نوزدهم ذی‌حجه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* بخشیدن پیراهن عروس */

2024-06-06T09:33:55Z

بخشیدن پیراهن عروس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۳
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	پیامبر خدا {{صل}} برای شب [[عروسی فاطمه]] {{س}} پیراهنی آماده ساخت و ایشان پیراهن دیگری نیز داشت که [[اصلاح]] شده بود. شب عروسی او بود که بی‌نوایی در خانه پیامبر {{صل}} آمد و از ایشان لباس‌طلبید. [[حضرت فاطمه]] {{س}} برخاست و نخست پیراهن اصلاح شده خویش را در بسته‌ای نهاد تا در [[راه خدا]] به او [[انفاق]] کند؛ اما ناگهان این [[آیه شریفه]] [[قرآن]] را به خاطر آورد: {{متن قرآن\|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ}}<ref>«هرگز به نیکی دست نخواهید یافت مگر از آنچه دوست دارید (به دیگران) ببخشید» سوره آل عمران، آیه ۹۲.</ref>.		پیامبر خدا {{صل}} برای شب [[عروسی فاطمه]] {{س}} پیراهنی آماده ساخت و ایشان پیراهن دیگری نیز داشت که [[اصلاح]] شده بود. شب عروسی او بود که بی‌نوایی در خانه پیامبر {{صل}} آمد و از ایشان لباس‌طلبید. [[حضرت فاطمه]] {{س}} برخاست و نخست پیراهن اصلاح شده خویش را در بسته‌ای نهاد تا در [[راه خدا]] به او [[انفاق]] کند؛ اما ناگهان این [[آیه شریفه]] [[قرآن]] را به خاطر آورد: {{متن قرآن\|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ}}<ref>«هرگز به نیکی دست نخواهید یافت مگر از آنچه دوست دارید (به دیگران) ببخشید» سوره آل عمران، آیه ۹۲.</ref>.

	از این‌رو [[فاطمه]] {{ع}} بازگشت و پیراهن عروسی خویش را از تن درآورد و به آن [[زن]] بینوا انفاق کرد و همان [[جامه]] عادی خویش را پوشید. هنگامی که خواستند عروس گرانمایه را به [[خانه]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} ببرند، [[فرشته وحی]] فرود آمد و پس از سلام بر پیامبر {{صل}} گفت: ای [[پیامبر خدا]]! پروردگارت [[درود]] نثارت می‌کند و به من دستور داده است که [[سلام]] و درودی گرم نثار فاطمه نمایم و به همراه من ارمغانی از لباس‌های [[بهشت]] نیز که از دیبای سبز تهیه شده است برای او فرستاده است<ref>فاطمه زهرا {{س}} از ولادت تا شهادت، ص۱۹۹-۲۰۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۳.</ref>		از این‌رو [[فاطمه]] {{ع}} بازگشت و پیراهن عروسی خویش را از تن درآورد و به آن [[زن]] بینوا انفاق کرد و همان [[جامه]] عادی خویش را پوشید. هنگامی که خواستند عروس گرانمایه را به [[خانه]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} ببرند، فرشته وحی فرود آمد و پس از سلام بر پیامبر {{صل}} گفت: ای [[پیامبر خدا]]! پروردگارت [[درود]] نثارت می‌کند و به من دستور داده است که [[سلام]] و درودی گرم نثار فاطمه نمایم و به همراه من ارمغانی از لباس‌های [[بهشت]] نیز که از دیبای سبز تهیه شده است برای او فرستاده است<ref>فاطمه زهرا {{س}} از ولادت تا شهادت، ص۱۹۹-۲۰۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۳.</ref>

	==== کاروان عروسی ====		==== کاروان عروسی ====

Bahmani: /* اقدام مردم برای بیعت با حضرت علی {{ع}} */

2024-06-06T09:33:39Z

اقدام مردم برای بیعت با حضرت علی {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	از میان اعضای شورای شش نفره‌ای که [[عمر بن خطاب]]، دومین خلیفه، برای [[انتخاب خلیفه]] پس از خود تعیین کرده بود، دو نفر یعنی [[عبدالرحمن بن عوف]] و عثمان بن عفان از [[دنیا]] رفته و چهار نفر دیگر، یعنی [[حضرت علی بن ابی طالب]] {{ع}}، [[سعد بن ابی وقاص]]، [[زبیر بن عوام]] و [[طلحة بن عبیدالله]] در قید [[حیات]] بودند و اکثر قریب به اتفاق مردم، خواهان آن بودند که یکی از آنان [[مقام خلافت]] را بر عهده گیرد.		از میان اعضای شورای شش نفره‌ای که [[عمر بن خطاب]]، دومین خلیفه، برای [[انتخاب خلیفه]] پس از خود تعیین کرده بود، دو نفر یعنی [[عبدالرحمن بن عوف]] و عثمان بن عفان از [[دنیا]] رفته و چهار نفر دیگر، یعنی [[حضرت علی بن ابی طالب]] {{ع}}، [[سعد بن ابی وقاص]]، [[زبیر بن عوام]] و [[طلحة بن عبیدالله]] در قید [[حیات]] بودند و اکثر قریب به اتفاق مردم، خواهان آن بودند که یکی از آنان [[مقام خلافت]] را بر عهده گیرد.

