حدس]] و [[الهامات]] [[غیبی]] بر انسان روشن می‌گردد- نیز همواره تحت [[تربیت]] عقل فعال، یعنی [[مقام امامت]] و [[ولایت]] است. بیان برهانی این مسئله در بیان [[ملاصدرا]] چنین است:
	{{عربی\|اعلم أن مبدأ العلوم کلها من عالم القدس، لکن الاستعدادات للنفوس متفاوته، و عند تمام الاستعداد لافرق فی الإفاضة بین الأولیات و الثوانی}}.		{{عربی\|اعلم أن مبدأ العلوم کلها من عالم القدس، لکن الاستعدادات للنفوس متفاوته، و عند تمام الاستعداد لافرق فی الإفاضة بین الأولیات و الثوانی}}.
	بنابراین، خواه مطالب [[عقلی]] از طریق برهان و ترتیب [[حدّ وسط]] برای انسان حاصل شود و یا با [[کشف]] و حدس در همه سه صورت کتاب و مدرسه و استاد، اینها امورمعدّه‌ای هستند که [[عقول]] [[انسانی]] را مستعدّ دریافت افاضات عقلی از عالم بالا و عقل مفارق می‌نمایند؛ چنان که در [[تولید مثل]]، وجود پدرومادر و سایر شرایط، مُعِدّات هستند تا [[افاضه]] [[روح انسانی]] بر جنین در [[رحم]] [[مادر]] محقّق شود؛ و الا [[والدین]] هرگز [[خالق]] فرزند خود نیستند. دراین معنا، [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ * أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ}}<ref>«آیا آبی را که فرو می‌ریزید، دیده‌اید؟ * آیا شما آن را می‌آفرینید یا آفریننده ماییم؟» سوره واقعه، آیه ۵۸.</ref>.		بنابراین، خواه مطالب [[عقلی]] از طریق برهان و ترتیب [[حدّ وسط]] برای انسان حاصل شود و یا با [[کشف]] و حدس در همه سه صورت کتاب و مدرسه و استاد، اینها امورمعدّه‌ای هستند که [[عقول]] [[انسانی]] را مستعدّ دریافت افاضات عقلی از عالم بالا و عقل مفارق می‌نمایند؛ چنان که در [[تولید مثل]]، وجود پدرومادر و سایر شرایط، مُعِدّات هستند تا [[افاضه]] [[روح انسانی]] بر جنین در رحم [[مادر]] محقّق شود؛ و الا [[والدین]] هرگز [[خالق]] فرزند خود نیستند. دراین معنا، [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ * أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ}}<ref>«آیا آبی را که فرو می‌ریزید، دیده‌اید؟ * آیا شما آن را می‌آفرینید یا آفریننده ماییم؟» سوره واقعه، آیه ۵۸.</ref>.

	لذا صدرالدین شیرازی در ادامه ابراز می‌دارد: {{عربی\|والملقی للعلوم [[علی]] النفوس المستعده هو بالحقیقة سبب مستور عن الحواس، [[معلم]] شدید القوی بالأفق الأعلی و فعله فی النفوس فی غایة الخفاء... فإن باب الملکوت غیر مسدود [[علی]] [[أحد]] إلا لمانع من نفسه و [[حجاب]] فن غلظة طبعه فبقدر سعیه و حرکة باطنه یتلطف ذهنیة قلبه و یستعد کبریت نفسه لأن ینقدح فیه شعلة من [[نار]] الملکوت أو [[نور]] من أنوار الجبروت<ref>الحکمة المتعالیة فی الأسفار العقلیة الأربعة، ج۳، ص۳۸۵.</ref>.		لذا صدرالدین شیرازی در ادامه ابراز می‌دارد: {{عربی\|والملقی للعلوم [[علی]] النفوس المستعده هو بالحقیقة سبب مستور عن الحواس، [[معلم]] شدید القوی بالأفق الأعلی و فعله فی النفوس فی غایة الخفاء... فإن باب الملکوت غیر مسدود [[علی]] [[أحد]] إلا لمانع من نفسه و [[حجاب]] فن غلظة طبعه فبقدر سعیه و حرکة باطنه یتلطف ذهنیة قلبه و یستعد کبریت نفسه لأن ینقدح فیه شعلة من [[نار]] الملکوت أو [[نور]] من أنوار الجبروت<ref>الحکمة المتعالیة فی الأسفار العقلیة الأربعة، ج۳، ص۳۸۵.</ref>.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:11:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۴۱
