نوح بن دراج - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2023-09-28T22:33:20Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۲:۰۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	منابع رجالی [[شیعه]] در باره علت پذیرش [[منصب قضاوت]] از سوی او نوشته‌اند: او از سبب نیآمدن برادرش [[جمیل]] به [[مسجد]] پرسید، جمیل پاسخ داد: لباسی که با آن تنم را بپوشانم، ندارم<ref> اختیار معرفة الرجال / ش ۴۶۸. ظاهراً هیچ یک از دانش مندان شیعی که داستان بالا را نقل کرده‌اند، به توضیح آن نپرداخته‌اند. به نظر می‌‌آید که نوح از پاسخ برادرش جمیل چنین برداشت کرده است که نیآمدنش به مسجد، به جهت حرمت حضور در مساجد و اجتماعات عصر بنی عبّاس نبوده است و گرنه باید پاسخ خود را به گونه ای دیگر می‌‌داد و از این رو، نوح چنین دریافت که وارد شدن در دستگاه اجرایی آن عصر، از جمله امر قضا، جایز است.</ref>.		منابع رجالی [[شیعه]] در باره علت پذیرش [[منصب قضاوت]] از سوی او نوشته‌اند: او از سبب نیآمدن برادرش [[جمیل]] به [[مسجد]] پرسید، جمیل پاسخ داد: لباسی که با آن تنم را بپوشانم، ندارم<ref> اختیار معرفة الرجال / ش ۴۶۸. ظاهراً هیچ یک از دانش مندان شیعی که داستان بالا را نقل کرده‌اند، به توضیح آن نپرداخته‌اند. به نظر می‌‌آید که نوح از پاسخ برادرش جمیل چنین برداشت کرده است که نیآمدنش به مسجد، به جهت حرمت حضور در مساجد و اجتماعات عصر بنی عبّاس نبوده است و گرنه باید پاسخ خود را به گونه ای دیگر می‌‌داد و از این رو، نوح چنین دریافت که وارد شدن در دستگاه اجرایی آن عصر، از جمله امر قضا، جایز است.</ref>.

	او از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} و از [[راویان طبقه هشتم]] است واز کسانی چون: [[عبدالله بن شبرمه]]، [[سلیمان اعمش]]، [[اسماعیل بن ابی خالد]]، [[سعد بن طریف]]، [[ابوحنیفه]]، [[اجلح]]، [[ابن ابی لیلی]]، [[فطر بن خلیفه]] [[روایت]] کرده است. و [[عباد بن یعقوب]]، برادرش [[جمیل بن دراج]]، [[ابن ابی عمیر]]، [[محمد بن سکین]]، [[اسماعیل بن موسی~~]] [[~~فزاری سُدّی]]، [[ابونُعَیم ضرار بن صُرد]] از وی روایت کرده‌اند<ref>تهذیب الکمال ۳۰/ ۴۳ و جامع الرواة ۲/ ۲۹۶ و معجم رجال الحدیث ۱۹/ ۱۷۹.</ref>.		او از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} و از [[راویان طبقه هشتم]] است واز کسانی چون: [[عبدالله بن شبرمه]]، [[سلیمان اعمش]]، [[اسماعیل بن ابی خالد]]، [[سعد بن طریف]]، [[ابوحنیفه]]، [[اجلح]]، [[ابن ابی لیلی]]، [[فطر بن خلیفه]] [[روایت]] کرده است. و [[عباد بن یعقوب]]، برادرش [[جمیل بن دراج]]، [[ابن ابی عمیر]]، [[محمد بن سکین]]، [[اسماعیل بن موسی فزاری سُدّی]]، [[ابونُعَیم ضرار بن صُرد]] از وی روایت کرده‌اند<ref>تهذیب الکمال ۳۰/ ۴۳ و جامع الرواة ۲/ ۲۹۶ و معجم رجال الحدیث ۱۹/ ۱۷۹.</ref>.

