نماز باران امام رضا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-01T07:23:30Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۹:		خط ۹:
	در یکی از سال‌های [[ولایتعهدی امام رضا]]{{ع}}، خشکسالی [[خراسان]] را فرا گرفت و مدتی [[باران]] نبارید به گونه‌ای که [[مردم]] هراسان و وحشت‌زده بودند؛ بعضی هم از این جریان سوء استفاده نموده و احیاناً آن را به بدشگونی قدم و پذیرفتن [[ولایتعهدی]] [[امام]]{{ع}} تعبیر نمودند.		در یکی از سال‌های [[ولایتعهدی امام رضا]]{{ع}}، خشکسالی [[خراسان]] را فرا گرفت و مدتی [[باران]] نبارید به گونه‌ای که [[مردم]] هراسان و وحشت‌زده بودند؛ بعضی هم از این جریان سوء استفاده نموده و احیاناً آن را به بدشگونی قدم و پذیرفتن [[ولایتعهدی]] [[امام]]{{ع}} تعبیر نمودند.

	در چنین موقعی [[مأمون]] از امام{{ع}} درخواست کرد که نماز استسقاء بخواند و از [[خداوند متعال]] [[طلب رحمت]] نماید. حضرت پذیرفتند و دستور فرمودند که مردم سه [[روز]] [[روزه]] بگیرند و روز سوم که روز دوشنبه بود، با [[جمعیت]] انبوهی به بیابان رفتند و بر منبری قرار گرفته و دست به [[دعا]] برداشته و عرض کردند: «بار پروردگارا! تو [[حقّ]] ما [[اهل بیت]] را بر مردم بزرگ و با اهمیت شمردی و همان‌گونه که دستور داده‌ای، آنها به ما دست [[توسل]] زده و [[امیدوار]] فضل و [[رحمت]] تو هستند و چشم به [[احسان]] و [[نعمت]] تو دارند. پروردگارا! باران رحمت بر آنان نازل فرما و در این [[عنایت]] خود، تأخیر مفرما، مگر به اندازه‌ای که مردم به خانه‌های خود بازگردند».		در چنین موقعی [[مأمون]] از امام{{ع}} درخواست کرد که نماز استسقاء بخواند و از [[خداوند متعال]] طلب رحمت نماید. حضرت پذیرفتند و دستور فرمودند که مردم سه [[روز]] [[روزه]] بگیرند و روز سوم که روز دوشنبه بود، با جمعیت انبوهی به بیابان رفتند و بر منبری قرار گرفته و دست به [[دعا]] برداشته و عرض کردند: «بار پروردگارا! تو [[حقّ]] ما [[اهل بیت]] را بر مردم بزرگ و با اهمیت شمردی و همان‌گونه که دستور داده‌ای، آنها به ما دست [[توسل]] زده و [[امیدوار]] فضل و [[رحمت]] تو هستند و چشم به [[احسان]] و [[نعمت]] تو دارند. پروردگارا! باران رحمت بر آنان نازل فرما و در این عنایت خود، تأخیر مفرما، مگر به اندازه‌ای که مردم به خانه‌های خود بازگردند».

	یکباره [[آسمان]] دگرگون شد و قطعات [[ابر]] به یکدیگر رسید و بلافاصله پس از این که مردم به خانه‌های خود رسیدند، صدای غرش رعدوبرق برخاست و باران بسیاری بارید و همه جا را [[سیراب]] کرد. بعد از دعای باران و نزول رحمت الهی به [[برکت]] [[دعای امام]]{{ع}}، بعضی از افراد [[حسود]] و [[منافق]] صفت، به مأمون [[اعتراض]] کردند که چرا به ولایتعهدی ابالحسن [[راضی]] شدی که [[خلافت]] و [[حکومت]] از [[آل عباس]] جدا شده و به دست [[آل علی]] بیفتد؟		یکباره [[آسمان]] دگرگون شد و قطعات [[ابر]] به یکدیگر رسید و بلافاصله پس از این که مردم به خانه‌های خود رسیدند، صدای غرش رعدوبرق برخاست و باران بسیاری بارید و همه جا را سیراب کرد. بعد از دعای باران و نزول رحمت الهی به [[برکت]] [[دعای امام]]{{ع}}، بعضی از افراد [[حسود]] و [[منافق]] صفت، به مأمون اعتراض کردند که چرا به ولایتعهدی ابالحسن [[راضی]] شدی که [[خلافت]] و [[حکومت]] از [[آل عباس]] جدا شده و به دست [[آل علی]] بیفتد؟

