نفی حسد در معارف و سیره نبوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'بنده خدا' به 'بنده خدا'

2022-12-13T05:08:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	* [[حسد]] هم از دیگر اوصاف ناشایستی است که افراد در [[سیره]] و [[کلام]] {{صل}} به شدت از آن [[نهی]] شده‌اند. [[رسول خدا]] {{صل}} [[حسادت]] را از بین برنده [[ایمان]]<ref>محمد بن حسن فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۲، ص ۴۲۴ و مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۱۷.</ref> معرفی کرده، [[حسود]] را فردی می‌دانست که بین [[مردم]]، کمترین بهره را از [[آسایش]] و [[راحتی]] دارد: {{متن حدیث\|أَقَلُ النَّاسِ رَاحَةً الْحَسُودُ}}<ref>روضة الواعظین، ج ۲، ص ۴۲۴، عبدالرزاق صنعانی، المصنّف، ج۱۱، ص۲۸۷-۲۸۸ و جلال الدین، سیوطی، الدرالمنثور، ج ۶، ص ۴۱۹.</ref>. ایشان در [[خطبه غدیر]] فرمود: "ای مردم، همانا [[ابلیس]]، [[آدم]] {{ع}} را به علت حسد از [[بهشت]] بیرون کرد. پس حسد نورزید که اعمالتان از بین می‌رود و قدم‌هایتان [[سست]] می‌شود و..."<ref>احمد بن علی الطبرسی، الاحتجاج، ج ۱، ص ۶۱؛ علی بن یوسف حلی، العدد القویه، ص۱۷۵؛ سید بن طاووس، الیقین، ص۳۵۳ و مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۱۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۱.</ref>.		* [[حسد]] هم از دیگر اوصاف ناشایستی است که افراد در [[سیره]] و [[کلام]] {{صل}} به شدت از آن [[نهی]] شده‌اند. [[رسول خدا]] {{صل}} [[حسادت]] را از بین برنده [[ایمان]]<ref>محمد بن حسن فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۲، ص ۴۲۴ و مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۱۷.</ref> معرفی کرده، [[حسود]] را فردی می‌دانست که بین [[مردم]]، کمترین بهره را از [[آسایش]] و [[راحتی]] دارد: {{متن حدیث\|أَقَلُ النَّاسِ رَاحَةً الْحَسُودُ}}<ref>روضة الواعظین، ج ۲، ص ۴۲۴، عبدالرزاق صنعانی، المصنّف، ج۱۱، ص۲۸۷-۲۸۸ و جلال الدین، سیوطی، الدرالمنثور، ج ۶، ص ۴۱۹.</ref>. ایشان در [[خطبه غدیر]] فرمود: "ای مردم، همانا [[ابلیس]]، [[آدم]] {{ع}} را به علت حسد از [[بهشت]] بیرون کرد. پس حسد نورزید که اعمالتان از بین می‌رود و قدم‌هایتان [[سست]] می‌شود و..."<ref>احمد بن علی الطبرسی، الاحتجاج، ج ۱، ص ۶۱؛ علی بن یوسف حلی، العدد القویه، ص۱۷۵؛ سید بن طاووس، الیقین، ص۳۵۳ و مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۱۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۱.</ref>.
	* آن [[حضرت]] در [[حدیثی]] دیگر فرمود: "[[بیماری]] [[امت‌های پیشین]] به شما نیز سرایت کرده و آن حسادت است. این بیماری، [[موی سر]] را نمی‌تراشد، بلکه [[دین]] را می‌تراشد و از بین می‌برد"<ref>شیخ طوسی، الامالی، ص ۱۱۷، شیخ مفید، الامالی، ص ۳۴۴ و وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۳۶۸.</ref>. [[پیامبر اسلام]] {{صل}} درباره نشانه‌های حسود فرمود: "علائم حسود، چند چیز است: [[غیبت]] کردن، [[چاپلوسی]] کردن و شاد شدن از [[گرفتاری]] دیگران<ref>حسن بن شعبه حرانی، تحف العقول، ص ۲۲.</ref>"<ref>در همه نسخه‌ها همین سه نشانه نقل شده و چهارمین نشانه از قلم افتاده است.</ref>. آن حضرت برای رفع [[مفاسد]] حسد می‌فرمود: در [[زمان]] بروز حسادت [[ستم]] نکنید<ref>مجموعه ورام، ج ۱، ص ۱۲۷، الجامع الصغیر، ج ۱، ص ۵۳۴ و ابن حجر، فتح الباری، ج ۱، ص ۱۸۰.</ref><ref>سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر، فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم، ص ۲۰۱.</ref>.		* آن [[حضرت]] در [[حدیثی]] دیگر فرمود: "[[بیماری]] [[امت‌های پیشین]] به شما نیز سرایت کرده و آن حسادت است. این بیماری، [[موی سر]] را نمی‌تراشد، بلکه [[دین]] را می‌تراشد و از بین می‌برد"<ref>شیخ طوسی، الامالی، ص ۱۱۷، شیخ مفید، الامالی، ص ۳۴۴ و وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۳۶۸.</ref>. [[پیامبر اسلام]] {{صل}} درباره نشانه‌های حسود فرمود: "علائم حسود، چند چیز است: [[غیبت]] کردن، [[چاپلوسی]] کردن و شاد شدن از [[گرفتاری]] دیگران<ref>حسن بن شعبه حرانی، تحف العقول، ص ۲۲.</ref>"<ref>در همه نسخه‌ها همین سه نشانه نقل شده و چهارمین نشانه از قلم افتاده است.</ref>. آن حضرت برای رفع [[مفاسد]] حسد می‌فرمود: در [[زمان]] بروز حسادت [[ستم]] نکنید<ref>مجموعه ورام، ج ۱، ص ۱۲۷، الجامع الصغیر، ج ۱، ص ۵۳۴ و ابن حجر، فتح الباری، ج ۱، ص ۱۸۰.</ref><ref>سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر، فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم، ص ۲۰۱.</ref>.