خط ۸۰:		خط ۸۰:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]		# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:41:57Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۱
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]		# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نفس الامر]]		[[رده:نفس الامر]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:21:51Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۱
خط ۸۱:		خط ۸۱:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]		# [[پرونده:1379150.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی\|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲''']]

Wasity: جایگزینی متن - 'صعود' به 'صعود'

2021-12-14T07:02:16Z

جایگزینی متن - 'صعود' به 'صعود'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۵۳:		خط ۵۳:

	مراد از جوامع کلم در عبارت محقق سبزواری، [[مقام تعلیم]] اسمائی است که [[خداوند]] در تبیین [[مقام خلافت]] اللهی انسان بیان فرمود.		مراد از جوامع کلم در عبارت محقق سبزواری، [[مقام تعلیم]] اسمائی است که [[خداوند]] در تبیین [[مقام خلافت]] اللهی انسان بیان فرمود.
	در [[فلسفه]] [[اسلامی]]، با توجه به [[مقام]] منیعی که در [[فرهنگ قرآن]] و کلمات [[اهل بیت]]{{عم}} برای انسان بیان شده، نفس انسانی را موجود مجرد و لاحدی می‌دانند که اگر در [[سیر]] نزولی حدّی ندارد و در مسیر [[تباهی]]، نه تنها از حیوان، که از جماد نیز [[پست‌تر]] می‌شود<ref>خداوند درباره قلوب منکوس می‌فرماید: {{متن قرآن\|أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا}} «آیا گمان می‌کنی که بیشتر آنان می‌شنوند یا خرد می‌ورزند؟ آنها جز همگون چارپایان نیستند بلکه گمراه‌ترند» سوره فرقان، آیه ۴۴؛ هنگامی که سخن از جهنم و آتش‌گیر آن است، خداوند انسان‌های کفرپیشه را هم‌ردیف سنگ‌های جهنم برمی‌شمارد و می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَلَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ}} «و اگر چنین نکردید -که هرگز نمی‌توانید کرد- پس، از آتشی پروا کنید که هیزم آن آدمیان و سنگ‌هاست؛ برای کافران آماده شده است» سوره بقره، آیه ۲۴.</ref>، در مراتب کمال و قوس [[صعود]] نیز محدود به حدی نیست و می‌تواند تا [[مقام خلافت]] اللّهی و [[اتحاد]] با [[عقل]] فعال اعتلا یابد. بنابراین، [[عقول]] [[انسانی]] در [[سیر]] کمالی دائماً محتاج [[تربیت]] معلّمی ربّانی برای ارتقاء [[عقلانی]] و [[تقرّب به خداوند]] هستند و در این مسیر، هر مقدار که [[معرفت]] بیشتری پیدا کنند و معقولات عمیق‌تر و کلّی‌تری را [[درک]] کنند، مجردتر می‌شوند و سعه وجودی بیشتری پیدا می‌کنند و [[استعداد]] بیشتری برای بهره‌مندی از [[عنایات]] و فیوضات خاص [[پروردگار]] می‌یابند؛ تا به آنجا که با اتصال به عقل