نفی جهت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-08-18T10:25:16Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۵
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	از [[صفات سلبی]] [[خداوند]] است؛ یعنی چنین نیست که خداوند از نظر مادی در جهت خاصی- مانند [[آسمان]] یا [[قبله]]- قرار یافته باشد. "جهت" از صفات [[جسم]] است و خداوند، جسم نیست. [[قرآن کریم]] از سعه وجودی [[خدا]]<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَا يَكُونُ مِن نَّجْوَى ثَلاثَةٍ إِلاَّ هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلاَّ هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِن ذَلِكَ وَلا أَكْثَرَ إِلاَّ هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}؛ سوره مجادله، آیه ۷.</ref> و [[قیومیت]] او<ref>{{متن قرآن\|اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ}}؛ سوره بقره/ ۲۵۵.</ref> خبر می‌دهد و می‌فرماید: "هر سوی که رو کنید، وجه خداوند است"<ref>{{متن قرآن\| وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره بقره، آیه ۱۱۵.</ref>. موجود بودن خداوند در همه جهات، به دلیل بسیط بودن [[ذات الهی]]، به معنای اشغال مکانی نیست؛ بلکه به معنای [[برتری]] و [[تنزیه]] از جهت و مکان است. حضور او در سراسر عالم [[جسمانی]] و مادی- که از [[اجسام]] گوناگون پُر است- آن گاه صادق است که موجودی غیر جسمانی باشد<ref>الالهیات‌، ۲/ ۱۱۰.</ref>. اینکه [[مسلمانان]] هنگام [[عبادت]] رو به سوی قبله می‌کنند، بدان معنا نیست که خداوند در این مکان و جهت جغرافیایی جا گرفته است؛ بلکه [[حکمت‌ها]] و فلسفه‌هایی دیگر دارد؛ مانند [[یگانگی]] ظاهری و [[باطنی]] افراد [[جامعه]] [[مؤمنین]]. از میان [[~~فِرَق~~ اسلامی]]، مُجسمه برخلاف دیگر مسلمانان معتقدند که خداوند در جهتی خاص جای گرفته است و [[کرامیه]] بر این باورند که همواره در بالا جای دارد<ref>مناهج الیقین فی اصول الدین‌، ۲۰۴؛ قواعد المرام فی علم الکلام‌، ۷۳- ۷۱.</ref>. "[[نفی جهت]]" موضوعی [[کلامی]] و [[فلسفی]] است و در [[دانش]] [[کلام اسلامی]] و [[فلسفه اسلامی]] بدان می‌پردازند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۵۰.</ref>.		از [[صفات سلبی]] [[خداوند]] است؛ یعنی چنین نیست که خداوند از نظر مادی در جهت خاصی- مانند [[آسمان]] یا [[قبله]]- قرار یافته باشد. "جهت" از صفات جسم است و خداوند، جسم نیست. [[قرآن کریم]] از سعه وجودی [[خدا]]<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَا يَكُونُ مِن نَّجْوَى ثَلاثَةٍ إِلاَّ هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلاَّ هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِن ذَلِكَ وَلا أَكْثَرَ إِلاَّ هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}؛ سوره مجادله، آیه ۷.</ref> و [[قیومیت]] او<ref>{{متن قرآن\|اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ}}؛ سوره بقره/ ۲۵۵.</ref> خبر می‌دهد و می‌فرماید: "هر سوی که رو کنید، وجه خداوند است"<ref>{{متن قرآن\| وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره بقره، آیه ۱۱۵.</ref>. موجود بودن خداوند در همه جهات، به دلیل بسیط بودن [[ذات الهی]]، به معنای اشغال مکانی نیست؛ بلکه به معنای [[برتری]] و [[تنزیه]] از جهت و مکان است. حضور او در سراسر عالم جسمانی و مادی ـ که از اجسام گوناگون پُر است ـ آن گاه صادق است که موجودی غیر جسمانی باشد<ref>الالهیات‌، ۲/ ۱۱۰.</ref>. اینکه [[مسلمانان]] هنگام [[عبادت]] رو به سوی قبله می‌کنند، بدان معنا نیست که خداوند در این مکان و جهت جغرافیایی جا گرفته است؛ بلکه [[حکمت‌ها]] و فلسفه‌هایی دیگر دارد؛ مانند یگانگی ظاهری و [[باطنی]] افراد [[جامعه]] [[مؤمنین]]. از میان [[فرق اسلامی]]، مُجسمه برخلاف دیگر مسلمانان معتقدند که خداوند در جهتی خاص جای گرفته است و [[کرامیه]] بر این باورند که همواره در بالا جای دارد<ref>مناهج الیقین فی اصول الدین‌، ۲۰۴؛ قواعد المرام فی علم الکلام‌، ۷۳- ۷۱.</ref>. "نفی جهت" موضوعی [[کلامی]] و [[فلسفی]] است و در [[دانش]] [[کلام اسلامی]] و [[فلسفه اسلامی]] بدان می‌پردازند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۵۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۴