	در باره منزلت روایی‌اش، کسانی چون: [[محمد بن عبدالله بن نمیر]]، [[شیخ طوسی]]، [[علامه]] و [[سید میرداماد]] به [[وثاقت]] و اعتبار [[روایات]] وی [[گواهی]] داده‌اند. [[ابو زرعه]] و [[ابن عدی]]، [[احادیث]] او را قابل [[نوشتن]] و بدون اشکال دانسته‌اند، امّا [[ابوداوود]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابراهیم جوزجانی]]، [[دارقطنی]]، [[نسائی]]، [[ذهبی]]، [[ابن حجر]] و [[جزائری]] در کتاب [[حاوی الاقوال]]، وی را [[ضعیف]]، [[غیر موثق]]، [[کذّاب]]، [[متروک الحدیث]] یا [[منکر الحدیث]] خوانده‌اند.		در باره منزلت روایی‌اش، کسانی چون: [[محمد بن عبدالله بن نمیر]]، [[شیخ طوسی]]، [[علامه]] و [[سید میرداماد]] به [[وثاقت]] و اعتبار [[روایات]] وی [[گواهی]] داده‌اند. [[ابو زرعه]] و [[ابن عدی]]، [[احادیث]] او را قابل [[نوشتن]] و بدون اشکال دانسته‌اند، امّا [[ابوداوود]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابراهیم جوزجانی]]، [[دارقطنی]]، [[نسائی]]، [[ذهبی]]، [[ابن حجر]] و [[جزائری]] در کتاب [[حاوی الاقوال]]، وی را [[ضعیف]]، [[غیر موثق]]، [[کذّاب]]، [[متروک الحدیث]] یا [[منکر الحدیث]] خوانده‌اند.

Msadeq: جایگزینی متن - '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲'''' به '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

2023-08-12T06:36:13Z

جایگزینی متن - '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲'''' به '22px عزیزی، رستگار، بیات، '''راویان مشترک ج۲''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~9030760879~~.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|'''راویان مشترک ج۲''']]		# [[پرونده:IM010597.jpg\|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|'''راویان مشترک ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2023-08-08T11:55:23Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	==آشنایی اجمالی ==		==آشنایی اجمالی ==
	نوح یکی از چهار فرزند درّاج است که خود و برادرانش به [[منصب قضاوت]] رسیدند. درّاج از افراد [[غیر عرب]] است که به [[کوفه]] و [[بصره]] [[هجرت]] کرد و در آنجا به [[کشاورزی]] پرداخت، از این رو آنان را (نَبَط و اَنباط) نامیدند. بنابر این نوح از مُوالی است که به اعتبار وابستگی‌اش به [[خاندان]] ([[نَخَع]]) [[نخعی]] نامیده می‌‌شود <ref>تهذیب الکمال ۳۰/ ۴۳ و لسان العرب ۱۴/ ۲۲ (ماده: نبط).</ref>.		نوح بن دراج یکی از چهار فرزند درّاج است که خود و برادرانش به [[منصب قضاوت]] رسیدند. درّاج از افراد [[غیر عرب]] است که به [[کوفه]] و [[بصره]] [[هجرت]] کرد و در آنجا به [[کشاورزی]] پرداخت، از این رو آنان را (نَبَط و اَنباط) نامیدند. بنابر این نوح از مُوالی است که به اعتبار وابستگی‌اش به [[خاندان]] ([[نَخَع]]) [[نخعی]] نامیده می‌‌شود <ref>تهذیب الکمال ۳۰/ ۴۳ و لسان العرب ۱۴/ ۲۲ (ماده: نبط).</ref>.

	برادرش [[جمیل بن دراج]]، یکی از [[راویان موثّق]] واز نویسندگانِ صاحب (اصل [[روایی]]) در [[قرن دوم هجری]] و یکی از شش [[راوی موثق]] و [[فقیه]] [[شیعی]] است. فرزندش [[ایوب بن نوح]]، از دیگر [[راویان موثق]] و شیعی است که سه [[امام]]؛ یعنی [[امام رضا]]{{ع}} [[امام جواد]]{{ع}} و [[امام هادی]] را [[درک]] کرده و نماینده امام هادی{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} نیز بوده است<ref>رجال نجاشی / ش ۲۵۲.</ref>. از او [[روایات]] زیادی در [[جوامع روایی شیعه]] نقل شده است، اما در هیچ کدام از این روایات، از پدرش نوح و عمویش [[جمیل]] [[روایت]] نکرده است<ref>رجال نجاشی / ش ۲۵۲.</ref>.		برادرش [[جمیل بن دراج]]، یکی از [[راویان موثّق]] واز نویسندگانِ صاحب (اصل [[روایی]]) در [[قرن دوم هجری]] و یکی از شش [[راوی موثق]] و [[فقیه]] [[شیعی]] است. فرزندش [[ایوب بن نوح]]، از دیگر [[راویان موثق]] و شیعی است که سه [[امام]]؛ یعنی [[امام رضا]]{{ع}} [[امام جواد]]{{ع}} و [[امام هادی]] را [[درک]] کرده و نماینده امام هادی{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} نیز بوده است<ref>رجال نجاشی / ش ۲۵۲.</ref>. از او [[روایات]] زیادی در [[جوامع روایی شیعه]] نقل شده است، اما در هیچ کدام از این روایات، از پدرش نوح و عمویش [[جمیل]] [[روایت]] نکرده است<ref>رجال نجاشی / ش ۲۵۲.</ref>.