	وقتی مأمون از این اتفاق اظهار [[پشیمانی]] کرد، یکی از حاضرین به نام [[حمید بن مهران]] گفت: «امر او را به من واگذار کن تا ضعفش را در ولایتعهدی، به او ثابت کنم». مأمون شخصیت‌های بزرگ [[شهر]] را [[دعوت]] کرد و آنها در مجلس مفصّلی که ترتیب داده بود، حاضر شدند و اطراف مجلس نشستند. [[حضرت رضا]]{{ع}} نیز در جایگاه خود نزول اجلال نمودند.		وقتی مأمون از این اتفاق اظهار [[پشیمانی]] کرد، یکی از حاضرین به نام [[حمید بن مهران]] گفت: «امر او را به من واگذار کن تا ضعفش را در ولایتعهدی، به او ثابت کنم». مأمون شخصیت‌های بزرگ [[شهر]] را [[دعوت]] کرد و آنها در مجلس مفصّلی که ترتیب داده بود، حاضر شدند و اطراف مجلس نشستند. [[حضرت رضا]]{{ع}} نیز در جایگاه خود نزول اجلال نمودند.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-01T07:23:04Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در یکی از سال‌های [[ولایتعهدی امام رضا]]{{ع}}، [[خشکسالی]] [[خراسان]] را فرا گرفت و مدتی [[باران]] نبارید به گونه‌ای که [[مردم]] هراسان و وحشت‌زده بودند؛ بعضی هم از این جریان [[سوء استفاده]] نموده و احیاناً آن را به بدشگونی قدم و [[پذیرفتن]] [[ولایتعهدی]] [[امام]]{{ع}} تعبیر نمودند.		در یکی از سال‌های [[ولایتعهدی امام رضا]]{{ع}}، خشکسالی [[خراسان]] را فرا گرفت و مدتی [[باران]] نبارید به گونه‌ای که [[مردم]] هراسان و وحشت‌زده بودند؛ بعضی هم از این جریان سوء استفاده نموده و احیاناً آن را به بدشگونی قدم و پذیرفتن [[ولایتعهدی]] [[امام]]{{ع}} تعبیر نمودند.

	در چنین موقعی [[مأمون]] از امام{{ع}} درخواست کرد که [[نماز استسقاء]] بخواند و از [[خداوند متعال]] [[طلب رحمت]] نماید. حضرت پذیرفتند و دستور فرمودند که مردم سه [[روز]] [[روزه]] بگیرند و روز سوم که روز [[دوشنبه]] بود، با [[جمعیت]] انبوهی به بیابان رفتند و بر منبری قرار گرفته و دست به [[دعا]] برداشته و عرض کردند: «بار پروردگارا! تو [[حقّ]] ما [[اهل بیت]] را بر مردم بزرگ و با اهمیت شمردی و همان‌گونه که دستور داده‌ای، آنها به ما دست [[توسل]] زده و [[امیدوار]] فضل و [[رحمت]] تو هستند و چشم به [[احسان]] و [[نعمت]] تو دارند. پروردگارا! باران رحمت بر آنان نازل فرما و در این [[عنایت]] خود، تأخیر مفرما، مگر به اندازه‌ای که مردم به خانه‌های خود بازگردند».		در چنین موقعی [[مأمون]] از امام{{ع}} درخواست کرد که نماز استسقاء بخواند و از [[خداوند متعال]] [[طلب رحمت]] نماید. حضرت پذیرفتند و دستور فرمودند که مردم سه [[روز]] [[روزه]] بگیرند و روز سوم که روز دوشنبه بود، با [[جمعیت]] انبوهی به بیابان رفتند و بر منبری قرار گرفته و دست به [[دعا]] برداشته و عرض کردند: «بار پروردگارا! تو [[حقّ]] ما [[اهل بیت]] را بر مردم بزرگ و با اهمیت شمردی و همان‌گونه که دستور داده‌ای، آنها به ما دست [[توسل]] زده و [[امیدوار]] فضل و [[رحمت]] تو هستند و چشم به [[احسان]] و [[نعمت]] تو دارند. پروردگارا! باران رحمت بر آنان نازل فرما و در این [[عنایت]] خود، تأخیر مفرما، مگر به اندازه‌ای که مردم به خانه‌های خود بازگردند».