	ولی مظلومیت [[امیرمؤمنان]] {{ع}} پس از [[شهادت پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[غصب خلافت]] از وی از یک سو و [[حق‌گرایی]] و [[عدالت‌خواهی]] آن حضرت از سوی دیگر، مردم انقلابی و مسلمانان [[واقعی]] و دلسوز را واداشت که بیش از همه، [[تمایل]] به انتخاب آن حضرت داشته باشند.		ولی مظلومیت [[امیرمؤمنان]] {{ع}} پس از [[شهادت پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[غصب خلافت]] از وی از یک سو و [[حق‌گرایی]] و [[عدالت‌خواهی]] آن حضرت از سوی دیگر، مردم انقلابی و مسلمانان واقعی و دلسوز را واداشت که بیش از همه، [[تمایل]] به انتخاب آن حضرت داشته باشند.

	بدین جهت چندین تن از [[صحابه رسول خدا]] {{صل}} و مسلمانان [[مبارز]] و سردسته‌های مخالفان [[عثمان]]، مانند [[عمار یاسر]]، [[ابو ایوب انصاری]]، [[ابوهیثم بن تیهان]]، [[رفاعة بن رافع]]، [[مالک اشتر نخعی]]، [[خزیمة بن ثابت]] و [[مالک بن عجلان]] در میان مردم از شایستگی‌ها و [[فضایل]] امیرمؤمنان [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} داد سخن داده و مردم را یکپارچه به سوی [[خانه]] [[حضرت علی]] {{ع}} به راه انداختند و از آن حضرت مصرانه درخواست پذیرش خلافت اسلامی را نمودند.		بدین جهت چندین تن از [[صحابه رسول خدا]] {{صل}} و مسلمانان [[مبارز]] و سردسته‌های مخالفان [[عثمان]]، مانند [[عمار یاسر]]، [[ابو ایوب انصاری]]، [[ابوهیثم بن تیهان]]، [[رفاعة بن رافع]]، [[مالک اشتر نخعی]]، [[خزیمة بن ثابت]] و [[مالک بن عجلان]] در میان مردم از شایستگی‌ها و [[فضایل]] امیرمؤمنان [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} داد سخن داده و مردم را یکپارچه به سوی [[خانه]] [[حضرت علی]] {{ع}} به راه انداختند و از آن حضرت مصرانه درخواست پذیرش خلافت اسلامی را نمودند.

	حضرت علی {{ع}} به مدت بیست و پنج سال از [[حق]] طبیعی و [[الهی]] خویش [[محروم]] مانده بود و هم اینک زمانی مردم به وی روی آوردند که [[فتنه]] و [[آشوب]]، سراسر عالم [[اسلام]] را فراگرفته بود. آن حضرت، [[آینده]] [[خلافت]] را چندان روشن نمی‌دید و بدین لحاظ از [[پذیرفتن]] آن [[امتناع]] نمود و فرمود: اگر من [[وزیر]] شما باشم بهتر است از این که [[امیر]] شما قرار گیرم و هر کس را شما برگزینید، من نیز به آن [[راضی]] خواهم بود.		حضرت علی {{ع}} به مدت بیست و پنج سال از [[حق]] طبیعی و [[الهی]] خویش [[محروم]] مانده بود و هم اینک زمانی مردم به وی روی آوردند که [[فتنه]] و [[آشوب]]، سراسر عالم [[اسلام]] را فراگرفته بود. آن حضرت، [[آینده]] [[خلافت]] را چندان روشن نمی‌دید و بدین لحاظ از پذیرفتن آن [[امتناع]] نمود و فرمود: اگر من [[وزیر]] شما باشم بهتر است از این که [[امیر]] شما قرار گیرم و هر کس را شما برگزینید، من نیز به آن [[راضی]] خواهم بود.