فعال یکپارچه، عقل بسیط می‌گردند<ref>در این رابطه، بیان استاد حسن‌زاده آملی حاوی نکات ارزشمندی است که عیناً ذکر می‌گردد: «چون شأن همه موجودات این است که معلوم نفس انسانی گردند، و شأن نفس نیز این است که تواند از مرتبه عقل هیولانی به مرتبت عقل مستفاد و عقل بسیط رسد، بلکه بر آنها نیز محیط شود، لذا از ظلمت جهل به جهان نورعلم انتقال می‌یابد و به دانستن هر حقیقت علمی کلی، بابی از عالم غیب به رویش گشوده می‌شود؛ چه اینکه علم، وجودی نوری و محیط و مبسوط و بسیط است. همچنین، درجه درجه که بر نردبان معرفت ارتقاء می‌یابد، سعه وجودی او و گسترش نور ذات او و اقتدار و استیلای وی بیشتر می‌شود و آمادگی برای انتقالات بیشتر و قوی‌تر و شدیدتر، و سیر علمی بهتر پیدا می‌کند؛ تا کم‌کم مفاتیح حقایق را به دست می‌آورد. و چون استعدادش تام باشد و واجب تعالی هم، که فیاض علی‌الاطلاق است، به مرحله عقل مستفاد می‌رسد و به عبارت دیگر، عقل بسیط می‌شود، که عقل بسیط علم بسیط است، أعنی وجودی است که از سعه نوریت و جامعیتش حایز همه انوار معارف حقه است و جمیع اسمای الهی را به استثنای اسمای مستأثره، واجد است، پس چنین کسی خزانه علوم و مظهر تام و کامل {{متن قرآن\|عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا}} می‌گردد و به مقام شامخ ولایت تکوینیه و خلیفه‌اللهی می‌رسد و در قوّت عقل نظری و عقل عملی، به غایت قصوی نایل می‌شود و به تعبیر شریف شیخ رئیس -قدّس سره- در آخر الهیات شفاء {{عربی\|کاد ان یصیر ربا انسانیا و کاد أن تحل عبادته بعدالله تعالی و هو سلطان العالم الارضی و خلیفة الله فیه}}. این سخنان برای کسانی که از حضیض طبع و حس به در نرفتند، و از مرتبه وهم و مقام خیال قدم فراتر ننهادند، افسانه می‌نماید {{متن قرآن\|ذَلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ}}، و شیخ در اشارات چه نیکو گفته است: {{عربی\|ان ما یشتمل علیه هذا الفن ضحکه للمغفل، عبره للمحصل، فمن سمعه فاشمأز عنه فلیتهم نفسه لعلها لاتناسبه}}» (رساله انه الحق، ص۱۰۲).</ref> و همه [[علوم]] و [[معارف]] برای ایشان حضوراً و بدون اکتساب و [[تأمل]] حاضر می‌شود و هرگاه [[اراده]] کنند، بدون مقدمه و مرور بر مقدمات [[براهین]] و [[تفکر]]، می‌توانند به طور [[قطعی]] و [[یقینی]] مسائل غامض و عمیق [[علمی]] و یا [[شهودی]] را تبیین نمایند. این [[حقیقت]] در [[تاریخ]] [[زندگی]] [[اولیاء الهی]] و [[ائمه اطهار]]{{عم}} به روشنی قابل ملاحظه است و آنان هرگز در مقابل هیچ چالشی تأمل یا تردید نکردند؛ در این رابطه، [[کلام]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[مسجد کوفه]]، به عنوان نمونه و مشتی از خروار، قابل ارائه است که فرمود: {{متن حدیث\|سَلُونِي قَبْلَ‏ أَنْ‏ تَفْقِدُونِي،‏ فَإِنَّ عِنْدِي عِلْمَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ}}<ref>بیان کامل حضرت{{ع}} چنین است: {{متن حدیث\|سَلُونِي قَبْلَ‏ أَنْ‏ تَفْقِدُونِي‏ هَذَا سَفَطُ الْعِلْمِ هَذَا لُعَابُ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} هَذَا مَا زَقَّنِي رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} زَقّاً