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==آشنایی اجمالی == نوح یکی از چهار فرزند درّاج است که خود و برادرانش به منصب قضاوت رسیدند. درّاج از افراد غیر عرب است که به کوفه و بصره هجرت کرد و در آنجا به کشاورزی...» ایجاد کرد

2023-08-08T10:09:10Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==آشنایی اجمالی == نوح یکی از چهار فرزند درّاج است که خود و برادرانش به منصب قضاوت رسیدند. درّاج از افراد غیر عرب است که به کوفه و بصره هجرت کرد و در آنجا به کشاورزی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
==آشنایی اجمالی ==
نوح یکی از چهار فرزند درّاج است که خود و برادرانش به [[منصب قضاوت]] رسیدند. درّاج از افراد [[غیر عرب]] است که به [[کوفه]] و [[بصره]] [[هجرت]] کرد و در آنجا به [[کشاورزی]] پرداخت، از این رو آنان را (نَبَط و اَنباط) نامیدند. بنابر این نوح از مُوالی است که به اعتبار وابستگی‌اش به [[خاندان]] ([[نَخَع]]) [[نخعی]] نامیده می‌‌شود <ref>تهذیب الکمال ۳۰/ ۴۳ و لسان العرب ۱۴/ ۲۲ (ماده: نبط).</ref>.

برادرش [[جمیل بن دراج]]، یکی از [[راویان موثّق]] واز نویسندگانِ صاحب (اصل [[روایی]]) در [[قرن دوم هجری]] و یکی از شش [[راوی موثق]] و [[فقیه]] [[شیعی]] است. فرزندش [[ایوب بن نوح]]، از دیگر [[راویان موثق]] و شیعی است که سه [[امام]]؛ یعنی [[امام رضا]]{{ع}} [[امام جواد]]{{ع}} و [[امام هادی]] را [[درک]] کرده و نماینده امام هادی{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} نیز بوده است<ref>رجال نجاشی / ش ۲۵۲.</ref>. از او [[روایات]] زیادی در [[جوامع روایی شیعه]] نقل شده است، اما در هیچ کدام از این روایات، از پدرش نوح و عمویش [[جمیل]] [[روایت]] نکرده است<ref>رجال نجاشی / ش ۲۵۲.</ref>.

از آنجا که [[نجاشی]] او را [[صحیح الاعتقاد]] دانسته و در مقابل، [[جوزجانی]] [[ناصبی]]، او را [[گمراه]] و [[منحرف]] می‌‌نامد، می‌‌توان گفت که وی مانند [[برادر]] و فرزندش شیعی است، اما [[شیخ طوسی]] او را عامیِ [[موثق]] معرفی می‌‌کند، در کتب تراجم و [[رجال اهل سنّت]] نیز او را از شاگردان [[ابو حنیفه]]، [[ابن شبرمه]] و [[ابن ابی لیلی]] خوانده‌اند، بلکه در شمار طبقات حنفیّه یاد کرده و نوشته‌اند که وی به آرای [[ابن ابی لیلی]] متمایل بود و با این که [[نابینا]] بود، در [[زمان]] [[هارون الرشید]]، [[قضاوت]] کوفه و سپس قضاوت ناحیه شرقی [[بغداد]] را پذیرفت<ref>تاریخ بغداد ۱۳/ ۳۱۶ و تهذیب الکمال ۳۰/ ۴۴.</ref>.

پذیرش این [[مقام]] از سوی او، واکنش‌های متضادّی را در امر قضاوت او در پی داشت.

برخی از شدّت [[ناراحتی]] و ناخرسندی، قضاوت او را از علایم نزدیک شدن [[رستاخیز]] دانسته و از [[بی‌عدالتی]] و [[فریب کاری]] او داد سخن داده‌اند<ref>اخبار القضاة ۳/.</ref>.

دسته‌ای دیگر [[مقام علمی]] و دقت او در قضاوت را از استادش [[ابن ابی لیلی]] یا [[ابن شبرمه]] بالاتر دانسته و در [[ستایش]] او گفته‌اند: نزدیک بود که از سخن نادرست گام‌ها بلغزد، اگر نوح بن درّاج آن را جبران نمی‌کرد <ref>تاریخ بغداد ۱۳/.</ref>.

برخی نوشته‌اند که پس از آشکار شدن نابینایی‌اش، [[هارون]] او را برکنار کرد و [[حفص بن غیاث]] را به جای وی گمارد<ref> اخبار القضاة ۳/.</ref>. برخی دیگر تصریح کرده‌اند که نوح، [[قضاوت]] ناحیه شرقی [[بغداد]] را تا واپسین دم [[زندگی]] به عهده داشت<ref> تاریخ بغداد ۱۳/ ۳۱۸ و تهذیب الکمال ۱۰/ ۴۸.</ref>.