	* همچنین از [[انس بن مالک]] [[روایت]] شده است که روزی در محضر [[رسول خدا]] {{صل}} نشسته بودیم، پس آن [[حضرت]] فرمود: "هم اکنون، مردی از [[اهل بهشت]] نزد شما می‌آید"؛ اندکی بعد، مردی از [[انصار]] که آب [[وضو]] از ریشش می‌چکید و [[کفش]] خود را در دست چپش گرفته بود، وارد شد. فردای آن [[روز]]، باز هم [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "هم اکنون، مردی از اهل بهشت نزد شما می‌آید" و باز، همان مرد با همان وضع وارد شد. فردای آن روز هم پیامبر {{صل}} همان سخن را فرمود و باز، همان مرد وارد شد. چون او برخاست و رفت، [[عبداللّه بن عمرو بن عاص]] در پی او روان شد و به وی گفت: "من با پدرم بحث کرده و [[سوگند]] خورده‌ام که تا سه روز، نزد او نروم؛ اگر [[صلاح]] می‌دانی، مرا نزد خود جای بده تا به سوگندم عمل کنم"؛ [[مرد]] [[انصاری]] هم پذیرفت. عبداللّه بن عمرو بن عاص می‌گوید: "با او رفتم و دیدم یک [[خیمه]] و یک [[نخل]] و یک بز دارد. شب که شد، از خیمه‌اش خارج شد و بز خود را دوشید و خرمایی چید و آنها را نزد من نهاد و من خوردم؛ ولی او بی‌شام [[خفت]] و من شب را به [[نماز]] و [[عبادت]] گذراندم. صبح که شد، او صبحانه خورد؛ ولی من [[روزه]] داشتم. سه شب به همین منوال گذشت و هرگاه در رختخوابش از این پهلو به آن پهلو می‌شد، ذکر [[خدای متعال]] می‌گفت و [[تکبیر]] می‌گفت؛ صبح برای نماز، بیدار می‌شد و وضوی کامل می‌گرفت و من، جز سخن خیر از او نمی‌شنیدم. چون چند شب گذشت و کار او در نظر من تقریباً ناچیز آمد، گفتم: ای [[بنده~~]] [[~~خدا]]، میان من و پدرم، بحث و قهری نبوده است؛ بلکه از [[پیامبر خدا]] {{صل}} سه بار در سه مجلس شنیدم که فرمود: "هم اکنون مردی از اهل بهشت نزد شما می‌آید" و هر سه بار، تو وارد شدی؛ از این‌رو، خواستم [مرا به خانه‌ات ببری] تا عمل تو را ببینم. پس به من بگو که تو چه عملی انجام می‌دهی [که [[اهل بهشت]] شده‌ای؟" آن مرد گفت: "به نزد همان کسی که به تو خبر داده، برو تا از عمل من به تو خبر دهد". پس من نزد [[رسول خدا]] {{صل}} رفتم؛ ایشان فرمود: "نزد خود او برو و بگو که [[حقیقت]] را به تو بگوید". من نزد آن مرد رفتم و گفتم: [[پیامبر]] {{صل}} به تو امر می‌کند که به من خبر دهی؛ آن مرد گفت: "حال که چنین است، می‌گویم" و سپس گفت: "اگر [[دنیا]] از آن من باشد و از من گرفته شود، ناراحت نمی‌شوم و اگر دنیا به من داده شود، از آن شادمان نمی‌شوم. شب را در حالی می‌خوابم که از هیچ کس، کینه‌ای به [[دل]] ندارم و بر نعمتی که [[خداوند]] به دیگری داده است، [[حسادت]] نمی‌ورزم"<ref>مجموعه ورام، ج ۱، ص ۱۲۶ – ۱۲۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۲-۲۰۳.