نهم ذی‌حجه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* سد الابواب */

2024-06-06T06:21:28Z

سد الابواب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۱
خط ۹۱:		خط ۹۱:

	این امر بر برخی از [[صحابه]] و ریش سفیدان همراه [[پیامبر]] {{صل}} گران آمد و پشت سر آن حضرت گلایه و شکوه نمودند. این خبر به [[پیامبر اسلام]] {{صل}} رسید. پیامبر {{صل}} روزی در [[مسجد مدینه]] برای آنان [[خطبه]] خواندند و در ضمن آن فرمودند:		این امر بر برخی از [[صحابه]] و ریش سفیدان همراه [[پیامبر]] {{صل}} گران آمد و پشت سر آن حضرت گلایه و شکوه نمودند. این خبر به [[پیامبر اسلام]] {{صل}} رسید. پیامبر {{صل}} روزی در [[مسجد مدینه]] برای آنان [[خطبه]] خواندند و در ضمن آن فرمودند:
	{{متن حدیث\|قَدْ بَلَغَنِي مَا قُلْتُمْ فِي سَدِّ الْأَبْوَابِ وَ اللَّهِ مَا أَنَا فَعَلْتُ ذَلِكَ وَ لَكِنَّ اللَّهَ فَعَلَهُ وَ إِنَّ اللَّهَ أَوْحَى إِلَى مُوسَى أَنْ يَتَّخِذَ بَيْتاً طُهْراً لَا يُجْنِبُ فِيهِ إِلَّا هُوَ وَ هَارُونُ وَ ابْنَاهُ يَعْنِي لَا يُجَامِعُ فِيهِ غَيْرُهُمْ وَ إِنَّ اللَّهَ أَوْحَى إِلَيَّ أَنْ أَتَّخِذَ هَذَا الْبَيْتَ طُهْراً لَا يَنْكِحُ فِيهِ إِلَّا أَنَا وَ عَلِيٌّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ اللَّهِ مَا أَنَا أَمَرْتُ بِسَدِّ أَبْوَابِكُمْ وَ لَا فَتَحْتُ بَابَ عَلِيٍّ بَلِ اللَّهُ أَمَرَنِي بِهِ}}<ref>دعائم الإسلام، ج۱، ص۱۷.</ref>؛ آنچه درباره بسته شدن درها گفتید، خبرش به من رسید. به [[خدا]] [[سوگند]] من (از پیش خود) آن را انجام ندادم، بلکه این [[فرمان الهی]] بود که از طریق من به شما [[ابلاغ]] گردید. [[خداوند متعال]] به [[حضرت موسی]] {{ع}} [[وحی]] فرستاد که [[خانه]] [[پاکی]] را برای [[عبادت]] و [[پرستش]] برگزیند و کسی در آن به جنابت نرسد، مگر خود [[موسی]] {{ع}} و برادرش [[هارون]] و [[فرزندان]] هارون، یعنی غیر از آنان کسی در آن آمیزش انجام ندهد. [[خدای سبحان]] به من نیز وحی فرستاد که این خانه (مسجدالنبی) را [[پاکیزه]] نگه دارم و کسی در آن [[نکاح]] انجام ندهد و به حالت جنابت وارد نشود، جز من، علی، حسن و حسین که از این [[فرمان]] مستثنا شدیم. به خدا سوگند من بسته شدن درهای شما را و باز بودن در [[خانه علی]] را فرمان ندادم، بلکه این [[خدای بزرگ]] بود که به من چنین فرمانی داد.		{{متن حدیث\|قَدْ بَلَغَنِي مَا قُلْتُمْ فِي سَدِّ الْأَبْوَابِ وَ اللَّهِ مَا أَنَا فَعَلْتُ ذَلِكَ وَ لَكِنَّ اللَّهَ فَعَلَهُ وَ إِنَّ اللَّهَ أَوْحَى إِلَى مُوسَى أَنْ يَتَّخِذَ بَيْتاً طُهْراً لَا يُجْنِبُ فِيهِ إِلَّا هُوَ وَ هَارُونُ وَ ابْنَاهُ يَعْنِي لَا يُجَامِعُ فِيهِ غَيْرُهُمْ وَ إِنَّ اللَّهَ أَوْحَى إِلَيَّ أَنْ أَتَّخِذَ هَذَا الْبَيْتَ طُهْراً لَا يَنْكِحُ فِيهِ إِلَّا أَنَا وَ عَلِيٌّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ اللَّهِ مَا أَنَا أَمَرْتُ بِسَدِّ أَبْوَابِكُمْ وَ لَا فَتَحْتُ بَابَ عَلِيٍّ بَلِ اللَّهُ أَمَرَنِي بِهِ}}<ref>دعائم الإسلام، ج۱، ص۱۷.</ref>؛ آنچه درباره بسته شدن درها گفتید، خبرش به من رسید. به [[خدا]] [[سوگند]] من (از پیش خود) آن را انجام ندادم، بلکه این [[فرمان الهی]] بود که از طریق من به شما [[ابلاغ]] گردید. [[خداوند متعال]] به [[حضرت موسی]] {{ع}} [[وحی]] فرستاد که [[خانه]] [[پاکی]] را برای [[عبادت]] و [[پرستش]] برگزیند و کسی در آن به جنابت نرسد، مگر خود [[موسی]] {{ع}} و برادرش [[هارون]] و [[فرزندان]] هارون، یعنی غیر از آنان کسی در آن آمیزش انجام ندهد. [[خدای سبحان]] به من نیز وحی فرستاد که این خانه (مسجدالنبی) را [[پاکیزه]] نگه دارم و کسی در آن [[نکاح]] انجام ندهد و به حالت جنابت وارد نشود، جز من، علی، حسن و حسین که از این [[فرمان]] مستثنا شدیم. به خدا سوگند من بسته شدن درهای شما را و باز بودن در خانه علی را فرمان ندادم، بلکه این [[خدای بزرگ]] بود که به من چنین فرمانی داد.