	یکباره [[آسمان]] دگرگون شد و قطعات [[ابر]] به یکدیگر رسید و بلافاصله پس از این که مردم به خانه‌های خود رسیدند، صدای غرش رعدوبرق برخاست و باران بسیاری بارید و همه جا را [[سیراب]] کرد. بعد از دعای باران و نزول رحمت الهی به [[برکت]] [[دعای امام]]{{ع}}، بعضی از افراد [[حسود]] و [[منافق]] صفت، به مأمون [[اعتراض]] کردند که چرا به ولایتعهدی ابالحسن [[راضی]] شدی که [[خلافت]] و [[حکومت]] از [[آل عباس]] جدا شده و به دست [[آل علی]] بیفتد؟		یکباره [[آسمان]] دگرگون شد و قطعات [[ابر]] به یکدیگر رسید و بلافاصله پس از این که مردم به خانه‌های خود رسیدند، صدای غرش رعدوبرق برخاست و باران بسیاری بارید و همه جا را [[سیراب]] کرد. بعد از دعای باران و نزول رحمت الهی به [[برکت]] [[دعای امام]]{{ع}}، بعضی از افراد [[حسود]] و [[منافق]] صفت، به مأمون [[اعتراض]] کردند که چرا به ولایتعهدی ابالحسن [[راضی]] شدی که [[خلافت]] و [[حکومت]] از [[آل عباس]] جدا شده و به دست [[آل علی]] بیفتد؟

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-01T07:22:28Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در یکی از سال‌های [[ولایتعهدی امام رضا]] {{ع}}، [[خشکسالی]] [[خراسان]] را فرا گرفت و مدتی [[باران]] نبارید به گونه‌ای که [[مردم]] هراسان و وحشت‌زده بودند؛ بعضی هم از این جریان [[سوء]] ~~استفاده~~ نموده و احیاناً آن را به بدشگونی قدم و [[پذیرفتن]] [[ولایتعهدی]] [[امام]] {{ع}} تعبیر نمودند.		در یکی از سال‌های [[ولایتعهدی امام رضا]]{{ع}}، [[خشکسالی]] [[خراسان]] را فرا گرفت و مدتی [[باران]] نبارید به گونه‌ای که [[مردم]] هراسان و وحشت‌زده بودند؛ بعضی هم از این جریان [[سوء استفاده]] نموده و احیاناً آن را به بدشگونی قدم و [[پذیرفتن]] [[ولایتعهدی]] [[امام]]{{ع}} تعبیر نمودند.

	در چنین موقعی [[مأمون]] از امام {{ع}} درخواست کرد که [[نماز]] ~~استسقاء~~ بخواند و از [[خداوند متعال]] [[طلب رحمت]] نماید. [[حضرت]] پذیرفتند و [[دستور]] فرمودند که مردم سه [[روز]] [[روزه]] بگیرند و روز سوم که روز [[دوشنبه]] بود، با [[جمعیت]] انبوهی به بیابان رفتند و بر منبری قرار گرفته و دست به [[دعا]] برداشته و عرض کردند: «بار پروردگارا! تو [[حقّ]] ما [[اهل بیت]] را بر مردم بزرگ و با اهمیت شمردی و همان‌گونه که دستور داده‌ای، آنها به ما دست [[توسل]] زده و [[امیدوار]] [[فضل]] و [[رحمت]] تو هستند و چشم به [[احسان]] و [[نعمت]] تو دارند. پروردگارا! باران رحمت بر آنان نازل فرما و در این [[عنایت]] خود، تأخیر مفرما، مگر به اندازه‌ای که مردم به خانه‌های خود بازگردند».		در چنین موقعی [[مأمون]] از امام{{ع}} درخواست کرد که [[نماز استسقاء]] بخواند و از [[خداوند متعال]] [[طلب رحمت]] نماید. حضرت پذیرفتند و دستور فرمودند که مردم سه [[روز]] [[روزه]] بگیرند و روز سوم که روز [[دوشنبه]] بود، با [[جمعیت]] انبوهی به بیابان رفتند و بر منبری قرار گرفته و دست به [[دعا]] برداشته و عرض کردند: «بار پروردگارا! تو [[حقّ]] ما [[اهل بیت]] را بر مردم بزرگ و با اهمیت شمردی و همان‌گونه که دستور داده‌ای، آنها به ما دست [[توسل]] زده و [[امیدوار]] فضل و [[رحمت]] تو هستند و چشم به [[احسان]] و [[نعمت]] تو دارند. پروردگارا! باران رحمت بر آنان نازل فرما و در این [[عنایت]] خود، تأخیر مفرما، مگر به اندازه‌ای که مردم به خانه‌های خود بازگردند».