</ref>.		* همچنین از [[انس بن مالک]] [[روایت]] شده است که روزی در محضر [[رسول خدا]] {{صل}} نشسته بودیم، پس آن [[حضرت]] فرمود: "هم اکنون، مردی از [[اهل بهشت]] نزد شما می‌آید"؛ اندکی بعد، مردی از [[انصار]] که آب [[وضو]] از ریشش می‌چکید و [[کفش]] خود را در دست چپش گرفته بود، وارد شد. فردای آن [[روز]]، باز هم [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "هم اکنون، مردی از اهل بهشت نزد شما می‌آید" و باز، همان مرد با همان وضع وارد شد. فردای آن روز هم پیامبر {{صل}} همان سخن را فرمود و باز، همان مرد وارد شد. چون او برخاست و رفت، [[عبداللّه بن عمرو بن عاص]] در پی او روان شد و به وی گفت: "من با پدرم بحث کرده و [[سوگند]] خورده‌ام که تا سه روز، نزد او نروم؛ اگر [[صلاح]] می‌دانی، مرا نزد خود جای بده تا به سوگندم عمل کنم"؛ [[مرد]] [[انصاری]] هم پذیرفت. عبداللّه بن عمرو بن عاص می‌گوید: "با او رفتم و دیدم یک [[خیمه]] و یک [[نخل]] و یک بز دارد. شب که شد، از خیمه‌اش خارج شد و بز خود را دوشید و خرمایی چید و آنها را نزد من نهاد و من خوردم؛ ولی او بی‌شام [[خفت]] و من شب را به [[نماز]] و [[عبادت]] گذراندم. صبح که شد، او صبحانه خورد؛ ولی من [[روزه]] داشتم. سه شب به همین منوال گذشت و هرگاه در رختخوابش از این پهلو به آن پهلو می‌شد، ذکر [[خدای متعال]] می‌گفت و [[تکبیر]] می‌گفت؛ صبح برای نماز، بیدار می‌شد و وضوی کامل می‌گرفت و من، جز سخن خیر از او نمی‌شنیدم. چون چند شب گذشت و کار او در نظر من تقریباً ناچیز آمد، گفتم: ای [[بنده خدا]]، میان من و پدرم، بحث و قهری نبوده است؛ بلکه از [[پیامبر خدا]] {{صل}} سه بار در سه مجلس شنیدم که فرمود: "هم اکنون مردی از اهل بهشت نزد شما می‌آید" و هر سه بار، تو وارد شدی؛ از این‌رو، خواستم [مرا به خانه‌ات ببری] تا عمل تو را ببینم. پس به من بگو که تو چه عملی انجام می‌دهی [که [[اهل بهشت]] شده‌ای؟" آن مرد گفت: "به نزد همان کسی که به تو خبر داده، برو تا از عمل من به تو خبر دهد". پس من نزد [[رسول خدا]] {{صل}} رفتم؛ ایشان فرمود: "نزد خود او برو و بگو که [[حقیقت]] را به تو بگوید". من نزد آن مرد رفتم و گفتم: [[پیامبر]] {{صل}} به تو امر می‌کند که به من خبر دهی؛ آن مرد گفت: "حال که چنین است، می‌گویم" و سپس گفت: "اگر [[دنیا]] از آن من باشد و از من گرفته شود، ناراحت نمی‌شوم و اگر دنیا به من داده شود، از آن شادمان نمی‌شوم. شب را در حالی می‌خوابم که از هیچ کس، کینه‌ای به [[دل]] ندارم و بر نعمتی که [[خداوند]] به دیگری داده است، [[حسادت]] نمی‌ورزم"<ref>مجموعه ورام، ج ۱، ص ۱۲۶ – ۱۲۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۲-۲۰۳.</ref>.