	ولی [[مردم]] فریاد می‌زدند که ما جز تو کسی را شایسته این مقام نمی‌بینیم و می‌خواهیم بار دیگر [[سنت رسول خدا]] {{صل}} در میان [[مسلمانان]] زنده گردد. [[امام علی بن ابی طالب]] {{ع}} که با اصرار [[مهاجر]] و [[انصار]] [[مدینه]] و مسلمانان انقلابی شهرهای مختلف، مانند [[کوفه]]، [[بصره]]، [[مصر]] و [[یمن]] رو به رو بود، چاره‌ای جز پذیرش درخواست آنان نداشت. ولی از باب این که رأی دادن مردم و [[بیعت]] آنان با حضرت، تنها حالت احساسی و [[عاطفی]] نداشته و همراه با [[اندیشه]] و [[تدبر]] باشد، آنان را به [[روز]] دیگر [[وعده]] داد که اگر [[ثابت قدم]] بوده و در خواسته خود اصرار داشته باشند، با حضور [[صحابه]] کبار و بزرگان مهاجر و انصار در [[مسجدالنبی]] {{صل}} گرد هم آمده و با وی بیعت نمایند.		ولی [[مردم]] فریاد می‌زدند که ما جز تو کسی را شایسته این مقام نمی‌بینیم و می‌خواهیم بار دیگر [[سنت رسول خدا]] {{صل}} در میان [[مسلمانان]] زنده گردد. [[امام علی بن ابی طالب]] {{ع}} که با اصرار [[مهاجر]] و [[انصار]] [[مدینه]] و مسلمانان انقلابی شهرهای مختلف، مانند [[کوفه]]، [[بصره]]، [[مصر]] و [[یمن]] رو به رو بود، چاره‌ای جز پذیرش درخواست آنان نداشت. ولی از باب این که رأی دادن مردم و [[بیعت]] آنان با حضرت، تنها حالت احساسی و [[عاطفی]] نداشته و همراه با [[اندیشه]] و [[تدبر]] باشد، آنان را به [[روز]] دیگر [[وعده]] داد که اگر [[ثابت قدم]] بوده و در خواسته خود اصرار داشته باشند، با حضور [[صحابه]] کبار و بزرگان مهاجر و انصار در [[مسجدالنبی]] {{صل}} گرد هم آمده و با وی بیعت نمایند.
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	سرانجام [[حضرت علی]] {{ع}} که [[جانشین]] [[منصوب]] و [[منصوص]] [[رسول خدا]] {{صل}} بود، پس از بیست و پنج سال [[محرومیت]] از [[حق]] خویش به [[یاری]] [[خدای بزرگ]] و [[همت]] [[مسلمانان]] حقیقت‌گرا در نوزدهم [[ذیحجه]] [[سال]] ۳۵ قمری به خلافت اسلامی نایل آمد و زمام امور مسلمانان را به دست با کفایت خویش گرفت<ref>مسارالشیعة، ص۴۰؛ الفتوح ابن اعثم کوفی، ص۳۸۹؛ انساب الاشراف، ترجمه امیرالمؤمنین {{ع}}، ص۱۱۵؛ تاریخ ابن خلدون، ج۱، ص۵۷۴.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۰.</ref>		سرانجام [[حضرت علی]] {{ع}} که [[جانشین]] [[منصوب]] و [[منصوص]] [[رسول خدا]] {{صل}} بود، پس از بیست و پنج سال [[محرومیت]] از [[حق]] خویش به [[یاری]] [[خدای بزرگ]] و [[همت]] [[مسلمانان]] حقیقت‌گرا در نوزدهم [[ذیحجه]] [[سال]] ۳۵ قمری به خلافت اسلامی نایل آمد و زمام امور مسلمانان را به دست با کفایت خویش گرفت<ref>مسارالشیعة، ص۴۰؛ الفتوح ابن اعثم کوفی، ص۳۸۹؛ انساب الاشراف، ترجمه امیرالمؤمنین {{ع}}، ص۱۱۵؛ تاریخ ابن خلدون، ج۱، ص۵۷۴.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۰.</ref>

	=== جشن عروسی [[حضرت امیر]] {{ع}} با [[حضرت زهرا]] {{س}} ===		=== جشن عروسی [[حضرت امیر]] {{ع}} با [[حضرت زهرا]] {{س}} ===
	کفعمی می‌گوید: «شب نوزدهم ذیحجه، شب عروسی حضرت علی {{ع}} و حضرت زهرا {{س}} [[غلام]] است و آن شب، [[شب جمعه]] بود»<ref>{{عربی\|وَ لَيْلَةَ تِسْعَ عَشْرَةَ مِنْهُ دَخَلَ عَلِيٌّ‌{{ع}} عَلَى الزَّهْرَاءِ {{س}} وَ كَانَتْ لَيْلَةَ جُمُعَةٍ}}؛ کفعمی، المصباح، ص۵۱۵.</ref>.		کفعمی می‌گوید: «شب نوزدهم ذیحجه، شب عروسی حضرت علی {{ع}} و حضرت زهرا {{س}} [[غلام]] است و آن شب، [[شب جمعه]] بود»<ref>{{عربی\|وَ لَيْلَةَ تِسْعَ عَشْرَةَ مِنْهُ دَخَلَ عَلِيٌّ‌{{ع}} عَلَى الزَّهْرَاءِ {{س}} وَ كَانَتْ لَيْلَةَ جُمُعَةٍ}}؛ کفعمی، المصباح، ص۵۱۵.</ref>.