منابع رجالی [[شیعه]] در باره علت پذیرش [[منصب قضاوت]] از سوی او نوشته‌اند: او از سبب نیآمدن برادرش [[جمیل]] به [[مسجد]] پرسید، جمیل پاسخ داد: لباسی که با آن تنم را بپوشانم، ندارم<ref> اختیار معرفة الرجال / ش ۴۶۸. ظاهراً هیچ یک از دانش مندان شیعی که داستان بالا را نقل کرده‌اند، به توضیح آن نپرداخته‌اند. به نظر می‌‌آید که نوح از پاسخ برادرش جمیل چنین برداشت کرده است که نیآمدنش به مسجد، به جهت حرمت حضور در مساجد و اجتماعات عصر بنی عبّاس نبوده است و گرنه باید پاسخ خود را به گونه ای دیگر می‌‌داد و از این رو، نوح چنین دریافت که وارد شدن در دستگاه اجرایی آن عصر، از جمله امر قضا، جایز است.</ref>.

او از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} و از [[راویان طبقه هشتم]] است واز کسانی چون: [[عبدالله بن شبرمه]]، [[سلیمان اعمش]]، [[اسماعیل بن ابی خالد]]، [[سعد بن طریف]]، [[ابوحنیفه]]، [[اجلح]]، [[ابن ابی لیلی]]، [[فطر بن خلیفه]] [[روایت]] کرده است. و [[عباد بن یعقوب]]، برادرش [[جمیل بن دراج]]، [[ابن ابی عمیر]]، [[محمد بن سکین]]، [[اسماعیل بن موسی]] [[فزاری سُدّی]]، [[ابونُعَیم ضرار بن صُرد]] از وی روایت کرده‌اند<ref>تهذیب الکمال ۳۰/ ۴۳ و جامع الرواة ۲/ ۲۹۶ و معجم رجال الحدیث ۱۹/ ۱۷۹.</ref>.

در باره منزلت روایی‌اش، کسانی چون: [[محمد بن عبدالله بن نمیر]]، [[شیخ طوسی]]، [[علامه]] و [[سید میرداماد]] به [[وثاقت]] و اعتبار [[روایات]] وی [[گواهی]] داده‌اند. [[ابو زرعه]] و [[ابن عدی]]، [[احادیث]] او را قابل [[نوشتن]] و بدون اشکال دانسته‌اند، امّا [[ابوداوود]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابراهیم جوزجانی]]، [[دارقطنی]]، [[نسائی]]، [[ذهبی]]، [[ابن حجر]] و [[جزائری]] در کتاب [[حاوی الاقوال]]، وی را [[ضعیف]]، [[غیر موثق]]، [[کذّاب]]، [[متروک الحدیث]] یا [[منکر الحدیث]] خوانده‌اند.

شماری از احادیث وی در [[منابع روایی شیعه]] آمده است و اندکی از آنها در [[منابع حدیثی]] و تراجم [[اهل سنت]] به چشم می‌‌خورد<ref>نک: المستدرک ۳/ ۱۷۱ [[تهذیب الاحکام]] ۶/ ۳۱۰ و ۹/ ۲۸۶.</ref>. از او روایت است که [[پیامبر]]{{صل}} خطاب به [[عمار بن یاسر]] فرمود: (آفرین بر [[پاک]] و [[پاکیزه]] شده)<ref>تاریخ بغداد ۱۳/ ۳۱۵ و تحفة الاحوذی ۱۰/ ۲۹۸.</ref> نیز [[حاکم]] از وی نقل می‌‌کند که [[امام حسن بن علی]]{{ع}} در پاسخ کسی که گفته بود آغاز [[اذان]] گفتن از رؤیای [[عبدالله بن زید بن عاصم]] بوده است، فرمود: ([[منزلت]] اذان بالاتر از این است. اذان را [[جبرئیل]] دو فصل دو فصل در [[آسمان]] گفت و آن را به [[پیامبر]]{{صل}} آموخت و اقامه را یک فصل یک فصل گفت و به پیامبر{{صل}} آموخت)<ref> المستدرک ۳/ ۱۷۱.</ref>.

او به سال ۱۸۲ ﻫ.ق در [[بغداد]] درگذشت<ref>تاریخ بغداد ۱۳/ ۳۱۸؛ کتاب التاریخ الکبیر ۸/ ۱۱۲ (۲۳۸۶)؛و تهذیب الکمال ۳۰/ ۴۸.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)|راویان مشترک]]، ج۲، ص 145.</ref>

== جستارهای وابسته ==
*[[جمیل بن دراج]] (برادر)
*[[ایوب بن نوح]] (فرزند)

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)|'''راویان مشترک ج۲''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}