زَقّاً سَلُونِي فَإِنَّ عِنْدِي عِلْمَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ ثُنِيَتْ لِي وِسَادَةٌ فَجَلَسْتُ عَلَيْهَا لَأَفْتَيْتُ أَهْلَ التَّوْرَاةِ بِتَوْرَاتِهِمْ حَتَّى تَنْطِقَ التَّوْرَاةُ فَتَقُولَ صَدَقَ عَلِيٌّ{{ع}} مَا كَذَبَ لَقَدْ أَفْتَاكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِيَّ وَ أَفْتَيْتُ أَهْلَ الْإِنْجِيلِ بِإِنْجِيلِهِمْ حَتَّى يَنْطِقَ الْإِنْجِيلُ فَيَقُولَ صَدَقَ عَلِيٌّ{{ع}} مَا كَذَبَ لَقَدْ أَفْتَاكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِيَّ وَ أَفْتَيْتُ أَهْلَ الْقُرْآنِ بِقُرْآنِهِمْ حَتَّى يَنْطِقَ‏ الْقُرْآنُ فَيَقُولَ صَدَقَ عَلِيٌّ{{ع}} مَا كَذَبَ لَقَدْ أَفْتَاكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِيَّ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْقُرْآنَ لَيْلًا وَ نَهَاراً فَهَلْ فِيكُمْ أَحَدٌ يَعْلَمُ مَا نَزَلَ فِيهِ وَ لَوْ لَا آيَةٌ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَأَخْبَرْتُكُمْ بِمَا كَانَ وَ بِمَا يَكُونُ وَ بِمَا هُوَ كَانَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ هِيَ هَذِهِ الْآيَةُ {{متن قرآن\|يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ}} ثُمَّ قَالَ{{ع}}: سَلُونِي قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِي فَوَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوْ سَأَلْتُمُونِي عَنْ آيَةٍ آيَةٍ فِي لَيْلٍ أُنْزِلَتْ أَوْ فِي نَهَارٍ أُنْزِلَتْ مَكِّيِّهَا وَ مَدَنِيِّهَا سَفَرِيِّهَا وَ حَضَرِيِّهَا نَاسِخِهَا وَ مَنْسُوخِهَا وَ مُحْكَمِهَا وَ مُتَشَابِهِهَا وَ تَأْوِيلِهَا وَ تَنْزِيلِهَا إِلَّا أَخْبَرْتُكُمْ}} (أمالی (للصدوق)، ص۳۴۲).</ref>.		در [[فلسفه]] [[اسلامی]]، با توجه به [[مقام]] منیعی که در [[فرهنگ قرآن]] و کلمات [[اهل بیت]]{{عم}} برای انسان بیان شده، نفس انسانی را موجود مجرد و لاحدی می‌دانند که اگر در [[سیر]] نزولی حدّی ندارد و در مسیر [[تباهی]]، نه تنها از حیوان، که از جماد نیز [[پست‌تر]] می‌شود<ref>خداوند درباره قلوب منکوس می‌فرماید: {{متن قرآن\|أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا}} «آیا گمان می‌کنی که بیشتر آنان می‌شنوند یا خرد می‌ورزند؟ آنها جز همگون چارپایان نیستند بلکه گمراه‌ترند» سوره فرقان، آیه ۴۴؛ هنگامی که سخن از جهنم و آتش‌گیر آن است، خداوند انسان‌های کفرپیشه را هم‌ردیف سنگ‌های جهنم برمی‌شمارد و می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَلَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ}} «و اگر چنین نکردید -که هرگز نمی‌توانید کرد- پس، از آتشی پروا کنید که هیزم آن آدمیان و سنگ‌هاست؛ برای کافران آماده شده است» سوره بقره، آیه ۲۴.