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۲

2023-06-13T05:02:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۲
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	این ازدواج از مهم‌ترین اتفاقات [[تاریخ شیعه]] است؛ زیرا سلسله [[امامان شیعه]] ثمره این ازدواج هستند. بر اساس [[احادیث]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به [[وحی الهی]]، [[حضرت فاطمه]] {{س}} را به [[ازدواج حضرت علی]] {{ع}} در آورد<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۳.</ref>.		این ازدواج از مهم‌ترین اتفاقات [[تاریخ شیعه]] است؛ زیرا سلسله [[امامان شیعه]] ثمره این ازدواج هستند. بر اساس [[احادیث]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به [[وحی الهی]]، [[حضرت فاطمه]] {{س}} را به [[ازدواج حضرت علی]] {{ع}} در آورد<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۳.</ref>.

	== بخشیدن پیراهن عروس ==		==== بخشیدن پیراهن عروس ====
	پیامبر خدا {{صل}} برای شب [[عروسی فاطمه]] {{س}} پیراهنی آماده ساخت و ایشان پیراهن دیگری نیز داشت که [[اصلاح]] شده بود. شب عروسی او بود که بی‌نوایی در خانه پیامبر {{صل}} آمد و از ایشان لباس‌طلبید. [[حضرت فاطمه]] {{س}} برخاست و نخست پیراهن اصلاح شده خویش را در بسته‌ای نهاد تا در [[راه خدا]] به او [[انفاق]] کند؛ اما ناگهان این [[آیه شریفه]] [[قرآن]] را به خاطر آورد: {{متن قرآن\|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ}}<ref>«هرگز به نیکی دست نخواهید یافت مگر از آنچه دوست دارید (به دیگران) ببخشید» سوره آل عمران، آیه ۹۲.</ref>.		پیامبر خدا {{صل}} برای شب [[عروسی فاطمه]] {{س}} پیراهنی آماده ساخت و ایشان پیراهن دیگری نیز داشت که [[اصلاح]] شده بود. شب عروسی او بود که بی‌نوایی در خانه پیامبر {{صل}} آمد و از ایشان لباس‌طلبید. [[حضرت فاطمه]] {{س}} برخاست و نخست پیراهن اصلاح شده خویش را در بسته‌ای نهاد تا در [[راه خدا]] به او [[انفاق]] کند؛ اما ناگهان این [[آیه شریفه]] [[قرآن]] را به خاطر آورد: {{متن قرآن\|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ}}<ref>«هرگز به نیکی دست نخواهید یافت مگر از آنچه دوست دارید (به دیگران) ببخشید» سوره آل عمران، آیه ۹۲.</ref>.

	از این‌رو [[فاطمه]] {{ع}} بازگشت و پیراهن عروسی خویش را از تن درآورد و به آن [[زن]] بینوا انفاق کرد و همان [[جامه]] عادی خویش را پوشید. هنگامی که خواستند عروس گرانمایه را به [[خانه]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} ببرند، [[فرشته وحی]] فرود آمد و پس از سلام بر پیامبر {{صل}} گفت: ای [[پیامبر خدا]]! پروردگارت [[درود]] نثارت می‌کند و به من دستور داده است که [[سلام]] و درودی گرم نثار فاطمه نمایم و به همراه من ارمغانی از لباس‌های [[بهشت]] نیز که از دیبای سبز تهیه شده است برای او فرستاده است<ref>فاطمه زهرا {{س}} از ولادت تا شهادت، ص۱۹۹-۲۰۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۳.</ref>		از این‌رو [[فاطمه]] {{ع}} بازگشت و پیراهن عروسی خویش را از تن درآورد و به آن [[زن]] بینوا انفاق کرد و همان [[جامه]] عادی خویش را پوشید. هنگامی که خواستند عروس گرانمایه را به [[خانه]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} ببرند، [[فرشته وحی]] فرود آمد و پس از سلام بر پیامبر {{صل}} گفت: ای [[پیامبر خدا]]! پروردگارت [[درود]] نثارت می‌کند و به من دستور داده است که [[سلام]] و درودی گرم نثار فاطمه نمایم و به همراه من ارمغانی از لباس‌های [[بهشت]] نیز که از دیبای سبز تهیه شده است برای او فرستاده است<ref>فاطمه زهرا {{س}} از ولادت تا شهادت، ص۱۹۹-۲۰۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۳.</ref>