	به هر روی [[خداوند سبحان]] بار دیگر [[فضیلت]] و [[برتری علی]] {{ع}} را پس از پیامبر {{صل}} بر تمامی خلایق، از جمله بر همه [[اصحاب]] و [[یاران رسول خدا]] {{صل}} [[اثبات]] و آشکار نمود.		به هر روی [[خداوند سبحان]] بار دیگر [[فضیلت]] و [[برتری علی]] {{ع}} را پس از پیامبر {{صل}} بر تمامی خلایق، از جمله بر همه [[اصحاب]] و [[یاران رسول خدا]] {{صل}} [[اثبات]] و آشکار نمود.

Bahmani: /* سد الابواب */

2024-06-06T06:21:07Z

سد الابواب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۱
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	پیامبر اکرم {{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] منوره و تشکیل [[نظام اسلامی]]، در آغازین روزهای حضورش در این [[شهر]]، [[اقدام]] به ساختن [[مسجد]] نمود تا پایگاه و محل گردهمایی و [[عبادت]] [[مسلمانان]] باشد. مهاجرانی که از [[مکه معظمه]] به [[مدینه منوره]] [[هجرت]] کرده و فاقد [[خانه]] و [[مسکن]] بودند، همین مسجد را خوابگاه خویش قرار دادند. اما پس از مدتی [[پیامبر]] {{صل}} آنان را از خوابیدن و بیتوته کردن در مسجد به خاطر [[حفظ]] شئونات [[اسلامی]] و [[احترام]] به اماکن مقدس بازداشت و دستور داد تا برای خویش خانه‌هایی بسازند و از [[مسجد]] بیرون روند. [[مهاجران]]، خانه‌هایی در اطراف مسجد ساختند، ولی هرکدام از آنان دری به مسجد گشودند تا ضمن ابراز علاقه‌مندی به مسجد، رفت و آمد آنان به مسجد آسان شود و برای [[درک]] [[نماز جماعت]] [[توفیق]] بیشتری داشته باشند.		پیامبر اکرم {{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] منوره و تشکیل [[نظام اسلامی]]، در آغازین روزهای حضورش در این [[شهر]]، [[اقدام]] به ساختن [[مسجد]] نمود تا پایگاه و محل گردهمایی و [[عبادت]] [[مسلمانان]] باشد. مهاجرانی که از [[مکه معظمه]] به [[مدینه منوره]] [[هجرت]] کرده و فاقد [[خانه]] و [[مسکن]] بودند، همین مسجد را خوابگاه خویش قرار دادند. اما پس از مدتی [[پیامبر]] {{صل}} آنان را از خوابیدن و بیتوته کردن در مسجد به خاطر [[حفظ]] شئونات [[اسلامی]] و [[احترام]] به اماکن مقدس بازداشت و دستور داد تا برای خویش خانه‌هایی بسازند و از [[مسجد]] بیرون روند. [[مهاجران]]، خانه‌هایی در اطراف مسجد ساختند، ولی هرکدام از آنان دری به مسجد گشودند تا ضمن ابراز علاقه‌مندی به مسجد، رفت و آمد آنان به مسجد آسان شود و برای [[درک]] [[نماز جماعت]] [[توفیق]] بیشتری داشته باشند.

	این وضعیت بود تا اینکه [[جبرئیل امین]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} فرود آمد و به آن حضرت [[وحی]] کرد که [[خداوند سبحان]] می‌خواهد مسجد [[پاک]] و نظیف بماند و رفت و آمد [[مسلمانان]] در آن، در حال [[پاکی]] و [[طهارت]] باشد؛ بدین جهت تمام درهایی که به آن گشوده شده است باید بسته شوند، جز در [[خانه علی]] {{ع}} که از این امر استثناست.		این وضعیت بود تا اینکه [[جبرئیل امین]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} فرود آمد و به آن حضرت [[وحی]] کرد که [[خداوند سبحان]] می‌خواهد مسجد [[پاک]] و نظیف بماند و رفت و آمد [[مسلمانان]] در آن، در حال [[پاکی]] و [[طهارت]] باشد؛ بدین جهت تمام درهایی که به آن گشوده شده است باید بسته شوند، جز در خانه علی {{ع}} که از این امر استثناست.
	[[پیامبر اکرم]] {{صل}}، [[معاذ بن جبل]] را مأموریت داد که این خبر را به مسلمانان برساند و بگوید درهای خود را به سوی [[مسجدالنبی]] ببندند. معاذ بن جبل [[پیام]] رسول خدا {{صل}} را به [[صحابه]] آن حضرت [[ابلاغ]] کرد و همگی [[اطاعت]] کردند و درهای خود را بستند. برخی از آنان در صدد چانه‌زنی برآمده و برای خود امتیاز اندکی طلب می‌کردند.		[[پیامبر اکرم]] {{صل}}، [[معاذ بن جبل]] را مأموریت داد که این خبر را به مسلمانان برساند و بگوید درهای خود را به سوی [[مسجدالنبی]] ببندند. معاذ بن جبل [[پیام]] رسول خدا {{صل}} را به [[صحابه]] آن حضرت [[ابلاغ]] کرد و همگی [[اطاعت]] کردند و درهای خود را بستند. برخی از آنان در صدد چانه‌زنی برآمده و برای خود امتیاز اندکی طلب می‌کردند.