</ref>، در مراتب کمال و قوس صعود نیز محدود به حدی نیست و می‌تواند تا [[مقام خلافت]] اللّهی و [[اتحاد]] با [[عقل]] فعال اعتلا یابد. بنابراین، [[عقول]] [[انسانی]] در [[سیر]] کمالی دائماً محتاج [[تربیت]] معلّمی ربّانی برای ارتقاء [[عقلانی]] و [[تقرّب به خداوند]] هستند و در این مسیر، هر مقدار که [[معرفت]] بیشتری پیدا کنند و معقولات عمیق‌تر و کلّی‌تری را [[درک]] کنند، مجردتر می‌شوند و سعه وجودی بیشتری پیدا می‌کنند و [[استعداد]] بیشتری برای بهره‌مندی از [[عنایات]] و فیوضات خاص [[پروردگار]] می‌یابند؛ تا به آنجا که با اتصال به عقل فعال یکپارچه، عقل بسیط می‌گردند<ref>در این رابطه، بیان استاد حسن‌زاده آملی حاوی نکات ارزشمندی است که عیناً ذکر می‌گردد: «چون شأن همه موجودات این است که معلوم نفس انسانی گردند، و شأن نفس نیز این است که تواند از مرتبه عقل هیولانی به مرتبت عقل مستفاد و عقل بسیط رسد، بلکه بر آنها نیز محیط شود، لذا از ظلمت جهل به جهان نورعلم انتقال می‌یابد و به دانستن هر حقیقت علمی کلی، بابی از عالم غیب به رویش گشوده می‌شود؛ چه اینکه علم، وجودی نوری و محیط و مبسوط و بسیط است. همچنین، درجه درجه که بر نردبان معرفت ارتقاء می‌یابد، سعه وجودی او و گسترش نور ذات او و اقتدار و استیلای وی بیشتر می‌شود و آمادگی برای انتقالات بیشتر و قوی‌تر و شدیدتر، و سیر علمی بهتر پیدا می‌کند؛ تا کم‌کم مفاتیح حقایق را به دست می‌آورد. و چون استعدادش تام باشد و واجب تعالی هم، که فیاض علی‌الاطلاق است، به مرحله عقل مستفاد می‌رسد و به عبارت دیگر، عقل بسیط می‌شود، که عقل بسیط علم بسیط است، أعنی وجودی است که از سعه نوریت و جامعیتش حایز همه انوار معارف حقه است و جمیع اسمای الهی را به استثنای اسمای مستأثره، واجد است، پس چنین کسی خزانه علوم و مظهر تام و کامل {{متن قرآن\|عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا}} می‌گردد و به مقام شامخ ولایت تکوینیه و خلیفه‌اللهی می‌رسد و در قوّت عقل نظری و عقل عملی، به غایت قصوی نایل می‌شود و به تعبیر شریف شیخ رئیس -قدّس سره- در آخر الهیات شفاء {{عربی\|کاد ان یصیر ربا انسانیا و کاد أن تحل عبادته بعدالله تعالی و هو سلطان العالم الارضی و خلیفة الله فیه}}. این سخنان برای کسانی که از حضیض طبع و حس به در نرفتند، و از مرتبه وهم و مقام خیال قدم فراتر ننهادند، افسانه می‌نماید {{متن قرآن\|ذَلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ}}، و شیخ در اشارات چه نیکو گفته است: {{عربی\|ان ما یشتمل علیه هذا الفن ضحکه للمغفل، عبره للمحصل، فمن سمعه فاشمأز عنه فلیتهم نفسه لعلها لاتناسبه}}» (رساله انه الحق، ص۱۰۲).</ref> و همه [[علوم]] و [[معارف]] برای ایشان حضوراً و بدون اکتساب و [[تأمل]] حاضر می‌شود و هرگاه [[اراده]] کنند، بدون مقدمه و مرور بر مقدمات [[براهین]] و [[تفکر]]، می‌توانند به طور [[قطعی]] و [[یقینی]] مسائل غامض و عمیق [[علمی]] و یا [[شهودی]] را تبیین نمایند. این [[حقیقت]] در [[تاریخ]] [[زندگی]] [[اولیاء الهی]] و [[ائمه اطهار]]{{عم}} به روشنی قابل ملاحظه است و آنان هرگز در مقابل هیچ چالشی تأمل یا تردید نکردند؛ در این رابطه، [[کلام]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[مسجد کوفه]]، به عنوان نمونه و مشتی از خروار، قابل ارائه است که فرمود: {{متن حدیث\|سَلُونِي قَبْلَ‏ أَنْ‏ تَفْقِدُونِي،‏ فَإِنَّ عِنْدِي عِلْمَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ}}<ref>بیان