	یکباره [[آسمان]] دگرگون شد و قطعات [[ابر]] به یکدیگر رسید و بلافاصله پس از این که مردم به خانه‌های خود رسیدند، صدای غرش رعدوبرق برخاست و باران بسیاری بارید و همه جا را [[سیراب]] کرد.		یکباره [[آسمان]] دگرگون شد و قطعات [[ابر]] به یکدیگر رسید و بلافاصله پس از این که مردم به خانه‌های خود رسیدند، صدای غرش رعدوبرق برخاست و باران بسیاری بارید و همه جا را [[سیراب]] کرد. بعد از دعای باران و نزول رحمت الهی به [[برکت]] [[دعای امام]]{{ع}}، بعضی از افراد [[حسود]] و [[منافق]] صفت، به مأمون [[اعتراض]] کردند که چرا به ولایتعهدی ابالحسن [[راضی]] شدی که [[خلافت]] و [[حکومت]] از [[آل عباس]] جدا شده و به دست [[آل علی]] بیفتد؟
	بعد از دعای باران و [[نزول~~]] [[~~رحمت الهی]] به [[برکت]] [[دعای امام]] {{ع}}، بعضی از افراد [[حسود]] و [[منافق]] صفت، به مأمون [[اعتراض]] کردند که چرا به ولایتعهدی ابالحسن [[راضی]] شدی که [[خلافت]] و [[حکومت]] از [[آل عباس]] جدا شده و به دست [[آل علی]] بیفتد؟

	وقتی مأمون از این اتفاق اظهار [[پشیمانی]] کرد، یکی از حاضرین به نام [[حمید بن مهران]] گفت: «امر او را به من واگذار کن تا ضعفش را در ولایتعهدی، به او ثابت کنم».		وقتی مأمون از این اتفاق اظهار [[پشیمانی]] کرد، یکی از حاضرین به نام [[حمید بن مهران]] گفت: «امر او را به من واگذار کن تا ضعفش را در ولایتعهدی، به او ثابت کنم». مأمون شخصیت‌های بزرگ [[شهر]] را [[دعوت]] کرد و آنها در مجلس مفصّلی که ترتیب داده بود، حاضر شدند و اطراف مجلس نشستند. [[حضرت رضا]]{{ع}} نیز در جایگاه خود نزول اجلال نمودند.
	مأمون شخصیت‌های بزرگ [[شهر]] را [[دعوت]] کرد و آنها در مجلس مفصّلی که ترتیب داده بود، حاضر شدند و اطراف مجلس نشستند. [[حضرت رضا]] {{ع}} نیز در جایگاه خود [[نزول]] اجلال نمودند.