	== حسادت ==		== حسادت ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:33:11Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:13:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۳
خط ۸:		خط ۸:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[حسد]] هم از دیگر اوصاف ناشایستی است که افراد در [[سیره]] و [[کلام]]{{صل}} به شدت از آن [[نهی]] شده‌اند. [[رسول خدا]]{{صل}} [[حسادت]] را از بین برنده [[ایمان]]<ref>محمد بن حسن فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۲، ص ۴۲۴ و مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۱۷.</ref> معرفی کرده، [[حسود]] را فردی می‌دانست که بین [[مردم]]، کمترین بهره را از [[آسایش]] و [[راحتی]] دارد: {{متن حدیث\|أَقَلُ النَّاسِ رَاحَةً الْحَسُودُ}}<ref>روضة الواعظین، ج ۲، ص ۴۲۴، عبدالرزاق صنعانی، المصنّف، ج۱۱، ص۲۸۷-۲۸۸ و جلال الدین، سیوطی، الدرالمنثور، ج ۶، ص ۴۱۹.</ref>. ایشان در [[خطبه غدیر]] فرمود: "ای مردم، همانا [[ابلیس]]، [[آدم]]{{ع}} را به علت حسد از [[بهشت]] بیرون کرد. پس حسد نورزید که اعمالتان از بین می‌رود و قدم‌هایتان [[سست]] می‌شود و..."<ref>احمد بن علی الطبرسی، الاحتجاج، ج ۱، ص ۶۱؛ علی بن یوسف حلی، العدد القویه، ص۱۷۵؛ سید بن طاووس، الیقین، ص۳۵۳ و مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۱۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۱.</ref>.		* [[حسد]] هم از دیگر اوصاف ناشایستی است که افراد در [[سیره]] و [[کلام]]{{صل}} به شدت از آن [[نهی]] شده‌اند. [[رسول خدا]]{{صل}} [[حسادت]] را از بین برنده [[ایمان]]<ref>محمد بن حسن فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۲، ص ۴۲۴ و مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۱۷.</ref> معرفی کرده، [[حسود]] را فردی می‌دانست که بین [[مردم]]، کمترین بهره را از [[آسایش]] و [[راحتی]] دارد: {{متن حدیث\|أَقَلُ النَّاسِ رَاحَةً الْحَسُودُ}}<ref>روضة الواعظین، ج ۲، ص ۴۲۴، عبدالرزاق صنعانی، المصنّف، ج۱۱، ص۲۸۷-۲۸۸ و جلال الدین، سیوطی، الدرالمنثور، ج ۶، ص ۴۱۹.</ref>. ایشان در [[خطبه غدیر]] فرمود: "ای مردم، همانا [[ابلیس]]، [[آدم]]{{ع}} را به علت حسد از [[بهشت]] بیرون کرد. پس حسد نورزید که اعمالتان از بین می‌رود و قدم‌هایتان [[سست]] می‌شود و..."<ref>احمد بن علی الطبرسی، الاحتجاج، ج ۱، ص ۶۱؛ علی بن یوسف حلی، العدد القویه، ص۱۷۵؛ سید بن طاووس، الیقین، ص۳۵۳ و مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۱۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۱.</ref>.
	*آن [[حضرت]] در [[حدیثی]] دیگر فرمود: "[[بیماری]] [[امت‌های پیشین]] به شما نیز سرایت کرده و آن حسادت است. این بیماری، [[موی سر]] را نمی‌تراشد، بلکه [[دین]] را می‌تراشد و از بین می‌برد"<ref>شیخ طوسی، الامالی، ص ۱۱۷، شیخ مفید، الامالی، ص ۳۴۴ و وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۳۶۸.</ref>. [[پیامبر اسلام]]{{صل}} درباره نشانه‌های حسود فرمود: "علائم حسود، چند چیز است: [[غیبت]] کردن، [[چاپلوسی]] کردن و شاد شدن از [[گرفتاری]] دیگران<ref>حسن بن شعبه حرانی، تحف العقول، ص ۲۲.</ref>"<ref>در همه نسخه‌ها همین سه نشانه نقل شده و چهارمین نشانه از قلم افتاده است.</ref>. آن حضرت برای رفع [[مفاسد]] حسد می‌فرمود: در [[زمان]] بروز حسادت [[ستم]] نکنید<ref>مجموعه ورام، ج ۱، ص ۱۲۷، الجامع الصغیر، ج ۱، ص ۵۳۴ و ابن حجر، فتح الباری، ج ۱، ص ۱۸۰.</ref><ref>سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر، فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم، ص ۲۰۱.</ref>.		*آن [[حضرت]] در [[حدیثی]] دیگر فرمود: "[[بیماری]] [[امت‌های پیشین]] به شما نیز سرایت کرده و آن حسادت است. این بیماری، [[موی سر]] را نمی‌تراشد، بلکه [[دین]] را می‌تراشد و از بین می‌برد"<ref>شیخ طوسی، الامالی، ص ۱۱۷، شیخ مفید، الامالی، ص ۳۴۴ و وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۳۶۸.</ref>. [[پیامبر اسلام]]{{صل}} درباره نشانه‌های حسود فرمود: "علائم حسود، چند چیز است: [[غیبت]] کردن، [[چاپلوسی]] کردن و شاد شدن از [[گرفتاری]] دیگران<ref>حسن بن شعبه حرانی، تحف العقول، ص ۲۲.</ref>"<ref>در همه نسخه‌ها همین سه نشانه نقل شده و چهارمین نشانه از قلم افتاده است.</ref>. آن حضرت برای رفع [[مفاسد]] حسد می‌فرمود: در [[زمان]] بروز حسادت [[ستم]] نکنید<ref>مجموعه ورام، ج ۱، ص ۱۲۷، الجامع الصغیر، ج ۱، ص ۵۳۴ و ابن حجر، فتح الباری، ج ۱، ص ۱۸۰.</ref><ref>سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر، فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم، ص ۲۰۱.</ref>.