Bahmani: /* فرمان سپردن میراث انبیا به علی {{ع}} */

2024-06-06T06:20:42Z

فرمان سپردن میراث انبیا به علی {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۰
خط ۷۷:		خط ۷۷:
	یکی از مناسبت‌های نهم ذیحجه فرمان [[تسلیم]] میراث انبیا به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} است. بنا بر آنچه در متون [[روایی]] آمده است، تمام [[آثار نبوت]] که به گونه‌ای [[نشانه]] [[پیامبری]] انبیای پیشین بوده است؛ مانند: [[تابوت]]، الواح و [[عصای موسی]] {{ع}}، صحف ابراهیم {{ع}}، انگشتری سلیمان {{ع}}، پیراهن یوسف {{عم}} و از همه مهم‌تر [[دانش]] [[پیامبران]]، در نزد [[پیامبر اکرم]] {{صل}} بوده و پس از ایشان، یکی پس از دیگری به [[امامان]] {{عم}} به [[ارث]] می‌رسد. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "هر [[پیامبری]]، آنچه از دانش و غیر دانش به ارث برده است، سرانجام، همه آنها، به [[آل محمد]] {{صل}} می‌رسد"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ نَبِيٍّ وَرِثَ عِلْماً أَوْ غَيْرَهُ‌- فَقَدِ انْتَهَى إِلَى مُحَمَّدٍ}}، الکافی، ج۱، ص۲۳۲، ح۵.</ref>.		یکی از مناسبت‌های نهم ذیحجه فرمان [[تسلیم]] میراث انبیا به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} است. بنا بر آنچه در متون [[روایی]] آمده است، تمام [[آثار نبوت]] که به گونه‌ای [[نشانه]] [[پیامبری]] انبیای پیشین بوده است؛ مانند: [[تابوت]]، الواح و [[عصای موسی]] {{ع}}، صحف ابراهیم {{ع}}، انگشتری سلیمان {{ع}}، پیراهن یوسف {{عم}} و از همه مهم‌تر [[دانش]] [[پیامبران]]، در نزد [[پیامبر اکرم]] {{صل}} بوده و پس از ایشان، یکی پس از دیگری به [[امامان]] {{عم}} به [[ارث]] می‌رسد. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "هر [[پیامبری]]، آنچه از دانش و غیر دانش به ارث برده است، سرانجام، همه آنها، به [[آل محمد]] {{صل}} می‌رسد"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ نَبِيٍّ وَرِثَ عِلْماً أَوْ غَيْرَهُ‌- فَقَدِ انْتَهَى إِلَى مُحَمَّدٍ}}، الکافی، ج۱، ص۲۳۲، ح۵.</ref>.