	== کاروان عروسی ==		==== کاروان عروسی ====
	[[پیغمبر]] اعظم [[اسلام]] {{صل}} [[دختران]] [[عبدالمطلب]] و [[زنان]] [[مهاجرین]] و [[انصار]] را دستور داد تا با حضرت فاطمه {{س}} حرکت نمایند، اظهار [[فرح]] و [[خوشحالی]] کنند، [[رجز]] بخوانند، [[تکبیر]] بگویند، [[حمد]] خدای را به جای آورند، ولی سخنی نگویند که [[خدا]] ناراضی باشد. جابر می‌گوید: پیامبر خدا [[فاطمه زهرا]] {{س}} را بر ناقه شخصی و به روایتی بر استر شخصی خود سوار کرد، و [[سلمان]] مهار آن را گرفت<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۱۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۴.</ref>		[[پیغمبر]] اعظم [[اسلام]] {{صل}} [[دختران]] [[عبدالمطلب]] و [[زنان]] [[مهاجرین]] و [[انصار]] را دستور داد تا با حضرت فاطمه {{س}} حرکت نمایند، اظهار [[فرح]] و [[خوشحالی]] کنند، [[رجز]] بخوانند، [[تکبیر]] بگویند، [[حمد]] خدای را به جای آورند، ولی سخنی نگویند که [[خدا]] ناراضی باشد. جابر می‌گوید: پیامبر خدا [[فاطمه زهرا]] {{س}} را بر ناقه شخصی و به روایتی بر استر شخصی خود سوار کرد، و [[سلمان]] مهار آن را گرفت<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۱۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۴.</ref>

	== توصیه‌های رسول خدا {{صل}} ==		==== توصیه‌های رسول خدا {{صل}} ====
	هنگامی که کاروان عروس به خانه رسید، [[پیامبر]]، امیرمؤمنان {{ع}} را فراخواند و پس از آمدن او دختر سرفرازش را خواست و دستش را گرفت و در دست علی {{ع}} نهاد و فرمود: علی [[جان]]! [[خداوند]] همسری دختر پیامبر خدا را به تو [[مبارک]] سازد! [[یا علی]]، [[فاطمه]] خوب همسری است! ای فاطمه، علی خوب شوهری است!<ref>{{متن حدیث\|بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي ابْنَةِ رَسُولِ اللَّهِ يَا عَلِيُّ نِعْمَ الزَّوْجُ فَاطِمَةُ وَ يَا فَاطِمَةُ نِعْمَ الْبَعْلُ عَلِيٌّ}}، بحار الانوار، ج۴۳، ص۹۶.</ref>		هنگامی که کاروان عروس به خانه رسید، [[پیامبر]]، امیرمؤمنان {{ع}} را فراخواند و پس از آمدن او دختر سرفرازش را خواست و دستش را گرفت و در دست علی {{ع}} نهاد و فرمود: علی [[جان]]! [[خداوند]] همسری دختر پیامبر خدا را به تو [[مبارک]] سازد! [[یا علی]]، [[فاطمه]] خوب همسری است! ای فاطمه، علی خوب شوهری است!<ref>{{متن حدیث\|بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي ابْنَةِ رَسُولِ اللَّهِ يَا عَلِيُّ نِعْمَ الزَّوْجُ فَاطِمَةُ وَ يَا فَاطِمَةُ نِعْمَ الْبَعْلُ عَلِيٌّ}}، بحار الانوار، ج۴۳، ص۹۶.</ref>

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۲

2023-06-13T05:02:07Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۷

2023-06-13T04:47:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه		\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
	\| عنوان مدخل = ~~نوزدهم ذی‌حجه~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[نوزدهم ذی‌حجه در حدیث]] - [[نوزدهم ذی‌حجه در تاریخ اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T08:59:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:19:26Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه		\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
خط ۵۶:		خط ۵۵:

	[[رده:ذی‌حجه]]		[[رده:ذی‌حجه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ذی‌حجه | عنوان مدخل = نوزدهم ذی‌حجه | مداخل مرتبط = نوزدهم ذی‌حجه در حدیث - نوزدهم ذی‌حجه در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==اقدام مردم برای بیعت با حضرت علی{{ع}}== پس از آنکه عثمان بن عفان سومین خل...» ایجاد کرد