	*همچنین از [[انس بن مالک]] [[روایت]] شده است که روزی در محضر [[رسول خدا]]{{صل}} نشسته بودیم، پس آن [[حضرت]] فرمود: "هم اکنون، مردی از [[اهل بهشت]] نزد شما می‌آید"؛ اندکی بعد، مردی از [[انصار]] که آب [[وضو]] از ریشش می‌چکید و [[کفش]] خود را در دست چپش گرفته بود، وارد شد. فردای آن [[روز]]، باز هم [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "هم اکنون، مردی از اهل بهشت نزد شما می‌آید" و باز، همان مرد با همان وضع وارد شد. فردای آن روز هم پیامبر{{صل}} همان سخن را فرمود و باز، همان مرد وارد شد. چون او برخاست و رفت، [[عبداللّه بن عمرو بن عاص]] در پی او روان شد و به وی گفت: "من با پدرم بحث کرده و [[سوگند]] خورده‌ام که تا سه روز، نزد او نروم؛ اگر [[صلاح]] می‌دانی، مرا نزد خود جای بده تا به سوگندم عمل کنم"؛ [[مرد]] [[انصاری]] هم پذیرفت. عبداللّه بن عمرو بن عاص می‌گوید: "با او رفتم و دیدم یک [[خیمه]] و یک [[نخل]] و یک بز دارد. شب که شد، از خیمه‌اش خارج شد و بز خود را دوشید و خرمایی چید و آنها را نزد من نهاد و من خوردم؛ ولی او بی‌شام [[خفت]] و من شب را به [[نماز]] و [[عبادت]] گذراندم. صبح که شد، او صبحانه خورد؛ ولی من [[روزه]] داشتم. سه شب به همین منوال گذشت و هرگاه در رختخوابش از این پهلو به آن پهلو می‌شد، ذکر [[خدای متعال]] می‌گفت و [[تکبیر]] می‌گفت؛ صبح برای نماز، بیدار می‌شد و وضوی کامل می‌گرفت و من، جز سخن خیر از او نمی‌شنیدم. چون چند شب گذشت و کار او در نظر من تقریباً ناچیز آمد، گفتم: ای [[بنده]] [[خدا]]، میان من و پدرم، بحث و قهری نبوده است؛ بلکه از [[پیامبر خدا]]{{صل}} سه بار در سه مجلس شنیدم که فرمود: "هم اکنون مردی از اهل بهشت نزد شما می‌آید" و هر سه بار، تو وارد شدی؛ از این‌رو، خواستم [مرا به خانه‌ات ببری] تا عمل تو را ببینم. پس به من بگو که تو چه عملی انجام می‌دهی [که [[اهل بهشت]] شده‌ای؟" آن مرد گفت: "به نزد همان کسی که به تو خبر داده، برو تا از عمل من به تو خبر دهد". پس من نزد [[رسول خدا]]{{صل}} رفتم؛ ایشان فرمود: "نزد خود او برو و بگو که [[حقیقت]] را به تو بگوید". من نزد آن مرد رفتم و گفتم: [[پیامبر]]{{صل}} به تو امر می‌کند که به من خبر دهی؛ آن مرد گفت: "حال که چنین است، می‌گویم" و سپس گفت: "اگر [[دنیا]] از آن من باشد و از من گرفته شود، ناراحت نمی‌شوم و اگر دنیا به من داده شود، از آن شادمان نمی‌شوم. شب را در حالی می‌خوابم که از هیچ کس، کینه‌ای به [[دل]] ندارم و بر نعمتی که [[خداوند]] به دیگری داده است، [[حسادت]] نمی‌ورزم"<ref>مجموعه ورام، ج ۱، ص ۱۲۶ – ۱۲۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۲-۲۰۳.</ref>.		*همچنین از [[انس بن مالک]] [[روایت]] شده است که روزی در محضر [[رسول خدا]]{{صل}} نشسته بودیم، پس آن [[حضرت]] فرمود: "هم اکنون، مردی از [[اهل بهشت]] نزد شما می‌آید"؛ اندکی بعد، مردی از [[انصار]] که آب [[وضو]] از ریشش می‌چکید و [[کفش]] خود را در دست چپش گرفته بود، وارد شد. فردای آن [[روز]]، باز هم [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "هم اکنون، مردی از اهل بهشت نزد شما می‌آید" و باز، همان مرد با همان وضع وارد شد. فردای آن روز هم پیامبر{{صل}} همان سخن را فرمود و باز، همان مرد وارد شد. چون او برخاست و رفت، [[عبداللّه بن عمرو بن عاص]] در پی او روان شد و به وی گفت: "من با پدرم بحث کرده و [[سوگند]] خورده‌ام که تا سه روز، نزد او نروم؛ اگر [[صلاح]] می‌دانی، مرا نزد خود جای بده تا به سوگندم عمل کنم"؛ [[مرد]] [[انصاری]] هم پذیرفت. عبداللّه بن عمرو بن عاص می‌گوید: "با او رفتم و دیدم یک [[خیمه]] و یک [[نخل]] و یک بز دارد. شب که شد، از خیمه‌اش خارج شد و بز خود را دوشید و خرمایی چید و آنها را نزد من نهاد و من خوردم؛ ولی او بی‌شام [[خفت]] و من شب را به [[نماز]] و [[عبادت]] گذراندم. صبح که شد، او صبحانه خورد؛ ولی من [[روزه]] داشتم. سه شب به همین منوال گذشت و هرگاه در رختخوابش از این پهلو به آن پهلو می‌شد، ذکر [[خدای متعال]] می‌گفت و [[تکبیر]] می‌گفت؛ صبح برای نماز، بیدار می‌شد و