کامل حضرت{{ع}} چنین است: {{متن حدیث\|سَلُونِي قَبْلَ‏ أَنْ‏ تَفْقِدُونِي‏ هَذَا سَفَطُ الْعِلْمِ هَذَا لُعَابُ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} هَذَا مَا زَقَّنِي رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} زَقّاً زَقّاً سَلُونِي فَإِنَّ عِنْدِي عِلْمَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ ثُنِيَتْ لِي وِسَادَةٌ فَجَلَسْتُ عَلَيْهَا لَأَفْتَيْتُ أَهْلَ التَّوْرَاةِ بِتَوْرَاتِهِمْ حَتَّى تَنْطِقَ التَّوْرَاةُ فَتَقُولَ صَدَقَ عَلِيٌّ{{ع}} مَا كَذَبَ لَقَدْ أَفْتَاكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِيَّ وَ أَفْتَيْتُ أَهْلَ الْإِنْجِيلِ بِإِنْجِيلِهِمْ حَتَّى يَنْطِقَ الْإِنْجِيلُ فَيَقُولَ صَدَقَ عَلِيٌّ{{ع}} مَا كَذَبَ لَقَدْ أَفْتَاكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِيَّ وَ أَفْتَيْتُ أَهْلَ الْقُرْآنِ بِقُرْآنِهِمْ حَتَّى يَنْطِقَ‏ الْقُرْآنُ فَيَقُولَ صَدَقَ عَلِيٌّ{{ع}} مَا كَذَبَ لَقَدْ أَفْتَاكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِيَّ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْقُرْآنَ لَيْلًا وَ نَهَاراً فَهَلْ فِيكُمْ أَحَدٌ يَعْلَمُ مَا نَزَلَ فِيهِ وَ لَوْ لَا آيَةٌ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَأَخْبَرْتُكُمْ بِمَا كَانَ وَ بِمَا يَكُونُ وَ بِمَا هُوَ كَانَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ هِيَ هَذِهِ الْآيَةُ {{متن قرآن\|يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ}} ثُمَّ قَالَ{{ع}}: سَلُونِي قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِي فَوَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوْ سَأَلْتُمُونِي عَنْ آيَةٍ آيَةٍ فِي لَيْلٍ أُنْزِلَتْ أَوْ فِي نَهَارٍ أُنْزِلَتْ مَكِّيِّهَا وَ مَدَنِيِّهَا سَفَرِيِّهَا وَ حَضَرِيِّهَا نَاسِخِهَا وَ مَنْسُوخِهَا وَ مُحْكَمِهَا وَ مُتَشَابِهِهَا وَ تَأْوِيلِهَا وَ تَنْزِيلِهَا إِلَّا أَخْبَرْتُكُمْ}} (أمالی (للصدوق)، ص۳۴۲).</ref>.

	همچنین احتجاج‌های فراوان [[ائمّه]]{{عم}} با علمای [[اهل کتاب]] و صاحبان نحله‌های مختلف [[فکری]]، در کتب [[روایی]] و [[تاریخی]] ثبت است.		همچنین احتجاج‌های فراوان [[ائمّه]]{{عم}} با علمای [[اهل کتاب]] و صاحبان نحله‌های مختلف [[فکری]]، در کتب [[روایی]] و [[تاریخی]] ثبت است.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-
\n: +)

2021-11-10T21:25:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[نفس الامر]]''' است. "'''نفس الامر'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[نفس الامر]]''' است. "'''نفس الامر'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نفس الامر در کلام اسلامی]] - [[نفس الامر در فلسفه اسلامی]] - [[نفس الامر در عرفان اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نفس الامر در کلام اسلامی]] - [[نفس الامر در فلسفه اسلامی]] - [[نفس الامر در عرفان اسلامی]]</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">