	بنابر [[روایت]] [[امام باقر]] {{ع}} در [[حجة الوداع]]، چون [[رسول خدا]] {{صل}} در [[عرفات]] وقوف فرمود، [[جبرئیل]] به حضورش رسید و گفت: ای محمد، خدای عزو جل [[سلامت]] می‌رساند و می‌فرماید: همانا [[مرگ]] تو نزدیک و مدت عمرت سپری شده است و من تو را به چیزی که از آن چاره و گریزی نیست پیش می‌برم. بعد فرمود: "اکنون [[وصیت]] خویش را فراهم ساز و آنچه از [[علوم]] و [[میراث]] [[علوم پیامبران]] پیش از تو و [[سلاح]] و [[تابوت سکینه]] نزد تو هست و همه [[آیات]] [[پیامبران پیشین]] را به [[وصی]] و [[خلیفه]] بعد از خودت [[تسلیم]] کن که او [[حجت بالغه]] من بر [[مردم]] است و او [[علی بن ابی‌طالب]] {{عم}} است"<ref>{{متن حدیث\|فَاعْهَدْ عَهْدَكَ وَ تَقَدَّمْ وَصِيَّتَكَ وَ اعْمِدْ إِلَى مَا عِنْدَكَ مِنَ الْعِلْمِ وَ مِيرَاثِ عُلُومِ الْأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِكَ وَ السِّلَاحِ وَ التَّابُوتِ وَ جَمِيعِ مَا عِنْدَكَ مِنْ آيَاتِ الْأَنْبِيَاءِ فَسَلِّمْهَا إِلَى وَصِيِّكَ وَ خَلِيفَتِكَ مِنْ بَعْدِكَ حُجَّتِيَ الْبَالِغَةِ عَلَى خَلْقِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ}}، روضة الواعظین، ج۱، ص۸۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۴۵.</ref>		بنابر [[روایت]] [[امام باقر]] {{ع}} در [[حجة الوداع]]، چون [[رسول خدا]] {{صل}} در [[عرفات]] وقوف فرمود، [[جبرئیل]] به حضورش رسید و گفت: ای محمد، خدای عزو جل [[سلامت]] می‌رساند و می‌فرماید: همانا [[مرگ]] تو نزدیک و مدت عمرت سپری شده است و من تو را به چیزی که از آن چاره و گریزی نیست پیش می‌برم. بعد فرمود: "اکنون [[وصیت]] خویش را فراهم ساز و آنچه از [[علوم]] و [[میراث]] [[علوم پیامبران]] پیش از تو و [[سلاح]] و [[تابوت سکینه]] نزد تو هست و همه [[آیات]] پیامبران پیشین را به [[وصی]] و [[خلیفه]] بعد از خودت [[تسلیم]] کن که او [[حجت بالغه]] من بر [[مردم]] است و او [[علی بن ابی‌طالب]] {{عم}} است"<ref>{{متن حدیث\|فَاعْهَدْ عَهْدَكَ وَ تَقَدَّمْ وَصِيَّتَكَ وَ اعْمِدْ إِلَى مَا عِنْدَكَ مِنَ الْعِلْمِ وَ مِيرَاثِ عُلُومِ الْأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِكَ وَ السِّلَاحِ وَ التَّابُوتِ وَ جَمِيعِ مَا عِنْدَكَ مِنْ آيَاتِ الْأَنْبِيَاءِ فَسَلِّمْهَا إِلَى وَصِيِّكَ وَ خَلِيفَتِكَ مِنْ بَعْدِكَ حُجَّتِيَ الْبَالِغَةِ عَلَى خَلْقِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ}}، روضة الواعظین، ج۱، ص۸۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۴۵.</ref>

	=== سد الابواب ===		=== سد الابواب ===

Bahmani: /* فرمان سپردن میراث انبیا به علی {{ع}} */

2023-06-12T06:11:16Z

فرمان سپردن میراث انبیا به علی {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۱
خط ۷۵:		خط ۷۵:

	=== [[فرمان]] سپردن [[میراث]] [[انبیا]] به علی {{ع}} ===		=== [[فرمان]] سپردن [[میراث]] [[انبیا]] به علی {{ع}} ===
	یکی از مناسبت‌های نهم ذیحجه فرمان [[تسلیم]] میراث انبیا به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} است. بنا بر آنچه در متون [[روایی]] آمده است، تمام [[آثار نبوت]] که به گونه‌ای [[نشانه]] [[پیامبری]] انبیای پیشین بوده است؛ مانند: [[تابوت]]، الواح و [[عصای موسی]] {{ع}}، صحف ابراهیم {{ع}}، انگشتری سلیمان {{ع}}، [[پیراهن یوسف]] {{عم}} و از همه مهم‌تر [[دانش]] [[پیامبران]]، در نزد [[پیامبر اکرم]] {{صل}} بوده و پس از ایشان، یکی پس از دیگری به [[امامان]] {{عم}} به [[ارث]] می‌رسد. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "هر [[پیامبری]]، آنچه از دانش و غیر دانش به ارث برده است، سرانجام، همه آنها، به [[آل محمد]] {{صل}} می‌رسد"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ نَبِيٍّ وَرِثَ عِلْماً أَوْ غَيْرَهُ‌- فَقَدِ انْتَهَى إِلَى مُحَمَّدٍ}}، الکافی، ج۱، ص۲۳۲، ح۵.</ref>.		یکی از مناسبت‌های نهم ذیحجه فرمان [[تسلیم]] میراث انبیا به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} است. بنا بر آنچه در متون [[روایی]] آمده است، تمام [[آثار نبوت]] که به گونه‌ای [[نشانه]] [[پیامبری]] انبیای پیشین بوده است؛ مانند: [[تابوت]]، الواح و [[عصای موسی]] {{ع}}، صحف ابراهیم {{ع}}، انگشتری سلیمان {{ع}}، پیراهن یوسف {{عم}} و از همه مهم‌تر [[دانش]] [[پیامبران]]، در نزد [[پیامبر اکرم]] {{صل}} بوده و پس از ایشان، یکی پس از دیگری به [[امامان]] {{عم}} به [[ارث]] می‌رسد. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "هر [[پیامبری]]، آنچه از دانش و غیر دانش به ارث برده است، سرانجام، همه آنها، به [[آل محمد]] {{صل}} می‌رسد"<ref>{{متن حدیث\|كُلُّ نَبِيٍّ وَرِثَ عِلْماً أَوْ غَيْرَهُ‌- فَقَدِ انْتَهَى إِلَى مُحَمَّدٍ}}، الکافی، ج۱، ص۲۳۲، ح۵.</ref>.