2025-08-18T10:24:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = صفات الهی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفی جهت در قرآن]] - [[نفی جهت در حدیث]] - [[نفی جهت در نهج البلاغه]] - [[نفی جهت در کلام اسلامی]] - [[نفی جهت در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~نفی جهت (پرسش)~~}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* از صفات سلبی [[خداوند]] است؛ یعنی چنین نیست که [[خداوند]] از نظر مادی در جهت خاصی- مانند [[آسمان]] یا [[قبله]]- قرار یافته باشد. "جهت" از صفات ~~جسم است و~~ [[~~خداوند~~]]، جسم نیست. [[قرآن کریم]] از سعه وجودی [[خدا]]<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَا يَكُونُ مِن نَّجْوَى ثَلاثَةٍ إِلاَّ هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلاَّ هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِن ذَلِكَ وَلا أَكْثَرَ إِلاَّ هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ }}؛ سوره مجادله، آیه ۷.</ref> و قیومیت او<ref>{{متن قرآن\|اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ }}؛ سوره بقره/ ۲۵۵.</ref> خبر می‌دهد و می‌فرماید: "هر سوی که رو کنید، وجه [[خداوند]] است"<ref>{{متن قرآن\| وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۱۵.</ref>. موجود بودن [[خداوند]] در همه جهات، به [[دلیل]] بسیط بودن ~~ذات~~ [[الهی]]، به معنای اشغال مکانی نیست؛ بلکه به معنای [[برتری]] و تنزیه از جهت و مکان است. حضور او در سراسر عالم جسمانی و مادی- که از اجسام گوناگون پُر است- آن گاه [[صادق]] است که موجودی غیر جسمانی باشد<ref>الالهیات‌، ۲/ ۱۱۰.</ref>. اینکه [[مسلمانان]] هنگام [[عبادت]] رو به سوی [[قبله]] می‌کنند، بدان معنا نیست که [[خداوند]] در این مکان و جهت جغرافیایی جا گرفته است؛ بلکه حکمت‌ها و فلسفه‌هایی دیگر دارد؛ مانند [[یگانگی]] ظاهری و [[باطنی]] افراد [[جامعه]] [[مؤمنین]]. از میان ~~فِرَق~~ [[اسلامی]]، مُجسمه برخلاف دیگر [[مسلمانان]] معتقدند که [[خداوند]] در جهتی خاص جای گرفته است و [[کرامیه]] بر این باورند که همواره در بالا جای دارد<ref>مناهج الیقین فی اصول الدین‌، ۲۰۴؛ قواعد المرام فی علم الکلام‌، ۷۳- ۷۱.</ref>. "نفی جهت" موضوعی [[کلامی]] و [[فلسفی]] است و در [[دانش]] [[کلام اسلامی]] و [[فلسفه~~]] [[~~اسلامی]] بدان می‌پردازند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ~~ص 450~~.</ref>.		از [[صفات سلبی]] [[خداوند]] است؛ یعنی چنین نیست که خداوند از نظر مادی در جهت خاصی- مانند [[آسمان]] یا [[قبله]]- قرار یافته باشد. "جهت" از صفات [[جسم]] است و خداوند، جسم نیست. [[قرآن کریم]] از سعه وجودی [[خدا]]<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَا يَكُونُ مِن نَّجْوَى ثَلاثَةٍ إِلاَّ هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلاَّ هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِن ذَلِكَ وَلا أَكْثَرَ إِلاَّ هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}؛ سوره مجادله، آیه ۷.</ref> و [[قیومیت]] او<ref>{{متن قرآن\|اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ}}؛ سوره بقره/ ۲۵۵.</ref> خبر می‌دهد و می‌فرماید: "هر سوی که رو کنید، وجه خداوند است"<ref>{{متن قرآن\| وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره بقره، آیه ۱۱۵.