	[[حمید بن مهران]] خطاب به [[حضرت]] عرضه داشت: «[[مردم]] در [[حقّ]] شما [[زیاده‌روی]] می‌کنند و اگر شما نسبت به آن مطّلع شوید، حتماً [[بیزاری]] خواهید نمود. مثلاً شما با عده‌ای از [[مسلمین]] برای باریدن بارانی که در این موسم معمول بود، [[دعا]] کرده‌اید و بعد از اینکه [[باران]] نازل شد، مردم این قضیه را به عنوان معجزه‌ای از شما قلمداد کردند و حال آنکه [[امیرالمؤمنین]] [[مأمون]]، از همه مردم [[برتر]] است و او موجب شد که شما به این [[مقام]] و مرتبه نائل شوید، ولی مردم درباره او امثال چنین معجزه‌ای نقل نمی‌کنند». حضرت در جواب او فرمودند: «اینکه تو [[یار]] خود، مأمون را چنین یاد می‌کنی و مقام و [[منزلت]] مرا از جانب او می‌دانی، همانا مثل منزلت دادن [[عزیز مصر]] به [[یوسف]] است. (یعنی همان‌طوری که [[جاه و مقام]] عزیز مصر حقیقتاً غاصبانه بود و اعطای مقام به یوسف توسط عزیز مصر به صورت ظاهری بود، همانا جاه و مقام مأمون نیز غاصبانه بوده اگر چه به حسب ظاهر مرا ولیّ‌عهد خود قرار داده است)».		[[حمید بن مهران]] خطاب به حضرت عرضه داشت: «[[مردم]] در [[حقّ]] شما [[زیاده‌روی]] می‌کنند و اگر شما نسبت به آن مطّلع شوید، حتماً [[بیزاری]] خواهید نمود. مثلاً شما با عده‌ای از [[مسلمین]] برای باریدن بارانی که در این موسم معمول بود، [[دعا]] کرده‌اید و بعد از اینکه [[باران]] نازل شد، مردم این قضیه را به عنوان معجزه‌ای از شما قلمداد کردند و [[حال]] آنکه [[امیرالمؤمنین]] [[مأمون]]، از همه مردم [[برتر]] است و او موجب شد که شما به این مقام و مرتبه نائل شوید، ولی مردم درباره او امثال چنین معجزه‌ای نقل نمی‌کنند». حضرت در جواب او فرمودند: «اینکه تو [[یار]] خود، مأمون را چنین یاد می‌کنی و مقام و [[منزلت]] مرا از جانب او می‌دانی، همانا مثل منزلت دادن عزیز مصر به یوسف است. (یعنی همان‌طوری که [[جاه و مقام]] عزیز مصر حقیقتاً غاصبانه بود و اعطای مقام به یوسف توسط عزیز مصر به صورت ظاهری بود، همانا جاه و مقام مأمون نیز غاصبانه بوده اگر چه به حسب ظاهر مرا ولیّ‌عهد خود قرار داده است)».

	حمید بن مهران با کمال [[گستاخی]] عرض کرد: «ای پسر [[موسی]]! تو از حدّ خود [[تجاوز]] کردی؛ چطور باریدن باران در موسم باران، به دعای شما بوده، بلکه چه بسا به دعای دیگر [[مسلمانان]] باران باریده است. گذشته از این، مگر [[معجزه]] [[ابراهیم خلیل]] را آورده‌ای؟! اگر شما راست می‌گویی به آن دو شیر که بر جایگاه مأمون منقش شده اشاره کن که [[جان]] گرفته و مجسم شوند و مرا بدرند».		حمید بن مهران با کمال [[گستاخی]] عرض کرد: «ای پسر [[موسی]]! تو از حدّ خود [[تجاوز]] کردی؛ چطور باریدن باران در موسم باران، به دعای شما بوده، بلکه چه بسا به دعای دیگر [[مسلمانان]] باران باریده است. گذشته از این، مگر [[معجزه]] [[ابراهیم خلیل]] را آورده‌ای؟! اگر شما راست می‌گویی به آن دو شیر که بر جایگاه مأمون منقش شده اشاره کن که [[جان]] گرفته و مجسم شوند و مرا بدرند».
	حضرت به واسطه این گستاخی، به آن دو صورت شیر اشاره فرمودند و بر آنها فریاد زد: «بگیرید این [[فاجر]] را». ناگهان آن دو صورت شیر مجسّم شده و به طرف حمید بن مهران [[حمله]] کردند و تمام اعضای او را دریدند و پس از این که او را خوردند و [[خون]] او را لیسیدند، به مأمون اشاره کردند و با زبان [[فصیح]] [[خدمت~~]] [[~~حضرت]] عرضه داشتند: «ای [[ولیّ خدا]]، هر چه امر می‌کنید با [[مأمون]] انجام خواهیم داد». مأمون یک دفعه [[غش]] کرد و زمانی که او را به هوش آوردند، مجدداً آن دو شیر سؤال را تکرار کردند. حضرت فرمودند: «مطلبی برای من هست که این مأمون مجری آن است؛ بنابراین شما به صورت اصلی خود برگردید»<ref>عیون اخبارالرضا {{ع}}، ج۲، باب ۴۱، ص۳۸۳-۳۹۴.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ~~ص ۷۷۲~~.</ref>
			حضرت به واسطه این گستاخی، به آن دو صورت شیر اشاره فرمودند و بر آنها فریاد زد: «بگیرید این [[فاجر]] را». ناگهان آن دو صورت شیر مجسّم شده و به طرف حمید بن مهران حمله کردند و تمام اعضای او را دریدند و پس از این که او را خوردند و [[خون]] او را لیسیدند، به مأمون اشاره کردند و با زبان [[فصیح]] خدمت حضرت عرضه داشتند: «ای [[ولیّ خدا]]، هر چه امر می‌کنید با [[مأمون]] انجام خواهیم داد». مأمون یک دفعه [[غش]] کرد و زمانی که او را به [[هوش]] آوردند، مجدداً آن دو شیر سؤال را تکرار کردند. حضرت فرمودند: «مطلبی برای من هست که این مأمون مجری آن است؛ بنابراین شما به صورت اصلی خود برگردید»<ref>عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۲، باب ۴۱، ص۳۸۳-۳۹۴.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۷۷۲.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام رضا | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == در یکی از سال‌های ولایتعهدی امام رضا {{ع}}، خشکسالی خراسان را فرا گرفت و مدتی باران نبارید به گونه‌ای که مردم هراسان و وحشت‌زده بودند؛ بعضی ه...» ایجاد کرد