	بنابر [[روایت]] [[امام باقر]] {{ع}} در [[حجة الوداع]]، چون [[رسول خدا]] {{صل}} در [[عرفات]] وقوف فرمود، [[جبرئیل]] به حضورش رسید و گفت: ای محمد، خدای عزو جل [[سلامت]] می‌رساند و می‌فرماید: همانا [[مرگ]] تو نزدیک و مدت عمرت سپری شده است و من تو را به چیزی که از آن چاره و گریزی نیست پیش می‌برم. بعد فرمود: "اکنون [[وصیت]] خویش را فراهم ساز و آنچه از [[علوم]] و [[میراث]] [[علوم پیامبران]] پیش از تو و [[سلاح]] و [[تابوت سکینه]] نزد تو هست و همه [[آیات]] [[پیامبران پیشین]] را به [[وصی]] و [[خلیفه]] بعد از خودت [[تسلیم]] کن که او [[حجت بالغه]] من بر [[مردم]] است و او [[علی بن ابی‌طالب]] {{عم}} است"<ref>{{متن حدیث\|فَاعْهَدْ عَهْدَكَ وَ تَقَدَّمْ وَصِيَّتَكَ وَ اعْمِدْ إِلَى مَا عِنْدَكَ مِنَ الْعِلْمِ وَ مِيرَاثِ عُلُومِ الْأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِكَ وَ السِّلَاحِ وَ التَّابُوتِ وَ جَمِيعِ مَا عِنْدَكَ مِنْ آيَاتِ الْأَنْبِيَاءِ فَسَلِّمْهَا إِلَى وَصِيِّكَ وَ خَلِيفَتِكَ مِنْ بَعْدِكَ حُجَّتِيَ الْبَالِغَةِ عَلَى خَلْقِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ}}، روضة الواعظین، ج۱، ص۸۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۴۵.</ref>		بنابر [[روایت]] [[امام باقر]] {{ع}} در [[حجة الوداع]]، چون [[رسول خدا]] {{صل}} در [[عرفات]] وقوف فرمود، [[جبرئیل]] به حضورش رسید و گفت: ای محمد، خدای عزو جل [[سلامت]] می‌رساند و می‌فرماید: همانا [[مرگ]] تو نزدیک و مدت عمرت سپری شده است و من تو را به چیزی که از آن چاره و گریزی نیست پیش می‌برم. بعد فرمود: "اکنون [[وصیت]] خویش را فراهم ساز و آنچه از [[علوم]] و [[میراث]] [[علوم پیامبران]] پیش از تو و [[سلاح]] و [[تابوت سکینه]] نزد تو هست و همه [[آیات]] [[پیامبران پیشین]] را به [[وصی]] و [[خلیفه]] بعد از خودت [[تسلیم]] کن که او [[حجت بالغه]] من بر [[مردم]] است و او [[علی بن ابی‌طالب]] {{عم}} است"<ref>{{متن حدیث\|فَاعْهَدْ عَهْدَكَ وَ تَقَدَّمْ وَصِيَّتَكَ وَ اعْمِدْ إِلَى مَا عِنْدَكَ مِنَ الْعِلْمِ وَ مِيرَاثِ عُلُومِ الْأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِكَ وَ السِّلَاحِ وَ التَّابُوتِ وَ جَمِيعِ مَا عِنْدَكَ مِنْ آيَاتِ الْأَنْبِيَاءِ فَسَلِّمْهَا إِلَى وَصِيِّكَ وَ خَلِيفَتِكَ مِنْ بَعْدِكَ حُجَّتِيَ الْبَالِغَةِ عَلَى خَلْقِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ}}، روضة الواعظین، ج۱، ص۸۹.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۴۵.</ref>

Bahmani: /* پذیرش توبه آدم {{ع}} */

2023-06-12T06:11:01Z

پذیرش توبه آدم {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۱
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	جبرئیل در روز هشتم [[ذیحجه]] ([[یوم]] الترویه) آدم را به [[سرزمین منی]] برد تا شب را آنجا بماند و صبح روز بعد ([[روز عرفه]]) به صحرای [[عرفات]] رفت و به [[تعلیم]] جبرئیل عصر [[عرفه]] [[غسل]] کرد و پس از نماز عصر، در عرفات وقوف کرد و به تعبیر [[قرآن کریم]] «کلماتی» را از [[پروردگار]] دریافت کرد<ref>بحارالأنوار، ج۱۱، ص۱۷۸.</ref>. از [[ابن عباس]] روایت شده که گفت: از [[رسول خدا]] {{صل}} درباره کلماتی که آدم از پروردگارش دریافت نمود و خداوند توبه او را پذیرفت پرسیدم. فرمود: "از خداوند به [[حق]] محمد و علی و [[فاطمه]] و حسن و حسین درخواست کرد که توبه او را بپذیرد، خداوند هم پذیرفت"<ref>{{متن حدیث\|سَأَلَهُ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ إِلَّا تُبْتَ عَلَيَ فَتَابَ عَلَيْهِ}}، الخصال، ج۱، ص۲۷۰.</ref>.		جبرئیل در روز هشتم [[ذیحجه]] ([[یوم]] الترویه) آدم را به [[سرزمین منی]] برد تا شب را آنجا بماند و صبح روز بعد ([[روز عرفه]]) به صحرای [[عرفات]] رفت و به [[تعلیم]] جبرئیل عصر [[عرفه]] [[غسل]] کرد و پس از نماز عصر، در عرفات وقوف کرد و به تعبیر [[قرآن کریم]] «کلماتی» را از [[پروردگار]] دریافت کرد<ref>بحارالأنوار، ج۱۱، ص۱۷۸.</ref>. از [[ابن عباس]] روایت شده که گفت: از [[رسول خدا]] {{صل}} درباره کلماتی که آدم از پروردگارش دریافت نمود و خداوند توبه او را پذیرفت پرسیدم. فرمود: "از خداوند به [[حق]] محمد و علی و [[فاطمه]] و حسن و حسین درخواست کرد که توبه او را بپذیرد، خداوند هم پذیرفت"<ref>{{متن حدیث\|سَأَلَهُ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ إِلَّا تُبْتَ عَلَيَ فَتَابَ عَلَيْهِ}}، الخصال، ج۱، ص۲۷۰.</ref>.