وضوی کامل می‌گرفت و من، جز سخن خیر از او نمی‌شنیدم. چون چند شب گذشت و کار او در نظر من تقریباً ناچیز آمد، گفتم: ای [[بنده]] [[خدا]]، میان من و پدرم، بحث و قهری نبوده است؛ بلکه از [[پیامبر خدا]]{{صل}} سه بار در سه مجلس شنیدم که فرمود: "هم اکنون مردی از اهل بهشت نزد شما می‌آید" و هر سه بار، تو وارد شدی؛ از این‌رو، خواستم [مرا به خانه‌ات ببری] تا عمل تو را ببینم. پس به من بگو که تو چه عملی انجام می‌دهی [که [[اهل بهشت]] شده‌ای؟" آن مرد گفت: "به نزد همان کسی که به تو خبر داده، برو تا از عمل من به تو خبر دهد". پس من نزد [[رسول خدا]]{{صل}} رفتم؛ ایشان فرمود: "نزد خود او برو و بگو که [[حقیقت]] را به تو بگوید". من نزد آن مرد رفتم و گفتم: [[پیامبر]]{{صل}} به تو امر می‌کند که به من خبر دهی؛ آن مرد گفت: "حال که چنین است، می‌گویم" و سپس گفت: "اگر [[دنیا]] از آن من باشد و از من گرفته شود، ناراحت نمی‌شوم و اگر دنیا به من داده شود، از آن شادمان نمی‌شوم. شب را در حالی می‌خوابم که از هیچ کس، کینه‌ای به [[دل]] ندارم و بر نعمتی که [[خداوند]] به دیگری داده است، [[حسادت]] نمی‌ورزم"<ref>مجموعه ورام، ج ۱، ص ۱۲۶ – ۱۲۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۲-۲۰۳.</ref>.
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
	# [[پرونده:1100683.jpg\|22px]] [[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|'''سیره نبوی ج۲''']]		# [[پرونده:1100683.jpg\|22px]] [[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|'''سیره نبوی ج۲''']]
	#[[پرونده:1379757.jpg\|22px]] [[اقبال حسینی‌نیا\|حسینی‌نیا، اقبال]]، [[زمزم هدایت (کتاب)\|'''زمزم هدایت''']]		# [[پرونده:1379757.jpg\|22px]] [[اقبال حسینی‌نیا\|حسینی‌نیا، اقبال]]، [[زمزم هدایت (کتاب)\|'''زمزم هدایت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۳۷:		خط ۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:حسد]]		[[رده:حسد]]

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:17:11Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~حسد~~]]''' است. "'''حسد'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[حسد در قرآن]] - [[حسد در حدیث]] - [[حسد در نهج البلاغه]] - [[حسد در اخلاق اسلامی]] - [[نفی حسد در معارف و سیره نبوی]] - [[حسد در معارف دعا و زیارات]] - [[نفی حسد در معارف و سیره سجادی]] - [[حسد در جامعه‌شناسی اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = حسد
			\| عنوان مدخل = حسد
			\| مداخل مرتبط = [[حسد در قرآن]] - [[حسد در حدیث]] - [[حسد در نهج البلاغه]] - [[حسد در اخلاق اسلامی]] - [[نفی حسد در معارف و سیره نبوی]] - [[حسد در معارف دعا و زیارات]] - [[نفی حسد در معارف و سیره سجادی]] - [[حسد در جامعه‌شناسی اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T18:30:12Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[حسد]]''' است. "'''حسد'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[حسد]]''' است. "'''حسد'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حسد در قرآن]] - [[حسد در حدیث]] - [[حسد در نهج البلاغه]] - [[حسد در اخلاق اسلامی]] - [[نفی حسد در معارف و سیره نبوی]] - [[حسد در معارف دعا و زیارات]] - [[نفی حسد در معارف و سیره سجادی]] - [[حسد در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حسد در قرآن]] - [[حسد در حدیث]] - [[حسد در نهج البلاغه]] - [[حسد در اخلاق اسلامی]] - [[نفی حسد در معارف و سیره نبوی]] - [[حسد در معارف دعا و زیارات]] - [[نفی حسد در معارف و سیره سجادی]] - [[حسد در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T02:54:40Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۲۴
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:حسد]]		[[رده:حسد]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:12:44Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۴۲