2022-07-16T08:19:11Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ذی‌حجه | عنوان مدخل = نوزدهم ذی‌حجه | مداخل مرتبط = نوزدهم ذی‌حجه در حدیث - نوزدهم ذی‌حجه در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==اقدام مردم برای بیعت با حضرت علی{{ع}}== پس از آنکه عثمان بن عفان سومین خل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
| عنوان مدخل = نوزدهم ذی‌حجه
| مداخل مرتبط = [[نوزدهم ذی‌حجه در حدیث]] - [[نوزدهم ذی‌حجه در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==[[اقدام]] [[مردم]] برای [[بیعت با حضرت علی]]{{ع}}==
پس از آنکه [[عثمان بن عفان]] سومین [[خلیفه]] به دست [[مسلمانان]] معترض و [[انقلابیون]] [[مهاجر]] [[مصری]] در خانه‌اش کشته شد و [[مخالفان]] خلیفه به [[پیروزی]] رسیدند، همگی در [[مسجد النبی]]{{صل}} گرد هم آمده و درباره [[انتخاب]] خلیفه‌ای دیگر به [[گفت‌وگو]] پرداختند.
از میان اعضای شورای شش نفره‌ای که [[عمر بن خطاب]]، دومین خلیفه، برای [[انتخاب خلیفه]] پس از خود تعیین کرده بود، دو نفر یعنی [[عبدالرحمن بن عوف]] و عثمان بن عفان از [[دنیا]] رفته و چهار نفر دیگر، یعنی [[حضرت علی بن ابی طالب]]{{ع}}، [[سعد بن ابی وقاص]]، [[زبیر بن عوام]] و [[طلحة بن عبیدالله]] در قید [[حیات]] بودند و اکثر قریب به اتفاق مردم، خواهان آن بودند که یکی از آنان [[مقام خلافت]] را بر عهده گیرد.

ولی [[مظلومیت]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} پس از [[شهادت پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[غصب خلافت]] از وی از یک سو و [[حق‌گرایی]] و [[عدالت‌خواهی]] آن [[حضرت]] از سوی دیگر، مردم انقلابی و مسلمانان [[واقعی]] و [[دلسوز]] را واداشت که بیش از همه، [[تمایل]] به انتخاب آن حضرت داشته باشند.
بدین جهت چندین تن از [[صحابه رسول خدا]]{{صل}} و مسلمانان [[مبارز]] و سردسته‌های مخالفان [[عثمان]]، مانند [[عمار یاسر]]، [[ابو ایوب انصاری]]، [[ابوهیثم بن تیهان]]، [[رفاعة بن رافع]]، [[مالک اشتر نخعی]]، [[خزیمة بن ثابت]] و [[مالک بن عجلان]] در میان مردم از [[شایستگی‌ها]] و [[فضایل]] امیرمؤمنان [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} داد سخن داده و مردم را یکپارچه به سوی [[خانه]] [[حضرت علی]]{{ع}} به راه انداختند و از آن حضرت مصرانه درخواست پذیرش [[خلافت اسلامی]] را نمودند.

حضرت علی{{ع}} به مدت بیست و پنج سال از [[حق]] طبیعی و [[الهی]] خویش [[محروم]] مانده بود و هم اینک زمانی مردم به وی روی آوردند که [[فتنه]] و [[آشوب]]، سراسر عالم [[اسلام]] را فراگرفته بود. آن حضرت، [[آینده]] [[خلافت]] را چندان روشن نمی‌دید و بدین لحاظ از [[پذیرفتن]] آن [[امتناع]] نمود و فرمود: اگر من [[وزیر]] شما باشم بهتر است از این که [[امیر]] شما قرار گیرم و هر کس را شما برگزینید، من نیز به آن [[راضی]] خواهم بود.
ولی [[مردم]] فریاد می‌زدند که ما جز تو کسی را [[شایسته]] این [[مقام]] نمی‌بینیم و می‌خواهیم بار دیگر [[سنت رسول خدا]]{{صل}} در میان [[مسلمانان]] زنده گردد. [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} که با [[اصرار]] [[مهاجر]] و [[انصار]] [[مدینه]] و مسلمانان انقلابی شهرهای مختلف، مانند [[کوفه]]، [[بصره]]، [[مصر]] و [[یمن]] رو به رو بود، چاره‌ای جز پذیرش درخواست آنان نداشت. ولی از باب این که [[رأی]] دادن مردم و [[بیعت]] آنان با [[حضرت]]، تنها حالت احساسی و [[عاطفی]] نداشته و همراه با [[اندیشه]] و [[تدبر]] باشد، آنان را به [[روز]] دیگر [[وعده]] داد که اگر [[ثابت قدم]] بوده و در خواسته خود اصرار داشته باشند، با حضور [[صحابه]] کبار و بزرگان مهاجر و انصار در [[مسجدالنبی]]{{صل}} گرد هم آمده و با وی بیعت نمایند.

مردم برای روز بعد، به [[انتظار]] نشسته و برای بیعت با [[امیرمؤمنان]]{{ع}} لحظه شماری می‌کردند. تا این که [[خورشید]] فروزان روز نوزدهم [[ذیحجه]]، [[مدینه منوره]] را تابناک و روشن کرد و مردم [[دوستدار]] [[ولایت]] و [[منتظران]] طلوع [[حقیقت]] را به مسجدالنبی{{صل}} کشانید.
در این هنگام [[مولای متقیان]] [[حضرت علی]]{{ع}} به همراه [[یاران]] [[وفادار]] و صحابه کبار وارد [[مسجد پیامبر]]{{صل}} شد و با حضور خود، [[جمعیت]] انبوه را به وجد و [[شادمانی]] آورد و با [[صلوات]] و [[سلام]] آنان بر فراز [[منبر رسول خدا]]{{صل}} قرار گرفت و با خواندن خطبه‌ای، بار دیگر از آنان درخواست نمود که از وی صرف نظر کرده و شخص دیگری را به این مقام برگزینند. ولی مردم یکپارچه فریاد برداشتند که غیر از تو کسی را برای این مقام شایسته نمی‌دانیم و برخاستند و به صف ایستاده و [[منتظر]] بیعت با آن حضرت شدند.