	[[مرحوم مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]» و [[کفعمی]] در «مصباح» نقل کرده‌اند که [[پذیرش توبه]] [[حضرت آدم]] {{ع}} در روز بیست و یکم ذیحجه اتفاق افتاد<ref>بحارالأنوار، ج۹۵، ص۱۸۹؛ مصباح کفعمی، ص۵۱۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۴۳.</ref>		[[مرحوم مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]» و کفعمی در «مصباح» نقل کرده‌اند که پذیرش توبه [[حضرت آدم]] {{ع}} در روز بیست و یکم ذیحجه اتفاق افتاد<ref>بحارالأنوار، ج۹۵، ص۱۸۹؛ مصباح کفعمی، ص۵۱۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۴۳.</ref>

	=== [[فرمان]] سپردن [[میراث]] [[انبیا]] به علی {{ع}} ===		=== [[فرمان]] سپردن [[میراث]] [[انبیا]] به علی {{ع}} ===

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۱۰

2023-06-12T06:10:01Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۸

2023-06-12T05:28:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه		\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
	\| عنوان مدخل = ~~نهم ذی‌حجه~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[نهم ذی‌حجه در حدیث]] - [[نهم ذی‌حجه در تاریخ اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

2022-10-26T13:33:12Z

جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۵:
	[[پیامبر اکرم]] {{صل}}، [[معاذ بن جبل]] را [[مأموریت]] داد که این خبر را به مسلمانان برساند و بگوید درهای خود را به سوی [[مسجدالنبی]] ببندند. معاذ بن جبل [[پیام]] رسول خدا {{صل}} را به [[صحابه]] آن حضرت [[ابلاغ]] کرد و همگی [[اطاعت]] کردند و درهای خود را بستند. برخی از آنان در صدد چانه‌زنی برآمده و برای خود امتیاز اندکی [[طلب]] می‌کردند.		[[پیامبر اکرم]] {{صل}}، [[معاذ بن جبل]] را [[مأموریت]] داد که این خبر را به مسلمانان برساند و بگوید درهای خود را به سوی [[مسجدالنبی]] ببندند. معاذ بن جبل [[پیام]] رسول خدا {{صل}} را به [[صحابه]] آن حضرت [[ابلاغ]] کرد و همگی [[اطاعت]] کردند و درهای خود را بستند. برخی از آنان در صدد چانه‌زنی برآمده و برای خود امتیاز اندکی [[طلب]] می‌کردند.

	[[روایت]] شده است که ~~عمربن~~ خطاب پس از دریافت پیام رسول خدا {{صل}} به نزد آن حضرت رفت و به وی عرض کرد: {{متن حدیث\|يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْ لِي بِقَدْرِ مَا أَنْظُرُ إِلَيْكَ بِعَيْنِي}}؛ «ای رسول خدا، از تو خواهش دارم که به اندازه دیدن چشم مرا معاف داری تا من از آن سوراخ تو را و داخل مسجد را بنگرم». [[پیامبر]] {{صل}} از پذیرش درخواست [[عمر بن خطاب]] [[امتناع]] نمود و [[فرمان]] داد که کلاً باید بسته شود.		[[روایت]] شده است که عمر بن خطاب پس از دریافت پیام رسول خدا {{صل}} به نزد آن حضرت رفت و به وی عرض کرد: {{متن حدیث\|يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْ لِي بِقَدْرِ مَا أَنْظُرُ إِلَيْكَ بِعَيْنِي}}؛ «ای رسول خدا، از تو خواهش دارم که به اندازه دیدن چشم مرا معاف داری تا من از آن سوراخ تو را و داخل مسجد را بنگرم». [[پیامبر]] {{صل}} از پذیرش درخواست [[عمر بن خطاب]] [[امتناع]] نمود و [[فرمان]] داد که کلاً باید بسته شود.
	بر اساس این روایت پیامبر اکرم {{صل}} اجازه ندادند حتی روزنه‌ای از [[خانه]] [[عمر]] به مسجد باز باشد. در برخی از [[روایات اهل سنت]] آمده است که این درخواست از سوی [[ابوبکر]] بوده است و پیامبر {{صل}} به او اجازه داده‌اند که روزنه‌ای به مسجد داشته باشد. و این را از [[فضائل]] ابوبکر برشمرده‌اند. در این [[زمان]] هم نشانه‌ای به این عنوان در [[مسجدالنبی]] جای‌گذاری کرده‌اند و آن را «خوخه [[ابوبکر]]» نامیده‌اند.		بر اساس این روایت پیامبر اکرم {{صل}} اجازه ندادند حتی روزنه‌ای از [[خانه]] [[عمر]] به مسجد باز باشد. در برخی از [[روایات اهل سنت]] آمده است که این درخواست از سوی [[ابوبکر]] بوده است و پیامبر {{صل}} به او اجازه داده‌اند که روزنه‌ای به مسجد داشته باشد. و این را از [[فضائل]] ابوبکر برشمرده‌اند. در این [[زمان]] هم نشانه‌ای به این عنوان در [[مسجدالنبی]] جای‌گذاری کرده‌اند و آن را «خوخه [[ابوبکر]]» نامیده‌اند.
	این امر بر برخی از [[صحابه]] و ریش سفیدان همراه [[پیامبر]] {{صل}} گران آمد و پشت سر آن [[حضرت]] [[گلایه]] و [[شکوه]] نمودند. این خبر به [[پیامبر اسلام]] {{صل}} رسید. پیامبر {{صل}} روزی در [[مسجد مدینه]] برای آنان [[خطبه]] خواندند و در ضمن آن فرمودند:		این امر بر برخی از [[صحابه]] و ریش سفیدان همراه [[پیامبر]] {{صل}} گران آمد و پشت سر آن [[حضرت]] [[گلایه]] و [[شکوه]] نمودند. این خبر به [[پیامبر اسلام]] {{صل}} رسید. پیامبر {{صل}} روزی در [[مسجد مدینه]] برای آنان [[خطبه]] خواندند و در ضمن آن فرمودند:
خط ۱۱۵:		خط ۱۱۵:
	به هر روی [[خداوند سبحان]] بار دیگر [[فضیلت]] و [[برتری علی]] {{ع}} را پس از پیامبر {{صل}} بر تمامی خلایق، از جمله بر همه [[اصحاب]] و [[یاران رسول خدا]] {{صل}} [[اثبات]] و آشکار نمود.		به هر روی [[خداوند سبحان]] بار دیگر [[فضیلت]] و [[برتری علی]] {{ع}} را پس از پیامبر {{صل}} بر تمامی خلایق، از جمله بر همه [[اصحاب]] و [[یاران رسول خدا]] {{صل}} [[اثبات]] و آشکار نمود.