</ref>. موجود بودن خداوند در همه جهات، به دلیل بسیط بودن [[ذات الهی]]، به معنای اشغال مکانی نیست؛ بلکه به معنای [[برتری]] و [[تنزیه]] از جهت و مکان است. حضور او در سراسر عالم [[جسمانی]] و مادی- که از [[اجسام]] گوناگون پُر است- آن گاه صادق است که موجودی غیر جسمانی باشد<ref>الالهیات‌، ۲/ ۱۱۰.</ref>. اینکه [[مسلمانان]] هنگام [[عبادت]] رو به سوی قبله می‌کنند، بدان معنا نیست که خداوند در این مکان و جهت جغرافیایی جا گرفته است؛ بلکه [[حکمت‌ها]] و فلسفه‌هایی دیگر دارد؛ مانند [[یگانگی]] ظاهری و [[باطنی]] افراد [[جامعه]] [[مؤمنین]]. از میان [[فِرَق اسلامی]]، مُجسمه برخلاف دیگر مسلمانان معتقدند که خداوند در جهتی خاص جای گرفته است و [[کرامیه]] بر این باورند که همواره در بالا جای دارد<ref>مناهج الیقین فی اصول الدین‌، ۲۰۴؛ قواعد المرام فی علم الکلام‌، ۷۳- ۷۱.</ref>. "[[نفی جهت]]" موضوعی [[کلامی]] و [[فلسفی]] است و در [[دانش]] [[کلام اسلامی]] و [[فلسفه اسلامی]] بدان می‌پردازند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۵۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۳:		خط ۱۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نفی جهت~~]]		[[رده:صفات خدا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:33:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفی جهت در قرآن]] - [[نفی جهت در حدیث]] - [[نفی جهت در نهج البلاغه]] - [[نفی جهت در کلام اسلامی]] - [[نفی جهت در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = نفی جهت (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفی جهت در قرآن]] - [[نفی جهت در حدیث]] - [[نفی جهت در نهج البلاغه]] - [[نفی جهت در کلام اسلامی]] - [[نفی جهت در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = نفی جهت (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*از صفات سلبی [[خداوند]] است؛ یعنی چنین نیست که [[خداوند]] از نظر مادی در جهت خاصی- مانند [[آسمان]] یا [[قبله]]- قرار یافته باشد. "جهت" از صفات جسم است و [[خداوند]]، جسم نیست. [[قرآن کریم]] از سعه وجودی [[خدا]]<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَا يَكُونُ مِن نَّجْوَى ثَلاثَةٍ إِلاَّ هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلاَّ هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِن ذَلِكَ وَلا أَكْثَرَ إِلاَّ هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ }}؛ سوره مجادله، آیه ۷.</ref> و قیومیت او<ref>{{متن قرآن\|اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ }}؛ سوره بقره/ ۲۵۵.</ref> خبر می‌دهد و می‌فرماید: "هر سوی که رو کنید، وجه [[خداوند]] است"<ref>{{متن قرآن\| وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۱۵.</ref>. موجود بودن [[خداوند]] در همه جهات، به [[دلیل]] بسیط بودن ذات [[الهی]]، به معنای اشغال مکانی نیست؛ بلکه به معنای [[برتری]] و تنزیه از جهت و مکان است. حضور او در سراسر عالم جسمانی و مادی- که از اجسام گوناگون پُر است- آن گاه [[صادق]] است که موجودی غیر جسمانی باشد<ref>الالهیات‌، ۲/ ۱۱۰.</ref>. اینکه [[مسلمانان]] هنگام [[عبادت]] رو به سوی [[قبله]] می‌کنند، بدان معنا نیست که [[خداوند]] در این مکان و جهت جغرافیایی جا گرفته است؛ بلکه حکمت‌ها و فلسفه‌هایی دیگر دارد؛ مانند [[یگانگی]] ظاهری و [[باطنی]] افراد [[جامعه]] [[مؤمنین]]. از میان فِرَق [[اسلامی]]، مُجسمه برخلاف دیگر [[مسلمانان]] معتقدند که [[خداوند]] در جهتی خاص جای گرفته است و [[کرامیه]] بر این باورند که همواره در بالا جای دارد<ref>مناهج الیقین فی اصول الدین‌، ۲۰۴؛ قواعد المرام فی علم الکلام‌، ۷۳- ۷۱.</ref>. "نفی جهت" موضوعی [[کلامی]] و [[فلسفی]] است و در [[دانش]] [[کلام اسلامی]] و [[فلسفه]] [[اسلامی]] بدان می‌پردازند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 450.</ref>.		