نخستین کسی که پیش‌دستی کرد و در صف مقدم با آن حضرت بیعت کرد، [[طلحة بن عبیدالله]] بود. می‌گویند دست وی و یا یکی از انگشتانش در یکی از [[جنگ‌ها]] مصدوم شده و شَل بود و چون با آن دست [[بیعت]] کرد، یکی از حاضران در مجلس به نام [[قبیصة بن جابر اسدی]] گفت: {{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}، [[عجب]] حالتی! اول دستی که بر دست [[امیرمؤمنان]]{{ع}} به بیعت داده شد، دست شل است. به [[خدا]] [[سوگند]] که بیعت [[طلحه]] [[پایدار]] نماند و ناقص گردد.
به هر روی، تمامی [[مهاجران]] و [[انصار]] [[مدینه]] و [[انقلابیون]] و مهاجران شهرهای مختلف، در آن [[روز]] با آن [[حضرت]] بیعت کرده و به [[شادمانی]] پرداختند. تنها عده‌ای اندک از مهاجران و انصار مدینه با آن حضرت بیعت نکرده و خود را با این رفتارشان [[منزوی]] و [[رسوا]] نمودند. تعداد آنان در حدود ده نفر بود.
سرانجام [[حضرت علی]]{{ع}} که [[جانشین]] [[منصوب]] و [[منصوص]] [[رسول خدا]]{{صل}} بود، پس از بیست و پنج سال [[محرومیت]] از [[حق]] خویش به [[یاری]] [[خدای بزرگ]] و [[همت]] [[مسلمانان]] حقیقت‌گرا در نوزدهم [[ذیحجه]] [[سال]] ۳۵ قمری به [[خلافت اسلامی]] نایل آمد و زمام امور مسلمانان را به دست [[با کفایت]] خویش گرفت<ref>مسارالشیعة، ص۴۰؛ الفتوح ابن اعثم کوفی، ص۳۸۹؛ انساب الاشراف، ترجمه امیرالمؤمنین{{ع}}، ص۱۱۵؛ تاریخ ابن خلدون، ج۱، ص۵۷۴.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۰.</ref>

==[[جشن عروسی]] [[حضرت امیر]]{{ع}} با [[حضرت زهرا]]{{س}}==
[[کفعمی]] می‌گوید: {{متن حدیث|وَ لَيْلَةَ تِسْعَ عَشْرَةَ مِنْهُ دَخَلَ عَلِيٌّ‌{{ع}} عَلَى الزَّهْرَاءِ{{س}} وَ كَانَتْ لَيْلَةَ جُمُعَةٍ}}؛ «شب نوزدهم ذیحجه، شب [[عروسی]] حضرت علی{{ع}} و حضرت زهرا{{س}} [[غلام]] است و آن شب، [[شب جمعه]] بود»<ref>کفعمی، المصباح، ص۵۱۵.</ref>.
حضرت علی{{ع}} نخستین [[امام]] [[شیعیان]] و جانشین منصوب [[پیامبر خدا]]{{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] منوره با [[حضرت فاطمه زهرا]]{{س}} دختر [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} [[ازدواج]] کرد و [[خانواده]] [[پاک]] و پاکیزه‌ای را در [[جهان هستی]] پایه‌گذاری نمود.
این ازدواج از مهم‌ترین اتفاقات [[تاریخ شیعه]] است؛ زیرا سلسله [[امامان شیعه]] ثمره این ازدواج هستند. بر اساس [[احادیث]]، [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به [[وحی الهی]]، [[حضرت فاطمه]]{{س}} را به [[ازدواج حضرت علی]]{{ع}} در آورد.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۳.</ref>