2024-05-06T08:54:21Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام رضا | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == در یکی از سال‌های ولایتعهدی امام رضا {{ع}}، خشکسالی خراسان را فرا گرفت و مدتی باران نبارید به گونه‌ای که مردم هراسان و وحشت‌زده بودند؛ بعضی ه...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام رضا
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
در یکی از سال‌های [[ولایتعهدی امام رضا]] {{ع}}، [[خشکسالی]] [[خراسان]] را فرا گرفت و مدتی [[باران]] نبارید به گونه‌ای که [[مردم]] هراسان و وحشت‌زده بودند؛ بعضی هم از این جریان [[سوء]] استفاده نموده و احیاناً آن را به بدشگونی قدم و [[پذیرفتن]] [[ولایتعهدی]] [[امام]] {{ع}} تعبیر نمودند.

در چنین موقعی [[مأمون]] از امام {{ع}} درخواست کرد که [[نماز]] استسقاء بخواند و از [[خداوند متعال]] [[طلب رحمت]] نماید. [[حضرت]] پذیرفتند و [[دستور]] فرمودند که مردم سه [[روز]] [[روزه]] بگیرند و روز سوم که روز [[دوشنبه]] بود، با [[جمعیت]] انبوهی به بیابان رفتند و بر منبری قرار گرفته و دست به [[دعا]] برداشته و عرض کردند: «بار پروردگارا! تو [[حقّ]] ما [[اهل بیت]] را بر مردم بزرگ و با اهمیت شمردی و همان‌گونه که دستور داده‌ای، آنها به ما دست [[توسل]] زده و [[امیدوار]] [[فضل]] و [[رحمت]] تو هستند و چشم به [[احسان]] و [[نعمت]] تو دارند. پروردگارا! باران رحمت بر آنان نازل فرما و در این [[عنایت]] خود، تأخیر مفرما، مگر به اندازه‌ای که مردم به خانه‌های خود بازگردند».

یکباره [[آسمان]] دگرگون شد و قطعات [[ابر]] به یکدیگر رسید و بلافاصله پس از این که مردم به خانه‌های خود رسیدند، صدای غرش رعدوبرق برخاست و باران بسیاری بارید و همه جا را [[سیراب]] کرد.
بعد از دعای باران و [[نزول]] [[رحمت الهی]] به [[برکت]] [[دعای امام]] {{ع}}، بعضی از افراد [[حسود]] و [[منافق]] صفت، به مأمون [[اعتراض]] کردند که چرا به ولایتعهدی ابالحسن [[راضی]] شدی که [[خلافت]] و [[حکومت]] از [[آل عباس]] جدا شده و به دست [[آل علی]] بیفتد؟

وقتی مأمون از این اتفاق اظهار [[پشیمانی]] کرد، یکی از حاضرین به نام [[حمید بن مهران]] گفت: «امر او را به من واگذار کن تا ضعفش را در ولایتعهدی، به او ثابت کنم».
مأمون شخصیت‌های بزرگ [[شهر]] را [[دعوت]] کرد و آنها در مجلس مفصّلی که ترتیب داده بود، حاضر شدند و اطراف مجلس نشستند. [[حضرت رضا]] {{ع}} نیز در جایگاه خود [[نزول]] اجلال نمودند.