* از صفات سلبی [[خداوند]] است؛ یعنی چنین نیست که [[خداوند]] از نظر مادی در جهت خاصی- مانند [[آسمان]] یا [[قبله]]- قرار یافته باشد. "جهت" از صفات جسم است و [[خداوند]]، جسم نیست. [[قرآن کریم]] از سعه وجودی [[خدا]]<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَا يَكُونُ مِن نَّجْوَى ثَلاثَةٍ إِلاَّ هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلاَّ هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِن ذَلِكَ وَلا أَكْثَرَ إِلاَّ هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ }}؛ سوره مجادله، آیه ۷.</ref> و قیومیت او<ref>{{متن قرآن\|اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ }}؛ سوره بقره/ ۲۵۵.</ref> خبر می‌دهد و می‌فرماید: "هر سوی که رو کنید، وجه [[خداوند]] است"<ref>{{متن قرآن\| وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۱۵.</ref>. موجود بودن [[خداوند]] در همه جهات، به [[دلیل]] بسیط بودن ذات [[الهی]]، به معنای اشغال مکانی نیست؛ بلکه به معنای [[برتری]] و تنزیه از جهت و مکان است. حضور او در سراسر عالم جسمانی و مادی- که از اجسام گوناگون پُر است- آن گاه [[صادق]] است که موجودی غیر جسمانی باشد<ref>الالهیات‌، ۲/ ۱۱۰.</ref>. اینکه [[مسلمانان]] هنگام [[عبادت]] رو به سوی [[قبله]] می‌کنند، بدان معنا نیست که [[خداوند]] در این مکان و جهت جغرافیایی جا گرفته است؛ بلکه حکمت‌ها و فلسفه‌هایی دیگر دارد؛ مانند [[یگانگی]] ظاهری و [[باطنی]] افراد [[جامعه]] [[مؤمنین]]. از میان فِرَق [[اسلامی]]، مُجسمه برخلاف دیگر [[مسلمانان]] معتقدند که [[خداوند]] در جهتی خاص جای گرفته است و [[کرامیه]] بر این باورند که همواره در بالا جای دارد<ref>مناهج الیقین فی اصول الدین‌، ۲۰۴؛ قواعد المرام فی علم الکلام‌، ۷۳- ۷۱.</ref>. "نفی جهت" موضوعی [[کلامی]] و [[فلسفی]] است و در [[دانش]] [[کلام اسلامی]] و [[فلسفه]] [[اسلامی]] بدان می‌پردازند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 450.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:13:46Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:نفی جهت]]		[[رده:نفی جهت]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T17:07:11Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نفی جهت در قرآن]] - [[نفی جهت در حدیث]] - [[نفی جهت در نهج البلاغه]] - [[نفی جهت در کلام اسلامی]] - [[نفی جهت در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = نفی جهت (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[نفی جهت در قرآن]] - [[نفی جهت در حدیث]] - [[نفی جهت در نهج البلاغه]] - [[نفی جهت در کلام اسلامی]] - [[نفی جهت در عرفان اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نفی جهت (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

2022-01-04T16:32:32Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۰۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:12:35Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۴۲
خط ۷:		خط ۷:
	*از صفات سلبی [[خداوند]] است؛ یعنی چنین نیست که [[خداوند]] از نظر مادی در جهت خاصی- مانند [[آسمان]] یا [[قبله]]- قرار یافته باشد. "جهت" از صفات جسم است و [[خداوند]]، جسم نیست. [[قرآن کریم]] از سعه وجودی [[خدا]]<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَا يَكُونُ مِن نَّجْوَى ثَلاثَةٍ إِلاَّ هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلاَّ هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِن ذَلِكَ وَلا أَكْثَرَ إِلاَّ هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ }}؛ سوره مجادله، آیه ۷.</ref> و قیومیت او<ref>{{متن قرآن\|اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ }}؛ سوره بقره/ ۲۵۵.