==بخشیدن پیراهن عروس==
پیامبر خدا{{صل}} برای شب [[عروسی فاطمه]]{{س}} پیراهنی آماده ساخت و ایشان پیراهن دیگری نیز داشت که [[اصلاح]] شده بود. شب [[عروسی]] او بود که [[بی‌نوایی]] در [[خانه پیامبر]]{{صل}} آمد و از ایشان لباس‌طلبید. [[حضرت فاطمه]]{{س}} برخاست و نخست پیراهن اصلاح شده خویش را در بسته‌ای نهاد تا در [[راه خدا]] به او [[انفاق]] کند؛ اما ناگهان این [[آیه شریفه]] [[قرآن]] را به خاطر آورد:
{{متن قرآن|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ}}<ref>«هرگز به نیکی دست نخواهید یافت مگر از آنچه دوست دارید (به دیگران) ببخشید» سوره آل عمران، آیه ۹۲.</ref>.
از این‌رو [[فاطمه]]{{ع}} بازگشت و پیراهن عروسی خویش را از تن درآورد و به آن [[زن]] [[بینوا]] انفاق کرد و همان [[جامه]] عادی خویش را پوشید. هنگامی که خواستند عروس گرانمایه را به [[خانه]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} ببرند، [[فرشته وحی]] فرود آمد و پس از [[سلام بر پیامبر]]{{صل}} گفت: ای [[پیامبر خدا]]! پروردگارت [[درود]] نثارت می‌کند و به من دستور داده است که [[سلام]] و درودی گرم نثار فاطمه نمایم و به همراه من ارمغانی از لباس‌های [[بهشت]] نیز که از دیبای سبز تهیه شده است برای او فرستاده است<ref>فاطمه زهرا{{س}} از ولادت تا شهادت، ص۱۹۹-۲۰۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۳.</ref>

==کاروان عروسی==
[[پیغمبر]] اعظم [[اسلام]]{{صل}} [[دختران]] [[عبدالمطلب]] و [[زنان]] [[مهاجرین]] و [[انصار]] را دستور داد تا با حضرت فاطمه{{س}} حرکت نمایند، اظهار [[فرح]] و [[خوشحالی]] کنند، [[رجز]] بخوانند، [[تکبیر]] بگویند، [[حمد]] خدای را به جای آورند، ولی سخنی نگویند که [[خدا]] ناراضی باشد.
جابر می‌گوید: پیامبر خدا [[فاطمه زهرا]]{{س}} را بر [[ناقه]] شخصی و به روایتی بر استر شخصی خود سوار کرد، و [[سلمان]] مهار آن را گرفت<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۱۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۴.</ref>

==[[توصیه‌های رسول خدا]]{{صل}}==
هنگامی که کاروان عروس به خانه رسید، [[پیامبر]]، امیرمؤمنان{{ع}} را فراخواند و پس از آمدن او دختر سرفرازش را خواست و دستش را گرفت و در دست علی{{ع}} نهاد و فرمود:
{{متن حدیث|بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي ابْنَةِ رَسُولِ اللَّهِ يَا عَلِيُّ نِعْمَ الزَّوْجُ فَاطِمَةُ وَ يَا فَاطِمَةُ نِعْمَ الْبَعْلُ عَلِيٌّ}}<ref>بحار الانوار، ج۴۳، ص۹۶.</ref>؛ علی [[جان]]! [[خداوند]] همسری [[دختر پیامبر خدا]] را به تو [[مبارک]] سازد! [[یا علی]]، [[فاطمه]] خوب همسری است! ای فاطمه، علی خوب شوهری است!
یکی از سفارش‌هایی که [[پیامبر]] [[عظیم]] الشأن{{صل}} در شب [[عروسی]] به [[مولا]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند و برای همه ما [[سرمشق]] [[زندگی]] است، این است که فرمودند:
{{متن حدیث|ادْخُلْ بَيْتَكِ وَ الْطُفْ بِزَوْجَتَكِ وَ ارْفُقْ بِهَا}}؛ داخل [[بیت]] خویشتن شو و درباره همسرت [[مهربانی]] و [[مدارا]] کن!
امیرالمؤمنین{{ع}} فرمود:
{{متن حدیث|فَوَ اللَّهِ مَا أَغْضَبْتُهَا وَ لَا أَكْرَهْتُهَا عَلَى أَمْرٍ حَتَّى قَبَضَهَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ وَ لَا أَغْضَبَتْنِي وَ لَا عَصَتْ لِي أَمْراً وَ لَقَدْ كُنْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهَا فَتَنْكَشِفُ عَنِّي الْهُمُومُ وَ الْأَحْزَانُ}}<ref>کشف الغمة فی معرفة الأئمة، ج۱، ص۳۶۳.</ref>، به [[خدا]] [[سوگند]] که هرگز بر او [[غضب]] نکردم، و او را بر امری [[اکراه]] ننمودم تا به جوار [[رحمت]] [[حق]] پیوست، و او نیز هرگز مرا نرنجانید و [[نافرمانی]] نکرد، و هرگاه که به او نگاه می‌کردم، [[غم]] و اندوهم را برطرف می‌نمود.
إن شاء [[الله]] زندگی ما هم زهراگونه و علی‌گونه باشد و با هم یگانه باشیم و با [[محبت]] زندگی کنیم!<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۲۴.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100832.jpg|22px]] [[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|'''غدیر برترین پیام آسمانی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:ذی‌حجه]]
[[رده:مدخل]]