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	*شخص [[حسود]] پیوسته در [[رنج]] و در حال نقشه کشیدن برای دیگران است. درحقیقت، او دچار نوعی [[بیماری]] [[روحی]] است. بیماری‌های روحی و [[اخلاقی]]، بر [[جسم]] نیز اثر منفی می‌گذارند و ناراحتی‌های گوناگونی پدید می‌آورند. [[حسادت]] نوعی بیماری اخلاقی و روحی است که [[انسان]] را نگران و ناآرام می‌کند و در پی آن، [[ضعف]] اعصاب و دیگر [[مشکلات]] جسمی و روحی به سراغ انسان می‌آید و اندوخته‌های [[آدمی]] را به [[آتش]] می‌کشد. برخی از انسان‌های تنگ نظر و حسود، وقتی دیگران را از نعمتی [[خدادادی]] برخوردار می‌بینند، بر اثر حسادت، به طراحی نقشه‌های موذیانه‌ای دست می‌یازند. چنین افرادی از زیان وارد آمدن به دیگران [[احساس]] [[رضایت]] می‌کنند و [[خشم]] خود را با زیان دیدن دیگران فرو می‌نشانند. [[حسودان]] بر اثر این صفت [[ناپسند]]، [[ایمان]] خود را از دست می‌دهند و همان‌گونه که آتش [[دنیوی]]، هیزم را می‌سوزاند، آتش حسادت، [[مال]] و [[جان]] و ایمان این افراد را در [[لهیب]] سوزان خود فرو می‌برد. پس به جای اینکه از نعمت‌های خدادادی به دیگران ناراحت شویم، از [[خدا]] بخواهیم که روزی ما را نیز زیاد کند. از [[پیامبر گرامی اسلام]] [[روایت]] است که [[خداوند متعال]] به [[موسی بن عمران]] فرمود: {{متن حدیث\|فَإِنَّ الْحَاسِدَ سَاخِطٌ لِنِعَمِي صَادٌّ لِقَسْمِيَ الَّذِي قَسَمْتُ بَيْنَ عِبَادِي}} <ref>اصول کافی، ج۲، ص۳۰۷.</ref>. همانا حسود از نعمت‌های من ناراحت است و از قسمتی که برای بندگانم مقرر داشته‌ام، روی می‌گرداند.<ref>[[اقبال حسینی‌نیا\|حسینی‌نیا، اقبال]]، [[زمزم هدایت (کتاب)\|زمزم هدایت]]، ص ۶۹.</ref>		*شخص [[حسود]] پیوسته در [[رنج]] و در حال نقشه کشیدن برای دیگران است. درحقیقت، او دچار نوعی [[بیماری]] [[روحی]] است. بیماری‌های روحی و [[اخلاقی]]، بر [[جسم]] نیز اثر منفی می‌گذارند و ناراحتی‌های گوناگونی پدید می‌آورند. [[حسادت]] نوعی بیماری اخلاقی و روحی است که [[انسان]] را نگران و ناآرام می‌کند و در پی آن، [[ضعف]] اعصاب و دیگر [[مشکلات]] جسمی و روحی به سراغ انسان می‌آید و اندوخته‌های [[آدمی]] را به [[آتش]] می‌کشد. برخی از انسان‌های تنگ نظر و حسود، وقتی دیگران را از نعمتی [[خدادادی]] برخوردار می‌بینند، بر اثر حسادت، به طراحی نقشه‌های موذیانه‌ای دست می‌یازند. چنین افرادی از زیان وارد آمدن به دیگران [[احساس]] [[رضایت]] می‌کنند و [[خشم]] خود را با زیان دیدن دیگران فرو می‌نشانند. [[حسودان]] بر اثر این صفت [[ناپسند]]، [[ایمان]] خود را از دست می‌دهند و همان‌گونه که آتش [[دنیوی]]، هیزم را می‌سوزاند، آتش حسادت، [[مال]] و [[جان]] و ایمان این افراد را در [[لهیب]] سوزان خود فرو می‌برد. پس به جای اینکه از نعمت‌های خدادادی به دیگران ناراحت شویم، از [[خدا]] بخواهیم که روزی ما را نیز زیاد کند. از [[پیامبر گرامی اسلام]] [[روایت]] است که [[خداوند متعال]] به [[موسی بن عمران]] فرمود: {{متن حدیث\|فَإِنَّ الْحَاسِدَ سَاخِطٌ لِنِعَمِي صَادٌّ لِقَسْمِيَ الَّذِي قَسَمْتُ بَيْنَ عِبَادِي}} <ref>اصول کافی، ج۲، ص۳۰۷.</ref>. همانا حسود از نعمت‌های من ناراحت است و از قسمتی که برای بندگانم مقرر داشته‌ام، روی می‌گرداند.<ref>[[اقبال حسینی‌نیا\|حسینی‌نیا، اقبال]]، [[زمزم هدایت (کتاب)\|زمزم هدایت]]، ص ۶۹.</ref>

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]

Jaafari: /* حسادت */

2021-11-24T07:35:22Z

حسادت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۰۵