</ref> خبر می‌دهد و می‌فرماید: "هر سوی که رو کنید، وجه [[خداوند]] است"<ref>{{متن قرآن\| وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۱۵.</ref>. موجود بودن [[خداوند]] در همه جهات، به [[دلیل]] بسیط بودن ذات [[الهی]]، به معنای اشغال مکانی نیست؛ بلکه به معنای [[برتری]] و تنزیه از جهت و مکان است. حضور او در سراسر عالم جسمانی و مادی- که از اجسام گوناگون پُر است- آن گاه [[صادق]] است که موجودی غیر جسمانی باشد<ref>الالهیات‌، ۲/ ۱۱۰.</ref>. اینکه [[مسلمانان]] هنگام [[عبادت]] رو به سوی [[قبله]] می‌کنند، بدان معنا نیست که [[خداوند]] در این مکان و جهت جغرافیایی جا گرفته است؛ بلکه حکمت‌ها و فلسفه‌هایی دیگر دارد؛ مانند [[یگانگی]] ظاهری و [[باطنی]] افراد [[جامعه]] [[مؤمنین]]. از میان فِرَق [[اسلامی]]، مُجسمه برخلاف دیگر [[مسلمانان]] معتقدند که [[خداوند]] در جهتی خاص جای گرفته است و [[کرامیه]] بر این باورند که همواره در بالا جای دارد<ref>مناهج الیقین فی اصول الدین‌، ۲۰۴؛ قواعد المرام فی علم الکلام‌، ۷۳- ۷۱.</ref>. "نفی جهت" موضوعی [[کلامی]] و [[فلسفی]] است و در [[دانش]] [[کلام اسلامی]] و [[فلسفه]] [[اسلامی]] بدان می‌پردازند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 450.</ref>.		*از صفات سلبی [[خداوند]] است؛ یعنی چنین نیست که [[خداوند]] از نظر مادی در جهت خاصی- مانند [[آسمان]] یا [[قبله]]- قرار یافته باشد. "جهت" از صفات جسم است و [[خداوند]]، جسم نیست. [[قرآن کریم]] از سعه وجودی [[خدا]]<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَا يَكُونُ مِن نَّجْوَى ثَلاثَةٍ إِلاَّ هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلاَّ هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِن ذَلِكَ وَلا أَكْثَرَ إِلاَّ هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ }}؛ سوره مجادله، آیه ۷.</ref> و قیومیت او<ref>{{متن قرآن\|اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ }}؛ سوره بقره/ ۲۵۵.</ref> خبر می‌دهد و می‌فرماید: "هر سوی که رو کنید، وجه [[خداوند]] است"<ref>{{متن قرآن\| وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۱۵.</ref>. موجود بودن [[خداوند]] در همه جهات، به [[دلیل]] بسیط بودن ذات [[الهی]]، به معنای اشغال مکانی نیست؛ بلکه به معنای [[برتری]] و تنزیه از جهت و مکان است. حضور او در سراسر عالم جسمانی و مادی- که از اجسام گوناگون پُر است- آن گاه [[صادق]] است که موجودی غیر جسمانی باشد<ref>الالهیات‌، ۲/ ۱۱۰.</ref>. اینکه [[مسلمانان]] هنگام [[عبادت]] رو به سوی [[قبله]] می‌کنند، بدان معنا نیست که [[خداوند]] در این مکان و جهت جغرافیایی جا گرفته است؛ بلکه حکمت‌ها و فلسفه‌هایی دیگر دارد؛ مانند [[یگانگی]] ظاهری و [[باطنی]] افراد [[جامعه]] [[مؤمنین]]. از میان فِرَق [[اسلامی]]، مُجسمه برخلاف دیگر [[مسلمانان]] معتقدند که [[خداوند]] در جهتی خاص جای گرفته است و [[کرامیه]] بر این باورند که همواره در بالا جای دارد<ref>مناهج الیقین فی اصول الدین‌، ۲۰۴؛ قواعد المرام فی علم الکلام‌، ۷۳- ۷۱.</ref>. "نفی جهت" موضوعی [[کلامی]] و [[فلسفی]] است و در [[دانش]] [[کلام اسلامی]] و [[فلسفه]] [[اسلامی]] بدان می‌پردازند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 450.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==)

2021-12-17T17:07:17Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۳۷
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==جستارهای وابسته==		== جستارهای وابسته ==

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:20:18Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۰
خط ۸:		خط ۸:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

2021-12-16T18:04:14Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۳۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>