[[حمید بن مهران]] خطاب به [[حضرت]] عرضه داشت: «[[مردم]] در [[حقّ]] شما [[زیاده‌روی]] می‌کنند و اگر شما نسبت به آن مطّلع شوید، حتماً [[بیزاری]] خواهید نمود. مثلاً شما با عده‌ای از [[مسلمین]] برای باریدن بارانی که در این موسم معمول بود، [[دعا]] کرده‌اید و بعد از اینکه [[باران]] نازل شد، مردم این قضیه را به عنوان معجزه‌ای از شما قلمداد کردند و حال آنکه [[امیرالمؤمنین]] [[مأمون]]، از همه مردم [[برتر]] است و او موجب شد که شما به این [[مقام]] و مرتبه نائل شوید، ولی مردم درباره او امثال چنین معجزه‌ای نقل نمی‌کنند». حضرت در جواب او فرمودند: «اینکه تو [[یار]] خود، مأمون را چنین یاد می‌کنی و مقام و [[منزلت]] مرا از جانب او می‌دانی، همانا مثل منزلت دادن [[عزیز مصر]] به [[یوسف]] است. (یعنی همان‌طوری که [[جاه و مقام]] عزیز مصر حقیقتاً غاصبانه بود و اعطای مقام به یوسف توسط عزیز مصر به صورت ظاهری بود، همانا جاه و مقام مأمون نیز غاصبانه بوده اگر چه به حسب ظاهر مرا ولیّ‌عهد خود قرار داده است)».

حمید بن مهران با کمال [[گستاخی]] عرض کرد: «ای پسر [[موسی]]! تو از حدّ خود [[تجاوز]] کردی؛ چطور باریدن باران در موسم باران، به دعای شما بوده، بلکه چه بسا به دعای دیگر [[مسلمانان]] باران باریده است. گذشته از این، مگر [[معجزه]] [[ابراهیم خلیل]] را آورده‌ای؟! اگر شما راست می‌گویی به آن دو شیر که بر جایگاه مأمون منقش شده اشاره کن که [[جان]] گرفته و مجسم شوند و مرا بدرند».
حضرت به واسطه این گستاخی، به آن دو صورت شیر اشاره فرمودند و بر آنها فریاد زد: «بگیرید این [[فاجر]] را». ناگهان آن دو صورت شیر مجسّم شده و به طرف حمید بن مهران [[حمله]] کردند و تمام اعضای او را دریدند و پس از این که او را خوردند و [[خون]] او را لیسیدند، به مأمون اشاره کردند و با زبان [[فصیح]] [[خدمت]] [[حضرت]] عرضه داشتند: «ای [[ولیّ خدا]]، هر چه امر می‌کنید با [[مأمون]] انجام خواهیم داد». مأمون یک دفعه [[غش]] کرد و زمانی که او را به هوش آوردند، مجدداً آن دو شیر سؤال را تکرار کردند. حضرت فرمودند: «مطلبی برای من هست که این مأمون مجری آن است؛ بنابراین شما به صورت اصلی خود برگردید»<ref>عیون اخبارالرضا {{ع}}، ج۲، باب ۴۱، ص۳۸۳-۳۹۴.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۷۷۲.</ref>

== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
* [[نماز]]
* [[آداب نماز]]
* [[نماز آیات]]
* [[نماز تسبیح]]
* [[نماز جماعت]]
* [[نماز جمعه]]
* [[نماز حاجت]]
* [[نماز سیاسی]]
* [[نماز شب]]
* [[نماز عید]]
* [[نماز نافله]]
{{پایان مدخل‌ وابسته}}

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681348.jpg|22px]] [[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|'''رضانامه''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام رضا]]