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	بنابراین باید دانست که [[پایداری]] [[اخوّت]] [[ایمانی]] به [[سلامت]] ایمانی است که [[آتش]] رذیلت‌ها خاکسترش نساخته باشد. [[رسول خدا]]{{صل}} فرموده است: {{متن حدیث\|لاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَقَاطَعُوا وَلاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَاللهِ إِخْوَانًا}}<ref>«حسادت مورزید و از هم مگسلید و با یکدیگر دشمنی ننمایید و به یکدیگر پشت نکنید؛ و بندگان خدا با هم برادر باشید» احیاء العلوم، ج۳، ص۱۷۸؛ و نیز نک: مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۲۸۳.</ref>.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۲، ص ۶۱۷.</ref>		بنابراین باید دانست که [[پایداری]] [[اخوّت]] [[ایمانی]] به [[سلامت]] ایمانی است که [[آتش]] رذیلت‌ها خاکسترش نساخته باشد. [[رسول خدا]]{{صل}} فرموده است: {{متن حدیث\|لاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَقَاطَعُوا وَلاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَاللهِ إِخْوَانًا}}<ref>«حسادت مورزید و از هم مگسلید و با یکدیگر دشمنی ننمایید و به یکدیگر پشت نکنید؛ و بندگان خدا با هم برادر باشید» احیاء العلوم، ج۳، ص۱۷۸؛ و نیز نک: مسند احمد بن حنبل، ج۳، ص۲۸۳.</ref>.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|سیره نبوی]]، ج۲، ص ۶۱۷.</ref>

			*شخص [[حسود]] پیوسته در [[رنج]] و در حال نقشه کشیدن برای دیگران است. درحقیقت، او دچار نوعی [[بیماری]] [[روحی]] است. بیماری‌های روحی و [[اخلاقی]]، بر [[جسم]] نیز اثر منفی می‌گذارند و ناراحتی‌های گوناگونی پدید می‌آورند. [[حسادت]] نوعی بیماری اخلاقی و روحی است که [[انسان]] را نگران و ناآرام می‌کند و در پی آن، [[ضعف]] اعصاب و دیگر [[مشکلات]] جسمی و روحی به سراغ انسان می‌آید و اندوخته‌های [[آدمی]] را به [[آتش]] می‌کشد. برخی از انسان‌های تنگ نظر و حسود، وقتی دیگران را از نعمتی [[خدادادی]] برخوردار می‌بینند، بر اثر حسادت، به طراحی نقشه‌های موذیانه‌ای دست می‌یازند. چنین افرادی از زیان وارد آمدن به دیگران [[احساس]] [[رضایت]] می‌کنند و [[خشم]] خود را با زیان دیدن دیگران فرو می‌نشانند. [[حسودان]] بر اثر این صفت [[ناپسند]]، [[ایمان]] خود را از دست می‌دهند و همان‌گونه که آتش [[دنیوی]]، هیزم را می‌سوزاند، آتش حسادت، [[مال]] و [[جان]] و ایمان این افراد را در [[لهیب]] سوزان خود فرو می‌برد. پس به جای اینکه از نعمت‌های خدادادی به دیگران ناراحت شویم، از [[خدا]] بخواهیم که روزی ما را نیز زیاد کند. از [[پیامبر گرامی اسلام]] [[روایت]] است که [[خداوند متعال]] به [[موسی بن عمران]] فرمود: {{متن حدیث\|فَإِنَّ الْحَاسِدَ سَاخِطٌ لِنِعَمِي صَادٌّ لِقَسْمِيَ الَّذِي قَسَمْتُ بَيْنَ عِبَادِي}} <ref>اصول کافی، ج۲، ص۳۰۷.</ref>. همانا حسود از نعمت‌های من ناراحت است و از قسمتی که برای بندگانم مقرر داشته‌ام، روی می‌گرداند.<ref>[[اقبال حسینی‌نیا\|حسینی‌نیا، اقبال]]، [[زمزم هدایت (کتاب)\|زمزم هدایت]]، ص ۶۹.</ref>

	==منابع==		==منابع==

Jaafari: /* منابع */

2021-11-24T07:33:58Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی \|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
	# [[پرونده:1100683.jpg\|22px]] [[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|'''سیره نبوی ج۲''']]		# [[پرونده:1100683.jpg\|22px]] [[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌\|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|'''سیره نبوی ج۲''']]
			#[[پرونده:1379757.jpg\|22px]] [[اقبال حسینی‌نیا\|حسینی‌نیا، اقبال]]، [[زمزم هدایت (کتاب)\|'''زمزم هدایت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-
\n: +)

2021-11-10T21:25:48Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[حسد]]''' است. "'''حسد'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[حسد]]''' است. "'''حسد'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حسد در قرآن]] - [[حسد در حدیث]] - [[حسد در نهج البلاغه]] - [[حسد در اخلاق اسلامی]] - [[نفی حسد در معارف و سیره نبوی]] - [[حسد در معارف دعا و زیارات]] - [[نفی حسد در معارف و سیره سجادی]] - [[حسد در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حسد در قرآن]] - [[حسد در حدیث]] - [[حسد در نهج البلاغه]] - [[حسد در اخلاق اسلامی]] - [[نفی حسد در معارف و سیره نبوی]] - [[حسد در معارف دعا و زیارات]] - [[نفی حسد در معارف و سیره سجادی]] - [[حسد در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">