	[[حدیث سد ابواب]]، فضیلتی انحصاری برای [[حضرت علی]] {{ع}} است. [[حاکم نیشابوری]] پس از نقل حدیث سد ابواب و بیان این نکته که این [[حدیث صحیح]] الاسناد است، می‌نویسد: از ~~عمربن~~ خطاب نقل شده است که گفت: به علی سه [[خصلت]] عطا شد که [[دوست]] داشتم یکی از آنها برای من بود. به او گفتند: این سه خصلت چیست؟ گفت: [[پیامبر]] [[فاطمه]] را به [[ازدواج]] او درآورد؛ او را در [[مسجد]] سکونت داد و [[حلال]] کرد برای او آنچه برای خودش حلال بود؛ و [[پرچم]] را در [[روز]] [[خیبر]] به دست او داد<ref>المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۲۵.</ref>.		[[حدیث سد ابواب]]، فضیلتی انحصاری برای [[حضرت علی]] {{ع}} است. [[حاکم نیشابوری]] پس از نقل حدیث سد ابواب و بیان این نکته که این [[حدیث صحیح]] الاسناد است، می‌نویسد: از عمر بن خطاب نقل شده است که گفت: به علی سه [[خصلت]] عطا شد که [[دوست]] داشتم یکی از آنها برای من بود. به او گفتند: این سه خصلت چیست؟ گفت: [[پیامبر]] [[فاطمه]] را به [[ازدواج]] او درآورد؛ او را در [[مسجد]] سکونت داد و [[حلال]] کرد برای او آنچه برای خودش حلال بود؛ و [[پرچم]] را در [[روز]] [[خیبر]] به دست او داد<ref>المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۲۵.</ref>.
	[[تاریخ]] دقیق واقعه [[سد الابواب]]، در [[منابع حدیثی]] و [[تاریخی]] نیامده است. [[علامه مجلسی]] بدون مشخص کردن سال وقوع، [[روز عرفه]] را برای آن ذکر کرده است<ref>بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۴.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۴۶.</ref>		[[تاریخ]] دقیق واقعه [[سد الابواب]]، در [[منابع حدیثی]] و [[تاریخی]] نیامده است. [[علامه مجلسی]] بدون مشخص کردن سال وقوع، [[روز عرفه]] را برای آن ذکر کرده است<ref>بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۴.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۴۶.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:59:10Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:18:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه		\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
خط ۱۵:		خط ۱۴:
	==روز دعا و درخواست از خداوند==		==روز دعا و درخواست از خداوند==
	{{همچنین\|دعا}}		{{همچنین\|دعا}}

	[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند:		[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند:
	{{متن حدیث\|يَوْمُ عَرَفَةَ يَوْمُ دُعَاءٍ وَ مَسْأَلَةٍ}}<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۸۸.</ref>؛ روز عرفه روز دعا و درخواست از خداوند است.		{{متن حدیث\|يَوْمُ عَرَفَةَ يَوْمُ دُعَاءٍ وَ مَسْأَلَةٍ}}<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۸۸.</ref>؛ روز عرفه روز دعا و درخواست از خداوند است.
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	==پذیرش توبه آدم{{ع}}==		==پذیرش توبه آدم{{ع}}==
	{{اصلی\|توبه حضرت آدم}}		{{اصلی\|توبه حضرت آدم}}

	[[آدم]] و [[حوا]]{{ع}} [[روز]] اول [[ذیقعده]] از [[بهشت]] بیرون رانده شدند. وقتی که از بهشت [[دنیا]] خارج شدند، در سرزمین مکه فرود آمدند. حضرت آدم بر [[کوه صفا]] در کنار [[کعبه]]، [[هبوط]] کرد و در آنجا سکونت گزید و از این‌رو آن [[کوه]] را [[صفا]] گویند که آدم [[صفی الله]] ([[برگزیده خدا]]) در آنجا وارد شد.		[[آدم]] و [[حوا]]{{ع}} [[روز]] اول [[ذیقعده]] از [[بهشت]] بیرون رانده شدند. وقتی که از بهشت [[دنیا]] خارج شدند، در سرزمین مکه فرود آمدند. حضرت آدم بر [[کوه صفا]] در کنار [[کعبه]]، [[هبوط]] کرد و در آنجا سکونت گزید و از این‌رو آن [[کوه]] را [[صفا]] گویند که آدم [[صفی الله]] ([[برگزیده خدا]]) در آنجا وارد شد.
	حضرت حوا بر روی کوه [[مروه]] (که نزدیک کوه صفاست) فرود آمد و در آنجا سکونت گزید. آن [[کوه]] را از این‌رو [[مروه]] گویند که مرئه (یعنی [[زن]] که منظور [[حوا]] باشد) در آن سکونت نمود.		حضرت حوا بر روی کوه [[مروه]] (که نزدیک کوه صفاست) فرود آمد و در آنجا سکونت گزید. آن [[کوه]] را از این‌رو [[مروه]] گویند که مرئه (یعنی [[زن]] که منظور [[حوا]] باشد) در آن سکونت نمود.
خط ۱۱۹:		خط ۱۲۰:
	==معراج پیامبر{{صل}}==		==معراج پیامبر{{صل}}==
	{{اصلی\|معراج}}		{{اصلی\|معراج}}

	[[مرحوم مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]» نقل کرده است که معراج پیامبر [[خدا]]{{صل}} در روز نهم [[ذیحجه]] بوده است<ref>بحارالأنوار، ج۹۵، ص۱۸۸.</ref>.		[[مرحوم مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]» نقل کرده است که معراج پیامبر [[خدا]]{{صل}} در روز نهم [[ذیحجه]] بوده است<ref>بحارالأنوار، ج۹۵، ص۱۸۸.</ref>.
	[[معراج]] ماجرای [[عروج]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} از [[مسجد الاقصی]] به آسمان‌هاست. بر اساس گزارش [[منابع اسلامی]] پیامبر{{صل}} در شبی، از [[مکه]] به [[مسجدالاقصی]] انتقال یافت و از آنجا به [[آسمان]] عروج کرد.		[[معراج]] ماجرای [[عروج]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} از [[مسجد الاقصی]] به آسمان‌هاست. بر اساس گزارش [[منابع اسلامی]] پیامبر{{صل}} در شبی، از [[مکه]] به [[مسجدالاقصی]] انتقال یافت و از آنجا به [[آسمان]] عروج کرد.
خط ۱۶۳:		خط ۱۶۵:
	==روز شهادت مسلم==		==روز شهادت مسلم==
	{{همچنین\|مسلم بن عقیل}}		{{همچنین\|مسلم بن عقیل}}

	[[روز نهم ذیحجه]] نیز روز [[شهادت]] [[حضرت مسلم بن عقیل]]{{ع}} پسرعمو و از [[یاران]] پرافتخار [[امام حسین]]{{ع}} است که در پنجم [[شوال]] [[سال ۶۰ هجری]] قمری، برای سامان بخشیدن به [[قیام]] [[شیعیان کوفه]] بر [[ضد]] [[یزید بن معاویه]]، به عنوان [[نماینده]] آن [[حضرت]] وارد [[کوفه]] شد و در پی [[بی‌وفایی]] [[کوفیان]] و درگیری وی با نیروهای [[ابن زیاد]]، [[والی کوفه]]، دستگیر و در نهم ذیحجه همان سال به شهادت رسید<ref>الارشاد، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۵۳.</ref>		[[روز نهم ذیحجه]] نیز روز [[شهادت]] [[حضرت مسلم بن عقیل]]{{ع}} پسرعمو و از [[یاران]] پرافتخار [[امام حسین]]{{ع}} است که در پنجم [[شوال]] [[سال ۶۰ هجری]] قمری، برای سامان بخشیدن به [[قیام]] [[شیعیان کوفه]] بر [[ضد]] [[یزید بن معاویه]]، به عنوان [[نماینده]] آن [[حضرت]] وارد [[کوفه]] شد و در پی [[بی‌وفایی]] [[کوفیان]] و درگیری وی با نیروهای [[ابن زیاد]]، [[والی کوفه]]، دستگیر و در نهم ذیحجه همان سال به شهادت رسید<ref>الارشاد، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۵۳.</ref>

خط ۱۷۴:		خط ۱۷۷:

	[[رده:ذی‌حجه]]		[[رده:ذی‌حجه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~